Highwind Dialogues

 

หลังผ่านครึ่งเกม เมื่อเราได้ไฮวินด์มาแล้ว มันจะเป็นเหมือนฐานทัพเคลื่อนที่ซึ่งเพื่อนๆทั้งหมดรวมทั้งลูกเรือของชินระที่แปรพักตร์มาอยู่กับอวาลันช์รวมตัวกันอยู่ เมื่อผ่านเนื้อเรื่องช่วงต่างๆ คนที่ทำหน้าที่เป็นนักบินจะมีเลเวลสูงขึ้นตามชั่วโมงบิน และบทพูดของเพื่อนๆบนไฮวินด์ยังเปลี่ยนแปลงตามเนื้อเรื่องช่วงต่างๆ 11 ช่วง เป็นการแสดงมุมมองของเพื่อนแต่ละคนที่มีต่อเหตุการณ์ต่างๆ หรือบอกใบ้เกม ซึ่งบางครั้งก็มีสิ่งที่น่าสนใจอยู่ด้วย

 

ได้ไฮวินด์ครั้งแรก

ตัวละครนำ – ทีฟา

นักบิน – Learner Pilot (L5)

ยุฟฟี่         (อยู่บนดาดฟ้า) "แฮ่กๆ ฮ่าๆ ดีใจจังที่เธอปลอดภัย ขอฉันอยู่บนนี้อีกสักแป๊บนะ แหวะ! ไม่ว่าจะในน้ำรึบนฟ้า ฉันก็ไม่ถูกกับเรือจริงๆ"

เคทซิท      "ทีฟา ฉันจะบอกเรื่องของชินระให้เธอรู้ ถ้ามีอะไรสงสัยถามฉันได้เลยนะ"

ซิด           "ลำบากน่าดูเลยนะ"

                "ถ้าฉันรู้ว่าคลาวด์อยู่ไหน ฉันจะรีบบึ่งไปทันทีเลย"

เร้ด13        "ทำใจดีๆไว้ ทีฟา"

วินเซนต์     "ดีใจด้วยนะที่เธอปลอดภัย ทีฟา"

แบเร็ต       "ขาดคลาวด์ไม่ได้เลยเชียวเรอะ! นี่ขนาดไม่มีคลาวด์ เราก็ยังทำได้ตั้งขนาดนี้ไม่ใช่เรอะไง ผู้หญิงเข้มแข็งที่ฉันรู้จักไปไหนซะล่ะ?"

 

หลังออกบิน

ตัวละครนำ – ทีฟา

นักบิน – Learner Pilot (L6)

แบเร็ต       "พอฉันคิดเรื่องคลาวด์มันก็ยิ่งสับสน ต่อให้ชินระรึโฮโจเก่งขนาดไหนมันก็ไม่น่าจะสร้างมนุษย์ขึ้นมาได้นะ แต่เพราะพวกมันทำให้เมเทโอถูกเรียกมาแล้ว ถ้าเจอหมอนั่นอีกฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงจริงๆ"

ซิด           "ถ้าจะไปไหนก็บอกได้เลยนะ ฉันจะให้ลูกมือรีบบึ่งไปเลย"

เคทซิท      "ตอนนี้เรื่องที่ชินระก็สงบแล้ว ได้เวลาตามหาคลาวด์เสียที ฉันก็ห่วงเหมือนกัน อยากรู้จังว่าเขาอยู่ที่ไหน ตอนนี้เขาอาจจะ...."

เร้ด13        "มีเกาะเล็กๆอยู่ใกล้แอ่งไลฟ์สตรีม ว่ากันว่าบางทีไลฟ์สตรีมก็พุ่งขึ้นมาแถวๆเกาะทางใต้ ฉันจำได้ว่าตอนเด็กๆเซโตะเคยเล่าให้ฟังน่ะ แต่ก็จำรายละเอียดไม่ค่อยได้ ขอโทษนะทีฟา"

วินเซนต์     "ความสิ้นหวังหรือความหวังที่มากเกินไปผลลัพธ์มันก็ร้ายไม่ผิดกันหรอก ความรักที่มากเกินไปนั่นแหละจะทำให้เธอพังพินาศ"

ยุฟฟี่         "แฮ่กๆ ฮ่าๆ ดีใจจังที่เธอปลอดภัย ขอฉันอยู่บนนี้อีกสักแป๊บนะ แหวะ! ไม่ว่าจะในน้ำรึบนฟ้า ฉันก็ไม่ถูกกับเรือจริงๆ"

(อยู่บนดาดฟ้า)

 

ซิดเป็นผู้นำกลุ่ม

ตัวละครนำ – ซิด

นักบิน – Learner Pilot (L7)

แบเร็ต       "เอาเล้ย ท่านผู้นำ ไปสั่งการนักบินเลย!" (ซิดเอามือกันน้ำลายกระเด็น)

เคทซิท      "อืม ฮิวจ์มาทีเรียอยู่ที่โคเรล, ฟอร์ท คอนดอร์ ...ฉันว่าต้องมีที่อื่นอีก แต่ที่ไหนหว่า...."

เร้ด13        "ซิด แวะไปเยี่ยมคลาวด์กับทีฟาบ้างนะ"

วินเซนต์     "ซิด บางทีฉันก็อยากเป็นคนถึงไหนถึงกันแบบนาย ฉันสูญเสียความนึกคิดไปเกือบหมดสิ้นตั้งแต่ตอนหลับในโลงแล้ว"

ยุฟฟี่         "ฉันรู้ว่านายอยากคุยกับเด็กเอ๊าะแบบฉันใจจะขาด แต่ปล่อยฉันอยู่คนเดียวเถอะ ตอนนี้มัน...แหวะ!"

 

คลาวด์กลับมา

ตัวละครนำ – คลาวด์

นักบิน – Learner Pilot (L8)

ทีฟา         "คลาวด์ เราทำให้ดีที่สุดกันเถอะ"

แบเร็ต       "เฮ่ย คลาวด์ เลิกบ้าซะที ไปจูน่อนกันได้แล้วไอ้หนู"

ซิด           "ฉันเพิ่งรู้ว่าเป็นผู้นำมันลำบากแค่ไหนก็ตอนที่ต้องมาเป็นเองนี่แหละ ฉันจำไม่ค่อยได้เลยว่าใครมีมาทีเรียอะไรบ้าง"

เคทซิท      "ช่วงนี้อาจจะวุ่นนิดๆ แต่เรารีบไปจูน่อนกันเถอะ"

เร้ด13        "ดีใจที่นายกลับมานะคลาวด์"

วินเซนต์     "ออกจากโลกแห่งภาพลวงตางั้นเหรอ อืม ฉันไม่รู้เหมือนกันนะว่าแบบไหนจะดีกว่า"

ยุฟฟี่         "อ้าว? นายรู้มะว่าเมาเรือมันแย่ขนาดไหน ปล่อยฉันไว้คนเดียวเถอะน่า"

คลาวด์      "...รู้สิ ยุฟฟี่ ตอนนั่งเครื่องบินเนี่ยนรกชัดๆ แต่ตอนเข้าชินระฉันแก้โรคนี้หายขาดเลยหละ"

ยุฟฟี่         "เอ๋ มีวิธีแก้ด้วยเหรอ? "

คลาวด์      "เอ่อ...จากการทดลองกับตัวเองนะ ขั้นแรกถ้าเธอตื่นเต้นมากๆก็จะเลิกเมาไปเอง แต่จะให้ตื่นเต้นตลอดเวลาคงไม่เข้าท่า ลองพยายามขยับตัวบ่อยๆก็จะช่วยได้นะ" (คลาวด์ทำท่าซิทอัพแบบที่แซ็คชอบทำ)

               "ตอนเป็นโซลเยอร์พวกเราต้องนั่งรถบรรทุกกันบ่อยๆ แย่ชะมัด สิงที่ไม่ควรทำเด็ดขาดก็คือ...อ่านหนังสือ พอเริ่มรู้สึกเมาขึ้นมาก็เสร็จเลย ลำบากจังเนอะ"

ยุฟฟี่         "งั้นนายก็เป็นจอมเมาเรือเหมือนกันสิเนี่ย แต่...อูย แย่จัง"

               "ต่อไปไปไหนเนี่ย รีบๆจอดซะทีดิ แล้วพาฉันไปด้วยนะ จะได้ลงจากเรือเสียที"

 

หลังได้เรือดำน้ำ ก่อนเข้าเมืองจรวด

ตัวละครนำ – คลาวด์

นักบิน – Learner Pilot (L9)

ทีฟา         "เป็นไงบ้าง? พักสักหน่อยก็ดีนะ อย่าหักโหมล่ะ"

แบเร็ต       "ไอ้พวกชินระคิดใช้ฮิวจ์มาทีเรียสู้กับเมเทโอเรอะ?"

ซิด           "แกว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นที่เมืองจรวดเรอะ"

เคทซิท      "พวกชินระไปรวมตัวกันที่เมืองจรวดของซิดแล้ว ....ฉันชอบโพล่งความลับน่ะ"

เร้ด13        "ชินระคิดถึงแค่เรื่องของวันๆนี้ ซึ่งคนที่ต้องใช้ชีวิตอยู่อีก 500 ปีอย่างฉันไม่มีวันเข้าใจหรอก"

วินเซนต์     "รู้สึกเป็นไงบ้างคลาวด์ พอใช้ชีวิตในฐานะตนเอง ไม่ใช่คนอื่น"

ยุฟฟี่         "เอ่อ...จะสร้างเครื่องบินมาทำไมกันนักกันหนาว้า....อ้วก!"

 

หลังจรวดชนเมเทโอ

ตัวละครนำ – คลาวด์

นักบิน – Learner Pilot (L10)

ทีฟา         "บูเก้นฮาเก้นบอกเธอว่าไงบ้าง?"

แบเร็ต       "ตาบูเก้นฮาเก้นนั่นเป็นตาแก่ที่แปลกดีชะมัด ดูเผินๆเหมือนจะเป็นพวกธรรมชาตินิยม แต่เรื่องเครื่องจักรเขาก็รู้นะ"

ซิด           "ตอนฉันไม่อยู่ใครแอบดัดแปลงไฮวินด์รึเปล่าเนี่ย? พวกสวิตซ์กับคันโยกมันดูแปลกๆไปนะ"

เคทซิท      "เรารู้กันแค่สองคนนะ....จริงๆบูเก้นฮาเก้นเคยเป็นพนักงานของชินระแหละ แต่ก็อย่างที่พวกนายรู้ เขาไม่ได้สนใจเรื่องอาวุธรึมาโคเลยสักนิด"

เร้ด13        "เร็วเข้ารีบไปหาปู่กันเถอะ"

วินเซนต์     "ดร.กัสต์เป็นคนนำพวกเครื่องยนต์กลไกต่างๆไปยังคอสโมแคนย่อน พวกอุปกรณ์ที่เห็นนั่นเป็นของชินระเกือบทั้งหมด ตาแก่กัสต์นั่นสนใจทั้งเรื่องวิทยาศาสตร์และชีวิตของดวงดาวมาก"

ยุฟฟี่         "อะไร ถึงแล้วเหรอ? ถึงจะทำเพื่อวูไท แต่แบบนี้ไม่ไหวจริงๆ"

 

หลังบูเก้นฮาเก้นขึ้นเครื่อง

ตัวละครนำ – คลาวด์

นักบิน – Learner Pilot (L11)

ทีฟา         "ฉันอยากรู้ว่า อริธคิดอะไรตอนอยู่ที่แท่นบูชา"

คลาวด์      "ฉันว่าเธอคงคิดสละชีวิตตนเองเพื่อดวงดาว..."

ทีฟา         "จริงเหรอ? ฉันไม่คิดว่ามันแค่นั้นหรอกนะ ฉันว่าเธอไม่คิดที่จะตายหรอก จริงๆธอคงตั้งใจจะกลับมาหาพวกเรา ธอพูดถึง ‘ครั้งหน้า’ เสมอ ธอพูดถึงอนาคตมากกว่าใครๆ ถึงเธอจะไม่เคยบอกแต่ฉันว่าเธอคงมีชีวิตที่ยากลำบากมาก่อน ธอคงมีความฝันถึงอนาคตหลายอย่าง"

แบเร็ต       "แอริธ ….เธอตายแล้ว เธอคงจะกลับเป็นสปิริตเอ็นเนอร์จี้แล้วกลับคืนสู่ดวงดาวใช่ไหม? แต่ไม่ว่าจะยังไงเราก็คงไม่มีวันได้พบเธออีกแล้ว"

ซิด           "แอริธเหรอ? ฉันอยากให้เธอได้ลองนั่งไฮวินด์ดู"

เร้ด13       "แอริธชอบบีบจมูกฉันเล่น ฉันไม่ชอบที่เธอทำเหมือนฉันเป็นเด็กๆ ต่จริงๆฉันก็ชอบให้มีคนสนใจนะ ันอยากขอโทษเธอ รื่องที่ฉันทำกับเธอตอนพบกันครั้งแรก"

วินเซนต์    "เมืองโบราณ….ชาวเผ่าโบราณ….พอกาลเวลาผ่านไปก็กลายเป็นผู้สืบทอดความรู้ให้แก่พวกเรา ฮ่าๆ อีกไม่นานคงถึงคราวพวกเราต้องทำแบบนั้นบ้าง"

ยุฟฟี่        "คลาวด์….เอิ้ก! (เมาเรือ) ฉันคิดอยู่เสมอเลยว่าทำไมมาทีเรียถึงใช้ในการต่อสู้ได้ ฉันว่าชาวเผ่าโบราณต้องสู้รบกันมาตลอดแน่..แย่จัง…"

 

ก่อนสู้กับไดมอนด์เวพ่อน

ตัวละครนำ – คลาวด์

นักบิน – Learner Pilot (L13)

ทีฟา         "ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบ เธอก็ทิ้งมิดการ์ไม่ลงว่างั้นไหม?"

แบเร็ต       "ไอ้เวพ่อนนั่นมัน *&$*&%$ แบบนี้มิดการ์แย่แน่"

ซิด           "นึกถึงตอนที่ชินระทดลองจรวดแล้วไปตกในสลัมมิดการ์เลย ดีนะที่มันไม่ระเบิด"

เคทซิท      "คลาวด์ ลุยเต็มที่เลย ฉันรู้ว่านายเกลียดชินระ แต่พวกคนในสลัมไม่ได้ทำอะไรผิดนะ"

เร้ด13        "มิดการ์....ฉันเกลียดตอนที่ถูกโฮโจจับไปทดลองในห้องแล็บ แต่นั่นก็ทำให้ฉันได้พบกับพวกนาย บางทีโชคชะตาก็เล่นตลกเนอะ"

วินเซนต์     "ดูเหมือนเราจะไม่ได้เข้าใกล้เซฟิรอธขึ้นเลยสักนิด"

ยุฟฟี่         "คอยคลาวด์อยู่เหรอ...เขาบินอยู่น่ะ นายจับเขาไม่ทันหรอก จะบังคับให้ฉันลงเรือดำน้ำเหรอ? บ้าแล้ว อยากไปก็ไปเองเดะ หยา... เธอพูดอะไรน่ะ ฉัน...." (เมาเรือรึเมายา?)

 

บาเรียร์ทางเหนือถูกทำลาย

ตัวละครนำ – คลาวด์

นักบิน – Learner Pilot (L14)

ทีฟา         "เรากำลังจะไปสู้กับเซฟิรอธแล้ว อยากรู้จริงๆว่าเขาทำอะไรอยู่ในถ้ำทางเหนือ ...คงไม่ใช่แค่นั่งรอเมเทโอหรอกนะ"

แบเร็ต       "ตอนที่เพิ่งก่อตั้งอวาลันช์เราได้แต่แปะใบปลิวไปทั่ว แต่ตอนนี้เรากำลังจะได้สู้กับเซฟิรอธ เจ๋งชะมัด ....รู้สึกว่ามันช่างยาวนานเหลือเกิน"

ซิด           "เออ ถึงเวลาซะที"

เคทซิท      "อยากเห็นเซฟิรอธเป็นๆจริงๆ"

เร้ด13        "แค่จัดการเซฟิรอธได้เราก็จะช่วยโลกได้ ฉันกลัวแต่ก็จะทำให้ดีที่สุด เราไปบุกถ้ำทางเหนือกันเถอะ"

วินเซนต์     "จัดการเซฟิรอธ ....จัดการลูกชายของหญิงอันเป็นที่รัก ฉันต้องกลับมาบนเส้นทางชะตากรรมที่น่าเศร้านี้อีกแล้ว นี่ก็เป็นการลงโทษเหรอ? หรือนี่จะเป็นวิธีการไถ่โทษที่ดีที่สุดสำหรับฉัน?"

ยุฟฟี่         "ฝากไปบอกนักบินหน่อยดิ ว่าถ้าให้จอดนุ่มๆได้ฉันจะให้ลายเซ็น"

 

ก่อนลุยมิดการ์ครั้งสุดท้าย

ตัวละครนำ – คลาวด์

นักบิน – Learner Pilot (L14) LIMIT BREAK

ทีฟา         "ดีจังเลยนะ เธออยู่ที่นี่ ...พวกเราอยู่พร้อมหน้ากันแบบนี้แล้วทุกอย่างก็เป็นไปได้"

แบเร็ต       "ถึงจะเข้าๆออกๆเมืองบ่อยๆแต่ฉันก็เป็นหนี้พวกที่อยู่ในมิดการ์ ...หนี้ที่ฉันไม่มีวันชดใช้ให้หมดไปได้"

ซิด           "รู้สึกเราจะเดินทางไปๆมาๆแฮะ เทพธิดาบิกินี่ที่หน้าเรือเหนื่อยแย่เลย"

เคทซิท      "ฉันไม่รู้ว่าจะขอโทษยังไงถึงจะเพียงพอ ถ้าฉันเก่งกว่านี้อีกนิดเรื่องคงไม่เป็นแบบนี้"

เร้ด13        "สงสัยจังว่าโฮโจมันจะทดลองอะไรของมันนักหนา ทำไมไม่ไปลองอะไรคนเดียวเงียบๆจะได้ไม่ต้องเดือดร้อนชาวบ้านเขา"

วินเซนต์     "โฮโจมันวิกลจริต แต่เซนส์ด้านวิทยาศาสตร์ของมันเทียบดร.กัสต์ไม่ติดเลย ลูเครเซียเลือกเจ้านั่นเพื่อปกป้องมัน ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว... แต่...."

ยุฟฟี่         "ไปมิดการ์เหรอ? จะไปไหนก็ไปเหอะ แต่รีบๆหน่อยแล้วกัน"

 

ก่อนบุกถ้ำทางเหนือ

ตัวละครนำ – คลาวด์

นักบิน – Full Fledged Pilot

ยุฟฟี่         "คลาวด์ เซ็นนี่ซะ"

คลาวด์      "อะไรน่ะ?"

ยุฟฟี่         "ข้อตกลงว่าด้วยเรื่องการยกมาทีเรียทั้งหมดให้ฉันหลังสงครามสิ้นสุดลง รายละเอียดลงไว้หมดแล้ว อ่านดีๆแล้วเซ็นซะ"

คลาวด์      "ไม่ซะล่ะยุฟฟี่ ฉันจะไม่อ่านด้วยซ้ำ ถ้าอ่านหนังสือบนนี้ฉันเมาเรือแหง"

ยุฟฟี่         "อ้าวเหรอ...? จะว่าไปตอนนี้ฉันก็เมานะเนี่ย ชิ! แผนการล้มเหลว คราวหน้าหลอกให้เร้ด13 เซ็นดีกว่า"

เคทซิท      "ฉันจะจดจำทุกอย่างไว้ ทั้งเรื่องของการเดินทางนี้ เรื่องของผู้คนที่ได้พบ ...ฉันจะไม่ลืมเด็ดขาด!"

เร้ด13       "ฉันคือนานากิ ลูกชายของเซโตะ ฉันไม่กลัวอะไรทั้งนั้น เอาละ...ฉันคือนานากิ ลูกชายของเซโตะผู้กล้าหาญ ฉันไม่กลัวเซฟิรอธ..."

วินเซนต์    "คลาวด์... ล่องเรือไปที่เครเตอร์ตอนเหนือเลย ไม่มีเวลาบินเล่นแล้วนะ สนามรบของเราคือใต้พื้นโลก ...ประตูสู่วันพรุ่งนี้ไม่ได้เป็นดังแสงสวรรค์ แต่มันเป็นความมืดมิดใต้พิภพ"

ซิด           "แกเคยดูเรื่อง LOVELESS มะ?"

(1) ไม่เคย – "นั่นสิ อย่างแกคงไม่ดูหนังหรอก" (ถ้าคุยอีกจะถามแบบเดิม)

(2) เคย – "อ้าวเรอะ? งั้นดีเลย ละครเรื่องนี้จัดแสดงทุกช่วงซัมเมอร์ตั้งแต่ตอนฉันยังเด็กๆเลย ฉันเคยไปดูอยู่ครั้งตอนที่เข้ามามิดการ์เพื่อสัมภาษณ์เป็นนักบิน ตอนนั้นฉันว่างๆเลยไปดูละคร แต่ฉันก็ไม่ใช่คอละครเท่าไหร่หรอก พอดูๆไปก็เลยหลับคาโรงตามคาด พอถึงฉากสุดท้ายไอ้คนข้างๆมันก็ปลุกเพราะหนวกหูที่ฉันกรนเสียงดัง ฉันเลยจำได้แค่ตอนจบของละครนะ นางเอกถามคนรักของเธอว่า ‘เธอต้องไปจริงๆเหรอเจ้าพระเอกก็บอกว่า ‘ฉันสัญญาเอาไว้แล้ว เหล่าผู้คนที่ฉันรักกำลังคอยฉันอยู่’ ‘ฉันไม่เข้าใจ...ไม่เข้าใจเลยสักนิด แต่...รักษาตัวให้ดีนะ’ ‘แน่นอน...ฉันจะกลับมาหาเธอ แม้เธอจะไม่คอยก็ตาม ฉันจะกลับมาเพราะเชื่อมั่นว่าเธอจะอยู่ที่นี่’ ตอนนั้นฉันดูๆไปก็นึก ‘เฮ้ย! ไอ้พระเอกมันพูดบ้าอะไรของมันฟะ!?’ แต่ตอนนี้ฉันว่าฉันเริ่มเข้าใจแล้วหละ..."

            "พอจบเรื่องแล้วฉันจะเอาเรือลงจอดซะที"

แบเร็ต       "ฮี่ๆๆ ถึงเวลาแล้วสินะ ฉันหวั่นนิดๆนะเนี่ย"

ทีฟา         "นี่คลาวด์...ช่วยบอกหน่อยสิว่าเราจะไม่เป็นไร"

(1) พูดเท่ๆ – คลาวด์  "ไม่เป็นไรหรอก ทีฟา"

                                          ทีฟา     "ฉันชักรู้สึกว่าเราจะต้องปลอดภัยจริงๆแล้วหละ ขอบใจนะคลาวด์"

                             "ฉันสบายดี และฉันจะไม่ท้อจนถึงที่สุด"

(2) พูดปกติ - คลาวด์  "...ไม่เป็นไรหรอก"

                               ทีฟา     "นั่นสิเนอะ ทุกอย่างจะลงเอยด้วยดี"

                              "ฉันสบายดี ฉันจะสู้ให้ถึงที่สุด"

(3) ไม่พูด – คลาวด์    "ฉันยังบอกเธอแบบนั้นไม่ได้หรอก"

                 ทีฟา       "นั่นสิ...ขอโทษนะคลาวด์ ฉันว่าฉันเริ่มกลัวนิดๆแล้วนะเนี่ย ขามันสั่นไม่หยุดเลย

(ถ้าคุยอีกจะถามเหมือนเดิม)

 

<กลับไปหน้าหลัก>


Web Content by Shiryu
This site is best viewed in Firefox with a resolution of 1024x786