Final Fantasy VII : Before Crisis - Game Script

Episode 22 (ครึ่งหลัง)


จงทิ้งความกลัวไปซะเส็ง จงกอบกู้เกียรติภูมิของเธอมาด้วยสองมือนั้นอีกครั้ง เธอคือเติร์กนะ


เส็ง       "(คิดในใจ) นั่นสินะครับ หัวหน้า... ผม...."

เส็งพยายามรวบรวมกำลังทั้งหมด ฝืนลุกขึ้นมาอีกครั้ง

เส็ง       "(คิดในใจ) เรามีที่ๆต้องไป....."

เส็งยิงปืนลำแสงระเบิดใส่ศัตรูตายเรียบแล้วหันมากวาดศัตรูที่อยู่อีกด้าน หนึ่งจนสามารถกำจัดพวกมันได้ทั้งหมด แล้วเขาพร้อมเรโนและรู้ดก็มุ่งหน้าต่อไป

ทางด้านเรากำลังวิ่งไล่ตามรถบรรทุกของอวาลันช์ทีมีเอเลน่าอยู่ข้างใน


เรา       "(คิดในใจ) ดูเหมือนพวกมันกำลังตรงไปที่สถานีนะ เราน่าจะลัดไปทางนี้ดีกว่า ว่าแต่....พวกอวาลันช์จะลักพาตัวเอเลน่าไปทำไมกันนะ?"

10/4/0007
5:00 PM
มิดการ์

อวาลันช์ภายในรถโทรหาฟุฮิโตะ

ฟุฮิโตะ  "ได้ตัวมาแล้วสินะ ดีมาก ไปที่สถานีตามแผนได้เลย"

อวาลันช์ "ครับท่าน"

ฟุฮิโตะ  "จุดนัดพบที่เดิมนะ ไว้ผมเสร็จธุระตรงนี้แล้วจะตามไป"

อวาลันช์ "คุคุคุ"

ฟุฮิโตะ  "ฮึๆๆ"


           "(คิดในใจ) สถานการณ์พลิกผันเป็นใจกับเราจริงๆ มาทีเรียที่ไม่สมบูรณ์ในร่างเอลเฟ่กับมาทีเรียสนับสนุนทั้งสี่ลูกจะช่วยให้ เราสามารถเรียกซิลโคเนียดออกมาได้ แต่มันคงมีพลังไม่เต็มที่ งั้น...."



เชียร์กำลังตามหาข้อมูลเรื่องเอลเฟ่ในสลัมมิดการ์

เชียร์    "บ้าเอ๊ย! มีวิธีปลุกซิลโคเนียดออกมาด้วยเหรอเนี่ย?! ฟุฮิโตะก็คงรู้เรื่องนี้แล้ว ถ้าขืนเป็นแบบนี้เอลเฟ่ต้องตายแน่ๆ แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันก็จะต้องปกป้องเธอให้ได้!"

ลำแสงสีเขียวยิงมาจากด้านข้างเกือบโดนเชียร์

เชียร์    "เฮ้ย!"

ฟุฮิโตะ  "หึหึหึ ไม่เจอกันนานเลยนะ"

ฟุฮิโตะปรากฏตัวพร้อมเรเว่นสามคน

เชียร์    "ฟุฮิโตะ!!! เอลเฟ่อยู่ไหน?!"

ฟุฮิโตะ  "อยู่ในรถบรรทุกคันนี้"

เชียร์    "อะไรนะ!"

ฟุฮิโตะ  "เดี๋ยว อย่าขยับจะดีกว่านะครับ"



บนรถไฟเอเลน่าถูกเรเว่นสองคนลากตัวไป

เอเลน่า  "ปล่อยนะ!!"


            "(คิดในใจ) รถขบวนนี้ตรงเข้ามิดการ์นี่นา พวกนี้วางแผนอะไรกันอยู่นะ?"


เรเว่นที่คุมตัวมาบิดแขนเอเลน่า

เอเลน่า  "อ๊าก! ก็ได้ๆ ให้ชั้นเดินไปเรื่อยๆใช่มั้ย? ชิ!"

พวกเรเว่นจะทำตราเอลีทของเอเลน่าตกลงพื้น


ทางด้านเชียร์กำลังเผชิญหน้ากับฟุฮิโตะที่มีเอลเฟ่อยู่ในมือ


ฟุฮิโตะ  "หึหึหึ ถ้าไม่อยากให้เอลเฟ่เป็นอะไรไปก็ทำตามที่ผมบอกดีๆเถอะ"

เชียร์    "ฮึ่ม"

ฟุฮิโตะ  "ผมมาที่นี่ด้วยเหตุผลเพียงหนึ่งเดียว ...มาทีเรียน่ะครับ ผมอยากจะขอคืนได้ไหม?"

เชียร์    "(คิดในใจ) จะทำไงดีนะ...? ถ้าเราเลือกที่จะช่วยเอลเฟ่ อสูรก็จะถูกเรียกออกมา แต่ใครจะถือมาทีเรียสนับสนุนก็ไม่สำคัญเท่าไหร่หรอก มันสำคัญที่ว่าหลังจากอสูรถูกเรียกมาแล้วจะทำยังไงมากกว่า และที่สำคัญที่สุดก็คือเราต้องช่วยเอลเฟ่ให้ได้ ทางเลือกที่ดีที่สุดคงต้องยอมทำตามแผนของฟุฮิโตะไปก่อน ไว้รอจนถึงตอนที่อสูรถูกเรียกมาแล้วเราค่อยช่วยเอลเฟ่"



เราลอบขึ้นมาบนรถไฟที่มุ่งเข้ามิดการ์เพื่อหาตัวเอเลน่า และพบตราเอลีทของเอเลน่าตกอยู่บนพื้น เมื่อเดินมาตามขบวนก็พบเรเว่น 7 คนล้อมเอเลน่าอยู่

เรา       "เอเลน่า!"

เอเลน่า "A! มาทำอะไรที่นี่เนี่ย?"

เรา       "เอเลน่าไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเติร์ก ปล่อยเธอไปซะ!"

เอเลน่า "คุคุคุ เอาซัพพอร์ทมาทีเรียมาแลกไปซี่"

เรา       "ซัพพอร์ทมาทีเรียเหรอ? (คิดในใจ) เอาไงดีนะ? ก่อนรถไฟจะพุ่งเข้ามิดการ์เรายังพอมีเวลา เจ้าพวกนี้ก็ไม่มากเท่าไหร่ อีกสี่โบกี้ถัดไปถึงจะเป็นหัวขบวน เราจะแกล้งเออออตามเจ้าพวกนี้ไปก่อน พอได้ตัวเอเลน่ามาค่อยชิงซัพพอร์ทมาทีเรียคืน"

เอเลน่า  "A อย่าไปฟังพวกมันนะ แค่ไอ้พวกนี้ชั้นจัดการเองได้น่า"


เอเลน่าเตะท้ายทอยเรเว่นทำให้มันหันมาหาและง้างหมัดเตรียมชก

เรา       "เดี๋ยวก่อน! เข้าใจละ ฉันจะส่งซัพพอร์ทมาทีเรียให้"

เอเลน่า "ว่าไงนะ? นั่นของสำคัญไม่ใช่เหรอ?"

เรา       "ไม่เป็นไรหรอกเอเลน่า"


           "(หันไปหาเรเว่น) นำตัวเอเลน่าออกมา ฉันจะโยนมาทีเรียไปให้"


หลังแลกเปลี่ยนเอเลน่าและส่งมาทีเรียให้เรเว่นแล้วพวกมันก็เตรียมตัวออกไปโบกี้อื่น

เรา       "เอเลน่า ถอยไปก่อน"

เอเลน่า "จะทำอะไรน่ะ?"

เรา       "แบบนี้ไง!"


เราจะพุ่งเข้าชาร์จ (จัดการเรเว่นx3 สองชุด) แล้ววิ่งไปโบกี้อื่นเพื่อชิงมาทีเรียกลับมา

เรา       "ไปละนะ"

เอเลน่า "คอยเดี๋ยว ชั้นไปด้วย"

เรา       "ไม่ต้อง เธออยู่ที่นี่แหละ"

เอเลน่า "แต่นี่เป็นความผิดชั้น ชั้นต้องรับผิดชอบ"

เรา       "ไม่เป็นไรหรอก แป๊บเดียวก็จบแล้ว เราต้องทำทุกเรื่องให้ลุล่วง นั่นแหละหน้าที่ของเติร์ก"

แล้วเราจะวิ่งออกไป

เอเลน่า "(คิดในใจ) ชั้นเคยคิดว่าเติร์กเป็นแค่สุนัขรับใช้ชินระ แต่จริงๆแล้วพวกเขาก็ไม่เลวนะ พี่คะ? พี่คิดว่าชั้นจะเป็นเติร์กได้หรือเปล่า? วันนึงชั้นต้องเหนือกว่าพี่ให้ได้"


ทางด้านเราไล่จัดการเรเว่นมาเรื่อยๆ (โบกี้แรกมีเก้าอี้ขวาง สองโบกี้ต่อมาเปิดโล่ง) จนมาถึงหัวขบวน

เรา       "ไม่มีใครอยู่เลย?"

เรเว่นที่ถือมาทีเรียอยู่หนีขึ้นไปบนหลังคารถไฟ พอเราตามขึ้นไปก็พบมันกระโดดไปบนหลังคารถอีกขบวนที่แล่นสวนมา

เรา       "เสร็จกัน! พวกนี้คงศึกษาเส้นทางรถไฟมาอย่างดีแล้วแน่ๆ"

เอเลน่า "A! มาทีเรียล่ะ?"

เรา       "เจ้าตัวที่มีมาทีเรียมันหนีขึ้นรถอีกขบวนที่มุ่งหน้าเข้าสลัมไปแล้ว"

เอเลน่า "ขอโทษด้วยนะ ถ้าไม่ใช่เพราะชั้นละก็....."

เรา       "ไม่เป็นไรหรอกน่า ยังมีวิธีอยู่"

เอเลน่า "ทำไงเหรอ?"

เรา       "ขโมยเฮลิคอปเตอร์แล้วไล่ตามไป"

เอเลน่า "ไหวเหรอ?"

เรา       "(คิดในใจ) บริษัทชินระจับตาดูเติร์กอยู่ ตอนนี้คงกลับไปสนญ.ไม่ได้ แต่..."

เอเลน่า "แต่เธอทำได้อยู่แล้วหละ เธอเป็นเติร์กนี่เนอะ"

เรา       "ถูกต้อง ไม่ว่าภารกิจแบบไหนเราก็ต้องทำให้สำเร็จ เพราะเราคือเติร์ก!"



ฟุฮิโตะยิงถูกเชียร์หมอบลงกับพื้น

เชียร์     "กรอด..."

ฟุฮิโตะ  "หึหึหึ พอได้แล้วน่า สภาพแบบนั้นคุณไล่ตามพวกเราไม่ไหวหรอก ปล่อยเราไปเอามาทีเรียที่เหลือจากเติร์กดีๆเถอะ พออสูรถูกเรียกออกมาเราก็ไม่ต้องการเอลเฟ่แล้วละครับ เราจะฆ่าแล้วเอามาทีเรียออกมาจากร่างเธอ จากนั้นก็มอบให้ซิลโคเนียด แล้วพลังของมันก็จะกลับมาอย่างสมบูรณ์"


พวกเรเว่นเดินขึ้นรถบรรทุกไป ขณะเดียวกันเราก็โทรเข้ามาหาเชียร์

เรา       "เชียร์? เกิดอะไรขึ้น?"

เชียร์     "ฟุฮิโตะ... มันเอาซัพพอร์ทมาทีเรียไปแล้ว....."

เรา       "?! พวกมันได้มาทีเรียของฉันไปเหมือนกัน"

เชียร์     "A หยุดฟุฮิโตะที... ตามมันไป... มันจะเรียกอสูร... มันรู้วิธีทำให้อสูรสมบูรณ์แล้ว..."

เรา       "จริงเหรอ? แบบนี้ก็แย่น่ะสิ! ถ้าพลังมันสมบูรณ์เราเอาชนะมันไม่ได้แน่ๆ"

เชียร์     "มีวิธีหยุดมันอยู่ เราต้องช่วยเอลเฟ่ให้ได้ หลังเรียกอสูรแล้วฟุฮิโตะจะเอามาทีเรียออกจากร่างเธอ...."

เรา       "หมายถึงฆ่าเธอน่ะเหรอ?"

เชียร์     "ใช่... ขอร้องหละ... ช่วยเธอแทนฉันด้วยนะ...."

เรา       "เชียร์!!!"



เส็ง เรโน และรู้ด ลงมาถึงทางใต้ดิน ทหารชินระเห็นเข้าก็ระดมปืนใส่ แต่ไม่โดนแม้แต่นัดเดียว (เลิกจ้างไอ้พวกนี้เถอะ) แล้วเติร์กก็เดินผ่านพวกทหารมา

เรโน     "เส็ง! ประตูนั่นไง!"

เส็ง      "จะเปิดได้ยังไงนะ?"

รู้ด       "เส็ง ปล่อยฉันจัดการเอง"


รู้ดชกประตูเปิดออก

เรโน     "เปิดแล้ว! เจ๋งไปเลยรู้ด!"

เส็ง      "ท่านเวอร์ด็อท!"

เวอร์ด็อท "เธอ...?! พวกเธอมาที่นี่ทำไม?!"

เรโน     "มาช่วยท่านไง"

เวอร์ด็อท "ถ้าทำแบบนั้นพวกเธอจะไม่มีที่ให้กลับไปอีกแล้วนะ"

เรโน     "เราแค่ทำงานของเรา"

รู้ด       "...ถ้าจะมองแบบนั้นละก็นะ"

เวอร์ด็อท "ไม่เหมือนกันสักหน่อย"

เส็ง      "การประหารชีวิตท่านจะเป็นความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงของชินระ เรายอมสละทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่าชินระจำเป็นต้องมีท่าน A กำลังเตรียมรถสำหรับหนีอยู่ครับ"

เวอร์ด็อท "........ก็ได้ เส็ง เรโน รู้ด ไปกันเถอะ"


ปธ.ชินระ "ไอ้พวกเติร์กได้ตัวเวอร์ด็อทไปแล้วสินะ ช่างมันเถอะ ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ที่สำนักงานเติร์กแล้วฉันก็ไปพาตัวรูฟัสกลับมาได้ แล้วทุกอย่างก็จะลงตัว ที่เหลือก็แค่กำจัดเวอร์ด็อทกับเติร์กทิ้งให้หมด"

ep22-05
 
เราจะโทรเข้ามาหาเส็ง

เรา        "เส็งคะ ซัพพอร์ทมาทีเรียถูกชิงไปหมดแล้วค่ะ"

เส็ง       "ว่าไงนะ?"

เรา        "ฉันจะเอาช้อปเปอร์ของชินระตามพวกมันไป"

เส็ง       "เธอจะกลับไปที่สำนักงานใหญ่เหรอ?"

เรา        "เข้ามาเรียบร้อยแล้วค่ะ"

เส็ง       "....เหรอ งั้นฝากด้วยนะ A"

เรา        "ค่ะ"

เส็ง       "ระวังตัวด้วยนะ"



พอเราเข้ามาในลิฟท์ สัญญาณเตือนภัยจะดังขึ้น พวกทหารจะแห่กันมาตรวจ พอทหารคนหนึ่งเผลอ เราก็อัดเข้าด้านหลังจนสลบไป เราจะได้การ์ดคีย์ A มา ตอนนี้ระดับรักษาความปลอดภัยอยู่ที่ระดับ S ต้องมีการ์ดคีย์ทุกชั้นจึงจะขึ้นไปได้ เราอยู่ที่ชั้น 65 ที่นี่มีมอนสเตอร์สัตว์ทดลองของโฮโจ H0512 อยู่ เมื่อขึ้นชั้น 66 จะมีทหารลาดตระเวนอยู่คนหนึ่ง พอเห็นเราก็จะหนี แต่การ์ดของเขาเปิดประตูไม่ออก แล้วโดนเราอัดสลบไป

เราจะได้การ์ดคีย์ B มา เมื่อขึ้นไปที่ชั้น 67 ให้หาห้องลับที่มีบันไดสองอัน เดินลงมาที่ชั้น 65 จะพบกรันท์


กรันท์     "รักษาความปลอดภัยระดับ S เรอะ? ไม่ใช่เรื่องของตูซะหน่อย!"

กรันท์จะโดนเราอัดสลบไป

เรา       "ไม่ได้จ้างให้มานั่งอู้นะยะ"

(ย้ำอีกทีว่าไล่ไอ้พวกนี้ออกเถอะ) เราจะได้การ์ดคีย์ C มา พอมาถึงชั้น 68 จะพบมอนสเตอร์ H0512 สามตัว จัดการให้หมด มันสามารถปล่อยพิษใส่เราได้ ให้ใช้เวทโจมตีจะได้ผลดี เมื่อชนะแล้วเราจะขึ้นมาบนหลังคา

เรา       "อวาลันช์ไปไหนแล้วนะ? รถบรรทุกที่เรานั่งมาจอดอยู่ที่สถานี พวกมันอาจใช้ต่อ ไปเฝ้ารถนั่นดีกว่า"


ที่สำนักงานใหญ่ชินระ ประธานกำลังคุยกับคนๆหนึ่งอยู่

ปธ.ชินระ "ไม่เจอกันนานเลยนะ ดูท่าทางจะเข้มแข็งขึ้นสินะ"

???       "ฮึ่ม"



เราจะใช้คอปเตอร์ที่ชิงมาจากสำนักงานใหญ่บินมาถึงรถบรรทุกที่จอดอยู่ในสลัม

เรา       "เอาละ ตามทันแล้ว ทีนี้เราจะไม่ยอมปล่อยให้มันหนีไปอีกแล้ว หยุดนะ!"

เราจะขี่ชอปเปอร์ไปกระแทกรถบรรทุก ทำให้เรเว่นตัวที่ชิงมาทีเรียไปกระโดดออกจากรถแล้วหนีไป มีเรเว่นคนอื่นๆเข้ามาขวาง (กำจัดเรเว่น x2 สองชุด) เรเว่นคนที่ถือมาทีเรียส่งมาทีเรียให้ฟุฮิโตะที่รออยู่ปลายทาง ข้างๆมีเรเว่นสองคนและเอลเฟ่นอนหมดสติอยู่

มาทีเรียทั้งสี่ทำปฏิกริยากับร่างของเอลเฟ่เกิดบาเรียร์สีน้ำเงินส่องสว่างขึ้น


ฟุฮิโตะ   "ถึงเวลาแล้ว นี่แหละ พลังขั้นสุดยอดของดาวดวงนี้...."

ร่างของเอลเฟ่ลอยขึ้นและถูกแสงสีแดงโอบล้อมไว้ เราที่ดูอยู่ห่างๆกำลงคิดจะลงมือทำอะไรสักอย่าง

ฟุฮิโตะ   "อ้อ เติร์กนี่เอง ผมไม่ปล่อยให้คุณมาขวางเราหรอก ทุกท่านครับ นี่คือปรสิตที่กัดกินชีวิตของดวงดาวอยู่ เราไม่ควรปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่นะ ช่วยลงมือเก็บกวาดมันด้วยนะครับ"

เราจะต้องสู้กับเรเว่นสามคน หลังการต่อสู้จบลงร่างของเอลเฟ่จะถูกห่อเข้าไปในลูกบอลแดงลอยขึ้นมา พลังงานมหาศาลที่ถูกปล่อยจากมาทีเรียทั้งสี่พุ่งขึ้นไปปกคลุมท้องฟ้า

ฟุฮิโตะ   "ตอนนี้เงื่อนไขทั้งหมดครบแล้ว ช่างงดงามเสียจริง"


ep22-03    ep22-06
 
ท้องฟ้ากลายเป็นสีแดงหม่น พื้นแผ่นดินสั่นสะเทือน พลังเวทกระจายจากลูกบอลสาดไปทั่วเหมือนสายฟ้าฟาด

ฟุฮิโตะ   "รุนแรงอะไรอย่างนี้ แสงนี้จะสาดส่องแสดงให้ทุกสิ่งในจักรวาลได้ประจักษ์ต่อพลังอันจริงแท้นี้!!"

เรา        "เริ่มแล้ว.... การอัญเชิญอสูรเริ่มขึ้นแล้ว"

ฟุฮิโตะ   "แล้วก็มาถึงคิวใช้ประโยชน์จากผู้หญิงคนนี้ละนะ ขอผมเอามาทีเรียออกจากร่างเธอก่อนละ"

เรา        "หยุดนะ"


เราพุ่งเข้าไปคว้าตัวเอลเฟ่หลุดออกมาจากข่ายเวทของมาทีเรียซัพพอร์ท

เรา        "ฉันจะปกป้องเอลเฟ่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น"

ฟุฮิโตะ   "ส่งตัวเธอมา"

เรา        "ไม่มีทาง! ถ้าซิลโคเนียดสมบูรณ์ทุกอย่างก็จะถึงจุดจบ"

เราวิ่งกลับมาเผชิญหน้าฟุฮิโตะตัวต่อตัว

เรา        "ฉันจะไม่ปล่อยให้แกทำแบบนั้นเด็ดขาด!"

ฟุฮิโตะ   "ถ้าคิดจะขัดขวางจนถึงที่สุดละก็ คุณก็ตายซะเถอะนะครับ"



BOSS   ฟุฮิโตะ

ขณะสู้ มาทีเรียซัพพอร์ทจะหมุนอย่างบ้าคลั่ง ทำปฏิกริยากับร่างของเอลเฟ่ แล้วเอลเฟ่ก็ถูกห่อด้วยแสงสีน้ำเงินแล้วลอยขึ้นอีกครั้ง

เรา        "เกิดอะไรขึ้นกัน?!"

มาทีเรียหลุดจากร่างของเอลเฟ่ลอยขึ้นมารวมกับซัพพอร์ทมาทีเรียเกิดแสงสว่างจ้า ขึ้น ตอนนี้มาทีเรียทั้งสี่รวมเป็นหนึ่งเดียวกันแล้วลอยมาหยุดลงเบื้องหน้าฟุฮิ โตะ

ฟุฮิโตะ   "ผมต้องนำมาทีเรียนี้ไปมอบให้ซิลโคเนียด เป็นภารกิจสำคัญที่สุดที่ดวงดาวมอบหมายให้ผม ผมจะยอมสละทุกอย่างเพื่อการฟื้นฟูดาวดวงนี้"

เรา        "หยุดนะ!"


เราจะโทรหาเส็ง

เรา        "เส็งคะ!"


เส็ง       "อะไรนะ?! มีวิธีดึงพลังของซิลโคเนียดออกมาให้สมบูรณ์ด้วยงั้นรึ? เข้าใจละ เราจะช่วยเท่าที่จะช่วยได้แล้วกัน ทางนั้นฝากด้วยนะ (หันไปหาเวอร์ด็อท) เราช่วยลูกสาวท่านไว้ได้แล้วครับ"

เวอร์ด็อท "ทุกคน.... ขอบใจมากนะ แล้วซิลโคเนียดล่ะ?"

เส็ง       "การอัญเชิญเริ่มต้นขึ้นแล้ว ส่วนมาทีเรียที่จะทำให้การอัญเชิญสมบูรณ์อยู่ในมือฟุฮิโตะ"

เวอร์ด็อท "นี่เป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเลยนะ..."

เส็ง       "ใจเย็นก่อนครับท่าน เรากำลังหาทางอยู่"


เส็งมองขึ้นไปบนท้องฟ้าสีแดงฉานแล้วพูดออกมา


เส็ง       "พวกเราเติร์ก...."

เส็ง/เรโน/รู้ด/เรา "...จะโค่นซิลโคเนียด!"




ตอนนี้เติร์กทั้งหมดมารวมตัวกันในสถานที่แห่งหนึ่ง

เรา        "เราต้องหยุดฟุฮิโตะให้ได้ มาช่วยกันกำจัดซิลโคเนียดให้ได้ก่อนพลังมันจะฟื้นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์กันเถอะ"


แล้วภารกิจที่ท้าทายความสามารถอย่างไม่เคยมีมาก่อนก็เริ่มต้นขึ้น
 

Web Content by Shiryu
This site is best viewed in Firefox with a resolution of 1024x786