Pirate King ep3
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--Shiryu 21:44, 17 ตุลาคม 2007 (ICT)
"กลับไปรังลับบนนานัลก่อนแล้วกัน ป่านนี้คงได้สเปเชี่ยลรูนแคนน่อนมาแล้วหละ" กิงโกะเดนเสนอให้ล่องเรือวนไปวนมาเพื่อเพิ่มความยาวภาคโดยไม่ต้องเพิ่มฉากซักกะติ๊ด
"เฮ่ๆ จะพาเจ้าหมอโรคจิตนี่ไปรังลับจริงๆเหรอพี่ มันอาจโกหกเราจริงๆแล้วเป็นสายสืบเจ้าพวกนั้นก็ได้นา...." หลอดเริ่มวิตกจริตทั้งที่โดนน้องเศษไม้จับแบร์ฮักหัวทิ่มอยู่
"พวกท่านกำลังมีปัญหาเรื่องถูกหักหลังอยู่ใช่หรือไม่ ขจัดความยุ่งยากกับอาการหลังแอ่นที่ว่าได้ด้วยแอบโดมิคุ่ม รีบสั่งซื้อภายในหกนาทีนี้ แถมดอกเบี้ยและค่าจัดส่งให้อีกสามพัน...."
"ซื้อคร้าบ~" หลอดเสนอราคาให้สุดงาม เพื่อนๆก็ลืมไปว่ามีตัวปัญญานิ่มอยู่บนเรือคนนึงจึงช่วยกระทืบเตือนสติอีกรอบ...
"ฝากท่านหมอฮิกะช่วยรักษามันด้วยนะ" หลังสบายใจที่ได้ออกแรง เอลวาน่าก็เดินมาที่กราบเรือเห็นรถเกราะวิ่งฝ่าน้ำมา 2-3 คัน
"ท่านซาริส ท่านกิงโกะเดน ......" เสียงตะโกนเรียกจากรินมือขวาของทานุกินี่เอง
"อ้าวริน! พากองรถเกราะมาถึงนี่แล้วเหรอ ดีจัง เรากำลังจะไปสมทบพรรคพวกที่ฐานลับพอดี ไปด้วยกันสิ" กิงโกะเดนสั่งลูกน้องยกเอารถเกราะเข้ามาใส่เรือ แต่สภาพรถพังยับเยินแถมกองรถนับร้อยคันเหลือเพียง 2-3 คันแบบนี้มันน่าแปลก.....
"ตอนนี้เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! เราไปถึงฐานลับก่อนมาที่นี่........พวกของเจ้าแห่งโจรสลัดบุกเข้ามาทำลายเกาะนานัลเละเทะไปหมดแล้ว!!"
"หา!!!"
"เฮ่ๆ เราเจอพวกมันสองคนที่นี่ แล้วไหนเจ้าเร้ดเมจิกเชี่ยนก็พร้อมทรยศทุกเมื่อแบบคนอ่านไม่ต้องนั่งลุ้นอีก แบบนี้พวกมันก็น่าจะเหลือจริงๆแค่สองคนเองนี่นา....." ทุกคนก็คิดแบบนั้น คนก็น้อยอยู่แล้วทำไมมันโดนตัดกำลังฮวบฮาบขนาดนี้ฟะ
"ไอ้รังลับเท่ารังหนูนั่นคนเดียวก็พอแล้วหละข้าว่า" เอลวาน่า.......คิดในใจ เพราะขืนพูดออกมาคงเจออย่างน้อยห้าชุดตีนโจรสลัดบนเรือเตรียมกระทืบ
"พวกนั้นช่วยให้ชั้นหนีออกมาได้หวุดหวิด ฟอนก็โดนเจี๋ยนไปแล้ว โชคดีที่เราย้ายรูนแคนน่อนที่เพิ่งได้มาไปที่อื่นทัน เลยไม่ถูกพวกมันชิงไป แบบนี้ก็ยังพอมีโอกาส" เมื่อได้ยินรินพูดดังนั้นทุกคนก็โล่งใจ (นี่แกไม่ได้ห่วงพวกสมาชิกผีเลยใช่มั้ย?)
ตัดมาทางนานัลที่สภาพเละเทะเหมือนประเทศเทยช่วงเกิดวิกฤตการณ์ทางการเมีย....
"พวกเราอย่าเพิ่งยอมแพ้! มันลงมาแค่คนเดียว ถ้าปล่อยให้มันทำลายทุกอย่างได้คงไม่มีหน้ากลับมาพบคนอื่นๆหลังเกมส์โอเวอร์แน่!!" สมาชิกผีคนหนึ่งกล่าวขึ้น แต่ขี้เกียจพลิกดูรายชื่อในเว็บ เดี๋ยวก็ตายแล้ว
"ยิงรูนแคนน่อนทั้งหมด ถล่มมันซะ!!"
กระสุนจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าใส่ชายหมายเลขหนึ่งของกลุ่มเจ้าแห่งโจรสลัดแต่ก็ถูกดูดลงหลุมมิติไปในพริบตา
"สกิลควบคุมหลุมมิติ.....บัดซบ!! สกิลขี้โกงระดับนี้ใครจะไปชนะมันได้วะ! โคนาเม้งใส่ของแบบนี้เข้ามาได้ไง!!?"
"ในบอร์ดของเรามีคนอยู่สองประเภท......คนที่โพสต์เยอะ กับคนที่โพสต์น้อย คนโพสต์เยอะจะได้บทดีๆ ....และคนโพสต์น้อย จะต้องตาย..." ชายคนนั้นกล่าวขึ้นด้วยประโยคที่ฟังก็รู้แล้วว่าเอาบทใครมาดัดแปลงแปลกๆ ก่อนซัดหลุมมิติดูดทุกอย่างหายสาปสูญไปจากซุยโคยูนิเวิร์สตลอดกาล ....แต่ยังเสียตังค์คอนทินิวเข้ามาเล่นใหม่ได้เรื่อยๆ ไม่งั้นโคนาเม้งจะเสียลูกค้า
หลังทุกอย่างถูกทำลายพินาศเป็นหน้ากลองไปแล้วสมาชิกรังลับคนหนึ่งที่นอนจมกองเลือดก็พร่ำบ่นต่อบร๊ะเจ้า "บร๊ะเจ้า....ข้าเชื่อ ข้านับถือท่าน ทำไมท่านถึงทำให้มันเป็นแบบนี้....." แล้วก็สิ้นลมไป
สมาชิกหมายเลขหนึ่งที่ไม่ได้นับถือบร๊ะเจ้าจอร์จฟังแล้วก็ขบขัน "โง่สิ้นดี พระเจ้ามันมีจริงซะที่ไหนกัน"
"พระเจ้าน่ะมี....."
เสียงของโซลิด เจ้าแห่งโจรสลัดดังขึ้นจากท้องฟ้า ปราสาทดำเรือขนาดมหึมาเท่าปราสาทล่องฝ่าฝูงเมฆดำออกมาสะท้อนกับแสงจันทร์
"....แต่พระเจ้าเกลียดมนุษย์ ถึงได้พยายามทำให้พวกมันตายสิ้นไป"
เมื่อได้ยินแบบนั้นซีกูลด์ หมายเลขหนึ่งของกลุ่มเจ้าแห่งโจรสลัดก็โต้ตอบกลับไป "พูดแบบนั้นก็ถูก ต่อไปจะให้ข้าไปทำลายที่ไหนอีกล่ะตาแก่?"
"เจ้าฮิกะมันหายสาปสูญไปหลายวันแล้ว ช่วยไปตามมันกลับมาหน่อยซิ ถ้าหายตัวไปเพราะเรื่องไม่เข้าท่าก็เอากลับมาแค่หัวนะ"
"แต่ก่อนลุงชอบใจสินค้ามันมากไม่ใช่เรอะ? เห็นชอบสั่งซื้อแท่งนวดที่ชื่อดิลโด้อะไรนั่นตั้งหลายอันเลยนี่"
"เป้าหมายเราตอนนี้แสนยิ่งใหญ่ อย่าให้เรื่องมิตรภาพภายในกลุ่มมาทำให้มันเละเทะไปซะก่อน" เร้ดเมจิกเชี่ยนที่ยืนอยู่ข้างโซลิดพูดขึ้น
"ฮ่าๆๆ เอาสิ ยังไงข้าก็จะติดตามลุงโซลิดไปจนชั่วชีวิตอยู่แล้ว ต่อให้ลุงจะเลิกสนุกกับการไล่ฆ่าปูยักษ์ไปวันๆ แล้วเปลี่ยนมาไล่ฆ่าฮีโร่หรือโจรสลัดแทนข้าก็จะอยู่ข้างลุง" แล้วซีกูลด์ก็พุ่งตัวจากพื้นขึ้นมาบนปราสาทดำสมทบกับอีกสองคนยืนเก๊กท่าน่าเอาฉากนี้ไปอัดกรอบหลอกขายเด็กยิ่งนัก
--FLOW 23:28, 17 ตุลาคม 2007 (ICT)
ตัดกลับมาบนเรือทรอยทานิค หลังจากได้รับฟังข่าวร้ายจากคนแต่งคนก่อนแล้วทุกคนก็ต้องเปลี่ยนแผนกันใหม่
"ถ้างั้นเราไปหาหมายเลข1 ซีกูลด์ กันก่อนดีไหม หมอนั่นต้องเชื่อเรื่องที่ข้าพูดแน่เพราะชอบมาซื้อแอมเวย์ของข้าบ่อยๆ ทีนี้เราก็จะได้กำจัดเจ้าตัวการเร้ดเมจิกเชี่ยนนั่นได้ง่ายๆ" ฮิกะเสนอไอเดียไปพลางหยอดน้ำข้าวต้มให้หลอดไป
"จะให้เรากลับไปเจอหน้าคนที่พึ่งจะไล่ฆ่าเรามางั้นเหรอไง!" รินโวยขึ้นมาทันที
"ถ้างั้นก็ไปกันแค่ปาร์ตี้เดียวก็พอสิคะ ไปเจรจานี่นาไม่ได้ไปรบกันเสียหน่อย" เศษไม้เสนอไอเดียขึ้นมา
"โอ๊ยย!เจ็บ ผมเจ็บจังเลยหมอออ สงสัยต้องนอนพักอีกหลาายวันให้คนอื่นไปแทนทีนะ" หลอดแกล้งสำออยขึ้นมาทันที
"อย่ามาอู้ซะให้ยาก นายต้องไปด้วยในฐานะตัวแทนของพวกเรา" แล้วน้องเศษไม้ก็รักษาอาการบาดเจ็บให้หลอดโดยการนวดคลายจุด...ด้วยฝ่าเท้า
ฮิกะอิจิ หลอด เอลวาน่า ซาริส จึงลงเรือเล็กไปยังเกาะโดนัท เพราะซีกูลด์ชอบมาเล่นมินิเกมล่าสมบัติที่นี่
เมื่อทุกคนมาถึงเกาะเดินไปได้ซักพักก็พบกับกระท่อมของซีกูลด์ที่ใช้เป็นที่เก็บสมบัติ เห็นซีกูลด์กำลังเอาโรลออนตราทรูวินที่ขุดขึ้นมาได้ลูบจั๊กกะแร้อยู่
"ไงซิกไม่เจอกันหลายวัน กัปตันเป็นยังไงบ้าง" ฮิกะถามซีกูลด์
"หึ ยังมีหน้ามาพูดดีอยู่อีกเหรอฮิกะ ลุงโซลิดสั่งให้ออกไปไล่ล่าพวกสามเทพโจรสลัดที่กลับมาไม่ใช่เหรอ? แล้วแกมัวไปทำอะไรอยู่"
"ฟังที่ข้าพูดก่อนซี่ซิก เรื่องมันยาวต้องใช้เวลา นั่งโซฟาอเนกประสงค์แอมเวย์ก่อนแล้วค่อยๆคุยกัน ซื้อวันนี้แถมเบาะรองตูดลดช่วยดูดซับกลิ่นตดด้วยนะ" ฮิกะพยายามเกลี้ยกล่อม พร้อมทำหน้าที่คนขายแอมเวย์ที่ดีไปพร้อมๆกัน
"ไม่ฟังเว้ย! แหลกไปพร้อมกับสินค้าหลอกลวงผู้บริโภคของแกนั่นซะ!" ซีกูลด์เร่งพลังหลุมมิติจนทำให้บ้านพังไปครึ่งแถบ
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า พูดไม่รู้เรื่องงั้นก็ตายซะเถอะเอ็ง! ปัง ปัง ปัง!" เอลวาน่ามันพาเสียเรื่องอีกแล้วครับ ยิงปืนออกไปแล้วทุกคนทำได้แค่กุมขมับ
... "ช่วยไม่ได้แฮะ แบบนี้สงสัยต้องตื้บให้หมดสภาพนักศึกษาก่อนแล้วค่อยเจรจา" ซาริสชักกระบี่ออกมาจำใจสู้
"ระวังด้วยนะทุกคน ซีกูลด์เก่งเป็นรองแค่เจ้าแห่งโจรสลัดโซลิดเท่านั้น"
"ไหนว่าจะมาเจรจากันไม่ใช่เหรอไงค๊าาบ แล้วทำม๊าายมันถึงกลายเป็นแบบนี้อีกแล้วล่ะ..." หลอดได้แต่เซ็งมีแต่เรื่องเจ็บตัวส่งมาให้ตูทุกเมื่อเชื่อเรป
"พวกท่านกำลังประสบปัญหาเจอศัตรูเก่งเกินไปใช่หรือไม่ รองเท้าสเก๊ตเทอร์โบเผ่นออกจากการต่อสู้ด้วยความเร็ว 108km/hช่วยท่านได้ ซื้อวันนี้ใจดีสุดๆแถมให้สามคู่เลย"
"ซื้อๆๆ" หลอดรีบรูดบัตรเครดิตจ่ายแบบไม่คิด เพราะเจ้าซีกูลด์มันเปิดหลุมมิติเบ้อเร่อเท่อออกมาแล้ว!!!
"ทุกโคนน เผ่น!" หลอดติดรองเท้าเจ๊ตแล้วเผ่นคนแรก(เรื่องหนีโปรดวางใจมันได้) คนอื่นก็ตามมาติดๆพอหนีมาถึงเรือก็รีบแจวออกจากเกาะทันที
บรึ้มมมม ระเบิดมิติบีบอัดของซีกูลด์ทำทำเอาเกาะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ เรือบดของพวกหลอดที่ห่างออกจากฝั่งมาได้ไม่ไกล ถึงกับปลิวกลับไปอัดกับข้างฝาเรือทรอยทานิคที่จอดห่างออกไปหลายกิโลเลยทีเดียว
- "ฮิกะข้าจะเห็นแก่มิตรภาพซักครั้ง อย่ามาให้พวกข้าเห็นหน้าอีก! คราวหน้าเจอกันพวกแกตายแน่"
ซีกูลด็ใช้คุณสมบัติของผู้เล่นระดับสูงตะโกนจนได้ยินมาถึงเรือที่พวกหลอดอยู่
"อูย การเจรจาล้มเหลว" หลอดรอดตายมาได้หวุดหวิด(น่าจะพูดว่ายังไม่ได้เริ่มเจรจามากกว่า)
"คราวหน้าต้องสู้กับหมอนี่เหรอเนี่ย...งั้นเราจะเอาไงต่อไปดี"
"ไปมิดเดิลพอร์ทกันก่อนเถอะที่นั่นเป็นรังลับอีกแห่งของเรา สเปเชียลรูนแคนนอนก็ขนไปไว้ที่นั่น หุ้นส่วนใหญ่ของกูลุคคอมปะนี จิงโจ้เรนบาร์คที่เก้า กำลังคอยทุกคนไปสมทบอยู่"
ทุกคนจึงเดินทางไปมิดเดิ้ลพอร์ทกันเพื่อไปหาจิงโจ้เรนบาร์คที่เก้า
--Shiryu 12:53, 18 ตุลาคม 2007 (ICT)
ระหว่างทางที่ล่องเรือมานั้นพวกเขาก็พบสัตว์ทะเลยักษ์เข้ามาโจมตีแบบในซุยสี่เด๊ะ "น....นี่มัน!! ขนมจีบทะเลน้ำลึกที่แสนดุร้าย!!" (ตกลงพวกสัตว์ทะเลนี่ยกร้านติ่มซำมาเลยนะ)
"ทำไงดีล่ะ......เอา Shrike อัดหัวมันละกัน" ตูม!!! กิงโกะทิ้งดิ่งลงหัวมัน
"งั้นผมขอเสนอมีดสปาต้าตีจากโอริฮาลก้อนสามารถหั่นได้แม้แต่เมตัลในร้อคแมนตอนหดกระดอง แล้วท่านจะหมดปัญหาเล่นร้อคแมนไม่ผ่าน....."
"ตาย!! สปินอะรูนี่!!" เอลวาน่าซัดห่ากระสุน แย่งบทพูดฮิกะเพราะเดี๋ยวยาว
"มีดลี้คิมฮวงแปดอุดรเทพา ย้าก!!" ชินจูซัดซ้ำ
......บอสตายในเทิร์นเดียว.....น่าสงสารมันจริงๆ
"ท่ายืนดูและให้กำลังใจ ย้าก!!" ส่วนหลอดกลัวไม่มีบท เลยโดนกระทืบสมใจ
พอขนมจีบม่องไปแล้วก็ดรอปไอเท็มออกมา Pearl Shell, Silk, Mega Medicine, 12000 potch และจิงโจ้
"อ้าว มีอะไรอุบาทว์ๆอยู่ในท้องมันด้วยแฮะ"
"สงสัยโดนเจ้าขนมจีบกินเข้าไป"
แต่แล้วจิงโจ้ก็ลุกขึ้นมาบรรเลงเพลงนาร์ซิสต์กระหึ่ม "ต๊าย!! พวกเจ้าบังอาจมาเล่นงานขนมจีบที่น่ารักของเรา"
"เฮ้ย! เอ็งโดนขนมจีบแดกแล้วยังพูดมากอีก!!" เอลวาน่าอัดจิงโจ้พลางพยายามหาปุ่มปิดเพลงเพราะฟังแล้วพลังลด 30%
"เราไม่สนหละ เรางอนแล้วที่ท่านมาเล่นงานขนมจีบเรา อีกสองวันจะมีงานฉลองบ๊ะจ่างในเมืองมิดเดิ้ลพอร์ท ผู้คนต่างรอคอยที่จะกินขนมจีบอันนี้ขนาดไหนรู้ไหม ดูซิ ลูกตะกั่วเต็มพุงไปหมดแล้ว พวกท่านต้องชดใช้"
ท่าทางจะมีเควสต์ให้ทำอีกแล้วซี.....
"ไปใต้ดินมิดเดิ้ลพอร์ทนะ ที่นั่นมีแล็บผลิตติ่มซำลับ ไปบอกพ่อครัวที่นั่นให้ทำขนมจีบที่มีคุณภาพและสีสรรใกล้เคียงเจ้าตัวนี้มาภายในสามวัน ไม่งั้นเรา.....จะกลั้นใจตาย" จิงโจ้กัดผ้าเช็ดหน้า เห็นแล้วอยากจับใส่กลับลงไปในท้องขนมจีบจริงๆ
--FLOW 21:34, 18 ตุลาคม 2007 (ICT)
"โยนมันทิ้งลงทะเลได้ไหม? ผมว่าเนื้อเรื่องหลักคงไม่กระทบกระเทือนอะไรหรอก" หลอดออกความเห็น
"อืมม์ พวกเราก็อยากทำอยู่แต่หมอนี่เป็นหุ้นส่วนใหญ่ของกูลุคคอมปะนี เดี๋ยวไม่มีแบ๊กอัพแล้วเราจะแย่" รินยังต้องพึ่งจิงโจ้ทำรถกุ้ง...เอ๊ยรถเกราะรุ่นใหม่ให้อยู่อีกเลยต้องรีบห้าม
เมื่อมาถึงมิดเดิลพอร์ททุกคนเลยต้องจำใจทำตามรีเควสของจิงโจ้... ว่าแต่ขนมจีบน้ำลึกมันอร่อยอะไรได้ปานนั้นเชียว?
"งั้นเราขอตัวไปรอที่คฤหาสน์ก่อนนะยะ ถ้าไม่มีขนมจีบมาล่ะก็อย่าหวังว่าจะได้ดำเนินเรื่องต่อ" แล้วจิงโจ้ก็แร่ดกลับบ้านไป
ทุกคนจึงเดินทางจากท่ามายังซอยตันแห่งหนึ่ง ซึ่งมีบ้านลับเชื่อมลงไปยังทางลับใต้ดินของมิดเดิลพอร์ท
"นี่ๆ ว่าแต่ใครกันนะไปเปิดร้านอยู่ซะใต้ดินลึกลับแบบนี้ มันจะไม่เจ๊งเหรอไงกัน" หลอดบ่นขึ้นมา
"เห็นเขาว่าพ่อครัวที่นี่ฝีมือสุดยอดมาก ปรุงขยะสดให้อร่อยกว่าหูฉลามสมบูรณ์โภชนาได้" รินที่เคยมากินสลัดกุ้งที่นี่ตอบ
"ปานนั้นเชียว แต่มันเกี่ยวอะไรกับที่มาอยู่ใต้ดินแบบนี้ล่ะ"
"อ๋อ เห็นบอกว่ากำลังโดนสมาคมอาหารดราก้อนอะไรสักอย่างตามล่าอยู่น่ะ เลยต้องมาหมกอยู่ใต้ดินมืดๆแบบนี้"
"ทุกท่านกำลังประสบปัญหาใต้ดินมืดเกินไปใช่หรือไม่ เรามีหัวกะบาลเทนชินฮังมาเสนอขาย ใช้แล้วสว่างจ้าจนต้องใส่แว่นกัน" ฮิกะอิจิไม่มีอะไรทำก็พยายามเพิ่มยอดขายให้ตัวเอง
เมื่อมาถึงด้านในสุดปกติจะเป็นแล็บของวอร์ล็อคแต่ตอนนี้กลายเป็นร้านอาหารไปเสียแล้ว
"เฮ้ย ไอ้พ่อครัวหน้าโง่เอาขนมจีบมาตัวนึง" เอลวาน่าเดินเข้าไปนั่งเอาตีนก่ายโต๊ะ ทำตัวเหมือนพวกลูกนักการเมืองที่ชอบลืมชื่อตัวเอง
เฟี้ยวว~~ มีช้อน ส้อม ตะเกียบ มีด บินออกมาจากท้ายครัวตรงดิ่งมาที่โต๊ะที่เอลวาน่านั่งอยู่
"ขนมจีบน่ะมี แต่แกน่ะจะไม่มีบุญได้กิน!" พ่อครัวบินออกมาจากประตูท้ายครัว
"พวกสมาคมส่งแกมาสินะ!"
หลังจากนั้นเอลวาน่าก็โดนทุกคนรุมเหยียบ...
"ช้าก่อนค่า ขออภัยค่าที่ทำให้คุณเข้าใจผิด คือที่จริงพวกเรามาดีนะคะยกเว้นไอ้นี่ตัวนึง เดี๋ยวจบเรื่องแล้วจะจับไปฉีดวัคซีนเสียให้เข็ด"
"ไม่ใช่พวกสมาคมงั้นก็แล้วไป อยากแหลกรายสั่งมาข้าจะไปยืดกางเกงในต่อ"
"มีแรดเอ๊ยจิงโจ้ตัวนึงต้องการขนมจีบไปใช้ในเทศกาลบ๊ะจ่าง ช่วยผลิตให้เราที(ส่วนเงินเขิญไปลงบัญชีที่หลอด)"
"ได้ๆเดี๋ยวดักให้ เอ๊ย เดี๋ยวจัดให้..."แล้วพ่อครัวก็เดินกลับเข้าครัวไป
หลังจากพ่อครัวประหลาดหายเข้าไปในครัว ทุกคนก็นั่งรอออเดอร์เสร็จแล้วก็คุยกันระหว่างรอ
"นี่ๆ พ่อครัวนี่ทำไม่มีชื่อล่ะ ปกติมันน่าจะได้เวลาแนะนำตัวแล้วนะ" หลอดเปิดประเด็นไร้สาระขึ้นมา
"อ๋อ เพราะตอนแรกมันเอาไว้ปูเรื่องไปอีกแชปเตอร์นึงน่ะสิ คนแต่งคนนี้มันตกกะใจที่ต้องเปิดตัวก่อนเวลาอันควร" เอลวาน่าแอบใช้สกิลอ่านใจกับคนแต่ง(ทำได้ด้วยเรอะ!)
ระหว่างที่กำลังสนทนาไร้สาระอยู่ พ่อครัวก็เดินออกมา "เอ้าเส็กแล้ว รีบๆไปซะข้าจะปิดร้านแล้ว เบี้ยวค่าที่วอร์ล็อคมันไปหลายเดือนเห็นทีคงต้องย้าย" แล้วหลอดก็ได้Itemสัตว์ยักษ์ขนมจีบน้ำลึกมาหนึ่งตัว(ไม่ต้องนึกเหตุการ์ณตามหรอก)
"ได้ขนมจีบแล้วก็กลับกันเถอะ"
"เดี๋ยวสิๆ ผมอยากรู้ประวัติพ่อครัวจั๊กหน่อย" หลอดสอดรู้ไปเสียทุกเรื่อง "นี่ๆไม่ทราบว่าเชฟชื่ออะไรเหรอค๊าบ"
"หึ หึ เราชื่อ คริส ...แล้วเจอกันอาทิตย์หน้านะ เผ่นล่ะ~" แล้วคริสก็กระโดดมุดปล่องควันหายไป ปล่อยผัดถั่วงอก???ไว้ให้พวกหลอดรวมทั้งคนอ่านงงเต๊กเป็นปริศนา
หลังจากนั้นหลอดก็เอาขนมจีบหิ้วกลับไปส่งให้จิงโจ้ที่คฤหาสน์เพื่อดำเนินเรื่องต่อไป...หิ้วกลับไปให้ได้ยังไงก็ไม่ต้องคิดนะคิดไม่ออกหรอก
--Shiryu 10:33, 19 ตุลาคม 2007 (ICT)
งานฉลองบ๊ะจ่างเริ่มขึ้นที่จตุรัสกลางเมืองมิดเดิ้ลพอร์ทท่ามกลางหมู่ชาวบ้านที่ยืนทอยเต๋าไปวันๆ บ้างก็จับกลุ่มคุยเรื่องการตกแต่งบ้าน บ้างก็นั่งจิบชาสนทนากันสองคน ไม่รู้พวกนี้จะเกิดมาทำไม ส่วนพวกหลอดต้องเล่นมินิเกมส์เสิร์พบ๊ะจ่าง (ต้องเอาบ๊ะจ่างไปแจกคนในจตุรัสให้ทันเวลาและคอยไล่ตบกบาลคนที่วิจารณ์รสชาติเสียๆหายๆ) หลังเสร็จมินิเกมส์จะได้เงินจากจิงโจ้พันพ็อชพร้อมไอเท็ม "ผ้ากันเปื้อนสาวเสิร์พ" (เพื่ออะไร?)
"โอ....เทศกาลวันนี้สำเร็จลงด้วยดี ผู้คนพอใจกับมธุรรสของขนมจีบท่านมาก เราหายโกรธแล้วหละ ไหนลองว่าธุระของท่านมาซิ"
"เรามาขอแรงจากกูลูคคอมพานีของท่านไปสู้กับเจ้าแห่ง......." หลอดยังไม่ทันพูดจบก็โดนน้องเศษไม้ใส่สลีปเปอร์โฮลด์หลับไป "เดี๋ยวชาวบ้านได้ยินเข้าได้กระเด้งออกจากเกาะแน่แก"
จิงโจ้ได้ยินดังนั้นก็ตีสีหน้าเคร่งเครียด
"อืม......งั้นเดี๋ยวพวกท่านตามเรามาที่คฤหาสน์ไรน์บาร์คหลังเลิกงานนะ"
หลังเทศกาลจบลง ทั้งที่ไม่มีใครเข้าใจว่าบ๊ะจ่างมันเกี่ยวอะไรกับขนมจีบ แต่เรื่องสำคัญที่รบกวนจิตใจทุกคนมากที่สุดก็คือการเจรจาในค่ำคืนนี้ที่อาจพลิกการต่อสู้ออกมาได้หลายหน้าทีเดียว แล้วทุกคนก็มาถึงคฤหาสน์ของไรน์บาร์ค พบจิงโจ้และเจ้าเมืองไรน์บาร์คที่แปดกำลังคุยกันอยู่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"กระติกน้ำอันนี้เป็นไงมั่งล่ะ ลายสตาร์วอร์ใหม่ล่าสุดเชียวนะ"
"เยี่ยมไปเลยพ่อ ทีนี้ก็พร้อมออกไปสู้กับเจ้าแห่งโจรสลัดแล้ว"
"เอ้อ อย่าลืมพกกล้องถ่ายรูปไปด้วยล่ะ ถ้าโดนปืนยิงก็กินซาร่าพาราเซตามอลนะ"
ทุกคนได้เห็นภาพพ่อลูกอันอบอุ่นแสนประทับใจ =v= ........จะบ้าเรอะ!!
เอลวาน่าเดินเข้าไปถีบคนพ่อตกเก้าอี้ทันที "เฮ้ย!! เรามาขอแรงพวกแกไปสู้กับเจ้าแห่งโจรสลัดฟ่ะ!" ......เพื่อนๆไม่ทันคว้าตัวไว้ ไอ้เติร์กนี่มันเอาอีกแล้ว TvT
"หนอย มาทำอะไรแบบนี้กันยะอีดอก! เราโกรธจริงๆแล้วนะ เราจะสู้กับเจ้า!!"
DUEL START!! เอลวาน่าดวลตัวต่อตัวกับจิงโจ้......
......จิงโจ้โชว์เพลงดาบระบำนาร์ซิสต์ที่สุดแสนจะงดงามรำหมุนติ้วๆไปมา "วะฮ่ะๆๆๆๆๆๆ เหอ~ วะฮ่ะๆๆๆๆๆ....." แถมหัวเราะประกอบซาวด์กวนประสาทเพิ่มความสยดสยองอีกต่างหาก
ปัง!!
....จบการต่อสู้
"อ่า......แล้วตกลงจะเอาไงต่อดีฮะ" หลอดถามด้วยน้ำเสียงหมดอาลัยตายอยาก อะไรจะเกิดก็ช่างแ_งแล้ว
"อย่าห่วงเลย ทุกวันนี้ เราต่างมีปัญหาเผลอกระทืบเพื่อนตายเนื่องจากเลเวลสูงเกินไปหน่อย ท่านไม่ใช่คนเดียวที่ประสบปัญหาดังกล่าว เรามีทางออกสำหรับท่าน ด้วยยาป้ายผีบอกสูตรแม่มะขามค้าวเจ็ดตัว เพียงป้ายบนผิวหนังเหยื่อ ท่านสามารถหลอกให้เหยื่อกระทำทุรกรรมแทนท่านได้ทันที" ตอนนี้ฮิกะอิจิชักจะเหมือนโดราเอม่อนมากกว่าหมอไปทุกที.....
-แผลบ-
หลังถูกป้ายยาแล้วเอาจิโซชุบขึ้นมา จิงโจ้ก็อยู่ในสภาวะมึนงง "โอ้วววว ท่านมีฝีมือดีมากๆ ท่านผ่านการทดสอบเราแล้วหละ ท่านอาจมีดีพอที่จะชนะเจ้าแห่งโจรสลัด บลาๆๆๆๆ" ยาผีบอกได้ผลชะงัด
"เอาละ เราจะโทรไปสั่งลูกน้องที่กบดานอยู่ที่นี่ให้เตรียมกำลังให้พร้อม ขอพวกท่านพักผ่อนกันก่อนเถอะ พรุ่งนี้มาที่ท่าเรือเตรียมพบเรือฟลายอิ้งลาซโลเวอร์ชั่นติดตั้งสเปเชี่ยลรูนแคนนอนเสร็จสมบูรณ์เตรียมส่องปราสาทดำได้เลย!"
--FLOW 20:22, 19 ตุลาคม 2007 (ICT)
ทุกคนได้ยินดังนั้นจึงแยกตัวไปพักผ่อน หลอดก็เดินไปห้องตัวเองแล้วก็กำลังจะนอน
"อืม... ปกติถ้าเล่นซุยแล้วมีฉากนอนๆแบบนี้มันมักจะมีเรื่องบัดซบจนไม่ได้นอนนี่หว่า" หลอดนึกถึงตอนที่ตัวเองเล่นซุยทีไรแล้วลืมเซฟก่อนนอนทุกที
เปรี้ยง! มีเสียงระเบิดดังสนั่นดังมาแต่ไกล เกิดเรื่องตามที่หลอดว้อนท์จริงๆด้วย
"เกิดอะไรขึ้น ช่อง9โดนทหารยึดเหรอ!" หลอดกระเด้งขึ้นมาจากเตียง
"แย่แล้ว มีไฟไหม้มาจากราซริล" น้องเศษไม้รีบวิ่งเข้ามาบอก
ทุกคนจึงมารวมตัวกันหน้าบ้านแล้วเกมก็ตัดเข้าสู่ฉากCG มีเรือปราสาทดำโผล่ออกมาจากแสงจันทร์ บนยอดมีแสงสีแดงแบบดวงตาเซารอนยิงทำลายราซริลอย่างเมามันส์
"ตราแห่งการลงทัณท์! เจ้าแห่งโจรสลัดเปิดฉากลงมือแล้ว" จิงโจ้อุทานออกมาเป็นภาษานาร์ซิส
"ว่าไงนะ ไหงไม่รอถึงเช้าล่ะ(ตูยังไม่ได้นอนเลย)แล้วทำไมมันถึงไปโจมตีราซริล" หลอดพูดไปสัปหงกไป
"เรือปราสาทดำท่องไปในท้องฟ้าได้ในยามราตรีที่จันทร์เต็มดวง ส่วนที่โดนถล่มเพราะราซริลมีกัปตันสโนว์อยู่ โซลิดเหม็นขี้หน้าเลยไปยิงเล่นแก้เบื่อ"
นับเป็นความผิดพลาดของชาวเมืองจริงๆที่ให้อภัยสโนว์ ถ้าทำตามคำแนะนำของเม้งเอาไปปล่อยให้ฉลามแทะก็คงไม่เป็นแบบนี้...
"เราคงรอถึงเช้าไม่ได้แล้ว มิเช่นนั้นราซริลพินาศแน่รีบไปกันเถอะ" ซาริส กับ กิงโกะเดนรีบวิ่งตรงไปยังอู่ต่อเรือทันที
"จะทำสงครามแล้วงั้นเรอะ หาาาว~~" เอลวาน่าเดินถือหมอนออกมานอกบ้าน ยังใส่ชุดนอนหมวกซานต้าอยู่เลย
"ตอนนี้เรายังติดตั้งรูนแคนน่อนไม่เสร็จเลย พวกนายต้องไปถ่วงเวลาให้ก่อน" จิงโจ้โบ้ยภาระใหม่มาให้หลอดอีกแล้ว
"ว่าไงนะ แล้วผมจะเอาอะไรไปสู้ มันลอยอยู่บนฟ้าผมจะขึ้นไปได้ยังไง"
"ท่านกำลังกลุ้มใจที่เกิดมาบินไม่ได้ใช่หรือไม่ วันนี้เรามีปีกกระหังคลองสานมาเสนอขาย ซื้อหนึ่งข้างวันนี้ฟรีอีกข้างใส่แล้วเหาะไม่ได้แต่อารมณ์กระหังเต็มเปี่ยม" ช่างเป็นสินค้าไร้ประโยชน์จริงๆ
คราวนี้ฮิกะจึงโดนกระทืบบ้างเป็นครั้งแรก "โอย ...คือ วิธีที่จะขึ้นไปก็มีอยู่นะ อย่าลืมสิข้าก็เคยเป็นลูกเรือของโซลิดมาก่อน" ฮิกะเพิ่งนึกออกหลังจากโดนเท้าช่วยเตือนความจำ
ฮิกะอิจิหยิบเศษกระจกออกมาจากกระเป๋า 3 ชิ้น
"นี่คือเศษกระจกบลิงกิ้งคริสตัลที่หักออกมาจากกระจกบลิงกิ้งซึ่งติดตั้งอยู่ที่ปราสาทดำ เศษกระจกพวกนี้เชื่อมต่อกับกระจกบานใหญ่ที่ติดตั้งอยู่ในปราสาท เราสามารถใช้เดินทางสู่ปราสาทดำได้"
"โอ้ไอเทม Blinking Mirror เรอะ แรร์ไอเทมระดับ S เลยนี่นา นึกไม่ถึงว่านอกจากFFDFแล้วจะยังมีคนมีของพวกนี้อีก"
"หึ หึ อย่าดูถูกทรัพยากรของพวกเรานักสิ เพียงแต่ว่าข้าก็ได้รับมาแค่เศษผลึก 3 ชิ้นเท่านั้น ตัว master ซึ่งใช้เข้าออกได้อย่างอิสระมีแค่ซีกูลด์คนเดียวเท่านั้นที่มี"
"หมายความว่ามีคนไปได้เพียงแค่ 3 คนเท่านั้นสินะ" หลอดสรุปให้ฟัง
แล้วบรรยากาศก็เงียบลง ทุกคนเข้าใจดี...ถ้าใครขึ้นไปล่ะก็จองโลงจองศาลาได้เลยล่ะเอ็งเอ๋ย
"3ทุ่มแล้ว(ตามเวลาแต่ง)ผมเป็นเด็กดีต้องไปเข้านอนครับ ^ ^//" หลอดรีบขอสละสิทธิ์ทันที เลยโดนน้องเศษไม้ใส่บาติสต้าบอมบ์จนตาสว่าง
ใครจะไปบ้างล่ะคราวนี้? เหลือแค่ หลอด ฮิกะอิจิ เศษไม้ เอลวาน่า ชินจู จิงโจ้(เต้นระบำอยู่) ต้องถ่วงเวลาจนกว่าจะรุ่งสางเชียวนะอีกตั้งสามชั่วโมงกว่ารูนแคนน่นอนจะติดตั้งเสร็จ
--Shiryu 23:23, 19 ตุลาคม 2007 (ICT)
"เอลวาน่า เราขอให้ท่านอยู่ทางนี้ดีกว่านะ" ฟังดูเหมือนตัดกำลังยังไงไม่รู้ แต่ฮิกะอิจิก็อธิบายทันก่อนโดนกระทืบ "เชื่อข้าเถอะ เราจำเป็นต้องมีกำลังที่แข็งแกร่งเหลืออยู่ทางนี้ ข้ารู้แกวพวกมันดีที่สุด เพราะงั้นท่านช่วยสู้อยู่ทางนี้เถอะ"
ทุกคนพยายามเชื่อใจฮิกะ แล้วหลอดก็เลือกตัวได้ไม่ยากเย็นนัก......"น้องเศษไม้, ฮิกะอิจิ, ชินจู เราขอสั่งให้พวกเจ้าขึ้นเรือไปเดี๋ยวนี้ โฮะๆๆๆๆ" แน่นอนว่ารายนี้โดนกระทืบแบบไม่ทันอธิบาย แล้วหลอดก็ถูกลากเข้าปาร์ตี้ภาคบังคับว่าไปไหนมาไหนต้องอยู่ใกล้น้องเศษไม้ไว้นะจ๊ะ
หลอด ริโอว, ฮิกะอิจิ และน้องเศษไม้กรูขึ้นไปบนปราสาทดำด้วยบลิงกิ้งมิเรอร์ "ก่อนอื่นเราตรงไปห้องบังคับการบินก่อนเลย จากนั้นก็เปลี่ยนเส้นทางให้มันไปชนตึกเวิร์ลเทรดแทน วะฮ่ะฮะ" ฮิกะอิจิอุตส่าห์รอดจากฝูงตีนข้างล่างมาได้ก็ถูกกระทืบจนได้ แล้วทั้งสามก็มาถึงห้องบังคับการบินอย่างง่ายดายพบเร้ดเมจิกเชี่ยนนั่งขับเรืออยู่อย่างเมามันเหมือนเล่น GT3 "ชิดในหน่อยเพ่ ชิดใน" ...แถมจู่ๆก็พูดอะไรก็ไม่รู้ ทั้งสามคนที่ยืนดูอยู่เริ่มสงสัยในอาชีพเก่าของเจ้าหมอแดงนี่ซะละ
"เฮ้ย! ไอ้ผีแดง!! เรามาขอเจรจาอะไรหน่อยเด๊ะ ไสหัวออกไปจากตรงนั้นซะ แล้ว.....ให้หนูขับมั่ง =v=// " หลอดริโอวถูกรุมกระทืบหนที่สองในห้าบรรทัด
"ท่านเร้ดเมจิกเชี่ยน เราขอให้ท่านช่วยเปลี่ยนเส้นทางบินแล้วเลิกยิงราซริลได้หรือไม่ หากท่านทำภายในสามนาทีนี้ เรามอบให้พิเศษทันที 'แปรงเกาหมา' สามารถเกาเห็บหมากระเด็นไปอยู่บนหัวท่านได้"
"เฮอะๆๆ ถ้าเช่นนั้นก็เอาชนะข้าให้ได้ก่อนซิ"
หลอดก็คิดว่ามันจะมีลีลาอะไรมาเจรจามากกว่านี้ แต่เมื่อเป็นเช่นนี้ก็เจอสามรุมหนึ่งแบบไม่สนใจเสียงนินทาจากประชาชน เจบุบสลายไปอย่างไวเหมือนพวกตัวโกงในภาคห้า ไม่รู้จะออกมาให้พวกพระเอกรุมกระทืบตายในเทิร์นเดียวไปทำไม
"ดีนะอีกสองคนไม่อยู่"
"หึหึหึ แหงละสิ ท่านเจ้ารู้ดีว่าพวกแกกำลังติดตั้งอาวุธเตรียมถล่มเราอยู่ ก็เลยเตรียมลงไปจัดการพวกแกให้ราบคาบ" เจรีบบอกแผนการหัวหน้าตัวเองโดยละเอียดเพื่อไล่ไอ้สามตัวนี้ให้ไปสนใจข้างล่างแทน ก่อนเขาจะวิ่งหายแว้บไป
"เอาละ ทางนี้ก็เรียบร้อยแล้วสินะ" หลอดคิดว่าง่ายจังฟ่ะ โชคดีที่ตูขึ้นมาข้างบน
"รีบลงไปข้างล่างเถอะ เรื่องที่ข้าสังหรณ์เป็นจริงด้วย...."
ตัดมาด้านล่างขณะรอการติดตั้งปืนใหญ่เสร็จสมบูรณ์พวกรินสังเกตเห็นชายสองคนยืนอยู่บนทะเล "นั่นอะไรหว่า?"
"โซลิด!! ไอ้หมอนั่นไงเจ้าแห่งโจรสลัด......บัดซบ!! มันรู้ตัวและกำลังมุ่งมาทางนี้แล้วรึนี่!!"
โซลิดกับซีกูลด์เดินบนทะเลเข้ามาทางท่าเรือพร้อมชักอาวุธขึ้นเตรียมจู่โจม
"พวกหลอดส่ง SMS มาบอกว่าจัดการข้างบนได้เรียบร้อยแล้ว ทางนี้ก็เตรียมรับมือไอ้สองคนนั้นด้วยนะ!!"
จิงโจ้หน้าซีดเป็นผีโบ๊ะแป้ง ทำไมไอ้สองคนนั้นมันมาทางนี้ฟะตายโหง ว่าแล้วเขาก็รีบสั่งกองเรือออกไปต้าน 'คนสองคนที่เดินอยู่บนทะเล'
"ระวังด้วยล่ะ สกิลของเจ้าแห่งโจรสลัดคือ Cosmo Element ที่สามารถใช้พลังของธาตุทั้งหมดในโลกได้อย่างอิสระ"
แล้วยุทธนาวีที่ประหลาดที่สุดในซุยก็เริ่มต้นขึ้น กองเรือราซริล VS เจ้าแห่งโจรสลัด&ซีกูลด์
--FLOW 00:29, 20 ตุลาคม 2007 (ICT)
"นี่ชะนีชินจูฝากเฝ้ามิดเดิลพอร์ทด้วยนะยะ" แล้วจิงโจ้ก็หิ้วเอลวาน่าขึ้นเรือไปบัญชาการรบกับกองทัพอัศวินราซริล
Naval Battle Stat!
"เออนี่ ก่อนรบกันข้ามีคำถาม ทำไมไอ้สองตัวนั้นมันเดินอยู่บนทะเลได้?" เอลวาน่าสงสัยเพราะวิชาฟิสิกส์ที่เรียนไม่เห็นมีบอก
"โซลิดนั้นยิ่งใหญ่กว่า ดิน น้ำ ลม ไฟ สามารถควบคุมอากาศโดยรอบให้พยุงตัวเองได้ยังไงล่ะ"
"เพราะสกิลอันแสนขี้โกงที่ชื่อ Cosmo Element อะไรนั่นสินะ แต่ช่างมันก่อน...เรือทุกลำหันปืนรูนแคนอนทุกกระบอกไปทางสองคนนั้น"
เตรียม...
เล็ง...
...
...หนึ่งนาทีผ่านไป
"อ้าวทำไม่ยิงเลยล่ะ? ยิงเลยสิวะ เฮ้ย! ทำไมชักช้าจังวะ! นี่แน่ะช้านักนะเอ็ง" ปัง ปัง ปัง
สงครามภาค4โหลดเกมชักช้าอืดอาดไม่ทันใจเอลวาน่า...ความซวยเลยไปลงกับลูกเรือราซริลตาดำๆแทน
ซู่มมมมม หลังจากโหลดฉากเสร็จ เสียงรูนแคนน่อนสารพัดธาตุก็พุ่งออกมาไม่ขาดสาย ดิน น้ำ ไฟ ลม สายฟ้า ถล่มใส่เจ้าแห่งโจรสลัดที่ยืนจังก้าอยู่
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า เสร็จเรา! สมน้ำหน้า! ไอ้พวกไร้น้ำยา!(ใช่ๆๆ)" เอลวาน่าอุทานออกมาเป็น CS Win เวอร์ชั่นภาษาไทยด้วยความสะใจ โดยมีจิงโจ้ทำเสียงเอ็คโค่ตามไปด้วย
....แต่เมื่อควันจางลงทั้งคู่ก็ต้องตกตะลึง เพราะพลังของปืนหาได้ทำร้ายโดนโซลิดเลยไม่ แต่กลับถูกโซลิดดูดหายไปจนหมด เป็นภาพที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในเกม
เมื่อตัดมาทางด้านเจ้าแห่งโจรสลัดที่คราวนี้ถึงเทริ์นของเขาบ้างแล้ว
"WHEN THE POWERS COMBINED, I'M CAPTAIN SOLID!!"
มีเสียงซับไตเติ้ลแทรกตามมาติดๆเมื่อพลังทั้งห้ามารวมกัน ฉันก็คือกัปตันพลาเน็ตเอ๊ย...กัปตันโซลิด เจ้าซีกุนก็ทำหน้าที่เป็นทรานสเลตที่ดีแปลไทยให้ทุกคนเข้าใจกันถ้วนหน้า
......เอลวาน่าเห็นมุขการ์ตูนฝรั่งเก่าเก็บโดนขุดออกมาใช้ก็ได้แต่อึ้งกิมกี่ = =a
"สละเรือกันก่อนดีไหม ข้าว่ากองเรือราซริลคงได้เป็นหน่วยพลีชีพทดสอบความเมพให้พลังของมันแน่" เอลวาน่ารู้ดีเพราะเมื่อก่อนFFDFก็ชอบทำแบบนี้
"นั่นสิเนอะยังไงราซริลมันก็แค่หน่วยพลีชีพทดสอบฝีมือของสองคนนี้อยู่แล้ว" จิงโจ้รีบหยิบห่วงยางเตรียมพร้อมสละเรือทันที
ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังปรึกษากันนั้นเอง คลื่นปืนใหญ่รูนทั้งห้าธาตุที่ยิงไปหาโซลิดเมื่อครู่ได้ถูกปล่อยกลับคืนมา แถมพลังทั้งห้ายังรวมกันเป็นพลังปืนใหญ่พลานเน็ต กองเรือราซริลเอาปืนใหญ่ธาตุมาระดมยิงต้านสุดชีวิตแต่ต้านทานไม่ได้เลย เพราะธาตุเดียวไม่อาจเอาชนะพลังของโซลิดที่เกิดจากการรวมกันของธาตุทั้งห้าได้
ส่วนทางด้านกัปตันโซลิดก็ชี้มาทางหน้าจอมอนิเตอร์ของทุกท่าน(?)พร้อมกับพูดว่า
"THE POWERS IS YOURS !"
พลังเป็นของพวกเธอ!! ซีกุนใส่ซับไทยให้กลัวคนอ่านไม่รู้เรื่อง...
ุ
บรึ้มม แล้วกองเรือราซริลก็ได้พลังของตัวเองกลับคืนไป... โดนพลังคลื่นปืนใหญ่พลาเน็ตกวาดจนพินาศ เท่านั้นยังไม่พอแถมตามด้วยเกาะราซริลที่อยู่ด้านหลัง จนราซริลหายไปจากเซอเวอร์พร้อมสโนว์สมใจโคนาเม้ง หลังราซริลจมไปพวกมันสองตัวก็เต้นแทงโก้บูชิประกอบจังหวะเพลงกัปตันพลาเนต ก่อนจะวาร์ปกลับขึ้นไปบนปราสาท
-DEFEATED-
บุ๋งๆๆ มีอะไรกลมๆสองลูกโผล่ขึ้นมาจากผิวน้ำ เอลวาน่ากับจิงโจ้ที่โดดลงทะเลทันเลยรอดตายหวุดหวิดนั่นเอง
"Cosmo Element ร้ายกาจนัก สมกับเป็นพลังที่ถล่มได้ทั้งประเทศจริงๆ"
"ดูเหมือนพวกเราจะเข้าใจกันผิดๆตลอด ไม่ใช่มีแค่ห้าคนที่ถล่มประเทศได้ แต่โซลิดแค่คนเดียวก็ถล่มประเทศๆหนึ่งได้ต่างหาก!"
"แล้วนี่เหลือเวลาอีกเท่าไหร่กว่าปืนใหญ่รุ่นใหม่จะเสร็จ"
"อีกสองชั่วโมงย่ะ" จิงโจ้เอานาฟิกาตั้งโต๊ะออกมาดู...
ตัดกลับมาทางด้านหลอดที่ตอนนี้กำลังวุ่นอยู่ที่ห้องควบคุม
"เรือมันกำลังเคลื่อนที่ไปมิดเดิลพอร์ทแล้ว! บังคับมันไม่ได้เลยทำไงดี"
"เจ้าเจเปลี่ยนโปรแกรมควบคุมเรือใหม่หมดเลย สมกับเป็นโปรแกรมเมอร์จริงๆ"
"ฮ่า ฮ่า เป็นไงโปรแกรมที่ข้าเขียนสุดยอดแค่ไหน" มีเสียงเจส่งมาตามสายจากลำโพงในห้อง
"อีกเดี๋ยวพวกโซลิดก็จะกลับขึ้นมาแล้วพวกแกเสร็จแน่ ฮา" แล้วการสื่อสารก็ตัดไป
"ทุบเครื่องทิ้งเลยดีไหมทุกคน" หลอดเสนอวิธีการที่ชอบใช้กับคอมที่บ้านตัวเองบ่อยๆ
"ก็ไม่เลวแก้ยากนักก็พังมันซะเลย" เศษไม้ชอบอยู่แล้ว...หยิบค้อนปอนออกมาสามอันแจกให้อีกสองคน
ทุกคนจึงทำตามไอเดียหลอดใช้ระบบอนาล็อคแก้ไขโปรแกรมของเจ โพละๆๆๆ เอาค้อนทุบห้องเครื่องด้วยความเมามันส์
"เฮ้ย ไอ้พวกบาบาเรี่ยนใช้แต่กำลังไม่ใช้สมอง! ข้าอดนอนสามวันเขียนโปรแกรมทั้งวันทั้งคืนพวกแกทำแบบนี้ได้ไงฟะ!" เจโผล่ออกมาObjectionทันที
"ออกมาก็ดีแล้ว หยุดเครื่องซะไม่งั้นพวกเราจะทุบให้เจ๊งให้หมด!"
--Shiryu 11:12, 20 ตุลาคม 2007 (ICT)
"หึ! ถ้างั้นเห็นทีข้าจะต้องเอาจริงซะแล้ว"
แล้วเจก็โผล่หัวมาอีกทีใช้พลังที่แท้จริงเข้าต่อสู้กับทั้งสามคน .......แล้วก็โดนตื้บดับดิ้นไปอีกรอบ - -
"ฮ่วย บร๊ะเอ๊ย! กะจะถ่วงเวลารอท่านเจ้าขึ้นมาถึงนี่จั๊กน่อย...... งั้นเอางี้ ข้าจะเล่าสาเหตุที่ข้าทำแบบนี้ให้ฟัง....."
ในที่สุดเจก็จะเฉลยความลับต้นเหตุที่เขายุให้ก่อสงคราม ทุกคนพยายามตั้งใจฟัง
"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีตายายอยู่คู่หนึ่ง........"
แผละ!!
เจโดนน้องเศษไม้เหยียบ "ตั้งใจถ่วงเวลากันชัดๆ รีบแก้โปรแกรมของแกเดี๋ยวนี้!!" ทำเอาหลอดที่อุตส่าห์ไปเอาตุ๊กตาหมีมานอนกอดนั่งฟังนิทานถึงกับผิดหวัง
"ก็ได้ๆ ก่อนอื่นเลยต้องขอเวลาไปเอาแบ็คอัพก่อน ข้าเก็บดิสก์ไว้ที่ฮาร์โมเนียน่ะ ขอเวลาไปกลับสักห้าวันนะ ส่วนค่าเครื่องบินข้าจะเบิกท่านเจ้าเอา"
เจโดนจับมัดแล้วโยนร่วงลงจากปราสาทดำไป....
"ย้าก!!!" หลอดกับน้องเศษไม้เล่นทุบตัวตุ่นอย่างเมามันทำลายเครื่องควบคุมเจ๊งกระบ๊งไปหมดทำให้เรือเสียการทรงตัวบินตีลังกาควงสว่าน แถมส่ายจังหวะรถเมล์สาย 8 อีกสามหน ถ้ามันประกอบร่างห้าส่วนได้มันคงทำไปแล้ว
"เฮ้ย!! ทำอะไรของพวกแกฟะ!!" ซีกูลด์มาเจ๊อะเข้าพอดี ตายโหง
"ผมจะช่วยหนีเอง พวกท่านทั้งสองสู้กับเจ้านั่นถ่วงเวลาได้เลยนะ" หลอดโดนรุมอัดข้อหาเล่นมุกไม่รู้จักเวร่ำเวลา พลางซีกูลด์ก็ชักมีดอันกระติ๋วออกมา (นี่แหละอาวุธมัน)
"ไม่ต้องห่วง มันไม่ใช้ท่าลบมิติบนเรือของมันเองหรอก" ฮิกะอิจิชักมีดออกมาเตรียมสู้จริงๆซะที
"งั้นก็มีโอกาสชนะสินะ" น้องเศษไม้หยิบตะบวยศักดิ์สิทธิ์แสนคิดถึงขึ้นมา
"ไม่ต้องห่วง ทุกคนจะปกป้องผมเอง!!" หลอดควงดาบคู่ แต่ฟังดูยังไงมันก็พูดผิดชัดๆ
"คาถาประสานดินน้ำ.....Forest of Mana ช่วยเพิ่มพลังให้เราทุกคนด้วย!!" น้องเศษไม้วาดวงเวทย์ด้วยสกิลคอมบิเนชั่นที่ไม่ได้ใช้มาหลายตอนจนคนคิดว่าเจ้าหล่อนกลายเป็นนักมวยปล้ำเต็มตัวไปแล้ว
ซีกูลด์พุ่งเข้าประชิดฮิกะในเสี้ยววินาทีพร้อมสะบัดมีดปาดคอหอย แต่ฮิกะหลบได้ในชั่วอึดใจพร้อมหลบฉากออกมาทันเวลา "ฮึ จุดตายเชียวนะครับนั่น"
"ยังประสาทไวสมเป็นอดีตลูกเรือของเราจริงๆท่านหมอฮิกะ แบบนี้ข้าคงต้องทำตามกลยุทธ์ที่ว่าเวลาโดนรุมให้เก็บไอ้ตัวที่กากที่สุดก่อนซะแล้ว...."
"อย่าทำหนูเลยจ้า~" หลอดตอบออกมาด้วยประสาทตอบสนองอัตโนมัติ แต่ซีกูลด์กลับวิ่งไปหาน้องเศษไม้ที่ยืนอยู่แถวหลัง "ต้องเล่นตัวซัพพอร์ทก่อนเว้ย!!"
"โฮก อย่าทำหนูเลยค่า!!!" น้องเศษไม้ดิ้นเอาตะบวยฟาดจนเรือแหว่งทำเอาซีกูลด์เสียจริตเล็กๆ
"งั้นเอาแกละกัน ไอ้เด็กเปรตสวมชุดหงอคงเจือกถือดาบคู่!!" ซีกูลด์หนนี้เลือกเล่นงานถูกคนแล้ว.....
"ฮึ่ม! ตายเป็นตาย!! Shrike!!!" หลอดกระโดดทะลุหลังคาลอยหายไปแบบท่า Jump ใน FF ......แต่ก็ไปแล้วไปลับจนเพื่อนๆเชื่อเหลือเกินว่ามันหนีไปแล้ว ซึ่งหมอฮิกะก็ฉวยจังหวะนี้เอามีดทิ่มหลัง แต่ซีกูลด์ก็ชกสวนจนฮิกะกระเด็นไปชนกำแพงทั้งที่มีดยังปักคาอยู่ "มีดนั่นอาบโพคีโตเพนไว้ ...เมื่อโดนเข้าไปแล้ว....จะพยายามทำตัวเซ็กซี่ หึหึหึ"
ซีกูลด์ทำตัวเซ็กซี่ทันที (ฟิคนี้มันเป็นอะไรของมันวะ?) "ฮ่าๆๆๆ เห็นผลของยาข้านึยัง!!?"
ฮิกะโดนน้องเศษไม้ถีบทันที "ทำไมไม่เป็นยาพิษหรือยาสลบล่ะยะ!!?"
"บัดซบ!! พวกแกต้องตาย!!" ซีกูลด์หายเมาแล้วพุ่งเข้ามาหมายปลิดชีพฮิกะแต่ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้นจากคอมบิเนชั่นทำให้การฟันแลกมีดเป็นไปอย่างสูสีรวมทั้งสิ้น 83 กระบวนท่า แต่ถึงยังงั้นพลังมันก็ดูเหมือนจะไม่ลดสักนิด และหมอฮิกะกำลังจะแย่ และแล้วในที่สุด.......หลอดริโอวก็ตกลงมาตรงหัวซีกูลด์พอดี ตูม!!! (ซวยค่อด)
ซีกูลด์ติดสภาวะ "หัวปูด"
"หึหึหึ ถ้างั้นเห็นทีข้าจะต้องเอาจริงละนะ..." แล้วเขาก็ขยายหลุมมิติออกมา "หายไปจากเซอร์เวอร์แล้วไปจ่ายตังค์ค่าเล่นใหม่ซะ!!!!" ซีกูลด์ยิงหลุมมิติออกมาปาดผนังเรือจนเห็นฟ้าสวยข้างนอก "ตายละซี ไอ้หมอนี่มันหลุดแล้ว...."
"เราหนีกันเลยไหม?"
"นี่เป็นโอกาสดีที่จะกำจัดมันได้แล้ว ....เล่นมันให้ม่องตรงนี้เลยเถอะ" ฮิกะให้คำแนะนำสมเป็นอดีตเพื่อนรักซีกูลด์
Falcon Strike!!! หลอดรัวดาบมากมายมหาศาลใส่ให้ซีกูลด์หลบไปมาโชว์เทพแบบดราก้อนบอล ฮิกะเห็นดังนั้นเลยเข้าไปช่วยรัวมีดอีกคน ซีกูลด์ก็ยังหลบได้แบบดราก้อนบอลอยู่ดี
"หึหึหึ แกแพ้แล้ว.....เราเข้ามาถ่วงเวลาให้น้องเศษไม้รวมพลังธาตุ ทำคอมบิเนชั่น ไฟ-สายฟ้าต่างหาก!!"
พอหันไปอีกทีน้องเศษไม้ก็ชาร์จเวทย์ลูกเบ้อเริ่ม "God Sanction ย้าก!!!" พลังเวทย์ขนาดมหึมายิงไปที่ซีกูลด์ทันที
"หึ ของแค่นี้ดูดลงหลุมมิติมันให้หมดซะเลย....."
"หลีกไป! เสียของ!!" โซลิดเดินเข้ามาพอดีดูดพลังเวทย์ที่อุตส่าห์ชาร์จไว้หายไปเกลี้ยง......
O_O ทั้งสามคนรีบเผ่นออกมาไม่คิดชีวิต ซึ่งก็คิดถูกต้องเพราะโซลิดชาร์จลูกพลังที่ดูดมายิงกลับจนเกิดระเบิดรุนแรงเหมือนเวทย์แฟลร์
"เอ่อ......ผมว่าตอนนี้เราอยู่บนฟ้านะ......" หลอดที่ลอยละลิ่วอยู่กลางอากาศบ่น
"อย่าห่วงเลย .....เอ้า! เวทย์น้ำ!!" น้องเศษไม้ร่ายเวทย์ดึงกระแสน้ำออกมาแล้วเรือของซาริสก็แล่นออกมา "ฮ่าๆๆๆ เรือของเราไปได้ทุกน่านน้ำบนโลก!!!" ฟลายอิ้งลาซโลซ่อมเสร็จและติดตั้งสเปเชี่ยลรูนแคนน่อนเรียบร้อยลอยออกมาช่วยพวกหลอดได้ทันเวลาก่อนวาร์ปกลับไปโผล่ยังทะเลใกล้เมืองราซริล
"ทางนี้เรียบร้อยแล้วหละ ติดตั้งปืนสำเร็จ แถมอพยพตัวละครหลักรอดโศกนาฏกรรมราซริลได้ทันเวลา (ช่างหัว NPC มัน) แล้วทางนายล่ะ?" ซาริสถามความคืบหน้าการเผชิญศัตรูสุดโหดด้วยคนสามคน
"ทำลายแผงควบคุมมันได้เรียบร้อย จริงๆไม่ต้องเอาสเปเชี่ยลรูนแคนน่อนยิงมันก็แทบจะอับปางแล้วหละ"
"แค่นั้นไม่ได้ผลหรอก.......เรือปราสาทดำมีโปรแกรมสามารถซ่อมแซมตัวเองได้" ฮิกะชี้ให้ทุกคนมองขึ้นไปยังปราสาทดำที่ลอยจากไป
"เออ พวกนั้นจะทำอะไรก็คงไม่น่าแปลกแล้วหละ" หลอดพูดแบบตอนที่เจอพวกโซลเยอร์อีกหน
"ตามไปยิงมันให้สิ้นไปเลย จะได้ตัดสินกันซะที!!" ซาริสเริ่มคึกเพราะได้อาวุธร้ายแรง(แถมเป็นของเถื่อน)ไว้ในครอบครอง
"ว่าแต่ พวกมันจะไปที่ไหนกันนะ?"
"ทะเลเหนือราซริลมีชื่อว่า 'สุสานมนุษยชาติ' .....คนธรรมดาไม่สามารถฝ่าเข้าไปได้ เจ้าแห่งโจรสลัดคงไปที่นั่นเพื่อเตรียมการบุกทำลายเกาะทั้งหมดในหมู่เกาะเป็นครั้งสุดท้าย" ฮิกะเปิดแผนที่ให้ดูพลางชี้สัญลักษณ์หัวกระโหลกตัวบะฮึ่มบนแผนที่ "แต่ถ้าเป็นฟลายอิ้งลาซโลตอนนี้ต้องเข้าไปได้แน่ พวกเรา เตรียมนักสู้ที่เก่งที่สุดเท่าที่เรือสามารถโหลดได้แล้วบุกเข้าไปสู้กับพวกนั้นครั้งสุดท้ายกันเถอะ!!"
--FLOW 02:03, 21 ตุลาคม 2007 (ICT)
"ใครอยากไปกับเรือใหม่ของเราบ้างยกมือขึ้น" ซาริสขออาสาสมัครก่อน
"เจี๊ยก" ... ทุกคนอึ้งกิมกี่ไปสามวิเพราะลืมลิงจ๋อเซ็นริตสึกันไปสนิท
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าจะให้มันกินลูกตะกั่วเป็นอาหารค่ำมื้อสุดท้ายของพวกมัน" แน่นอนไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นเอลวาน่า
"หมู่เกาะของเรา เราจะต้องเอากลับคืนมาด้วยมือของพวกเราเอง" กิงโกะเดนตอบอย่างห้าวหาญ
"ถูกต้องที่สุด! ฉันจะสู้ในส่วนของท่านทานุกิ(ที่ตอนนี้เป็นดาบไปแล้ว)ด้วย" รินตอบได้อย่างสมศักดิ์ศรีเพราะตอนนี้ได้กลายเป็นเทพโจรสลัดแทนทานุกิแล้ว
"ข้าจะหยุดท่านเจ้าด้วยมือของข้าเอง" ตามด้วยเสียงของฮิกะอิจิที่นานๆจะเลิกขายของซะที
"ถ้างั้นเราจะขอเป็นกำลังให้กับพวกคุณเอง" ชินจูหวังว่าเมื่อจบเรื่องนี้แล้วจะได้ไปอาศัยอยู่ในซากโอเบลได้หนำใจ
"ผมเปิดเทอมแล้วครับต้องไปโรงเรียน" อีกแล้ว...ฉากปลุกใจที่คนแต่งอุตส่าห์บิ้วมาตั้งนานถูกทำลายได้ภายในประโยคเดียว
หลอดจึงโดนน้องเศษไม้จับใส่ RKO ทำให้สมองพลิกกลับมาเป็นหลอดเวอร์ชั่นเทนไคอีกครั้ง
"พวกเราไปล้มโซลิดแล้วปลอดปล่อยไฮซีสู่อิสรภาพกันเถอะ!" หลอดชูมือขึ้นฟ้า มีเสียงเฮดังลั่นตามมาเต็มไปหมด จิงโจ้ก็เอากระดาษสีมาโปรยสร้างบรรยากาศให้ฮึกเหิมยิ่งขึ้นไปอีก หลังจากนั้นทุกคนก็เดินทางขึ้นเรือฟลายอิ้งลาซโลไป ส่วนจิงโจ้ก็อยู่เก็บกวาดกระดาษสีที่ตัวเองโปรยทิ้งไปเมื่อกี้...หมายความง่ายๆเลยคือไปแล้วไม่มีบทเลยโดนจับลอยแพอยู่ที่นี่นั่นเอง
เรือฟลายอิ้งลาซโลแล่นฝ่าขึ้นไปเหนือน่านน้ำราซริล ด้วยเครื่องยนต์รุ่นใหม่เมื่อชนขอบจึงไม่ถูกเด้งกลับแบบภาค4(แต่งเครื่องมาตั้งหลายตอนเพราะเรื่องแค่นี้) เรือจึงแล่นผ่านเข้าสู่เขตน่านน้ำไกเอ็นได้และลัดเลาะไปตามช่องแคบ จนเข้าสู่เขตน่านน้ำสุดอันตรายที่เป็นที่อยู่ของเจ้าแห่งโจรสลัดแกรนไลน์"สุสานมนุษยชาติ"
เมื่อเข้าสู่น่านน้ำอันตรายนี้ ทุกคนก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติของคลื่นลมและกระแสน้ำทันที
"อากาศแปรปรวนมาก ปกติไฮซีร้อนตับแตกจนต้องแต่งทูพีซกางเกงยีนส์แหวกถึงร่องก้นแบบคิกะแท้ๆ แต่ทำไมที่นี่ถึงหนาว?"
"ทะเลไงล่ะ!ที่นี่เป็นที่ๆกระแสน้ำอุ่นกับกระแสน้ำเย็นไหลมาบรรจบกันทำให้เกิดเป็นแบงก์ อากาศและทิศทางจึงแปรปรวนตลอดเวลายากแก่การคาดเดาได้"
"ช่างเป็นสถานที่ๆน่ากลัวสมชื่อจริงๆ จะมีอันตรายอะไรรอพวกเราอยู่บ้างนะ..."
รินพูดยังไม่ทันขาดคำ หอยจ๊อทะเลเจ้าเก่าอาเม้งโภชนาก็โผล่ออกมาทันที...แต่คราวนี้มันไม่ได้มาตัวเดียว อย่างที่รินบอกไปแล้วว่าที่นี่คือจุดรวมของกระแสน้ำจากทั่วโลกซึ่งเป็นน่านน้ำที่อุดมสมบูรณ์ที่สุด จึงเป็นรังของสัตว์ทะเลยักษ์ด้วย ต่อจากหอยจ๊อทะเล ก็มีตัวแม่แฮ่กึ้นทะเลตามมาติดๆ พร้อมกับวงศาคนาญาติทั้ง ขนมจีบ ปูจ๋า ฮะเก๋า ซาลาเปา หมูยอ ยันลูกชิ้นกุ้งทะเล เรียกว่าขนมาทั้งโคตรเหง้าศักราชติ่มซำเลยทีเดียว
"บรรลัยแล้วไงตัวเดียวยังพอไหว แต่นี่ขนมาทั้งร้านใครจะไปเอาอยู่ล่ะเนี่ย" หลอดรีบหยิบห่วงยางมาสวมทันที เลยโดนน้องเศษไม้ถีบเข้าให้
"สุสานอยู่ตรงหน้าแล้วแท้ๆทำไงดี จะหนีก็ไม่ได้ด้วย"
"ท่านกำลังเบื่อติ่มซำใช่หรือไม่ เรามียาลดกรดมาเสนอขายทำให้ท่านกินติ่มซำได้อีกร้อยเข่งไม่มีเบื่อ" ฮิกะหนีความเป็นจริงโดยกลับไปขายของอีกครั้ง
"ไม่ต้องเป็นห่วงไป เราจะใช้ไม้ตายสุดยอดจัดการไอ้ติ่มซำยักษ์พวกนี้แล้วไปทะเลสุสานกัน" ซาริสยิ้มอย่างมั่นใจ
"จะใช้ไอ้ท่าประสานต้องห้ามที่ยังไม่ได้ใช้ตอนสู้กับพวกโซลเยอร์ FFDF สินะ" กิงโกะเดนชักปืนออกมา
"ตอนนั้นอยู่บนบกผลของมันรุนแรงมากทานุกิเลยไม่ให้ใช้ เดี๋ยวสิ่งแวดล้อมถูกทำลายแล้วจะโดนพวกอนุรักษ์ฟ้อง" ซาริสหยิบดาบออกมาเตรียมพร้อม
"ตอนนี้เรามีรินมาแทนทานุกิแล้ว! ท่านี้ต้องมีเทพโจรสลัดถึงสามคนแถมใช้ได้แค่วันละครั้งเท่านั้น" ซาริสไปลากรินมาอยู่ท้ายเรือทั้งงงๆว่าจะให้ทำอะไร
"เอาล่ะ พร้อมนะ!" ซาริส กิงโกะเดน ริน ยืนเรียงแถวหน้ากระดานเตรียมตัวใช้ท่าไม้ตายประสาน...ท่าประสานต้องห้ามสามเทพโจรสลัด!!
- Territorial Oceans Exclamation
พลังของท่าสามเทพโจรสลัดประสานส่องแสงเจิดจ้า...จ้าจนมองอะไรไม่เห็นเลย(ทุนต่ำขี้เกียจทำคัตซีน)แบบพวกโกลเซนต์ใช้อาทีน่าเอกซ์คลาเมนชั่น พลังทำลายที่ออกมานั้นสามารถแหวกทะเลออกเป็นสองซีก รวมทั้งส่งติ่มซำทะเลทั้งหลายไปผุดไปเกิดในเข่งนึ่งได้หมด เท่านั้นยังไม่พอพลังทำลายยังส่งผลต่อแรงดาวน์ฟอร์ซโดยรอบ ทำให้เรือลอยตัวพุ่งไปข้างหน้าแบบติดคูโบเจ๊ทข้ามผ่านคลื่นลมมรสุมและหลุมน้ำวนทั้งหลายไปได้โดยง่ายดาย...
เมื่อเรือแลนดิ้งลงบนพื้นอีกครั้ง ทุกคนก็ได้เห็นปราสาทดำตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าแล้ว โดยเบื้องหลังปราสาทดำเป็นสุดขอบมหาสมุทร น้ำทะเลไหลตกลงไปด้านล่างซึ่งมองไม่เห็นก้น เป็นปรากฎการ์ณที่เกิดจากเปลือกโลกยกตัวสูงชันเพราะเกาหลีมาทดลองนิวเคลียร์แถวนี้
"เอาล่ะถึงแล้ว ได้เวลาตัดสินกับเจ้าแห่งโจรสลัดเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว!"
