Pirate King ep5

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

Revision as of 00:28, 14 ธันวาคม 2007 Shiryu (พูดคุย | contribs) ← Previous diff		Revision as of 20:32, 26 ธันวาคม 2009 Shiryu (พูดคุย | contribs) Next diff →
Line 518:		Line 518:
	"ในที่สุดก็ได้เวลาตัดสินแล้วสินะ"		"ในที่สุดก็ได้เวลาตัดสินแล้วสินะ"
-	"แต่ป้อมมันหุ้มด้วยสนามพลัง A.E. เราเข้าไปไม่ได้แน่" [[ฮิกะอิจิ]]พูด	+	"แต่ป้อมมันหุ้มด้วยสนามพลัง A.E. เราเข้าไปไม่ได้แน่" ฮิกะอิจิพูด
	"สิ่งเดียวที่ทำลายสนามพลังนี้ได้คือหอกลองกินุส แต่อายานามิเรย์ขว้างหอกนั่นไปดวงจันทร์แล้ว" หลอดออกความเห็นบั่นทอนปัญญาทันที		"สิ่งเดียวที่ทำลายสนามพลังนี้ได้คือหอกลองกินุส แต่อายานามิเรย์ขว้างหอกนั่นไปดวงจันทร์แล้ว" หลอดออกความเห็นบั่นทอนปัญญาทันที
-	"งั้นเราจะไปขอร้องเซเลอร์มูนให้เอามันกลับมา" ส่วนตาโหด[[เอลวาน่า]] ......แทบไม่น่าเชื่อว่ามันดูทั้งแม่มดน้อยโดเรมีและเซเลอร์มูน	+	"งั้นเราจะไปขอร้องเซเลอร์มูนให้เอามันกลับมา" ส่วนตาโหดเอลวาน่า ......แทบไม่น่าเชื่อว่ามันดูทั้งแม่มดน้อยโดเรมีและเซเลอร์มูน
-	พอออกทะเลไปได้สามบรรทัดก็โดนน้อง[[เศษไม้]]ไล่ซูเพล็กซ์เรียงตัว	+	พอออกทะเลไปได้สามบรรทัดก็โดนน้องเศษไม้ไล่ซูเพล็กซ์เรียงตัว
-	"มีอยู่ทางเดียว.....เราจะเข้าไปทำลายวงจรบาร์เรียร์ของมันจากด้านใน พวกนายฉวยโอกาสนั้นบุกเข้ามาได้เลย" [[ซาริส]]พูดขึ้นทุกคนก็นึกขึ้นได้ว่าเรือฟลายอิ้งลาซโลต้องวาร์ปเข้าไปข้างในได้แน่นอน ไปๆมาๆสกิลปัญญาอ่อนของซาริสท่าทางจะมีประโยชน์ที่สุดในเรื่อง	+	"มีอยู่ทางเดียว.....เราจะเข้าไปทำลายวงจรบาร์เรียร์ของมันจากด้านใน พวกนายฉวยโอกาสนั้นบุกเข้ามาได้เลย" ซาริสพูด ขึ้นทุกคนก็นึกขึ้นได้ว่าเรือฟลายอิ้งลาซโลต้องวาร์ปเข้าไปข้างในได้แน่นอน ไปๆมาๆสกิลปัญญาอ่อนของซาริสท่าทางจะมีประโยชน์ที่สุดในเรื่อง
-	"ให้พวกเราไปด้วยเถอะครับ ท่านซาริส" แองเกิลฟิช(ชื่อเหมือนมนุษย์ปลาแต่เป็นคนนะจ๊ะ)กลุ่มโจรสลัดจากเกาะโจรสลัดออกตัวขอติดตามเจ้านายตัวเองไปด้วย	+	"ให้พวกเราไปด้วยเถอะครับ ท่านซาริส" แองเกิลฟิช(ชื่อเหมือนมนุษย์ปลาแต่เป็นคนนะจ๊ะ)กลุ่มโจรสลัดจากเกาะโจรสลัด ออกตัวขอติดตามเจ้านายตัวเองไปด้วย แต่หนนี้ซาริสจะเข้าไปคนเดียว "ถ้าไม่รู้ตำแหน่งน้ำที่ชัดเจนเราวาร์ปไปโผล่ได้แค่แหล่งน้ำที่ใหญ่ที่สุด เท่านั้นแหละ ข้างบนมีต้นไม้ยักษ์ที่กูลูคตัดต่อขึ้นมาใหม่เพื่อสร้างรูนแคนน่อน มันเป็นพันธุ์สาหร่ายทะเล แอ่งน้ำใหญ่ที่สุดบนป้อมก็คงเป็นอ่างที่เอาไว้ใส่มันนั่นแหละ เราขอเอาเจ้าจ๋อไปด้วยก็พอแล้ว ระหว่างที่เราสู้กับสาหร่ายทะเลยักษ์ฝากเซ็นจังช่วยตามหาและทำลายสนามพลัง ด้วยนะ" ฟังดูก็รู้แล้วว่าภารกิจหนนี้โคตรอันตราย แต่ซาริสก็ยังยืนยันว่าจะทำ
-	"ไม่ได้! พวกแกมันสมาชิกผีฝีมือกระจอก ไปก็มีแต่ถ่วงแข้งถ่วงขาฉันเปล่าๆเอาลิงไปตัวเดียวก็พอแล้ว" ซาริสจัดให้ลูกน้องตัวเองระดับต่ำกว่าลิงเสียอีก..	+	"จนบัดนี้ก็ยังเป็นยัยเด็กหัวดื้อเหมือนเดิมเลยนะท่านซาริส" แองเกิลฟิชเห็นว่าคงห้ามซาริสไม่ได้อีกแล้วก็ได้แต่ร้องไห้น้อยเนื้อต่ำใจ
-	"จนบัดนี้ก็ยังเป็นยัยเด็กหัวดื้อเหมือนเดิมเลยนะท่านซาริส" แองเกิลฟิชเห็นว่าคงห้าม[[ซาริส]]ไม่ได้อีกแล้ว ก็ได้แต่ร้องไห้น้อยเนื้อต่ำใจ	+	"หึ เราได้ยินทานุกิกับกิงโกะเดนพูดแบบนี้มานานแล้วหละ"
-	[[เซ็นริตสึ]]ทำท่าไม่รู้เรื่อง "หนูไม่อยากไปจ้า \\=w=//"	+	เซ็นริตสึทำท่าไม่รู้เรื่อง "หนูไม่อยากไปจ้า \\=w=//"
	"โอ้ เจ้ายินดีร่วมทางไปกับเราจนวาระสุดท้ายขนาดนั้นเชียวเหรอ" ส่วนรายนี้ก็ไม่ฟังชาวบ้านตามระเบียบ แล้วซาริสก็ลากเซ็นริตสึขึ้นเรือไป.....		"โอ้ เจ้ายินดีร่วมทางไปกับเราจนวาระสุดท้ายขนาดนั้นเชียวเหรอ" ส่วนรายนี้ก็ไม่ฟังชาวบ้านตามระเบียบ แล้วซาริสก็ลากเซ็นริตสึขึ้นเรือไป.....
Line 547:		Line 547:
	"ถ้าตายทั้งคู่ก็ไม่รู้จะเข้ามาทำไม" .....ซาริสหยิบเซ็นจังขว้างออกไปจากเรือ ทำให้เซ็นริตสึคืนร่างเป็นเจ้าชาย ....จะบ้าเรอะ!! เซ็นจ๋อวิ่งแจ้นตามหาปุ่มหยุดการทำงานสนามพลัง A.E. ทันที		"ถ้าตายทั้งคู่ก็ไม่รู้จะเข้ามาทำไม" .....ซาริสหยิบเซ็นจังขว้างออกไปจากเรือ ทำให้เซ็นริตสึคืนร่างเป็นเจ้าชาย ....จะบ้าเรอะ!! เซ็นจ๋อวิ่งแจ้นตามหาปุ่มหยุดการทำงานสนามพลัง A.E. ทันที
-	"ต๊าย...ตาย ท่าทางลำบากน่าดูเลยนะจ๊ะ" [[จิงโจ้|นาร์ซีซัส]] เดินเข้ามาเยาะเย้ยพลางถ่ายรูปซาริสโดนสาหร่ายมัดไว้เป็นรางวัลซุยโคแฟนตาเซียซีซั่นหน้า	+	"ต๊าย...ตาย ท่าทางลำบากน่าดูเลยนะจ๊ะ" นาร์ซีซัส เดินเข้ามาเยาะเย้ยพลางถ่ายรูปซาริสโดนสาหร่ายมัดไว้เป็นรางวัลซุยโคแฟนตาเซียซีซั่นหน้า
-	ขณะซาริสกำลังต่อสู้อยู่อย่างยากลำบาก ด้านล่างก็ตั้งวงเล่นไฮโลรอ เพราะไม่รู้จะทำอะไร "แต่ก่อนมีสองขั้วอำนาจปกครองไฮซีมายาวนาน...." จู่ๆแองเกิลฟิชก็เข้าโหมดตาแก่ระลึกความหลัง
-	"โจรสลัด[[กิงโกะเดน]]กับ[[ทานุกิ]]ปกครองไฮซีคนละครึ่ง ทำสงครามช่วงชิงท้องทะเลกันมาเรื่อยจนกระทั่ง[[โซลิด]]มา....."	+	ขณะซาริสกำลังต่อสู้อยู่อย่างยากลำบาก ด้านล่างก็ตั้งวงเล่นไฮโลรอ เพราะไม่รู้จะทำอะไร
-	"นี่สินะ ที่ซาริสเคยบอกว่ากลัวว่าโจรสลัดจะกลับไปต่อสู้กันเองเหมือนเก่า" [[ฮิกะอิจิ]]พอไม่มีบทก็เริ่มเล่นบทลูกคลอช่วยตัวประกอบส่งเรื่อง	+	"แต่ก่อนมีสองขั้วอำนาจปกครองไฮซีมายาวนาน...." จู่ๆแองเกิลฟิชก็เข้าโหมดตาแก่ระลึกความหลัง
-	"ถูกต้องแล้ว ตอนนั้นพวกโจรสลัดกลุ่มอื่นถูกเล่นงานจนย่ำแย่ แต่[[ซาริส]]โจรสลัดสาวตัวกระเปี๊ยกบอกให้[[กิงโกะเดน]]และ[[ทานุกิ]]ร่วมมือกันเอาชนะเทศกาลล่าฮีโร่ให้ได้ ทีแรกก็ไม่มีใครสนใจจะฟังโจรสลัดโนเนมอย่างเธอหรอกนะ แต่พอเห็นความพยายามออกเรือไปไกลตั้งแต่โทรัน ดูนาน ยันคามาโร เพื่อออกล่าฮีโร่ด้วยตัวคนเดียว เก็บหัวฮีโร่ห่วยๆได้ตัวละ 2-3 ล้านเบรีมาเรื่อย เราก็เริ่มอยากเอาใจช่วย"	+	"โจรสลัดกิงโกะเดนกับทานุกิปกครองไฮซีคนละครึ่ง ทำสงครามช่วงชิงท้องทะเลกันมาเรื่อยจนกระทั่งโซลิดมา....."
		+
		+	"นี่สินะ ที่ซาริสเคยบอกว่ากลัวว่าโจรสลัดจะกลับไปต่อสู้กันเองเหมือนเก่า" ฮิกะอิจิพอไม่มีบทก็เริ่มเล่นบทลูกคลอช่วยตัวประกอบส่งเรื่อง
		+
		+	"ถูกต้องแล้ว ตอนนั้นพวกโจรสลัดกลุ่มอื่นถูกเล่นงานจนย่ำแย่ แต่ซาริสโจรสลัดสาวตัวกระเปี๊ยกบอกให้กิงโกะเดนและทานุกิร่วม มือกันเอาชนะเทศกาลล่าฮีโร่ให้ได้ ทีแรกก็ไม่มีใครสนใจจะฟังโจรสลัดโนเนมอย่างเธอหรอกนะ แต่พอเห็นความพยายามออกเรือไปไกลตั้งแต่โทรัน ดูนาน ยันคามาโร เพื่อออกล่าฮีโร่ด้วยตัวคนเดียว เก็บหัวฮีโร่ห่วยๆได้ตัวละ 2-3 ล้านเบรีมาเรื่อย เราก็เริ่มอยากเอาใจช่วย"
	หลอดเริ่มคิดว่าตูก็เป็นหนึ่งในฮีโร่ห่วยๆที่ว่าสิฟะเนี่ย		หลอดเริ่มคิดว่าตูก็เป็นหนึ่งในฮีโร่ห่วยๆที่ว่าสิฟะเนี่ย
-	"ในที่สุดกลุ่มโจรสลัดก็รวมตัวกันได้สำเร็จ และแผนการล่า[[โฟลว]]ก็เกิดขึ้น โจรสลัดมากมายเริ่มเดินตามท่านซาริสมาตั้งแต่นั้น จนมาถึงตอนนี้เราสามารถกำจัดเจ้าแห่งโจรสลัดได้แล้ว ต่อมาถึงจะโดนกูลูคหักหลังและโดนเพื่อนทรยศ ต้องเห็นเพื่อนร่วมรบเกมโอเวอร์ไปเรื่อยๆ แต่ท่านซาริสก็ยังไม่ท้อและสู้มามากกว่าใครจนถึงตอนนี้"	+	"ในที่สุดกลุ่มโจรสลัดก็รวมตัวกันได้สำเร็จ และแผนการล่าโฟลวก็ เกิดขึ้น โจรสลัดมากมายเริ่มเดินตามท่านซาริสมาตั้งแต่นั้น จนมาถึงตอนนี้เราสามารถกำจัดเจ้าแห่งโจรสลัดได้แล้ว (ไอ้ตัวที่ออกมายืนปล่อยพลังคลื่นเต่าตะกี้นั่นแหละ) แต่ท่านซาริสก็ยังคงต่อสู้มามากกว่าใครจนถึงตอนนี้"
-	"ข้าเห็นด้วย ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งจะเห็นคนทนกระสุนข้าได้ขนาดนั้นแหละ" [[เอลวาน่า]]ที่ไล่ยิงเขาซะพรุนในเกาะครีตออกตัวยกย่อง	+	"ข้าเห็นด้วย ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งจะเห็นคนทนกระสุนข้าได้ขนาดนั้นแหละ" เอลวาน่าที่ไล่ยิงเขาซะพรุนในเกาะครีตออกตัวยกย่อง
-	"ตอนนี้เทพโจรสลัดกำลังจะสูญสิ้นหมดแล้ว.......แต่ยังไงพวกเราก็จะกลับไปเหนียวแน่นกันอย่างเก่าเพื่อสานต่อสิ่งที่พวกเทพทั้งสามทำมาทั้งหมดด้วย พวกเราปรึกษากันแล้วว่าในเมื่อสามเทพโจรสลัดพินาศหมดไปโจรสลัดจะต้องแตกแยกรบรากันเองอีกครั้ง เพื่อไม่ให้เป็นเช่นนั้นเราจะให้ท่านซาริสเป็นเจ้าแห่งโจรสลัดคนใหม่เพื่อรักษาสมดุลแห่งความสงบสุขนี้ให้คงอยู่ตลอดไป!"	+	"แม้แต่ตอนนี้ท่านซาริสก็ยอมสละชีวิตตัวเองสู้กับสาหร่ายยักษ์เพื่อปลดบาเรียร์ ตอนนี้เทพโจรสลัดกำลังจะสูญสิ้นหมดแล้ว.......แต่ยังไงพวกเราก็จะ กลับไปเหนียวแน่นกันอย่างเก่าเพื่อสานต่อสิ่งที่พวกเทพทั้งสามทำมาทั้งหมดด้วย"
	พอแองเกิลฟิชเล่าจบสนามพลัง A.E. ก็หายไปทันที พร้อมลิงจ๋อที่ปีนขึ้นไปโบกมือบนยอดป้อมเอลอีล		พอแองเกิลฟิชเล่าจบสนามพลัง A.E. ก็หายไปทันที พร้อมลิงจ๋อที่ปีนขึ้นไปโบกมือบนยอดป้อมเอลอีล
Line 571:		Line 574:
-	เสียงผู้คนด้านล่างโห่ร้องด้วยความยินดี กลุ่มโจรสลัดก็ตะโกนเช่นกัน "ท่านซาริสทำได้แล้ว!!! เจ้าแห่งโจรสลัดของพวกเราไม่ทำให้พวกเราผิดหวัง!!!" ขณะทัพทั้งหมดกำลังจะเคลื่อนเข้าป้อม สาหร่ายทะเลยักษ์ก็กระเด็นทะลุผนังป้อมพังออกมา พร้อมซาริสที่ออกมายืนดูผลงานการซัดเพลงดาบนางแอ่นเหินสอยสาหร่ายลอยไปไกลถึงฟาเลน่า	+	เสียงผู้คนด้านล่างโห่ร้องด้วยความยินดี กลุ่มโจรสลัดก็ตะโกนเช่นกัน "เราจะไม่ให้การเสียสละของท่านซาริสต้องสูญเปล่า!!!" พวกโจรสลัดลูกกระจ๊อกที่คิดว่ายังไงซาริสก็แพ้สาหร่ายที่พลังเท่าบอสแหงแก๋อยู่แล้วก็จัดงานไว้อาลัยให้ซาริส100วันทันที ก่อนจะเคลื่อนทัพเข้าป้อม แต่ไม่ทันไรสาหร่ายทะเลยักษ์ก็กระเด็นทะลุผนังป้อมพังออกมา พร้อมซาริสที่ออกมายืนดูผลงานการซัดเพลงดาบนางแอ่นเหินสอยสาหร่ายลอยไปไกลถึงฟาเลน่า
		+
		+	"สละชีวิตอะไรไร้สาระ! ใครคิดตายกันเล่าไอ้พวกโง่!! สู้ให้ถึงที่สุดกันเถอะ ห้ามตายด้วยเข้าใจมั้ย!!! ถ้าใครตายข้าจะเอาไปโยนให้หอยจ๊อทะเลกิน!!!" ซาริสตะโกนลงมาจากป้อมสั่งลูกน้องโจรสลัดนับพันอย่างเท่เหมือนรู้ตัวว่าภาคต่อไปตัวเองจะไม่มีบทแล้วเลยโชว์พาวทิ้งท้าย
		+
		+	แล้วทั้งโจรสลัดและพวกคานาคานก็บุกขึ้นป้อมเอลอีลซะที
		+
-	"สู้ให้ถึงที่สุดกันเถอะ ห้ามตายด้วยเข้าใจมั้ย!!! ถ้าใครตายข้าจะเอาไปโยนให้หอยจ๊อทะเลกิน!!!" [[ซาริส]]ตะโกนลงมาจากป้อมสั่งลูกน้องโจรสลัดนับพันอย่างเท่เหมือนรู้ตัวว่าภาคต่อไปตัวเองจะไม่มีบทแล้วเลยโชว์พาวทิ้งท้าย	+	"ทำไงดีๆๆๆๆ ...พวกมันบุกขึ้นมาแล้ว เราไม่มีสาหร่ายทะเลยักษ์แล้วด้วย" นาร์ซีซัสหันรีหันขวางไม่รู้ว่ารินหายไปไหน เขาโทรไปถามหมอลักษณ์ฟันธงก็ได้ความว่าภาคนี้กำลังจะจบลงในอีก 1-2 rep และตัวเองจะต้องแพ้ เมื่อสิ้นหวังถึงขีดสุดเขาก็เต้นระบำนาร์ซิสต์ออกมา (ปกติมันก็เต้นอยู่แล้ว)
-	แล้วทั้งโจรสลัดและพวกคานาคานก็บุกขึ้นป้อมเอลอีลซะที
	----		----
Line 663:		Line 670:
	"อย่าตายนะริน!" ซาริสเข้าไปประคองรินไว้ เซ็นจ๋อวิ่งลงมาจากหอคอยเห็นฉากซึ้งจึงสเกตช์ไว้ทำโดจินยูริไปขายซิกฟรีดวันมีต		"อย่าตายนะริน!" ซาริสเข้าไปประคองรินไว้ เซ็นจ๋อวิ่งลงมาจากหอคอยเห็นฉากซึ้งจึงสเกตช์ไว้ทำโดจินยูริไปขายซิกฟรีดวันมีต
-	"ลาก่อน...ใช้พลังนี้ดูแลไฮซีด้วย...และ....ฝากช่วยท่านทานุกิด้วยนะ...เจ้าแห่งโจรสลัด...ซา...ริ..." หลังจากสั่งเสียจนลมหายใจสุดท้าย รินก็เกมโอเวอร์โดนตราโซลอีทเตอร์กินเข้าไป เมื่อรินหายไปตราก็ได้เลื่อนเข้ามาสถิตย์อยู่ที่มือของซาริสและระบบก็ประกาศ	+	"ลาก่อน...ใช้พลังนี้ดูแลไฮซีด้วย...และ....ฝากช่วยท่านทานุกิด้วยนะ....ซา...ริ..." หลังจากสั่งเสียจนลมหายใจสุดท้าย รินก็เกมโอเวอร์โดนตราโซลอีทเตอร์กินเข้าไป เมื่อรินหายไปตราก็ได้เลื่อนเข้ามาสถิตย์อยู่ที่มือของซาริสและระบบก็ประกาศ
-	*ผู้เล่น [[ซาริส]] ถูกบันทึกให้เป็นผู้ถือครองตราโซลอีทเตอร์ สถานะของผู้เล่นกลายเป็นผู้เล่นระดับสูง ได้รับโบนัสค่าประสบการ์ณจากการคลี่คลายภารกิจปลดผนึกตรา และได้รับค่าประสบการ์ณจากผู้เล่น [[ริน]] ที่ตรากินเข้าไป ระดับเพิ่มขึ้น 10 ขั้น ระดับปัจจุบันเป็นเลเวล 61	+	*ผู้เล่น [[ซาริส]] ถูกบันทึกให้เป็นผู้ถือครองตราโซลอีทเตอร์ สถานะของผู้เล่นกลายเป็นผู้เล่นระดับสูง ได้รับโบนัสค่าประสบการ์ณจากการคลี่คลายภารกิจปลดผนึกตรา และได้รับค่าประสบการณ์จากผู้เล่น [[ริน]] ที่ตรากินเข้าไป ระดับเพิ่มขึ้น 10 ขั้น ระดับปัจจุบันเป็นเลเวล 61
-	....ไม่ต้องห่วงรินฉันจะช่วยไม่ทำให้เธอผิดหวัง เราขอสัญญาในฐานะของ '''เจ้าแห่งโจรสลัด!'''	+	....ไม่ต้องห่วงรินฉันจะไม่ทำให้เธอผิดหวัง เราขอสัญญาต่อความทรงจำของทานุกิซัง คุณกิงโกะ แล้วก็เธอ
	<center>[[ภาพ:53e5c2d4.jpg]]</center>		<center>[[ภาพ:53e5c2d4.jpg]]</center>
Line 674:		Line 681:
-	สองวันถัดมาหลังจากศึกแห่งความสูญเสียที่ป้อมเออีล ทุกคนก็ได้กลับมาพักผ่อนกันเต็มที่ ณ เกาะโจรสลัด ...เมื่อคลี่คลายเรื่องราวในหมู่เกาะจบแล้ว ซาริส ก็ได้ขึ้นเป็นเจ้าแห่งโจรสลัดคนใหม่ภายใต้เสียงตอบรับเป็นอย่างดีจากโจรสลัดทุกคน ส่วนพวกหลอดที่หมดธุระแล้วก็ขอล่ำลาเตรียมตัวลงใต้เพื่อไปยังฟาเลน่าต่อไปตามกำหนดการเดิม	+	สองวันถัดมาหลังจากศึกแห่งความสูญเสียที่ป้อมเออีล ทุกคนก็ได้กลับมาพักผ่อนกันเต็มที่ ณ เกาะโจรสลัด ...เมื่อคลี่คลายเรื่องราวในหมู่เกาะจบแล้ว พวกโจรสลัดเห็นพ้องกันว่าพวกเขาจำเป็นต้องมีเจ้าแห่งโจรสลัดเพื่อควบคุมความสงบของท้องทะเลเหมือนครั้งก่อน และทุกคนก็ยอมรับให้ซาริสสืบทอดตำแหน่งของเจ้าแห่งโจรสลัดคนต่อไป ส่วนพวกหลอดที่หมดธุระแล้วก็ขอล่ำลาเตรียมตัวลงใต้เพื่อไปยังฟาเลน่าต่อไปตามกำหนดการเดิม
	"ในที่สุดก็ถึงเวลาที่พวกเราต้องจากกันเสียที ความทรงจำที่อยู่กับพวกนายมาตั้งหลายสิบตอนฉันจะไม่มีวันลืมแน่นอน(ถึงอยากจะลืมก็คงลืมไม่ลง)" เจ้าแห่งโจรสลัดซาริสออกมายืนส่งพวกหลอดที่ชายหาด		"ในที่สุดก็ถึงเวลาที่พวกเราต้องจากกันเสียที ความทรงจำที่อยู่กับพวกนายมาตั้งหลายสิบตอนฉันจะไม่มีวันลืมแน่นอน(ถึงอยากจะลืมก็คงลืมไม่ลง)" เจ้าแห่งโจรสลัดซาริสออกมายืนส่งพวกหลอดที่ชายหาด

---

Revision as of 20:32, 26 ธันวาคม 2009

ความเดิมตอนที่แล้ว

---

--FLOW 02:32, 27 ตุลาคม 2007 (ICT)

"อารายฟะจะชนะอยู่แล้วแท้ๆทำไมอยู่ๆเปลี่ยนคนแต่งแล้วแพ้ได้ฟะ ฝากไว้ก่อนเหอะพวกแก๊!" เจกระเด็นหายไปแว้บๆแบบผู้ร้ายในการ์ตูนสมัยนานๆยังเป็นเด็ก

"การต่อสู้แบบราฟโซเดียช่างน่ากลัวจริงๆ แค่npcไม่มีชื่อยังเล่นเอาพวกเราแทบหมอบ" น้องเศษไม้พยามยามนึกให้ออกเอาน้ำลายป้ายหัวนั่งสมาธิแบบอิ๊กคิวซัง เรียกความจำของตัวเองกลับมา...แต่นั่งๆไปแล้วหลับZzzZ

"ข้าเข้าไปดูในบอร์ดแล้ว คอมเม้นท์บอกซ์คริสมันพูดแต่เรื่องนี้มาทั้งอาทิตย์ ท่าทางจะยากจริงๆด้วยๆไม่เปิดโอกาสให้กบฎแทรกแทรงเลย..." ฮิกะพูดจบก็พยายามจะขายโน้ตบุ๊คต่อ แต่แอมเวย์ไม่มีเลยอดไป

"เราเสียเวลามามากพอแล้ว รีบไปหอสมุดกันเถอะก่อนที่หลอดมันจะกลายเป็นปลามากุโร่ถูกส่งไปฟูจิ"

"นั่นสินะ ถ้ายับยั้งไม่ทันล่ะก็อาจจะมีผู้เคราะห์ร้ายเพราะอาหารเป็นพิษเกิดขึ้นมากมาย"

ทั้งสองคนจึงมุ่งหน้าต่อไปยังหอสมุด ส่วนฉากก็ตัดกลับมาที่เกาะครีตอีกครั้งเพื่อสร้างความมึนให้กับผู้อ่าน

"เราได้มรดกแห่งฟาติมาซินดาร์มาแล้ว รีบกลับออกไปกันเถอะ!" ซาริสหันไปบอกเอลวาน่า

แฮ่...แฮ่ ...ก๊าาซ เอลวาน่าในอีวา01เกิดอาการคลุ้มคลั่งขึ้นมาเพราะหุ่นไม่ได้เสียบปลั๊กไม่สมบูรณ์

"เจี๊ยก ~คร่อก" ลิงจ๋อเซนวิ่งเข้าไปหาเอลวาน่าอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เพราะคนแต่งอยากส่งให้ไปเป็นเหยื่อทดสอบ...

แช๊ดดดดดดด เซ็นริตสึโดนไฮโดรเลเซอร์ยิงทะลุเป็นรูพรุนทั้งตัวทันที!

"ส....สาาา ...สาวว แว่...แว่นนนน" หลังจากยิงเจ้าจ๋อเซ็นไปเอลวาน่าก็ครางเสียงประหลาดๆออกมา

"ยุ่งแล้วไง เจ้าเอลวาน่ามันดันอ่านที่เขียนไว้ไม่หมด!" ซาริสเหลือบไปเห็นจารึกที่เขียนไว้ พบว่ามันมีบอกให้อ่านหน้าต่อไป...

เมื่อพลิกแผ่นหินดูปรากฎว่าด้านหลังมีเขียนต่อไปอีกว่า นี่คือบัสตาร์ดโกเลมทำให้คนขับมีพลังเวทมหาศาลแต่สติสัมปชัญญะจะค่อยๆหายไปเหลือแต่....

สัญชาติญาณดิบ!!

อ่านถึงบรรทัดนี้ซาริสถึงกับซีด... หันไปหาเอลวาน่าอีกทีก็เห็นลิงจ๋อเซ็นริตสึโดนจับใส่แว่นโพสท่าล่อตะเข้ไปแล้ว ...กระทั่งลิงมันก็ยังไม่เว้น

"อาห์ ซรี๊ดดดดดด สาววแว่นสืดยอดดด อุเกี๊ยยยย เคียย~" เอลวาน่าที่กำลังบ้าคลั่ง(หรือบ้าสาวแว่น?) หันมาทางซาริส ดูท่าจะได้เป้าหมายใหม่แล้ว

"แบบนี้เห็นทีต้องลงไม้ลงมือทำให้มันสงบลงเสียแล้ว" ซาริสหยิบดาบออกมา

"สาาาวแว่นนนสืดยอดดดด" เอลวาน่าก็ใกล้เข้ามา หน้าตาโรคจิตขึ้นเรื่อยๆๆๆภาษาที่ใช้ก็ค่อยๆคล้ายยาโนทัยเข้าไปทุกที เหมือนยูจิโร่ที่นานไปยิ่งไม่เหมือนคนเข้าไปเรื่อยๆ

และแล้วการต่อสู้ที่ไม่คาดคิดจึงบังเกิดขึ้น... เอลวาน่า(Berserk Mode) VS ซาริส

---

--Shiryu 06:52, 27 ตุลาคม 2007 (ICT)

เอลวาน่าใช้สัญชาติญาณดิบซัดปืนใส่ซาริสไม่ยั้ง......ซึ่งมันก็ทำอยู่เป็นประจำิอยู่แล้ว ปกติก็แทบจะชนะไม่ได้อยู่แล้ว ตอนนี้ยังขับหุ่นเข้าเบอร์เซิร์กโหมดอีก ซาริสวิ่งไปรอบๆห้องหวังว่าคนแต่งจะส่งใครมาช่วยทัน เอลวาน่ายิงไซโคกันใส่ซาริสเลือดกระจุยครึ่งหลอด

"โฮกกกกก มาใส่แว่น.....มาใส่แว่นเดี๋ยวนี้~!!!!" เอลวาน่าตะโกนลดความน่ากลัวตัวเองลงครึ่งนึง สัญชาติญาณดิบของเจ้านี่ก็พวกเมกาเนะธรรมดาๆนี่เอง "เลือด!!" ซาริสฉวยโอกาสมุดเข้าเรือดิ่งเข้าไปในเลือดตัวเองแล้วโผล่ออกมาทางหยดเลือดส่วนที่กระเด็นไปด้านหลังเอลวาน่าซัดปืนใหญ่ใส่ไม่ยั้ง

"URRRYYYYYYYYYYYYYY!!!!!"

"ฮึ่ม! ดูท่าจะไม่สะทกสะท้านเลยแฮะ แต่อย่างว่า ถ้าจอดเพราะปืนเรือธรรมดาแบบนี้คงไม่ใช่สุดยอดอาวุธที่เราจะถ่อมาเอาหรอก"

เอลวาน่าซัดกระสุนลูกเบ้งมาถล่มเรือแต่ซาริสกระโดดหนีออกมาเอา Flying Swallow ทิ้งดิ่งลงกลางหัวอีกที แต่ก็แทบไม่เกิดผล "ฮึ่ย! สงสัยงานนี้จะแย่จริงๆซะแล้ว"

และแล้วก็มีคนมาช่วย "เจี๊ยก!!" ลิงจ๋อกระแทกลงกลางหัวเอลวาน่าอีกที .....ซึ่งก็แทบไม่ต่างกับซาริสสู้คนเดียว

"ใครบอกไม่ได้ผลล่ะ เพราะความกล้าหาญของเจ้าผ่านการทดสอบของเราแล้ว เราจะเผยร่างที่แท้จริงเดี๋ยวนี้ แว้บๆๆๆ ตะแล๊ดแต๊ดๆๆๆ..." ลิงจ๋อทำตัวเป็น NPC อีกแล้วครับท่าน แล้วเซ็นริตสึก็เผยร่างจริงเป็นลิงใส่ผ้าห่มอย่างเท่ ชะแว้บ! .....แล้วก็โดนไฮโดรกันอัดอีกที ซาริสได้แต่กุมขมับ

ทางด้านชินจูพบกับประตูที่อีกด้านเชื่อมกับหลุมมิติประหลาดอยู่

ที่นี่คือเส้นทางเชื่อมต่อไปยังเมืองแห่งนิรันดร์

จู่ๆเสียงจากระบบก็ดังขึ้น พอมองเข้าไปในหลุมมิติก็พบเรือหมอกขนาดใหญ่ล่องข้ามห้วงมิติเข้ามา

เจ้าสามารถผ่านการทดสอบนานัปการมายังที่นี่ได้ถือว่าเจ้าคือผู้ถูกเลือกอย่างแท้จริง จงมากับเราแล้วหลีกหนีไปจากสงครามที่ไร้จุดจบสิ้นนี้เถอะ

สะพานทอดออกมาจากเรือหมอกเชิญชวนชินจูขึ้นไป ในที่สุดสุดยอดปริศนาของซินดาร์ที่ชินจูค้นคว้ามานานตลอดช่วงชีวิตของเธอ (ประมาณสี่สิบปี) ก็กำลังจะจบสิ้นลงแล้ว

"อีกด้านหนึ่งของหลุมมิตินี้คือเมืองแห่งนิรันดร์งั้นเหรอ?"

"ถูกต้อง พวกเราซินดาร์ทั้งหมดได้ออกจากโลกที่ถูกทอดทิ้งนี้ไปแล้ว โลกแห่งนี้กำลังจะจบสิ้น"

"แล้วทำไมไม่ต่อสู้เพื่อป้องกันไม่ให้หายนะที่ว่านั่นมาถึงล่ะ"

"มันเกินกำลังของมนุษย์ที่จะทำได้ เธอค้นคว้าเรื่องของซินดาร์มามากก็เห็นแล้วนี่ว่าเราเป็นหนึ่งในวิทยาการทุกชนิด แต่ถึงยังงั้นก็ยังไม่สามารถหาวิธีรับมือหายนะดังกล่าวได้"

"เพราะงั้นถึงได้ทอดทิ้งโลกนี้ไปสินะ"

"ถูกต้องแล้ว ไม่มีประโยชน์ที่จะทนต่อสู้และเผชิญความสูญเสียไม่จบไม่สิ้น มากับเราเถอะ ไปสู่ความเป็นนิรันดร์..........."

ขณะที่ชินจูกำลังเคลิ้มๆว่าจะไปตามคำเชิญดีไหม (ตามท้องเรื่องการ์ตูนทั่วไปยังไงก็ไม่ไปหรอก ไม่ต้องลุ้น) ก็ตัดกลับมาทางซาริสอีกที

ทางด้านซาริส (แถมพกด้วยลิง) ยังคงต่อสู้กับเอลวาน่าอย่างดุเดือด "ลิงจ๋อ!! ใช้ shredding ปั่นน้ำข้างนอกให้ลอยยวงขึ้นมาสูงๆเลยนะ!!!" ลิงจ๋อร่ายเวทตามที่ซาริสสั่ง เกิดงวงน้ำขนาดมหึมาด้านนอกซากโบราณสถาน ซาริสวาร์ปเข้าไปในเรือพุ่งขึ้นไปบนยอดงวงน้ำแล้วซัดปืนใหญ่ชุดออกมาถล่มเกาะครีตจนพินาศยับเยินแบบไม่เกรงใจโคนาเม้ง ชีริวฝึกเขียนฉากสู้ก็เละเทะแบบนี้แหละ

หลังควันจางลงเอลวาน่าโดนทับอยู่ใต้ซากโบราณ ซาริสลงจากเรือแล้วค่อยๆย่องเข้ามาดูสภาพ แต่อีวา01 ก็ยังไม่สิ้นฤทธิ์และพุ่งออกจากกองซากโบราณจับซาริสไว้ได้

แต่เนื่องจากทั้งสองคนเป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมสูง จึงไม่สามารถเขียนให้ใครตายได้ ชินจูถีบกำแพงพังออกมาจากห้องด้านซ้ายมาซัดมีดเข้าใส่เอลวาน่าเต็มๆจนต้องปล่อยมือจากซาริส "แต๊น~! ข้ามาช่วยแล้ว!! โฮโยกุเท็นโซ!!!"

"พี่ครับ!! พี่มาช่วยจริงๆด้วย!!"

ไม่รู้สองคนนี้มันเล่นมุกอะไรกัน เกิดไม่ทันก็ไม่ต้องไปเก็ตหรอก

"เกราะชั้นนอกของเจ้าอีวามันซ่อมแซมตัวเองได้ ยิงไปกี่นัดก็ไม่สะเทือนหรอก ตอนนี้เรามีสองคน ซาริส เธอยิงเกราะนอกให้โหว่แล้วชั้นจะซ้ำอีกทีเอง" ชินจูมาพร้อมเปิดเฉลยเกมส์อ่านบอกวิธีการฆ่าเอลวาน่าเสร็จสรรพ แล้วกลยุทธ์ก็เริ่มขึ้น ซาริสพุ่งเข้าไปตวัด Swallow ใส่เกราะชั้นแรกของอีวากระเจิง ทำเอาเอลวาน่าต้องฟุตเวิร์คป้องกันการโจมตีเข้าตำแหน่งเดิม

"ฮึ่ม! มันดิ้นแบบนี้ก็เล็งยากแย่สิ!!"

"งั้นเจอแบบนี้!!" ชินจูชิ่งกำแพงทั้งสี่ด้านซัดพายุฝนมีดเข้าใส่ 360 องศาทะลวงเอลวาน่าจนพรุน "ยัตต้า~!!"

แต่ก็เป็นเพียงเกราะชั้นที่สอง.....ข้างในยังมีเกราะอีกชั้น

พอรู้แบบนี้ทั้งสองก็ฟุบลงวิญญาณออกจากร่าง พลางเคียดแค้นว่าคนแต่งจะใส่อุปสรรคอะไรมากันนักหนาวะ......

"เจี๊ยก!! ช้าส์!!!" เซ็นริตสึพุ่งควงสว่านเจาะเข้าไปโจมตีเกราะชั้นที่สามแหลกกระจุยไปทั้งที่คนแต่งก็ลืมไปแล้วว่าสู้กันสามคนนี่หน่า ในที่สุดเอลวาน่าก็ล้มลง อีวา01 เละกระจุยกระจาย ทั้งสามได้รับ EXP มหาศาลจากการรุมกระทืบพวกเดียวกัน เฮ~

"เฮ้ย!! เซ็นจัง!! ...........ถอดแว่นทำไม!!!" เอลวาน่าคืนสติได้ก็โวยวายทันที....เลยถูกกระทืบซ้ำอีกรอบ

"เละหมดเลย ....แบบนี้คงเอาไปสู้กับเจ้าพวกกูลูคไม่ได้แล้วหละ" ซาริสเสียดายที่อุตส่าห์ถ่อมาตั้งไกล ได้แค่ exp ตอนปราบเพื่อน

"อย่างน้อยก็เอาไฮโดรกันกับไซโคกันไปติดเรือได้นี่ พวกเราสู้เพื่อจุดประสงค์ของเราเอง แต่เธอสิชินจู ทั้งที่ไมไ่ด้เกี่ยวกับการต่อสู้ของหมู่เกาะ แค่ตั้งใจมาสำรวจหาความรู้เรื่องซินดาร์แต่กลับไม่ได้อะไรเลยแบบนี้"

"แค่นี้ก็พอแล้วละน่า" ชินจูยิ้มให้ การเดินทางมาหมู่เกาะและรับรู้เรื่องราวของซินดาร์ก็ถือเป็นความสำเร็จอย่างใหญ่หลวงแบบไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้แล้ว ไปๆมาๆรู้สึกการมาเกาะครีตหนนี้ชินจูจะได้กำไรมากกว่าเพื่อน

"เรารีบกลับไปช่วยน้องเศษไม้กับหมอฮิกะกันดีกว่า"

ในที่สุดการตัดฉากไปมาก็จบสิ้นลงซะที ขณะที่ทั้งสาม (หือ? สี่เหรอ? ใครอีกอ่ะ?) ผจญภัยกันอย่างปางตายนั้น หมอฮิกะและน้องเศษไม้กำลังหลงทางในกูลูคต้องกางแผนที่โลกดูอย่างสนุกสนาน

---

--FLOW 08:04, 27 ตุลาคม 2007 (ICT)

"ดูท่าเราจะหลงกันแล้วสินะ" ฮิกะตบมือทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เลยโดนน้องเศษไม้อัดตีกบาลเรียกสติกลับมาจากเอนริเชี่ยน...

"ไหนบอกว่าเข็มทิศแอมเวย์ของนายใช้แล้วไม่มีหลงไงยะ แล้วนี่มันหมายความว่ายังไงกัน!อธิบายมาซร๊าาา"

ระหว่างที่กำลังทะเลาะกันอยู่นั้นเอง ตารางก็ปรากฎขึ้นบนพื้นเป็นสัญญาณเริ่มการต่อสู้... มอนสเตอร์ปรากฎตัวออกมาเพียบ!

"มนุษย์ปลา... แปลว่าเราใกล้ถึงเซเลอรอนแล้ว!" ฮิกะรีบแถแก้ตัวทันที

"แต่ฉันว่าเราอาจจะได้กลายเป็นซากุระ(อาหารปลา)ก่อนไปถึงหอสมุดก็ได้มั้ง..." น้องเศษไม้ลองนับดูคร่าวๆเห็นมนุษย์ปลาร่วมสิบกว่าตัวเห็นจะได้

การต่อสู้เริ่มขึ้น แต่ทั้งคู่ก็ยังไม่ค่อยรู้เรื่องระบบราฟโซเดียอยู่ดี หลังจากลองยิงท่าประสาน(ธาตุไฟ)ออกไปดูก็พบว่าแทบจะทำอะไรพวกปลาแมนไม่ได้เลย เหล่าปลาแมนทั้งหลายจึงร่วมสามัคคีกันกระตื้บทั้งคู่อย่างสนุกสนาน...ตายแน่งานนี้ ทั้งคู่คิดในใจ

"ว้อยยย ทำไมยิ่งสู้ยิ่งอ่อนลงเรื่อยๆฟะ หาคนมาช่วยหน่อยเซ่" ฮิกะโวยวายขอใช้สิทธิ์เลือกตัวช่วยกับคนเขียน

 คุณได้สิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้ (ตัวละครขอมาคนเขียนก็จัดห้ายยย)

หลุมมิติแหวกขึ้นตรงหน้า ซีกูลด์ก้าวออกมาจากหลุม....หน้าตาเหี้ยมโหดไร้ความเป็นมิตร

"หึ ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเกี่ยวกับราฟโซเดียแล้วยังมีหน้าก้าวเข้ามาในกูลูคอีกนะ" ซีกูลด์ตอบแบบเย็นชา แล้วก็เชือดปลาแมนตายไปสองตัวภายในเทริ์นเดียว

"ซิก! นี่แกยังไม่ตายหองไปอีกเหรอเนี่ย"

"ตอนนั้นที่ข้าดิ่งลงไปในสุดขอบมหาสมุทรท่านโซลิดถามข้าว่าใช้ชีวิตที่ท่านช่วยมาได้คุ้มค่าหรือยัง ข้าตอบไปว่าหากไม่มีกลุ่มของเจ้าแห่งโจรสลัดอีกต่อไปแล้วการมีตัวตนอยู่ของข้าก็คงไร้ความหมาย..."

---

ย้อนกลับไปตอนทั้งคู่ดิ่งลงเหวแบบเจ็ทคอสเตอร์.....

"การมีตัวตนอยู่คืออะไรกันแน่"

"สำหรับข้าการใช้ชีวิตบนเรือปราสาทดำเคียงข้างโจรสลัดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกคือความหมายของการมีอยู่"

"ผิดแล้ว เจ้ายังอ่อนวัยนักซีกูลด์เอ๋ย การสานต่อเจตนารมณ์อันสูงสุดต่างหากเล่าคือตัวตนของการมีอยู่...." เจ้าแห่งโจรสลัดโซลิดกล่าวพลางค่อยๆแตกสลายลงเพราะร่างกายกำลังจะถูกรูนแห่งการลงทัณฑ์ดูดกลืนเข้าไป

"ลุง!!!!"

"ข้าอยู่มานานแสนนานแล้ว.....ไปมาหลายที่ เห็นโลก เห็นผู้คนมาก็มาก นั่นทำให้ข้าเชื่อมั่นว่าเป้าหมายที่ข้าเคยวาดฝันไว้มาตลอดมันเป็นสิ่งที่เป็นสัจจะ ต่อให้ไม่มีกลุ่มของเจ้าแห่งโจรสลัดอีกต่อไปแล้ว แต่ข้าก็จะขอให้เจ้าช่วยสืบสานเจตนารมณ์อย่างหนึ่งของข้าต่อไปได้หรือไม่ จงช่วยปกป้องและเชิดชูสิ่งนั้นให้อยู่เหนือสิ่งอื่นใดในโลก..."

"หรือว่าสิ่งนั้น..."

"ถูกต้องแล้ว มันคือเฮนไตไงล่ะ....."

โซลิดจับซีกูลด์โยนเข้าไปในหลุมมิติที่สร้างไว้หน้าเรือแล้วบอกให้มีชีวิตอยู่ต่อไป ก่อนที่เขาจะถูกรูนแห่งการลงทัณฑ์ดูดกลืนเข้าไป

---

"ข้ายังตายไม่ได้ เจตนารมณ์ของเจ้าแห่งโจรสลัดจะต้องมีผู้สืบทอด"

เฮนไตจะหายไปจากโลกนี้ไม่ได้! ...ซีกูลด์ผู้ใสซื่อตะโกนเสียงดังลั่น โดยไม่รู้ความหมายของประโยคที่ตัวเองพูด

"โพล๊ะ ไอ้โจรสลัดซกมกนั่นสอนอะไรแกมาบ้างเนี่ย" น้องเศษไม้ตีเปรี้ยงเข้าให้ สมองซีกูลด์จึงลืมเรื่องนี้ไปจนหมดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"แกมาก็ดีแล้ว เอาหลุมมิติดูดไอ้พวกนี้ไปให้หมดเลย!" ช่างเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ...เจอหน้าปุ๊ปก็ใช้งานไม่มีเกรงใจ

"เสียใจด้วย ข้าใช้พลังทั้งหมดวาร์ปหนีออกมาจากห้วงทะเลที่ลึกที่สุดในทะเลสุสาน ทำให้ข้าสูญเสียสกิล Empty Paradise ไปแล้ว"

"โธ่ อุตส่าห์ย้ายมาอยู่ฝั่งเราทั้งที สกิลขี้โกงก็ดันหายไปซะได้" น้องเศษไม้บ่นอุบอิบ

"แต่ข้าก็ได้รับสิ่งนี้มาแทน นี่คือพลังที่ลุงโซลิดมอบให้ข้า..."

พลังในการล้างแค้น!

Rune of Punishment ในมือขวาที่ซิกได้รับสืบทอดมาจากโซลิดเปล่งแสง ออร่าแห่งความแค้นถึงกับทำให้ปลาแมนทั้งหลายติดunbalanceกันถ้วนหน้า พวกฮิกะเองก็ถึงกลับผงะเสียเทริ์นไปสองรอบ "Voice of Death" ซิกซัดพลังใส่ทีเดียวพวกปลาแมนก็สลายกลายเป็นปลากรอบกันไปหมด

เมื่อจบการต่อสู้แล้วซีกูลด์ก็ทำท่าจะเดินจากไป

"เฮ้ยเดี๋ยวก่อนสิซิก นายจะไปไหน"

"สะสางความแค้นยังไงล่ะ ข้าจะส่งเจ้าเจไปลงนรกด้วยมือขวาข้างนี้" ซีกูลด์ชูมือขวาออกมาให้ดู ตราแห่งการลงทัณฑ์ที่ดูดโซลิดเข้าไปแล้วนั่นเอง

"ถ้างั้นก็เข้าล็อค" ฮิกะรีบอธิบายเรื่องราวหลังจากที่ซีกูลด์หายไปแล้วให้ฟังทันที

"แปลว่าเรามีศัตรูร่วมกันสินะถ้างั้นก็ไปด้วยกันเถอะ ข้ารู้จักทางดีแต่ข้าไม่สนใจเรื่องเจ้าลิงกังนั่นหรอกนะ เป้าหมายของข้าคือเจ้าเร้ดเมจิกเชี่ยนคนเดียวเท่านั้น"

แล้วในที่สุดก็ได้ซีกูลด์ตัวละครที่เก่งที่สุดในepนี้มาเป็นพวกจนได้ หลังจากนั้นซีกูลด์ก็สอนวิธีการต่อสู้ของราฟโซเดียให้ทั้งสองจนช่ำชอง โดยการเปิดคอมเม้นต์บอกซ์ให้อ่าน34หน้ารวด

แต๊นน ระหว่างที่พวกฮิกะกำลังนั่งทำความเข้าใจอยู่ ฉากก็ตัดมาทางด้านเกาะครีตอีกครั้ง! ซาริสกับทุกคนอยู่ในห้องกำลังจะออกมาแต่เสียงระบบก็ดังแทรกขึ้นมาก่อน

• ผู้เล่นสามารถเคลียร์ภารกิจโบราณสถานเกาะครีตสำเร็จ ได้รับรางวัล"หีบสมปราถนา"เป็นจำนวน4ใบ(ตามจำนวนคน+ตัว)

สิ้นเสียงของระบบ หีบสมบัติ ก็โผล่ออกมาตรงหน้าทุกคนทันที

"โอ้วว นี่มันหีบสมบัติแบบเดียวกับที่อเลกซ์เคยพบนี่นา" ชินจูเมื่อเห็นก็รู้ได้ทันที

"เจี๊ยกค่อกๆๆ" เซ็นริตสึเปิดทันที มีกล้วยหอมไต้หวันลูกละ15บาทกระเด้งออกมาจนล้นหีบ

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า งั้นข้าลองเปิดบ้างซิ" เอลวาน่าเปิดออกมา ได้อัลบั้มรวมมิตรสาวแว่นสุดฮอต2005

"ไหนๆเราลองบ้างซิ" ชินจูลองเปิดดู ได้รับแผนที่จุดตั้งของเมืองซินดาร์โบราณกลางทะเลสาปฟาเลน่า

"ถึงคราวเราบ้างล่ะ ด้วยพลังของหีบใบนี้เราขอให้ได้พลังที่จะใช้ปราบกูลูคด้วยเถิด" ซาริสขอพรต่อบร๊ะเจ้าจอร์จก่อนเปิดหีบออกมา

......"นะนี่มัน!" ทุกคนอุทานพร้อมกัน

บรรยากาศโดยรอบมืดครึ้ม แล้ววิญญาณนับพันดวงก็พวยพุ่งออกมาจากหีบ ชาวซินดาร์นั่นเอง! ซาริสกลัวผีถึงกับเข่าอ่อนออกอาการทันท ี....ลิงเซ็นเห็นจึงรีบเก็บภาพไว้ใช้แบล็คเมล์

ไม่ต้องตกใจไปพวกเราอยู่กันคนละมิติ นี่คือร่างจิตคอสโมที่ยังคงหลงเหลืออยู่บนโลกนี้ เรายินดีเป็นพลังให้เธอใช้เพื่อต่อต้านศัตรูของพวกเจ้า

"พวกท่านเคยบอกว่าไม่สนเรื่องใดๆบนโลกใบนี้แล้วไง ไฉนถึง..." ชินจูเจอกล้วยไต้หวันอุดปากทันที ของดีกำลังออกมาได้จังหวะ เดี๋ยวเสียเรื่องหมด

พวกเราเฝ้าแต่เดินทาง เดินทาง เดินทาง...มันไม่ต่างจากการหลบหนี การที่ได้เห็นพวกเจ้าลุกขึ้นสู้ทำให้พวกเราได้สำนึกถึงสิ่งที่พวกเราลืมเลือนไป

"สิ่งที่พวกคุณลืมเลือน? ผู้รอบรู้ทุกสรรพสิ่งเช่นพวกท่านเนี่ยนะ?"

ความหวังยังไงล่ะ สิ่งที่พวกเราละทิ้งไปทุกครั้งๆที่ออกเดินทาง พวกเราอยากจะเชื่อในความหวังอีกสักครั้ง!

"ฉันจะไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน" ซาริสรับปาก

ดีมาก...เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความสิ้นหวังจงอย่าลืมพวกเราล่ะ แต่ร่างคอสโมนี่อยู่มานานแล้วคงเหลือพลังให้ใช้ได้อีกเพียงครั้งเดียวจงตัดสินใจให้ดี

"เฮ้ยไรฟะ ทำไมแย่จังใช้ได้ครั้งเดียวเองเรอะ" เอลวาน่าโวยอีกแล้ว...

อย่าโกงเกมนักสิ โคนาเม้งมันไม่ใจดีนักหรอกน่า เอาเป็นว่าครั้งเดียวนะ อารากอนยังใช้กองทัพผีตัวเขียวๆได้ครั้งเดียวเลย

แล้วฝาหีบก็ปิดลงอีกครั้งแล้วกลับเข้าสู่มือซาริส เพื่อรอเปิดใช้ในการเผชิญหน้ากับกองทัพกูลูค

"ดีล่ะ ได้ผู้ช่วยสุดแกร่งมาแล้ว เรารีบไปป้อมเออีลกันเถอะ!"

ทางนี้เรียบร้อยแล้วฉากจึงตัดไปยังฝั่งหลอดโฟรโด้เอ๊ย หลอด ริโอว บ้าง ขณะนี้เองน้องเศษไม้เองก็มาถึงหน้าหอสมุดเซเลอรอนเสียที...

"หลอด หวังว่าฉันคงมาช่วยเธอทันเวลานะ..."

---

--Shiryu 22:32, 27 ตุลาคม 2007 (ICT)

ณ เซเลอรอน พวกฮิกะก็พบมนุษย์ปลาอีกขโยงนึง "ฮึ่ม!! ออกมาอีกแล้วรึ แต่คราวนี้เรารู้แทคติคราปโซเดียหมดแล้วเฟ้ย!!" แล้วฮิกะกับน้องเศษไม้ก็ช่วยกันเสกเทอเรนเป็นธาตุน้ำ ธาตุถนัดของซีกูลด์ แล้วปล่อยซีกูลด์เอารูนไล่บอมบ์ศัตรูเกลี้ยงฉาก

"สาดดด!! ทำไมพวกแกให้ช้านสู้คนเดียวฟร้า~!!" ซีกูลด์อยู่กับพวกนี้สักพักก็เริ่มถ่อย

"แทคติคที่ดีที่สุดคืออย่าให้ตัวอ่อนๆเสร่อไปหาเรื่องกับศัตรู ตายแล้วเดี๋ยวต้องมานั่งรีเซ็ตเกมส์ใหม่น่ะ" ฮิกะกล่าวราวผู้ช่ำชองประสบเกมส์ภาคแท็คติคมาหลายปี (ว่าแต่ไอ้สองคนนี้มันอ่อนเรอะ!?)<<จริงๆมันขี้เกียจสู้นั่นแหละ

พอเข้ามาในแล็บก็พบเร้ดเมจิกเชี่ยน(อีกแล้ว)กำลังฉายรังสีทำการผลิตมนุษย์ปลาอยู่

"ฮ่วย เจ้าเจอีกแล้วเรอะ?? มีตัวโกงไม่กี่ตัวใช้มันอยู่นั่นแหละ ทำเป็นซุยโคเด็นไปได้" (แล้วนี่ไม่ใช่ซุยเรอะ?)

"หึหึหึ มาถึงที่นี่จนได้นะ!! มาสู้กับกองทัพมนุษย์ปลาซะ พวกนี้เคยเป็นคนมาก่อน แกจะกล้าทำอะไรไหม?"

หลังเจพูดจบทั้งสามก็ไล่เจี๋ยนปลาเกลี้ยงฉากทันที เพราะไม่เคยสนใจ NPC อยู่แล้ว

"ฮึ่ม พวกแกเป็นตัวเอกที่บัดซบสิ้นดี!!"

"ส่งตัวหลอดคืนมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นเรา......(ฮิกะหยิบรูปลูเซริน่าขึ้นมา)......จะเติมหนวดซะเลย หึหึหึ...."

"เฮ้ย!! ชั่วร้ายอะไรอย่างนี้!!! งั้นข้า.....(เจหยิบรูปคาสุมิขึ้นมา)......จะเอาไปตัดต่อกับรูปโป๊ หึหึหึ....."

ขณะทั้งสองฝ่ายกำลังกุมสถานการณ์กันอยู่อย่างเคร่งเครียด (เรอะ?) ซีกูลด์กับน้องเศษไม้ก็เข้าไปยำเจโดยไม่สนใจสวัสดิภาพของคาสุมิ ปล่อยฮิกะนอนน้ำตาไหลพรากๆ

---

--FLOW 08:39, 28 ตุลาคม 2007 (ICT)

"หนอย! ขู่ด้วยภาพโป๊คาสุมิไม่ได้ผลงั้นเหรอ...งั้นเจอนี่" เจหยิบรูปใบใหม่ออกมา

"คราวนี้ข้าจะเอาหัวเซียร่าไปตัดต่อกับรูปจีน" ไม่ได้แค่ขู่เจหยิบโน้ตบุ๊คออกมาเปิดโฟโต้ชอปแล้ว

"เฮ้ยอย่านะ!! ลุงนานๆบอกว่าเซียร่าต้องอกไม้กระดานเท่านั้น!!" ซีกูลด์หยุดเทิร์นทันทีกลัวเซียร่าสิ้นสภาพแวมไพร์โลลิ

"ทานโทษนะคะที่มาขัดจังหวะ...แต่พวกเอ็งสามตัวเลิกบ้าสาว2Dกันได้แล้ว!!" น้องเศษไม้ยึดรูปทั้งหมดมาฉีกแล้วจุดไฟเผา... มีเสียงร้องโหยหวนตามหลังมา

"จ๊าาาก รูปเซียร่าของรักของหวงของข้า(แล้วเอามาเล่นทำไม)หล่อนบังอาจมาก งั้นแฟนเธอก็จงเป็นปลาแมนไปซะเหอะ!"

เจชี้ไปทางด้านหลังของตัวเอง หลอดโดนมัดมือมัดปากอยู่บนสายพาน....กำลังโดนส่งเข้าเครื่องผลิตปลากะโห้

"อ้วยอู๋อี(ช่วยหนูที)" หลอดหันหน้ามาทางทุกคน ส่งสายตาหวานซึ้งขอความช่วยเหลืออย่างด่วนจี๋ ส่วนขากำลังดิ้นกะแด่วๆเพื่ออิสรภาพของตัวเอง

"สายไปแล้ว...กว่าพวกแกจะเดินไปถึงก็ต้องใช้เวลา5เทิร์นแต่อีกแค่3เทริ์นมันก็จะกลายเป็นปลาแล้ว ฮา"

"มันก็ไม่แน่หรอก!..." ฮิกะกระโดดขี่คอซีกูลด์ทำให้ระยะเดินเพิ่มขึ้น...

"เฮ้ยเดี๋ยว!! Objection! ราฟโซเดียบ้านไหนขี่คอกันแล้วเดินไกลขึ้นฟะ" เจรีบฟ้องระบบให้ลงโทษทั้งคู่ทันที แล้วก็มีเสียงจากระบบตอบกลับมา

• ซีกูลด์ = ซิกฟรีด = ม้า การขี่ม้าไม่ถือว่าผิดกติกาแต่อย่างใด...พูดจบระบบก็เงียบไป

"เฮ้ยมั่วแล้วเมิง นี่มันบั๊กแน่ๆก็เห็นกันอยู่จะๆว่ามันคนขี่กันชัดๆ ไอ้ระบบหน้าโง่เอ๊ย!กล้าเถียงโปรแกรมเมอร์อัจฉริยะอย่างตูเรอะ!" เจชี้นิ้วโวยวายประท้วงด่าระบบ

• ผู้เล่นเร้ดเมจิกเชี่ยนพูดจาจาบจ้วงเจ้าพนักงาน ระบบลงโทษ! จับทำเป็นตุ๊กตาหิมะแล้วกลิ้งรอบโลกยี่สิบรอบ

สิ้นเสียงระบบการลงโทษก็เริ่มขึ้น...ช่องตารางที่เจยืนอยู่ก็มีพายุหิมะตกทันที เทิร์นยังไม่ถึงเจเลยต้องโดนหิมะกลบกลายเป็นตุ๊กตาสโนว์บอลไป จากนั้นเฉพาะเจคนเดียวเท่านั้นที่พื้นโลกลาดเอียงแล้วเจก็กลิ้งหายไป.....ทุกคนในแล็บได้แต่ยืนอึ้งกิมกี่ว่าอยู่ดีๆมันกลิ้งหายไปจากฉากได้ยังไง

"ช่างมันเถอะ รีบไปช่วยหลอดก่อน" ฮิกะที่ช่องเดินเพิ่มขึ้นจากการขี่คอซีกูลด์ทำให้วิ่งไปถึงหลอดในเทริ์นสุดท้ายพอดี

"อา...รอดแล้วตู" หลอดหลุดออกมาได้หวุดหวิด ก่อนโดนเลเซอร์ยิงกลายเป็นปลากะโห้

"จะดีใจตอนนี้มันยังเร็วเกินไป ศัตรูที่แท้จริงยังลอยนวลอยู่นะ" ซีกูลด์เตือนสติทุกคน

"เหอๆถูกต้องแล้วจ้า" เร้ดเมจิกเชี่ยนที่โดนลงโทษอยู่กลิ้งรอบโลกครบหนึ่งรอบผ่านมาพอดี

ทุกคนหันไปมอง แล้วก็ทำท่าไม่สนใจ

".... ไปป้อมเออีลกันเถอะ ซาริสติดต่อมาแล้วว่าทางนั้นเตรียมตัวพร้อมบุกแล้ว และต้องการให้เราช่วยตีขนาบจากทางบก"

"เหอๆฝันไปเหอะ ข้าติดระเบิดเวลาไว้ที่นี่แล้วอีกเทิร์นเดียวพวกแกก็จะเละเป็นโจ๊ก" เจกลิ้งผ่านมาอีกรอบ มาบอกข่าวร้ายสร้างความยุ่งยากให้อีกแล้ว

"ว่าไงนะ!" พูดจบทุกคนมองไปที่ช่องบอกเทริ์น....เห็นถัดจากเทริ์นหลอดก็มีเทิร์นลูกระเบิดไม่รู้โผล่มาจากไหน... คนแต่งมั่วชะมัดเลย!

"ที่จริงข้ากะล่อพวกแกมาบึ้มทิ้งที่นี่เองแหละ เลยยังไม่ทำให้หลอดมันเป็นปลาไง ฮา" เจกลิ้งกลับมาเฉลยแผนการอีกที ก่อนจะกลิ้งหายไปทางป้อมเออีล

"เสร็จมัน! แบบนี้พวกเราตายกันหมดแน่ทำไงดี" แล้วทุกคนก็หันไปทางหลอดเป็นที่พึ่งสุดท้าย....

"ฟิคนี้มีวิธีการรอดตายอยู่สองวิธี หนึ่งเป็นพระเอกส่วนอีกวิธีคือเป็นเพื่อนพระเอก ดังนั้นข้าขอสมัครเป็นพวก....แกเป็นพระเอกดังนั้นรีบหาวิธีเร็วเข้า!" ซีกูลด์จบเทิร์นของตัวเองเทิร์นถัดมาเป็นของหลอด โบ้ยภาระให้พระเอกทันที

"เวรกรรมๆโบ้ยเรื่องยากๆมาให้ตูทั้งกะปีแล้วจะทำไงดีเนี่ย ถ้าตูสั่งจบเทริ์นทุกคนก็บึ้ม ถึงไม่จบ....ก็บึ้มอยู่ดีนี่หว่า!!!" หลอดเห็นลูกระเบิดนับเวลาถอยหลังอยู่อีกสามนาทีเท่านั้น! อยู่ๆก็มีฟังค์ชั่นจับเวลาโผล่ขึ้นมาเฉยเลยเว้ยเฮ้ย!

หลอดกลุ้มใจได้แต่เปิดหน้าจอคำสั่งดู ดูว่ามีจิโซเหลืออยู่กี่อัน มีชุดเกราะกันระเบิดไหม ตายไปแล้วจะไปเกิดที่ไหนดี เมื่อไหร่กูจะมีรูปซักที... แล้วก็เหลือบไปเห็นคำสั่งพิเศษเพิ่มขึ้นมา

"Call God Bird สกิลอะไรกันเนี่ย!?" หลอดยังงงๆอยู่ มันโผล่มาตอนไหน?

"เร็วโว้ยยยหลอด อีกสิบวิ!"

"ท่านกำลังมองหาโลงดีๆอยู่ใช่หรือไม่..." ฮิกะก็ยังคงขายของจนถึงวาระสุดท้าย

"ว้อยยยย เป็นไงเป็นกันสกิล Call God Bird ทำงาน!!!" หลอดใช้สกิลเสร็จเวลาบนลูกระเบิดก็0พอดี

บรึ้มมมมม!!! แล้วหอสมุดเซเลรอนเละเป็นโจ๊กก คุณหญิงติ๊บพาวดีเห็นว่าซ่อมแล้วแพงเลยสั่งยุบไปอยู่ที่จามจุรีสแควร์แทน

"......เกือบไปแล้วเชียว เส้นยาแดงผ่าแปดเลย" น้องเศษไม้โผล่ออกมา

"ฮะ ข้าบอกแล้วพระเอกมันตายยาก เหมือนเกมสายลับที่ลุงชอบให้ข้าเล่นเลย" ซีกูลด์โผล่ออกมาอีกคน

"โธ่ โลงขายไม่ออกเลยตู" ฮิกะอิจิก็โผล่ออกมาด้วยอีกคน

"เอิ้กๆๆ บอกแล้วท่าน หลอด ริโอว คนนี้ไม่เคยทำให้ทุกท่านผิดหวัง!" หลอดพูดไปซับกางเกงไป...ตะกี๊เยี่ยวเล็ดออกมาเต็มกางเกงเลย

ก่อนหน้าที่จะระเบิดนั้นเอง สกิลที่หลอดใช้ไปก็คือสกิลเรียกก๊อดเบิร์ดนั่นเอง เรือก๊อดเบิร์ดสามารถแล่นบนบกที่เป็นที่ราบได้เพราะลอยเหนือพื้นแบบโฮเวอร์คาฟ ทุกคนเลยหลบเข้าไปอยู่ในเรือทำให้รอดจากแรงระเบิดมาได้อย่างหวุดหวิด...

"ตามสัญญา ข้าจะเป็นต้นหนให้เรือลำนี้เอง" ซีกูลด์เข้ากลุ่มหลอดอย่างเป็นทางการ

"จะเข้าสู่สงครามแล้วจะขาดคนขายแอมเวย์หมออย่างข้าไปได้อย่างไร" ฮิกะอิจิเข้ากลุ่มหลอดด้วยอีกคน

"ทีนี้เรือของเราก็พร้อมรบแล้ว ไปเอาคืนที่พวกมันทำกับเราไว้เถอะ!" หลอดสั่งก๊อดเบิร์ดเดินหน้า เป้าหมายคือป้อมเออีลสำนักงานใหญ่ของกูลูคคอมปะนี

---

--Shiryu 13:58, 28 ตุลาคม 2007 (ICT)

"พวกคานาคานมันมุ่งหน้ามายังเอลอีลแล้วครับท่านนาร์ซีซัส" NPC ตัวประกอบจบการรายงาน

"ฮุฮุฮุ (หัวเราะแบบกระเทย) แล้วพวกมันจะรู้ว่าวิทยาการของกูลูคเป็นที่หนึ่งในโลก" นาร์ซีซัสกางสนามพลัง A.E. หุ้มป้อมไว้แล้วส่งแอสโตรนากันและสุกามิเคลื่อนกองรถเกราะจำนวนมากออกไปต้อนรับ

"พวกมันแห่กันมาทางนี้เพียบเลย!!"

"ทำไงดีล่ะ!?"

"นั่นสิทำไงดี.....ลองเอา punishment ยิงดูแล้วกัน" ซีกูลด์เอารูนบอมบ์กองรถเกราะหงายเก๋ง ล้อกลายเป็นรูปเลขแปด

"งั้นเรา ......เอา God Bird Blaster ยิงถล่มมันดูมั่ง...." หลอดยิงร่างอวตารของรูนวิหคเทพซัดกองรถเกราะหายไปครึ่งหนึ่ง ด้วยพลังระดับที่สามารถถล่มปราสาทดำได้ดูเหมือนศัตรูตอนนี้จะระดับต่ำเกินไปซะแล้ว

"อย่าประมาทล่ะ!! มันไม่ได้มีแค่นี้แน่!! ไม่งั้นรินคงไม่หักหลังเราไปอยู่กับพวกมันหรอก!!!" น้องเศษไม้เตือนทุกคนให้มีสติตั้งมั่นอยู่บนความไม่ประมาท

"ข้าไม่รู้ ข้าเห็นหักหลังชาวบ้านกำลังอินเทรนด์เฉยๆ" รินสารภาพออกไมค์ทำเอาเนื้อเรื่องเละเทะจึงถูกนาร์ซีซัสบีบคอบังคับให้พูดใหม่ "แค่กๆ....หึ! ถูกต้องแล้ว กองรถเกราะเป็นแค่วิทยาการระดับล่างของกูลูค คราวนี้จะได้เผยโฉม แต๊แน~ กองรถเกราะสีแดง เก่งขึ้นสามเท่า!!" ไอ้เกมส์นี้มันเอาของเก่ามาทาสีใหม่อีกแล้ว...

"รถเกราะทุกคันติดตั้งปืนปฏิสสาร แบบนี้เห็นจะแย่!!" ซีกูลด์มองด้วยสายหาเฉียบคมของรูน God Sense รูนสำหรับต้นหนที่โดนถอดไปทั้งที่ยังไม่ได้โชว์ความสามารถ ว่าแล้วทางนั้นก็ระดมยิงเข้าใส่เรือก็อดเบิร์ดยูนิทรบเพียงหนึ่งเดียวของฝั่งคานาคานตอนนี้

"God Bird Blaster ต้องใช้เวลาชาร์จอีกสักพักถึงจะยิงได้อีกหน" จู่ๆหลอดก็บอกเงื่อนไขสุดอัปรีย์ของท่าไม้ตายทำเอาเพื่อนๆพากันกุมขมับ

"งั้นข้าจะเอารูนต้านมันไว้เอง" ซีกูลด์วิ่งไปหน้าเรือยิงพลังของ punishment ต้านทานกับกระสุนปฏิสสารจำนวนมหาศาลไว้ แต่ทางนั้นก็ยังยิงเข้ามาเรื่อยๆ...

"ฮึ่ม!! ถ้าพวกซาริสยังมาไม่ถึงล่ะก็แย่แน่ๆ"

"แปลกนะ ปกติใช้สกิล sea god แค่พริบตาก็น่าจะโผล่มาได้แล้วนี่นา......" พอน้องเศษไม้พูดขึ้นทุกคนก็นึกขึ้นได้ "เออ จริงด้วย"

"วี๊ด~!!! ฮ่าๆๆๆ เรารู้อยู่แล้วละน่าว่ารอกำลังเสริมจากทางทะเลกันอยู่น่ะ เสียใจด้วยย่ะอีดอก! เราส่งยูนิทรบทางน้ำไปต้อนรับพวกนั้นแล้วหละ" นาร์ซีซัสฉายภาพให้พวกหลอดดูทางมอนิเตอร์เห็นเรือฟลายอิ้งลาซโลกำลังรับมือกับกองทัพเมก้าเมตัลแครบ หุ่นยนต์ปูของกูลูคอยู่

"ฮึ่ม! ถ้าพวกหลอดยังไม่มาล่ะเราเสร็จแน่" ซาริสพูดประโยคเดียวกับหลอดเด๊ะ

"อย่าเพิ่งสิ้นหวัง ในเวลาแบบนี้สิ่งที่เราทำได้คือสวดอธิษฐาน...." จู่ๆชินจูมาอารมณ์ไหนไม่รู้นั่งขอพรต่อบร๊ะผู้เป็นเจ้า ขอให้โลกสงบสุข โครม!! เลยโดนเอลวาน่าถีบเอา

"สวดทำป๊ะเอ็งเรอะ!! มาช่วยกันฟันพวกปูที่มันไต่ขึ้นเรือหน่อยสิว้อย!!"

แต่ไม่ทันไรพวกปูก็โดนสายฟ้าช็อตลงไปกอง ที่แท้ชินจูก็ร่ายเวทย์สายฟ้านี่เอง สายฟ้าช็อตปูตัวหนึ่งจากนั้นก็นำไฟช็อตต่อกันไปเรื่อยๆแบบร่างตาข่ายทำเอาสามารถทำลายกองทัพปูทั้งหมดได้อย่างง่ายดายผิดคาด

"ลืมรูนกันไปแล้วรึไง แล้วดันมาเตะตูอีก นี่แน่ๆๆๆ โหดนักไอ้บ้านี่ ตายซะๆๆ" ปังๆๆๆ ทั้งสองคนไม่มีอะไรทำก็สู้กันเองอีกรอบ

"ทางนี้ปลอดภัยแล้ว~!! รออีกสักนาทีเดี๋ยวจะวาร์ปไปหานะ!!" ซาริสตะโกนขึ้นมาบนกล้องดาวเทียมที่กูลูคส่งมาถ่ายทอดสด บอกให้พวกหลอดรับรู้

"กรี๊ด!!! รับไม่ได้อย่างแรง!!!.....แบบนี้เห็นทีจะต้องใช้ "ไอ้นั่น" ซะแล้ว" นาร์ซีซัสสะบัดตูดลุกออกจากที่นั่งแล้วเดินออกไปทำอะไรสักอย่าง ว่าแต่ตอนนี้ซีกูลด์กำลังต้านห่ากระสุนรถเกราะอยู่นิ

"ขณะนี้ทนมาได้สิบนาทีแล้ว.....ต้องได้ลงกินเนสบุ๊คแน่นอนพี่เบียร์!!" หลอดไม่รู้จะเชียร์ยังไงจู่ๆก็พูดจาไม่เข้าท่า

"กรอด.....จะแพ้ไม่ได้ เพราะเรารับปากว่าจะสืบทอดเจตนารมณ์ของลุงนานๆ" ซีกูลด์ฮึดขึ้นอีกรอบ มีภาพลุงนานๆปรากฏด้านหลัง เมื่อหลอดเห็นดังนั้น ก็หยิบข้าวสารเสกมาปาไล่ทันที

พลัวะ!! (หลอดโดนน้องเศษไม้ตบกบาล) "อา.....ท่านเจ้าแห่งโจรสลัดยังมีจิตวิญญาณที่เข้มแข็ง ส่งพลังมาเชียร์พวกเราถึงที่นี่เชียวรึ"

"อย่าลืมสิ่งที่ข้าได้สอนไปล่ะ ซีกูลด์"

เสียงของเจ้าแห่งโจรสลัดดังขึ้นก้องฟ้าเป็นที่ประทับใจแก่ผู้พบเห็นยิ่งนัก ทำให้เหล่าผู้คนต่างเดินทางมากราบไหว้บูชาขอหวย ฮิกะอิจิเห็นดังนั้นก็ตั้งโต๊ะขายดอกไม้ธูปเทียนทันที

"สิ่งที่ท่านสอน.....ท่านหมายถึงพลังคลื่นเต่าสะท้านฟ้าขั้นสุดยอดนั่นสินะ" ซีกูลด์ตอบกลับ ฟังๆดูชักจะไม่เข้าท่ายังไงไม่รู้ บรรดาผู้คนที่แห่กันมาด้วยความประทับใจต่างพากันถอยกรูด

"ถูกต้องแล้ว เรามาทำสุดยอดท่าประสาน พลังคลื่นเต่าพ่อลูกกันดีกว่า เอ้า โย่ๆ~"

น้องเศษไม้ชักไม่อยากยืนดูต่อแล้วเลยกลับเข้าไปในเรือ ว่าแล้วซีกูลด์ก็เอาแขนที่เหลืออีกข้าง(ที่ไม่ได้ยิงรูน)ง้างขึ้น "กา......"

"เม"

"กา"

"เม"

"ฮ่า!!!!!!!!!!!"

ซีกูลด์ปล่อยสุดยอดพลังคลื่นเต่าโดยมีเงาของโซลิดอยู่ด้านหลัง ดูยังไงๆก็เหมือนลอกฉากโกฮังสู้กับเซลล์มาชัดๆ แล้วพลังก็หักล้างพลังของปืนทั้งหมดทั้งยังทำลายกองรถเกราะราบพนาสูญไป

"ยอดเยี่ยมดังที่ข้าเคยหวัง ข้าไม่มีอะไรจะต้องสอนเจ้าแล้ว" แล้วโซลิดก็ลอยกลับนรกอเวจีไป....

"สำเร็จแล้ว เราชนะแล้ว!!!" หลอดเต้นท่าชนะทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรเลย

"เฮ้ย!! พวกนายปลอดภัยใช่ไหม!!?" พวกเอลวาน่าบนเรือฟลายอิ้งลาซโลโผล่มาสบทบพอดี พร้อมเรือโจรสลัดอีกนับสิบลำที่ซาริสพามาด้วย

อีกด้านหนึ่งก็มีกองเรือของหมู่เกาะจำนวนมากแห่กันมา นำโดยเรือธงของโอเบล

"เรามาช่วยแล้ว เราขอบคุณพวกท่านที่ช่วยกำจัดโซลิดให้เรา เราจะไม่ปล่อยให้ท่านสู้อย่างเดียวดายอีกต่อไปแล้ว มาช่วยกันกำจัดกูลูคกันเถอะ" พวก NPC ไร้ประโยชน์มันมาตอนจบแบบตำรวจหนังไทย แต่แล้วก็มีเสียงแป๋นๆดังขึ้นมาจากป้อมเอลอีล

"หนอย!! ต่อให้มากันอีกกี่ร้อยก็ไม่มีทางสู้พลังของกูลูคได้หรอกย่ะ!" ในที่สุดนาร์ซีซัสก็ปรากฏตัวออกมาพร้อมอาวุธสุดยอดของกูลูค....

---

--FLOW 20:58, 28 ตุลาคม 2007 (ICT)

"คอยดูให้ดีชีวอาวุธลับสุดยอดของอัมเบลล่ากูลูคคอมปะนี!"

แต๊น แต๊น แต แด๊น แด๊น ฉากโหลดไปที่ประตูป้อมเอลอีล จิงโจ้เต้นโคโยตี้เปิดตัวอาวุธลับอยู่ข้างบน ภาพที่เห็นช่างเป็นมลพิษต่อสายตายิ่งนัก

"ออกมาได้กองทัพนักรบปลากะโห้!" จิงโจ้ผายมือลงไปข้างล่าง มีnpcมนุษย์ปลา5000ออกมาบ่อเพาะเลี้ยง...

"ก๊ากๆนี่น่ะเหรออาวุธลับ ไอ้รถถังสีแดงมีเขาเร็วสามเท่านั่นยังดูเข้าท่าเสียกว่า" เอลวาน่าฮากลิ้งจนตกทะเล

"ต๊ายตาย เดี๋ยวก็รู้ฮ่ะ เด็กๆ(ปลา)ลุยเลย!" เมื่อเห็นจิงโจ้สะบัดสะโพกเป็นสัญญาณ เหล่านักรบปลาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเข้าจู่โจมเรือรบของโอเบลทันที!

ร...เร็ว เสียงพูดของทหารโอเบลคนสุดท้ายก่อนล้มลงสิ้นใจไป สรุปผลการต่อสู้ขี้เกียจสุดๆเหมือนพวกนักวาดการ์ตูนรายสัปดาห์

"มันขยี้กองทัพโอเบลไปแล้วในบรรทัดเดียว ทำได้ไงกัน!" เอลวาน่าที่ตกทะเลไปรีบว่ายกลับขึ้นเรือทันที

"ฮุฮุฮุ เจ้าปลาพวกนี้นี่ะไม่ใช่ปลาธรรมดา เราร่วมมือกับสมาคมปลาตู้ยุ่นปี่เพาะพันธุ์ขึ้นมา มีDNAของยอดนักรบแห่งไฮซีตัดต่อผสมเข้าไป"

เมื่อได้ยินดังนั้นทุกคนจึงลองสังเกตดูที่ทหารปลากะโห้พวกนี้ให้ดีๆ แต่ละตัวล้วนแต่มีลักษณะท่าทางเหมือนเหล่ายอดฝีมือของไฮซีจริงๆด้วย

"หึหึ ปลาที่ถือดาบคู่คาดหัวสีแดง นั่นคือปลากะโห้ที่ได้เซลล์ต้นแบบมาจากขนจั๊กกะแร้ลาซโลตัดต่อใส่เข้าไป" จิงโจ้เริ่มบรรยาย...

"ต่อมาก็ตัวล่ำที่ใส่กางเกงยีนส์ นั่นคือปที่ได้เซลล์มาจากขี้ฟันของลิโน่"

"ส่วนตัวถือดาบยักษ์นั่นคือปลามิตสึบะ ได้จากเซลขี้มูกที่เธอป้ายทิ้งไว้บนผ้าเตี่ยว"

"แถมยังมีปลาริวคิว เอ๊ยปลาคีริวด้วยนะ ตอนมันเป็นโรคเอ๋อเราก็ไปแอบดึงผมออกมา...รังแคเต็มเลย"

ทุกคนฟังแล้วเริ่มอยากจะอาเจียนอุบาทว์สุดจะทน สาวกภาค4มาอ่านมีหวังเผาพริกเกลือแช่งคนแต่งแหงๆ

"และสุดท้ายภูมิใจเสนอเทพแห่งทะเล ปลาทรอยซึ่งเราได้มาจากขนตอสระอู..."

"กร๊ดดด!! ม่ายยย..." รินแฟนคลับทรอยตัวยงฟังถึงบรรทัดสุดท้ายรับไม่ได้ ผลักจิงโจ้ตกหน้าผาไปทันที

หลังจากเชือดนิ่มกองเรือโอเบลไปแล้วปลากะโห้ยอดนักรบทั้งหลายเริ่มเคลื่อนทัพมาตีทางฝั่งซาริสบ้าง เพียงไม่นานเรือโจรสลัดที่พามาก็ค่อยๆอัปปางลงไปทีละลำๆอย่างรวดเร็ว

"ถึงจะฟังแล้วทุเรศทุรัง แต่ฝีมือของปลาพวกนี้น่ากลัวสมกับที่มันโม้จริงๆ" ซาริสต้องดวลกันถึงสิบกระบวนท่ากว่าจะล้มปลากะโห้หน้าคิกะลงได้

"เป็นไงปลาของข้าเจ๋งป่ะ ฮา" เจกลิ้งมาเยาะเย้ย(อีกแล้ว)ก่อนจะกลิ้งหายไป

ในขณะที่ทุกคนกำลังสิ้นหวังอยู่นั้นเอง! ซาริสก็ปีนขึ้นไปบนเสากระโดงเรือฟลายอิ้งลาซโล...แล้วหยิบหีบสมบัติสมปรารถนาขึ้นมา

"ถึงเวลาแล้วสินะ ที่จะต้องใช้มัน!" ซาริสเปิดหีบออกมาอีกครั้งเพื่ออัญเชิญกองทัพวิญญาณซินดาร์ออกมา

THIS IS SINDAR !! มีเสียงตะโกนดังออกมาจากหีบ แล้วกองทัพซินดาร์300ตนก็โผล่ออกมา พุ่งเข้าใส่กองทัพปลากะโห้นับพัน สังหารเหล่าปลาGMOจนหมดอย่างรวดเร็ว เมื่อลุล่วงภารกิจแล้วร่างวิญญาณก็สลายไป

"ขอบใจพวกท่านมาก" ชินจูเห็นแล้วถึงกับตัวสั่นเทิ้ม "ท่าทางชาตินี้จะเลิกล่าซินดาร์ไม่ได้เสียแล้ว..."

ในที่สุดกองทัพกูลูคเกือบทั้งหมดก็ถูกทำลาย กลุ่มของซาริสกับหลอดก็มารวมตัวกันเพื่อเตรียมตัวบุกเข้าไปในป้อมต่อสู้กับรินและจิงโจ้ที่ยังอยู่ด้านใน

---

--Shiryu 01:32, 29 ตุลาคม 2007 (ICT)

พวกหลอดและซาริส (แถมด้วยพวก NPC ตัวประกอบที่เหลือรอดประปราย) มาออกันหน้าป้อมเอลอีล

"ในที่สุดก็ได้เวลาตัดสินแล้วสินะ"

"แต่ป้อมมันหุ้มด้วยสนามพลัง A.E. เราเข้าไปไม่ได้แน่" ฮิกะอิจิพูด

"สิ่งเดียวที่ทำลายสนามพลังนี้ได้คือหอกลองกินุส แต่อายานามิเรย์ขว้างหอกนั่นไปดวงจันทร์แล้ว" หลอดออกความเห็นบั่นทอนปัญญาทันที

"งั้นเราจะไปขอร้องเซเลอร์มูนให้เอามันกลับมา" ส่วนตาโหดเอลวาน่า ......แทบไม่น่าเชื่อว่ามันดูทั้งแม่มดน้อยโดเรมีและเซเลอร์มูน

พอออกทะเลไปได้สามบรรทัดก็โดนน้องเศษไม้ไล่ซูเพล็กซ์เรียงตัว

"มีอยู่ทางเดียว.....เราจะเข้าไปทำลายวงจรบาร์เรียร์ของมันจากด้านใน พวกนายฉวยโอกาสนั้นบุกเข้ามาได้เลย" ซาริสพูด ขึ้นทุกคนก็นึกขึ้นได้ว่าเรือฟลายอิ้งลาซโลต้องวาร์ปเข้าไปข้างในได้แน่นอน ไปๆมาๆสกิลปัญญาอ่อนของซาริสท่าทางจะมีประโยชน์ที่สุดในเรื่อง

"ให้พวกเราไปด้วยเถอะครับ ท่านซาริส" แองเกิลฟิช(ชื่อเหมือนมนุษย์ปลาแต่เป็นคนนะจ๊ะ)กลุ่มโจรสลัดจากเกาะโจรสลัด ออกตัวขอติดตามเจ้านายตัวเองไปด้วย แต่หนนี้ซาริสจะเข้าไปคนเดียว "ถ้าไม่รู้ตำแหน่งน้ำที่ชัดเจนเราวาร์ปไปโผล่ได้แค่แหล่งน้ำที่ใหญ่ที่สุด เท่านั้นแหละ ข้างบนมีต้นไม้ยักษ์ที่กูลูคตัดต่อขึ้นมาใหม่เพื่อสร้างรูนแคนน่อน มันเป็นพันธุ์สาหร่ายทะเล แอ่งน้ำใหญ่ที่สุดบนป้อมก็คงเป็นอ่างที่เอาไว้ใส่มันนั่นแหละ เราขอเอาเจ้าจ๋อไปด้วยก็พอแล้ว ระหว่างที่เราสู้กับสาหร่ายทะเลยักษ์ฝากเซ็นจังช่วยตามหาและทำลายสนามพลัง ด้วยนะ" ฟังดูก็รู้แล้วว่าภารกิจหนนี้โคตรอันตราย แต่ซาริสก็ยังยืนยันว่าจะทำ

"จนบัดนี้ก็ยังเป็นยัยเด็กหัวดื้อเหมือนเดิมเลยนะท่านซาริส" แองเกิลฟิชเห็นว่าคงห้ามซาริสไม่ได้อีกแล้วก็ได้แต่ร้องไห้น้อยเนื้อต่ำใจ

"หึ เราได้ยินทานุกิกับกิงโกะเดนพูดแบบนี้มานานแล้วหละ"

เซ็นริตสึทำท่าไม่รู้เรื่อง "หนูไม่อยากไปจ้า \\=w=//"

"โอ้ เจ้ายินดีร่วมทางไปกับเราจนวาระสุดท้ายขนาดนั้นเชียวเหรอ" ส่วนรายนี้ก็ไม่ฟังชาวบ้านตามระเบียบ แล้วซาริสก็ลากเซ็นริตสึขึ้นเรือไป.....

ฟลายอิ้งลาซโลวาร์ปเข้ามาโผล่ในอ่างใส่สาหร่ายทะเลยักษ์ตามที่ซาริสคาดการณ์และก็ถูกเจ้าสาหร่ายทะเลเล่นงานเอา มันมีพลังไม่แพ้ต้นไม้ยักษ์บอสภาคสี่ทีเดียว รากสาหร่ายเลื้อยเข้ามาพันเรือพัลวันตัดแล้วตัดอีกก็งอกมาใหม่เรื่อยๆ

"เซ็นจัง!! รีบออกไปหาสวิตซ์ทำลายบาร์เรียร์ซะ!!"

"ให้เราช่วยสู้ด้วยสิ"

"ถ้าตายทั้งคู่ก็ไม่รู้จะเข้ามาทำไม" .....ซาริสหยิบเซ็นจังขว้างออกไปจากเรือ ทำให้เซ็นริตสึคืนร่างเป็นเจ้าชาย ....จะบ้าเรอะ!! เซ็นจ๋อวิ่งแจ้นตามหาปุ่มหยุดการทำงานสนามพลัง A.E. ทันที

"ต๊าย...ตาย ท่าทางลำบากน่าดูเลยนะจ๊ะ" นาร์ซีซัส เดินเข้ามาเยาะเย้ยพลางถ่ายรูปซาริสโดนสาหร่ายมัดไว้เป็นรางวัลซุยโคแฟนตาเซียซีซั่นหน้า

ขณะซาริสกำลังต่อสู้อยู่อย่างยากลำบาก ด้านล่างก็ตั้งวงเล่นไฮโลรอ เพราะไม่รู้จะทำอะไร

"แต่ก่อนมีสองขั้วอำนาจปกครองไฮซีมายาวนาน...." จู่ๆแองเกิลฟิชก็เข้าโหมดตาแก่ระลึกความหลัง

"โจรสลัดกิงโกะเดนกับทานุกิปกครองไฮซีคนละครึ่ง ทำสงครามช่วงชิงท้องทะเลกันมาเรื่อยจนกระทั่งโซลิดมา....."

"นี่สินะ ที่ซาริสเคยบอกว่ากลัวว่าโจรสลัดจะกลับไปต่อสู้กันเองเหมือนเก่า" ฮิกะอิจิพอไม่มีบทก็เริ่มเล่นบทลูกคลอช่วยตัวประกอบส่งเรื่อง

"ถูกต้องแล้ว ตอนนั้นพวกโจรสลัดกลุ่มอื่นถูกเล่นงานจนย่ำแย่ แต่ซาริสโจรสลัดสาวตัวกระเปี๊ยกบอกให้กิงโกะเดนและทานุกิร่วม มือกันเอาชนะเทศกาลล่าฮีโร่ให้ได้ ทีแรกก็ไม่มีใครสนใจจะฟังโจรสลัดโนเนมอย่างเธอหรอกนะ แต่พอเห็นความพยายามออกเรือไปไกลตั้งแต่โทรัน ดูนาน ยันคามาโร เพื่อออกล่าฮีโร่ด้วยตัวคนเดียว เก็บหัวฮีโร่ห่วยๆได้ตัวละ 2-3 ล้านเบรีมาเรื่อย เราก็เริ่มอยากเอาใจช่วย"

หลอดเริ่มคิดว่าตูก็เป็นหนึ่งในฮีโร่ห่วยๆที่ว่าสิฟะเนี่ย

"ในที่สุดกลุ่มโจรสลัดก็รวมตัวกันได้สำเร็จ และแผนการล่าโฟลวก็ เกิดขึ้น โจรสลัดมากมายเริ่มเดินตามท่านซาริสมาตั้งแต่นั้น จนมาถึงตอนนี้เราสามารถกำจัดเจ้าแห่งโจรสลัดได้แล้ว (ไอ้ตัวที่ออกมายืนปล่อยพลังคลื่นเต่าตะกี้นั่นแหละ) แต่ท่านซาริสก็ยังคงต่อสู้มามากกว่าใครจนถึงตอนนี้"

"ข้าเห็นด้วย ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งจะเห็นคนทนกระสุนข้าได้ขนาดนั้นแหละ" เอลวาน่าที่ไล่ยิงเขาซะพรุนในเกาะครีตออกตัวยกย่อง

"แม้แต่ตอนนี้ท่านซาริสก็ยอมสละชีวิตตัวเองสู้กับสาหร่ายยักษ์เพื่อปลดบาเรียร์ ตอนนี้เทพโจรสลัดกำลังจะสูญสิ้นหมดแล้ว.......แต่ยังไงพวกเราก็จะ กลับไปเหนียวแน่นกันอย่างเก่าเพื่อสานต่อสิ่งที่พวกเทพทั้งสามทำมาทั้งหมดด้วย"

พอแองเกิลฟิชเล่าจบสนามพลัง A.E. ก็หายไปทันที พร้อมลิงจ๋อที่ปีนขึ้นไปโบกมือบนยอดป้อมเอลอีล

"เซ็นจังทำได้แล้ว!!!!"

เสียงผู้คนด้านล่างโห่ร้องด้วยความยินดี กลุ่มโจรสลัดก็ตะโกนเช่นกัน "เราจะไม่ให้การเสียสละของท่านซาริสต้องสูญเปล่า!!!" พวกโจรสลัดลูกกระจ๊อกที่คิดว่ายังไงซาริสก็แพ้สาหร่ายที่พลังเท่าบอสแหงแก๋อยู่แล้วก็จัดงานไว้อาลัยให้ซาริส100วันทันที ก่อนจะเคลื่อนทัพเข้าป้อม แต่ไม่ทันไรสาหร่ายทะเลยักษ์ก็กระเด็นทะลุผนังป้อมพังออกมา พร้อมซาริสที่ออกมายืนดูผลงานการซัดเพลงดาบนางแอ่นเหินสอยสาหร่ายลอยไปไกลถึงฟาเลน่า

"สละชีวิตอะไรไร้สาระ! ใครคิดตายกันเล่าไอ้พวกโง่!! สู้ให้ถึงที่สุดกันเถอะ ห้ามตายด้วยเข้าใจมั้ย!!! ถ้าใครตายข้าจะเอาไปโยนให้หอยจ๊อทะเลกิน!!!" ซาริสตะโกนลงมาจากป้อมสั่งลูกน้องโจรสลัดนับพันอย่างเท่เหมือนรู้ตัวว่าภาคต่อไปตัวเองจะไม่มีบทแล้วเลยโชว์พาวทิ้งท้าย

แล้วทั้งโจรสลัดและพวกคานาคานก็บุกขึ้นป้อมเอลอีลซะที

"ทำไงดีๆๆๆๆ ...พวกมันบุกขึ้นมาแล้ว เราไม่มีสาหร่ายทะเลยักษ์แล้วด้วย" นาร์ซีซัสหันรีหันขวางไม่รู้ว่ารินหายไปไหน เขาโทรไปถามหมอลักษณ์ฟันธงก็ได้ความว่าภาคนี้กำลังจะจบลงในอีก 1-2 rep และตัวเองจะต้องแพ้ เมื่อสิ้นหวังถึงขีดสุดเขาก็เต้นระบำนาร์ซิสต์ออกมา (ปกติมันก็เต้นอยู่แล้ว)

---

--Shiryu 01:10, 30 ตุลาคม 2007 (ICT)

หลอดพาพรรคพวกและเหล่าโจรสลัดวิ่งแจ้นขึ้นมากลางป้อม เจอจิงโจ้ยืนอยู่ตรงที่เคลย์เคยยืนเป็นบอสอยู่พอดี

"มากันแล้วเหรอพวกตัวดีทั้งหลาย บริษัทฉันล้มละลายแล้ว...ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว เคี๊ยกก ฮ่า ฮ๋า ฮ้า ฮ๊า" จิงโจ้หัวเราะบ้าคลั่งเหมือนโดนอสุรเมพโอยาชิรอธเข้าสิง

"ท่าทางมันจะสติฟั่นเฟือนไปแล้วมั้ง ปัง" เอลวาน่าช่วยจบการต่อสู้ให้อย่างรวดเร็ว นัดเดียวจิงโจ้นอนหงิกจมกองเลือดอยู่บนพื้น

"แหง่กๆๆ ม่ายนะ...อย่างน้อย....เจี๋ยนพวกแกให้เรียบก็ยังดี"

"อยากฆ่าพวกมันงั้นเหรอ? งั้นเดี๋ยวข้าช่วยสงเคราะห์ให้นะ ฮา" เสียงดังมาจากข้างล่างก่อนพื้นจะเปิดออกเป็นช่อง เจโผล่ออกมายืนจังก้าพร้อมกับปืนรูนแคน่อนอัลติเมทเวอร์ชั่นรุ่นล่าสุดของเขา

"แกนี่ไม่ได้เรื่องเลยนะ อุตส่าห์ให้เทคโนโลยีเจ๋งๆ(จากFFDF)ไปซะเพียบยังแพ้ได้ ในเมื่อหมดประโยชน์แล้วก็ทำตัวให้มีค่าเป็นครั้งสุดท้ายซะ" เจฉายลำแสงอัลติเมทรูนแคนน่อนใส่จิงโจ้ที่นอนเดี้ยงอยู่บนพื้น

แอ๊ฟฟฟฟฟฟ แอร๊ยยยยย อร๋าาาย จิงโจ้ที่โดนอาบแสงรูนแคนน่อนร้องส่งเสียงเหมือนกระเทยควายกำลังทำคลอดดังไปทั่วป้อม ซาริสอยู่บนยอดหอคอยถึงกับต้องวิ่งตามลงมาดู เห็นภาพอนาถสายตาจิงโจ้กำลังกลายร่างเป็นมนุษย์ปลากะโห้ยักษ์สามเมตร แต่สติปัญญาจะหดลงเหลือเท่าสมองปลาซิว คราวนี้CGสมจริงมากเพราะดันไปเอาเอนจิ้นSilent Hillมาทำ เล่นเอาทุกคนในนั้นกินปลาดิบไม่ได้ไปสามปี...

"นี่คือนักรบปลาที่มียีนส์ของนักรบหมู่เกาะทั้งหมดรวมไว้ในร่าง สู้ให้สนุกนะ ฮา" เจผลิตบอสใหญ่ประจำแชปเตอร์เสร็จก็รีบชิ่งหายไปทันทีตามสูตร

เมื่อเจจากไปเสียงจากระบบก็ดังขึ้นมา พื้นที่ยืนถูกขีดเส้นตารางอีกครั้งการเผิชญหน้ากับบอสใหญ่ประจำแชปเตอร์ได้เริ่มขึ้น!

"พวกเราฆ่ามันให้ได้" แองเกิลฟิชร้องเฮ ปลุกใจเหล่าลูกกระจ๊อกทั้งหลาย โดยหารู้ไม่ว่าหายนะกำลังจะมาเยือนเนื่องจากมากันมากเกินไป(คนแต่งขี้เกียจ)

ฉั๊วะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หลังจากนั้นเสียงดาบก็ดังขึ้นไม่ขาด เหล่าตัวประกอบที่ตามเข้ามาโดนบอสปลากะโห้จิงโจ้ฟันกลับไปเกิดใหม่หมดทันที เป็นการช่วยเขี่ยตัวเกะกะออกไปจากสนาม พร้อมโชว์ความสามารถระดับสุดยอดให้เห็น เนื่องจากรวมพลังของสุดยอดนักรบหมู่เกาะไว้ จิงโจ้จึงเดินได้10เทริ์นติดต่อกัน แถมพลังโจมตีป้องกันสูงลิบลิ่ว แล้วยังโจมตีเป็นหมู่เหมือนท่าประสานอีกต่างหาก

"เหลือแต่พวกเรา6คนอีกแล้ว" ซาริส ซีกูลด์ เอลวาน่า ฮิกะอิจิ หลอด เศษไม้ ...ทั้งหมดรีบไปปั๊มกระทู้ให้หายร้าง เพื่อให้คุณความดีนี้จะได้ไม่ต้องตายหยังเขียดแบบพวกเมื่อกี๊

"ถ้าให้มันเดินอีกรอบพวกเราจบเห่ตามพวกสมาชิกผีไปแน่ๆ เราต้องฆ่ามันให้ได้ใน6เทริ์นที่ยังเป็นของเราอยู่" จากนั้นมหกรรมท่าไม้ตายก็เริ่มขึ้น

"ตายซะไอ้ปลาหน้าโง่ ปัง ปัง ปัง" เอลวาน่าใส่สปินลูกปืนกลายเป็นท่าของซานาดะ มีทั้งไฟ ลม ป่าไม้ ภูเขา เงา สายฟ้า บลาๆๆๆ

"ย๊าาก Falcon Strike Flying Lazlo ver." ท่าใหม่ของซาริสที่ได้มาตอนสู้กับสาหร่าย ขี่เรือฟลายอิ้งลาซโลเข้ากระแทกพร้อมฟันด้วยท่าฟอลคอน

"ย๊าาก Falcon Strike , Swallow Swing , Shrike Smash" หลอดรีบตามแจมใช้สกิลฟันติดต่อกันรวดเดียว

"ท่านกำลังหาระเบิดไปบึ้มโรงเรียนอยู่ใช่หรือไม่ นี่คือมือถือติดบอมบ์ไม่ต้องไปเสียเวลาวางแล้วโทรเข้าแบบโจรใต้ ขว้างไปเลยก็เห็นผล" ฮิกะปาระเบิดโทรศัพท์ซ้ำต่อเนื่อง

"ฟิลด์ออฟคอมบิเนชั่น สองธาตุผสานหกนัดต่อเนื่อง!" น้องเศษไม้ลงเวทผสานชุดใหญ่แบบไม่กั๊กพลัง

"Everlasting Mercy!" สุดท้ายปิดฉากด้วยตราแห่งการลงทัณท์ขั้นสุดยอดของซีกูลด์

แอร๊ยยยยส์ หลังจากโดนอัดติดต่อกัน6ที จิงโจ้ปลากะโห้ส่งเสียงร้องโหยหวน ก่อนเต้นระบำปลาดุกสะบัดหางดุกดิกไปมา(แปลว่าไม่เป็นอะไรเลยนั่นแหละ...)

Sei Sei Sei (เสียงร้องแบบฮาร์ดเก) เทริ์นมาหาจิงโจ้บ้าง ท่าดาบทุกท่า พลังเวททุกชนิด ทั้งของลาซโล ทรอย คิกะ ลิโน คีริว มิซึบะ มิสึกิ แม๊กซีน ฮาร์เวย์ ซิเมออน และอื่นๆลงประเคนใส่พวกหลอดไม่บันยะบันยังสิบเทริ์นติดต่อกัน ผลก็คือพวกหลอดตายกันหมด เหลือซีกูลด์ กับเอลวาน่า ที่เป็นผู้เล่นขั้นสูงเท่านั้นที่รอด ทั้งคู่ยืนอยู่ในสภาพร่อแร่ถ้าเด็กสองขวบคลานผ่านมาชนก็ถึงขั้นเสียชีวิตได้

"อั่ก...มันแกร่งมาก พวกเราคงจบสิ้นกันเท่านี้แล้วสินะ" เอลวาน่ากลุ้มใจท้อแท้ สิ้นหวัง เหมือนตอนกลับมาโหวตตัวเองไม่ทันแล้วตกรอบ พอคิดถึงเรื่องนั้นขึ้นมาก็ช้ำใจตายไปอีกคน ...

"ไร้ประโยชน์สิ้นดี" ซีกูลด์แอบด่าในใจ "ทุกอย่างจบลงแล้วสินะ" ซีกูลด์นั่งทรุดบนพื้น ประมวลผลออกมาแล้วยังไงก็ไม่มีทางชนะแน่

อย่าเพิ่งท้อแท้สิ อย่าลืมไปว่าข้าอยู่กับเฮนไตเจ้าเสมอ

ขณะนั้นเองก็มีเสียงของโซลิดดังก้องอยู่ในหัวของซีกูลด์ บอกให้เรียกตนเองออกมา(ตายไปแล้วแต่ยังอยากมีบท)

"ได้เลยลุง! เทริ์นสุดท้ายนี้ข้าขอเดิมพันด้วยชื่อเสียงของกลุ่มโจรสลัดโซลิด ออกมากัปตันนานๆเข้ามาแต่งที!" ซีกูลด์เรียกโซลิดออกมาจากตราแห่งการลงทัณท์ โดยใช้พื้นตารางที่มีพลังธาตุทั้ง5ซึ่งเกิดจากเวทที่จิงโจ้ยิงถล่มไปเมื่อครู่เป็นสื่อในการเรียกนานๆออกมา

เหอๆเมื่อพลังทั้งห้ามารวมกัน ข้าก็คือกัปตันนานๆออกมาทีโซลิด

โซลิดตอนนี้กลายเป็นร่างอวตารออกมาจากตราแห่งการลงทัณฑ์ ทรงพลังมหาศาลไปด้วยร่างสื่อที่มีพลังของธาตุทั้งห้ารวมกับพลังของตรา จิงโจ้เห็นเห็นถึงกับอ้าปากหวอ เหงื่อตกเกล็ดเหมือนปลาเก๋าในตู้กำลังจะโดนช้อนไปทำแป๊ะซะ

เจ้าปลากะโห้หน้าอุบาทว์ไปตายในโรงบาลศัลยกรรมซะ อย่ามารังแกศิษย์รักข้า!

โซลิดเบ่งกล้ามเรียกเกิดพลังมหาศาลคลุมตัวก่อนพุ่งเข้าอัดปะทะใส่จิงโจ้ปลากะโห้และระเบิดไปพร้อมๆกัน "ฮ่า ฮ่า จำไว้นะพลังเฮนไตเป็นของพวกเธอ!" ก่อนจะสลายกลับเข้าตราไปเพราะพลังหมด (แต่ก็ไม่ลืมพูดสโลแกนประจำตัวก่อนจากไป)

• The Battle is WON เสียงจากระบบประกาศขึ้น ผู้เล่นหลอด ริโอวและพวกเป็นฝ่ายชนะ!

"สำเร็จแล้ว ไชโยๆ" ทุกคนฟื้นขึ้นมาหลังจบการต่อสู้ ร้องเพลงไชโยโห่ฮิ้ว

แอรรรร๊ฟฟฟฟ เคียยยยยย แต่ดีใจกันได้ไม่นานด้วยพลังฟื้นตัวระดับเดียวกับGไวรัส ทำให้จิงโจ้คืนชีพขึ้นมาใหม่อีกหน

"แว้ก!จะบ้าเรอะจบไปแล้ว ทำไมมันยังไปขุดไปคุ้ยให้มันไม่ตายอีก" หลอดประท้วง นี่มันเกินโควต้าหน้ากระดาษไปเยอะแล้ว!

จัดจ์เม้นท์!

อยู่ๆรินก็โผล่ออกมาด้านหลังทุกคน ใช้จัดจ์เม้นท์ท่าสุดยอดของตราโซลอีทเตอร์ยิงใส่จิงโจ้จนสลายร่างไปในระดับอนุภาค ไม่สามารถคืนชีพขึ้นมาได้อีก

"ริน!! เธอ!!" ทุกคนหันขวับกลับไป พบรินในสภาพที่กำลังเป็นหินร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆ เพราะผลจากการใช้โซลอีทเตอร์มากเกินไปโดยไม่ใช่ผู้ถือครองที่ตรายอมรับ

"ไม่เป็นไร...แบบนี้ล่ะดีแล้ว ความผิดที่ฉันทำนั้นใหญ่หลวงนัก นี่เป็นสิ่งที่ฉันพอจะชดใช้ให้กับทุกคนได้ ...ก่อนจะที่จะตาย" ระหว่างพูดร่างของเธอก็ค่อยๆสลายไป ตรากำลังต่อต้านผู้ที่ไม่ได้ถูกเลือกและกำลังกินชีวิตของเธอไปเป็นค่าตอบแทน

"อย่าตายนะริน!" ซาริสเข้าไปประคองรินไว้ เซ็นจ๋อวิ่งลงมาจากหอคอยเห็นฉากซึ้งจึงสเกตช์ไว้ทำโดจินยูริไปขายซิกฟรีดวันมีต

"ลาก่อน...ใช้พลังนี้ดูแลไฮซีด้วย...และ....ฝากช่วยท่านทานุกิด้วยนะ....ซา...ริ..." หลังจากสั่งเสียจนลมหายใจสุดท้าย รินก็เกมโอเวอร์โดนตราโซลอีทเตอร์กินเข้าไป เมื่อรินหายไปตราก็ได้เลื่อนเข้ามาสถิตย์อยู่ที่มือของซาริสและระบบก็ประกาศ

• ผู้เล่น ซาริส ถูกบันทึกให้เป็นผู้ถือครองตราโซลอีทเตอร์ สถานะของผู้เล่นกลายเป็นผู้เล่นระดับสูง ได้รับโบนัสค่าประสบการ์ณจากการคลี่คลายภารกิจปลดผนึกตรา และได้รับค่าประสบการณ์จากผู้เล่น ริน ที่ตรากินเข้าไป ระดับเพิ่มขึ้น 10 ขั้น ระดับปัจจุบันเป็นเลเวล 61

 ....ไม่ต้องห่วงรินฉันจะไม่ทำให้เธอผิดหวัง เราขอสัญญาต่อความทรงจำของทานุกิซัง คุณกิงโกะ แล้วก็เธอ 

สองวันถัดมาหลังจากศึกแห่งความสูญเสียที่ป้อมเออีล ทุกคนก็ได้กลับมาพักผ่อนกันเต็มที่ ณ เกาะโจรสลัด ...เมื่อคลี่คลายเรื่องราวในหมู่เกาะจบแล้ว พวกโจรสลัดเห็นพ้องกันว่าพวกเขาจำเป็นต้องมีเจ้าแห่งโจรสลัดเพื่อควบคุมความสงบของท้องทะเลเหมือนครั้งก่อน และทุกคนก็ยอมรับให้ซาริสสืบทอดตำแหน่งของเจ้าแห่งโจรสลัดคนต่อไป ส่วนพวกหลอดที่หมดธุระแล้วก็ขอล่ำลาเตรียมตัวลงใต้เพื่อไปยังฟาเลน่าต่อไปตามกำหนดการเดิม

"ในที่สุดก็ถึงเวลาที่พวกเราต้องจากกันเสียที ความทรงจำที่อยู่กับพวกนายมาตั้งหลายสิบตอนฉันจะไม่มีวันลืมแน่นอน(ถึงอยากจะลืมก็คงลืมไม่ลง)" เจ้าแห่งโจรสลัดซาริสออกมายืนส่งพวกหลอดที่ชายหาด

"ฉันเองก็อยากไปฟาเลน่านะแต่ว่าคานาคานขาดคนดูแลมานานแล้ว ฉันรู้สึกเป็นห่วงจะช่วยกลับไปเฝ้าให้พวกเธอก็แล้วกัน ไปเที่ยวกันให้สนุกล่ะ" ชินจูแม้จะเลิกเป็นเจ้าเมืองไปแล้วแต่ก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี

"ส่วนข้าเองก็ขอแยกตัวซักพัก จากการต่อสู้ครั้งนี้เป็นบทเรียนที่ดีว่าโลกนี้ช่างกว้างใหญ่ ฝีมือข้ายังอ่อนชั้นนักข้าจะกลับไปฝึกที่ฮาวลิ่งวอยซ์แล้วก็พิชิต The Tower ให้ได้ เพื่อเพิ่มพูนฝีมือจนสู้กับพวกโซลเยอร์ล้างแค้นให้ประธานได้" เอลวาน่าออกจากปาร์ตี้ของหลอดชั่วคราว แล้วกลับไปพร้อมกับเรือของชินจู

"ยังไงสุดท้ายพวกเราทั้งหมดก็จะกลับมาพบกันอีก" ......หลอดเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย ขาดชินจูไปยังไม่เท่าไหร่ แต่เอลวาน่าที่เป็นตัวรับเท้ายัยเศษไม้แทนเขาในบางครั้งดันไปด้วยเสียนี่สิ

"ฟาเลน่าเป็นดินแดนอันตรายที่มีสงครามกลางเมืองมาตลอดทุกรัชกาลระวังตัวด้วยล่ะ"

"ไม่ต้องห่วงพวกเราต้องรอดชีวิตกลับมาเจอกันหมดทุกคนอีกครั้งแน่นอน"

"\\=w=//"

แล้วทั้งหมดก็ออกเดินทางแยกย้ายกันไป หลอด ริโอว ขึ้นเรือก็อดเบิร์ดมาพร้อมซีกูลด์, ฮิกะอิจิ และน้องเศษไม้ ออกเดินทางมายังฟาเลน่า พอมองมาถึงตอนนี้หลอดก็รู้สึกได้ว่าน้องเศษไม้เดินทางร่วมกับเขามาตลอด เขาก็มีเรื่องอยากบอกน้องเศษไม้มากมายแต่ก็ไม่รู้จะหาคำพูดอะไรที่เหมาะสม ในที่สุดหลอดก็ถามขึ้นมาหนึ่งคำ

"เธอต่อสู้มาตลอดเพื่ออะไร?"

"เพื่อความทรงจำ"

น้องเศษไม้ตอบกลับมาอย่างเร็วเกินไปจนหลอดแปลกใจ แต่เขาก็คิดขึ้นได้ว่าน้องเศษไม้ต้องการเดินทางมาตั้งแต่แรกเพื่อตามหาตัวตนของตัวเองอยู่แล้วนี่นะ

".....ความทรงจำของนาย"

"ว่าไงนะ?" หลอดตกใจยิ่งกว่ากับสิ่งที่น้องเศษไม้พูดต่อมา

"ไปที่ฟาเลน่าสิ แล้วการเดินทางของเราจะสิ้นสุดลง"

.................

บนฝั่งแม่น้ำเฟตัสที่กว้างขวางดุจทะเลสาป เด็กผู้หญิงสวมชุดขาวค่อยๆลืมตาขึ้นพลางมองมาทางยูเบอร์บอดี้การ์ดด้วยท่าทางสลึมสลือ

"ตื่นแล้วเหรอ ท่านป.?"

พอลืมตาได้สักพักเด็กสาวชื่อป.ที่ว่าก็หลับลงไปอีก

"บัดซบ! หลับสามวันตื่นมาห้าวิแบบนี้ ทำไมตูต้องมาทำงานดูแลยัยคนน่าเบื่อแบบนี้ด้วยวะ อุบอิบๆ %#@$%^"

"มาแล้ว......" น้องป.กล่าวขึ้นเบาๆทั้งที่ยังหลับอยู่ทำเอายูเบอร์สะดุ้ง หวังเล็กๆว่าที่บ่นตะกี้น้องป.จะไม่ได้ยิน

แล้วเธอก็ชี้มือไปยังท้องน้ำสุดลูกหูลูกตา "วีรบุรุษของฉัน...."

"ท่านว่าไงนะ?"

"..........."

ไม่มีเสียงตอบรับ แต่น้องป.นอนอมยิ้มเหมือนกำลังฝันดี....

---