Pirate King ep5
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 02:07, 30 ตุลาคม 2007 Shiryu (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 03:07, 30 ตุลาคม 2007 Shiryu (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 414: | Line 414: | ||
| "ฮ่า!!!!!!!!!!!" | "ฮ่า!!!!!!!!!!!" | ||
| - | ซีกูลด์ปล่อยสุดยอดพลังคลื่นเต่าโดยมีเงาของโซลิดอยู่ด้านหลัง ดูยังไงๆก็เหมือนลอกฉากโกฮังสู้กับเซลล์มาชัดๆ แล้วพลังก็หักล้างพลังของปืนทั้งหมดทั้งยังทำลายกองรถเกราะราบพนาสูญไป | + | ซีกูลด์ปล่อยสุดยอดพลังคลื่นเต่าโดยมีเงาของโซลิดอยู่ด้านหลัง ดูยังไงๆก็เหมือนลอก[[ฉากโกฮังสู้กับเซลล์]]มาชัดๆ แล้วพลังก็หักล้างพลังของปืนทั้งหมดทั้งยังทำลายกองรถเกราะราบพนาสูญไป |
| '''"ยอดเยี่ยมดังที่ข้าเคยหวัง ข้าไม่มีอะไรจะต้องสอนเจ้าแล้ว"''' แล้ว[[โซลิด]]ก็ลอยกลับนรกอเวจีไป.... | '''"ยอดเยี่ยมดังที่ข้าเคยหวัง ข้าไม่มีอะไรจะต้องสอนเจ้าแล้ว"''' แล้ว[[โซลิด]]ก็ลอยกลับนรกอเวจีไป.... | ||
| Line 589: | Line 589: | ||
| "ไม่มีทางชนะจริงเหรอเนี้ยยยยย กรี๊ดดดดด แล้วใยน้องรินถึงมาอยู่ฝั่งเราล่ะค้า~???" จิงโจ้หมุนติ้วๆด้วยความสิ้นหวัง แต่รีแอ็คชั่นประหลาดซะจนไม่มีใครเข้าใจ | "ไม่มีทางชนะจริงเหรอเนี้ยยยยย กรี๊ดดดดด แล้วใยน้องรินถึงมาอยู่ฝั่งเราล่ะค้า~???" จิงโจ้หมุนติ้วๆด้วยความสิ้นหวัง แต่รีแอ็คชั่นประหลาดซะจนไม่มีใครเข้าใจ | ||
| - | "ข้ารู้อยู่แล้วว่ามันจะลงเอยแบบนี้ แต่ที่ข้ามาอยู่ฝั่งท่าน เพราะจริงแล้วข้ารักท่านนะ......." รินโอบเข้าข้างหลังจิงโจ้เหมือนบัลบารอสซ่าโอบวินดี้ เป็นการหักมุมแบบทำเอาเพื่อนๆที่แห่กันขึ้นมาพากันติดสภาวะมึนงงสับสนกับชีวิตถ้วนหน้า | + | "ข้ารู้อยู่แล้วว่ามันจะลงเอยแบบนี้ แต่ที่ข้ามาอยู่ฝั่งท่าน เพราะจริงๆแล้วข้ารักท่านนะ......." รินโอบเข้าข้างหลังจิงโจ้เหมือนบัลบารอสซ่าโอบวินดี้ เป็นการหักมุมแบบทำเอาเพื่อนๆที่แห่กันขึ้นมาพากันติดสภาวะมึนงงสับสนกับชีวิตถ้วนหน้า |
| "โอ้ น้องริน....." | "โอ้ น้องริน....." | ||
| Line 598: | Line 598: | ||
| - | "ซะเมื่อไหร่กันเล่า ไอ้เปรต!!! ตูรู้อยู่แล้วว่าเอ็งจะหักหลังเลยฉวยโอกาสแทรกเข้ามาเล่นงานแกอย่างงี้ไงเล่า!!!" โอบหลังได้สักพักรินก็ใช้ท่าเปกาซัสโรลลิ่งครัชหอบจิงโจ้ลอยทะลุหลังคาป้อมเอลอีลไปสู่สรวงสวรรค์ | + | "ซะเมื่อไหร่กันเล่า ไอ้เปรต!!! ตูรู้อยู่แล้วว่าเอ็งจะหักหลังเลยฉวยโอกาสแทรกเข้ามาเล่นงานแกอย่างงี้ไงเล่า!!!" โอบหลังได้สักพักรินก็ใช้ท่า[[เปกาซัสโรลลิ่งครัช]]หอบจิงโจ้ลอยทะลุหลังคาป้อมเอลอีลไปสู่สรวงสวรรค์ |
| เพื่อนๆที่ดูอยู่ยิ่งติดสภาวะโคตรงงเข้าไปอีก | เพื่อนๆที่ดูอยู่ยิ่งติดสภาวะโคตรงงเข้าไปอีก | ||
| Line 625: | Line 625: | ||
| "เป็นข้อมูลที่กูลูคค้นคว้ามานาน นี่สินะที่รินเล็งไว้ตั้งแต่แรก" | "เป็นข้อมูลที่กูลูคค้นคว้ามานาน นี่สินะที่รินเล็งไว้ตั้งแต่แรก" | ||
| - | และแล้วสงครามแห่งไฮซีที่แสนยาวนานก็จบลงด้วยพลังจากทุกๆฝ่าย.....ยกเว้นพระเอก ชีริวแต่งทีไรเด่นกันถ้วนหน้ายกเว้นพระเอก เหอๆ กองทัพคานาคานเผาป้อมกูลูคจนวอดแล้วเดินทางกลับมายังเกาะโจรสลัดพร้อมกับพวกซาริส | + | และแล้วสงครามแห่งไฮซีที่แสนยาวนานก็จบลงด้วยพลังจากทุกๆฝ่าย.....ยกเว้นพระเอก ชีริวแต่งทีไรเด่นกันถ้วนหน้ายกเว้นพระเอก เหอๆ กองทัพคานาคานเผาป้อมเอลอีลจนวอดแล้วเดินทางกลับมายังเกาะโจรสลัดพร้อมกับพวกซาริส |
| "แล้วหลังจากนี้เราจะทำยังไงต่อดีล่ะ?" | "แล้วหลังจากนี้เราจะทำยังไงต่อดีล่ะ?" | ||
| Line 656: | Line 656: | ||
| "\\=w=//" | "\\=w=//" | ||
| - | แล้วทั้งหมดก็ออกเดินทางแยกย้ายกันไป [[หลอด ริโอว]] ขึ้นเรือก็อดเบิร์ดมาพร้อม[[ซีกูลด์]], [[ฮิกะอิจิ]] และน้อง[[เศษไม้]] ออกเดินทางมายังฟาเลน่า พอมองมาถึงตอนนี้หลอดก็รู้สึกได้ว่าน้องเศษไม้เดินทางร่วมกับเขามาตลอด เขาก็มีเรื่องอยากบอกน้องเศษไม้มากมายแต่ก็ไม่รู้จะหาคำพูดอะไรที่เหมาะสม แต่ก็ถามขึ้นมาหนึ่งคำ | + | แล้วทั้งหมดก็ออกเดินทางแยกย้ายกันไป [[หลอด ริโอว]] ขึ้นเรือก็อดเบิร์ดมาพร้อม[[ซีกูลด์]], [[ฮิกะอิจิ]] และน้อง[[เศษไม้]] ออกเดินทางมายังฟาเลน่า พอมองมาถึงตอนนี้หลอดก็รู้สึกได้ว่าน้องเศษไม้เดินทางร่วมกับเขามาตลอด เขาก็มีเรื่องอยากบอกน้องเศษไม้มากมายแต่ก็ไม่รู้จะหาคำพูดอะไรที่เหมาะสม ในที่สุดหลอดก็ถามขึ้นมาหนึ่งคำ |
| "เธอต่อสู้มาตลอดเพื่ออะไร?" | "เธอต่อสู้มาตลอดเพื่ออะไร?" | ||
Revision as of 03:07, 30 ตุลาคม 2007
--FLOW 02:32, 27 ตุลาคม 2007 (ICT)
"อารายฟะจะชนะอยู่แล้วแท้ๆทำไมอยู่ๆเปลี่ยนคนแต่งแล้วแพ้ได้ฟะ ฝากไว้ก่อนเหอะพวกแก๊!" เจกระเด็นหายไปแว้บๆแบบผู้ร้ายในการ์ตูนสมัยนานๆยังเป็นเด็ก
"การต่อสู้แบบราฟโซเดียช่างน่ากลัวจริงๆ แค่npcไม่มีชื่อยังเล่นเอาพวกเราแทบหมอบ" น้องเศษไม้พยามยามนึกให้ออกเอาน้ำลายป้ายหัวนั่งสมาธิแบบอิ๊กคิวซัง เรียกความจำของตัวเองกลับมา...แต่นั่งๆไปแล้วหลับZzzZ
"ข้าเข้าไปดูในบอร์ดแล้ว คอมเม้นท์บอกซ์คริสมันพูดแต่เรื่องนี้มาทั้งอาทิตย์ ท่าทางจะยากจริงๆด้วยๆไม่เปิดโอกาสให้กบฎแทรกแทรงเลย..." ฮิกะพูดจบก็พยายามจะขายโน้ตบุ๊คต่อ แต่แอมเวย์ไม่มีเลยอดไป
"เราเสียเวลามามากพอแล้ว รีบไปหอสมุดกันเถอะก่อนที่หลอดมันจะกลายเป็นปลามากุโร่ถูกส่งไปฟูจิ"
"นั่นสินะ ถ้ายับยั้งไม่ทันล่ะก็อาจจะมีผู้เคราะห์ร้ายเพราะอาหารเป็นพิษเกิดขึ้นมากมาย"
ทั้งสองคนจึงมุ่งหน้าต่อไปยังหอสมุด ส่วนฉากก็ตัดกลับมาที่เกาะครีตอีกครั้งเพื่อสร้างความมึนให้กับผู้อ่าน
"เราได้มรดกแห่งฟาติมาซินดาร์มาแล้ว รีบกลับออกไปกันเถอะ!" ซาริสหันไปบอกเอลวาน่า
แฮ่...แฮ่ ...ก๊าาซ เอลวาน่าในอีวา01เกิดอาการคลุ้มคลั่งขึ้นมาเพราะหุ่นไม่ได้เสียบปลั๊กไม่สมบูรณ์
"เจี๊ยก ~คร่อก" ลิงจ๋อเซนวิ่งเข้าไปหาเอลวาน่าอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เพราะคนแต่งอยากส่งให้ไปเป็นเหยื่อทดสอบ...
แช๊ดดดดดดด เซ็นริตสึโดนไฮโดรเลเซอร์ยิงทะลุเป็นรูพรุนทั้งตัวทันที!
"ส....สาาา ...สาวว แว่...แว่นนนน" หลังจากยิงเจ้าจ๋อเซ็นไปเอลวาน่าก็ครางเสียงประหลาดๆออกมา
"ยุ่งแล้วไง เจ้าเอลวาน่ามันดันอ่านที่เขียนไว้ไม่หมด!" ซาริสเหลือบไปเห็นจารึกที่เขียนไว้ พบว่ามันมีบอกให้อ่านหน้าต่อไป...
เมื่อพลิกแผ่นหินดูปรากฎว่าด้านหลังมีเขียนต่อไปอีกว่า นี่คือบัสตาร์ดโกเลมทำให้คนขับมีพลังเวทมหาศาลแต่สติสัมปชัญญะจะค่อยๆหายไปเหลือแต่....
- สัญชาติญาณดิบ!!
อ่านถึงบรรทัดนี้ซาริสถึงกับซีด... หันไปหาเอลวาน่าอีกทีก็เห็นลิงจ๋อเซ็นริตสึโดนจับใส่แว่นโพสท่าล่อตะเข้ไปแล้ว ...กระทั่งลิงมันก็ยังไม่เว้น
"อาห์ ซรี๊ดดดดดด สาววแว่นสืดยอดดด อุเกี๊ยยยย เคียย~" เอลวาน่าที่กำลังบ้าคลั่ง(หรือบ้าสาวแว่น?) หันมาทางซาริส ดูท่าจะได้เป้าหมายใหม่แล้ว
"แบบนี้เห็นทีต้องลงไม้ลงมือทำให้มันสงบลงเสียแล้ว" ซาริสหยิบดาบออกมา
"สาาาวแว่นนนสืดยอดดดด" เอลวาน่าก็ใกล้เข้ามา หน้าตาโรคจิตขึ้นเรื่อยๆๆๆภาษาที่ใช้ก็ค่อยๆคล้ายยาโนทัยเข้าไปทุกที เหมือนยูจิโร่ที่นานไปยิ่งไม่เหมือนคนเข้าไปเรื่อยๆ
และแล้วการต่อสู้ที่ไม่คาดคิดจึงบังเกิดขึ้น... เอลวาน่า(Berserk Mode) VS ซาริส
--Shiryu 06:52, 27 ตุลาคม 2007 (ICT)
เอลวาน่าใช้สัญชาติญาณดิบซัดปืนใส่ซาริสไม่ยั้ง......ซึ่งมันก็ทำอยู่เป็นประจำิอยู่แล้ว ปกติก็แทบจะชนะไม่ได้อยู่แล้ว ตอนนี้ยังขับหุ่นเข้าเบอร์เซิร์กโหมดอีก ซาริสวิ่งไปรอบๆห้องหวังว่าคนแต่งจะส่งใครมาช่วยทัน เอลวาน่ายิงไซโคกันใส่ซาริสเลือดกระจุยครึ่งหลอด
"โฮกกกกก มาใส่แว่น.....มาใส่แว่นเดี๋ยวนี้~!!!!" เอลวาน่าตะโกนลดความน่ากลัวตัวเองลงครึ่งนึง สัญชาติญาณดิบของเจ้านี่ก็พวกเมกาเนะธรรมดาๆนี่เอง "เลือด!!" ซาริสฉวยโอกาสมุดเข้าเรือดิ่งเข้าไปในเลือดตัวเองแล้วโผล่ออกมาทางหยดเลือดส่วนที่กระเด็นไปด้านหลังเอลวาน่าซัดปืนใหญ่ใส่ไม่ยั้ง
"URRRYYYYYYYYYYYYYY!!!!!"
"ฮึ่ม! ดูท่าจะไม่สะทกสะท้านเลยแฮะ แต่อย่างว่า ถ้าจอดเพราะปืนเรือธรรมดาแบบนี้คงไม่ใช่สุดยอดอาวุธที่เราจะถ่อมาเอาหรอก"
เอลวาน่าซัดกระสุนลูกเบ้งมาถล่มเรือแต่ซาริสกระโดดหนีออกมาเอา Flying Swallow ทิ้งดิ่งลงกลางหัวอีกที แต่ก็แทบไม่เกิดผล "ฮึ่ย! สงสัยงานนี้จะแย่จริงๆซะแล้ว"
และแล้วก็มีคนมาช่วย "เจี๊ยก!!" ลิงจ๋อกระแทกลงกลางหัวเอลวาน่าอีกที .....ซึ่งก็แทบไม่ต่างกับซาริสสู้คนเดียว
"ใครบอกไม่ได้ผลล่ะ เพราะความกล้าหาญของเจ้าผ่านการทดสอบของเราแล้ว เราจะเผยร่างที่แท้จริงเดี๋ยวนี้ แว้บๆๆๆ ตะแล๊ดแต๊ดๆๆๆ..." ลิงจ๋อทำตัวเป็น NPC อีกแล้วครับท่าน แล้วเซ็นริตสึก็เผยร่างจริงเป็นลิงใส่ผ้าห่มอย่างเท่ ชะแว้บ! .....แล้วก็โดนไฮโดรกันอัดอีกที ซาริสได้แต่กุมขมับ
ทางด้านชินจูพบกับประตูที่อีกด้านเชื่อมกับหลุมมิติประหลาดอยู่
ที่นี่คือเส้นทางเชื่อมต่อไปยังเมืองแห่งนิรันดร์
จู่ๆเสียงจากระบบก็ดังขึ้น พอมองเข้าไปในหลุมมิติก็พบเรือหมอกขนาดใหญ่ล่องข้ามห้วงมิติเข้ามา
เจ้าสามารถผ่านการทดสอบนานัปการมายังที่นี่ได้ถือว่าเจ้าคือผู้ถูกเลือกอย่างแท้จริง จงมากับเราแล้วหลีกหนีไปจากสงครามที่ไร้จุดจบสิ้นนี้เถอะ
สะพานทอดออกมาจากเรือหมอกเชิญชวนชินจูขึ้นไป ในที่สุดสุดยอดปริศนาของซินดาร์ที่ชินจูค้นคว้ามานานตลอดช่วงชีวิตของเธอ (ประมาณสี่สิบปี) ก็กำลังจะจบสิ้นลงแล้ว
"อีกด้านหนึ่งของหลุมมิตินี้คือเมืองแห่งนิรันดร์งั้นเหรอ?"
"ถูกต้อง พวกเราซินดาร์ทั้งหมดได้ออกจากโลกที่ถูกทอดทิ้งนี้ไปแล้ว โลกแห่งนี้กำลังจะจบสิ้น"
"แล้วทำไมไม่ต่อสู้เพื่อป้องกันไม่ให้หายนะที่ว่านั่นมาถึงล่ะ"
"มันเกินกำลังของมนุษย์ที่จะทำได้ เธอค้นคว้าเรื่องของซินดาร์มามากก็เห็นแล้วนี่ว่าเราเป็นหนึ่งในวิทยาการทุกชนิด แต่ถึงยังงั้นก็ยังไม่สามารถหาวิธีรับมือหายนะดังกล่าวได้"
"เพราะงั้นถึงได้ทอดทิ้งโลกนี้ไปสินะ"
"ถูกต้องแล้ว ไม่มีประโยชน์ที่จะทนต่อสู้และเผชิญความสูญเสียไม่จบไม่สิ้น มากับเราเถอะ ไปสู่ความเป็นนิรันดร์..........."
ขณะที่ชินจูกำลังเคลิ้มๆว่าจะไปตามคำเชิญดีไหม (ตามท้องเรื่องการ์ตูนทั่วไปยังไงก็ไม่ไปหรอก ไม่ต้องลุ้น) ก็ตัดกลับมาทางซาริสอีกที
ทางด้านซาริส (แถมพกด้วยลิง) ยังคงต่อสู้กับเอลวาน่าอย่างดุเดือด "ลิงจ๋อ!! ใช้ shredding ปั่นน้ำข้างนอกให้ลอยยวงขึ้นมาสูงๆเลยนะ!!!" ลิงจ๋อร่ายเวทตามที่ซาริสสั่ง เกิดงวงน้ำขนาดมหึมาด้านนอกซากโบราณสถาน ซาริสวาร์ปเข้าไปในเรือพุ่งขึ้นไปบนยอดงวงน้ำแล้วซัดปืนใหญ่ชุดออกมาถล่มเกาะครีตจนพินาศยับเยินแบบไม่เกรงใจโคนาเม้ง ชีริวฝึกเขียนฉากสู้ก็เละเทะแบบนี้แหละ
หลังควันจางลงเอลวาน่าโดนทับอยู่ใต้ซากโบราณ ซาริสลงจากเรือแล้วค่อยๆย่องเข้ามาดูสภาพ แต่อีวา01 ก็ยังไม่สิ้นฤทธิ์และพุ่งออกจากกองซากโบราณจับซาริสไว้ได้
แต่เนื่องจากทั้งสองคนเป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมสูง จึงไม่สามารถเขียนให้ใครตายได้ ชินจูถีบกำแพงพังออกมาจากห้องด้านซ้ายมาซัดมีดเข้าใส่เอลวาน่าเต็มๆจนต้องปล่อยมือจากซาริส "แต๊น~! ข้ามาช่วยแล้ว!! โฮโยกุเท็นโซ!!!"
"พี่ครับ!! พี่มาช่วยจริงๆด้วย!!"
ไม่รู้สองคนนี้มันเล่นมุกอะไรกัน เกิดไม่ทันก็ไม่ต้องไปเก็ตหรอก
"เกราะชั้นนอกของเจ้าอีวามันซ่อมแซมตัวเองได้ ยิงไปกี่นัดก็ไม่สะเทือนหรอก ตอนนี้เรามีสองคน ซาริส เธอยิงเกราะนอกให้โหว่แล้วชั้นจะซ้ำอีกทีเอง" ชินจูมาพร้อมเปิดเฉลยเกมส์อ่านบอกวิธีการฆ่าเอลวาน่าเสร็จสรรพ แล้วกลยุทธ์ก็เริ่มขึ้น ซาริสพุ่งเข้าไปตวัด Swallow ใส่เกราะชั้นแรกของอีวากระเจิง ทำเอาเอลวาน่าต้องฟุตเวิร์คป้องกันการโจมตีเข้าตำแหน่งเดิม
"ฮึ่ม! มันดิ้นแบบนี้ก็เล็งยากแย่สิ!!"
"งั้นเจอแบบนี้!!" ชินจูชิ่งกำแพงทั้งสี่ด้านซัดพายุฝนมีดเข้าใส่ 360 องศาทะลวงเอลวาน่าจนพรุน "ยัตต้า~!!"
แต่ก็เป็นเพียงเกราะชั้นที่สอง.....ข้างในยังมีเกราะอีกชั้น
พอรู้แบบนี้ทั้งสองก็ฟุบลงวิญญาณออกจากร่าง พลางเคียดแค้นว่าคนแต่งจะใส่อุปสรรคอะไรมากันนักหนาวะ......
"เจี๊ยก!! ช้าส์!!!" เซ็นริตสึพุ่งควงสว่านเจาะเข้าไปโจมตีเกราะชั้นที่สามแหลกกระจุยไปทั้งที่คนแต่งก็ลืมไปแล้วว่าสู้กันสามคนนี่หน่า ในที่สุดเอลวาน่าก็ล้มลง อีวา01 เละกระจุยกระจาย ทั้งสามได้รับ EXP มหาศาลจากการรุมกระทืบพวกเดียวกัน เฮ~
"เฮ้ย!! เซ็นจัง!! ...........ถอดแว่นทำไม!!!" เอลวาน่าคืนสติได้ก็โวยวายทันที....เลยถูกกระทืบซ้ำอีกรอบ
"เละหมดเลย ....แบบนี้คงเอาไปสู้กับเจ้าพวกกูลูคไม่ได้แล้วหละ" ซาริสเสียดายที่อุตส่าห์ถ่อมาตั้งไกล ได้แค่ exp ตอนปราบเพื่อน
"อย่างน้อยก็เอาไฮโดรกันกับไซโคกันไปติดเรือได้นี่ พวกเราสู้เพื่อจุดประสงค์ของเราเอง แต่เธอสิชินจู ทั้งที่ไมไ่ด้เกี่ยวกับการต่อสู้ของหมู่เกาะ แค่ตั้งใจมาสำรวจหาความรู้เรื่องซินดาร์แต่กลับไม่ได้อะไรเลยแบบนี้"
"แค่นี้ก็พอแล้วละน่า" ชินจูยิ้มให้ การเดินทางมาหมู่เกาะและรับรู้เรื่องราวของซินดาร์ก็ถือเป็นความสำเร็จอย่างใหญ่หลวงแบบไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้แล้ว ไปๆมาๆรู้สึกการมาเกาะครีตหนนี้ชินจูจะได้กำไรมากกว่าเพื่อน
"เรารีบกลับไปช่วยน้องเศษไม้กับหมอฮิกะกันดีกว่า"
ในที่สุดการตัดฉากไปมาก็จบสิ้นลงซะที ขณะที่ทั้งสาม (หือ? สี่เหรอ? ใครอีกอ่ะ?) ผจญภัยกันอย่างปางตายนั้น หมอฮิกะและน้องเศษไม้กำลังหลงทางในกูลูคต้องกางแผนที่โลกดูอย่างสนุกสนาน
--FLOW 08:04, 27 ตุลาคม 2007 (ICT)
"ดูท่าเราจะหลงกันแล้วสินะ" ฮิกะตบมือทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เลยโดนน้องเศษไม้อัดตีกบาลเรียกสติกลับมาจากเอนริเชี่ยน...
"ไหนบอกว่าเข็มทิสแอมเวย์ของนายใช้แล้วไม่มีหลงไงยะ แล้วนี่มันหมายความว่ายังไงกัน!อธิบายมาซร๊าาา"
ระหว่างที่กำลังทะเลาะกันอยู่นั้นเอง ตารางก็ปรากฎขึ้นบนพื้นเป็นสัญญาณเริ่มการต่อสู้... มอนสเตอร์ปรากฎตัวออกมาเพียบ!
"มนุษย์ปลา... แปลว่าเราใกล้ถึงเซเลอรอนแล้ว!" ฮิกะรีบแถแก้ตัวทันที
"แต่ฉันว่าเราอาจจะได้กลายเป็นซากุระ(อาหารปลา)ก่อนไปถึงหอสมุดก็ได้มั้ง..." น้องเศษไม้ลองนับดูคร่าวๆเห็นมนุษย์ปลาร่วมสิบกว่าตัวเห็นจะได้
การต่อสู้เริ่มขึ้น แต่ทั้งคู่ก็ยังไม่ค่อยรู้เรื่องระบบราฟโซเดียอยู่ดี หลังจากลองยิงท่าประสาน(ธาตุไฟ)ออกไปดูก็พบว่าแทบจะทำอะไรพวกปลาแมนไม่ได้เลย เหล่าปลาแมนทั้งหลายจึงร่วมสามัคคีกันกระตื้บทั้งคู่อย่างสนุกสนาน...ตายแน่งานนี้ ทั้งคู่คิดในใจ
"ว้อยยย ทำไมยิ่งสู้ยิ่งอ่อนลงเรื่อยๆฟะ หาคนมาช่วยหน่อยเซ่" ฮิกะโวยวายขอใช้สิทธิ์เลือกตัวช่วยกับคนเขียน
คุณได้สิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้ (ตัวละครขอมาคนเขียนก็จัดห้ายยย)
หลุมมิติแหวกขึ้นตรงหน้า ซีกูลด์ก้าวออกมาจากหลุม....หน้าตาเหี้ยมโหดไร้ความเป็นมิตร
"หึ ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเกี่ยวกับราฟโซเดียแล้วยังมีหน้าก้าวเข้ามาในกูลูคอีกนะ" ซีกูลด์ตอบแบบเย็นชา แล้วก็เชือดปลาแมนตายไปสองตัวภายในเทริ์นเดียว
"ซิก! นี่แกยังไม่ตายหองไปอีกเหรอเนี่ย"
"ข้ายังตายไม่ได้ เจตนารมณ์ของเจ้าแห่งโจรสลัดจะต้องมีผู้สืบทอด"
เฮนไตจะหายไปจากโลกนี้ไม่ได้! ...ซีกูลด์ผู้ใสซื่อตะโกนเสียงดังลั่น โดยไม่รู้ความหมายของประโยคที่ตัวเองพูด
"โพล๊ะ ไอ้โจรสลัดซกมกนั่นสอนอะไรแกมาบ้างเนี่ย" น้องเศษไม้ตีเปรี้ยงเข้าให้ สมองซีกูลด์จึงลืมเรื่องนี้ไปจนหมดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"แกมาก็ดีแล้ว เอาหลุมมิติดูดไอ้พวกนี้ไปให้หมดเลย!" ช่างเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ...เจอหน้าปุ๊ปก็ใช้งานไม่มีเกรงใจ
"เสียใจด้วย ข้าใช้พลังทั้งหมดวาร์ปหนีออกมาจากห้วงทะเลที่ลึกที่สุดในทะเลสุสาน ทำให้ข้าสูญเสียสกิล Empty Paradise ไปแล้ว"
"โธ่ อุตส่าห์ย้ายมาอยู่ฝั่งเราทั้งที สกิลขี้โกงก็ดันหายไปซะได้" น้องเศษไม้บ่นอุบอิบ
"แต่ข้าก็ได้รับสิ่งนี้มาแทน นี่คือพลังที่ลุงโซลิดมอบให้ข้า..."
พลังในการล้างแค้น!
Rune of Punishment ในมือขวาที่ซิกได้รับสืบทอดมาจากโซลิดเปล่งแสง ออร่าแห่งความแค้นถึงกับทำให้ปลาแมนทั้งหลายติดunbalanceกันถ้วนหน้า พวกฮิกะเองก็ถึงกลับผงะเสียเทริ์นไปสองรอบ "Voice of Death" ซิกซัดพลังใส่ทีเดียวพวกปลาแมนก็สลายกลายเป็นปลากรอบกันไปหมด
เมื่อจบการต่อสู้แล้วซีกูลด์ก็ทำท่าจะเดินจากไป
"เฮ้ยเดี๋ยวก่อนสิซิก นายจะไปไหน"
"สะสางความแค้นยังไงล่ะ ข้าจะส่งเจ้าเจไปลงนรกด้วยมือขวาข้างนี้" ซีกูลด์ชูมือขวาออกมาให้ดู ตราแห่งการลงทัณฑ์ที่ดูดโซลิดเข้าไปแล้วนั่นเอง
"ถ้างั้นก็เข้าล็อค" ฮิกะรีบอธิบายเรื่องราวหลังจากที่ซีกูลด์หายไปแล้วให้ฟังทันที
"แปลว่าเรามีศัตรูร่วมกันสินะถ้างั้นก็ไปด้วยกันเถอะ ข้ารู้จักทางดีแต่ข้าไม่สนใจเรื่องเจ้าลิงกังนั่นหรอกนะ เป้าหมายของข้าคือเจ้าเร้ดเมจิกเชี่ยนคนเดียวเท่านั้น"
แล้วในที่สุดก็ได้ซีกูลด์ตัวละครที่เก่งที่สุดในepนี้มาเป็นพวกจนได้ หลังจากนั้นซีกูลด์ก็สอนวิธีการต่อสู้ของราฟโซเดียให้ทั้งสองจนช่ำชอง โดยการเปิดคอมเม้นต์บอกซ์ให้อ่าน34หน้ารวด
แต๊นน ระหว่างที่พวกฮิกะกำลังนั่งทำความเข้าใจอยู่ ฉากก็ตัดมาทางด้านเกาะครีตอีกครั้ง! ซาริสกับทุกคนอยู่ในห้องกำลังจะออกมาแต่เสียงระบบก็ดังแทรกขึ้นมาก่อน
- ผู้เล่นสามารถเคลียร์ภารกิจโบราณสถานเกาะครีตสำเร็จ ได้รับรางวัล"หีบสมปราถนา"เป็นจำนวน4ใบ(ตามจำนวนคน+ตัว)
สิ้นเสียงของระบบ หีบสมบัติ ก็โผล่ออกมาตรงหน้าทุกคนทันที
"โอ้วว นี่มันหีบสมบัติแบบเดียวกับที่อเลกซ์เคยพบนี่นา" ชินจูเมื่อเห็นก็รู้ได้ทันที
"เจี๊ยกค่อกๆๆ" เซ็นริตสึเปิดทันที มีกล้วยหอมไต้หวันลูกละ15บาทกระเด้งออกมาจนล้นหีบ
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า งั้นข้าลองเปิดบ้างซิ" เอลวาน่าเปิดออกมา ได้อัลบั้มรวมมิตรสาวแว่นสุดฮอต2005
"ไหนๆเราลองบ้างซิ" ชินจูลองเปิดดู ได้รับแผนที่จุดตั้งของเมืองซินดาร์โบราณกลางทะเลสาปฟาเลน่า
"ถึงคราวเราบ้างล่ะ ด้วยพลังของหีบใบนี้เราขอให้ได้พลังที่จะใช้ปราบกูลูคด้วยเถิด" ซาริสขอพรต่อบร๊ะเจ้าจอร์จก่อนเปิดหีบออกมา
......"นะนี่มัน!" ทุกคนอุทานพร้อมกัน
บรรยากาศโดยรอบมืดครึ้ม แล้ววิญญาณนับพันดวงก็พวยพุ่งออกมาจากหีบ ชาวซินดาร์นั่นเอง! ซาริสกลัวผีถึงกับเข่าอ่อนออกอาการทันท ี....ลิงเซ็นเห็นจึงรีบเก็บภาพไว้ใช้แบล็คเมล์
- ไม่ต้องตกใจไปพวกเราอยู่กันคนละมิติ นี่คือร่างจิตคอสโมที่ยังคงหลงเหลืออยู่บนโลกนี้ เรายินดีเป็นพลังให้เธอใช้เพื่อต่อต้านศัตรูของพวกเจ้า
"พวกท่านเคยบอกว่าไม่สนเรื่องใดๆบนโลกใบนี้แล้วไง ไฉนถึง..." ชินจูเจอกล้วยไต้หวันอุดปากทันที ของดีกำลังออกมาได้จังหวะ เดี๋ยวเสียเรื่องหมด
- พวกเราเฝ้าแต่เดินทาง เดินทาง เดินทาง...มันไม่ต่างจากการหลบหนี การที่ได้เห็นพวกเจ้าลุกขึ้นสู้ทำให้พวกเราได้สำนึกถึงสิ่งที่พวกเราลืมเลือนไป
"สิ่งที่พวกคุณลืมเลือน? ผู้รอบรู้ทุกสรรพสิ่งเช่นพวกท่านเนี่ยนะ?"
- ความหวังยังไงล่ะ สิ่งที่พวกเราละทิ้งไปทุกครั้งๆที่ออกเดินทาง พวกเราอยากจะเชื่อในความหวังอีกสักครั้ง!
"ฉันจะไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน" ซาริสรับปาก
- ดีมาก...เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความสิ้นหวังจงอย่าลืมพวกเราล่ะ แต่ร่างคอสโมนี่อยู่มานานแล้วคงเหลือพลังให้ใช้ได้อีกเพียงครั้งเดียวจงตัดสินใจให้ดี
"เฮ้ยไรฟะ ทำไมแย่จังใช้ได้ครั้งเดียวเองเรอะ" เอลวาน่าโวยอีกแล้ว...
- อย่าโกงเกมนักสิ โคนาเม้งมันไม่ใจดีนักหรอกน่า เอาเป็นว่าครั้งเดียวนะ อารากอนยังใช้กองทัพผีตัวเขียวๆได้ครั้งเดียวเลย
แล้วฝาหีบก็ปิดลงอีกครั้งแล้วกลับเข้าสู่มือซาริส เพื่อรอเปิดใช้ในการเผชิญหน้ากับกองทัพกูลูค
"ดีล่ะ ได้ผู้ช่วยสุดแกร่งมาแล้ว เรารีบไปป้อมเออีลกันเถอะ!"
ทางนี้เรียบร้อยแล้วฉากจึงตัดไปยังฝั่งหลอดโฟรโด้เอ๊ย หลอด ริโอว บ้าง ขณะนี้เองน้องเศษไม้เองก็มาถึงหน้าหอสมุดเซเลอรอนเสียที...
"หลอด หวังว่าฉันคงมาช่วยเธอทันเวลานะ..."
--Shiryu 22:32, 27 ตุลาคม 2007 (ICT)
ณ เซเลอรอน พวกฮิกะก็พบมนุษย์ปลาอีกขโยงนึง "ฮึ่ม!! ออกมาอีกแล้วรึ แต่คราวนี้เรารู้แทคติคราปโซเดียหมดแล้วเฟ้ย!!" แล้วฮิกะกับน้องเศษไม้ก็ช่วยกันเสกเทอเรนเป็นธาตุน้ำ ธาตุถนัดของซีกูลด์ แล้วปล่อยซีกูลด์เอารูนไล่บอมบ์ศัตรูเกลี้ยงฉาก
"สาดดด!! ทำไมพวกแกให้ช้านสู้คนเดียวฟร้า~!!" ซีกูลด์อยู่กับพวกนี้สักพักก็เริ่มถ่อย
"แทคติคที่ดีที่สุดคืออย่าให้ตัวอ่อนๆเสร่อไปหาเรื่องกับศัตรู ตายแล้วเดี๋ยวต้องมานั่งรีเซ็ตเกมส์ใหม่น่ะ" ฮิกะกล่าวราวผู้ช่ำชองประสบเกมส์ภาคแท็คติคมาหลายปี (ว่าแต่ไอ้สองคนนี้มันอ่อนเรอะ!?)<<จริงๆมันขี้เกียจสู้นั่นแหละ
พอเข้ามาในแล็บก็พบเร้ดเมจิกเชี่ยน(อีกแล้ว)กำลังฉายรังสีทำการผลิตมนุษย์ปลาอยู่
"ฮ่วย เจ้าเจอีกแล้วเรอะ?? มีตัวโกงไม่กี่ตัวใช้มันอยู่นั่นแหละ ทำเป็นซุยโคเด็นไปได้" (แล้วนี่ไม่ใช่ซุยเรอะ?)
"หึหึหึ มาถึงที่นี่จนได้นะ!! มาสู้กับกองทัพมนุษย์ปลาซะ พวกนี้เคยเป็นคนมาก่อน แกจะกล้าทำอะไรไหม?"
หลังเจพูดจบทั้งสามก็ไล่เจี๋ยนปลาเกลี้ยงฉากทันที เพราะไม่เคยสนใจ NPC อยู่แล้ว
"ฮึ่ม พวกแกเป็นตัวเอกที่บัดซบสิ้นดี!!"
"ส่งตัวหลอดคืนมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นเรา......(ฮิกะหยิบรูปลูเซริน่าขึ้นมา)......จะเติมหนวดซะเลย หึหึหึ...."
"เฮ้ย!! ชั่วร้ายอะไรอย่างนี้!!! งั้นข้า.....(เจหยิบรูปคาสุมิขึ้นมา)......จะเอาไปตัดต่อกับรูปโป๊ หึหึหึ....."
ขณะทั้งสองฝ่ายกำลังกุมสถานการณ์กันอยู่อย่างเคร่งเครียด (เรอะ?) ซีกูลด์กับน้องเศษไม้ก็เข้าไปยำเจโดยไม่สนใจสวัสดิภาพของคาสุมิ ปล่อยฮิกะนอนน้ำตาไหลพรากๆ
--FLOW 08:39, 28 ตุลาคม 2007 (ICT)
"หนอย! ขู่ด้วยภาพโป๊คาสุมิไม่ได้ผลงั้นเหรอ...งั้นเจอนี่" เจหยิบรูปใบใหม่ออกมา
"คราวนี้ข้าจะเอาหัวเซียร่าไปตัดต่อกับรูปจีน" ไม่ได้แค่ขู่เจหยิบโน้ตบุ๊คออกมาเปิดโฟโต้ชอปแล้ว
"เฮ้ยอย่านะ!! ลุงนานๆบอกว่าเซียร่าต้องอกไม้กระดานเท่านั้น!!" ซีกูลด์หยุดเทิร์นทันทีกลัวเซียร่าสิ้นสภาพแวมไพร์โลลิ
"ทานโทษนะคะที่มาขัดจังหวะ...แต่พวกเอ็งสามตัวเลิกบ้าสาว2Dกันได้แล้ว!!" น้องเศษไม้ยึดรูปทั้งหมดมาฉีกแล้วจุดไฟเผา... มีเสียงร้องโหยหวนตามหลังมา
"จ๊าาาก รูปเซียร่าของรักของหวงของข้า(แล้วเอามาเล่นทำไม)หล่อนบังอาจมาก งั้นแฟนเธอก็จงเป็นปลาแมนไปซะเหอะ!"
เจชี้ไปทางด้านหลังของตัวเอง หลอดโดนมัดมือมัดปากอยู่บนสายพาน....กำลังโดนส่งเข้าเครื่องผลิตปลากะโห้
"อ้วยอู๋อี(ช่วยหนูที)" หลอดหันหน้ามาทางทุกคน ส่งสายตาหวานซึ้งขอความช่วยเหลืออย่างด่วนจี๋ ส่วนขากำลังดิ้นกะแด่วๆเพื่ออิสรภาพของตัวเอง
"สายไปแล้ว...กว่าพวกแกจะเดินไปถึงก็ต้องใช้เวลา5เทิร์นแต่อีกแค่3เทริ์นมันก็จะกลายเป็นปลาแล้ว ฮา"
"มันก็ไม่แน่หรอก!..." ฮิกะกระโดดขี่คอซีกูลด์ทำให้ระยะเดินเพิ่มขึ้น...
"เฮ้ยเดี๋ยว!! Objection! ราฟโซเดียบ้านไหนขี่คอกันแล้วเดินไกลขึ้นฟะ" เจรีบฟ้องระบบให้ลงโทษทั้งคู่ทันที แล้วก็มีเสียงจากระบบตอบกลับมา
- ซีกูลด์ = ซิกฟรีด = ม้า การขี่ม้าไม่ถือว่าผิดกติกาแต่อย่างใด...พูดจบระบบก็เงียบไป
"เฮ้ยมั่วแล้วเมิง นี่มันบั๊กแน่ๆก็เห็นกันอยู่จะๆว่ามันคนขี่กันชัดๆ ไอ้ระบบหน้าโง่เอ๊ย!กล้าเถียงโปรแกรมเมอร์อัจฉริยะอย่างตูเรอะ!" เจชี้นิ้วโวยวายประท้วงด่าระบบ
- ผู้เล่นเร้ดเมจิกเชี่ยนพูดจาจาบจ้วงเจ้าพนักงาน ระบบลงโทษ! จับทำเป็นตุ๊กตาหิมะแล้วกลิ้งรอบโลกยี่สิบรอบ
สิ้นเสียงระบบการลงโทษก็เริ่มขึ้น...ช่องตารางที่เจยืนอยู่ก็มีพายุหิมะตกทันที เทิร์นยังไม่ถึงเจเลยต้องโดนหิมะกลบกลายเป็นตุ๊กตาสโนว์บอลไป จากนั้นเฉพาะเจคนเดียวเท่านั้นที่พื้นโลกลาดเอียงแล้วเจก็กลิ้งหายไป.....ทุกคนในแล็บได้แต่ยืนอึ้งกิมกี่ว่าอยู่ดีๆมันกลิ้งหายไปจากฉากได้ยังไง
"ช่างมันเถอะ รีบไปช่วยหลอดก่อน" ฮิกะที่ช่องเดินเพิ่มขึ้นจากการขี่คอซีกูลด์ทำให้วิ่งไปถึงหลอดในเทริ์นสุดท้ายพอดี
"อา...รอดแล้วตู" หลอดหลุดออกมาได้หวุดหวิด ก่อนโดนเลเซอร์ยิงกลายเป็นปลากะโห้
"จะดีใจตอนนี้มันยังเร็วเกินไป ศัตรูที่แท้จริงยังลอยนวลอยู่นะ" ซีกูลด์เตือนสติทุกคน
"เหอๆถูกต้องแล้วจ้า" เร้ดเมจิกเชี่ยนที่โดนลงโทษอยู่กลิ้งรอบโลกครบหนึ่งรอบผ่านมาพอดี
ทุกคนหันไปมอง แล้วก็ทำท่าไม่สนใจ
".... ไปป้อมเออีลกันเถอะ ซาริสติดต่อมาแล้วว่าทางนั้นเตรียมตัวพร้อมบุกแล้ว และต้องการให้เราช่วยตีขนาบจากทางบก"
"เหอๆฝันไปเหอะ ข้าติดระเบิดเวลาไว้ที่นี่แล้วอีกเทิร์นเดียวพวกแกก็จะเละเป็นโจ๊ก" เจกลิ้งผ่านมาอีกรอบ มาบอกข่าวร้ายสร้างความยุ่งยากให้อีกแล้ว
"ว่าไงนะ!" พูดจบทุกคนมองไปที่ช่องบอกเทริ์น....เห็นถัดจากเทริ์นหลอดก็มีเทิร์นลูกระเบิดไม่รู้โผล่มาจากไหน... คนแต่งมั่วชะมัดเลย!
"ที่จริงข้ากะล่อพวกแกมาบึ้มทิ้งที่นี่เองแหละ เลยยังไม่ทำให้หลอดมันเป็นปลาไง ฮา" เจกลิ้งกลับมาเฉลยแผนการอีกที ก่อนจะกลิ้งหายไปทางป้อมเออีล
"เสร็จมัน! แบบนี้พวกเราตายกันหมดแน่ทำไงดี" แล้วทุกคนก็หันไปทางหลอดเป็นที่พึ่งสุดท้าย....
"ฟิคนี้มีวิธีการรอดตายอยู่สองวิธี หนึ่งเป็นพระเอกส่วนอีกวิธีคือเป็นเพื่อนพระเอก ดังนั้นข้าขอสมัครเป็นพวก....แกเป็นพระเอกดังนั้นรีบหาวิธีเร็วเข้า!" ซีกูลด์จบเทิร์นของตัวเองเทิร์นถัดมาเป็นของหลอด โบ้ยภาระให้พระเอกทันที
"เวรกรรมๆโบ้ยเรื่องยากๆมาให้ตูทั้งกะปีแล้วจะทำไงดีเนี่ย ถ้าตูสั่งจบเทริ์นทุกคนก็บึ้ม ถึงไม่จบ....ก็บึ้มอยู่ดีนี่หว่า!!!" หลอดเห็นลูกระเบิดนับเวลาถอยหลังอยู่อีกสามนาทีเท่านั้น! อยู่ๆก็มีฟังค์ชั่นจับเวลาโผล่ขึ้นมาเฉยเลยเว้ยเฮ้ย!
หลอดกลุ้มใจได้แต่เปิดหน้าจอคำสั่งดู ดูว่ามีจิโซเหลืออยู่กี่อัน มีชุดเกราะกันระเบิดไหม ตายไปแล้วจะไปเกิดที่ไหนดี เมื่อไหร่กูจะมีรูปซักที... แล้วก็เหลือบไปเห็นคำสั่งพิเศษเพิ่มขึ้นมา
"Call God Bird สกิลอะไรกันเนี่ย!?" หลอดยังงงๆอยู่ มันโผล่มาตอนไหน?
"เร็วโว้ยยยหลอด อีกสิบวิ!"
"ท่านกำลังมองหาโลงดีๆอยู่ใช่หรือไม่..." ฮิกะก็ยังคงขายของจนถึงวาระสุดท้าย
"ว้อยยยย เป็นไงเป็นกันสกิล Call God Bird ทำงาน!!!" หลอดใช้สกิลเสร็จเวลาบนลูกระเบิดก็0พอดี
บรึ้มมมมม!!! แล้วหอสมุดเซเลรอนเละเป็นโจ๊กก คุณหญิงติ๊บพาวดีเห็นว่าซ่อมแล้วแพงเลยสั่งยุบไปอยู่ที่จามจุรีสแควร์แทน
"......เกือบไปแล้วเชียว เส้นยาแดงผ่าแปดเลย" น้องเศษไม้โผล่ออกมา
"ฮะ ข้าบอกแล้วพระเอกมันตายยาก เหมือนเกมสายลับที่ลุงชอบให้ข้าเล่นเลย" ซีกูลด์โผล่ออกมาอีกคน
"โธ่ โลงขายไม่ออกเลยตู" ฮิกะอิจิก็โผล่ออกมาด้วยอีกคน
"เอิ้กๆๆ บอกแล้วท่าน หลอด ริโอว คนนี้ไม่เคยทำให้ทุกท่านผิดหวัง!" หลอดพูดไปซับกางเกงไป...ตะกี๊เยี่ยวเล็ดออกมาเต็มกางเกงเลย
ก่อนหน้าที่จะระเบิดนั้นเอง สกิลที่หลอดใช้ไปก็คือสกิลเรียกก๊อดเบิร์ดนั่นเอง เรือก๊อดเบิร์ดสามารถแล่นบนบกที่เป็นที่ราบได้เพราะลอยเหนือพื้นแบบโฮเวอร์คาฟ ทุกคนเลยหลบเข้าไปอยู่ในเรือทำให้รอดจากแรงระเบิดมาได้อย่างหวุดหวิด...
"ตามสัญญา ข้าจะเป็นต้นหนให้เรือลำนี้เอง" ซีกูลด์เข้ากลุ่มหลอดอย่างเป็นทางการ
"จะเข้าสู่สงครามแล้วจะขาดคนขายแอมเวย์หมออย่างข้าไปได้อย่างไร" ฮิกะอิจิเข้ากลุ่มหลอดด้วยอีกคน
"ทีนี้เรือของเราก็พร้อมรบแล้ว ไปเอาคืนที่พวกมันทำกับเราไว้เถอะ!" หลอดสั่งก๊อดเบิร์ดเดินหน้า เป้าหมายคือป้อมเออีลสำนักงานใหญ่ของกูลูคคอมปะนี
--Shiryu 13:58, 28 ตุลาคม 2007 (ICT)
"พวกคานาคานมันมุ่งหน้ามายังเอลอีลแล้วครับท่านนาร์ซีซัส" NPC ตัวประกอบจบการรายงาน
"ฮุฮุฮุ (หัวเราะแบบกระเทย) แล้วพวกมันจะรู้ว่าวิทยาการของกูลูคเป็นที่หนึ่งในโลก" นาร์ซีซัสกางสนามพลัง A.E. หุ้มป้อมไว้แล้วส่งแอสโตรนากันและสุกามิเคลื่อนกองรถเกราะจำนวนมากออกไปต้อนรับ
"พวกมันแห่กันมาทางนี้เพียบเลย!!"
"ทำไงดีล่ะ!?"
"นั่นสิทำไงดี.....ลองเอา punishment ยิงดูแล้วกัน" ซีกูลด์เอารูนบอมบ์กองรถเกราะหงายเก๋ง ล้อกลายเป็นรูปเลขแปด
"งั้นเรา ......เอา God Bird Blaster ยิงถล่มมันดูมั่ง...." หลอดยิงร่างอวตารของรูนวิหคเทพซัดกองรถเกราะหายไปครึ่งหนึ่ง ด้วยพลังระดับที่สามารถถล่มปราสาทดำได้ดูเหมือนศัตรูตอนนี้จะระดับต่ำเกินไปซะแล้ว
"อย่าประมาทล่ะ!! มันไม่ได้มีแค่นี้แน่!! ไม่งั้นรินคงไม่หักหลังเราไปอยู่กับพวกมันหรอก!!!" น้องเศษไม้เตือนทุกคนให้มีสติตั้งมั่นอยู่บนความไม่ประมาท
"ข้าไม่รู้ ข้าเห็นหักหลังชาวบ้านกำลังอินเทรนด์เฉยๆ" รินสารภาพออกไมค์ทำเอาเนื้อเรื่องเละเทะจึงถูกนาร์ซีซัสบีบคอบังคับให้พูดใหม่ "แค่กๆ....หึ! ถูกต้องแล้ว กองรถเกราะเป็นแค่วิทยาการระดับล่างของกูลูค คราวนี้จะได้เผยโฉม แต๊แน~ กองรถเกราะสีแดง เก่งขึ้นสามเท่า!!" ไอ้เกมส์นี้มันเอาของเก่ามาทาสีใหม่อีกแล้ว...
"รถเกราะทุกคันติดตั้งปืนปฏิสสาร แบบนี้เห็นจะแย่!!" ซีกูลด์มองด้วยสายหาเฉียบคมของรูน God Sense รูนสำหรับต้นหนที่โดนถอดไปทั้งที่ยังไม่ได้โชว์ความสามารถ ว่าแล้วทางนั้นก็ระดมยิงเข้าใส่เรือก็อดเบิร์ดยูนิทรบเพียงหนึ่งเดียวของฝั่งคานาคานตอนนี้
"God Bird Blaster ต้องใช้เวลาชาร์จอีกสักพักถึงจะยิงได้อีกหน" จู่ๆหลอดก็บอกเงื่อนไขสุดอัปรีย์ของท่าไม้ตายทำเอาเพื่อนๆพากันกุมขมับ
"งั้นข้าจะเอารูนต้านมันไว้เอง" ซีกูลด์วิ่งไปหน้าเรือยิงพลังของ punishment ต้านทานกับกระสุนปฏิสสารจำนวนมหาศาลไว้ แต่ทางนั้นก็ยังยิงเข้ามาเรื่อยๆ...
"ฮึ่ม!! ถ้าพวกซาริสยังมาไม่ถึงล่ะก็แย่แน่ๆ"
"แปลกนะ ปกติใช้สกิล sea god แค่พริบตาก็น่าจะโผล่มาได้แล้วนี่นา......" พอน้องเศษไม้พูดขึ้นทุกคนก็นึกขึ้นได้ "เออ จริงด้วย"
"วี๊ด~!!! ฮ่าๆๆๆ เรารู้อยู่แล้วละน่าว่ารอกำลังเสริมจากทางทะเลกันอยู่น่ะ เสียใจด้วยย่ะอีดอก! เราส่งยูนิทรบทางน้ำไปต้อนรับพวกนั้นแล้วหละ" นาร์ซีซัสฉายภาพให้พวกหลอดดูทางมอนิเตอร์เห็นเรือฟลายอิ้งลาซโลกำลังรับมือกับกองทัพเมก้าเมตัลแครบ หุ่นยนต์ปูของกูลูคอยู่
"ฮึ่ม! ถ้าพวกหลอดยังไม่มาล่ะเราเสร็จแน่" ซาริสพูดประโยคเดียวกับหลอดเด๊ะ
"อย่าเพิ่งสิ้นหวัง ในเวลาแบบนี้สิ่งที่เราทำได้คือสวดอธิษฐาน...." จู่ๆชินจูมาอารมณ์ไหนไม่รู้นั่งขอพรต่อบร๊ะผู้เป็นเจ้า ขอให้โลกสงบสุข โครม!! เลยโดนเอลวาน่าถีบเอา
"สวดทำป๊ะเอ็งเรอะ!! มาช่วยกันฟันพวกปูที่มันไต่ขึ้นเรือหน่อยสิว้อย!!"
แต่ไม่ทันไรพวกปูก็โดนสายฟ้าช็อตลงไปกอง ที่แท้ชินจูก็ร่ายเวทย์สายฟ้านี่เอง
"ลืมรูนกันไปแล้วรึไง แล้วดันมาเตะตูอีก นี่แน่ๆๆๆ โหดนักไอ้บ้านี่ ตายซะๆๆ" ปังๆๆๆ ทั้งสองคนไม่มีอะไรทำก็สู้กันเองอีกรอบ
"ทางนี้ปลอดภัยแล้ว~!! รออีกสักนาทีเดี๋ยวจะวาร์ปไปหานะ!!" ซาริสตะโกนขึ้นมาบนกล้องดาวเทียมที่กูลูคส่งมาถ่ายทอดสด บอกให้พวกหลอดรับรู้
"กรี๊ด!!! รับไม่ได้อย่างแรง!!!.....แบบนี้เห็นทีจะต้องใช้ "ไอ้นั่น" ซะแล้ว" นาร์ซีซัสสะบัดตูดลุกออกจากที่นั่งแล้วเดินออกไปทำอะไรสักอย่าง ว่าแต่ตอนนี้ซีกูลด์กำลังต้านห่ากระสุนรถเกราะอยู่นิ
"ขณะนี้ทนมาได้สิบนาทีแล้ว.....ต้องได้ลงกินเนสบุ๊คแน่นอนพี่เบียร์!!" หลอดไม่รู้จะเชียร์ยังไงจู่ๆก็พูดจาไม่เข้าท่า
"กรอด.....จะแพ้ไม่ได้ เพราะเรารับปากว่าจะสืบทอดเจตนารมณ์ของลุงนานๆ" ซีกูลด์ฮึดขึ้นอีกรอบ มีภาพลุงนานๆปรากฏด้านหลัง เมื่อหลอดเห็นดังนั้น ก็หยิบข้าวสารเสกมาปาไล่ทันที
พลัวะ!! (หลอดโดนน้องเศษไม้ตบกบาล) "อา.....ท่านเจ้าแห่งโจรสลัดยังมีจิตวิญญาณที่เข้มแข็ง ส่งพลังมาเชียร์พวกเราถึงที่นี่เชียวรึ"
"อย่าลืมสิ่งที่ข้าได้สอนไปล่ะ ซีกูลด์"
เสียงของเจ้าแห่งโจรสลัดดังขึ้นก้องฟ้าเป็นที่ประทับใจแก่ผู้พบเห็นยิ่งนัก ทำให้เหล่าผู้คนต่างเดินทางมากราบไหว้บูชาขอหวย ฮิกะอิจิเห็นดังนั้นก็ตั้งโต๊ะขายดอกไม้ธูปเทียนทันที
"สิ่งที่ท่านสอน.....ท่านหมายถึงพลังคลื่นเต่าสะท้านฟ้าขั้นสุดยอดนั่นสินะ" ซีกูลด์ตอบกลับ ฟังๆดูชักจะไม่เข้าท่ายังไงไม่รู้ บรรดาผู้คนที่แห่กันมาด้วยความประทับใจต่างพากันถอยกรูด
"ถูกต้องแล้ว เรามาทำสุดยอดท่าประสาน พลังคลื่นเต่าพ่อลูกกันดีกว่า เอ้า โย่ๆ~"
น้องเศษไม้ชักไม่อยากยืนดูต่อแล้วเลยกลับเข้าไปในเรือ ว่าแล้วซีกูลด์ก็เอาแขนที่เหลืออีกข้าง(ที่ไม่ได้ยิงรูน)ง้างขึ้น "กา......"
"เม"
"กา"
"เม"
"ฮ่า!!!!!!!!!!!"
ซีกูลด์ปล่อยสุดยอดพลังคลื่นเต่าโดยมีเงาของโซลิดอยู่ด้านหลัง ดูยังไงๆก็เหมือนลอกฉากโกฮังสู้กับเซลล์มาชัดๆ แล้วพลังก็หักล้างพลังของปืนทั้งหมดทั้งยังทำลายกองรถเกราะราบพนาสูญไป
"ยอดเยี่ยมดังที่ข้าเคยหวัง ข้าไม่มีอะไรจะต้องสอนเจ้าแล้ว" แล้วโซลิดก็ลอยกลับนรกอเวจีไป....
"สำเร็จแล้ว เราชนะแล้ว!!!" หลอดเต้นท่าชนะทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรเลย
"เฮ้ย!! พวกนายปลอดภัยใช่ไหม!!?" พวกเอลวาน่าบนเรือฟลายอิ้งลาซโลโผล่มาสบทบพอดี พร้อมเรือโจรสลัดอีกนับสิบลำที่ซาริสพามาด้วย
อีกด้านหนึ่งก็มีกองเรือของหมู่เกาะจำนวนมากแห่กันมา นำโดยเรือธงของโอเบล
"เรามาช่วยแล้ว เราขอบคุณพวกท่านที่ช่วยกำจัดโซลิดให้เรา เราจะไม่ปล่อยให้ท่านสู้อย่างเดียวดายอีกต่อไปแล้ว มาช่วยกันกำจัดกูลูคกันเถอะ" พวก NPC ไร้ประโยชน์มันมาตอนจบแบบตำรวจหนังไทย แต่แล้วก็มีเสียงแป๋นๆดังขึ้นมาจากป้อมเอลอีล
"หนอย!! ต่อให้มากันอีกกี่ร้อยก็ไม่มีทางสู้พลังของกูลูคได้หรอกย่ะ!" ในที่สุดนาร์ซีซัสก็ปรากฏตัวออกมาพร้อมอาวุธสุดยอดของกูลูค....
--FLOW 20:58, 28 ตุลาคม 2007 (ICT)
"คอยดูให้ดีชีวอาวุธลับสุดยอดของอัมเบลล่ากูลูคคอมปะนี!"
แต๊น แต๊น แต แด๊น แด๊น ฉากโหลดไปที่ประตูป้อมเออีล จิงโจ้เต้นโคโยตี้เปิดตัวอาวุธลับอยู่ข้างบน ภาพที่เห็นช่างเป็นมลพิษต่อสายตายิ่งนัก
"ออกมาได้กองทัพนักรบปลากะโห้!" จิงโจ้ผายมือลงไปข้างล่าง มีnpcมนุษย์ปลา5000ออกมาบ่อเพาะเลี้ยง...
"ก๊ากๆนี่น่ะเหรออาวุธลับ ไอ้รถถังสีแดงมีเขาเร็วสามเท่านั่นยังดูเข้าท่าเสียกว่า" เอลวาน่าฮากลิ้งจนตกทะเล
"ต๊ายตาย เดี๋ยวก็รู้ฮ่ะ เด็กๆ(ปลา)ลุยเลย!" เมื่อเห็นจิงโจ้สะบัดสะโพกเป็นสัญญาณ เหล่านักรบปลาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเข้าจู่โจมเรือรบของโอเบลทันที!
ร...เร็ว เสียงพูดของทหารโอเบลคนสุดท้ายก่อนล้มลงสิ้นใจไป สรุปผลการต่อสู้ขี้เกียจสุดๆเหมือนพวกนักวาดการ์ตูนรายสัปดาห์
"มันขยี้กองทัพโอเบลไปแล้วในบรรทัดเดียว ทำได้ไงกัน!" เอลวาน่าที่ตกทะเลไปรีบว่ายกลับขึ้นเรือทันที
"ฮุฮุฮุ เจ้าปลาพวกนี้นี่ะไม่ใช่ปลาธรรมดา เราร่วมมือกับสมาคมปลาตู้ยุ่นปี่เพาะพันธุ์ขึ้นมา มีDNAของยอดนักรบแห่งไฮซีตัดต่อผสมเข้าไป"
เมื่อได้ยินดังนั้นทุกคนจึงลองสังเกตดูที่ทหารปลากะโห้พวกนี้ให้ดีๆ แต่ละตัวล้วนแต่มีลักษณะท่าทางเหมือนเหล่ายอดฝีมือของไฮซีจริงๆด้วย
"หึหึ ปลาที่ถือดาบคู่คาดหัวสีแดง นั่นคือปลากะโห้ที่ได้เซลล์ต้นแบบมาจากขนจั๊กกะแร้ลาซโลตัดต่อใส่เข้าไป" จิงโจ้เริ่มบรรยาย...
"ต่อมาก็ตัวล่ำที่ใส่กางเกงยีนส์ นั่นคือปที่ได้เซลล์มาจากขี้ฟันของลิโน่"
"ส่วนตัวถือดาบยักษ์นั่นคือปลามิตสึบะ ได้จากเซลขี้มูกที่เธอป้ายทิ้งไว้บนผ้าเตี่ยว"
"แถมยังมีปลาริวคิว เอ๊ยปลาคีริวด้วยนะ ตอนมันเป็นโรคเอ๋อเราก็ไปแอบดึงผมออกมา...รังแคเต็มเลย"
ทุกคนฟังแล้วเริ่มอยากจะอาเจียน ทั้งๆที่ไม่ใช่แชปเตอร์ทำอาหารข้างล่างแท้ๆ
"และสุดท้ายภูมิใจเสนอเทพแห่งทะเล ปลาทรอยซึ่งเราได้มาจากขน..."
"กร๊ดดด!! ม่ายยย...ไม่อยากฟัง" รินฟังถึงบรรทัดสุดท้ายรับไม่ได้ ผลักจิงโจ้ตกหน้าผาไปทันที
หลังจากเชือดนิ่มกองเรือโอเบลไปแล้วปลากะโห้ยอดนักรบทั้งหลายเริ่มเคลื่อนทัพมาตีทางฝั่งซาริสบ้าง เพียงไม่นานเรือโจรสลัดที่พามาก็ค่อยๆอัปปางลงไปทีละลำๆอย่างรวดเร็ว
"ถึงจะฟังแล้วทุเรศทุรัง แต่ฝีมือของปลาพวกนี้น่ากลัวสมกับที่มันโม้จริงๆ" ซาริสต้องดวลกันถึงสิบกระบวนท่ากว่าจะล้มปลากะโห้หน้าคิกะลงได้
"เป็นไงปลาของข้าเจ๋งป่ะ ฮา" เจกลิ้งมาเยาะเย้ย(อีกแล้ว)ก่อนจะกลิ้งหายไป
ในขณะที่ทุกคนกำลังสิ้นหวังอยู่นั้นเอง! ซาริสก็ปีนขึ้นไปบนเสากระโดงเรือฟลายอิ้งลาซโล...แล้วหยิบหีบสมบัติสมปราถนาขึ้นมา
"ถึงเวลาแล้วสินะ ที่จะต้องใช้มัน!" ซาริสเปิดหีบออกมาอีกครั้งเพื่ออัญเชิญกองทัพวิญญาณซินดาร์ออกมา
THIS IS SINDAR !! มีเสียงตะโกนดังออกมาจากหีบ แล้วกองทัพซินดาร์300ตนก็โผล่ออกมา พุ่งเข้าใส่กองทัพปลากะโห้นับพัน สังหารเหล่าปลาGMOจนหมดอย่างรวดเร็ว เมื่อลุล่วงภารกิจแล้วร่างวิญญาณก็สลายไป
"ขอบใจพวกท่านมาก" ชินจูเห็นแล้วถึงกับตัวสั่นเทิ้ม "ท่าทางชาตินี้จะเลิกล่าซินดาร์ไม่ได้เสียแล้ว..."
ตัดกลับมาทางด้านเรือก๊อดเบริ์ดบ้าง ฝั่งหลอดเองก็แย่ไม่แพ้กัน รูนมิไซล์ยิงกระหน่ำตอบโต้ทัพปลากะโห้ที่กรูเข้ามารุมอย่างมืดฟ้ามัวดิน แต่ผลลัพธ์ไม่ค่อยสู้ดีนัก ฮิกะอิจิจึงลงมือผ่าศพปลาหิมะออกมาตรวจสอบดู...
"พวกมันตัดต่อDNAใส่ธาตุเข้าไปทุกธาตุเลย มิน่าล่ะอาวุธรูนกับเวทที่เกี่ยวกับธาตุเลยทำอะไรไม่ได้"
"โธ่ นี่สุดท้ายเราจะมาแพ้แค่นี้เองงั้นเหรอเนี่ย" หลอดเซ็งสุดๆแต่ละตอนบทให้โชว์เทพแทบไม่มีเลยซักกะช๊อต
"อย่าพึ่งยอมแพ้สิ!" ซีกูลด์กระโดดลงไปที่พื้นซึ่งเต็มไปด้วยธาตุทั้ง5ที่ยิงปืนไปตกแล้วเกิดเป็นช่องธาตุขึ้นมา จากนั้นก็ใช้พลังพิเศษของตราแห่งการลังทัณฑ์ทันที!
"ดิน ไฟ น้ำ ลม ใจ...เอ๊ย สายฟ้า เมื่อพลังทั้งห้ามารวมกันฉันก็คือกัปตันโซลิด!" โอ้ว! ซีกูลด์เรียกนานๆที่โดนดูดเข้าไปกลับมาเกิดใหม่ กลายเป็นอวตารประจำตราออกมา!!
"สืดดยอดด ลุงนานๆจัดการพวกมันเลย!" หลอดลุกขึ้นมาเฮทันที เมื่อได้เห็นเจ้าแห่งโจรสลัดถูกเอาออกมาใช้งาน
"ฮ่า ฮ่า ได้เลยเจ้าหนูทั้งหลาย! คอยดูให้ดีๆนะ" นานๆถอดกางเกงลงแล้วควักปืนใหญ่ออกมา "ลาามแสงงงโซลิดดดด~~" แล้วพลังจากลำแสงอสุจิโซลิดก็กวาดกองทัพปลาที่รุมอยู่เฉาตายหมดทันที...
"ฮ่าๆ เหอๆ พลังเฮนไตเป็นของพวกเธอ" เมื่อศัตรูหายไปหมดนานๆก็กลับบินกลับเข้าไปอยู่ในตราเหมือนเดิม
"คราวหน้าถ้าไม่จำเป็นจริงๆอย่าได้เรียกอีกนะ...ขอร้อง" น้องเศษไม้พูดเสียงหลอน จิตหลุดไปแล้ว...
"เห็นด้วยเป็นที่สุด" ซีกูลด์ผู้ใสซื่อพูดไปเอาวิกซอลเช็ดมือขวาไป
ในที่สุดกองทัพกูลูคเกือบทั้งหมดก็ถูกทำลาย กลุ่มของซาริสกับหลอดก็มารวมตัวกันเพื่อเตรียมตัวบุกเข้าไปในป้อมต่อสู้กับรินและจิงโจ้ที่ยังอยู่ด้านใน
--Shiryu 01:32, 29 ตุลาคม 2007 (ICT)
พวกหลอดและซาริส (แถมด้วยพวก NPC ตัวประกอบที่เหลือรอดประปราย....เอามาเป็นเป้าลองอาวุธกูลูคชัดๆ) มาออกันหน้าป้อมเอลอีล
"ในที่สุดก็ได้เวลาตัดสินแล้วสินะ"
"แต่ป้อมมันหุ้มด้วยสนามพลัง A.E. เราเข้าไปไม่ได้แน่" ฮิกะอิจิพูด
"สิ่งเดียวที่ทำลายสนามพลังนี้ได้คือหอกลองกินุส แต่อายานามิเรย์ขว้างหอกนั่นไปดวงจันทร์แล้ว" หลอดออกความเห็นบั่นทอนปัญญาทันที
"งั้นเราจะไปขอร้องเซเลอร์มูนให้เอามันกลับมา" ส่วนตาโหดเอลวาน่า ......แทบไม่น่าเชื่อว่ามันดูทั้งแม่มดน้อยโดเรมีและเซเลอร์มูน
พอออกทะเลไปได้สามบรรทัดก็โดนน้องเศษไม้ไล่ซูเพล็กซ์เรียงตัว
"มีอยู่ทางเดียว.....เราจะเข้าไปทำลายวงจรบาร์เรียร์ของมันจากด้านใน พวกนายฉวยโอกาสนั้นบุกเข้ามาได้เลย" ซาริสพูดขึ้นทุกคนก็นึกขึ้นได้ว่าเรือฟลายอิ้งลาซโลต้องวาร์ปเข้าไปข้างในได้แน่นอน ไปๆมาๆสกิลปัญญาอ่อนของซาริสท่าทางจะมีประโยชน์ที่สุดในเรื่อง
"ให้พวกเราไปด้วยเถอะครับ ท่านซาริส" แองเกิลฟิช(ชื่อเหมือนมนุษย์ปลาแต่เป็นคนนะจ๊ะ)กลุ่มโจรสลัดจากเกาะโจรสลัดออกตัวขอติดตามเจ้านายตัวเองไปด้วย แต่หนนี้ซาริสจะเข้าไปคนเดียว "ถ้าไม่รู้ตำแหน่งน้ำที่ชัดเจนเราวาร์ปไปโผล่ได้แค่แหล่งน้ำที่ใหญ่ที่สุดเท่านั้นแหละ ข้างบนมีต้นไม้ยักษ์ที่กูลูคตัดต่อขึ้นมาใหม่เพื่อสร้างรูนแคนน่อน มันเป็นพันธุ์สาหร่ายทะเล แอ่งน้ำใหญ่ที่สุดบนป้อมก็คงเป็นอ่างที่เอาไว้ใส่มันนั่นแหละ เราขอเอาเจ้าจ๋อไปด้วยก็พอแล้ว ระหว่างที่เราสู้กับสาหร่ายทะเลยักษ์ฝากเซ็นจังช่วยตามหาและทำลายสนามพลังด้วยนะ" ฟังดูก็รู้แล้วว่าภารกิจหนนี้โคตรอันตราย แต่ซาริสก็ยังยืนยันว่าจะทำ
"จนบัดนี้ก็ยังเป็นยัยเด็กหัวดื้อเหมือนเดิมเลยนะท่านซาริส" แองเกิลฟิชเห็นว่าคงห้ามซาริสไม่ได้อีกแล้ว
"หึ เราได้ยินทานุกิกับกิงโกะเดนพูดแบบนี้มานานแล้วหละ"
เซ็นริตสึทำท่าไม่รู้เรื่อง "หนูไม่อยากไปจ้า \\=w=//"
"โอ้ เจ้ายินดีร่วมทางไปกับเราจนวาระสุดท้ายขนาดนั้นเชียวเหรอ" ส่วนรายนี้ก็ไม่ฟังชาวบ้านตามระเบียบ แล้วซาริสก็ลากเซ็นริตสึขึ้นเรือไป.....
ฟลายอิ้งลาซโลวาร์ปเข้ามาโผล่ในอ่างใส่สาหร่ายทะเลยักษ์ตามที่ซาริสคาดการณ์และก็ถูกเจ้าสาหร่ายทะเลเล่นงานเอา มันมีพลังไม่แพ้ต้นไม้ยักษ์บอสภาคสี่ทีเดียว รากสาหร่ายเลื้อยเข้ามาพันเรือพัลวันตัดแล้วตัดอีกก็งอกมาใหม่เรื่อยๆ
"เซ็นจัง!! รีบออกไปหาสวิตซ์ทำลายบาร์เรียร์ซะ!!"
"ให้เราช่วยสู้ด้วยสิ"
"ถ้าตายทั้งคู่ก็ไม่รู้จะเข้ามาทำไม" .....ซาริสหยิบเซ็นจังขว้างออกไปจากเรือ ทำให้เซ็นริตสึคืนร่างเป็นเจ้าชาย ....จะบ้าเรอะ!! เซ็นจ๋อวิ่งแจ้นตามหาปุ่มหยุดการทำงานสนามพลัง A.E. ทันที
"ต๊าย...ตาย ท่าทางลำบากน่าดูเลยนะจ๊ะ" นาร์ซีซัส เดินเข้ามาเยาะเย้ยพลางถ่ายรูปซาริสโดนสาหร่ายมัดไว้เป็นรางวัลซุยโคแฟนตาเซียซีซั่นหน้า
ขณะซาริสกำลังต่อสู้อยู่อย่างยากลำบาก ด้านล่างก็ตั้งวงเล่นไฮโลรอ เพราะไม่รู้จะทำอะไร "แต่ก่อนมีสองขั้วอำนาจปกครองไฮซีมายาวนาน...." จู่ๆแองเกิลฟิชก็เข้าโหมดตาแก่ระลึกความหลัง
"โจรสลัดกิงโกะเดนกับทานุกิปกครองไฮซีคนละครึ่ง ทำสงครามช่วงชิงท้องทะเลกันมาเรื่อยจนกระทั่งโซลิดมา....."
"นี่สินะ ที่ซาริสเคยบอกว่ากลัวว่าโจรสลัดจะกลับไปต่อสู้กันเองเหมือนเก่า" ฮิกะอิจิพอไม่มีบทก็เริ่มเล่นบทลูกคลอช่วยตัวประกอบส่งเรื่อง
"ถูกต้องแล้ว ตอนนั้นพวกโจรสลัดกลุ่มอื่นถูกเล่นงานจนย่ำแย่ แต่ซาริสโจรสลัดสาวตัวกระเปี๊ยกบอกให้กิงโกะเดนและทานุกิร่วมมือกันเอาชนะเทศกาลล่าฮีโร่ให้ได้ ทีแรกก็ไม่มีใครสนใจจะฟังโจรสลัดโนเนมอย่างเธอหรอกนะ แต่พอเห็นความพยายามออกเรือไปไกลตั้งแต่โทรัน ดูนาน ยันคามาโร เพื่อออกล่าฮีโร่ด้วยตัวคนเดียว เก็บหัวฮีโร่ห่วยๆได้ตัวละ 2-3 ล้านเบรีมาเรื่อย เราก็เริ่มอยากเอาใจช่วย"
หลอดเริ่มคิดว่าตูก็เป็นหนึ่งในฮีโร่ห่วยๆที่ว่าสิฟะเนี่ย
"ในที่สุดกลุ่มโจรสลัดก็รวมตัวกันได้สำเร็จ และแผนการล่าโฟลวก็เกิดขึ้น โจรสลัดมากมายเริ่มเดินตามท่านซาริสมาตั้งแต่นั้น จนมาถึงตอนนี้เราสามารถกำจัดเจ้าแห่งโจรสลัดได้แล้ว (ไอ้ตัวที่ออกมายืนปล่อยแสงตะกี้นั่นแหละ) แต่ท่านซาริสก็ยังคงต่อสู้มามากกว่าใครจนถึงตอนนี้"
"ข้าเห็นด้วย ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งจะเห็นคนทนกระสุนข้าได้ขนาดนั้นแหละ" เอลวาน่าที่ไล่ยิงเขาซะพรุนในเกาะครีตออกตัวยกย่อง
"ตอนนี้เทพโจรสลัดกำลังจะสูญสิ้นหมดแล้ว.......แต่ยังไงพวกเราก็จะกลับไปเหนียวแน่นกันอย่างเก่าเพื่อสานต่อสิ่งที่พวกเทพทั้งสามทำมาทั้งหมดด้วย....."
พอแองเกิลฟิชเล่าจบสนามพลัง A.E. ก็หายไปทันที พร้อมลิงจ๋อที่ปีนขึ้นไปโบกมือบนยอดป้อมเอลอีล
"เซ็นจังทำได้แล้ว!!!!"
เสียงผู้คนด้านล่างโห่ร้องด้วยความยินดี กลุ่มโจรสลัดก็ตะโกนเช่นกัน "เราจะไม่ให้การเสียสละของท่านซาริสต้องสูญเปล่า!!!" ขณะทัพทั้งหมดกำลังจะเคลื่อนเข้าป้อม สาหร่ายทะเลยักษ์ก็กระเด็นทะลุผนังป้อมพังออกมา พร้อมซาริสที่ออกมายืนดูผลงานการซัดเพลงดาบนางแอ่นเหินสอยสาหร่ายลอยไปไกลถึงฟาเลน่า
"สละชีวิตเรอะ!? ใครคิดตายกันเล่าไอ้พวกโง่!! สู้ให้ถึงที่สุดกันเถอะ ห้ามตายด้วยเข้าใจมั้ย!!! ถ้าใครตายข้าจะเอาไปโยนให้หอยจ๊อทะเลกิน!!!" ซาริสตะโกนลงมาจากป้อมสั่งลูกน้องโจรสลัดนับพันอย่างเท่เหมือนรู้ตัวว่าภาคต่อไปตัวเองจะไม่มีบทแล้วเลยโชว์พาวทิ้งท้าย
แล้วทั้งโจรสลัดและพวกคานาคานก็บุกขึ้นป้อมเอลอีลซะที
"ทำไงดีๆๆๆๆ ...พวกมันบุกขึ้นมาแล้ว เราไม่มีสาหร่ายทะเลยักษ์แล้วด้วย" นาร์ซีซัสเดินมาขอความเห็นริน ทั้งที่รู้ว่าภาคนี้กำลังจะจบลงในอีก 1-2 rep และตัวเองจะต้องแพ้
"ยังเหลืออยู่อีกทางหนึ่ง....." รินเสนอความคิดที่อาจพลิกเกมส์ได้ออกมา แต่จะเป็นอะไรเราขอโบ้ยเป็นภาระคนแต่งคนต่อไป
--Shiryu 01:10, 30 ตุลาคม 2007 (ICT)
"โอววว มันเป็นไอเดียที่ยอดเยี่ยมขนาดพลิกสถานการณ์เชียวหรือท่าน?" พอเห็นคำบรรยายโอ้อวดข้างบนจิงโจ้ก็เริ่มมีความหวัง
"แหะๆ ข้าล้อท่านเล่นน่ะ ต่อให้เอาโซลอีทเตอร์เข้าสู้เต็มที่ก็ไม่มีปัญญาชนะพวกนั้นได้หรอก" รินหลอกให้ความหวังลมๆแล้งๆ แล้วพวกหลอดก็บุกขึ้นมาถึงที่ๆสองคนนี้ยืนอยู่พอดี
"หยุดการกระทำอันชั่วร้ายของเจ้าได้แล้วเจ้าโจรใจทราม!!" หลอดรำประกอบท่าทาง กลัวชาวบ้านไม่รู้ว่าเป็นลิเกเก่า
"ไม่มีทางชนะจริงเหรอเนี้ยยยยย กรี๊ดดดดด แล้วใยน้องรินถึงมาอยู่ฝั่งเราล่ะค้า~???" จิงโจ้หมุนติ้วๆด้วยความสิ้นหวัง แต่รีแอ็คชั่นประหลาดซะจนไม่มีใครเข้าใจ
"ข้ารู้อยู่แล้วว่ามันจะลงเอยแบบนี้ แต่ที่ข้ามาอยู่ฝั่งท่าน เพราะจริงๆแล้วข้ารักท่านนะ......." รินโอบเข้าข้างหลังจิงโจ้เหมือนบัลบารอสซ่าโอบวินดี้ เป็นการหักมุมแบบทำเอาเพื่อนๆที่แห่กันขึ้นมาพากันติดสภาวะมึนงงสับสนกับชีวิตถ้วนหน้า
"โอ้ น้องริน....."
"พี่โจ้....."
ขณะนี้หมอฮิกะทำงานหนักต้องเร่ให้น้ำเกลือเหล่าผู้กล้าที่เป็นลมเรียงแถวกันสลอนหลังช็อคกับสิ่งที่เกิดขึ้น
"ซะเมื่อไหร่กันเล่า ไอ้เปรต!!! ตูรู้อยู่แล้วว่าเอ็งจะหักหลังเลยฉวยโอกาสแทรกเข้ามาเล่นงานแกอย่างงี้ไงเล่า!!!" โอบหลังได้สักพักรินก็ใช้ท่าเปกาซัสโรลลิ่งครัชหอบจิงโจ้ลอยทะลุหลังคาป้อมเอลอีลไปสู่สรวงสวรรค์
เพื่อนๆที่ดูอยู่ยิ่งติดสภาวะโคตรงงเข้าไปอีก
"บัดซบ! นี่หล่อนเล็งไว้แบบนี้อยู่แล้วรึเนี่ย!?" ขณะถูกพาทัวร์จักรวาลจิงโจ้ก็พล่ามจนนกบินเข้าปาก
"ถูกต้องแล้ว ไม่สังเกตมั่งเรอะว่าเราไม่ได้ลงมือพวกโจรสลัดเลยนะ เรารอจังหวะเล่นงานแกมานานแล้วหละ"
"เดี๊ยนไม่ย้อม~!!" จิงโจ้สะบัดหลุดออกมาพร้อมสวมกูลูคสูทเตรียมตัวลอยกลับโลก แต่ก็ถูกโคโลนี่ชนเอา "เอ๋ง!"
"หึ เป็นไงล่ะ สร้างนู่นสร้างนี่เต็มไปหมด กรรมสนองแล้วไหมล่ะ ช่วยกันอนุรักษ์โลกด้วยนะจ๊ะ"
รินเรียกร่างอวตารของโซลอีทเตอร์ออกมาทันที "นี่เจ้าโซล แกแดกกระเทยลงไหม?"
"ฮ่อๆ อะไรกูก็แด๊กหมดแหละ ไหนๆดูสิตัวจ้ำม่ำไหม?"
"ตะกละเอ๊ย สมแล้วที่โดนค่อนแคะในบอร์ดว่าโซลมันกาก เอ้า อย่ามูมมามนักล่ะ" รินชี้เป้าให้โซลจับจิงโจ้เขมือบทันที
"หล่อนจะทำแบบนี้ตั้งแต่แรกไปเพื่ออะร้าย~ ถ้ารู้ว่าฝั่งนั้นจะชนะอยู่แล้วก็ไม่เห็นต้องหลอกมาเป็นพวกข้าเลยนี่นา...." จิงโจ้โวยวายขณะกำลังโดนเคี้ยวอย่างสนุกสนาน (อ้าว มาโซนี่หว่า)
"เราทำเรื่องที่ควรทำเรียบร้อยแล้วหละ" รินสิ้นลมเพราะอยู่ในอวกาศเกินสามนาที ก่อนทั้งคู่จะกลายเป็นดาวเทียมไป
ตัดกลับมาบนพื้นโลก พวกหลอดพบไอเท็มที่รินดรอปไว้ให้ "น....นี่มัน!! แผนที่คริสตัลวาลเลย์พร้อมรายละเอียดดันเจี้ยนลับอย่างสมบูรณ์เลยนี่นา!!!" (แถมโน้ต....ฝากพวกนายช่วยท่านทานุกิให้ได้นะ จุ๊บๆ~)
"เป็นข้อมูลที่กูลูคค้นคว้ามานาน นี่สินะที่รินเล็งไว้ตั้งแต่แรก"
และแล้วสงครามแห่งไฮซีที่แสนยาวนานก็จบลงด้วยพลังจากทุกๆฝ่าย.....ยกเว้นพระเอก ชีริวแต่งทีไรเด่นกันถ้วนหน้ายกเว้นพระเอก เหอๆ กองทัพคานาคานเผาป้อมเอลอีลจนวอดแล้วเดินทางกลับมายังเกาะโจรสลัดพร้อมกับพวกซาริส
"แล้วหลังจากนี้เราจะทำยังไงต่อดีล่ะ?"
"เจ้าเรดเมจิกเชี่ยนยังมีชีวิตอยู่ มันต้องเข้ามามีเอี่ยวกับสงครามครั้งต่อไปอีกแน่ ข้าขอติดตามเจ้าเพื่อล้างบางมันให้สิ้นไป" ซีกูลด์ยืนยันว่าจะติดตามหลอดต่อไป
"เจ้าแห่งโจรสลัดจบสิ้นไปแล้ว ผมจะตอบแทนพวกคุณที่ ช่วยอุดหนุนสินค้า ช่วยปลดปล่อยท่านเจ้าจากคำสาป เพราะงั้นให้ผมเป็นหมอประจำกองทัพคุณเถอะนะ" ฮิกะอิจิก็ยังคงขอติดตามหลอดต่อไป
"ในฟาเลน่ามีซากซินดาร์อยู่บ้าง .....แต่คิลลี่ที่รักของเราไปขุดซะพรุนหมดแล้วหละ ขอเรากลับไปคานาคานดีกว่านะแล้วจะหาทำเลเหมาะๆสร้างเป็นที่มั่นของเราให้เยี่ยมเลย" ชินจูเสนอตัวขอกลับคานาคาน
"งั้นข้าไปด้วย ข้าชอบเล่นเดอะซิมสอง" เอลวาน่าหนนี้กลับขอถอนตัวจากทีมลุยกลับไปเล่นสร้างบ้านซะงั้น ด้วยส่วนตัวอยากให้พวกเด็กๆเรียนรู้และเติบโตมากขึ้นกว่านี้หนนี้เขาจึงไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งด้วย อีกทั้งได้ข่าวมาว่าสาวแว่นที่น่ารักที่สุดในฟาเลน่าคือฟุโยะเขาก็หมดความอยากไปทันที
"หน้าที่ช่วยทานุกิปล่อยเราจัดการเถอะ" ซาริสเสนอตัวขอออกเดินทางต่อไปสืบข่าวเรื่องโซลเยอร์ยังคริสตัลวาลเลย์ ท่าทางพลังงานเหลือเยอะ
"แต่เรือฟลายอิ้งลาซโลพังไปแล้วนี่ครับ?"
"เดินไปสิ เดินไป ลมทะเลที่เหน็บหนาว สร้างไวกิ้งผู้เข้มแข็งนะ"
"โอ้วววว ท่านซาริสสุดยอด!!" พวกโจรสลัดหลับหูหลับตาเชียร์เจ้านายเหมือนเดิม
"ยังไงสุดท้ายพวกเราทั้งหมดก็จะกลับมาพบกันอีก" ......หลอดเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย
"ถูกต้องแล้ว มาพบกันที่คานาคานนะ"
"แล้วเจอกัน"
"รอดชีวิตกลับมาเจอกันให้หมดทุกคนนะ"
"\\=w=//"
แล้วทั้งหมดก็ออกเดินทางแยกย้ายกันไป หลอด ริโอว ขึ้นเรือก็อดเบิร์ดมาพร้อมซีกูลด์, ฮิกะอิจิ และน้องเศษไม้ ออกเดินทางมายังฟาเลน่า พอมองมาถึงตอนนี้หลอดก็รู้สึกได้ว่าน้องเศษไม้เดินทางร่วมกับเขามาตลอด เขาก็มีเรื่องอยากบอกน้องเศษไม้มากมายแต่ก็ไม่รู้จะหาคำพูดอะไรที่เหมาะสม ในที่สุดหลอดก็ถามขึ้นมาหนึ่งคำ
"เธอต่อสู้มาตลอดเพื่ออะไร?"
"เพื่อความทรงจำ"
น้องเศษไม้ตอบกลับมาอย่างเร็วเกินไปจนหลอดแปลกใจ แต่เขาก็คิดขึ้นได้ว่าน้องเศษไม้ต้องการเดินทางมาตั้งแต่แรกเพื่อตามหาตัวตนของตัวเองอยู่แล้วนี่นะ
".....ความทรงจำของนาย"
"ว่าไงนะ?" หลอดตกใจยิ่งกว่ากับสิ่งที่น้องเศษไม้พูดต่อมา
"ไปที่ฟาเลน่าสิ แล้วการเดินทางของเราจะสิ้นสุดลง"
.................
บนฝั่งแม่น้ำเฟตัสที่กว้างขวางดุจทะเลสาป เด็กผู้หญิงสวมชุดขาวค่อยๆลืมตาขึ้นพลางมองมาทางยูเบอร์บอดี้การ์ดด้วยท่าทางสลึมสลือ
"ตื่นแล้วเหรอ ท่านป.?"
พอลืมตาได้สักพักเด็กสาวชื่อป.ที่ว่าก็หลับลงไปอีก
"บัดซบ! หลับสามวันตื่นมาห้าวิแบบนี้ ทำไมตูต้องมาทำงานดูแลยัยคนน่าเบื่อแบบนี้ด้วยวะ อุบอิบๆ %#@$%^"
"มาแล้ว......" น้องป.กล่าวขึ้นเบาๆทั้งที่ยังหลับอยู่ทำเอายูเบอร์สะดุ้ง หวังเล็กๆว่าที่บ่นตะกี้น้องป.จะไม่ได้ยิน
แล้วเธอก็ชี้มือไปยังท้องน้ำสุดลูกหูลูกตา "วีรบุรุษของฉัน...."
"ท่านว่าไงนะ?"
"..........."
ไม่มีเสียงตอบรับ แต่น้องป.นอนอมยิ้มเหมือนกำลังฝันดี....
