Pirate King ep3
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 12:53, 18 ตุลาคม 2007 Shiryu (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 13:18, 18 ตุลาคม 2007 Shiryu (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 73: | Line 73: | ||
| --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 23:28, 17 ตุลาคม 2007 (ICT) | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 23:28, 17 ตุลาคม 2007 (ICT) | ||
| - | ตัดกลับมาบนเรือทรอยทานิค หลังจากได้รับฟังข่าวร้านจากคนแต่งคนก่อนแล้วทุกคนก็ต้องเปลี่ยนแผนกันใหม่ | + | ตัดกลับมาบนเรือทรอยทานิค หลังจากได้รับฟังข่าวร้ายจากคนแต่งคนก่อนแล้วทุกคนก็ต้องเปลี่ยนแผนกันใหม่ |
| "ถ้างั้นเราไปหาหมายเลข1 ซีกูลด์ กันก่อนดีไหม หมอนั่นต้องเชื่อเรื่องที่ข้าพูดแน่เพราะชอบมาซื้อแอมเวย์ของข้าบ่อยๆ ทีนี้เราก็จะได้กำจัดเจ้าตัวการ[[เร้ดเมจิกเชี่ยน]]นั่นได้ง่ายๆ" ฮิกะเสนอไอเดียไปพลางหยอดน้ำข้าวต้มให้หลอดไป | "ถ้างั้นเราไปหาหมายเลข1 ซีกูลด์ กันก่อนดีไหม หมอนั่นต้องเชื่อเรื่องที่ข้าพูดแน่เพราะชอบมาซื้อแอมเวย์ของข้าบ่อยๆ ทีนี้เราก็จะได้กำจัดเจ้าตัวการ[[เร้ดเมจิกเชี่ยน]]นั่นได้ง่ายๆ" ฮิกะเสนอไอเดียไปพลางหยอดน้ำข้าวต้มให้หลอดไป | ||
| Line 144: | Line 144: | ||
| --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 12:53, 18 ตุลาคม 2007 (ICT) | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 12:53, 18 ตุลาคม 2007 (ICT) | ||
| - | จองสองชม.เพราะแต่งไปแชทไป ^^v | + | ระหว่างทางที่ล่องเรือมานั้นพวกเขาก็พบสัตว์ทะเลยักษ์เข้ามาโจมตีแบบในซุยสี่เด๊ะ "น....นี่มัน!! ขนมจีบทะเลน้ำลึกที่แสนดุร้าย!!" (ตกลงพวกสัตว์ทะเลนี่ยกร้านติ่มซำมาเลยนะ) |
| + | |||
| + | "ทำไงดีล่ะ......เอา Shrike อัดหัวมันละกัน" '''ตูม!!!''' กิงโกะทิ้งดิ่งลงหัวมัน | ||
| + | |||
| + | "งั้นผมขอเสนอมีดสปาต้าตีจากโอริฮาลก้อนสามารถหั่นได้แม้แต่เมตัลในร้อคแมนตอนหดกระดอง แล้วท่านจะหมดปัญหาเล่นร้อคแมนไม่ผ่าน....." | ||
| + | |||
| + | "ตาย!! สปินอะรูนี่!!" [[เอลวาน่า]]ซัดห่ากระสุน แย่งบทพูดฮิกะเพราะเดี๋ยวยาว | ||
| + | |||
| + | "มีดลี้คิมฮวงแปดอุดรเทพา ย้าก!!" [[ชินจู]]ซัดซ้ำ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ......บอสตายในเทิร์นเดียว.....น่าสงสารมันจริงๆ | ||
| + | |||
| + | "ท่ายืนดูและให้กำลังใจ ย้าก!!" ส่วนหลอดกลัวไม่มีบท เลยโดนกระทืบสมใจ | ||
| + | |||
| + | พอขนมจีบม่องไปแล้วก็ดรอปไอเท็มออกมา Pearl Shell, Silk, Mega Medicine, 12000 potch และ[[จิงโจ้]] | ||
| + | |||
| + | "อ้าว มีอะไรอุบาทว์ๆอยู่ในท้องมันด้วยแฮะ" | ||
| + | |||
| + | "สงสัยโดนเจ้าขนมจีบกินเข้าไป" | ||
| + | |||
| + | แต่แล้วจิงโจ้ก็ลุกขึ้นมาบรรเลงเพลงนาร์ซิสต์กระหึ่ม "ต๊าย!! พวกเจ้าบังอาจมาเล่นงานขนมจีบที่น่ารักของเรา" | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย! เอ็งโดนขนมจีบแดกแล้วยังพูดมากอีก!!" เอลวาน่าอัดจิงโจ้พลางพยายามหาปุ่มปิดเพลงเพราะฟังแล้วพลังลด 30% | ||
| + | |||
| + | "เราไม่สนหละ เรางอนแล้วที่ท่านมาเล่นงานขนมจีบเรา อีกสองวันจะมีงานฉลองบ๊ะจ่างในเมืองมิดเดิ้ลพอร์ท ผู้คนต่างรอคอยที่จะกินขนมจีบอันนี้ขนาดไหนรู้ไหม ดูซิ ลูกตะกั่วเต็มพุงไปหมดแล้ว พวกท่านต้องชดใช้" | ||
| + | |||
| + | ท่าทางจะมีเควสต์ให้ทำอีกแล้วซี..... | ||
| + | |||
| + | "ไปใต้ดินมิดเดิ้ลพอร์ทนะ ที่นั่นมีแล็บผลิตติ่มซำลับ ไปบอกพ่อครัวที่นั่นให้ทำขนมจีบที่มีคุณภาพและสีสรรใกล้เคียงเจ้าตัวนี้มาภายในสามวัน ไม่งั้นเรา.....จะกลั้นใจตาย" จิงโจ้กัดผ้าเช็ดหน้า เห็นแล้วอยากจับใส่กลับลงไปในท้องขนมจีบจริงๆ | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
Revision as of 13:18, 18 ตุลาคม 2007
--Shiryu 21:44, 17 ตุลาคม 2007 (ICT)
"กลับไปรังลับบนนานัลก่อนแล้วกัน ป่านนี้คงได้สเปเชี่ยลรูนแคนน่อนมาแล้วหละ" กิงโกะเดนเสนอให้ล่องเรือวนไปวนมาเพื่อเพิ่มความยาวภาคโดยไม่ต้องเพิ่มฉากซักกะติ๊ด
"เฮ่ๆ จะพาเจ้าหมอโรคจิตนี่ไปรังลับจริงๆเหรอพี่ มันอาจโกหกเราจริงๆแล้วเป็นสายสืบเจ้าพวกนั้นก็ได้นา...." หลอดเริ่มวิตกจริตทั้งที่โดนน้องเศษไม้จับแบร์ฮักหัวทิ่มอยู่
"พวกท่านกำลังมีปัญหาเรื่องถูกหักหลังอยู่ใช่หรือไม่ ขจัดความยุ่งยากกับอาการหลังแอ่นที่ว่าได้ด้วยแอบโดมิคุ่ม รีบสั่งซื้อภายในหกนาทีนี้ แถมดอกเบี้ยและค่าจัดส่งให้อีกสามพัน...."
"ซื้อคร้าบ~" หลอดเสนอราคาให้สุดงาม เพื่อนๆก็ลืมไปว่ามีตัวปัญญานิ่มอยู่บนเรือคนนึงจึงช่วยกระทืบเตือนสติอีกรอบ...
"ฝากท่านหมอฮิกะช่วยรักษามันด้วยนะ" หลังสบายใจที่ได้ออกแรง เอลวาน่าก็เดินมาที่กราบเรือเห็นรถเกราะวิ่งฝ่าน้ำมา 2-3 คัน
"ท่านซาริส ท่านกิงโกะเดน ......" เสียงตะโกนเรียกจากรินมือขวาของทานุกินี่เอง
"อ้าวริน! พากองรถเกราะมาถึงนี่แล้วเหรอ ดีจัง เรากำลังจะไปสมทบพรรคพวกที่ฐานลับพอดี ไปด้วยกันสิ" กิงโกะเดนสั่งลูกน้องยกเอารถเกราะเข้ามาใส่เรือ แต่สภาพรถพังยับเยินแถมกองรถนับร้อยคันเหลือเพียง 2-3 คันแบบนี้มันน่าแปลก.....
"ตอนนี้เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! เราไปถึงฐานลับก่อนมาที่นี่........พวกของเจ้าแห่งโจรสลัดบุกเข้ามาทำลายเกาะนานัลเละเทะไปหมดแล้ว!!"
"หา!!!"
"เฮ่ๆ เราเจอพวกมันสองคนที่นี่ แล้วไหนเจ้าเร้ดเมจิกเชี่ยนก็พร้อมทรยศทุกเมื่อแบบคนอ่านไม่ต้องนั่งลุ้นอีก แบบนี้พวกมันก็น่าจะเหลือจริงๆแค่สองคนเองนี่นา....." ทุกคนก็คิดแบบนั้น คนก็น้อยอยู่แล้วทำไมมันโดนตัดกำลังฮวบฮาบขนาดนี้ฟะ
"ไอ้รังลับเท่ารังหนูนั่นคนเดียวก็พอแล้วหละข้าว่า" เอลวาน่า.......คิดในใจ เพราะขืนพูดออกมาคงเจออย่างน้อยห้าชุดตีนโจรสลัดบนเรือเตรียมกระทืบ
"พวกนั้นช่วยให้ชั้นหนีออกมาได้หวุดหวิด ฟอนก็โดนเจี๋ยนไปแล้ว โชคดีที่เราย้ายรูนแคนน่อนที่เพิ่งได้มาไปที่อื่นทัน เลยไม่ถูกพวกมันชิงไป แบบนี้ก็ยังพอมีโอกาส" เมื่อได้ยินรินพูดดังนั้นทุกคนก็โล่งใจ (นี่แกไม่ได้ห่วงพวกสมาชิกผีเลยใช่มั้ย?)
ตัดมาทางนานัลที่สภาพเละเทะเหมือนประเทศเทยช่วงเกิดวิกฤตการณ์ทางการเมีย....
"พวกเราอย่าเพิ่งยอมแพ้! มันลงมาแค่คนเดียว ถ้าปล่อยให้มันทำลายทุกอย่างได้คงไม่มีหน้ากลับมาพบคนอื่นๆหลังเกมส์โอเวอร์แน่!!" สมาชิกผีคนหนึ่งกล่าวขึ้น แต่ขี้เกียจพลิกดูรายชื่อในเว็บ เดี๋ยวก็ตายแล้ว
"ยิงรูนแคนน่อนทั้งหมด ถล่มมันซะ!!"
กระสุนจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าใส่ชายหมายเลขหนึ่งของกลุ่มเจ้าแห่งโจรสลัดแต่ก็ถูกดูดลงหลุมมิติไปในพริบตา
"สกิลควบคุมหลุมมิติ.....บัดซบ!! สกิลขี้โกงระดับนี้ใครจะไปชนะมันได้วะ! โคนาเม้งใส่ของแบบนี้เข้ามาได้ไง!!?"
"ในบอร์ดของเรามีคนอยู่สองประเภท......คนที่โพสต์เยอะ กับคนที่โพสต์น้อย คนโพสต์เยอะจะได้บทดีๆ ....และคนโพสต์น้อย จะต้องตาย..." ชายคนนั้นกล่าวขึ้นด้วยประโยคที่ฟังก็รู้แล้วว่าเอาบทใครมาดัดแปลงแปลกๆ ก่อนซัดหลุมมิติดูดทุกอย่างหายสาปสูญไปจากซุยโคยูนิเวิร์สตลอดกาล ....แต่ยังเสียตังค์คอนทินิวเข้ามาเล่นใหม่ได้เรื่อยๆ ไม่งั้นโคนาเม้งจะเสียลูกค้า
หลังทุกอย่างถูกทำลายพินาศเป็นหน้ากลองไปแล้วสมาชิกรังลับคนหนึ่งที่นอนจมกองเลือดก็พร่ำบ่นต่อบร๊ะเจ้า "บร๊ะเจ้า....ข้าเชื่อ ข้านับถือท่าน ทำไมท่านถึงทำให้มันเป็นแบบนี้....." แล้วก็สิ้นลมไป
สมาชิกหมายเลขหนึ่งที่ไม่ไ่ด้นับถือทั้งพระเจ้าและบร๊ะเจ้าจอร์จฟังแล้วก็ขบขัน "โง่สิ้นดี พระเจ้ามันมีจริงซะที่ไหนกัน"
"พระเจ้าน่ะมี....."
เสียงของโซลิด เจ้าแห่งโจรสลัดดังขึ้นจากท้องฟ้า ปราสาทดำเรือขนาดมหึมาเท่าปราสาทล่องฝ่าฝูงเมฆดำออกมาสะท้อนกับแสงจันทร์
"....แต่พระเจ้าเกลียดมนุษย์ ถึงได้พยายามทำให้พวกมันตายสิ้นไป"
เมื่อได้ยินแบบนั้นซีกูลด์ หมายเลขหนึ่งของกลุ่มเจ้าแห่งโจรสลัดก็โต้ตอบกลับไป "พูดแบบนั้นก็ถูก ต่อไปจะให้ข้าไปทำลายที่ไหนอีกล่ะตาแก่?"
"เจ้าฮิกะมันหายสาปสูญไปหลายวันแล้ว ช่วยไปตามมันกลับมาหน่อยซิ ถ้าหายตัวไปเพราะเรื่องไม่เข้าท่าก็เอากลับมาแค่หัวนะ"
"แต่ก่อนลุงชอบใจสินค้ามันมากไม่ใช่เรอะ?"
"เป้าหมายเราตอนนี้แสนยิ่งใหญ่ อย่าให้เรื่องมิตรภาพภายในกลุ่มมาทำให้มันเละเทะไปซะก่อน" เร้ดเมจิกเชี่ยนที่ยืนอยู่ข้างโซลิดพูดขึ้น
"ฮ่าๆๆ เอาสิ ยังไงข้าก็จะติดตามลุงโซลิดไปจนชั่วชีวิตอยู่แล้ว ต่อให้ลุงจะเลิกสนุกกับการไล่ฆ่าปูยักษ์ไปวันๆ แล้วเปลี่ยนมาไล่ฆ่าฮีโร่หรือโจรสลัดแทนข้าก็จะอยู่ข้างลุง" แล้วซีกูลด์ก็พุ่งตัวจากพื้นขึ้นมาบนปราสาทดำสมทบกับอีกสองคนยืนเก๊กท่าน่าเอาฉากนี้ไปอัดกรอบหลอกขายเด็กยิ่งนัก
--FLOW 23:28, 17 ตุลาคม 2007 (ICT)
ตัดกลับมาบนเรือทรอยทานิค หลังจากได้รับฟังข่าวร้ายจากคนแต่งคนก่อนแล้วทุกคนก็ต้องเปลี่ยนแผนกันใหม่
"ถ้างั้นเราไปหาหมายเลข1 ซีกูลด์ กันก่อนดีไหม หมอนั่นต้องเชื่อเรื่องที่ข้าพูดแน่เพราะชอบมาซื้อแอมเวย์ของข้าบ่อยๆ ทีนี้เราก็จะได้กำจัดเจ้าตัวการเร้ดเมจิกเชี่ยนนั่นได้ง่ายๆ" ฮิกะเสนอไอเดียไปพลางหยอดน้ำข้าวต้มให้หลอดไป
"จะให้เรากลับไปเจอหน้าคนที่พึ่งจะไล่ฆ่าเรามางั้นเหรอไง!" รินโวยขึ้นมาทันที
"ถ้างั้นก็ไปกันแค่ปาร์ตี้เดียวก็พอสิคะ ไปเจรจานี่นาไม่ได้ไปรบกันเสียหน่อย" เศษไม้เสนอไอเดียขึ้นมา
"โอ๊ยย!เจ็บ ผมเจ็บจังเลยหมอออ สงสัยต้องนอนพักอีกหลาายวันให้คนอื่นไปแทนทีนะ" หลอดแกล้งสำออยขึ้นมาทันที
"อย่ามาอู้ซะให้ยาก นายต้องไปด้วยในฐานะตัวแทนของพวกเรา" แล้วน้องเศษไม้ก็รักษาอาการบาดเจ็บให้หลอดโดยการนวดคลายจุด...ด้วยฝ่าเท้า
ฮิกะอิจิ หลอด เอลวาน่า ซาริส จึงลงเรือเล็กไปยังเกาะโดดเดี่ยวกลางทะเล อันเป็นรังลับของซีกูลด์ที่ชอบมาเล่นปาจานร่อนกับเกาว์
เมื่อทุกคนมาถึงเกาะเดินไปได้ซักพักก็พบกับกระท่อมของซีกูลด์ที่ใช้เป็นรังลับเล่นกับเกาว์อยู่ที่นี่
โฮฮฮกกกกกกก พอมาถึงประตูบ้านเกาว์ก็โผล่ออกมาเห่าไล่กลุ่มคนแปลกหน้า (ตกลงมันกลายเป็นหมาไปแล้ว?)
"ท่านกำลังประสบปัญหาหมาไม่ต้อนรับอยู่ใช่หรือไม่ ...พอกันทีกับปัญหาหมาไม่ถูกชะตาด้วยสิ่งนี้ ชุดคอสตูมปังคุง ่ใส่แล้วแม้แต่เจมส์ยังแยกไม่ออก.." โม้ไปได้อีกซักสิบห้านาทีฮิกะอิจิก็ใส่ชุดคอสกลายร่างเป็นปังคุง วิ่งไปทำท่าคิขุลิงกังหน้าเกาว์
ง่ำ ง่ำ แล้วฮิกะก็โดนเกาว์งาบเข้าไปทั้งหัว (ก็เกาว์มันใช่ลิงใช่หมาซะที่ไหนกันเล่า)
"มันสอบหมอมาได้ยังฟะเนี่ย..." หลอดจึงโชว์ท่าFalconStrikeส่งเกาว์กระเด็นเข้าป่าไปตรงจุดที่มันควรจะอยู่
"อย่าเสียเวลาอยู่เลยคนแต่งง่วงแล้ว รีบเข้าไปกันดีกว่า" ทุกคนจึงเดินเข้าบ้านไป พบซีกูลด์กำลังนั่งดูขำกลิ้งลิงกับหมาอยู่
"ไงซิกไม่เจอกันหลายวัน กัปตันเป็นยังไงบ้าง" ฮิกะถามซีกูลด์
"หึ ยังมีหน้ามาพูดดีอยู่อีกเหรอฮิกะ ลุงโซลิดสั่งให้ออกไปไล่ล่าพวกสามเทพโจรสลัดที่กลับมาไม่ใช่เหรอ? แล้วแกมัวไปทำอะไรอยู่"
ซีกูลด์ดูดทีวีเข้าหลุมมิติไปแล้วลุกขึ้นมา "แถมยังมีหน้าโผล่มาที่นี่แล้วยังพาศัตรูมาหาข้าอีก นี่แกคิดจะทรยศลุงโซลิดเหรอไง!"
"ฟังที่ข้าพูดก่อนซี่ซิก เรื่องมันยาวต้องใช้เวลา นั่งโซฟาอเนกประสงค์แอมเวย์ก่อนแล้วค่อยๆคุยกัน ซื้อวันนี้แถมเบาะรองตูดด้วยนะ" ฮิกะพยายามเกลี้ยกล่อม พร้อมทำหน้าที่คนขายแอมเวย์ที่ดีไปพร้อมๆกัน
"ไม่ฟังเว้ย! แหลกไปพร้อมกับสินค้าสั่วๆของแกนั่นแหละ" ซีกูลด์เร่งพลังหลุมมิติจนทำให้บ้านพังไปครึ่งแถบ
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า พูดไม่รู้เรื่องงั้นก็ตายซะเถอะเอ็ง!" เอลวาน่ามันพาเสียเรื่องอีกแล้วครับ ยิงออกไปแล้วทุกคนทำได้แต่คอตก
... "ช่วยไม่ได้แฮะ แบบนี้สงสัยต้องตื้บให้เชื่องก่อนแล้วค่อยเจรจา" ซาริสชักกระบี่ออกมาจำใจสู้
"ระวังด้วยนะทุกคน ซิกน่ะเก่งเป็นรองแค่เจ้าแห่งโจรสลัดโซลิดเท่านั้น" ฮิกะตะโกนเตือน
"ไหนว่าจะมาเจรจากันไม่ใช่เหรอไงค๊าาบ แล้วทำม๊าายมันถึงกลายเป็นแบบนี้เนี่ย..." หลอดได้แต่เซ็งมีแต่เรื่องเจ็บตัวส่งมาให้ตูทุกเมื่อเชื่อเรป
"พวกท่านกำลังประสบปัญหาเจอศัตรูเก่งเกินไปใช่หรือไม่ รองเท้าสเก๊ตเทอร์โบเผ่นออกจากการต่อสู้ด้วยความเร็ว 108km/hช่วยท่านได้ ซื้อวันนี้ใจดีสุดๆแถมให้สามคู่เลย"
"ซื้อๆๆ" หลอดรีบรูดบัตรเครดิตจ่ายแบบไม่คิด เพราะเจ้าซีกูลด์มันเปิดหลุมมิติเบ้อเร่อเท่อออกมาแล้ว!!!
"ทุกโคนน เผ่น!" หลอดติดรองเท้าเจ๊ตแล้วเผ่นคนแรก(เรื่องหนีโปรดวางใจมันได้) คนอื่นก็ตามมาติดๆพอหนีมาถึงเรือก็รีบแจวออกจากเกาะทันที
บรึ้มมมม ระเบิดมิติบีบอัดของซีกูลด์ทำทำเอาเกาะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ เรือบดของพวกหลอดที่ห่างออกจากฝั่งมาได้ไม่ไกล ถึงกับปลิวกลับไปอัดกับข้างฝาเรือทรอยทานิคที่จอดห่างออกไปหลายกิโลเลยทีเดียว
- "ฮิกะข้าจะเห็นแก่มิตรภาพซักครั้ง อย่ามาให้พวกข้าเห็นหน้าอีก! คราวหน้าเจอกันพวกแกตายแน่"
ซีกูลด์ก็ตะโกนจนได้ยินมาถึงเรือ พลังวัตรระดับสุดยอดบ่งบอกถึงความเก่งสุดๆจริงๆ
"อูย การเจรจาล้มเหลว" หลอดรอดตายมาได้หวุดหวิด(น่าจะพูดว่ายังไม่ได้เริ่มเจรจามากกว่า)
"คราวหน้าต้องสู้กับหมอนี่เหรอเนี่ย...งั้นเราจะเอาไงต่อไปดี"
"ไปมิดเดิลพอร์ทกันก่อนเถอะที่นั่นเป็นรังลับอีกแห่งของเรา สเปเชียลรูนแคนนอนก็ขนไปไว้ที่นั่น หุ้นส่วนใหญ่ของกูลุคคอมปะนี จิงโจ้เรนบาร์คที่เก้า กำลังคอยทุกคนไปสมทบอยู่"
ทุกคนจึงเดินทางไปมิดเดิ้ลพอร์ทกันเพื่อไปหาจิงโจ้เรนบาร์คที่เก้า
--Shiryu 12:53, 18 ตุลาคม 2007 (ICT)
ระหว่างทางที่ล่องเรือมานั้นพวกเขาก็พบสัตว์ทะเลยักษ์เข้ามาโจมตีแบบในซุยสี่เด๊ะ "น....นี่มัน!! ขนมจีบทะเลน้ำลึกที่แสนดุร้าย!!" (ตกลงพวกสัตว์ทะเลนี่ยกร้านติ่มซำมาเลยนะ)
"ทำไงดีล่ะ......เอา Shrike อัดหัวมันละกัน" ตูม!!! กิงโกะทิ้งดิ่งลงหัวมัน
"งั้นผมขอเสนอมีดสปาต้าตีจากโอริฮาลก้อนสามารถหั่นได้แม้แต่เมตัลในร้อคแมนตอนหดกระดอง แล้วท่านจะหมดปัญหาเล่นร้อคแมนไม่ผ่าน....."
"ตาย!! สปินอะรูนี่!!" เอลวาน่าซัดห่ากระสุน แย่งบทพูดฮิกะเพราะเดี๋ยวยาว
"มีดลี้คิมฮวงแปดอุดรเทพา ย้าก!!" ชินจูซัดซ้ำ
......บอสตายในเทิร์นเดียว.....น่าสงสารมันจริงๆ
"ท่ายืนดูและให้กำลังใจ ย้าก!!" ส่วนหลอดกลัวไม่มีบท เลยโดนกระทืบสมใจ
พอขนมจีบม่องไปแล้วก็ดรอปไอเท็มออกมา Pearl Shell, Silk, Mega Medicine, 12000 potch และจิงโจ้
"อ้าว มีอะไรอุบาทว์ๆอยู่ในท้องมันด้วยแฮะ"
"สงสัยโดนเจ้าขนมจีบกินเข้าไป"
แต่แล้วจิงโจ้ก็ลุกขึ้นมาบรรเลงเพลงนาร์ซิสต์กระหึ่ม "ต๊าย!! พวกเจ้าบังอาจมาเล่นงานขนมจีบที่น่ารักของเรา"
"เฮ้ย! เอ็งโดนขนมจีบแดกแล้วยังพูดมากอีก!!" เอลวาน่าอัดจิงโจ้พลางพยายามหาปุ่มปิดเพลงเพราะฟังแล้วพลังลด 30%
"เราไม่สนหละ เรางอนแล้วที่ท่านมาเล่นงานขนมจีบเรา อีกสองวันจะมีงานฉลองบ๊ะจ่างในเมืองมิดเดิ้ลพอร์ท ผู้คนต่างรอคอยที่จะกินขนมจีบอันนี้ขนาดไหนรู้ไหม ดูซิ ลูกตะกั่วเต็มพุงไปหมดแล้ว พวกท่านต้องชดใช้"
ท่าทางจะมีเควสต์ให้ทำอีกแล้วซี.....
"ไปใต้ดินมิดเดิ้ลพอร์ทนะ ที่นั่นมีแล็บผลิตติ่มซำลับ ไปบอกพ่อครัวที่นั่นให้ทำขนมจีบที่มีคุณภาพและสีสรรใกล้เคียงเจ้าตัวนี้มาภายในสามวัน ไม่งั้นเรา.....จะกลั้นใจตาย" จิงโจ้กัดผ้าเช็ดหน้า เห็นแล้วอยากจับใส่กลับลงไปในท้องขนมจีบจริงๆ
