Pirate King ep3
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 00:56, 18 ตุลาคม 2007 FLOW (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 12:53, 18 ตุลาคม 2007 Shiryu (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 142: | Line 142: | ||
| ---- | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 12:53, 18 ตุลาคม 2007 (ICT) | ||
| + | |||
| + | จองสองชม.เพราะแต่งไปแชทไป ^^v | ||
Revision as of 12:53, 18 ตุลาคม 2007
--Shiryu 21:44, 17 ตุลาคม 2007 (ICT)
"กลับไปรังลับบนนานัลก่อนแล้วกัน ป่านนี้คงได้สเปเชี่ยลรูนแคนน่อนมาแล้วหละ" กิงโกะเดนเสนอให้ล่องเรือวนไปวนมาเพื่อเพิ่มความยาวภาคโดยไม่ต้องเพิ่มฉากซักกะติ๊ด
"เฮ่ๆ จะพาเจ้าหมอโรคจิตนี่ไปรังลับจริงๆเหรอพี่ มันอาจโกหกเราจริงๆแล้วเป็นสายสืบเจ้าพวกนั้นก็ได้นา...." หลอดเริ่มวิตกจริตทั้งที่โดนน้องเศษไม้จับแบร์ฮักหัวทิ่มอยู่
"พวกท่านกำลังมีปัญหาเรื่องถูกหักหลังอยู่ใช่หรือไม่ ขจัดความยุ่งยากกับอาการหลังแอ่นที่ว่าได้ด้วยแอบโดมิคุ่ม รีบสั่งซื้อภายในหกนาทีนี้ แถมดอกเบี้ยและค่าจัดส่งให้อีกสามพัน...."
"ซื้อคร้าบ~" หลอดเสนอราคาให้สุดงาม เพื่อนๆก็ลืมไปว่ามีตัวปัญญานิ่มอยู่บนเรือคนนึงจึงช่วยกระทืบเตือนสติอีกรอบ...
"ฝากท่านหมอฮิกะช่วยรักษามันด้วยนะ" หลังสบายใจที่ได้ออกแรง เอลวาน่าก็เดินมาที่กราบเรือเห็นรถเกราะวิ่งฝ่าน้ำมา 2-3 คัน
"ท่านซาริส ท่านกิงโกะเดน ......" เสียงตะโกนเรียกจากรินมือขวาของทานุกินี่เอง
"อ้าวริน! พากองรถเกราะมาถึงนี่แล้วเหรอ ดีจัง เรากำลังจะไปสมทบพรรคพวกที่ฐานลับพอดี ไปด้วยกันสิ" กิงโกะเดนสั่งลูกน้องยกเอารถเกราะเข้ามาใส่เรือ แต่สภาพรถพังยับเยินแถมกองรถนับร้อยคันเหลือเพียง 2-3 คันแบบนี้มันน่าแปลก.....
"ตอนนี้เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! เราไปถึงฐานลับก่อนมาที่นี่........พวกของเจ้าแห่งโจรสลัดบุกเข้ามาทำลายเกาะนานัลเละเทะไปหมดแล้ว!!"
"หา!!!"
"เฮ่ๆ เราเจอพวกมันสองคนที่นี่ แล้วไหนเจ้าเร้ดเมจิกเชี่ยนก็พร้อมทรยศทุกเมื่อแบบคนอ่านไม่ต้องนั่งลุ้นอีก แบบนี้พวกมันก็น่าจะเหลือจริงๆแค่สองคนเองนี่นา....." ทุกคนก็คิดแบบนั้น คนก็น้อยอยู่แล้วทำไมมันโดนตัดกำลังฮวบฮาบขนาดนี้ฟะ
"ไอ้รังลับเท่ารังหนูนั่นคนเดียวก็พอแล้วหละข้าว่า" เอลวาน่า.......คิดในใจ เพราะขืนพูดออกมาคงเจออย่างน้อยห้าชุดตีนโจรสลัดบนเรือเตรียมกระทืบ
"พวกนั้นช่วยให้ชั้นหนีออกมาได้หวุดหวิด ฟอนก็โดนเจี๋ยนไปแล้ว โชคดีที่เราย้ายรูนแคนน่อนที่เพิ่งได้มาไปที่อื่นทัน เลยไม่ถูกพวกมันชิงไป แบบนี้ก็ยังพอมีโอกาส" เมื่อได้ยินรินพูดดังนั้นทุกคนก็โล่งใจ (นี่แกไม่ได้ห่วงพวกสมาชิกผีเลยใช่มั้ย?)
ตัดมาทางนานัลที่สภาพเละเทะเหมือนประเทศเทยช่วงเกิดวิกฤตการณ์ทางการเมีย....
"พวกเราอย่าเพิ่งยอมแพ้! มันลงมาแค่คนเดียว ถ้าปล่อยให้มันทำลายทุกอย่างได้คงไม่มีหน้ากลับมาพบคนอื่นๆหลังเกมส์โอเวอร์แน่!!" สมาชิกผีคนหนึ่งกล่าวขึ้น แต่ขี้เกียจพลิกดูรายชื่อในเว็บ เดี๋ยวก็ตายแล้ว
"ยิงรูนแคนน่อนทั้งหมด ถล่มมันซะ!!"
กระสุนจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าใส่ชายหมายเลขหนึ่งของกลุ่มเจ้าแห่งโจรสลัดแต่ก็ถูกดูดลงหลุมมิติไปในพริบตา
"สกิลควบคุมหลุมมิติ.....บัดซบ!! สกิลขี้โกงระดับนี้ใครจะไปชนะมันได้วะ! โคนาเม้งใส่ของแบบนี้เข้ามาได้ไง!!?"
"ในบอร์ดของเรามีคนอยู่สองประเภท......คนที่โพสต์เยอะ กับคนที่โพสต์น้อย คนโพสต์เยอะจะได้บทดีๆ ....และคนโพสต์น้อย จะต้องตาย..." ชายคนนั้นกล่าวขึ้นด้วยประโยคที่ฟังก็รู้แล้วว่าเอาบทใครมาดัดแปลงแปลกๆ ก่อนซัดหลุมมิติดูดทุกอย่างหายสาปสูญไปจากซุยโคยูนิเวิร์สตลอดกาล ....แต่ยังเสียตังค์คอนทินิวเข้ามาเล่นใหม่ได้เรื่อยๆ ไม่งั้นโคนาเม้งจะเสียลูกค้า
หลังทุกอย่างถูกทำลายพินาศเป็นหน้ากลองไปแล้วสมาชิกรังลับคนหนึ่งที่นอนจมกองเลือดก็พร่ำบ่นต่อบร๊ะเจ้า "บร๊ะเจ้า....ข้าเชื่อ ข้านับถือท่าน ทำไมท่านถึงทำให้มันเป็นแบบนี้....." แล้วก็สิ้นลมไป
สมาชิกหมายเลขหนึ่งที่ไม่ไ่ด้นับถือทั้งพระเจ้าและบร๊ะเจ้าจอร์จฟังแล้วก็ขบขัน "โง่สิ้นดี พระเจ้ามันมีจริงซะที่ไหนกัน"
"พระเจ้าน่ะมี....."
เสียงของโซลิด เจ้าแห่งโจรสลัดดังขึ้นจากท้องฟ้า ปราสาทดำเรือขนาดมหึมาเท่าปราสาทล่องฝ่าฝูงเมฆดำออกมาสะท้อนกับแสงจันทร์
"....แต่พระเจ้าเกลียดมนุษย์ ถึงได้พยายามทำให้พวกมันตายสิ้นไป"
เมื่อได้ยินแบบนั้นซีกูลด์ หมายเลขหนึ่งของกลุ่มเจ้าแห่งโจรสลัดก็โต้ตอบกลับไป "พูดแบบนั้นก็ถูก ต่อไปจะให้ข้าไปทำลายที่ไหนอีกล่ะตาแก่?"
"เจ้าฮิกะมันหายสาปสูญไปหลายวันแล้ว ช่วยไปตามมันกลับมาหน่อยซิ ถ้าหายตัวไปเพราะเรื่องไม่เข้าท่าก็เอากลับมาแค่หัวนะ"
"แต่ก่อนลุงชอบใจสินค้ามันมากไม่ใช่เรอะ?"
"เป้าหมายเราตอนนี้แสนยิ่งใหญ่ อย่าให้เรื่องมิตรภาพภายในกลุ่มมาทำให้มันเละเทะไปซะก่อน" เร้ดเมจิกเชี่ยนที่ยืนอยู่ข้างโซลิดพูดขึ้น
"ฮ่าๆๆ เอาสิ ยังไงข้าก็จะติดตามลุงโซลิดไปจนชั่วชีวิตอยู่แล้ว ต่อให้ลุงจะเลิกสนุกกับการไล่ฆ่าปูยักษ์ไปวันๆ แล้วเปลี่ยนมาไล่ฆ่าฮีโร่หรือโจรสลัดแทนข้าก็จะอยู่ข้างลุง" แล้วซีกูลด์ก็พุ่งตัวจากพื้นขึ้นมาบนปราสาทดำสมทบกับอีกสองคนยืนเก๊กท่าน่าเอาฉากนี้ไปอัดกรอบหลอกขายเด็กยิ่งนัก
--FLOW 23:28, 17 ตุลาคม 2007 (ICT)
ตัดกลับมาบนเรือทรอยทานิค หลังจากได้รับฟังข่าวร้านจากคนแต่งคนก่อนแล้วทุกคนก็ต้องเปลี่ยนแผนกันใหม่
"ถ้างั้นเราไปหาหมายเลข1 ซีกูลด์ กันก่อนดีไหม หมอนั่นต้องเชื่อเรื่องที่ข้าพูดแน่เพราะชอบมาซื้อแอมเวย์ของข้าบ่อยๆ ทีนี้เราก็จะได้กำจัดเจ้าตัวการเร้ดเมจิกเชี่ยนนั่นได้ง่ายๆ" ฮิกะเสนอไอเดียไปพลางหยอดน้ำข้าวต้มให้หลอดไป
"จะให้เรากลับไปเจอหน้าคนที่พึ่งจะไล่ฆ่าเรามางั้นเหรอไง!" รินโวยขึ้นมาทันที
"ถ้างั้นก็ไปกันแค่ปาร์ตี้เดียวก็พอสิคะ ไปเจรจานี่นาไม่ได้ไปรบกันเสียหน่อย" เศษไม้เสนอไอเดียขึ้นมา
"โอ๊ยย!เจ็บ ผมเจ็บจังเลยหมอออ สงสัยต้องนอนพักอีกหลาายวันให้คนอื่นไปแทนทีนะ" หลอดแกล้งสำออยขึ้นมาทันที
"อย่ามาอู้ซะให้ยาก นายต้องไปด้วยในฐานะตัวแทนของพวกเรา" แล้วน้องเศษไม้ก็รักษาอาการบาดเจ็บให้หลอดโดยการนวดคลายจุด...ด้วยฝ่าเท้า
ฮิกะอิจิ หลอด เอลวาน่า ซาริส จึงลงเรือเล็กไปยังเกาะโดดเดี่ยวกลางทะเล อันเป็นรังลับของซีกูลด์ที่ชอบมาเล่นปาจานร่อนกับเกาว์
เมื่อทุกคนมาถึงเกาะเดินไปได้ซักพักก็พบกับกระท่อมของซีกูลด์ที่ใช้เป็นรังลับเล่นกับเกาว์อยู่ที่นี่
โฮฮฮกกกกกกก พอมาถึงประตูบ้านเกาว์ก็โผล่ออกมาเห่าไล่กลุ่มคนแปลกหน้า (ตกลงมันกลายเป็นหมาไปแล้ว?)
"ท่านกำลังประสบปัญหาหมาไม่ต้อนรับอยู่ใช่หรือไม่ ...พอกันทีกับปัญหาหมาไม่ถูกชะตาด้วยสิ่งนี้ ชุดคอสตูมปังคุง ่ใส่แล้วแม้แต่เจมส์ยังแยกไม่ออก.." โม้ไปได้อีกซักสิบห้านาทีฮิกะอิจิก็ใส่ชุดคอสกลายร่างเป็นปังคุง วิ่งไปทำท่าคิขุลิงกังหน้าเกาว์
ง่ำ ง่ำ แล้วฮิกะก็โดนเกาว์งาบเข้าไปทั้งหัว (ก็เกาว์มันใช่ลิงใช่หมาซะที่ไหนกันเล่า)
"มันสอบหมอมาได้ยังฟะเนี่ย..." หลอดจึงโชว์ท่าFalconStrikeส่งเกาว์กระเด็นเข้าป่าไปตรงจุดที่มันควรจะอยู่
"อย่าเสียเวลาอยู่เลยคนแต่งง่วงแล้ว รีบเข้าไปกันดีกว่า" ทุกคนจึงเดินเข้าบ้านไป พบซีกูลด์กำลังนั่งดูขำกลิ้งลิงกับหมาอยู่
"ไงซิกไม่เจอกันหลายวัน กัปตันเป็นยังไงบ้าง" ฮิกะถามซีกูลด์
"หึ ยังมีหน้ามาพูดดีอยู่อีกเหรอฮิกะ ลุงโซลิดสั่งให้ออกไปไล่ล่าพวกสามเทพโจรสลัดที่กลับมาไม่ใช่เหรอ? แล้วแกมัวไปทำอะไรอยู่"
ซีกูลด์ดูดทีวีเข้าหลุมมิติไปแล้วลุกขึ้นมา "แถมยังมีหน้าโผล่มาที่นี่แล้วยังพาศัตรูมาหาข้าอีก นี่แกคิดจะทรยศลุงโซลิดเหรอไง!"
"ฟังที่ข้าพูดก่อนซี่ซิก เรื่องมันยาวต้องใช้เวลา นั่งโซฟาอเนกประสงค์แอมเวย์ก่อนแล้วค่อยๆคุยกัน ซื้อวันนี้แถมเบาะรองตูดด้วยนะ" ฮิกะพยายามเกลี้ยกล่อม พร้อมทำหน้าที่คนขายแอมเวย์ที่ดีไปพร้อมๆกัน
"ไม่ฟังเว้ย! แหลกไปพร้อมกับสินค้าสั่วๆของแกนั่นแหละ" ซีกูลด์เร่งพลังหลุมมิติจนทำให้บ้านพังไปครึ่งแถบ
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า พูดไม่รู้เรื่องงั้นก็ตายซะเถอะเอ็ง!" เอลวาน่ามันพาเสียเรื่องอีกแล้วครับ ยิงออกไปแล้วทุกคนทำได้แต่คอตก
... "ช่วยไม่ได้แฮะ แบบนี้สงสัยต้องตื้บให้เชื่องก่อนแล้วค่อยเจรจา" ซาริสชักกระบี่ออกมาจำใจสู้
"ระวังด้วยนะทุกคน ซิกน่ะเก่งเป็นรองแค่เจ้าแห่งโจรสลัดโซลิดเท่านั้น" ฮิกะตะโกนเตือน
"ไหนว่าจะมาเจรจากันไม่ใช่เหรอไงค๊าาบ แล้วทำม๊าายมันถึงกลายเป็นแบบนี้เนี่ย..." หลอดได้แต่เซ็งมีแต่เรื่องเจ็บตัวส่งมาให้ตูทุกเมื่อเชื่อเรป
"พวกท่านกำลังประสบปัญหาเจอศัตรูเก่งเกินไปใช่หรือไม่ รองเท้าสเก๊ตเทอร์โบเผ่นออกจากการต่อสู้ด้วยความเร็ว 108km/hช่วยท่านได้ ซื้อวันนี้ใจดีสุดๆแถมให้สามคู่เลย"
"ซื้อๆๆ" หลอดรีบรูดบัตรเครดิตจ่ายแบบไม่คิด เพราะเจ้าซีกูลด์มันเปิดหลุมมิติเบ้อเร่อเท่อออกมาแล้ว!!!
"ทุกโคนน เผ่น!" หลอดติดรองเท้าเจ๊ตแล้วเผ่นคนแรก(เรื่องหนีโปรดวางใจมันได้) คนอื่นก็ตามมาติดๆพอหนีมาถึงเรือก็รีบแจวออกจากเกาะทันที
บรึ้มมมม ระเบิดมิติบีบอัดของซีกูลด์ทำทำเอาเกาะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ เรือบดของพวกหลอดที่ห่างออกจากฝั่งมาได้ไม่ไกล ถึงกับปลิวกลับไปอัดกับข้างฝาเรือทรอยทานิคที่จอดห่างออกไปหลายกิโลเลยทีเดียว
- "ฮิกะข้าจะเห็นแก่มิตรภาพซักครั้ง อย่ามาให้พวกข้าเห็นหน้าอีก! คราวหน้าเจอกันพวกแกตายแน่"
ซีกูลด์ก็ตะโกนจนได้ยินมาถึงเรือ พลังวัตรระดับสุดยอดบ่งบอกถึงความเก่งสุดๆจริงๆ
"อูย การเจรจาล้มเหลว" หลอดรอดตายมาได้หวุดหวิด(น่าจะพูดว่ายังไม่ได้เริ่มเจรจามากกว่า)
"คราวหน้าต้องสู้กับหมอนี่เหรอเนี่ย...งั้นเราจะเอาไงต่อไปดี"
"ไปมิดเดิลพอร์ทกันก่อนเถอะที่นั่นเป็นรังลับอีกแห่งของเรา สเปเชียลรูนแคนนอนก็ขนไปไว้ที่นั่น หุ้นส่วนใหญ่ของกูลุคคอมปะนี จิงโจ้เรนบาร์คที่เก้า กำลังคอยทุกคนไปสมทบอยู่"
ทุกคนจึงเดินทางไปมิดเดิ้ลพอร์ทกันเพื่อไปหาจิงโจ้เรนบาร์คที่เก้า
--Shiryu 12:53, 18 ตุลาคม 2007 (ICT)
จองสองชม.เพราะแต่งไปแชทไป ^^v
