Hugo 3

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

(Difference between revisions)
Jump to: navigation, search
Revision as of 00:43, 21 กุมภาพันธ์ 2009
Medius (พูดคุย | contribs)
(Lake Castle)
← Previous diff
Revision as of 02:57, 22 กุมภาพันธ์ 2009
Medius (พูดคุย | contribs)

Next diff →
Line 1,059: Line 1,059:
|} |}
-แล้วการต่อสู้จะเริ่มขึ้น วิธีที่คนเขียนใช้ ก็คือ ใช้รูนประจำตัว Shining Wind ของฟูบา โจมตีไปที่ เลโอ (จะโจมตีได้สามตัว) ใช้รูน Wrath ของฮอคเล็ค เพื่อทำให้ตัวเองติดสถานะ Berserk และใช้รูนน้ำ Breath of Ice ของจ่าโจ โจมตีไปที่โรแลนด์ (จะโจมตีได้ครบทุกตัว) จากนั้น เข้าเทิร์นสองและสาม ก็อัดพวกมันให้เกลี้ยงซะ (แค่ล้มโรแลนด์ และเลโอได้ ก็จะชนะแล้ว)!! พอชนะได้ พวกเราจะทำการโต้วาทีกันเล็กน้อย ก่อนจะหลบหนีออกมาจากปราสาทบราส แล้วฮอคเล็ค และมูอา จะเข้าร่วมเป็น 108 ดาว +แล้วการต่อสู้จะเริ่มขึ้น วิธีที่คนเขียนใช้ ก็คือ ใช้รูนประจำตัว Shining Wind ของฟูบา โจมตีไปที่ เลโอ (จะโจมตีได้สามตัว) ใช้รูน Wrath ของฮอคเล็ค เพื่อทำให้ตัวเองติดสถานะ Berserk และใช้รูนน้ำ Breath of Ice ของจ่าโจ โจมตีไปที่โรแลนด์ (จะโจมตีได้ครบทุกตัว) จากนั้น เข้าเทิร์นสองและสาม ก็อัดพวกมันให้เกลี้ยงซะ (แค่ล้มโรแลนด์ และเลโอได้ ก็จะชนะแล้ว)!! พอชนะได้ พวกเราจะทำการโต้วาทีกันเล็กน้อย ก่อนจะหลบหนีออกมาจากปราสาทบราส แล้วฮอคเล็ค และมูอา จะเข้าร่วมเป็น 108 ดาว
 + 
 +* Hallec จะมีไอเท็มอาหารที่ชื่อว่า Crab Rice Bowl อยู่ ให้เก็บไอเท็มชิ้นนี้เอาไว้ เพราะจะต้องใช้มันในการชวนเพื่อนคนต่อไป แต่หากเผลอกดใช้ ไป มันก็สามารถหามันจาก ปีศาจที่เป็นปู ที่อยู่ในป่าคูพูท (แต่โอกาสได้นั้น ค่อนข้างยากอยู่นะ)
{| border="0" {| border="0"
Line 1,136: Line 1,138:
'''Mua has joined the 108 Stars''' '''Mua has joined the 108 Stars'''
-แล้วเราจะออกมาที่แผนที่โลก เพื่อดำเนินเนื้อเรื่องต่อไป เราจะต้องกลับไปที่ ถ้ำใหญ่กัน+แล้วเราจะออกมาที่แผนที่โลก เพื่อดำเนินเนื้อเรื่องต่อไป เราจะต้องกลับไปที่ ถ้ำใหญ่กัน แต่ก่อนหน้านั้น เราควรจะใช้เวลานี้ ไปชวนเพื่อนที่อยู่ที่หมู่บ้านเป็ดเสียก่อน
 + 
 +==Duck Village==
 + 
 +เมื่อเข้ามาแล้ว ให้ถอดไอเท็ม Crab Rice Bowl ออกจากตัว Hallec (อย่าใช้หรือทิ้งนะ) แล้วไปที่ร้านไอเท็ม ขึ้นไปชั้นสอง เราจะเจอกับเมย์มิ (Mamie) เชฟสาว คนทำอาหารประจำภาคนี้ คุยกับเธอ เพื่อชวนเธอเข้าพวก แล้วเธอจะขอให้เราช่วยหา Crab Rice Bowl ให้เธอ
 + 
 +{| border="0"
 +|-
 +|style="background:#c0c0c0; color:#000000; font-family:monospace;"|
 +เมย์มิ : ห๊า? ฉันเหรอ? ฉันชื่อว่า เมย์มิ เป็นคนครัวน่ะ ฉันกำลังหาของบางอย่างอยู่น่ะ
 + 
 +ฮิวโก้ : หาอะไรอยู่ล่ะ?
 + 
 +เมย์มิ : ฉันกำลังหา Crab Rice Bowl อยู่น่ะ ฉันได้ยินมาว่ามันอยู่ในป่าคูพูท ป่าคูพูทอยู่ที่ไหนงั้นเหรอ? อยู่ใกล้ที่นี่หรือเปล่า?
 + 
 +ฮิวโก้ : นี่ใช่ของที่คุณกำลังตามหาอยู่หรือเปล่าครับ?
 + 
 +เมย์มิ : นั่นคือ Crab Rice Bowl งั้นเหรอ? นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นมันเลยนะเนี่ย... อืม ฉันขอได้ไหม? ฉันอยากจะลองทำอะไรสักอย่างน่ะ
 +|}
 + 
 +แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา
 + 
 +1. เอาสิ เอาไปได้เลย
 + 
 +2. เสียใจ ไม่ให้หรอก
 + 
 +เลือกข้อแรกไป แล้วเราจะได้ เมย์มิ มาเป็นเพื่อน 108 ดาว
 + 
 +{| border="0"
 +|-
 +|style="background:#c0c0c0; color:#000000; font-family:monospace;"|
 +ฮิวโก้ : มันเป็นของคุณแล้ว
 + 
 +'''You present Crab Rice Bowl'''
 + 
 +เมย์มิ : งั้นเหรอ? ขอบใจนะ แล้วก็อีกเรื่อง เธอรู้จักปราสาทบูเดฮัคไหมล่ะ? ฉันได้ยินมาว่าพวกเขาเปิดพื้นที่ให้เช่าอยู่น่ะ
 + 
 +ฮิวโก้ : แน่นอน ผมรู้จักปราสาทบูเดฮัคนะ
 + 
 +เมย์มิ : จริงเหรอเนี่ย? มันอยู่ที่ไหนล่ะ?... ตกลง... อืม เข้าใจแล้ว ฉันคิดว่าฉันจะไปดูด้วยตัวเองนะ
 + 
 +แล้วเมย์มิจะวิ่งลงบันไดไป ก่อนที่จะหันกลับมาโบกมือขอบคุณเรา
 + 
 +เมย์มิ : ขอบคุณมากเลยนะ!
 +|}
 + 
 +'''Mamie has joined the 108 Stars'''
 + 
 +จากนั้น ก็ให้ไปที่โรงแรม เมื่อผ่านประตูด้านหลังโรงแรมไปแล้ว จะเป็นส่วนที่เราสามารถไปเข้าบ้านได้ 2 หลัง เราจะเห็นคนใส่ชุดประหลาด ๆ อยู่คนนึง กำลังทำท่าเหมือนกำลังมองหาอะไรสักอย่าง คุยกับเขา เขาคือ ฮอเทซ ที่ 7 เขาจะถามทางไปปราสาทบูเดฮัค
 + 
 +{| border="0"
 +|-
 +|style="background:#c0c0c0; color:#000000; font-family:monospace;"|
 +ฮอเทซ ที่ 7 : นี่คือบูเดฮัคที่เขาล่ำลือกันหรือเปล่านะ? ผมมองไปเห็นแต่น้ำ... ปราสาทก็ดูหลังเล็กกว่าที่ผมจินตนาการเอาไว้เสียอีกนะ
 + 
 +ฮิวโก้ : บูเดฮัคงั้นเหรอ? ไม่ใช่หรอก ที่นี่คือ หมู่บ้านของเผ่าเป็ด แห่งกลาสแลนด์ต่างหากเล่า
 + 
 +ฮอเทซที่ 7 : พระเจ้าช่วย... นายกำลังจะบอกว่านี่ไม่ใช่ปราสาทที่ผมตามหาอยู่งั้นเหรอ?
 + 
 +ฮิวโก้ : ปราสาทบูเดฮัคอยู่ไกลจากที่นี่มากเลยนะ
 + 
 +ฮอเทซที่ 7 : นายรู้จักที่ตั้งของบูเดฮัคงั้นเหรอ? ผมต้องการที่จะไปเปิดร้านที่นั่นน่ะ
 +|}
 + 
 +แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา
 + 
 +1. บอกที่ตั้งให้เขา
 + 
 +2. ไม่บอก
 + 
 +เลือกข้อแรก แล้วฮอเทซที่ 7 จะเดินไปคนละทางกับที่เราบอก อย่าห่วงไปเลย หมอนี่ มันหลงทางไปเรื่อย เดี๋ยวเราจะต้องตามไปหามันอีกที่อยู่ดี
 + 
 +{| border="0"
 +|-
 +|style="background:#c0c0c0; color:#000000; font-family:monospace;"|
 +ฮิวโก้ : ขึ้นเหนือผ่านภูเขาไป บูเดฮัคจะติดอยู่กับทะเลสาบนะ
 + 
 +ฮอเทซที่ 7 : แค่งั้นเหรอ? ขอบคุณท่านมากเลยนะ
 + 
 +แล้วฮอเทซที่ 7 จะเดินไปอีกทาง...
 + 
 +ฮิวโก้ : ชักสงสัยแล้วสิว่าจะไปถึงหรือเปล่า
 +|}
 + 
 +จากนั้น ก็ให้เข้าบ้านหลังขวา (บ้านหลังที่ฮอเทซที่ 7 มองไปตะกี้นั่นหละ)เข้าไป เราจะเจอเหตุการณ์ทันที ดูเหมือนว่า เราจะเข้ามาพบเหตุการณ์ฆาตกรรมบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวเข้าเสียแล้ว... เราจะได้เห็น เป็ดตัวหนึ่ง นอนตายอยู่ พร้อมด้วยเป็ด เจ้าของโรงแรมตัวนึง กับยอดนักสืบโคนัน เอ๊ย!! นักสืบ คิด (Kidd) เขาจะขอความช่วยเหลือจากเรา
 + 
 +{| border="0"
 +|-
 +|style="background:#c0c0c0; color:#000000; font-family:monospace;"|
 +ฮิวโก้ : นี่มันเกิดอะไรกันขึ้นเนี่ย?
 + 
 +คิด : นี่เป็นคดีฆาตกรรมอย่างไม่ต้องสงสัย ในทางการแล้ว น่าจะเรียกว่า คดีฆาตกรรมเป็ดล่ะนะ
 + 
 +แล้วคิด จะเข้าไปดูศพใกล้ ๆ
 + 
 +คิด : เท่าที่ดูจากรายชื่อแขกของโรงแรม เหยื่อมีชื่อว่า โจนาธาน กระดูกทุกส่วนในร่างกายนั้นหักหมด ไม่มีของใช้ส่วนตัวอะไรหายไป อาจจะเป็นเรื่องความแค้นส่วนตัว คงไม่ใช่คดีง่าย ๆ แน่ นายอยากจะช่วยผมไหมล่ะ?
 +|}
 + 
 +แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา
 + 
 +1. ตกลง ผมจะช่วยนายแล้วกัน
 + 
 +2. ขอโทษนะ ผมกำลังยุ่ง
 + 
 +ให้เลือกข้อแรก เพื่อช่วยเหลือเขาไป แล้วคิดจะสวมผ้าคาดตาแสนเชย (ไม่ได้ช่วยให้ดูดีขึ้นมาเลย = =") แล้วขอให้เราไปช่วยหาข้อมูล
 + 
 +{| border="0"
 +|-
 +|style="background:#c0c0c0; color:#000000; font-family:monospace;"|
 +ฮิวโก้ : ตกลง ผมจะช่วยนายแล้วกัน
 + 
 +คิด : ขอบใจนะ! งั้น ก็เริ่มงานกันได้เลย!
 + 
 +แล้วอยู่ดี ๆ คิดก็จะสวมผ้าคาดตาสีแดง เพิ่มความสามารถในการวินิจฉัยคดีได้เร็วขึ้น 3 เท่าออกมา...
 + 
 +คิด : ผมมาแล้ว!
 + 
 +ฮิวโก้ : .....
 + 
 +คิด : มาเริ่มกันที่จุดเริ่มต้นกันก่อนนะ เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อผมเข้ามาเช็คอินที่โรงแรมแห่งนี้
 + 
 +แล้วฉากจะเป็นภาพขาวดำ ย้อนอดีต ในขณะที่คิดกำลังคุยกับเจ้าของโรงแรมอยู่นั่นเอง...
 + 
 +คิด : ทันใดนั้น พวกเราก็ได้ยินเสียงอะไรที่ถูกบดและแตกออกอย่างน่ากลัวดังมาจากห้องของคุณโจนาธาน เป็นเสียงที่ฟังดูไม่เหมือนเป็นเสียงไม้หักได้เลย
 + 
 +ทั้งคิดและเจ้าของโรงแรม ก็รีบวิ่งไปที่ห้องของโจนาธานทันที โดยที่เหมือนจะมีเป็ดตัวหนึ่งเห็นเหตุการณ์นี้ด้วย... แล้วพวกคิด ก็เข้ามาพบว่าโจนาธานอยู่ในสภาพที่ตายแล้ว
 + 
 +เจ้าของโรงแรม : พระเจ้าช่วย!
 + 
 +คิด : เงียบก่อน! อย่าแตะต้องอะไรนะ! ทั้งหมดนี่ถือว่าเป็นหลักฐานนะ นี่เป็นคดีฆาตกรรมแน่ ๆ
 + 
 +เจ้าของโรงแรม : ฆาตกรรมงั้นเหรอ?
 + 
 +คิด : ที่ไหนก็ตามที่ผมไป ผมจะต้องเข้าไปพัวพันกับคดีแบบนี้หละ เรื่องแบบนี้ก็มาพร้อมกับการเป็นนักสืบที่มีชื่อเสียงล่ะนะ
 + 
 +(ที่พูดออกมาเนี่ย เหมือนกำลังแซวการ์ตูนบางเรื่องอยู่นะ ว่ามะ?)
 + 
 +แล้วคิดจะเล่าเรื่องของตัวเองจบ พวกเราจะมาคุยกันต่อ
 + 
 +ฮิวโก้ : งั้น โจนาธานก็อยู่คนเดียวในห้องงั้นสิ?
 + 
 +เจ้าของโรงแรม : ใช่แล้วล่ะ ตอนเราเข้ามาในห้อง ก็ไม่เห็นมีร่องรอยอะไรของฆาตกรเลย ในเวลานั้น มีเพียงแค่ตัวคุณนักสืบ ตัวผมที่อยู่ใกล้ที่เกิดเหตุ และโฮยาด ที่เป็นภารโรง ที่อยู่ที่ลานน่ะ
 + 
 +ฮิวโก้ : ภารโรงที่อยู่ที่ลานงั้นเหรอ?
 + 
 +เจ้าของโรงแรม : ใช่แล้ว นายจะไปถามคำถามเขาทีหลังก้ได้นะ
 + 
 +คิด : ตอนนี้ ต้องสำรวจห้องกันก่อนนะ มันต้องมีเบาะแสทิ้งเอาไว้อยู่เสมอนั่นหละ! เต็มที่กันเลยนะ!
 +|}
 + 
 +แล้วเราจะได้บังคับตัวฮิวโก้ (เราจะยังไม่สามารถออกจากตัวบ้านนี้ได้ชั่วคราว) ให้เดินไปที่หน้าต่างที่อยู่ด้านใน แล้วฮิวโก้จะรำพึงขึ้นมา
 + 
 +{| border="0"
 +|-
 +|style="background:#c0c0c0; color:#000000; font-family:monospace;"|
 +ฮิวโก้ : หน้าต่างเล็กจังแฮะ แต่ก็เปิดออกจากด้านในอยู่ เด็กน่าจะสามารถผ่านไปได้ล่ะนะ
 +|}
 + 
 +ไปที่ตู้เก็บของ ที่อยู่มุมห้อง แล้วฮิวโก้จะรำพึงขึ้นมาอีก
 + 
 +{| border="0"
 +|-
 +|style="background:#c0c0c0; color:#000000; font-family:monospace;"|
 +ฮิวโก้ : กลิ่นแปลก ๆ แฮะ กลิ่นเหมือนถ่านกำลังไหม้เลย ดูเหมือนจะมีสมุนไพรอะไรสักอย่างที่ถูกเผาแล้วอยู่ในแจกันด้วยแฮะ
 +|}
 + 
 +จากนั้นก็ไปสำรวจที่ตัวโจนาธาน
 + 
 +{| border="0"
 +|-
 +|style="background:#c0c0c0; color:#000000; font-family:monospace;"|
 +ฮิวโก้ : อยากจะหันหลังกลับเป็นบ้าเลย นี่มันน่ากลัวชะมัด ทั้งแขน ขา บิดและฉีกเข้าหากันเองหมดเลย แต่หน้าเขาก็ยังดูมีความสุขอย่างประหลาด เท่าที่ดูจากขนที่ยังคงนุ่มอยู่ นี่ต้องไม่ได้เกิดการต่อสู้กันขึ้นแน่ ๆ เขาโดนทำร้ายในตอนที่เขาหลับอยู่งั้นเหรอเนี่ย?
 +|}
 + 
 +แล้วกลับไปคุยกับคิด แล้ว เขาจะให้เราออกไปหาเบาะแสที่อยู่ข้างนอก
 + 
 +{| border="0"
 +|-
 +|style="background:#c0c0c0; color:#000000; font-family:monospace;"|
 +คิด : นี่เป็นเบาะแสทั้งหมดที่เราสามารถหาได้แล้ว ต่อไป ออกไปข้างนอก และไปถามหาข้อมูลเพิ่มเติมนะ ผมหวังพึ่งนายนะ! ช่วยเอาข้อมูลที่ฟังดูน่าเชื่อถือกลับมาล่ะ!
 +|}
 + 
 +เมื่อบังคับฮิวโก้ได้ ให้เราออกไปคุยกับโฮยาด เป็ดที่อยู่ข้างนอก แล้วเขาจะบอกว่าไม่พบใครที่น่าสงสัยออกมาเลย ก่อนที่พวกคิดจะเข้าไป แล้วบอกให้เราไปที่ร้านแลกเปลี่ยนอยู่
'''to be continued''' '''to be continued'''

Revision as of 02:57, 22 กุมภาพันธ์ 2009

เริ่มมา เราจะอยู่ที่แผนที่โลก แล้ว Mt. Heitou, Yaza Plain และ Lake Castle จะปรากฎขึ้นมา ให้เราเดินทางไปที่ Lake Castle ไปเลย!!! (เราสามารถไปเอา ฟูบา เข้าร่วมกลุ่มได้ที่ แอน ในโรงแรมของถ้ำใหญ่)

สารบัญ

Lake Castle

เมื่อเข้ามา เราจะพบเหตุการณ์ทันที

จ่าโจ : ที่นี่ดูไม่เหมือนปราสาทเท่าไรเลยนะ ออกจะดูรื่นรมย์

ลิลลี่ : ก็คงเพราะมีอะไรหลาย ๆ อย่างมาผสมกันอยู่ที่นี่ล่ะมั้ง ก็เหมือนพวกซุปอะไรประมาณนั้นไง!

จ่าโจ : มาลองดูกันดีกว่า ว่าพวกเราจะได้เจอกับเจ้าของปราสาทหรือเปล่า ไม่งั้นล่ะก็ พวกเราก็จะต้องคิดหาแผนใหม่กัน

ให้เดินเข้าไปจนถึงที่บริเวณหน้าปราสาท แล้วเราจะพบกับเหตุการณ์ที่พวกสมาชิกสภาของพวกเซกเซ็นจะเดินออกมาจากปราสาท แล้วคุยกับโธมัส เจ้าของปราสาท

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ข้าเชื่อว่าข้าอธิบายชัดเจนแล้วนะ แกจะต้องไม่สร้างปัญหาให้พ่อของแกมากไปกว่านี้อีกแล้ว

โธมัส : สร้างปัญหาให้เขางั้นเหรอ? แต่ผมไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรเลยนะ

สมาชิกสภาเซกเซ็น : สิ่งที่แกกำลังทำอยู่ตอนนี้ ก็ทำให้เขาแย่พออยู่แล้ว พวกเราไม่สามารถมาสนใจเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับเรื่องยืนยันทรัพย์สิน ในอดีตได้หรอกนะ ตอนนี้ มันเป็นของเซกเซ็นแล้ว!

เซบาสเตียน : แต่พวกเราก็ให้คุณดูหลักฐานที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วนี่นา ที่บอกว่า ดินแดนแห่งนี้เปิดรับทุกคน แม้แต่คนที่ไม่ใช่เซกเซ็นก็ตาม

สมาชิกสภาเซกเซ็น : แผ่นหนังนั้นน่ะ ไม่มีค่าแม้แต่ฝุ่นที่เกาะอยู่ด้วยซ้ำ รีบ ๆ จัดข้าวของและเตรียมตัวย้ายออกซะ เมื่อถึงเวลาที่ข้ากลับมาอีกนะ!

โธมัส : แต่ว่า ท่านครับ...

แล้วสมาชิกสภาเซกเซ็นคนนั้น จะเดินกลับไป และมาเจอกับพวกฮิวโก้ที่อยู่ตรงนั้นพอดี

สมาชิกสภาเซกเซ็น : หือม์? เจ้าเด็กป่าเถื่อนกลาสแลนด์... ข้านึกไม่ออกหรอกนะว่าทำไมแกถึงได้มาอยู่ที่นี่ แต่ช่างเถอะ ข้าไม่อยากจะสนใจอยู่แล้ว

(แล้วแกจะพูดทำไมวะ?)

แล้วจะมี ตัวเลือกขึ้นมา

1. แกว่าไงยังไงนะ?!

2. ......

เลือกข้อไหนก็เหมือนกัน (คนเขียนเลือกข้อแรก)

ฮิวโก้ : แกว่ายังไงนะ?!

แล้วฮิวโก้จะเดินเข้าไปเตรียมตัวหาเรื่องกับสมาชิกสภา แต่อัศวินที่มากับสมาชิกสภาเข้ามาขวางไว้

ทหาร : แกบ่นอะไรของแก? พวกกลาสแลนด์อย่างพวกแก ไม่มีมารยาทเอาเสียเลยนะ อืม แกดูคุ้น ๆ นะ...

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ไปกันได้แล้ว

ทหาร : ครับท่าน

แล้วพวกสมาชิกสภา ก็จะเดินออกไป

ฮิวโก้ : เจ้าพวกหมวกเหล็กน่ารังเกียจ

เมื่อบังคับฮิวโก้ได้ ให้เข้าไปในปราสาท แล้วเราจะเจอกับเซบาสเตียน แล้วเขาจะบอกว่าตอนนี้ กำลังมีงานยุ่ง ไว้ค่อยมาวันหลัง

เซบาสเตียน : สวัสดีนะครับ แขกทุกท่าน น่าเสียดายที่เนื่องจากมีการนัดครั้งอื่น ๆ ของพวกเรารออยู่ ผมต้องขอให้พวกท่านกลับมาใหม่ในชั่วโมงถัดไปนะครับ

แล้วเราจะออกมาข้างนอก ให้เราไปที่ตรงทางเข้าที่เราเข้ามา แล้วเราจะพบกับเหตุการณ์ที่เซซิลโห่ไล่พวกสมาชิกสภาอยู่

เซซิล : เจ้าพวกถุงละโมบ! ถ้าพวกแกกลับมาล่ะก็ สิ่งที่พวกแกจะได้ไปอย่างเดียว ก็คือ อาวุธของฉันที่ปักกลางหลังพวกแก!

จ่าโจ : จิตวิญญาณแรงกล้าดีนี่ เจ้าหนู

แล้วเซซิลจะหันมาคุยพวกฮิวโก้

เซซิล : เจ้าหนู? ใคร ฉันเหรอ?

จ่าโจ : มีใครที่ไหนอีกเล่า แล้วชุดของเธอ... เธอกำลังจะไปแสดงงานวัดหรือไง?

(มันน่าจับมาทำเป็ดพะโล้จริง ๆ)

เซซิล : ไม่ใช่แล้ว! สิ่งที่พวกท่านเห็นอยู่นี่คือเครื่องแบบมาตรฐานของกองทหารประจำปราสาทนะ

ฮิวโก้ : เยี่ยมไปเลย! ที่หมู่บ้านของผม พวกเขาก็ให้เด็กผู้หญิงเป็นทหารยามเหมือนกัน ผมมาจากคาราย่านะ

เซซิล : ฉันชอบชื่อตำแหน่งจริง ๆ ของฉันนะคะ โปรดเรียกว่า ผู้บังคับบัญชากองทหารประจำปราสาทเถอะนะคะ แล้วพวกท่านทั้งหมดเดินทางมาที่นี่จากกลาสแลนด์งั้นเหรอคะ?

ลิลลี่ : จากกลาสแลนด์มาที่นี่ ก็ใช่นะ แต่ฉันไม่ใช่ชาวกลาสแลนด์หรอกนะ

เซซิล : พวกท่านมาเพื่อพบกับท่านโธมัสหรือเปล่าคะ?

จ่าโจ : เขาเป็นคนสั่งการในปราสาทนี้งั้นเหรอ?

เซซิล : ใช่แล้ว แน่นอนที่สุดเลยค่ะ ฉันจะไปบอกเขาเรื่องผู้มาเยือนรายใหม่ของเขาเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ

แล้วเซซิลก็จะวิ่งออกไป โดยที่แม้แต่จ่าโจก็ยังห้ามไม่ทัน

จ่าโจ : เดี๋ยวก่อนสิ!

ริ๊ด : เธอเป็นผู้บังคับบัญชากองทหารประจำปราสาทจริงงั้นเหรอ?

ซามุส : อะไร ๆ มันก็เกิดขึ้นได้

คุยกันเสร็จ ก็ให้ย้อนกลับไปที่ตรงหน้าปราสาท เราจะเห็นเซซิลที่กำลังยืนคุยกับโธมัสอยู่ ให้เข้าไปคุยกับพวกเขา แล้วจะพบกับเหตุการณ์ที่พวกเขากำลังเข้าใจอะไรผิดอยู่...?

เซซิล : ในที่สุด พวกตัวแทนจากกลาสแลนด์ที่จะเข้ามาค้าขายก็มากัน! ถึงตอนนี้แล้ว แผนก็ถือว่าได้ผลแล้วนะคะ

โธมัส : ผมไม่นึกไม่ฝันเลยนะว่าพวกทางคาราย่าจะส่งคนมาค้าขายกันที่นี่

เซซิล : แล้วพวกเขาจะมาที่นี่กันทำไมล่ะค่ะ? นี่เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้นนะ หลังจากนี้ ทุกอย่างจะต้องเป็นไปตามที่ท่านหวังไว้แน่นอนค่ะ

โธมัส : ไม่รู้สินะ... ตอนนี้ พวกเขาอยู่ที่ไหนล่ะ? เธอพาพวกเขาเข้ามาด้วยหรือเปล่า?

เซซิล : อ่า คือว่า...

โธมัส : เซซิล! เธอเอามารยาทไปไว้ที่ไหนเนี่ย? แขกไม่ควรถูกทิ้งให้รออยู่ที่ประตูนะ!

เซซิล : ขอโทษด้วยค่ะ! ฉันจะไปตามพวกเขามาให้เดี๋ยวนี้

แล้วพวกฮิวโก้จะเดินเข้ามา

จ่าโจ : ตัวแทนเข้ามาค้าขายงั้นเหรอ? พวกเธอกำลังหมายถึงพวกเราหรือเปล่า?

เซซิล : โอ้! ท่านโธมัสค่ะ คนพวกนี้หละคะ ที่ฉันกำลังพูดถึง

แล้วโธมัสจะเดินเข้ามาคุยกับพวกฮิวโก้

โธมัส : ยินดีต้อนรับนะครับ ผมชื่อว่า โธมัส เจ้าของปราสาทหลังนี้ บางที พวกเราน่าจะเข้าไปคุยกันด้านใน จะสะดวกกว่านะครับ

ฮิวโก้ : ผม คือ ฮิวโก้ แห่งเผ่าคาราย่าครับ

แล้วฉากจะตัดไป พวกเราจะเข้ามาคุยกันในห้องของตัวปราสาท

โธมัส : เชิญครับ ทางนี้ อาจจะสกปรกสักหน่อย อย่าใส่ใจเลยนะครับ

จ่าโจ : มันแย่กว่านั้นอีกนะ

โธมัส : เอาเถอะครับ ว่าแต่ร้านค้าแบบไหนที่เผ่าคาราย่าสนใจจะเปิดในที่แห่งนี้งั้นเหรอครับ?

ฮิวโก้ : ร้านค้างั้นเหรอ?

โธมัส : พวกคุณมาเพื่อคุยกันเรื่องการเปิดร้านที่ปราสาท ใช่ไหมล่ะครับ?

ฮิวโก้ : ?

โธมัส : เซซิล ผมคิดว่าเธอบอกว่าพวกเขาเป็นตัวแทนที่จะเข้ามาค้าขายนะ

เซซิล : ฉันพูด เออ... พวกเขาบอกว่าพวกเขามาจากคาราย่า ฉันก็เลยนึกว่า...

โธมัส : ไม่นะ...

ลิลลี่ : ใครก็ได้ ช่วยเข้าประเด็นทีได้ไหม?

โธมัส : ผมต้องขออภัยด้วยจริง ๆ นะครับ อย่างที่พวกท่านเห็น ผมกำลังมองหาคนที่มาจากที่ใดก็ตาม ที่จะเข้ามาเปิดร้านที่นี่ ทั้งหมดเป็นแผนของผมเพื่อที่จะรักษาปราสาทเอาไว้ ผมกำลังโฆษณาออกไปว่าสถานที่แห่งนี้เป็นศูนย์กลางของการค้าขายเสรี พวกคุณไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้บ้างเหรอครับ?

ฮิวโก้ : ไม่ใช่ผมแน่ล่ะ

ลิลลี่ : ไม่เคยเลยสักกะหน

โธมัส : ผมต้องขอโทษจริง ๆ สำหรับความเข้าใจผิดกันในครั้งนี้ ล้มเหลวอีกแล้วสิเรา...

เซซิล : ท่านโธมัส อย่าพึ่งยอมแพ้นะคะ คุณพึ่งจะเริ่มต้นเองนะ

โธมัส : ขอบใจนะ เซซิล

จ่าโจ : พวกเราจะคุยกันเรื่องเหตุผลที่พวกเรามาที่นี่กันได้หรือยัง?

โธมัส : ครับ ได้เลยครับ ว่ามาเลย

ฮิวโก้ : พวกเรากำลังตรวจสอบเรื่องที่มาของเฟลมแชมเปี้ยนอยู่น่ะ พวกเรามา ก็เพราะมีข่าวลือว่ากลุ่มไฟร์บริงเกอร์ของเขา ได้หลบซ่อนตัวอยู่ในปราสาทแห่งนี้

เซบาสเตียน : ไม่นะ! ข่าวลือน่ารังเกียจอะไรกันเนี่ย! เจ้าพวกไฟร์บริงเกอร์นั่นน่ะ เป็นพวกโสโครกของกลาสแลนด์นะ! ถ้าทางสภาเซกเซ็นพบว่าพวกเราให้ที่พักพวกมันที่นี่ล่ะก็ ผมล่ะ คิดจนตัวสั่นเลยว่า พวกนั้นจะทำอะไร... ข่าวลือแผ่ออกไปแค่ไหนแล้วครับ?

ลิลลี่ : เห็นได้ชัดเลยล่ะว่ามันแผ่ออกไปเร็วเสียยิ่งกว่าความคิดของคุณที่จะตามหาคนขายของน่ะ

เซบาสเตียน : เรื่องมันชักจะยุ่งกันไปใหญ่แล้วนะเนี่ย! ผมเตือนท่านแล้วนะ ท่านโธมัส ท่านเพียงแค่ไม่เห็นปัญหาเท่านั้น ยกเลิกการค้าขายเสรีไร้สาระนี้เถอะครับ ความสำเร็จดูท่าจะไม่เป็นไม่ได้เสียแล้วล่ะ

โธมัส : ขอโทษด้วยนะครับ แต่พวกเราไม่รู้เรื่องอะไรเลยเกี่ยวกับผู้ติดตามเฟลมแชมเปี้ยนอะไรนี้ ผมยืนยันได้เลยว่าไม่มีไฟร์บริงเกอร์หลบซ่อนอยู่ที่นี่ แต่ผมหวังว่าพวกคุณจะอยู่และพักเหนื่อยกันสักหน่อย พวกท่านคงเดินทางมาไกล และใครก็ตามที่เข้ามาเยี่ยมชมที่นี่ก็ควรจะได้รับการต้อนรับด้วย

เซบาสเตียน : แต่ท่านโธมัส แล้วเรื่องภาพลักษณ์ของเราล่ะ? แม้แต่ในกลาสแลนด์เอง เผ่าคาราย่าก็เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องเผ่าของนักรบนะ

โธมัส : เซบาสเตียน พวกเขาเป็นแขกของพวกเรานะ ผมต้องการให้คุณช่วยดูแลพวกเขาให้มาก ๆ

เซบาสเตียน : ตามที่ท่านปรารถนาครับ

แล้วฉากจะตัดไปที่โรงแรม

เซบาสเตียน : นี่เป็นโต๊ะสำหรับรับจ่ายเงินค่าโรงแรม เมื่อพวกคุณอยากที่จะพัก ขอให้บอกผม และผมจะพาท่านไปที่ห้องของพวกท่านนะ

ซามุส : นี่เรียกว่าโรงแรมงั้นเหรอเนี่ย?

เซบาสเตียน : ใช่แล้ว พวกเราใช้ห้องในปราสาทบางห้องสำหรับเป็นโรงแรม ท่านโธมัสได้สั่งเอาไว้ให้พวกท่านพักได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใด ๆ แต่บางที พวกท่านอยากจะรู้นะ ค่าห้องจริง ๆ ก็ตกท่านละ 50 potch เอง

ลิลลี่ : สิ้นหวังแล้ว สิ้นหวังกับเจ้าพวกนี้แล้ว...

จ่าโจ : การไต่สวนของพวกเราก็จบลงได้อย่างสันติล่ะนะ แต่ก็จบแบบไม่มีอะไรคืบหน้าเหมือนเดิม ๆ

เมื่อบังคับฮิวโก้ได้ ให้คุยกับเซบาสเตียน เพื่อเข้าพักผ่อน โดยจะมีตัวเลือกดังนี้

1. ตกลง

2. ตกลง แต่เราจะจ่ายในส่วนของเราเอง

3. เรายังอยากจะเดินดูรอบ ๆ ต่อ

  • หากว่า เราเล่น Chris Chapter III มาก่อนหน้านี้ แล้วเราได้ให้ Copper Hammer กับเปกกี้ไปแล้ว เราก็สามารถที่จะตีอาวุธเลเวล 12 แล้ว ให้ตีให้ ฮิวโก้ กับจ่าโจ เอาไว้ และเดินในปราสาท เพื่อเพิ่มทักษะกายภาพ หรือเวทตามต้องการ เพื่อเสร็จเรียบร้อย ก็ค่อยไปคุยกับเซบาสเตียน เพื่อพักผ่อน

เพื่อให้เนื้อเรื่องดำเนินต่อไป เราจะต้องเลือกตอบข้อแรก หรือข้อสอง โดยในข้อแรกนั้น เราจะเข้าพักโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใด ๆ ส่วนข้อสอง เราจะเสียค่าใช้จ่ายในการเข้าพัก 300 potch (สำหรับ 6 คน ถ้า 5 คน ก็ 250 potch) เลือกข้อไหนก็ได้ เหตุการณ์ก็คล้าย ๆ กัน ต่างกันแค่ เซบาสเตียนออกอาการดีใจหรือไม่เท่านั้น ไม่น่าสนใจอะไรหรอก ข้าม ๆ ไปเถอะ พอเลือกตอบไป (คนเขียนเลือกตอบข้อสอง) ตัวเกมจะให้เรา เซฟ

แล้วตอนเช้า ฮิวโก้จะเข้ามาที่ห้องอาหาร แล้วทักทายกับจ่าโจที่อยู่ที่นั่น สักพักพวกเราจะรู้ว่าข้างนอกมีเรื่องกันอยู่

ฮิวโก้ : อรุณสวัสดิ์ครับ จ่า หลับสบายไหมครับ?

จ่าโจ : ก็ส่วนมากล่ะนะ... จนกระทั่งมีเสียงเอะอะโวยวายกันข้างนอกนั่นน่ะ

แล้วพวกลิลลี่ ก็จะเดินตามเข้ามาในห้องอาหาร

ลิลลี่ : ..... แล้วพวกแกจะต้องปลุกฉันทำไมกันล่ะเนี่ย?

ริ๊ด : แต่ ข้างนอกนั่น มีอะไรเกิดขึ้นอยู่นะครับ

ลิลลี่ : ฉันไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย จนกระทั่งพวกแกมารบกวนการนอนฝันหวานของฉันน่ะ... อ่ะ พวกเธอก็ตื่นแล้วงั้นเหรอ? มีเสียงอะไรข้างนอกนั่นหรือเปล่า?

จ่าโจ : มีแต่เธอเท่านั้นล่ะ ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

ลิลลี่ : พวกนายจะให้ฉันไปหลับต่อก็ได้นะ

เมื่อบังคับฮิวโก้ได้ ให้เดินออกไปนอกโรงแรม ไปที่บริเวณทางเข้า แล้วพวกเราจะเจอพวกอัศวินเซกเซ็นที่มาบุกรุก โดยอ้างเหตุผลว่าเพราะ ฮิวโก้อยู่ที่นี่

โธมัส : นี่มันหมายความยังไงกันเนี่ย?

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ก็อย่างที่ข้าบอกแกไปครั้งก่อนไง เซกเซ็นจะจัดการเรื่องที่เห็นว่าสมควรต้องจัดการ

โธมัส : แล้วทำไมจะต้องมาล้อมปราสาทเอาไว้ด้วย? พวกเราไม่สนับสนุนความรุนแรงนะ

แล้วพวกฮิวโก้จะเดินเข้ามา เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น

จ่าโจ : ดูท่าจะมีเรื่องกันจริง ๆ แล้วซิ

ฮิวโก้ : คราวนี้ อะไรกันอีกล่ะ?

แล้วสมาชิกสภาจะมองมาทางฮิวโก้

สมาชิกสภา : นั่นไงล่ะ! นั่นหละ ตัวปัญหา

แล้วโธมัสจะหันไปมองทางฮิวโก้ ก่อนกลับมาคุยกับสมาชิกสภาเซกเซ็นต่อ

โธมัส : ว่าไงนะ?

แล้วทหารคนหนึ่งจะเดินออกมาบอกเหตุผล

ทหาร : เจ้าเด็กนั่นเป็นลูกชายของหัวหน้าเผ่าคาราย่า เมื่อไม่กี่วันก่อน เขาได้หลบหนีออกมาจากวิเนย์ เดล เซกเซ็น พวกเรารับรองว่าต้องเป็นเขาแน่ ๆ! อีกทั้งเรายังมีหมายศาลอย่างเป็นทางการจากเซกเซ็นเพื่อการจับกุมคุมตัวเขาด้วย

ฮิวโก้ : ว่าไงนะ?! จับกุมผมงั้นเหรอ?!

โธมัส : พวกคุณมากันตั้งไกลเพียงเพื่อมาดูหมิ่นแขกของผมงั้นเหรอครับ?

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ฮึ่ม คิดให้ดี ๆ ก่อนที่แกจะตัดสินใจว่าจะให้ที่หลบภัยต่อศัตรูของเซกเซ็นนะ

โธมัส : นี่มันเช้าอะไรกันเนี่ย

แล้วฉากจะตัดไป โดยพวกฮิวโก้จะมาปรึกษากันที่ลานกว้าง

ฮิวโก้ : พวกเราจะออกไปได้อย่างไรกันล่ะ?

จ่าโจ : ที่นี่ ถูกล้อมไปด้วยเจ้าพวกหมวกเหล็กหมดแล้ว คราวนี้ ข้าไม่คิดว่าพวกเราจะสามารถหนีออกไปได้นะ

ลิลลี่ : พวกนายจะมายอมแพ้กับเรื่องหมายศาลตามล่าหัวของพวกนายได้ยังไงกันเล่า? พวกนั้นคงจะคิดว่าพวกนายไปลักพาตัวกริฟฟอนของเซกเซ็นมาน่ะสิ!

จ่าโจ : ประกาศจับแบบนั้น ไม่เห็นจะต้องให้ความสนใจมากขนาดนี้เลย

เพื่อคุยกันเสร็จ ให้เดินไปที่ตรงหน้าปราสาท เราจะพบพวกโธมัสที่กำลังปรึกษาหาทางกันอยู่

เซบาสเตียน : นี่คือเหตุผลไงล่ะว่าทำไม ผมบอกแล้ว...

พิกโคโร่ : แกพูดมาตั้งหลายเรื่องแล้ว ตอนนี้ ตาข้าพูดบ้าง จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเราล่ะ?

เซบาสเตียน : พวกเราไม่ได้ยินเรื่องความต้องการที่จะเข้ามาช่วยธุรกิจของพวกนายเองสักนิด เรื่องแบบนี้ ไม่ต้องสงสัยเลย

เซซิล : ไม่นะ! ท่านโธมัสทำงานหนักมากเพื่อทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้นมาได้ เขาจะไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด!

จวน : รีบ ๆ ตัดสินใจเข้าเถอะ ข้าหิวแล้ว

โธมัส : ผมจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะหาทางแก้ปัญหาที่ดีที่สุดสำหรับทุก ๆ คนนะ

จวน : ดูนั่นสิ พวกชาวกลาสแลนด์นี่นา ทำไมไม่ลองถามพวกนั้นดูล่ะว่าพวกนั้นอยากจะทำอะไร?

แล้วพวกฮิวโก้จะเดินเข้ามาร่วมวงประชุมด้วย

จ่าโจ : การประชุมกันครั้งนี้ มีจุดประสงค์อะไรงั้นเรอะ?

เซบาสเตียน : ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ นะครับ แต่พวกท่านพอจะช่วยออกไปจากที่นี่ และไปที่สภาเซกเซ็นได้ไหมครับ? ขอบคุณ

(โอ้โห ลูบหลังแล้วตบหัวชัด ๆ ปกติ มีแต่ตบหัว แล้วลูบหลังนะเนี่ย)

โธมัส : เซบาสเตียน! ทิ้งความคิดนั่นไปเลยนะ! ต้องขอโทษแทนพ่อบ้านของผมด้วย โปรดพักให้สบายใจเถอะครับ พวกท่านไม่จำเป็นที่จะต้องทำอะไรทั้งสิ้นนะครับ

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. นี่มันเรื่องอะไรกันแน่เนี่ย?

2. พวกเราคงสร้างปัญหาให้พวกคุณมากสินะ

เลือกข้อไหนก็เหมือนกัน ต่างกันแค่บทสนทนานิดหน่อย (คนเขียนเลือกข้อสอง)

ฮิวโก้ : พวกเราคงสร้างปัญหาให้พวกคุณมากสินะ

จวน : ช่างสังเกตดีนิ...

เซบาสเตียน : ถ้าพวกท่านนึกภาพเกี่ยวกับสภาพโดยรวมของพวกเราออกล่ะก็ พวกท่านก็ควรน่าจะตระหนักว่าท่านจำเป็นที่จะต้องออกไปจากปราสาทหลังนี้นะครับ

โธมัส : เซบาสเตียน! ผมต้องขอโทษอย่างสุดซึ้งจริง ๆ สำหรับการกล่าวเช่นนั้นนะครับ

จ่าโจ : พวกนายพอจะช่วยเล่าเรื่องพื้นเพให้เราฟังหน่อยได้ไหม?

โธมัส : อย่างที่ผมเล่าไปเมื่อวานน่ะครับ ผมกำลังพยายามที่จะสร้างศูนย์กลางของการค้าขายเสรี แต่พวกสภาเซกเซ็น ดูจะไม่ชอบความคิดนี้น่ะครับ

เซซิล : ท่านโธมัสที่น่าสงสาร ปกติแล้ว คนจะเลือกความคิดที่ยอดเยี่ยมของเขาเสมอนะคะ

พิกโคโร่ : จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเราล่ะ?

โธมัส : โปรดเข้าใจด้วยเถอะครับ สิทธิ์เป็นของพวกเราที่จะเป็นพ่อค้าได้ที่นี่ ผมเพียงแค่พยายามที่จะขยายสิทธิ์นั้น เพื่อที่จะทำเขตการค้าเสรี แต่พ่อของผม หรือจะเรียกว่าสภาเซกเซ็น ไม่ยินยอมเรื่องนี้

เซบาสเตียน : ดังนั้น พวกท่านสามารถช่วยรักษาความเป็นอยู่ของพวกเราได้ โดยการออกไปซะเถอะนะครับ...

โธมัส : เงียบไปเลยนะ!

เซบาสเตียน : มีหนทางอื่นอีกงั้นเหรอครับ?

โธมัส : ......

เมื่อคุยกันเสร็จ ให้ออกไปที่ตรงหน้าประตู แล้วจะเจอกับพวกเซกเซ็น โดยพวกนี้มากันเพื่อไม่ให้คนเข้านอกปราสาทได้

อัศวินเซกเซ็น : พวกเราได้รับรายงานมาว่ามีผู้ร้ายหลบหนีแล้วมาซ่อนตัวอยู่ที่ปราสาทหลังนี้ ห้ามคนเข้าออกแต่นี้ไปโดยเด็ดขาด กลับเข้าไปด้านในซะ

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ผมนี่หละ คนที่พวกแกต้องการ

2. ก็ได้

เลือกตอบข้อแรกไป ฮิวโก้ที่คิดจะมอบตัว ก็ต้องประหลาดใจ เมื่อพวกนั้น กลับบอกว่า ฮิวโก้ไม่ใช่คนที่พวกเขาตามหา!!! หรือว่าพวกนั้นมีจุดประสงค์อื่น ที่เก็บซ่อนไว้อยู่อีกงั้นเหรอ?

ฮิวโก้ : ผมนี่หละ คนที่พวกแกต้องการ

อัศวินเซกเซ็น : พูดจริงงั้นเหรอ? เด็กอย่างแกเนี่ยนะ เป็นที่ต้องการตัวของพวกเซกเซ็น? รออยู่ตรงนี้นะ

แล้วฉากจะตัดไป ทางเซกเซ็นจะนำคนมาตรวจดูว่าฮิวโก้เป็นคนที่พวกเขากำลังตามหาอยู่หรือเปล่า

สมาชิกสภาเซกเซ็น : แกเป็นลูกชายของหัวหน้าเผ่าคาราย่าจริง ๆ งั้นเหรอ?

ฮิวโก้ : ใช่แล้ว ผมคิดว่าพวกแกต้องการจะจับผมนะ

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ....... ดูให้ดี ๆ สิ

ทหาร : ครับ ท่าน

แล้วทหารจะเข้ามาดูเราใกล้ ๆ

ทหาร : เออ ไม่ใช่เขาครับ ท่าน ไม่ใช่ หน้า แบบนี้ครับ ท่าน

ฮิวโก้ : ห๊า? แกกำลังพูดเรื่องอะไรเนี่ย?

สมาชิกสภา : ข้าไม่สนเรื่องที่แกพยายามแสดงตัวเป็นอาชญากรแทนหรอกนะ ให้เจ้านี่อยู่ในปราสาทต่อไป

อัศวินเซกเซ็น : ครับ ท่าน!

แล้วพวกสมาชิกสภา ก็จะเดินออกไปอีก

ฮิวโก้ : พวกแกพูดว่ายังไงนะ? เดี๋ยวก่อนสิ!

เมื่อกลับมาบังคับฮิวโก้ได้ ให้เรากลับไปหาพวกโธมัสอีกครั้ง แล้วจะพบกับเหตุการณ์ที่พวกเรามาบอกพวกโธมัสเรื่องที่พวกเซกเซ็นไม่ได้ต้องการตัวพวกเรา แล้ว ซีซาร์ และแอปเปิ้ล จะปรากฎตัวขึ้น เพื่อไขข้อกระจ่างเหล่านี้

มาร์ธา : ฉันรับมันต่อไปอีกไม่ไหวแล้วนะ! ยอดขายจะเพิ่มขึ้นได้แน่หรือเปล่า? ฉันจะอดตายอยู่แล้วนะ!

จวน : ยอดขายของเธอ ก็ไม่เห็นจะเคยทำให้เธอพอใจได้เลยนะ ป้า! กำไรของเธอ มันมากซะยิ่งกว่าพออีกนะ

มาร์ธา : คำสบประมาทของเอ็ง ก็ไม่ทำให้เอ็งถูกรางวัลได้เหมือนกันล่ะวะ

เซบาสเตียน : พวกเราจะทำยังไงกันดี? ข้าวของ ๆ พวกเราที่มีก็คงช่วยได้ไม่นาน พวกเราจะกินแกลบกันอยู่แล้วนะ! และหากพวกนั้นเริ่มโจมตีอีก...

โธมัส : .....

เซซิล : อย่าได้หดหู่ไปเลยค่ะ ฉันจะปกป้องพวกเราทุกคนเอง! ฉันจะแสดงให้พวกคุณเห็นว่าผู้บังคับบัญชากองทหารประจำปราสาทเก่งกาจเพียงใด

พิกโคโร่ : กองทหารที่ไหนกันเล่า? เธอเป็นทหารยามคนเดียวของที่นี่นะ!

แล้วฮิวโก้ จะเดินเข้ามา

ฮิวโก้ : ท่านโธมัสครับ?

โธมัส : หือม์ ครับ มีอะไรงั้นเหรอครับ?

ฮิวโก้ : พวกเราพึ่งจะกลับมาจากที่ไปคุยกับพวกเซกเซ็นน่ะ

โธมัส : จริงเหรอครับ? พวกเซกเซ็นข้างนอกนั่นอ่ะนะ?

ฮิวโก้ : ใช่แล้ว

โธมัส : แต่ทำไมต้องเสี่ยงชีวิตของตัวคุณเองขนาดนั้นล่ะครับ! ผมสัญญาแล้วนะว่าพวกเราจะไม่บังคับให้พวกคุณออกไป คุณ...เออ คือว่า คุณคิดเรื่องที่พวกเขาพูดกันงั้นเหรอครับ?

ลิลลี่ : พวกนั้นส่งพวกเรากลับมาน่ะซิ! ไม่ใช่พวกเราหรอกนะ ที่เจ้าพวกนั่นต้องการ

แล้วจู่ ๆ ก็มีชายคนหนึ่งพูดแทรกขึ้นมา

ซีซาร์ : ถ้าพวกนั้นเอาตัวพวกคุณไป พวกนั้นก็จะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะมายุ่งวุ่นวายที่นี่ เพื่อที่จะจับกุมพวกคุณและสอดแนมพวกเราอีก พวกนั้นมีเล่ห์เหลี่ยมใช้ได้นะเนี่ย

โธมัส : ใครน่ะ...คุณคือใคร?

ซีซาร์ : นี่มันเรื่องบ้าอะไรที่จะต้องมาติดแหง่กอยู่ในสถานที่แบบนี้ด้วยนะ ผมน่ะไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ

แอปเปิ้ล : ซีซาร์! ทำไมเธอถึงได้ชอบพูดจาแบบนั้นอยู่เรื่อยเลยนะ? จะทำตัวให้สุภาพกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอไงกันนะ?

ซีซาร์ : ล่ายเลย ๆ แอป

แอปเปิ้ล : แอปเปิ้ลย่ะ

ซีซาร์ : ผมคิดว่าผมรู้แล้วล่ะว่าเธอชื่ออะไร

แล้วซีซาร์จะเข้ามาคุยกับโธมัส

ซีซาร์ : ผมชื่อว่า ซีซาร์ ตกลงนะ? เอาเป็นว่าตกลงแล้วกัน ผมสืบสายเลือดมาจากพวกนักยุทธศาสตร์และกำลังฝึกฝนอยู่ ถ้าไง ลองฟังคำแนะนำผมดูสิ ต้องมีใครสักคนที่พาพวกเราออกไป คนที่ไม่คิดจะอยู่ที่นี่ ถึงแม้ว่าผมจะต้องการก็เถอะ...

แล้วฉากจะตัดไป โดยพวกเราจะลงลึกถึงประเด็นเนื้อหากัน

ซีซาร์ : สิ่งที่พวกคุณกำลังจะบอกก็คือ พวกคุณไม่ต้องการที่จะยกพวกคารายันให้เจ้าพวกนั้นไป เช่นเดียวกับที่พวกคุณไม่ต้องการที่จะยกปราสาทหลังนี้ให้เช่นกัน แต่พวกคุณก็ไม่ได้เตรียมพร้อมที่จะสู้เอาไว้ ถูกต้องไหม?

โธมัส : เออ ไม่เลย พวกเราไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย

ซีซาร์ : ถ้างั้น ก็ง่าย สิ่งที่พวกเราจะทำ ก็คือ ให้พวกนั้นออกไปให้ได้ เมื่อพวกนั้นไปแล้ว พวกเซกเซ็นก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะถอนทัพออกไป

เซบาสเตียน : ฟังดูสับสนเล็กน้อยนะ พวกเราจะต้องไปยุ่งด้วยขนาดนั้นเลยเหรอ?

ซีซาร์ : ยุ่งอะไรกัน? แม่เหล็กขึ้นสนิมพวกนั้นเป็นเพียงแค่ทหารชายแดนกลุ่มเล็ก ๆ เท่านั้น ภายใต้คำสั่งของสมาชิกสภาเซกเซ็นกับทหารยามอีกนิดหน่อย นั่นไม่ใช่กองกำลังที่ใหญ่โตอะไรหรอก พวกนั้นแค่มาปิดล้อมปราสาทเพื่อทำให้คุณกลัวไปงั้นหละ ผมรู้ว่าในไม่ช้า หรืออีกไม่นาน กองกำลังหลักจริง ๆ คงจะมาถึง แต่ก่อนหน้านั้น พวกเราจะต้องส่งเพื่อนที่ถูกตามล่าของพวกเราไปให้ถึงกลาสแลนด์เสียก่อน พวกนั้นจะได้ไม่มีเรื่องให้แสร้งทำเป็นว่าต้งอยู่ที่นี่อีกต่อไป

โธมัส : ตกลง! ฟังจากที่คุณพูด ก็น่าจะง่ายนะ

ซีซาร์ : เอาล่ะ สิ่งที่พวกเราจะต้องทำกันตอนนี้นะ มารวมกันทางนี้ แล้วก็พวกนายนะ พวกอาชญากร...

ฮิวโก้ : พวกเราเหรอ?

ซีซาร์ : จะใครซะอีกเล่า! ไปเตรียมตัวสำหรับการหลบหนีซะสิ ในระหว่างนี้ ผมจะอธิบายแผนให้ทุก ๆ คนฟังก่อน

แล้วฉากจะตัดไป แล้วจ่าโจจะบ่นเล็ก ๆ น้อย ๆ

จ่าโจ : พวกเราต้องหนีกันอีกแล้วสินะ...

จากนั้น ให้เราออกไปนอกบริเวณนี้ (อาจไปเซฟที่ใต้บันไดในปราสาทชั้นหนึ่งก็ได้) แล้วก็กลับมาคุยกับซีซาร์ แล้วเขาจะถามความพร้อมของเรา โดยจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. พร้อมแล้ว

ฮิวโก้ : พวกเราพร้อมแล้ว

ซีซาร์ : ถ้างั้น พวกนายก็น่าจะไปพักเอาแรงสักหน่อยนะ พวกเรายังมีอะไรที่ต้องทำกันอีก

จ่าโจ : เอางั้นก็ได้ พวกเราจะไปที่โรงแรม และไม่ยุ่งเรื่องของนายอีก

ทุก ๆ คนจะเดินออกไป เว้นแต่ฮิวโก้ที่เหมือนจะกำลังคิดบางอย่างอยู่

จ่าโจ : ฮิวโก้...?

ฮิวโก้ : บอกผมหน่อยสิ ท่านโธมัสมีความเกี่ยวดองกับเจ้าพวกหมวกเหล็กเซกเซ็นงั้นใช่ไหม? แล้วทำไม เขาถึงได้มาปกป้องพวกเราจากเจ้าพวกนั้นด้วยล่ะ?

ซีซาร์ : ทำไมนายไม่ไปถามด้วยตัวเองล่ะ

ฮิวโก้ : ผมถามแน่

2. แล้วคนอื่น ๆ ล่ะ?

ฮิวโก้ : แล้วคนอื่น ๆ ล่ะ?

ซีซาร์ : พวกเราตัดสินใจที่จะทำทางหนีให้พวกนายพรุ่งนี้ตอนเช้า พวกนั้นออกไปจัดการแล้ว คงงานรัดตัวน่าดูเลยล่ะ ก็ต้องออกไปทำงานทันทีที่รู้ว่าต้องทำอะไรนี่นะ

3. นายเป็นใครกันแน่?

ฮิวโก้ : นายเป็นใครกันแน่?

ซีซาร์ : ผมก็เป็นแค่นักเดินทางผู้โชคร้าย ที่บังเอิญผ่านมาเจอปราสาทหลังโง่ ๆ นี้ ทั้ง ๆ ที่มีงานสำคัญกว่าที่จะต้องใส่ใจ

จ่าโจ : ขอโทษที่พวกเราทำให้นายช้าลงนะ...

จ่าโจ ทำท่าประชดประชัน

แอปเปิ้ล : ฉันขอโทษด้วยนะ เขาเป็นพวกประเภทพูดจาแบบนี้มาตั้งแต่ฉันจำความได้แล้วล่ะ

ลิลลี่ : เขาน่าจะไปอบรมมารยาทหน่อยนะ

ซามุส : (ใครบางคนแถวนี้ก็ด้วยนะ)

เลือกข้อไหน ก็ได้ สุดท้าย ก็ต้องเลือกตอบข้อแรก เป็นคำตอบสุดท้ายอยู่ดี เมื่อตอบเสร็จ ให้เดินไปที่โรงแรม ระหว่างทางจะเจอกับโธมัส แต่เขาจะบอกว่า กำลังยุ่งอยู่ เลยจะยังไม่ได้คุยอะไรกัน พอถึงที่โรงแรม ให้คุยกับเซบาสเตียน

เซบาสเตียน : โอ้ พวกท่านกลับมากันแล้ว ห้องพักของพวกท่านได้ถูกจัดเตรียมไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผมเอง ยังเหลือเรื่องที่ต้องทำอีกหน่อย รีบเข้านอนนะครับ พรุ่งนี้ จะได้มีแรงเต็มที่กัน

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ราตรีสวัสดิ์ครับ

2. ผมยังมีเรื่องที่จะต้องทำอยู่อีก

เลือกตอบข้อแรก เพื่อให้เนื้อเรื่องดำเนินต่อ แล้วตัวเกมจะให้เราเซฟ แล้วตกกลางดึก พวกเราจะมาปรึกษากันต่อ เมื่อปรึกษากันเสร็จ ฮิวโก้ก็จะเข้าไปหาโธมัส เพื่อถามสิ่งที่เขาสงสัยอยู่

ลิลลี่ : พวกเราเข้ามาเจอเรื่องอะไรกันเนี่ย

ริ๊ด : เรื่องที่ว่ากลุ่มไฟร์บริงเกอร์อยู่ที่นี่ ก็เป็นแค่ข่าวลือสินะ

ซามุส : ผมเองก็ไม่เคยเชื่อเรื่องนั้นอยู่แล้วล่ะ...

จ่าโจ : ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ความจริง ก็คือ พวกเราไม่สามารถสืบอะไรได้มากไปกว่านี้อีกแล้ว พวกเราจะต้องไปตามน้ำกับแผนการหลบหนี

ฮิวโก้ : ก็ยุติธรรมดี

ลิลลี่ : ฉันฟังมาพอแล้ว ฉันจะไปนอนล่ะ

จ่าโจ : อย่านอนตื่นสายล่ะ!

ลิลลี่ : รู้แล้วน่า

แล้วลิลลี่จะเดินออกไป

จ่าโจ : ชักสงสัยแล้วสิ

ลิลลี่ : ฉันได้ยินนะยะ!

จ่าโจ : หูดีได้อีกแฮะ เอาเถอะ ฮิวโก้ พวกเราก็รีบเข้านอนกันเถอะ

ฮิวโก้ : ตกลง...

แล้วฉากจะตัดไปที่ห้องของโธมัส

โธมัส : นี่มัน น่าจะใช้การได้นะ...

แล้วฮิวโก้จะเดินเข้ามา โธมัสจะหันไปทักทาย

โธมัส : ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะครับ? นอนไม่หลับเหรอ? ถ้าขาดเหลืออะไรล่ะก็ บอกเซบาสเตียนนะครับ เขาจะช่วยจัดหาให้คุณเอง

ฮิวโก้ : ท่านโธมัสครับ ทำไมท่านถึงได้ช่วยพวกเราเอาไว้จากเจ้าพวกหมวกเหล็กล่ะครับ?

โธมัส : ว่าไงนะครับ?

ฮิวโก้ : ผมไม่เข้าใจเลย... ท่านมีความเกี่ยวพันกับเจ้าพวกหมวกเหล็กแท้ ๆ ส่วนพวกผมก็เป็นแค่ชาวกลาสแลนด์

โธมัส : พวกหมวกเหล็กงั้นเหรอ? คุณคงหมายถึงอัศวินสินะ? จะว่าไปแล้ว ผมก็ถือว่ามีความเกี่ยวดองกับทางฝั่งเซกเซ็นมากกว่าล่ะนะ จากฝั่งพ่อของผม สิ่งที่คุณไม่รู้ ก็คือว่าแม่ของผมมาจากเอ้าท์แลนด์ ที่อยู่ทางเหนือ ผมอยู่ที่นั่นมาเป็นเวลายาวนานมาก ผมเลยไม่ค่อยรู้สึกว่าเป็นเซกเซ็นเท่าไรน่ะ

ฮิวโก้ : นี่คือเหตุผลว่าทำไม...

โธมัส : ไม่หรอก นี่ไม่ใช่เหตุผลที่แท้จริงหรอกครับ

ฮิวโก้ : ?

โธมัส : มันเป็นเพราะว่า ผมต้องการให้ปราสาทหลังนี้ เป็นสถานที่ ๆ ไม่ว่าใครก็ตาม ที่มาจากที่ไหนก็ตาม สามารถเข้ามาอยู่และไปได้อย่างเสรีน่ะครับ

ฮิวโก้ : ท่านต้องการทำให้พวกเซกเซ็นเป็นพันธมิตรของท่านงั้นเหรอครับ?

โธมัส : ผมไม่ได้ปรารถนาให้พวกเขาเป็นศัตรูเลย ผมแค่คิดว่าถึงเวลาแล้ว ที่พวกเราควรจะเรียนรู้ซึ่งกันและกัน และปฎิบัติต่อกันอย่างเท่าเทียมน่ะครับ

ฮิวโก้ : .....ผม....ทำไม่ได้หรอก พวกนั้นฆ่าลูลู่ ผมต้อง...ทำในสิ่งที่ผมรู้สึกว่ามันถูกต้อง

โธมัส : เข้าใจล่ะ ลูลู่คงเป็นเพื่อนรักของคุณงั้นสินะ?

ฮิวโก้ : เขาเป็นครับ

แล้วโธมัสจะนิ่งไปครู่นึง ก่อนที่จะพูดประโยคถัดไป

โธมัส : แม่ของผมเองก็ถูกฆ่าเหมือนกันนะ โดยพวกกลุ่มโจรจากลาสแลนด์

ฮิวโก้ : จากกลาสแลนด์งั้นเหรอ?

โธมัส : นี่มันก็สายมากแล้วนะ ฮิวโก้ รีบไปพักผ่อนเถอะนะ

ฮิวโก้ : แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะครับ ท่านโธมัส

แล้วฉากจะตัดมาที่ตอนเช้าของวันรุ่งขึ้น ที่พวกเราจะหลบหนีกัน โดยจ่าโจจะมาเจอฮิวโก้เป็นคนแรก

จ่าโจ : อยู่นี่เอง ทุกอย่างพร้อมมะ?

ฮิวโก้ : อืม พร้อม

แล้วสักพัก จะมีเสียงดังมาจากข้างบน...เหมือนลิลลี่จะยังไม่ตื่นนะ

ริ๊ด : คุณหนูครับ! เช้าแล้วครับ!

ลิลลี่ : ใครบอก...ให้พวกเรา...ตื่นแต่เช้า...แบบนี้?

ซามุส : (ทำไม พวกเราจะต้องมาเตือนเธอด้วยเนี่ย?)

จ่าโจ : ......

เมื่อดูเหตุการณ์จบหมดแล้ว ตอนนี้ สิ่งที่เราต้องทำหลัก ๆ ต่อไป ก็คือ ไปที่บ้านประตู แต่ก่อนหน้านั้น ยังมีอีกเรื่องที่สำคัญที่เราควรทำก่อนที่จะออกจากไปปราสาทบูเดฮัคแห่งนี้ นั่นคือ ไปชวนเพื่อนอีกคนเสียก่อน ให้ไปเซฟที่ใต้บันไดชั้นหนึ่งของตัวปราสาท จากนั้น ไปที่ชั้นสอง เข้าห้องที่ติดอยู่กับบันได ซึ่งห้องนี้ ก็คือ ห้องรูปปั้น หากเรานำรูปปั้น ที่มีตัวอักษร S มาวางไว้ที่แท่นกลาง (ในบทสรุปอันนี้ คนเขียน ได้ทำเอาไว้ตอน Geddoe Chapter I ยังจำกันได้ไหมเอ่ย?) เลยไม่ได้มีใครเข้ามาชวนก่อนหน้านี้ เราจะได้พบกับ บิลลี่ (Billy) ซึ่งเขาจะท้าเล่นเกมไพ่กับเรา (หากเรายังไม่มีรูปปั้น S ก็สามารถหาได้จากการล่าบอส ตามดันเจี้ยนต่าง ๆ แล้วนำมาวางไว้ที่ห้องนี้ แล้วเข้ามาใหม่ ก็จะเจอบิลลี่เหมือนกัน)

บิลลี่ : ไง พวก! นายเป็นผู้นำของปราสาทหลังนี้งั้นเหรอ? มีท่าทางมีสมบัติเยอะแยะดีนี่! เยี่ยม... นายไปพบของแบบนี้ในที่แบบไหนกัน? นายไม่ได้เจอของแบบนี้ได้บ่อย ๆ หรอกนะ

ฮิวโก้ : คุณเป็นใคร?

บิลลี่ : เหอะน่า ไม่ต้องสนใจผมหรอก ผมก็แค่ขโมยกระจอก ๆ เท่านั้นเอง

ฮิวโก้ : ขโมย...

บิลลี่ : ผู้คนในสังคมต้องการให้ผมเรียกตัวเองว่า นักล่าสมบัติ แต่เธออยากจะเรียกผมว่าอะไรก็ได้นะ

ฮิวโก้ : คุณต้องการอะไร?

บิลลี่ : เข้าเรื่องกันเลยนะ ผมไม่มีเงินแม้สักกะแดงเดียว อีกทั้งยังไม่มีงานทำที่ไหนด้วย เด็กผมก็กำลังร้องไห้อยู่ด้วย เขาหิวมากเลยล่ะ พวกเรามาเล่นพนันกันสักหน่อยเป็นไง? เกมไพ่เจ๋ง ๆ สักเกม ว่าไงล่ะ? ถ้าผมชนะ ก็ยกของชิ้นนี้ให้แก่ผม ถ้าเธอชนะ ผมจะทำงานตามที่เธออยากจะให้ทำ เอาน่า ก็แค่เล่นไพ่...

ฮิวโก้ : อย่าพึ่งใจร้อนไปสิ

บิลลี่ : หือม์? มีไรล่ะ?

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. เริ่มกันเลย!

2. สอนกฎผมก่อนสิ

เราสามารถเลือกข้อสอง เพื่อดูกฎของเกมนี้แล้ว แต่คนเขียน ก็จะบอกรายละเอียดคร่าว ๆ ให้ฟัง : เกมนี้ ตอนแรกสุด เราจะต้องเลือกกองไพ่ว่า จะเป็นสีดำ หรือสีแดง เมื่อเลือกได้แล้ว เราจะมีไพ่ตั้งแต่ Ace ถึง King (A = 1, K = 11, Q = 12 , K = 13) เลยเราจะต้องวางไพ่เราลงทีละใบ ส่วนบิลลี่ ก็จะวางไพ่ทีละใบเช่นกัน แล้วจะมีกองกลางที่จะหงายไพ่เอาไว้ เมื่อเปิดไพ่ของฝ่ายเราและบิลลี่ออกมา หากไพ่ที่เปิดออกมานั้น ของใครมีแต้มมากกว่า ฝ่ายที่ชนะจะได้ไพ่ที่อยู่กองกลางไป เมื่อเล่นจนไม่มีไพ่จะลงแล้ว จะทำการรวมแต้มจากรวมจากไพ่กองกลางที่เราได้มา ใครมีแต้มากกว่า จะเป็นผู้ชนะ (หรือหากเรามีแต้มที่รวมแล้ว เกิน 46 แต้ม ก็จะเป็นฝ่ายชนะทันที)

เราควรเอาแต้มกลาง ๆ ออกไปก่อน เพื่อทำให้ไพ่ในมือที่ดี ๆ ของบิลลี่ลดลง แล้วต้องค่อยดูด้วยว่าไพ่ในมือบิลลี่นั้น เหลืออะไรบ้าง แล้วค่อยวางไพ่ที่แต้มสูงลงไป และค่อยดูกองกลางด้วย หากไพ่ที่ออกมานั้น มีแต้มที่สูง เราก็ควรลงไพ่แต้มสูง ๆ เพื่อเก็บไพ่นั้นมา ในทางกลับกัน ถ้าไพ่แต้มต่ำ เราก็ลงไพ่แต้มต่ำ ๆ ไปก็ได้ด้วย มีแต้มที่ต่ำหากเราแพ้ เราก็กด soft reset แล้ว load game มาท้าเขาใหม่ได้ (ไม่งั้น ต้องเสียเวลาไปหารูปปั้น S อีก)

ถ้าเราพร้อมแล้ว ก็เลือกข้อแรก เพื่อเล่นเกมกับเขา พอเอาชนะแล้ว เราจะได้บิลลี่มาเป็นเพื่อน 108 ดาว

บิลลี่ : ห๊า? ผมแพ้! เธอนี่โชคดีจริง ๆ เลยนะ แต่สัญญาต้องเป็นสัญญา... แล้วงานแบบไหนในปราสาทที่อยากให้ผมทำล่ะ? อะไรก็ได้นะ

ฮิวโก้ : นายบอกว่านายมีเด็กด้วยไม่ใช่เหรอ?

บิลลี่ : โอ้ เขาน่ะเหรอ? ครั้งหน้าที่เธอแวะไปที่วิเนย์ เดล เซกเซ็น และเจอกับเด็กอายุ 12 ขวบที่ชื่อว่า เมลวิน บอกเขาด้วยนะว่าผมอยู่ที่นี่ ได้ไหมล่ะ? ถ้าเขารู้ล่ะก็ เขาต้องวิ่งแจ้นมาที่นี่อย่างแน่นอน

ฮิวโก้ : เมลวิน... อัศวินเซนต์โลอา? คุณเป็นพ่อของเขางั้นเหรอ?!

บิลลี่ : เธอรู้จักเขาด้วยเหรอ? โลกช่างกลมจริง ๆ! ฝากบอกเขาด้วยนะ

Billy has joined the 108 Stars

จากนั้น ก็ให้เดินไปที่ตรงหน้าประตู แล้วซีซาร์จะถามถึงความพร้อมของเราที่จะหลบหนีออกจากปราสาท

ซีซาร์ : ดี พวกนายอยู่ที่นี่แล้ว ผมตั้งเวลาเอาไว้ทุกอย่างแล้ว ดังนั้นรีบออกไปเมื่อผมให้สัญญาณโดยทันทีเลยนะ

จ่าโจ : แล้วพวกเราจะออกไปกันได้ยังไงล่ะ?

ซีซาร์ : ก็แค่ไปตามเส้นทางนี้ ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไรนะ

ซีซาร์ : พวกทหารของสมาชิกสภาจะถูกล่อให้ไปทางอื่น ผมคาดว่าพวกอัศวินน่าจะดึงกลับไปในไม่ช้านะ คำถามก็คือ พวกนายพร้อมยัง?

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ตามสัญญาณของนายเลย

2. คอยปะเดี๋ยว...

เลือกข้อแรก แล้วเราจะเข้าสู่ฉากรบแบบสงคราม

ฮิวโก้ : ตามสัญญาณของนายเลย

ซีซาร์ : ทุกอย่างควรจะไปได้สวยนะ

เซซิล : อุ๊บ! ฉันชักรู้สึกเครียดแล้วสิ! หายใจลึก ๆ หายใจลึก ๆ...

เงื่อนไขการชนะ : กลุ่มของฮิวโก้สามารถหนีออกไปได้

เงื่อนไขการแพ้ : กลุ่มของฮิวโก้ถูกทำลาย

ซีซาร์ : ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น อย่าสละประตูนี้ไปเป็นอันขาดนะ

โธมัส : ผมเข้าใจแล้ว

แล้วศัตรูจะปรากฎขึ้นมาเป็นจำนวนสามกลุ่ม

สมาชิกสภาเซกเซ็น : แน่ใจได้เลยว่าพวกนั้นคงโบกธงขาวแล้วสินะ อืม...

ทหารเซกเซ็น : อ่า ครับท่าน

ในเทิร์นแรก ของเรานั้น กองกำลังของโธมัสและเซซิลจะไม่ยอมทำอะไร (ปล่อยเทิร์นไปเฉย ๆ) แล้วพอเข้าเทิร์นของศัตรู จะมีบทสนทนาขึ้นมาอีก

ลิ่วล้อเซกเซ็น : ท่านครับ! มีทหารจำนวนหนึ่งปรากฎอยู่ที่ประตูของปราสาทบูเดฮัคครับ

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ทหารงั้นเหรอ? เป็นไปได้ยังไงกัน?

ทหารเซกเซ็น : เรื่องนี้มันก็ลึกลับสำหรับผมครับ ท่าน

สมาชิกสภาเซกเซ็น : มันต้องมีอะไรแน่ ๆ ... ส่งกองทหารไปสำรวจดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น

เข้าสู่เทิร์นที่สอง จะมีบทสนทนาของฝั่งเราขึ้นมาบ้าง

โธมัส : พวกนั้นมากันแล้ว

เซซิล : อย่าห่วงไปเลยค่ะ ท่านโธมัส ที่นี่ก็ถือว่าเป็นปราสาทของฉันเหมือนกัน! ฉันจะไม่ยอมให้มันถูกเอาไปแน่ ๆ ค่ะ

พิกโคโร่ : โฮ่ โฮ่ โฮ่ โฮ่

แล้วฝั่งเรา ก็จะปล่อยเทิร์นไปเช่นเดิม เข้าสู่เทิร์นของศัตรู ก็จะมีบทสนทนาขึ้นมา

ลิ่วล้อเซกเซ็น : ท่านสมาชิกสภาครับ มีสาส์นมาจากสภาเซกเซ็นครับ!

สมาชิกสภาเซกเซ็น : มันว่าไงบ้าง?

ลิ่วล้อเซกเซ็น : เป็นประกาศคำเตือนเรื่องการฟ้องร้องตัวท่าน ครับ!

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ประกาศคำเตือนเรื่องการฟ้องร้องงั้นเหรอ? น่าเวทนาจริง เรื่องปกติล่ะนะ หนึ่งในผู้ร่วมงานขี้อิจฉาของข้าคงอยากที่จะฮุบความรับผิดชอบของข้าที่นี่ล่ะซิ...

ลิ่วล้อเซกเซ็น : ท่านครับ ไม่ใช่อย่างนั้นครับ... ประกาศคำเตือนอันนี้ มาจากพวกอัศวินเซกเซ็นครับ

สมาชิกสภาเซกเซ็น : อะไรนะ?!

พวกศัตรูจะไม่ขยับมาทำอะไรพวกกลุ่มของโธมัสเลย

เข้าสู่เทิร์นสู่สาม พวกกลุ่มของฮิวโก้ และลิลลี่จะปรากฎขึ้นมา พร้อมช่องที่เพิ่มขึ้นเพื่อการหลบหนี

ซีซาร์ : ได้โอกาสที่พวกเราจะไปกันแล้ว!

จ่าโจ : พวกเราเรอะ?

ซีซาร์ : พวกเราจะไปกับพวกนายด้วย พวกนายคิดเหรอว่าผมจะอยู่ในที่แบบนี้ไปตลอดชีวิตน่ะ?

เซซิล : เกาะกลุ่มกันไว้นะคะ ฮิวโก้! คุณก็ด้วยนะคะ จ่า!

จ่าโจ : แน่นอน แล้วเจอกันใหม่นะ

เซซิล : เมื่อทุกอย่างกลับมาเป็นปกติแล้ว ฉันหวังว่าพวกคุณก็กลับมาเยี่ยมนะคะ! หรือจะมาเปิดร้านด้วยก็ได้นะ...

ฮิวโก้ : เออ...อันนั้นคงต้องให้แม่ของผมเป็นคนตัดสินใจแล้วมั้ง

ลิลลี่ : ไปล่ะน๊า!

แล้วการรบแบบสงคราม(ที่เราไม่ได้บังคับอะไรเลย...)จะสิ้นสุดลง พวกฮิวโก้จะอยู่ที่ตรงประตูปราสาทบูเดฮัค

Caesar will join you for now
Apple will join you for now

ให้เดินออกมาที่แผนที่โลก แล้วเราจะมาอยู่ที่ Yaza Plain ทันที ให้เราเดินข้ามไปอีกฝั่ง โดยระหว่างทาง จะเจอกลุ่มทหารเซกเซ็นเข้ามาขัดขวางเราจำนวน 3 กลุ่ม วิธีสู้ ก็ง่าย ๆ แค่ กด โจมตี ไปอย่างเดียว (หรือขี้เกียจ ก็ ออโต้ไปเลยก็ได้) ก็ชนะได้สบาย ๆ อยู่แล้ว แต่อย่าลืมเติมเลือดเมื่อสู้เสร็จด้วยล่ะ

เมื่อออกมาสู่แผนที่อีกส่วนหนึ่ง จะตัดเข้าสู่เหตุการณ์ที่ซีซาร์และแอปเปิ้ลจะขอแยกออกจากกลุ่มของเรา

แอปเปิ้ล : ฉันดีใจที่พวกเรามาได้ไกลขนาดนี้นะเนี่ย แต่ โอ๊ย แทบขาลากเลยนะ ฉัน!

ซีซาร์ : แอปเปิ้ล คนดีของฉัน ถ้าเธอเริ่มทำตัวเป็นหนอนหนังสือ ขาของเธอจะลีบและไม่มีแรงเอานะ

แอปเปิ้ล : ฉันจะทำอะไรถ้าปราศจากการคุยสนุกของเธอกันนะ?

จ่าโจ : พวกเราหนีมากันได้อย่างปลอดภัยแล้ว แต่ที่ปราสาทจะปลอดภัยกันหรือเปล่านะ?

ซีซาร์ : ผมรับช่วงที่ทำให้พวกเซกเซ็นช้าลงแล้ว ที่เหลือ ก็ต้องขึ้นอยู่กับพวกนั้นว่าต้องการจะเดินต่อไปกันยังไง ทุก ๆ คนจะต้องป้องกันตัวของพวกเขาเอง ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่มาพร้อมการรับประกันความปลอดภัยหรอก พวกเราต้องปกป้องตัวของพวกเราเอง

ฮิวโก้ : แต่ว่า..........ไม่สิ มันถูกต้องแล้วล่ะ...

แอปเปิ้ล : ซีซาร์ มีประโยคเด็ดอื่นอีกไหมที่เธอท่องมาจากงานเขียนของพ่อเธอน่ะ?

ซีซาร์ : แอปเปิ้ล! เธอไม่ต้องพูดเรื่องนั้นก็ได้นะ

แอปเปิ้ล : เท่านี้ เราก็เสมอกันแล้วนะ

ลิลลี่ : ที่ไหนต่อล่ะ? พวกเราไม่มีอะไรนำเลยนะ ไม่มีเงิน แล้วด้วย

จ่าโจ : ......

ซีซาร์ : จ่า พวกเราจะไปที่หมู่บ้านของคุณนะ

จ่าโจ : มีเหตุอันหยังล่ะ?

แอปเปิ้ล : ฉันมีเหตุผลนะ ฉันกำลังรวบรวมความรู้ด้านวัฒนธรรมจากทั่วทั้งกลาสแลนด์และเซกเซ็นน่ะ

จ่าโจ : มันก็เป็นแค่หมู่บ้านเรียบง่ายเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรให้น่าสะสมหรอก

แอปเปิ้ล : ก็คงจะเป็นแบบนั้นสำหรับคุณนะ

ซีซาร์ : ยังไงซะ ที่นั่นก็เป็นที่ ๆ เราจะมุ่งหน้าไปกัน พวกเราขอแยกทางกันที่ตรงนี้แล้วกันนะ และขอให้รอคอยวันเวลาที่พวกเราจะได้พบกันอีกครั้งนะ

ฮิวโก้ : รักษาตัวด้วยนะ

แล้วซีซาร์และแอปเปิ้ลจะเดินออกไป

จ่าโจ : เหลือแค่พวกเราแล้วสินะ...

Caesar has left your party
Apple has left your party

เมื่อบังคับฮิวโก้ได้ ให้เดินออกมาที่ทางออกด้านบน พวกเราจะสามารถเดินกลับไปทางถ้ำใหญ่ได้ ให้เรากลับไปตั้งหลักกันที่ถ้ำใหญ่กัน

Great Hollow

เมื่อเดินเข้ามาในส่วนที่เป็นตัวถ้ำแล้ว เราจะพบกับเหตุการณ์ที่พวกลิลลี่ขอแยกกลุ่มกับพวกเรา...ฟังเหมือนจะเศร้าเนอะ พวกเธอแค่ไปหาตังค์มาจ่ายเราน่ะ แต่ก็หายเชิดไปร่วมสัปดาห์ ก็ยังไม่กลับมา...

จ่าโจ : ตกลงว่าเรื่องราวของกลุ่มไฟร์บริงเกอร์ที่ปราสาททะเลสาบก็ไม่เป็นความจริงงั้นสินะ?

ลิลลี่ : ก็ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นล่ะนะ แต่ที่แย่กว่านั้น ก็คือพวกเราไม่มีเบาะแสใหม่ ๆ เลยน่ะซิ

ริ๊ด : ถ้าอย่างงั้น คุณหนูครับ ผมว่าพวกเราน่าจะกลับไปที่ทินโทกันไหมครับ?

ลิลลี่ : ไม่มีทางซะล่ะ!

ริ๊ด : แต่คุณหนูครับ!

ลิลลี่ : อย่ามาหือนะ! พวกเราจะตามรอยกลุ่มไฟร์บริงเกอร์และพวกนักเวทใต้ดินพวกนั้น จากนั้น พวกเราถึงจะกลับ

ริ๊ด : จะไม่มีโอกาสให้พักกันเลยเหรอไงกันนะ?

ซามุส : พวกเราจะไปได้ไม่ไกลนะครับ ด้วยเงินที่เรามีเหลืออยู่น้อยนิดขณะนี้ พวกเราจำเป็นที่จะต้องไปหาพ่อค้าจากทินโทและหาเงินมาเพิ่มนะครับ

ลิลลี่ : เงินงั้นเหรอ? เรื่องนี้ ค่อยน่าคิดหน่อย

แล้วลิลลี่ จะเดินมาบอกพวกเราเรื่องที่พวกเธอจะขอกลับไปหาพ่อค้าจากทินโทก่อน

ลิลลี่ : ฟังนะ ฮิวโก้ ฉันจะต้องไปจัดการงานของฉันก่อน อย่าออกไปไหนจนกว่าฉันจะกลับมานะ แม้ว่าจะมีข้อมูลใหม่ ๆ เข้ามาก็ตาม ฉันหวังพึ่งเธอนะ ตกลงไหม?

ฮิวโก้ : อะไร? ทำไมผมจะต้องไปเชื่อฟังคำสั่งของเธอด้วย?

ลิลลี่ : เธอไม่ต้องเชื่อฟังหรอก จริง ๆ แล้ว...ถือซะว่าฉันขอร้องแล้วกันนะ พวกเราเป็นเพื่อนร่วมเดินทางกันนะ ทั้งฉันและเธอ จำไว้นะ

แล้วลิลลี่จะหันหลังกลับไปคุยกับพวกซามุส

ลิลลี่ : ไปกันเถอะ กองคาราวานที่ว่านั่นอยู่ที่ไหนล่ะ?

ซามุส : ที่ปราสาทบราสน่ะครับ ผมว่านะ

ลิลลี่ : ถ้างั้น ที่นั่น ก็คือที่ ๆ เราจะไปกัน

แล้วลิลลี่จะเดินออกไป แต่ก่อนที่เธอจะเดินออกไป เธอก็หันกลับทวงสิ่งที่เธอบอกพวกฮิวโก้เอาไว้

ลิลลี่ : แล้วก็อย่าออกไปไหนโดยไม่มีฉันล่ะ อย่ากล้าดีเชียวนะ! เพื่อนร่วมเดินทางต้องเกาะกลุ่มกันไว้นะ

(ประโยคก่อนหน้านี้ ฟังดูเหมือนจะซึ้งแล้วนะ พูดประโยคนี้ออกมานี่ จบเห่เลย)

จ่าโจ : เพื่อนร่วมเดินทาง...

แล้วฉากจะตัดไป โดยเวลาผ่านไปแล้ว 1 สัปดาห์...

จ่าโจ : ยัยนั่นหายไปเป็นสัปดาห์แล้วนะ คิดว่ายัยนั่นจะกลับมางั้นเหรอ?

ฮิวโก้ : ยัยนั่นเหรอ? เธอดูไม่ค่อยเหมือนเลยจริง ๆ นะ

จ่าโจ : ข้าก็ว่างั้น เอาเถอะ พวกเราจะไม่มามัวเสียเวลาอยู่ที่นี่อีกแล้ว อยู่แบบนี้ คงไม่ช่วยอะไรหรอก ทั้งหัวหน้าเผ่า ลูเซีย จิมบา บีแช รวมทั้งพวกนักรบกิ้งก่า... ก็ออกไปกันหมดแล้ว พวกเราไม่มีประโยชน์อะไรที่จะอยู่ที่นี่

Lilly has left
Samus has left
Reed has left

ตอนนี้ ให้เรามุ่งหน้าไปที่ ปราสาทบราส เพื่อดำเนินเนื้อเรื่องต่อไป

Brass Castle

เมื่อเราเข้ามา จนถึงส่วนที่เป็นร้านค้า (จากด้านขวา) จะพบกับเหตุการณ์

จ่าโจ : อย่าลืมว่าที่นี่ พวกเราถือว่าเป็นผู้หลบหนีนะ อย่าทำอะไรที่สะดุดตานักล่ะ

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ตกลงครับ

2. มันคงยากกว่าสำหรับจ่านะ

เลือกข้อไหนก็เหมือนกัน เลือกได้สะดวกเลยน่อ(คนเขียนเลือกข้อสอง)

ฮิวโก้ : มันคงยากกว่าสำหรับจ่านะ ถ้าเทียบกับผมน่ะ

จ่าโจ : ฮิวโก้ นายพูดอะไรหรือเปล่า?

ฮิวโก้ : เปล่า ไม่ใช่ผมนะ!

จ่าโจ : ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ ว่าแต่ยัยลิลลี่นั่น ไปมัวระหกระเหินอยู่ที่ไหนกันนะ?

ให้เราเดินต่อไป ทางด้านซ้าย แล้วเราจะพบกับ มูอา (Mua) ชายใส่ชุดเขียวส้มและฮอคเล็ค (Halluc) ชายในชุดหมี ที่มาตามหาเฟลมแชมเปี้ยน เข้าไปคุยกับพวกเขา

มูอา : ต้องให้ข้าบอกแกสักกี่หน แกถึงจะยอมเข้าใจนะ? พวกเราจะไม่ไปหาเฟลมแชมเปี้ยนที่เซกเซ็นหรอกนะ

ฮอคเล็ค : ทำไมจะไม่ล่ะ? เฟลมแชมเปี้ยนอยู่ทางใต้ ดังนั้น ผมก็มาทางใต้

มูอา : ........ ดินแดนแห่งนี้ ไม่ใช่ที่ ๆ เขาต่อสู้เพื่อปกป้องนะ เขาและกลุ่มไฟร์บริงเกอร์ปกป้องสันติสุขและความสวยงามของกลาสแลนด์ นี่คือ... เฮ้! แกกำลังจะไปไหนน่ะ?

แล้วฮอคเล็คจะเดินมาทางฮิวโก้ แล้วยื่นหน้าเข้ามาเหมือนจะดมกลิ่นอะไรบางอย่าง

จ่าโจ : หวา!

ฮอคเล็ค : กลิ่นของนายเหมือน...พื้นดิน ส่วนกลิ่นของนายเหมือน...หอม

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. นายหมายความว่ายังไงกัน?

2. จ่าโจ กลิ่นตัว"หอม"งั้นเหรอ?

เลือกข้อไหนก็เหมือนกัน แต่ก่อนที่จะคุยกันรู้เรื่อง พวกโรแลนด์และเลโอ จะเข้ามาเจอพวกเรา(คนเขียนเลือกข้อแรก หือม์? อะไรนะ ถ้าดูข้อสองมากกว่าเหรอ งั้น เฮียจัดให้)

ฮิวโก้ : จ่าโจ กลิ่นตัว "หอม" งั้นเหรอ?

จ่าโจ : นายหมาย...ข้าเหรอ?!

ฮอคเล็ค : โทษที ข้ารู้จักกลิ่นของเจ้า คารายัน

มูอา : ตั้งตัวให้ดี! มีปัญหาข้างหน้านั่นแล้ว!

แล้วโรแลนด์และ จะเข้ามา

มูอา : ฮอคเล็ค! แกแน่ใจนะว่าแกไม่ได้ไปทำอะไรให้พวกเซกเซ็นโมโหน่ะ?

ฮอคเล็ค : ไม่มี

จ่าโจ : ฮิวโก้ ดูนั่นสิ! เจ้าพวกนั่นนี่นา!

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. จ่า วิ่ง!

2. ครั้งนี้ ไม่เหมือนเดิมแน่!

หากเราเลือกข้อแรก พวกฮิวโก้ทั้งหมด จะวิ่งหนีออกไปจากปราสาทบราส แต่หากเลือกข้อสอง พวกเราจะเข้าสู้กับพวกเลโอ โดยจะมีเวลาสู้เพียง 3 เทิร์น ซึ่งหากแพ้ ก็ game over นะ (แต่โอกาสเกิดน้อย เพราะฮอคเล็คและมูอา ยังไงก็ยืนได้เกิน 3 เทิร์น) หากชนะ เราก็หนีออกมา เหมือนเลือกข้อแรกนั่นหละ (คนเขียนเลือกข้อสอง)

ฮิวโก้ : ครั้งนี้ ไม่เหมือนเดิมแน่!

จ่าโจ : ฮิวโก้ ไม่นะ! ข้าคิดว่าเจ้าเติบโตแล้วแท้ ๆ นะเนี่ย!

ฮอคเล็ค : ไอ้ลูกชาย ข้าช่วย

มูอา : ฮอคเล็ค!

Hallac has joined
Mua has joined

แล้วเราจะได้จัดทีม วิธีที่ดีที่สุด ก็คือ ให้จัดฮิวโก้และฟูบาอยู่แถวที่ 1 ฮอคเล็คยืนเดี่ยว แถว 2 ส่วนมูอาและจ่าโจอยู่แถวที่ 3 พอจัดเสร็จ ก็จะสนทนากันนิดหน่อย ก่อนเข้าสู้

เลโอ : ข้าพูดถูกจริง ๆ แม้ว่าจะนานไปหน่อย แต่ข้าก็ถูกจริง ๆ

จ่าโจ : จำเรื่องที่อย่าทำตัวสะดุดตาได้ไหมเนี่ย ฮิวโก้

ฮิวโก้ : นี่เป็นความผิดของผมงั้นเหรอ?

โรแลนด์ : เจ้าพวกแหกกฎหมายพวกนี้ มาล่อข้าให้ออกจากงานที่สำคัญมากกว่า ต้องให้พวกมันได้รับโทษทัณฑ์ที่สาสม!

แล้วจู่ ๆ ฮอคเล็ค ก็จะคำรามขึ้นมา

มูอา : นี่ไม่ใช่การต่อสู้ของแกเลยนะ!

แล้วการต่อสู้จะเริ่มขึ้น วิธีที่คนเขียนใช้ ก็คือ ใช้รูนประจำตัว Shining Wind ของฟูบา โจมตีไปที่ เลโอ (จะโจมตีได้สามตัว) ใช้รูน Wrath ของฮอคเล็ค เพื่อทำให้ตัวเองติดสถานะ Berserk และใช้รูนน้ำ Breath of Ice ของจ่าโจ โจมตีไปที่โรแลนด์ (จะโจมตีได้ครบทุกตัว) จากนั้น เข้าเทิร์นสองและสาม ก็อัดพวกมันให้เกลี้ยงซะ (แค่ล้มโรแลนด์ และเลโอได้ ก็จะชนะแล้ว)!! พอชนะได้ พวกเราจะทำการโต้วาทีกันเล็กน้อย ก่อนจะหลบหนีออกมาจากปราสาทบราส แล้วฮอคเล็ค และมูอา จะเข้าร่วมเป็น 108 ดาว

  • Hallec จะมีไอเท็มอาหารที่ชื่อว่า Crab Rice Bowl อยู่ ให้เก็บไอเท็มชิ้นนี้เอาไว้ เพราะจะต้องใช้มันในการชวนเพื่อนคนต่อไป แต่หากเผลอกดใช้ ไป มันก็สามารถหามันจาก ปีศาจที่เป็นปู ที่อยู่ในป่าคูพูท (แต่โอกาสได้นั้น ค่อนข้างยากอยู่นะ)

เลโอ : เทคนิคของพวกกลาสแลนด์...ทำให้พวกแกรอดไปวันนี้นะ แต่ท้ายที่สุด มันก็เป็นแค่โชคช่วยล่ะว่ะ

จ่าโจ : ฝั่งแกเองก็ยืนกันนิ่งเลยนะ บางทีแกคงจะเคลื่อนไหวได้เร็วกว่านี้อีกหน่อย ถ้าไม่มีเกราะหนัก ๆ พวกนั่นน่ะ

โรแลนด์ : เจ้าหน้าขนเอ๋ย มีอารมณ์ขันนักนะ งานนี้ ได้สนุกกันแน่ ๆ

แล้วอยู่ดี ๆ บอรุสจะพาทหารมาเสริมอีก คราวนี้ คงต้องจรลีกันแล้วจริง ๆ...

จ่าโจ : ไม่แน่จริงเลยนี่หว่า เล่นพาเพื่อนมาเป็นโขยงแบบนี้...

โรแลนด์ : จะแน่จริงหรือไม่ก็ตามแต่ พวกแกก็ต้องเลือกที่จะอยู่ หรือตาย

จ่าโจ : ฮิวโก้ ตอนนี้ล่ะ!

ฮิวโก้ : อืม...ตกลง

แล้วพวกฮิวโก้จะก็วิ่งหนีออกไป

บอรุส : นี่มันอะไรกัน?!

ลีโอ : ที่ข้าคิดก็คือ...บางที อารมณ์ของข้า มันก็พาข้าไปเองน่ะ

บอรุส : ?

ฉากจะตัดไป แล้วพวกฮิวโก้จะมายืนหอบแฮ่ก ๆ อยู่ที่ด้านหน้าปราสาทบราส

จ่าโจ : เจ้าพวกนั่น...ไม่...ตามมาแฮะ...

ฮอคเล็ค : พวกนั่นไม่รู้จักการต่อสู้จริง ๆ

มูอา : ฮอคเล็ค! อย่าทำแบบนั้นอีกนะ!

ฮิวโก้ : พวกคุณทั้งสองคน กำลังตามหาเฟลมแชมเปี้ยนอยู่งั้นเหรอครับ?

มูอา : เจ้าคงได้ยินพวกเราคุยกันสินะ ใช่แล้ว พวกเรากำลังติดตามเรื่องราวของเฟลมแชมเปี้ยนอยู่ นั่นทำให้พวกเรามาที่นี่ไงล่ะ

จ่าโจ : คุณเรียกว่าเรื่องราวงั้นเหรอ?

มูอา : บอกได้เลยว่าข้าปรารถนาที่จะพบตัวเขา ส่วนฮอคเล็ค มาเพื่อหมู่บ้านของตัวเขาเอง พวกเราเจอกันระหว่างทาง ก็เลยท่องเที่ยวมาที่นี่ด้วยกันแบบนี้หละ

ฮอคเล็ค : คนของข้าต้องการความช่วยเหลือของแชมเปี้ยน

จ่าโจ : พวกคุณรู้งั้นเหรอว่าจะหาตัวเขาเจอได้ที่ไหนน่ะ?

ฮอคเล็ค : ไม่รู้

จ่าโจ : ........

มูอา : สหายของข้ามากมายในพันธมิตรแห่งอัศวินอิสระ บอกว่า เฟลมแชมเปี้ยนเป็นอมตะ ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง เขาก็น่าจะยังคงอยู่ในกลาสแลนด์

ฮิวโก้ : ถ้างั้น ก็ถือว่าพวกเรามีภารกิจร่วมกันสินะ

มูอา : ถ้าเช่นนั้น ให้พวกเราได้ร่วมเดินทางด้วยเถอะนะ ท่าน...เออ...

ฮิวโก้ : ฮิวโก้ ครับ

จ่าโจ : และข้า ก็คือ จ่า โจดี้

มูอา : ฮิวโก้ จ่า ข้าดีใจที่ได้ร่วมเดินทางไปกับพวกท่านนะ

ฮอคเล็ค : ไอ้ลูกชาย มาเถอะ

แล้วฮอคเล็ค ก็จะเดินไป

จ่าโจ : ข้าไปเป็นลูกชายของมันได้ยังไงกันเนี่ย?

มูอา : รู้สึกว่ามันจะเป็นธรรมเนียมในกลุ่มคนของเขาที่ให้เรียกคนที่ตัวเล็กกว่าตัวเองว่า ลูกชาย รวมไปถึง ข้า ด้วย

Hallec has joined the 108 Stars
Mua has joined the 108 Stars

แล้วเราจะออกมาที่แผนที่โลก เพื่อดำเนินเนื้อเรื่องต่อไป เราจะต้องกลับไปที่ ถ้ำใหญ่กัน แต่ก่อนหน้านั้น เราควรจะใช้เวลานี้ ไปชวนเพื่อนที่อยู่ที่หมู่บ้านเป็ดเสียก่อน

Duck Village

เมื่อเข้ามาแล้ว ให้ถอดไอเท็ม Crab Rice Bowl ออกจากตัว Hallec (อย่าใช้หรือทิ้งนะ) แล้วไปที่ร้านไอเท็ม ขึ้นไปชั้นสอง เราจะเจอกับเมย์มิ (Mamie) เชฟสาว คนทำอาหารประจำภาคนี้ คุยกับเธอ เพื่อชวนเธอเข้าพวก แล้วเธอจะขอให้เราช่วยหา Crab Rice Bowl ให้เธอ

เมย์มิ : ห๊า? ฉันเหรอ? ฉันชื่อว่า เมย์มิ เป็นคนครัวน่ะ ฉันกำลังหาของบางอย่างอยู่น่ะ

ฮิวโก้ : หาอะไรอยู่ล่ะ?

เมย์มิ : ฉันกำลังหา Crab Rice Bowl อยู่น่ะ ฉันได้ยินมาว่ามันอยู่ในป่าคูพูท ป่าคูพูทอยู่ที่ไหนงั้นเหรอ? อยู่ใกล้ที่นี่หรือเปล่า?

ฮิวโก้ : นี่ใช่ของที่คุณกำลังตามหาอยู่หรือเปล่าครับ?

เมย์มิ : นั่นคือ Crab Rice Bowl งั้นเหรอ? นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นมันเลยนะเนี่ย... อืม ฉันขอได้ไหม? ฉันอยากจะลองทำอะไรสักอย่างน่ะ

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. เอาสิ เอาไปได้เลย

2. เสียใจ ไม่ให้หรอก

เลือกข้อแรกไป แล้วเราจะได้ เมย์มิ มาเป็นเพื่อน 108 ดาว

ฮิวโก้ : มันเป็นของคุณแล้ว

You present Crab Rice Bowl

เมย์มิ : งั้นเหรอ? ขอบใจนะ แล้วก็อีกเรื่อง เธอรู้จักปราสาทบูเดฮัคไหมล่ะ? ฉันได้ยินมาว่าพวกเขาเปิดพื้นที่ให้เช่าอยู่น่ะ

ฮิวโก้ : แน่นอน ผมรู้จักปราสาทบูเดฮัคนะ

เมย์มิ : จริงเหรอเนี่ย? มันอยู่ที่ไหนล่ะ?... ตกลง... อืม เข้าใจแล้ว ฉันคิดว่าฉันจะไปดูด้วยตัวเองนะ

แล้วเมย์มิจะวิ่งลงบันไดไป ก่อนที่จะหันกลับมาโบกมือขอบคุณเรา

เมย์มิ : ขอบคุณมากเลยนะ!

Mamie has joined the 108 Stars

จากนั้น ก็ให้ไปที่โรงแรม เมื่อผ่านประตูด้านหลังโรงแรมไปแล้ว จะเป็นส่วนที่เราสามารถไปเข้าบ้านได้ 2 หลัง เราจะเห็นคนใส่ชุดประหลาด ๆ อยู่คนนึง กำลังทำท่าเหมือนกำลังมองหาอะไรสักอย่าง คุยกับเขา เขาคือ ฮอเทซ ที่ 7 เขาจะถามทางไปปราสาทบูเดฮัค

ฮอเทซ ที่ 7 : นี่คือบูเดฮัคที่เขาล่ำลือกันหรือเปล่านะ? ผมมองไปเห็นแต่น้ำ... ปราสาทก็ดูหลังเล็กกว่าที่ผมจินตนาการเอาไว้เสียอีกนะ

ฮิวโก้ : บูเดฮัคงั้นเหรอ? ไม่ใช่หรอก ที่นี่คือ หมู่บ้านของเผ่าเป็ด แห่งกลาสแลนด์ต่างหากเล่า

ฮอเทซที่ 7 : พระเจ้าช่วย... นายกำลังจะบอกว่านี่ไม่ใช่ปราสาทที่ผมตามหาอยู่งั้นเหรอ?

ฮิวโก้ : ปราสาทบูเดฮัคอยู่ไกลจากที่นี่มากเลยนะ

ฮอเทซที่ 7 : นายรู้จักที่ตั้งของบูเดฮัคงั้นเหรอ? ผมต้องการที่จะไปเปิดร้านที่นั่นน่ะ

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. บอกที่ตั้งให้เขา

2. ไม่บอก

เลือกข้อแรก แล้วฮอเทซที่ 7 จะเดินไปคนละทางกับที่เราบอก อย่าห่วงไปเลย หมอนี่ มันหลงทางไปเรื่อย เดี๋ยวเราจะต้องตามไปหามันอีกที่อยู่ดี

ฮิวโก้ : ขึ้นเหนือผ่านภูเขาไป บูเดฮัคจะติดอยู่กับทะเลสาบนะ

ฮอเทซที่ 7 : แค่งั้นเหรอ? ขอบคุณท่านมากเลยนะ

แล้วฮอเทซที่ 7 จะเดินไปอีกทาง...

ฮิวโก้ : ชักสงสัยแล้วสิว่าจะไปถึงหรือเปล่า

จากนั้น ก็ให้เข้าบ้านหลังขวา (บ้านหลังที่ฮอเทซที่ 7 มองไปตะกี้นั่นหละ)เข้าไป เราจะเจอเหตุการณ์ทันที ดูเหมือนว่า เราจะเข้ามาพบเหตุการณ์ฆาตกรรมบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวเข้าเสียแล้ว... เราจะได้เห็น เป็ดตัวหนึ่ง นอนตายอยู่ พร้อมด้วยเป็ด เจ้าของโรงแรมตัวนึง กับยอดนักสืบโคนัน เอ๊ย!! นักสืบ คิด (Kidd) เขาจะขอความช่วยเหลือจากเรา

ฮิวโก้ : นี่มันเกิดอะไรกันขึ้นเนี่ย?

คิด : นี่เป็นคดีฆาตกรรมอย่างไม่ต้องสงสัย ในทางการแล้ว น่าจะเรียกว่า คดีฆาตกรรมเป็ดล่ะนะ

แล้วคิด จะเข้าไปดูศพใกล้ ๆ

คิด : เท่าที่ดูจากรายชื่อแขกของโรงแรม เหยื่อมีชื่อว่า โจนาธาน กระดูกทุกส่วนในร่างกายนั้นหักหมด ไม่มีของใช้ส่วนตัวอะไรหายไป อาจจะเป็นเรื่องความแค้นส่วนตัว คงไม่ใช่คดีง่าย ๆ แน่ นายอยากจะช่วยผมไหมล่ะ?

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ตกลง ผมจะช่วยนายแล้วกัน

2. ขอโทษนะ ผมกำลังยุ่ง

ให้เลือกข้อแรก เพื่อช่วยเหลือเขาไป แล้วคิดจะสวมผ้าคาดตาแสนเชย (ไม่ได้ช่วยให้ดูดีขึ้นมาเลย = =") แล้วขอให้เราไปช่วยหาข้อมูล

ฮิวโก้ : ตกลง ผมจะช่วยนายแล้วกัน

คิด : ขอบใจนะ! งั้น ก็เริ่มงานกันได้เลย!

แล้วอยู่ดี ๆ คิดก็จะสวมผ้าคาดตาสีแดง เพิ่มความสามารถในการวินิจฉัยคดีได้เร็วขึ้น 3 เท่าออกมา...

คิด : ผมมาแล้ว!

ฮิวโก้ : .....

คิด : มาเริ่มกันที่จุดเริ่มต้นกันก่อนนะ เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อผมเข้ามาเช็คอินที่โรงแรมแห่งนี้

แล้วฉากจะเป็นภาพขาวดำ ย้อนอดีต ในขณะที่คิดกำลังคุยกับเจ้าของโรงแรมอยู่นั่นเอง...

คิด : ทันใดนั้น พวกเราก็ได้ยินเสียงอะไรที่ถูกบดและแตกออกอย่างน่ากลัวดังมาจากห้องของคุณโจนาธาน เป็นเสียงที่ฟังดูไม่เหมือนเป็นเสียงไม้หักได้เลย

ทั้งคิดและเจ้าของโรงแรม ก็รีบวิ่งไปที่ห้องของโจนาธานทันที โดยที่เหมือนจะมีเป็ดตัวหนึ่งเห็นเหตุการณ์นี้ด้วย... แล้วพวกคิด ก็เข้ามาพบว่าโจนาธานอยู่ในสภาพที่ตายแล้ว

เจ้าของโรงแรม : พระเจ้าช่วย!

คิด : เงียบก่อน! อย่าแตะต้องอะไรนะ! ทั้งหมดนี่ถือว่าเป็นหลักฐานนะ นี่เป็นคดีฆาตกรรมแน่ ๆ

เจ้าของโรงแรม : ฆาตกรรมงั้นเหรอ?

คิด : ที่ไหนก็ตามที่ผมไป ผมจะต้องเข้าไปพัวพันกับคดีแบบนี้หละ เรื่องแบบนี้ก็มาพร้อมกับการเป็นนักสืบที่มีชื่อเสียงล่ะนะ

(ที่พูดออกมาเนี่ย เหมือนกำลังแซวการ์ตูนบางเรื่องอยู่นะ ว่ามะ?)

แล้วคิดจะเล่าเรื่องของตัวเองจบ พวกเราจะมาคุยกันต่อ

ฮิวโก้ : งั้น โจนาธานก็อยู่คนเดียวในห้องงั้นสิ?

เจ้าของโรงแรม : ใช่แล้วล่ะ ตอนเราเข้ามาในห้อง ก็ไม่เห็นมีร่องรอยอะไรของฆาตกรเลย ในเวลานั้น มีเพียงแค่ตัวคุณนักสืบ ตัวผมที่อยู่ใกล้ที่เกิดเหตุ และโฮยาด ที่เป็นภารโรง ที่อยู่ที่ลานน่ะ

ฮิวโก้ : ภารโรงที่อยู่ที่ลานงั้นเหรอ?

เจ้าของโรงแรม : ใช่แล้ว นายจะไปถามคำถามเขาทีหลังก้ได้นะ

คิด : ตอนนี้ ต้องสำรวจห้องกันก่อนนะ มันต้องมีเบาะแสทิ้งเอาไว้อยู่เสมอนั่นหละ! เต็มที่กันเลยนะ!

แล้วเราจะได้บังคับตัวฮิวโก้ (เราจะยังไม่สามารถออกจากตัวบ้านนี้ได้ชั่วคราว) ให้เดินไปที่หน้าต่างที่อยู่ด้านใน แล้วฮิวโก้จะรำพึงขึ้นมา

ฮิวโก้ : หน้าต่างเล็กจังแฮะ แต่ก็เปิดออกจากด้านในอยู่ เด็กน่าจะสามารถผ่านไปได้ล่ะนะ

ไปที่ตู้เก็บของ ที่อยู่มุมห้อง แล้วฮิวโก้จะรำพึงขึ้นมาอีก

ฮิวโก้ : กลิ่นแปลก ๆ แฮะ กลิ่นเหมือนถ่านกำลังไหม้เลย ดูเหมือนจะมีสมุนไพรอะไรสักอย่างที่ถูกเผาแล้วอยู่ในแจกันด้วยแฮะ

จากนั้นก็ไปสำรวจที่ตัวโจนาธาน

ฮิวโก้ : อยากจะหันหลังกลับเป็นบ้าเลย นี่มันน่ากลัวชะมัด ทั้งแขน ขา บิดและฉีกเข้าหากันเองหมดเลย แต่หน้าเขาก็ยังดูมีความสุขอย่างประหลาด เท่าที่ดูจากขนที่ยังคงนุ่มอยู่ นี่ต้องไม่ได้เกิดการต่อสู้กันขึ้นแน่ ๆ เขาโดนทำร้ายในตอนที่เขาหลับอยู่งั้นเหรอเนี่ย?

แล้วกลับไปคุยกับคิด แล้ว เขาจะให้เราออกไปหาเบาะแสที่อยู่ข้างนอก

คิด : นี่เป็นเบาะแสทั้งหมดที่เราสามารถหาได้แล้ว ต่อไป ออกไปข้างนอก และไปถามหาข้อมูลเพิ่มเติมนะ ผมหวังพึ่งนายนะ! ช่วยเอาข้อมูลที่ฟังดูน่าเชื่อถือกลับมาล่ะ!

เมื่อบังคับฮิวโก้ได้ ให้เราออกไปคุยกับโฮยาด เป็ดที่อยู่ข้างนอก แล้วเขาจะบอกว่าไม่พบใครที่น่าสงสัยออกมาเลย ก่อนที่พวกคิดจะเข้าไป แล้วบอกให้เราไปที่ร้านแลกเปลี่ยนอยู่

to be continued

Personal tools