Hugo 3

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

Jump to: navigation, search

เริ่มมา เราจะอยู่ที่แผนที่โลก แล้ว Mt. Heitou, Yaza Plain และ Lake Castle จะปรากฎขึ้นมา ให้เราเดินทางไปที่ Lake Castle ไปเลย!!! (เราสามารถไปเอา ฟูบา เข้าร่วมกลุ่มได้ที่ แอน ในโรงแรมของถ้ำใหญ่)

สารบัญ

Lake Castle

เมื่อเข้ามา เราจะพบเหตุการณ์ทันที

จ่าโจ : ที่นี่ดูไม่เหมือนปราสาทเท่าไรเลยนะ ออกจะดูรื่นรมย์

ลิลลี่ : ก็คงเพราะมีอะไรหลาย ๆ อย่างมาผสมกันอยู่ที่นี่ล่ะมั้ง ก็เหมือนพวกซุปอะไรประมาณนั้นไง!

จ่าโจ : มาลองดูกันดีกว่า ว่าพวกเราจะได้เจอกับเจ้าของปราสาทหรือเปล่า ไม่งั้นล่ะก็ พวกเราก็จะต้องคิดหาแผนใหม่กัน

ให้เดินเข้าไปจนถึงที่บริเวณหน้าปราสาท แล้วเราจะพบกับเหตุการณ์ที่พวกสมาชิกสภาของพวกเซกเซ็นจะเดินออกมาจากปราสาท แล้วคุยกับโธมัส เจ้าของปราสาท

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ข้าเชื่อว่าข้าอธิบายชัดเจนแล้วนะ แกจะต้องไม่สร้างปัญหาให้พ่อของแกมากไปกว่านี้อีกแล้ว

โธมัส : สร้างปัญหาให้เขางั้นเหรอ? แต่ผมไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรเลยนะ

สมาชิกสภาเซกเซ็น : สิ่งที่แกกำลังทำอยู่ตอนนี้ ก็ทำให้เขาแย่พออยู่แล้ว พวกเราไม่สามารถมาสนใจเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับเรื่องยืนยันทรัพย์สิน ในอดีตได้หรอกนะ ตอนนี้ มันเป็นของเซกเซ็นแล้ว!

เซบาสเตียน : แต่พวกเราก็ให้คุณดูหลักฐานที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วนี่นา ที่บอกว่า ดินแดนแห่งนี้เปิดรับทุกคน แม้แต่คนที่ไม่ใช่เซกเซ็นก็ตาม

สมาชิกสภาเซกเซ็น : แผ่นหนังนั้นน่ะ ไม่มีค่าแม้แต่ฝุ่นที่เกาะอยู่ด้วยซ้ำ รีบ ๆ จัดข้าวของและเตรียมตัวย้ายออกซะ เมื่อถึงเวลาที่ข้ากลับมาอีกนะ!

โธมัส : แต่ว่า ท่านครับ...

แล้วสมาชิกสภาเซกเซ็นคนนั้น จะเดินกลับไป และมาเจอกับพวกฮิวโก้ที่อยู่ตรงนั้นพอดี

สมาชิกสภาเซกเซ็น : หือม์? เจ้าเด็กป่าเถื่อนกลาสแลนด์... ข้านึกไม่ออกหรอกนะว่าทำไมแกถึงได้มาอยู่ที่นี่ แต่ช่างเถอะ ข้าไม่อยากจะสนใจอยู่แล้ว

(แล้วแกจะพูดทำไมวะ?)

แล้วจะมี ตัวเลือกขึ้นมา

1. แกว่าไงยังไงนะ?!

2. ......

เลือกข้อไหนก็เหมือนกัน (คนเขียนเลือกข้อแรก)

ฮิวโก้ : แกว่ายังไงนะ?!

แล้วฮิวโก้จะเดินเข้าไปเตรียมตัวหาเรื่องกับสมาชิกสภา แต่อัศวินที่มากับสมาชิกสภาเข้ามาขวางไว้

ทหาร : แกบ่นอะไรของแก? พวกกลาสแลนด์อย่างพวกแก ไม่มีมารยาทเอาเสียเลยนะ อืม แกดูคุ้น ๆ นะ...

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ไปกันได้แล้ว

ทหาร : ครับท่าน

แล้วพวกสมาชิกสภา ก็จะเดินออกไป

ฮิวโก้ : เจ้าพวกหมวกเหล็กน่ารังเกียจ

เมื่อบังคับฮิวโก้ได้ ให้เข้าไปในปราสาท แล้วเราจะเจอกับเซบาสเตียน แล้วเขาจะบอกว่าตอนนี้ กำลังมีงานยุ่ง ไว้ค่อยมาวันหลัง

เซบาสเตียน : สวัสดีนะครับ แขกทุกท่าน น่าเสียดายที่เนื่องจากมีการนัดครั้งอื่น ๆ ของพวกเรารออยู่ ผมต้องขอให้พวกท่านกลับมาใหม่ในชั่วโมงถัดไปนะครับ

แล้วเราจะออกมาข้างนอก ให้เราไปที่ตรงทางเข้าที่เราเข้ามา แล้วเราจะพบกับเหตุการณ์ที่เซซิลโห่ไล่พวกสมาชิกสภาอยู่

เซซิล : เจ้าพวกถุงละโมบ! ถ้าพวกแกกลับมาล่ะก็ สิ่งที่พวกแกจะได้ไปอย่างเดียว ก็คือ อาวุธของฉันที่ปักกลางหลังพวกแก!

จ่าโจ : จิตวิญญาณแรงกล้าดีนี่ เจ้าหนู

แล้วเซซิลจะหันมาคุยพวกฮิวโก้

เซซิล : เจ้าหนู? ใคร ฉันเหรอ?

จ่าโจ : มีใครที่ไหนอีกเล่า แล้วชุดของเธอ... เธอกำลังจะไปแสดงงานวัดหรือไง?

(มันน่าจับมาทำเป็ดพะโล้จริง ๆ)

เซซิล : ไม่ใช่แล้ว! สิ่งที่พวกท่านเห็นอยู่นี่คือเครื่องแบบมาตรฐานของกองทหารประจำปราสาทนะ

ฮิวโก้ : เยี่ยมไปเลย! ที่หมู่บ้านของผม พวกเขาก็ให้เด็กผู้หญิงเป็นทหารยามเหมือนกัน ผมมาจากคาราย่านะ

เซซิล : ฉันชอบชื่อตำแหน่งจริง ๆ ของฉันนะคะ โปรดเรียกว่า ผู้บังคับบัญชากองทหารประจำปราสาทเถอะนะคะ แล้วพวกท่านทั้งหมดเดินทางมาที่นี่จากกลาสแลนด์งั้นเหรอคะ?

ลิลลี่ : จากกลาสแลนด์มาที่นี่ ก็ใช่นะ แต่ฉันไม่ใช่ชาวกลาสแลนด์หรอกนะ

เซซิล : พวกท่านมาเพื่อพบกับท่านโธมัสหรือเปล่าคะ?

จ่าโจ : เขาเป็นคนสั่งการในปราสาทนี้งั้นเหรอ?

เซซิล : ใช่แล้ว แน่นอนที่สุดเลยค่ะ ฉันจะไปบอกเขาเรื่องผู้มาเยือนรายใหม่ของเขาเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ

แล้วเซซิลก็จะวิ่งออกไป โดยที่แม้แต่จ่าโจก็ยังห้ามไม่ทัน

จ่าโจ : เดี๋ยวก่อนสิ!

ริ๊ด : เธอเป็นผู้บังคับบัญชากองทหารประจำปราสาทจริงงั้นเหรอ?

ซามุส : อะไร ๆ มันก็เกิดขึ้นได้

คุยกันเสร็จ ก็ให้ย้อนกลับไปที่ตรงหน้าปราสาท เราจะเห็นเซซิลที่กำลังยืนคุยกับโธมัสอยู่ ให้เข้าไปคุยกับพวกเขา แล้วจะพบกับเหตุการณ์ที่พวกเขากำลังเข้าใจอะไรผิดอยู่...?

เซซิล : ในที่สุด พวกตัวแทนจากกลาสแลนด์ที่จะเข้ามาค้าขายก็มากัน! ถึงตอนนี้แล้ว แผนก็ถือว่าได้ผลแล้วนะคะ

โธมัส : ผมไม่นึกไม่ฝันเลยนะว่าพวกทางคาราย่าจะส่งคนมาค้าขายกันที่นี่

เซซิล : แล้วพวกเขาจะมาที่นี่กันทำไมล่ะค่ะ? นี่เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้นนะ หลังจากนี้ ทุกอย่างจะต้องเป็นไปตามที่ท่านหวังไว้แน่นอนค่ะ

โธมัส : ไม่รู้สินะ... ตอนนี้ พวกเขาอยู่ที่ไหนล่ะ? เธอพาพวกเขาเข้ามาด้วยหรือเปล่า?

เซซิล : อ่า คือว่า...

โธมัส : เซซิล! เธอเอามารยาทไปไว้ที่ไหนเนี่ย? แขกไม่ควรถูกทิ้งให้รออยู่ที่ประตูนะ!

เซซิล : ขอโทษด้วยค่ะ! ฉันจะไปตามพวกเขามาให้เดี๋ยวนี้

แล้วพวกฮิวโก้จะเดินเข้ามา

จ่าโจ : ตัวแทนเข้ามาค้าขายงั้นเหรอ? พวกเธอกำลังหมายถึงพวกเราหรือเปล่า?

เซซิล : โอ้! ท่านโธมัสค่ะ คนพวกนี้หละคะ ที่ฉันกำลังพูดถึง

แล้วโธมัสจะเดินเข้ามาคุยกับพวกฮิวโก้

โธมัส : ยินดีต้อนรับนะครับ ผมชื่อว่า โธมัส เจ้าของปราสาทหลังนี้ บางที พวกเราน่าจะเข้าไปคุยกันด้านใน จะสะดวกกว่านะครับ

ฮิวโก้ : ผม คือ ฮิวโก้ แห่งเผ่าคาราย่าครับ

แล้วฉากจะตัดไป พวกเราจะเข้ามาคุยกันในห้องของตัวปราสาท

โธมัส : เชิญครับ ทางนี้ อาจจะสกปรกสักหน่อย อย่าใส่ใจเลยนะครับ

จ่าโจ : มันแย่กว่านั้นอีกนะ

โธมัส : เอาเถอะครับ ว่าแต่ร้านค้าแบบไหนที่เผ่าคาราย่าสนใจจะเปิดในที่แห่งนี้งั้นเหรอครับ?

ฮิวโก้ : ร้านค้างั้นเหรอ?

โธมัส : พวกคุณมาเพื่อคุยกันเรื่องการเปิดร้านที่ปราสาท ใช่ไหมล่ะครับ?

ฮิวโก้ : ?

โธมัส : เซซิล ผมคิดว่าเธอบอกว่าพวกเขาเป็นตัวแทนที่จะเข้ามาค้าขายนะ

เซซิล : ฉันพูด เออ... พวกเขาบอกว่าพวกเขามาจากคาราย่า ฉันก็เลยนึกว่า...

โธมัส : ไม่นะ...

ลิลลี่ : ใครก็ได้ ช่วยเข้าประเด็นทีได้ไหม?

โธมัส : ผมต้องขออภัยด้วยจริง ๆ นะครับ อย่างที่พวกท่านเห็น ผมกำลังมองหาคนที่มาจากที่ใดก็ตาม ที่จะเข้ามาเปิดร้านที่นี่ ทั้งหมดเป็นแผนของผมเพื่อที่จะรักษาปราสาทเอาไว้ ผมกำลังโฆษณาออกไปว่าสถานที่แห่งนี้เป็นศูนย์กลางของการค้าขายเสรี พวกคุณไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้บ้างเหรอครับ?

ฮิวโก้ : ไม่ใช่ผมแน่ล่ะ

ลิลลี่ : ไม่เคยเลยสักกะหน

โธมัส : ผมต้องขอโทษจริง ๆ สำหรับความเข้าใจผิดกันในครั้งนี้ ล้มเหลวอีกแล้วสิเรา...

เซซิล : ท่านโธมัส อย่าพึ่งยอมแพ้นะคะ คุณพึ่งจะเริ่มต้นเองนะ

โธมัส : ขอบใจนะ เซซิล

จ่าโจ : พวกเราจะคุยกันเรื่องเหตุผลที่พวกเรามาที่นี่กันได้หรือยัง?

โธมัส : ครับ ได้เลยครับ ว่ามาเลย

ฮิวโก้ : พวกเรากำลังตรวจสอบเรื่องที่มาของเฟลมแชมเปี้ยนอยู่น่ะ พวกเรามา ก็เพราะมีข่าวลือว่ากลุ่มไฟร์บริงเกอร์ของเขา ได้หลบซ่อนตัวอยู่ในปราสาทแห่งนี้

เซบาสเตียน : ไม่นะ! ข่าวลือน่ารังเกียจอะไรกันเนี่ย! เจ้าพวกไฟร์บริงเกอร์นั่นน่ะ เป็นพวกโสโครกของกลาสแลนด์นะ! ถ้าทางสภาเซกเซ็นพบว่าพวกเราให้ที่พักพวกมันที่นี่ล่ะก็ ผมล่ะ คิดจนตัวสั่นเลยว่า พวกนั้นจะทำอะไร... ข่าวลือแผ่ออกไปแค่ไหนแล้วครับ?

ลิลลี่ : เห็นได้ชัดเลยล่ะว่ามันแผ่ออกไปเร็วเสียยิ่งกว่าความคิดของคุณที่จะตามหาคนขายของน่ะ

เซบาสเตียน : เรื่องมันชักจะยุ่งกันไปใหญ่แล้วนะเนี่ย! ผมเตือนท่านแล้วนะ ท่านโธมัส ท่านเพียงแค่ไม่เห็นปัญหาเท่านั้น ยกเลิกการค้าขายเสรีไร้สาระนี้เถอะครับ ความสำเร็จดูท่าจะไม่เป็นไม่ได้เสียแล้วล่ะ

โธมัส : ขอโทษด้วยนะครับ แต่พวกเราไม่รู้เรื่องอะไรเลยเกี่ยวกับผู้ติดตามเฟลมแชมเปี้ยนอะไรนี้ ผมยืนยันได้เลยว่าไม่มีไฟร์บริงเกอร์หลบซ่อนอยู่ที่นี่ แต่ผมหวังว่าพวกคุณจะอยู่และพักเหนื่อยกันสักหน่อย พวกท่านคงเดินทางมาไกล และใครก็ตามที่เข้ามาเยี่ยมชมที่นี่ก็ควรจะได้รับการต้อนรับด้วย

เซบาสเตียน : แต่ท่านโธมัส แล้วเรื่องภาพลักษณ์ของเราล่ะ? แม้แต่ในกลาสแลนด์เอง เผ่าคาราย่าก็เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องเผ่าของนักรบนะ

โธมัส : เซบาสเตียน พวกเขาเป็นแขกของพวกเรานะ ผมต้องการให้คุณช่วยดูแลพวกเขาให้มาก ๆ

เซบาสเตียน : ตามที่ท่านปรารถนาครับ

แล้วฉากจะตัดไปที่โรงแรม

เซบาสเตียน : นี่เป็นโต๊ะสำหรับรับจ่ายเงินค่าโรงแรม เมื่อพวกคุณอยากที่จะพัก ขอให้บอกผม และผมจะพาท่านไปที่ห้องของพวกท่านนะ

ซามุส : นี่เรียกว่าโรงแรมงั้นเหรอเนี่ย?

เซบาสเตียน : ใช่แล้ว พวกเราใช้ห้องในปราสาทบางห้องสำหรับเป็นโรงแรม ท่านโธมัสได้สั่งเอาไว้ให้พวกท่านพักได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใด ๆ แต่บางที พวกท่านอยากจะรู้นะ ค่าห้องจริง ๆ ก็ตกท่านละ 50 potch เอง

ลิลลี่ : สิ้นหวังแล้ว สิ้นหวังกับเจ้าพวกนี้แล้ว...

จ่าโจ : การไต่สวนของพวกเราก็จบลงได้อย่างสันติล่ะนะ แต่ก็จบแบบไม่มีอะไรคืบหน้าเหมือนเดิม ๆ

เมื่อบังคับฮิวโก้ได้ ให้คุยกับเซบาสเตียน เพื่อเข้าพักผ่อน โดยจะมีตัวเลือกดังนี้

1. ตกลง

2. ตกลง แต่เราจะจ่ายในส่วนของเราเอง

3. เรายังอยากจะเดินดูรอบ ๆ ต่อ

  • หากว่า เราเล่น Chris Chapter III มาก่อนหน้านี้ แล้วเราได้ให้ Copper Hammer กับเปกกี้ไปแล้ว เราก็สามารถที่จะตีอาวุธเลเวล 12 แล้ว ให้ตีให้ ฮิวโก้ กับจ่าโจ เอาไว้ และเดินในปราสาท เพื่อเพิ่มทักษะกายภาพ หรือเวทตามต้องการ เพื่อเสร็จเรียบร้อย ก็ค่อยไปคุยกับเซบาสเตียน เพื่อพักผ่อน

เพื่อให้เนื้อเรื่องดำเนินต่อไป เราจะต้องเลือกตอบข้อแรก หรือข้อสอง โดยในข้อแรกนั้น เราจะเข้าพักโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใด ๆ ส่วนข้อสอง เราจะเสียค่าใช้จ่ายในการเข้าพัก 300 potch (สำหรับ 6 คน ถ้า 5 คน ก็ 250 potch) เลือกข้อไหนก็ได้ เหตุการณ์ก็คล้าย ๆ กัน ต่างกันแค่ เซบาสเตียนออกอาการดีใจหรือไม่เท่านั้น ไม่น่าสนใจอะไรหรอก ข้าม ๆ ไปเถอะ พอเลือกตอบไป (คนเขียนเลือกตอบข้อสอง) ตัวเกมจะให้เรา เซฟ

แล้วตอนเช้า ฮิวโก้จะเข้ามาที่ห้องอาหาร แล้วทักทายกับจ่าโจที่อยู่ที่นั่น สักพักพวกเราจะรู้ว่าข้างนอกมีเรื่องกันอยู่

ฮิวโก้ : อรุณสวัสดิ์ครับ จ่า หลับสบายไหมครับ?

จ่าโจ : ก็ส่วนมากล่ะนะ... จนกระทั่งมีเสียงเอะอะโวยวายกันข้างนอกนั่นน่ะ

แล้วพวกลิลลี่ ก็จะเดินตามเข้ามาในห้องอาหาร

ลิลลี่ : ..... แล้วพวกแกจะต้องปลุกฉันทำไมกันล่ะเนี่ย?

ริ๊ด : แต่ ข้างนอกนั่น มีอะไรเกิดขึ้นอยู่นะครับ

ลิลลี่ : ฉันไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย จนกระทั่งพวกแกมารบกวนการนอนฝันหวานของฉันน่ะ... อ่ะ พวกเธอก็ตื่นแล้วงั้นเหรอ? มีเสียงอะไรข้างนอกนั่นหรือเปล่า?

จ่าโจ : มีแต่เธอเท่านั้นล่ะ ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

ลิลลี่ : พวกนายจะให้ฉันไปหลับต่อก็ได้นะ

เมื่อบังคับฮิวโก้ได้ ให้เดินออกไปนอกโรงแรม ไปที่บริเวณทางเข้า แล้วพวกเราจะเจอพวกอัศวินเซกเซ็นที่มาบุกรุก โดยอ้างเหตุผลว่าเพราะ ฮิวโก้อยู่ที่นี่

โธมัส : นี่มันหมายความยังไงกันเนี่ย?

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ก็อย่างที่ข้าบอกแกไปครั้งก่อนไง เซกเซ็นจะจัดการเรื่องที่เห็นว่าสมควรต้องจัดการ

โธมัส : แล้วทำไมจะต้องมาล้อมปราสาทเอาไว้ด้วย? พวกเราไม่สนับสนุนความรุนแรงนะ

แล้วพวกฮิวโก้จะเดินเข้ามา เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น

จ่าโจ : ดูท่าจะมีเรื่องกันจริง ๆ แล้วซิ

ฮิวโก้ : คราวนี้ อะไรกันอีกล่ะ?

แล้วสมาชิกสภาจะมองมาทางฮิวโก้

สมาชิกสภา : นั่นไงล่ะ! นั่นหละ ตัวปัญหา

แล้วโธมัสจะหันไปมองทางฮิวโก้ ก่อนกลับมาคุยกับสมาชิกสภาเซกเซ็นต่อ

โธมัส : ว่าไงนะ?

แล้วทหารคนหนึ่งจะเดินออกมาบอกเหตุผล

ทหาร : เจ้าเด็กนั่นเป็นลูกชายของหัวหน้าเผ่าคาราย่า เมื่อไม่กี่วันก่อน เขาได้หลบหนีออกมาจากวิเนย์ เดล เซกเซ็น พวกเรารับรองว่าต้องเป็นเขาแน่ ๆ! อีกทั้งเรายังมีหมายศาลอย่างเป็นทางการจากเซกเซ็นเพื่อการจับกุมคุมตัวเขาด้วย

ฮิวโก้ : ว่าไงนะ?! จับกุมผมงั้นเหรอ?!

โธมัส : พวกคุณมากันตั้งไกลเพียงเพื่อมาดูหมิ่นแขกของผมงั้นเหรอครับ?

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ฮึ่ม คิดให้ดี ๆ ก่อนที่แกจะตัดสินใจว่าจะให้ที่หลบภัยต่อศัตรูของเซกเซ็นนะ

โธมัส : นี่มันเช้าอะไรกันเนี่ย

แล้วฉากจะตัดไป โดยพวกฮิวโก้จะมาปรึกษากันที่ลานกว้าง

ฮิวโก้ : พวกเราจะออกไปได้อย่างไรกันล่ะ?

จ่าโจ : ที่นี่ ถูกล้อมไปด้วยเจ้าพวกหมวกเหล็กหมดแล้ว คราวนี้ ข้าไม่คิดว่าพวกเราจะสามารถหนีออกไปได้นะ

ลิลลี่ : พวกนายจะมายอมแพ้กับเรื่องหมายศาลตามล่าหัวของพวกนายได้ยังไงกันเล่า? พวกนั้นคงจะคิดว่าพวกนายไปลักพาตัวกริฟฟอนของเซกเซ็นมาน่ะสิ!

จ่าโจ : ประกาศจับแบบนั้น ไม่เห็นจะต้องให้ความสนใจมากขนาดนี้เลย

เพื่อคุยกันเสร็จ ให้เดินไปที่ตรงหน้าปราสาท เราจะพบพวกโธมัสที่กำลังปรึกษาหาทางกันอยู่

เซบาสเตียน : นี่คือเหตุผลไงล่ะว่าทำไม ผมบอกแล้ว...

พิกโคโร่ : แกพูดมาตั้งหลายเรื่องแล้ว ตอนนี้ ตาข้าพูดบ้าง จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเราล่ะ?

เซบาสเตียน : พวกเราไม่ได้ยินเรื่องความต้องการที่จะเข้ามาช่วยธุรกิจของพวกนายเองสักนิด เรื่องแบบนี้ ไม่ต้องสงสัยเลย

เซซิล : ไม่นะ! ท่านโธมัสทำงานหนักมากเพื่อทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้นมาได้ เขาจะไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด!

จวน : รีบ ๆ ตัดสินใจเข้าเถอะ ข้าหิวแล้ว

โธมัส : ผมจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะหาทางแก้ปัญหาที่ดีที่สุดสำหรับทุก ๆ คนนะ

จวน : ดูนั่นสิ พวกชาวกลาสแลนด์นี่นา ทำไมไม่ลองถามพวกนั้นดูล่ะว่าพวกนั้นอยากจะทำอะไร?

แล้วพวกฮิวโก้จะเดินเข้ามาร่วมวงประชุมด้วย

จ่าโจ : การประชุมกันครั้งนี้ มีจุดประสงค์อะไรงั้นเรอะ?

เซบาสเตียน : ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ นะครับ แต่พวกท่านพอจะช่วยออกไปจากที่นี่ และไปที่สภาเซกเซ็นได้ไหมครับ? ขอบคุณ

(โอ้โห ลูบหลังแล้วตบหัวชัด ๆ ปกติ มีแต่ตบหัว แล้วลูบหลังนะเนี่ย)

โธมัส : เซบาสเตียน! ทิ้งความคิดนั่นไปเลยนะ! ต้องขอโทษแทนพ่อบ้านของผมด้วย โปรดพักให้สบายใจเถอะครับ พวกท่านไม่จำเป็นที่จะต้องทำอะไรทั้งสิ้นนะครับ

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. นี่มันเรื่องอะไรกันแน่เนี่ย?

2. พวกเราคงสร้างปัญหาให้พวกคุณมากสินะ

เลือกข้อไหนก็เหมือนกัน ต่างกันแค่บทสนทนานิดหน่อย (คนเขียนเลือกข้อสอง)

ฮิวโก้ : พวกเราคงสร้างปัญหาให้พวกคุณมากสินะ

จวน : ช่างสังเกตดีนิ...

เซบาสเตียน : ถ้าพวกท่านนึกภาพเกี่ยวกับสภาพโดยรวมของพวกเราออกล่ะก็ พวกท่านก็ควรน่าจะตระหนักว่าท่านจำเป็นที่จะต้องออกไปจากปราสาทหลังนี้นะครับ

โธมัส : เซบาสเตียน! ผมต้องขอโทษอย่างสุดซึ้งจริง ๆ สำหรับการกล่าวเช่นนั้นนะครับ

จ่าโจ : พวกนายพอจะช่วยเล่าเรื่องพื้นเพให้เราฟังหน่อยได้ไหม?

โธมัส : อย่างที่ผมเล่าไปเมื่อวานน่ะครับ ผมกำลังพยายามที่จะสร้างศูนย์กลางของการค้าขายเสรี แต่พวกสภาเซกเซ็น ดูจะไม่ชอบความคิดนี้น่ะครับ

เซซิล : ท่านโธมัสที่น่าสงสาร ปกติแล้ว คนจะเลือกความคิดที่ยอดเยี่ยมของเขาเสมอนะคะ

พิกโคโร่ : จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเราล่ะ?

โธมัส : โปรดเข้าใจด้วยเถอะครับ สิทธิ์เป็นของพวกเราที่จะเป็นพ่อค้าได้ที่นี่ ผมเพียงแค่พยายามที่จะขยายสิทธิ์นั้น เพื่อที่จะทำเขตการค้าเสรี แต่พ่อของผม หรือจะเรียกว่าสภาเซกเซ็น ไม่ยินยอมเรื่องนี้

เซบาสเตียน : ดังนั้น พวกท่านสามารถช่วยรักษาความเป็นอยู่ของพวกเราได้ โดยการออกไปซะเถอะนะครับ...

โธมัส : เงียบไปเลยนะ!

เซบาสเตียน : มีหนทางอื่นอีกงั้นเหรอครับ?

โธมัส : ......

เมื่อคุยกันเสร็จ ให้ออกไปที่ตรงหน้าประตู แล้วจะเจอกับพวกเซกเซ็น โดยพวกนี้มากันเพื่อไม่ให้คนเข้านอกปราสาทได้

อัศวินเซกเซ็น : พวกเราได้รับรายงานมาว่ามีผู้ร้ายหลบหนีแล้วมาซ่อนตัวอยู่ที่ปราสาทหลังนี้ ห้ามคนเข้าออกแต่นี้ไปโดยเด็ดขาด กลับเข้าไปด้านในซะ

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ผมนี่หละ คนที่พวกแกต้องการ

2. ก็ได้

เลือกตอบข้อแรกไป ฮิวโก้ที่คิดจะมอบตัว ก็ต้องประหลาดใจ เมื่อพวกนั้น กลับบอกว่า ฮิวโก้ไม่ใช่คนที่พวกเขาตามหา!!! หรือว่าพวกนั้นมีจุดประสงค์อื่น ที่เก็บซ่อนไว้อยู่อีกงั้นเหรอ?

ฮิวโก้ : ผมนี่หละ คนที่พวกแกต้องการ

อัศวินเซกเซ็น : พูดจริงงั้นเหรอ? เด็กอย่างแกเนี่ยนะ เป็นที่ต้องการตัวของพวกเซกเซ็น? รออยู่ตรงนี้นะ

แล้วฉากจะตัดไป ทางเซกเซ็นจะนำคนมาตรวจดูว่าฮิวโก้เป็นคนที่พวกเขากำลังตามหาอยู่หรือเปล่า

สมาชิกสภาเซกเซ็น : แกเป็นลูกชายของหัวหน้าเผ่าคาราย่าจริง ๆ งั้นเหรอ?

ฮิวโก้ : ใช่แล้ว ผมคิดว่าพวกแกต้องการจะจับผมนะ

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ....... ดูให้ดี ๆ สิ

ทหาร : ครับ ท่าน

แล้วทหารจะเข้ามาดูเราใกล้ ๆ

ทหาร : เออ ไม่ใช่เขาครับ ท่าน ไม่ใช่ หน้า แบบนี้ครับ ท่าน

ฮิวโก้ : ห๊า? แกกำลังพูดเรื่องอะไรเนี่ย?

สมาชิกสภา : ข้าไม่สนเรื่องที่แกพยายามแสดงตัวเป็นอาชญากรแทนหรอกนะ ให้เจ้านี่อยู่ในปราสาทต่อไป

อัศวินเซกเซ็น : ครับ ท่าน!

แล้วพวกสมาชิกสภา ก็จะเดินออกไปอีก

ฮิวโก้ : พวกแกพูดว่ายังไงนะ? เดี๋ยวก่อนสิ!

เมื่อกลับมาบังคับฮิวโก้ได้ ให้เรากลับไปหาพวกโธมัสอีกครั้ง แล้วจะพบกับเหตุการณ์ที่พวกเรามาบอกพวกโธมัสเรื่องที่พวกเซกเซ็นไม่ได้ต้องการตัวพวกเรา แล้ว ซีซาร์ และแอปเปิ้ล จะปรากฎตัวขึ้น เพื่อไขข้อกระจ่างเหล่านี้

มาร์ธา : ฉันรับมันต่อไปอีกไม่ไหวแล้วนะ! ยอดขายจะเพิ่มขึ้นได้แน่หรือเปล่า? ฉันจะอดตายอยู่แล้วนะ!

จวน : ยอดขายของเธอ ก็ไม่เห็นจะเคยทำให้เธอพอใจได้เลยนะ ป้า! กำไรของเธอ มันมากซะยิ่งกว่าพออีกนะ

มาร์ธา : คำสบประมาทของเอ็ง ก็ไม่ทำให้เอ็งถูกรางวัลได้เหมือนกันล่ะวะ

เซบาสเตียน : พวกเราจะทำยังไงกันดี? ข้าวของ ๆ พวกเราที่มีก็คงช่วยได้ไม่นาน พวกเราจะกินแกลบกันอยู่แล้วนะ! และหากพวกนั้นเริ่มโจมตีอีก...

โธมัส : .....

เซซิล : อย่าได้หดหู่ไปเลยค่ะ ฉันจะปกป้องพวกเราทุกคนเอง! ฉันจะแสดงให้พวกคุณเห็นว่าผู้บังคับบัญชากองทหารประจำปราสาทเก่งกาจเพียงใด

พิกโคโร่ : กองทหารที่ไหนกันเล่า? เธอเป็นทหารยามคนเดียวของที่นี่นะ!

แล้วฮิวโก้ จะเดินเข้ามา

ฮิวโก้ : ท่านโธมัสครับ?

โธมัส : หือม์ ครับ มีอะไรงั้นเหรอครับ?

ฮิวโก้ : พวกเราพึ่งจะกลับมาจากที่ไปคุยกับพวกเซกเซ็นน่ะ

โธมัส : จริงเหรอครับ? พวกเซกเซ็นข้างนอกนั่นอ่ะนะ?

ฮิวโก้ : ใช่แล้ว

โธมัส : แต่ทำไมต้องเสี่ยงชีวิตของตัวคุณเองขนาดนั้นล่ะครับ! ผมสัญญาแล้วนะว่าพวกเราจะไม่บังคับให้พวกคุณออกไป คุณ...เออ คือว่า คุณคิดเรื่องที่พวกเขาพูดกันงั้นเหรอครับ?

ลิลลี่ : พวกนั้นส่งพวกเรากลับมาน่ะซิ! ไม่ใช่พวกเราหรอกนะ ที่เจ้าพวกนั่นต้องการ

แล้วจู่ ๆ ก็มีชายคนหนึ่งพูดแทรกขึ้นมา

ซีซาร์ : ถ้าพวกนั้นเอาตัวพวกคุณไป พวกนั้นก็จะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะมายุ่งวุ่นวายที่นี่ เพื่อที่จะจับกุมพวกคุณและสอดแนมพวกเราอีก พวกนั้นมีเล่ห์เหลี่ยมใช้ได้นะเนี่ย

โธมัส : ใครน่ะ...คุณคือใคร?

ซีซาร์ : นี่มันเรื่องบ้าอะไรที่จะต้องมาติดแหง่กอยู่ในสถานที่แบบนี้ด้วยนะ ผมน่ะไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ

แอปเปิ้ล : ซีซาร์! ทำไมเธอถึงได้ชอบพูดจาแบบนั้นอยู่เรื่อยเลยนะ? จะทำตัวให้สุภาพกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอไงกันนะ?

ซีซาร์ : ล่ายเลย ๆ แอป

แอปเปิ้ล : แอปเปิ้ลย่ะ

ซีซาร์ : ผมคิดว่าผมรู้แล้วล่ะว่าเธอชื่ออะไร

แล้วซีซาร์จะเข้ามาคุยกับโธมัส

ซีซาร์ : ผมชื่อว่า ซีซาร์ ตกลงนะ? เอาเป็นว่าตกลงแล้วกัน ผมสืบสายเลือดมาจากพวกนักยุทธศาสตร์และกำลังฝึกฝนอยู่ ถ้าไง ลองฟังคำแนะนำผมดูสิ ต้องมีใครสักคนที่พาพวกเราออกไป คนที่ไม่คิดจะอยู่ที่นี่ ถึงแม้ว่าผมจะต้องการก็เถอะ...

แล้วฉากจะตัดไป โดยพวกเราจะลงลึกถึงประเด็นเนื้อหากัน

ซีซาร์ : สิ่งที่พวกคุณกำลังจะบอกก็คือ พวกคุณไม่ต้องการที่จะยกพวกคารายันให้เจ้าพวกนั้นไป เช่นเดียวกับที่พวกคุณไม่ต้องการที่จะยกปราสาทหลังนี้ให้เช่นกัน แต่พวกคุณก็ไม่ได้เตรียมพร้อมที่จะสู้เอาไว้ ถูกต้องไหม?

โธมัส : เออ ไม่เลย พวกเราไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย

ซีซาร์ : ถ้างั้น ก็ง่าย สิ่งที่พวกเราจะทำ ก็คือ ให้พวกนั้นออกไปให้ได้ เมื่อพวกนั้นไปแล้ว พวกเซกเซ็นก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะถอนทัพออกไป

เซบาสเตียน : ฟังดูสับสนเล็กน้อยนะ พวกเราจะต้องไปยุ่งด้วยขนาดนั้นเลยเหรอ?

ซีซาร์ : ยุ่งอะไรกัน? แม่เหล็กขึ้นสนิมพวกนั้นเป็นเพียงแค่ทหารชายแดนกลุ่มเล็ก ๆ เท่านั้น ภายใต้คำสั่งของสมาชิกสภาเซกเซ็นกับทหารยามอีกนิดหน่อย นั่นไม่ใช่กองกำลังที่ใหญ่โตอะไรหรอก พวกนั้นแค่มาปิดล้อมปราสาทเพื่อทำให้คุณกลัวไปงั้นหละ ผมรู้ว่าในไม่ช้า หรืออีกไม่นาน กองกำลังหลักจริง ๆ คงจะมาถึง แต่ก่อนหน้านั้น พวกเราจะต้องส่งเพื่อนที่ถูกตามล่าของพวกเราไปให้ถึงกลาสแลนด์เสียก่อน พวกนั้นจะได้ไม่มีเรื่องให้แสร้งทำเป็นว่าต้งอยู่ที่นี่อีกต่อไป

โธมัส : ตกลง! ฟังจากที่คุณพูด ก็น่าจะง่ายนะ

ซีซาร์ : เอาล่ะ สิ่งที่พวกเราจะต้องทำกันตอนนี้นะ มารวมกันทางนี้ แล้วก็พวกนายนะ พวกอาชญากร...

ฮิวโก้ : พวกเราเหรอ?

ซีซาร์ : จะใครซะอีกเล่า! ไปเตรียมตัวสำหรับการหลบหนีซะสิ ในระหว่างนี้ ผมจะอธิบายแผนให้ทุก ๆ คนฟังก่อน

แล้วฉากจะตัดไป แล้วจ่าโจจะบ่นเล็ก ๆ น้อย ๆ

จ่าโจ : พวกเราต้องหนีกันอีกแล้วสินะ...

จากนั้น ให้เราออกไปนอกบริเวณนี้ (อาจไปเซฟที่ใต้บันไดในปราสาทชั้นหนึ่งก็ได้) แล้วก็กลับมาคุยกับซีซาร์ แล้วเขาจะถามความพร้อมของเรา โดยจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. พร้อมแล้ว

ฮิวโก้ : พวกเราพร้อมแล้ว

ซีซาร์ : ถ้างั้น พวกนายก็น่าจะไปพักเอาแรงสักหน่อยนะ พวกเรายังมีอะไรที่ต้องทำกันอีก

จ่าโจ : เอางั้นก็ได้ พวกเราจะไปที่โรงแรม และไม่ยุ่งเรื่องของนายอีก

ทุก ๆ คนจะเดินออกไป เว้นแต่ฮิวโก้ที่เหมือนจะกำลังคิดบางอย่างอยู่

จ่าโจ : ฮิวโก้...?

ฮิวโก้ : บอกผมหน่อยสิ ท่านโธมัสมีความเกี่ยวดองกับเจ้าพวกหมวกเหล็กเซกเซ็นงั้นใช่ไหม? แล้วทำไม เขาถึงได้มาปกป้องพวกเราจากเจ้าพวกนั้นด้วยล่ะ?

ซีซาร์ : ทำไมนายไม่ไปถามด้วยตัวเองล่ะ

ฮิวโก้ : ผมถามแน่

2. แล้วคนอื่น ๆ ล่ะ?

ฮิวโก้ : แล้วคนอื่น ๆ ล่ะ?

ซีซาร์ : พวกเราตัดสินใจที่จะทำทางหนีให้พวกนายพรุ่งนี้ตอนเช้า พวกนั้นออกไปจัดการแล้ว คงงานรัดตัวน่าดูเลยล่ะ ก็ต้องออกไปทำงานทันทีที่รู้ว่าต้องทำอะไรนี่นะ

3. นายเป็นใครกันแน่?

ฮิวโก้ : นายเป็นใครกันแน่?

ซีซาร์ : ผมก็เป็นแค่นักเดินทางผู้โชคร้าย ที่บังเอิญผ่านมาเจอปราสาทหลังโง่ ๆ นี้ ทั้ง ๆ ที่มีงานสำคัญกว่าที่จะต้องใส่ใจ

จ่าโจ : ขอโทษที่พวกเราทำให้นายช้าลงนะ...

จ่าโจ ทำท่าประชดประชัน

แอปเปิ้ล : ฉันขอโทษด้วยนะ เขาเป็นพวกประเภทพูดจาแบบนี้มาตั้งแต่ฉันจำความได้แล้วล่ะ

ลิลลี่ : เขาน่าจะไปอบรมมารยาทหน่อยนะ

ซามุส : (ใครบางคนแถวนี้ก็ด้วยนะ)

เลือกข้อไหน ก็ได้ สุดท้าย ก็ต้องเลือกตอบข้อแรก เป็นคำตอบสุดท้ายอยู่ดี เมื่อตอบเสร็จ ให้เดินไปที่โรงแรม ระหว่างทางจะเจอกับโธมัส แต่เขาจะบอกว่า กำลังยุ่งอยู่ เลยจะยังไม่ได้คุยอะไรกัน พอถึงที่โรงแรม ให้คุยกับเซบาสเตียน

เซบาสเตียน : โอ้ พวกท่านกลับมากันแล้ว ห้องพักของพวกท่านได้ถูกจัดเตรียมไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผมเอง ยังเหลือเรื่องที่ต้องทำอีกหน่อย รีบเข้านอนนะครับ พรุ่งนี้ จะได้มีแรงเต็มที่กัน

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ราตรีสวัสดิ์ครับ

2. ผมยังมีเรื่องที่จะต้องทำอยู่อีก

เลือกตอบข้อแรก เพื่อให้เนื้อเรื่องดำเนินต่อ แล้วตัวเกมจะให้เราเซฟ แล้วตกกลางดึก พวกเราจะมาปรึกษากันต่อ เมื่อปรึกษากันเสร็จ ฮิวโก้ก็จะเข้าไปหาโธมัส เพื่อถามสิ่งที่เขาสงสัยอยู่

ลิลลี่ : พวกเราเข้ามาเจอเรื่องอะไรกันเนี่ย

ริ๊ด : เรื่องที่ว่ากลุ่มไฟร์บริงเกอร์อยู่ที่นี่ ก็เป็นแค่ข่าวลือสินะ

ซามุส : ผมเองก็ไม่เคยเชื่อเรื่องนั้นอยู่แล้วล่ะ...

จ่าโจ : ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ความจริง ก็คือ พวกเราไม่สามารถสืบอะไรได้มากไปกว่านี้อีกแล้ว พวกเราจะต้องไปตามน้ำกับแผนการหลบหนี

ฮิวโก้ : ก็ยุติธรรมดี

ลิลลี่ : ฉันฟังมาพอแล้ว ฉันจะไปนอนล่ะ

จ่าโจ : อย่านอนตื่นสายล่ะ!

ลิลลี่ : รู้แล้วน่า

แล้วลิลลี่จะเดินออกไป

จ่าโจ : ชักสงสัยแล้วสิ

ลิลลี่ : ฉันได้ยินนะยะ!

จ่าโจ : หูดีได้อีกแฮะ เอาเถอะ ฮิวโก้ พวกเราก็รีบเข้านอนกันเถอะ

ฮิวโก้ : ตกลง...

แล้วฉากจะตัดไปที่ห้องของโธมัส

โธมัส : นี่มัน น่าจะใช้การได้นะ...

แล้วฮิวโก้จะเดินเข้ามา โธมัสจะหันไปทักทาย

โธมัส : ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะครับ? นอนไม่หลับเหรอ? ถ้าขาดเหลืออะไรล่ะก็ บอกเซบาสเตียนนะครับ เขาจะช่วยจัดหาให้คุณเอง

ฮิวโก้ : ท่านโธมัสครับ ทำไมท่านถึงได้ช่วยพวกเราเอาไว้จากเจ้าพวกหมวกเหล็กล่ะครับ?

โธมัส : ว่าไงนะครับ?

ฮิวโก้ : ผมไม่เข้าใจเลย... ท่านมีความเกี่ยวพันกับเจ้าพวกหมวกเหล็กแท้ ๆ ส่วนพวกผมก็เป็นแค่ชาวกลาสแลนด์

โธมัส : พวกหมวกเหล็กงั้นเหรอ? คุณคงหมายถึงอัศวินสินะ? จะว่าไปแล้ว ผมก็ถือว่ามีความเกี่ยวดองกับทางฝั่งเซกเซ็นมากกว่าล่ะนะ จากฝั่งพ่อของผม สิ่งที่คุณไม่รู้ ก็คือว่าแม่ของผมมาจากเอ้าท์แลนด์ ที่อยู่ทางเหนือ ผมอยู่ที่นั่นมาเป็นเวลายาวนานมาก ผมเลยไม่ค่อยรู้สึกว่าเป็นเซกเซ็นเท่าไรน่ะ

ฮิวโก้ : นี่คือเหตุผลว่าทำไม...

โธมัส : ไม่หรอก นี่ไม่ใช่เหตุผลที่แท้จริงหรอกครับ

ฮิวโก้ : ?

โธมัส : มันเป็นเพราะว่า ผมต้องการให้ปราสาทหลังนี้ เป็นสถานที่ ๆ ไม่ว่าใครก็ตาม ที่มาจากที่ไหนก็ตาม สามารถเข้ามาอยู่และไปได้อย่างเสรีน่ะครับ

ฮิวโก้ : ท่านต้องการทำให้พวกเซกเซ็นเป็นพันธมิตรของท่านงั้นเหรอครับ?

โธมัส : ผมไม่ได้ปรารถนาให้พวกเขาเป็นศัตรูเลย ผมแค่คิดว่าถึงเวลาแล้ว ที่พวกเราควรจะเรียนรู้ซึ่งกันและกัน และปฎิบัติต่อกันอย่างเท่าเทียมน่ะครับ

ฮิวโก้ : .....ผม....ทำไม่ได้หรอก พวกนั้นฆ่าลูลู่ ผมต้อง...ทำในสิ่งที่ผมรู้สึกว่ามันถูกต้อง

โธมัส : เข้าใจล่ะ ลูลู่คงเป็นเพื่อนรักของคุณงั้นสินะ?

ฮิวโก้ : เขาเป็นครับ

แล้วโธมัสจะนิ่งไปครู่นึง ก่อนที่จะพูดประโยคถัดไป

โธมัส : แม่ของผมเองก็ถูกฆ่าเหมือนกันนะ โดยพวกกลุ่มโจรจากลาสแลนด์

ฮิวโก้ : จากกลาสแลนด์งั้นเหรอ?

โธมัส : นี่มันก็สายมากแล้วนะ ฮิวโก้ รีบไปพักผ่อนเถอะนะ

ฮิวโก้ : แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะครับ ท่านโธมัส

แล้วฉากจะตัดมาที่ตอนเช้าของวันรุ่งขึ้น ที่พวกเราจะหลบหนีกัน โดยจ่าโจจะมาเจอฮิวโก้เป็นคนแรก

จ่าโจ : อยู่นี่เอง ทุกอย่างพร้อมมะ?

ฮิวโก้ : อืม พร้อม

แล้วสักพัก จะมีเสียงดังมาจากข้างบน...เหมือนลิลลี่จะยังไม่ตื่นนะ

ริ๊ด : คุณหนูครับ! เช้าแล้วครับ!

ลิลลี่ : ใครบอก...ให้พวกเรา...ตื่นแต่เช้า...แบบนี้?

ซามุส : (ทำไม พวกเราจะต้องมาเตือนเธอด้วยเนี่ย?)

จ่าโจ : ......

เมื่อดูเหตุการณ์จบหมดแล้ว ตอนนี้ สิ่งที่เราต้องทำหลัก ๆ ต่อไป ก็คือ ไปที่บ้านประตู แต่ก่อนหน้านั้น ยังมีอีกเรื่องที่สำคัญที่เราควรทำก่อนที่จะออกจากไปปราสาทบูเดฮัคแห่งนี้ นั่นคือ ไปชวนเพื่อนอีกคนเสียก่อน ให้ไปเซฟที่ใต้บันไดชั้นหนึ่งของตัวปราสาท จากนั้น ไปที่ชั้นสอง เข้าห้องที่ติดอยู่กับบันได ซึ่งห้องนี้ ก็คือ ห้องรูปปั้น หากเรานำรูปปั้น ที่มีตัวอักษร S มาวางไว้ที่แท่นกลาง (ในบทสรุปอันนี้ คนเขียน ได้ทำเอาไว้ตอน Geddoe Chapter I ยังจำกันได้ไหมเอ่ย?) เลยไม่ได้มีใครเข้ามาชวนก่อนหน้านี้ เราจะได้พบกับ บิลลี่ (Billy) ซึ่งเขาจะท้าเล่นเกมไพ่กับเรา (หากเรายังไม่มีรูปปั้น S ก็สามารถหาได้จากการล่าบอส ตามดันเจี้ยนต่าง ๆ แล้วนำมาวางไว้ที่ห้องนี้ แล้วเข้ามาใหม่ ก็จะเจอบิลลี่เหมือนกัน)

บิลลี่ : ไง พวก! นายเป็นผู้นำของปราสาทหลังนี้งั้นเหรอ? มีท่าทางมีสมบัติเยอะแยะดีนี่! เยี่ยม... นายไปพบของแบบนี้ในที่แบบไหนกัน? นายไม่ได้เจอของแบบนี้ได้บ่อย ๆ หรอกนะ

ฮิวโก้ : คุณเป็นใคร?

บิลลี่ : เหอะน่า ไม่ต้องสนใจผมหรอก ผมก็แค่ขโมยกระจอก ๆ เท่านั้นเอง

ฮิวโก้ : ขโมย...

บิลลี่ : ผู้คนในสังคมต้องการให้ผมเรียกตัวเองว่า นักล่าสมบัติ แต่เธออยากจะเรียกผมว่าอะไรก็ได้นะ

ฮิวโก้ : คุณต้องการอะไร?

บิลลี่ : เข้าเรื่องกันเลยนะ ผมไม่มีเงินแม้สักกะแดงเดียว อีกทั้งยังไม่มีงานทำที่ไหนด้วย เด็กผมก็กำลังร้องไห้อยู่ด้วย เขาหิวมากเลยล่ะ พวกเรามาเล่นพนันกันสักหน่อยเป็นไง? เกมไพ่เจ๋ง ๆ สักเกม ว่าไงล่ะ? ถ้าผมชนะ ก็ยกของชิ้นนี้ให้แก่ผม ถ้าเธอชนะ ผมจะทำงานตามที่เธออยากจะให้ทำ เอาน่า ก็แค่เล่นไพ่...

ฮิวโก้ : อย่าพึ่งใจร้อนไปสิ

บิลลี่ : หือม์? มีไรล่ะ?

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. เริ่มกันเลย!

2. สอนกฎผมก่อนสิ

เราสามารถเลือกข้อสอง เพื่อดูกฎของเกมนี้แล้ว แต่คนเขียน ก็จะบอกรายละเอียดคร่าว ๆ ให้ฟัง : เกมนี้ ตอนแรกสุด เราจะต้องเลือกกองไพ่ว่า จะเป็นสีดำ หรือสีแดง เมื่อเลือกได้แล้ว เราจะมีไพ่ตั้งแต่ Ace ถึง King (A = 1, K = 11, Q = 12 , K = 13) เลยเราจะต้องวางไพ่เราลงทีละใบ ส่วนบิลลี่ ก็จะวางไพ่ทีละใบเช่นกัน แล้วจะมีกองกลางที่จะหงายไพ่เอาไว้ เมื่อเปิดไพ่ของฝ่ายเราและบิลลี่ออกมา หากไพ่ที่เปิดออกมานั้น ของใครมีแต้มมากกว่า ฝ่ายที่ชนะจะได้ไพ่ที่อยู่กองกลางไป เมื่อเล่นจนไม่มีไพ่จะลงแล้ว จะทำการรวมแต้มจากรวมจากไพ่กองกลางที่เราได้มา ใครมีแต้มากกว่า จะเป็นผู้ชนะ (หรือหากเรามีแต้มที่รวมแล้ว เกิน 46 แต้ม ก็จะเป็นฝ่ายชนะทันที)

เราควรเอาแต้มกลาง ๆ ออกไปก่อน เพื่อทำให้ไพ่ในมือที่ดี ๆ ของบิลลี่ลดลง แล้วต้องค่อยดูด้วยว่าไพ่ในมือบิลลี่นั้น เหลืออะไรบ้าง แล้วค่อยวางไพ่ที่แต้มสูงลงไป และค่อยดูกองกลางด้วย หากไพ่ที่ออกมานั้น มีแต้มที่สูง เราก็ควรลงไพ่แต้มสูง ๆ เพื่อเก็บไพ่นั้นมา ในทางกลับกัน ถ้าไพ่แต้มต่ำ เราก็ลงไพ่แต้มต่ำ ๆ ไปก็ได้ด้วย มีแต้มที่ต่ำหากเราแพ้ เราก็กด soft reset แล้ว load game มาท้าเขาใหม่ได้ (ไม่งั้น ต้องเสียเวลาไปหารูปปั้น S อีก)

ถ้าเราพร้อมแล้ว ก็เลือกข้อแรก เพื่อเล่นเกมกับเขา พอเอาชนะแล้ว เราจะได้บิลลี่มาเป็นเพื่อน 108 ดาว

บิลลี่ : ห๊า? ผมแพ้! เธอนี่โชคดีจริง ๆ เลยนะ แต่สัญญาต้องเป็นสัญญา... แล้วงานแบบไหนในปราสาทที่อยากให้ผมทำล่ะ? อะไรก็ได้นะ

ฮิวโก้ : นายบอกว่านายมีเด็กด้วยไม่ใช่เหรอ?

บิลลี่ : โอ้ เขาน่ะเหรอ? ครั้งหน้าที่เธอแวะไปที่วิเนย์ เดล เซกเซ็น และเจอกับเด็กอายุ 12 ขวบที่ชื่อว่า เมลวิน บอกเขาด้วยนะว่าผมอยู่ที่นี่ ได้ไหมล่ะ? ถ้าเขารู้ล่ะก็ เขาต้องวิ่งแจ้นมาที่นี่อย่างแน่นอน

ฮิวโก้ : เมลวิน... อัศวินเซนต์โลอา? คุณเป็นพ่อของเขางั้นเหรอ?!

บิลลี่ : เธอรู้จักเขาด้วยเหรอ? โลกช่างกลมจริง ๆ! ฝากบอกเขาด้วยนะ

Billy has joined the 108 Stars

จากนั้น ก็ให้เดินไปที่ตรงหน้าประตู แล้วซีซาร์จะถามถึงความพร้อมของเราที่จะหลบหนีออกจากปราสาท

ซีซาร์ : ดี พวกนายอยู่ที่นี่แล้ว ผมตั้งเวลาเอาไว้ทุกอย่างแล้ว ดังนั้นรีบออกไปเมื่อผมให้สัญญาณโดยทันทีเลยนะ

จ่าโจ : แล้วพวกเราจะออกไปกันได้ยังไงล่ะ?

ซีซาร์ : ก็แค่ไปตามเส้นทางนี้ ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไรนะ

ซีซาร์ : พวกทหารของสมาชิกสภาจะถูกล่อให้ไปทางอื่น ผมคาดว่าพวกอัศวินน่าจะดึงกลับไปในไม่ช้านะ คำถามก็คือ พวกนายพร้อมยัง?

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ตามสัญญาณของนายเลย

2. คอยปะเดี๋ยว...

เลือกข้อแรก แล้วเราจะเข้าสู่ฉากรบแบบสงคราม

ฮิวโก้ : ตามสัญญาณของนายเลย

ซีซาร์ : ทุกอย่างควรจะไปได้สวยนะ

เซซิล : อุ๊บ! ฉันชักรู้สึกเครียดแล้วสิ! หายใจลึก ๆ หายใจลึก ๆ...

เงื่อนไขการชนะ : กลุ่มของฮิวโก้สามารถหนีออกไปได้

เงื่อนไขการแพ้ : กลุ่มของฮิวโก้ถูกทำลาย

ซีซาร์ : ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น อย่าสละประตูนี้ไปเป็นอันขาดนะ

โธมัส : ผมเข้าใจแล้ว

แล้วศัตรูจะปรากฎขึ้นมาเป็นจำนวนสามกลุ่ม

สมาชิกสภาเซกเซ็น : แน่ใจได้เลยว่าพวกนั้นคงโบกธงขาวแล้วสินะ อืม...

ทหารเซกเซ็น : อ่า ครับท่าน

ในเทิร์นแรก ของเรานั้น กองกำลังของโธมัสและเซซิลจะไม่ยอมทำอะไร (ปล่อยเทิร์นไปเฉย ๆ) แล้วพอเข้าเทิร์นของศัตรู จะมีบทสนทนาขึ้นมาอีก

ลิ่วล้อเซกเซ็น : ท่านครับ! มีทหารจำนวนหนึ่งปรากฎอยู่ที่ประตูของปราสาทบูเดฮัคครับ

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ทหารงั้นเหรอ? เป็นไปได้ยังไงกัน?

ทหารเซกเซ็น : เรื่องนี้มันก็ลึกลับสำหรับผมครับ ท่าน

สมาชิกสภาเซกเซ็น : มันต้องมีอะไรแน่ ๆ ... ส่งกองทหารไปสำรวจดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น

เข้าสู่เทิร์นที่สอง จะมีบทสนทนาของฝั่งเราขึ้นมาบ้าง

โธมัส : พวกนั้นมากันแล้ว

เซซิล : อย่าห่วงไปเลยค่ะ ท่านโธมัส ที่นี่ก็ถือว่าเป็นปราสาทของฉันเหมือนกัน! ฉันจะไม่ยอมให้มันถูกเอาไปแน่ ๆ ค่ะ

พิกโคโร่ : โฮ่ โฮ่ โฮ่ โฮ่

แล้วฝั่งเรา ก็จะปล่อยเทิร์นไปเช่นเดิม เข้าสู่เทิร์นของศัตรู ก็จะมีบทสนทนาขึ้นมา

ลิ่วล้อเซกเซ็น : ท่านสมาชิกสภาครับ มีสาส์นมาจากสภาเซกเซ็นครับ!

สมาชิกสภาเซกเซ็น : มันว่าไงบ้าง?

ลิ่วล้อเซกเซ็น : เป็นประกาศคำเตือนเรื่องการฟ้องร้องตัวท่าน ครับ!

สมาชิกสภาเซกเซ็น : ประกาศคำเตือนเรื่องการฟ้องร้องงั้นเหรอ? น่าเวทนาจริง เรื่องปกติล่ะนะ หนึ่งในผู้ร่วมงานขี้อิจฉาของข้าคงอยากที่จะฮุบความรับผิดชอบของข้าที่นี่ล่ะซิ...

ลิ่วล้อเซกเซ็น : ท่านครับ ไม่ใช่อย่างนั้นครับ... ประกาศคำเตือนอันนี้ มาจากพวกอัศวินเซกเซ็นครับ

สมาชิกสภาเซกเซ็น : อะไรนะ?!

พวกศัตรูจะไม่ขยับมาทำอะไรพวกกลุ่มของโธมัสเลย

เข้าสู่เทิร์นสู่สาม พวกกลุ่มของฮิวโก้ และลิลลี่จะปรากฎขึ้นมา พร้อมช่องที่เพิ่มขึ้นเพื่อการหลบหนี

ซีซาร์ : ได้โอกาสที่พวกเราจะไปกันแล้ว!

จ่าโจ : พวกเราเรอะ?

ซีซาร์ : พวกเราจะไปกับพวกนายด้วย พวกนายคิดเหรอว่าผมจะอยู่ในที่แบบนี้ไปตลอดชีวิตน่ะ?

เซซิล : เกาะกลุ่มกันไว้นะคะ ฮิวโก้! คุณก็ด้วยนะคะ จ่า!

จ่าโจ : แน่นอน แล้วเจอกันใหม่นะ

เซซิล : เมื่อทุกอย่างกลับมาเป็นปกติแล้ว ฉันหวังว่าพวกคุณก็กลับมาเยี่ยมนะคะ! หรือจะมาเปิดร้านด้วยก็ได้นะ...

ฮิวโก้ : เออ...อันนั้นคงต้องให้แม่ของผมเป็นคนตัดสินใจแล้วมั้ง

ลิลลี่ : ไปล่ะน๊า!

แล้วการรบแบบสงคราม(ที่เราไม่ได้บังคับอะไรเลย...)จะสิ้นสุดลง พวกฮิวโก้จะอยู่ที่ตรงประตูปราสาทบูเดฮัค

Caesar will join you for now
Apple will join you for now

ให้เดินออกมาที่แผนที่โลก แล้วเราจะมาอยู่ที่ Yaza Plain ทันที ให้เราเดินข้ามไปอีกฝั่ง โดยระหว่างทาง จะเจอกลุ่มทหารเซกเซ็นเข้ามาขัดขวางเราจำนวน 3 กลุ่ม วิธีสู้ ก็ง่าย ๆ แค่ กด โจมตี ไปอย่างเดียว (หรือขี้เกียจ ก็ ออโต้ไปเลยก็ได้) ก็ชนะได้สบาย ๆ อยู่แล้ว แต่อย่าลืมเติมเลือดเมื่อสู้เสร็จด้วยล่ะ

เมื่อออกมาสู่แผนที่อีกส่วนหนึ่ง จะตัดเข้าสู่เหตุการณ์ที่ซีซาร์และแอปเปิ้ลจะขอแยกออกจากกลุ่มของเรา

แอปเปิ้ล : ฉันดีใจที่พวกเรามาได้ไกลขนาดนี้นะเนี่ย แต่ โอ๊ย แทบขาลากเลยนะ ฉัน!

ซีซาร์ : แอปเปิ้ล คนดีของฉัน ถ้าเธอเริ่มทำตัวเป็นหนอนหนังสือ ขาของเธอจะลีบและไม่มีแรงเอานะ

แอปเปิ้ล : ฉันจะทำอะไรถ้าปราศจากการคุยสนุกของเธอกันนะ?

จ่าโจ : พวกเราหนีมากันได้อย่างปลอดภัยแล้ว แต่ที่ปราสาทจะปลอดภัยกันหรือเปล่านะ?

ซีซาร์ : ผมรับช่วงที่ทำให้พวกเซกเซ็นช้าลงแล้ว ที่เหลือ ก็ต้องขึ้นอยู่กับพวกนั้นว่าต้องการจะเดินต่อไปกันยังไง ทุก ๆ คนจะต้องป้องกันตัวของพวกเขาเอง ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่มาพร้อมการรับประกันความปลอดภัยหรอก พวกเราต้องปกป้องตัวของพวกเราเอง

ฮิวโก้ : แต่ว่า..........ไม่สิ มันถูกต้องแล้วล่ะ...

แอปเปิ้ล : ซีซาร์ มีประโยคเด็ดอื่นอีกไหมที่เธอท่องมาจากงานเขียนของพ่อเธอน่ะ?

ซีซาร์ : แอปเปิ้ล! เธอไม่ต้องพูดเรื่องนั้นก็ได้นะ

แอปเปิ้ล : เท่านี้ เราก็เสมอกันแล้วนะ

ลิลลี่ : ที่ไหนต่อล่ะ? พวกเราไม่มีอะไรนำเลยนะ ไม่มีเงิน แล้วด้วย

จ่าโจ : ......

ซีซาร์ : จ่า พวกเราจะไปที่หมู่บ้านของคุณนะ

จ่าโจ : มีเหตุอันหยังล่ะ?

แอปเปิ้ล : ฉันมีเหตุผลนะ ฉันกำลังรวบรวมความรู้ด้านวัฒนธรรมจากทั่วทั้งกลาสแลนด์และเซกเซ็นน่ะ

จ่าโจ : มันก็เป็นแค่หมู่บ้านเรียบง่ายเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรให้น่าสะสมหรอก

แอปเปิ้ล : ก็คงจะเป็นแบบนั้นสำหรับคุณนะ

ซีซาร์ : ยังไงซะ ที่นั่นก็เป็นที่ ๆ เราจะมุ่งหน้าไปกัน พวกเราขอแยกทางกันที่ตรงนี้แล้วกันนะ และขอให้รอคอยวันเวลาที่พวกเราจะได้พบกันอีกครั้งนะ

ฮิวโก้ : รักษาตัวด้วยนะ

แล้วซีซาร์และแอปเปิ้ลจะเดินออกไป

จ่าโจ : เหลือแค่พวกเราแล้วสินะ...

Caesar has left your party
Apple has left your party

เมื่อบังคับฮิวโก้ได้ ให้เดินออกมาที่ทางออกด้านบน พวกเราจะสามารถเดินกลับไปทางถ้ำใหญ่ได้ ให้เรากลับไปตั้งหลักกันที่ถ้ำใหญ่กัน

Great Hollow

เมื่อเดินเข้ามาในส่วนที่เป็นตัวถ้ำแล้ว เราจะพบกับเหตุการณ์ที่พวกลิลลี่ขอแยกกลุ่มกับพวกเรา...ฟังเหมือนจะเศร้าเนอะ พวกเธอแค่ไปหาตังค์มาจ่ายเราน่ะ แต่ก็หายเชิดไปร่วมสัปดาห์ ก็ยังไม่กลับมา...

จ่าโจ : ตกลงว่าเรื่องราวของกลุ่มไฟร์บริงเกอร์ที่ปราสาททะเลสาบก็ไม่เป็นความจริงงั้นสินะ?

ลิลลี่ : ก็ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นล่ะนะ แต่ที่แย่กว่านั้น ก็คือพวกเราไม่มีเบาะแสใหม่ ๆ เลยน่ะซิ

ริ๊ด : ถ้าอย่างงั้น คุณหนูครับ ผมว่าพวกเราน่าจะกลับไปที่ทินโทกันไหมครับ?

ลิลลี่ : ไม่มีทางซะล่ะ!

ริ๊ด : แต่คุณหนูครับ!

ลิลลี่ : อย่ามาหือนะ! พวกเราจะตามรอยกลุ่มไฟร์บริงเกอร์และพวกนักเวทใต้ดินพวกนั้น จากนั้น พวกเราถึงจะกลับ

ริ๊ด : จะไม่มีโอกาสให้พักกันเลยเหรอไงกันนะ?

ซามุส : พวกเราจะไปได้ไม่ไกลนะครับ ด้วยเงินที่เรามีเหลืออยู่น้อยนิดขณะนี้ พวกเราจำเป็นที่จะต้องไปหาพ่อค้าจากทินโทและหาเงินมาเพิ่มนะครับ

ลิลลี่ : เงินงั้นเหรอ? เรื่องนี้ ค่อยน่าคิดหน่อย

แล้วลิลลี่ จะเดินมาบอกพวกเราเรื่องที่พวกเธอจะขอกลับไปหาพ่อค้าจากทินโทก่อน

ลิลลี่ : ฟังนะ ฮิวโก้ ฉันจะต้องไปจัดการงานของฉันก่อน อย่าออกไปไหนจนกว่าฉันจะกลับมานะ แม้ว่าจะมีข้อมูลใหม่ ๆ เข้ามาก็ตาม ฉันหวังพึ่งเธอนะ ตกลงไหม?

ฮิวโก้ : อะไร? ทำไมผมจะต้องไปเชื่อฟังคำสั่งของเธอด้วย?

ลิลลี่ : เธอไม่ต้องเชื่อฟังหรอก จริง ๆ แล้ว...ถือซะว่าฉันขอร้องแล้วกันนะ พวกเราเป็นเพื่อนร่วมเดินทางกันนะ ทั้งฉันและเธอ จำไว้นะ

แล้วลิลลี่จะหันหลังกลับไปคุยกับพวกซามุส

ลิลลี่ : ไปกันเถอะ กองคาราวานที่ว่านั่นอยู่ที่ไหนล่ะ?

ซามุส : ที่ปราสาทบราสน่ะครับ ผมว่านะ

ลิลลี่ : ถ้างั้น ที่นั่น ก็คือที่ ๆ เราจะไปกัน

แล้วลิลลี่จะเดินออกไป แต่ก่อนที่เธอจะเดินออกไป เธอก็หันกลับทวงสิ่งที่เธอบอกพวกฮิวโก้เอาไว้

ลิลลี่ : แล้วก็อย่าออกไปไหนโดยไม่มีฉันล่ะ อย่ากล้าดีเชียวนะ! เพื่อนร่วมเดินทางต้องเกาะกลุ่มกันไว้นะ

(ประโยคก่อนหน้านี้ ฟังดูเหมือนจะซึ้งแล้วนะ พูดประโยคนี้ออกมานี่ จบเห่เลย)

จ่าโจ : เพื่อนร่วมเดินทาง...

แล้วฉากจะตัดไป โดยเวลาผ่านไปแล้ว 1 สัปดาห์...

จ่าโจ : ยัยนั่นหายไปเป็นสัปดาห์แล้วนะ คิดว่ายัยนั่นจะกลับมางั้นเหรอ?

ฮิวโก้ : ยัยนั่นเหรอ? เธอดูไม่ค่อยเหมือนเลยจริง ๆ นะ

จ่าโจ : ข้าก็ว่างั้น เอาเถอะ พวกเราจะไม่มามัวเสียเวลาอยู่ที่นี่อีกแล้ว อยู่แบบนี้ คงไม่ช่วยอะไรหรอก ทั้งหัวหน้าเผ่า ลูเซีย จิมบา บีแช รวมทั้งพวกนักรบกิ้งก่า... ก็ออกไปกันหมดแล้ว พวกเราไม่มีประโยชน์อะไรที่จะอยู่ที่นี่

Lilly has left
Samus has left
Reed has left

ตอนนี้ ให้เรามุ่งหน้าไปที่ ปราสาทบราส เพื่อดำเนินเนื้อเรื่องต่อไป

Brass Castle

เมื่อเราเข้ามา จนถึงส่วนที่เป็นร้านค้า (จากด้านขวา) จะพบกับเหตุการณ์

จ่าโจ : อย่าลืมว่าที่นี่ พวกเราถือว่าเป็นผู้หลบหนีนะ อย่าทำอะไรที่สะดุดตานักล่ะ

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ตกลงครับ

2. มันคงยากกว่าสำหรับจ่านะ

เลือกข้อไหนก็เหมือนกัน เลือกได้สะดวกเลยน่อ(คนเขียนเลือกข้อสอง)

ฮิวโก้ : มันคงยากกว่าสำหรับจ่านะ ถ้าเทียบกับผมน่ะ

จ่าโจ : ฮิวโก้ นายพูดอะไรหรือเปล่า?

ฮิวโก้ : เปล่า ไม่ใช่ผมนะ!

จ่าโจ : ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ ว่าแต่ยัยลิลลี่นั่น ไปมัวระหกระเหินอยู่ที่ไหนกันนะ?

ให้เราเดินต่อไป ทางด้านซ้าย แล้วเราจะพบกับ มูอา (Mua) ชายใส่ชุดเขียวส้มและฮอคเล็ค (Halluc) ชายในชุดหมี ที่มาตามหาเฟลมแชมเปี้ยน เข้าไปคุยกับพวกเขา

มูอา : ต้องให้ข้าบอกแกสักกี่หน แกถึงจะยอมเข้าใจนะ? พวกเราจะไม่ไปหาเฟลมแชมเปี้ยนที่เซกเซ็นหรอกนะ

ฮอคเล็ค : ทำไมจะไม่ล่ะ? เฟลมแชมเปี้ยนอยู่ทางใต้ ดังนั้น ผมก็มาทางใต้

มูอา : ........ ดินแดนแห่งนี้ ไม่ใช่ที่ ๆ เขาต่อสู้เพื่อปกป้องนะ เขาและกลุ่มไฟร์บริงเกอร์ปกป้องสันติสุขและความสวยงามของกลาสแลนด์ นี่คือ... เฮ้! แกกำลังจะไปไหนน่ะ?

แล้วฮอคเล็คจะเดินมาทางฮิวโก้ แล้วยื่นหน้าเข้ามาเหมือนจะดมกลิ่นอะไรบางอย่าง

จ่าโจ : หวา!

ฮอคเล็ค : กลิ่นของนายเหมือน...พื้นดิน ส่วนกลิ่นของนายเหมือน...หอม

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. นายหมายความว่ายังไงกัน?

2. จ่าโจ กลิ่นตัว"หอม"งั้นเหรอ?

เลือกข้อไหนก็เหมือนกัน แต่ก่อนที่จะคุยกันรู้เรื่อง พวกโรแลนด์และเลโอ จะเข้ามาเจอพวกเรา(คนเขียนเลือกข้อแรก หือม์? อะไรนะ ถ้าดูข้อสองมากกว่าเหรอ งั้น เฮียจัดให้)

ฮิวโก้ : จ่าโจ กลิ่นตัว "หอม" งั้นเหรอ?

จ่าโจ : นายหมาย...ข้าเหรอ?!

ฮอคเล็ค : โทษที ข้ารู้จักกลิ่นของเจ้า คารายัน

มูอา : ตั้งตัวให้ดี! มีปัญหาข้างหน้านั่นแล้ว!

แล้วโรแลนด์และ จะเข้ามา

มูอา : ฮอคเล็ค! แกแน่ใจนะว่าแกไม่ได้ไปทำอะไรให้พวกเซกเซ็นโมโหน่ะ?

ฮอคเล็ค : ไม่มี

จ่าโจ : ฮิวโก้ ดูนั่นสิ! เจ้าพวกนั่นนี่นา!

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. จ่า วิ่ง!

2. ครั้งนี้ ไม่เหมือนเดิมแน่!

หากเราเลือกข้อแรก พวกฮิวโก้ทั้งหมด จะวิ่งหนีออกไปจากปราสาทบราส แต่หากเลือกข้อสอง พวกเราจะเข้าสู้กับพวกเลโอ โดยจะมีเวลาสู้เพียง 3 เทิร์น ซึ่งหากแพ้ ก็ game over นะ (แต่โอกาสเกิดน้อย เพราะฮอคเล็คและมูอา ยังไงก็ยืนได้เกิน 3 เทิร์น) หากชนะ เราก็หนีออกมา เหมือนเลือกข้อแรกนั่นหละ (คนเขียนเลือกข้อสอง)

ฮิวโก้ : ครั้งนี้ ไม่เหมือนเดิมแน่!

จ่าโจ : ฮิวโก้ ไม่นะ! ข้าคิดว่าเจ้าเติบโตแล้วแท้ ๆ นะเนี่ย!

ฮอคเล็ค : ไอ้ลูกชาย ข้าช่วย

มูอา : ฮอคเล็ค!

Hallac has joined
Mua has joined

แล้วเราจะได้จัดทีม วิธีที่ดีที่สุด ก็คือ ให้จัดฮิวโก้และฟูบาอยู่แถวที่ 1 ฮอคเล็คยืนเดี่ยว แถว 2 ส่วนมูอาและจ่าโจอยู่แถวที่ 3 พอจัดเสร็จ ก็จะสนทนากันนิดหน่อย ก่อนเข้าสู้

เลโอ : ข้าพูดถูกจริง ๆ แม้ว่าจะนานไปหน่อย แต่ข้าก็ถูกจริง ๆ

จ่าโจ : จำเรื่องที่อย่าทำตัวสะดุดตาได้ไหมเนี่ย ฮิวโก้

ฮิวโก้ : นี่เป็นความผิดของผมงั้นเหรอ?

โรแลนด์ : เจ้าพวกแหกกฎหมายพวกนี้ มาล่อข้าให้ออกจากงานที่สำคัญมากกว่า ต้องให้พวกมันได้รับโทษทัณฑ์ที่สาสม!

แล้วจู่ ๆ ฮอคเล็ค ก็จะคำรามขึ้นมา

มูอา : นี่ไม่ใช่การต่อสู้ของแกเลยนะ!

แล้วการต่อสู้จะเริ่มขึ้น วิธีที่คนเขียนใช้ ก็คือ ใช้รูนประจำตัว Shining Wind ของฟูบา โจมตีไปที่ เลโอ (จะโจมตีได้สามตัว) ใช้รูน Wrath ของฮอคเล็ค เพื่อทำให้ตัวเองติดสถานะ Berserk และใช้รูนน้ำ Breath of Ice ของจ่าโจ โจมตีไปที่โรแลนด์ (จะโจมตีได้ครบทุกตัว) จากนั้น เข้าเทิร์นสองและสาม ก็อัดพวกมันให้เกลี้ยงซะ (แค่ล้มโรแลนด์ และเลโอได้ ก็จะชนะแล้ว)!! พอชนะได้ พวกเราจะทำการโต้วาทีกันเล็กน้อย ก่อนจะหลบหนีออกมาจากปราสาทบราส แล้วฮอคเล็ค และมูอา จะเข้าร่วมเป็น 108 ดาว

  • Hallec จะมีไอเท็มอาหารที่ชื่อว่า Crab Rice Bowl อยู่ ให้เก็บไอเท็มชิ้นนี้เอาไว้ เพราะจะต้องใช้มันในการชวนเพื่อนคนต่อไป แต่หากเผลอกดใช้ ไป มันก็สามารถหามันจาก ปีศาจที่เป็นปู ที่อยู่ในป่าคูพูท (แต่โอกาสได้นั้น ค่อนข้างยากอยู่นะ)

เลโอ : เทคนิคของพวกกลาสแลนด์...ทำให้พวกแกรอดไปวันนี้นะ แต่ท้ายที่สุด มันก็เป็นแค่โชคช่วยล่ะว่ะ

จ่าโจ : ฝั่งแกเองก็ยืนกันนิ่งเลยนะ บางทีแกคงจะเคลื่อนไหวได้เร็วกว่านี้อีกหน่อย ถ้าไม่มีเกราะหนัก ๆ พวกนั่นน่ะ

โรแลนด์ : เจ้าหน้าขนเอ๋ย มีอารมณ์ขันนักนะ งานนี้ ได้สนุกกันแน่ ๆ

แล้วอยู่ดี ๆ บอรุสจะพาทหารมาเสริมอีก คราวนี้ คงต้องจรลีกันแล้วจริง ๆ...

จ่าโจ : ไม่แน่จริงเลยนี่หว่า เล่นพาเพื่อนมาเป็นโขยงแบบนี้...

โรแลนด์ : จะแน่จริงหรือไม่ก็ตามแต่ พวกแกก็ต้องเลือกที่จะอยู่ หรือตาย

จ่าโจ : ฮิวโก้ ตอนนี้ล่ะ!

ฮิวโก้ : อืม...ตกลง

แล้วพวกฮิวโก้จะก็วิ่งหนีออกไป

บอรุส : นี่มันอะไรกัน?!

ลีโอ : ที่ข้าคิดก็คือ...บางที อารมณ์ของข้า มันก็พาข้าไปเองน่ะ

บอรุส : ?

ฉากจะตัดไป แล้วพวกฮิวโก้จะมายืนหอบแฮ่ก ๆ อยู่ที่ด้านหน้าปราสาทบราส

จ่าโจ : เจ้าพวกนั่น...ไม่...ตามมาแฮะ...

ฮอคเล็ค : พวกนั่นไม่รู้จักการต่อสู้จริง ๆ

มูอา : ฮอคเล็ค! อย่าทำแบบนั้นอีกนะ!

ฮิวโก้ : พวกคุณทั้งสองคน กำลังตามหาเฟลมแชมเปี้ยนอยู่งั้นเหรอครับ?

มูอา : เจ้าคงได้ยินพวกเราคุยกันสินะ ใช่แล้ว พวกเรากำลังติดตามเรื่องราวของเฟลมแชมเปี้ยนอยู่ นั่นทำให้พวกเรามาที่นี่ไงล่ะ

จ่าโจ : คุณเรียกว่าเรื่องราวงั้นเหรอ?

มูอา : บอกได้เลยว่าข้าปรารถนาที่จะพบตัวเขา ส่วนฮอคเล็ค มาเพื่อหมู่บ้านของตัวเขาเอง พวกเราเจอกันระหว่างทาง ก็เลยท่องเที่ยวมาที่นี่ด้วยกันแบบนี้หละ

ฮอคเล็ค : คนของข้าต้องการความช่วยเหลือของแชมเปี้ยน

จ่าโจ : พวกคุณรู้งั้นเหรอว่าจะหาตัวเขาเจอได้ที่ไหนน่ะ?

ฮอคเล็ค : ไม่รู้

จ่าโจ : ........

มูอา : สหายของข้ามากมายในพันธมิตรแห่งอัศวินอิสระ บอกว่า เฟลมแชมเปี้ยนเป็นอมตะ ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง เขาก็น่าจะยังคงอยู่ในกลาสแลนด์

ฮิวโก้ : ถ้างั้น ก็ถือว่าพวกเรามีภารกิจร่วมกันสินะ

มูอา : ถ้าเช่นนั้น ให้พวกเราได้ร่วมเดินทางด้วยเถอะนะ ท่าน...เออ...

ฮิวโก้ : ฮิวโก้ ครับ

จ่าโจ : และข้า ก็คือ จ่า โจดี้

มูอา : ฮิวโก้ จ่า ข้าดีใจที่ได้ร่วมเดินทางไปกับพวกท่านนะ

ฮอคเล็ค : ไอ้ลูกชาย มาเถอะ

แล้วฮอคเล็ค ก็จะเดินไป

จ่าโจ : ข้าไปเป็นลูกชายของมันได้ยังไงกันเนี่ย?

มูอา : รู้สึกว่ามันจะเป็นธรรมเนียมในกลุ่มคนของเขาที่ให้เรียกคนที่ตัวเล็กกว่าตัวเองว่า ลูกชาย รวมไปถึง ข้า ด้วย

Hallec has joined the 108 Stars
Mua has joined the 108 Stars

แล้วเราจะออกมาที่แผนที่โลก เพื่อดำเนินเนื้อเรื่องต่อไป เราจะต้องกลับไปที่ ถ้ำใหญ่กัน แต่ก่อนหน้านั้น เราควรจะใช้เวลานี้ ไปชวนเพื่อนที่อยู่ที่หมู่บ้านเป็ดเสียก่อน

Duck Village

เมื่อเข้ามาแล้ว ให้ถอดไอเท็ม Crab Rice Bowl ออกจากตัว Hallec (อย่าใช้หรือทิ้งนะ) แล้วไปที่ร้านไอเท็ม ขึ้นไปชั้นสอง เราจะเจอกับเมย์มิ (Mamie) เชฟสาว คนทำอาหารประจำภาคนี้ คุยกับเธอ เพื่อชวนเธอเข้าพวก แล้วเธอจะขอให้เราช่วยหา Crab Rice Bowl ให้เธอ

เมย์มิ : ห๊า? ฉันเหรอ? ฉันชื่อว่า เมย์มิ เป็นคนครัวน่ะ ฉันกำลังหาของบางอย่างอยู่น่ะ

ฮิวโก้ : หาอะไรอยู่ล่ะ?

เมย์มิ : ฉันกำลังหา Crab Rice Bowl อยู่น่ะ ฉันได้ยินมาว่ามันอยู่ในป่าคูพูท ป่าคูพูทอยู่ที่ไหนงั้นเหรอ? อยู่ใกล้ที่นี่หรือเปล่า?

ฮิวโก้ : นี่ใช่ของที่คุณกำลังตามหาอยู่หรือเปล่าครับ?

เมย์มิ : นั่นคือ Crab Rice Bowl งั้นเหรอ? นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นมันเลยนะเนี่ย... อืม ฉันขอได้ไหม? ฉันอยากจะลองทำอะไรสักอย่างน่ะ

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. เอาสิ เอาไปได้เลย

2. เสียใจ ไม่ให้หรอก

เลือกข้อแรกไป แล้วเราจะได้ เมย์มิ มาเป็นเพื่อน 108 ดาว

ฮิวโก้ : มันเป็นของคุณแล้ว

You present Crab Rice Bowl

เมย์มิ : งั้นเหรอ? ขอบใจนะ แล้วก็อีกเรื่อง เธอรู้จักปราสาทบูเดฮัคไหมล่ะ? ฉันได้ยินมาว่าพวกเขาเปิดพื้นที่ให้เช่าอยู่น่ะ

ฮิวโก้ : แน่นอน ผมรู้จักปราสาทบูเดฮัคนะ

เมย์มิ : จริงเหรอเนี่ย? มันอยู่ที่ไหนล่ะ?... ตกลง... อืม เข้าใจแล้ว ฉันคิดว่าฉันจะไปดูด้วยตัวเองนะ

แล้วเมย์มิจะวิ่งลงบันไดไป ก่อนที่จะหันกลับมาโบกมือขอบคุณเรา

เมย์มิ : ขอบคุณมากเลยนะ!

Mamie has joined the 108 Stars

จากนั้น ก็ให้ไปที่โรงแรม เมื่อผ่านประตูด้านหลังโรงแรมไปแล้ว จะเป็นส่วนที่เราสามารถไปเข้าบ้านได้ 2 หลัง เราจะเห็นคนใส่ชุดประหลาด ๆ อยู่คนนึง กำลังทำท่าเหมือนกำลังมองหาอะไรสักอย่าง คุยกับเขา เขาคือ ฮอเทซ ที่ 7 เขาจะถามทางไปปราสาทบูเดฮัค

ฮอเทซ ที่ 7 : นี่คือบูเดฮัคที่เขาล่ำลือกันหรือเปล่านะ? ผมมองไปเห็นแต่น้ำ... ปราสาทก็ดูหลังเล็กกว่าที่ผมจินตนาการเอาไว้เสียอีกนะ

ฮิวโก้ : บูเดฮัคงั้นเหรอ? ไม่ใช่หรอก ที่นี่คือ หมู่บ้านของเผ่าเป็ด แห่งกลาสแลนด์ต่างหากเล่า

ฮอเทซที่ 7 : พระเจ้าช่วย... นายกำลังจะบอกว่านี่ไม่ใช่ปราสาทที่ผมตามหาอยู่งั้นเหรอ?

ฮิวโก้ : ปราสาทบูเดฮัคอยู่ไกลจากที่นี่มากเลยนะ

ฮอเทซที่ 7 : นายรู้จักที่ตั้งของบูเดฮัคงั้นเหรอ? ผมต้องการที่จะไปเปิดร้านที่นั่นน่ะ

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. บอกที่ตั้งให้เขา

2. ไม่บอก

เลือกข้อแรก แล้วฮอเทซที่ 7 จะเดินไปคนละทางกับที่เราบอก อย่าห่วงไปเลย หมอนี่ มันหลงทางไปเรื่อย เดี๋ยวเราจะต้องตามไปหามันอีกที่อยู่ดี

ฮิวโก้ : ขึ้นเหนือผ่านภูเขาไป บูเดฮัคจะติดอยู่กับทะเลสาบนะ

ฮอเทซที่ 7 : แค่งั้นเหรอ? ขอบคุณท่านมากเลยนะ

แล้วฮอเทซที่ 7 จะเดินไปอีกทาง...

ฮิวโก้ : ชักสงสัยแล้วสิว่าจะไปถึงหรือเปล่า

จากนั้น ก็ให้เข้าบ้านหลังขวา (บ้านหลังที่ฮอเทซที่ 7 มองไปตะกี้นั่นหละ)เข้าไป เราจะเจอเหตุการณ์ทันที ดูเหมือนว่า เราจะเข้ามาพบเหตุการณ์ฆาตกรรมบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวเข้าเสียแล้ว... เราจะได้เห็น เป็ดตัวหนึ่ง นอนตายอยู่ พร้อมด้วยเป็ด เจ้าของโรงแรมตัวนึง กับยอดนักสืบโคนัน เอ๊ย!! นักสืบ คิด (Kidd) เขาจะขอความช่วยเหลือจากเรา

ฮิวโก้ : นี่มันเกิดอะไรกันขึ้นเนี่ย?

คิด : นี่เป็นคดีฆาตกรรมอย่างไม่ต้องสงสัย ในทางการแล้ว น่าจะเรียกว่า คดีฆาตกรรมเป็ดล่ะนะ

แล้วคิด จะเข้าไปดูศพใกล้ ๆ

คิด : เท่าที่ดูจากรายชื่อแขกของโรงแรม เหยื่อมีชื่อว่า โจนาธาน กระดูกทุกส่วนในร่างกายนั้นหักหมด ไม่มีของใช้ส่วนตัวอะไรหายไป อาจจะเป็นเรื่องความแค้นส่วนตัว คงไม่ใช่คดีง่าย ๆ แน่ นายอยากจะช่วยผมไหมล่ะ?

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ตกลง ผมจะช่วยนายแล้วกัน

2. ขอโทษนะ ผมกำลังยุ่ง

ให้เลือกข้อแรก เพื่อช่วยเหลือเขาไป แล้วคิดจะสวมผ้าคาดตาแสนเชย (ไม่ได้ช่วยให้ดูดีขึ้นมาเลย = =") แล้วขอให้เราไปช่วยหาข้อมูล

ฮิวโก้ : ตกลง ผมจะช่วยนายแล้วกัน

คิด : ขอบใจนะ! งั้น ก็เริ่มงานกันได้เลย!

แล้วอยู่ดี ๆ คิดก็จะสวมผ้าคาดตาสีแดง ที่สงสัยจะช่วยเพิ่มความสามารถในการวินิจฉัยคดีได้เร็วขึ้น 3 เท่าออกมา...

คิด : ผมมาแล้ว!

ฮิวโก้ : .....

คิด : มาเริ่มกันที่จุดเริ่มต้นกันก่อนนะ เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อผมเข้ามาเช็คอินที่โรงแรมแห่งนี้

แล้วฉากจะเป็นภาพขาวดำ ย้อนอดีต ในขณะที่คิดกำลังคุยกับเจ้าของโรงแรมอยู่นั่นเอง...

คิด : ทันใดนั้น พวกเราก็ได้ยินเสียงอะไรที่ถูกบดและแตกออกอย่างน่ากลัวดังมาจากห้องของคุณโจนาธาน เป็นเสียงที่ฟังดูไม่เหมือนเป็นเสียงไม้หักได้เลย

ทั้งคิดและเจ้าของโรงแรม ก็รีบวิ่งไปที่ห้องของโจนาธานทันที โดยที่เหมือนจะมีเป็ดตัวหนึ่งเห็นเหตุการณ์นี้ด้วย... แล้วพวกคิด ก็เข้ามาพบว่าโจนาธานอยู่ในสภาพที่ตายแล้ว

เจ้าของโรงแรม : พระเจ้าช่วย!

คิด : เงียบก่อน! อย่าแตะต้องอะไรนะ! ทั้งหมดนี่ถือว่าเป็นหลักฐานนะ นี่เป็นคดีฆาตกรรมแน่ ๆ

เจ้าของโรงแรม : ฆาตกรรมงั้นเหรอ?

คิด : ที่ไหนก็ตามที่ผมไป ผมจะต้องเข้าไปพัวพันกับคดีแบบนี้หละ เรื่องแบบนี้ก็มาพร้อมกับการเป็นนักสืบที่มีชื่อเสียงล่ะนะ

(ที่พูดออกมาเนี่ย เหมือนกำลังแซวการ์ตูนบางเรื่องอยู่นะ ว่ามะ?)

แล้วคิดจะเล่าเรื่องของตัวเองจบ พวกเราจะมาคุยกันต่อ

ฮิวโก้ : งั้น โจนาธานก็อยู่คนเดียวในห้องงั้นสิ?

เจ้าของโรงแรม : ใช่แล้วล่ะ ตอนเราเข้ามาในห้อง ก็ไม่เห็นมีร่องรอยอะไรของฆาตกรเลย ในเวลานั้น มีเพียงแค่ตัวคุณนักสืบ ตัวผมที่อยู่ใกล้ที่เกิดเหตุ และโฮยาด ที่เป็นภารโรง ที่อยู่ที่ลานน่ะ

ฮิวโก้ : ภารโรงที่อยู่ที่ลานงั้นเหรอ?

เจ้าของโรงแรม : ใช่แล้ว นายจะไปถามคำถามเขาทีหลังก้ได้นะ

คิด : ตอนนี้ ต้องสำรวจห้องกันก่อนนะ มันต้องมีเบาะแสทิ้งเอาไว้อยู่เสมอนั่นหละ! เต็มที่กันเลยนะ!

แล้วเราจะได้บังคับตัวฮิวโก้ (เราจะยังไม่สามารถออกจากตัวบ้านนี้ได้ชั่วคราว) ให้เดินไปที่หน้าต่างที่อยู่ด้านใน แล้วฮิวโก้จะรำพึงขึ้นมา

ฮิวโก้ : หน้าต่างเล็กจังแฮะ แต่ก็เปิดออกจากด้านในอยู่ เด็กน่าจะสามารถผ่านไปได้ล่ะนะ

ไปที่ตู้เก็บของ ที่อยู่มุมห้อง แล้วฮิวโก้จะรำพึงขึ้นมาอีก

ฮิวโก้ : กลิ่นแปลก ๆ แฮะ กลิ่นเหมือนถ่านกำลังไหม้เลย ดูเหมือนจะมีสมุนไพรอะไรสักอย่างที่ถูกเผาแล้วอยู่ในแจกันด้วยแฮะ

จากนั้นก็ไปสำรวจที่ตัวโจนาธาน

ฮิวโก้ : อยากจะหันหลังกลับเป็นบ้าเลย นี่มันน่ากลัวชะมัด ทั้งแขน ขา บิดและฉีกเข้าหากันเองหมดเลย แต่หน้าเขาก็ยังดูมีความสุขอย่างประหลาด เท่าที่ดูจากขนที่ยังคงนุ่มอยู่ นี่ต้องไม่ได้เกิดการต่อสู้กันขึ้นแน่ ๆ เขาโดนทำร้ายในตอนที่เขาหลับอยู่งั้นเหรอเนี่ย?

แล้วกลับไปคุยกับคิด แล้ว เขาจะให้เราออกไปหาเบาะแสที่อยู่ข้างนอก

คิด : นี่เป็นเบาะแสทั้งหมดที่เราสามารถหาได้แล้ว ต่อไป ออกไปข้างนอก และไปถามหาข้อมูลเพิ่มเติมนะ ผมหวังพึ่งนายนะ! ช่วยเอาข้อมูลที่ฟังดูน่าเชื่อถือกลับมาล่ะ!

เมื่อบังคับฮิวโก้ได้ ให้เราออกไปคุยกับโฮยาด เป็ดที่อยู่ข้างนอก แล้วเขาจะบอกว่าไม่พบใครที่น่าสงสัยออกมาเลย!!!

โฮยาด : ห๊า? ฆาตกรเหรอ? ใช่ ๆ ผมได้ยินเสียงเหมือนกระดูกหัก ผมกลัวมาก เลยไม่ได้วิ่งเข้าไปในห้อง แต่ผมก็เห็นเจ้านายของผม กับนักสืบคิด วิ่งเข้าไปนะ

ฮิวโก้ : มีใครออกมาจากห้อง หลังจากที่นายได้ยินเสียงหรือเปล่า?

โฮยาด : ไม่นะ ไม่มีเลย ถ้ามีจริง ผมก็ต้องเห็นแล้วล่ะ ช่วงเวลาที่ผมได้ยินเสียงจนถึงเจ้านายของผมเข้าไปในห้อง ก็ไม่มีใครเข้าหรือออกเลยนะ

ฮิวโก้ : เป็นไปไม่ได้น่า! หน้าต่างก็เล็กเกินไป... ทางออกทางเดียวก็คือ ประตู นายกำลังจะบอกว่าฆาตกรหายตัวไปในอากาศงั้นเหรอไงกัน?

โฮยาด : ห๊า? คุณกำลังจะบอกว่าผมโกหกงั้นเหรอ?

จากนั้น เดินไปที่ร้านขายของแลกเปลี่ยน เมื่อเข้าไป ให้คุยกับเป็ดที่อยู่หน้าประตู แล้วเขาจะพูดเรื่องคดีฆาตกรรมให้เราฟัง แล้วมอบของบางหนึ่งไว้เรา

ชาวบ้าน : นายกำลังพูดถึงเรื่องคดีฆาตกรรมอยู่สินะ เออ รู้ไหม วันก่อนที่จะเกิดการฆาตกรรม ผมเห็นเป็ดที่ดูไม่คุ้นหน้า ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ที่นี่ด้วยล่ะ เหมือนกับว่าเขากำลังมองหาของบางอย่าง และทิ้งข้อความเอาไว้ด้วย

ฮิวโก้ : ทิ้งข้อความไว้ เหรอ?

ชาวบ้าน : หมอนั่นทำอันนี้ตกไว้ ตอนออกไป น่าจะเป็นส่วนหนึ่งของจดหมายนะ

You take !Letter Fragment

แล้วก็ไปที่กังหันวิดน้ำที่อยู่ทางขวาของหมู่บ้าน คุยกับเป็ดที่อยู่ที่นั่น แล้วเราจะได้ข้อมูลมาเพิ่ม

ชาวบ้าน : คุณหมายถึงการตายของเป็ดเดินทางนั่นน่ะเหรอ? คือ ผมก็ได้พบกับเขาในคืนก่อนที่เขาจะตายนะ

ฮิวโก้ : จริงสิ!

ชาวบ้าน : เขาก็ไม่ได้พูดอะไรมากนักหรอกนะ เขาเพียงแค่ต้องการที่จะขายสมุนไพรแปลก ๆ ให้ผมน่ะ เขาบอกว่าสมุนไพรพวกนั้นถูกใช้ในพิธีกรรมที่สำคัญในดินแดนที่ไกลโพ้น ผมรู้สึกไม่ค่อยดี ก็เลยไม่ได้ซื้อมันมาน่ะ ผมก็ไม่รู้ว่ามีเกี่ยวข้องกับคดีด้วยหรือเปล่าอ่ะนะ

ฮิวโก้ : แปลว่า เขาพยายามที่จะขายสมุนไพรแปลก ๆ ให้นายงั้นสินะ? เข้าใจแล้ว

ชาวบ้าน : ขอให้โชคดีกับการสืบสวนนะ หวังว่านายจะสามารถจับตัวคนร้ายได้! ผมชักรู้สึกไม่ปลอดภัยที่จะอยู่ที่นี่เสียแล้วสิ

ตอนนี้ เราจะได้ข้อมูลมามากพอแล้ว ให้กลับไปคุยกับคิด แล้วคิดจะทำการวินิจฉัยคดีต่อ

คิด : เข้าใจล่ะ ขอผมดูจดหมายนั่นหน่อยได้ไหม?

You present !Letter fragment

แล้วคิดจะอ่านข้อความในจดหมายนั่น

คิด : ..เพื่อทำ...คะ ในคืนนี้ ห้ามใครมารบกวนผม "คะ" งั้นเหรอ? มันหมายความว่ายังไงกัน? นายคิดว่าคุณโจนาธานกำลังวางแผนที่จะทำอะไรหรือเปล่า?

ฮิวโก้ : ผมได้ยินมาว่าพวกเขาใช้สมุนไพรสำหรับทำพิธีกรรมบางอย่างในต่างเมืองมาด้วยนะ

คิด : อืม... คุณโจนาธาน ก็กำลังเผาสมุนไพรเพื่อทำพิธีกรรมบางอย่างที่ว่านั่นอยู่สินะ... เมื่อฆาตกรเข้ามาในห้องของเขา เขาก็โดนฆ่าโดยถูกทำให้กระดูกแตกทั้งตัว แถมฆาตกรยังออกไปจากห้องได้ โดยหลุดลอดสายตาของพวกเราหรือภารโรงไปอีก ท่าทางคดีนี้ จะเป็นเรื่องของปีศาจชัด ๆ แน่ แต่ผมสัญญาเลยว่าผมจะต้องคลี่คลายปริศนาให้ได้!

แล้วคิดจะเดินไปเดินมา เหมือนกำลังพยายามใช้ความคิดอยู่

คิด : อืม...

ฮิวโก้ : ห๊า?

คิด : อืม... ผมกำลังสงสัย...ไม่สิ... อะ ฮ่า!

ฮิวโก้ : นายพูดว่าอะไรงั้นเหรอ?

คิด : ผมเข้าใจแล้ว! ผมรู้แล้วล่ะว่าใครทำ! ผมปลดล็อคปริศนาได้แล้ว ผมจะเปิดเผยเรื่องให้นายฟังเอง!

แล้วเป็ดเจ้าของโรงแรม กับเป็ด โฮยาด จะเข้ามาร่วมฟังคดีด้วย (หน้าตาเหมือนกันมาก แยกออกยังไงเนี่ย)

โฮยาด : เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ? ทุก ๆ คนมาทำอะไรกันที่นี่น่ะ?

คิด : โปรดอดใจรอก่อน นักสืบคนดังเปิดเผยความจริงต่อหน้าความสงสัยทั้งมวลอยู่แล้ว

โฮยาด : แปลว่า นายก็รู้แล้วงั้นสินะว่าใครคือคนร้าย?

คิด : ใช่แล้วครับ ต้องขอบคุณผู้ช่วยที่แสนยอดเยี่ยมของผม แต่ก่อนอื่น ขอผมถามผู้ช่วยของผมก่อน ใครคือคนที่นายคิดว่าเป็นคนร้าย?

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. เจ้าของโรงแรม ดูไม่น่าเชื่อถือเลยนะ...

2. โฮยาด หรือเปล่า?

3. โจนาธานฆ่าตัวตายเอง

4. ผมเนี่ยหละเป็นคนฆ่าเอง

จริง ๆ น่าจะมีตอบข้อห้า คิดเป็นคนฆ่าบ้างเนอะ เป็นนักสืบก็ใช่ว่าแกจะเป็นคนร้ายเสียเองไม่ได้นะเว้ย ข้อนี้ เราสามารถเลือกข้อไหนก็ได้ สุดท้าย คิด จะเป็นคนเฉลยเรื่องราวทั้งหมดเองอยู่ดี (คนเขียน เลือก ข้อ 4 เอาขำ ๆ)

ฮิวโก้ : ผมเนี่ยหละเป็นคนฆ่าเอง

คิด : ตกลง ทุก ๆ คน จับผู้ช่วยของผมเอาไว้! ล้อเล่นน่า เอาล่ะ ให้ผมอธิบายแล้วกันนะ

(ยังจะบ้าจี้ตามเราเสียแฮะ)

คิด : การสืบสวนของเรามาถึงทางตัน ก็เพราะพวกเราสร้างสมมติฐานขึ้นมามากเกินไป และการที่ทำตัวใจแคบและคิดแต่เรื่องของตัวเอง ก็ทำให้การสืบสวนนั้นผิดพลาดไป

โฮยาด : เอาล่ะ ๆ! เลิกโอ้อวดเสียที! บอกพวกเรามาได้แล้ว! ใครคือฆาตกร?

แล้วคิดจะเดินเข้าไปใกล้ศพของโจนาธาน ก่อนที่จะพูดกับเขา?!!

คิด : สวัสดี! อรุณสวัสดิ์ครับ คุณโจนาธาน! ตื่นได้แล้วครับ!

แล้วอยู่ดี ๆ โจนาธานก็ลืมตาขึ้น!!! (โอ้วว ตกใจไหมครับ ทุกท่าน?!!)

โจนาธาน : ฮ้าววว! นี่ เช้าแล้วเหรอเนี่ย?

แล้วจากร่างกายที่บิด ๆ เบี้ยวของโจนาธาน ตัวโจนาธานก็ค่อย ๆ กลับมาทำให้เข้ารูปเหมือนเดิม (ในชีวิตจริงของตู ยังไม่เคยใครเคยทำได้ขนาดแกเลยนะเว้ย)

ฮิวโก้ : ไม่จริง!!!

โจนาธาน : อะไรกันครับเนี่ย ทำไมทุก ๆ คนจึงได้จ้องมองผมนักล่ะ? โอ้! พวกคุณกำลังสนใจที่จะเล่นโยคะกับผมด้วยงั้นเหรอ? ผมก็ยังแค่อยู่ในช่วงเรียนรู้นะ แต่ผมก็ชอบมันทำให้ผมสามารถบิดตัวไปมาได้นะ

เจ้าของโรงแรม : โย...โยคะงั้นเหรอ?

โฮยาด : โยคะ? นายหมายถึง...?

คิด : ถูกต้องแล้ว มันเป็นวิธีออกกำลังกายแบบต้นตำรับที่พัฒนามาในดินแดนอันไกลโพ้นน่ะ ผมเกือบทำให้ตัวเองดูโง่ไปเลยล่ะ ก็เล่นเห็นเขาในสภาพแบบนั้น ใคร ๆ ก็ต้องนึกว่าเขาตายไปแล้วล่ะ แต่ผมก็มานึกออกตอนเรื่องของสมุนไพรที่ถูกใช้สำหรับการเล่นโยคะ

โจนาธาน : พวกคุณคิดว่าผมตายแล้วงั้นเหรอ?! ว่ามาอีกที? แน่นอน ผมยังเป็นแค่เด็กฝึกหัด ผมเลยอาจจะดูงุ่มง่ามไปบ้างนะ...

โฮยาด : ตลกตายล่ะ แก!

โจนาธาน : ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ให้ผมแสดงให้พวกคุณดูนะว่าทำยังไง พร้อมนะ?

โฮยาด : ไม่ต้องแล้ว ไม่ต้องเลยนะ!

ฮิวโก้ : งั้นก็แปลว่าไม่ใช่คดีฆาตกรรมงั้นสินะ...

คิด : ใช่ คนที่ผิด ก็คือ คนที่ไปตัดสินว่ามันเป็นคดีฆาตกรรม ทั้งที่ไปมองแค่เหตุการณ์ตื้น ๆ เท่านั้นล่ะ

เจ้าของโรงแรม : คนที่ไปตัดสินว่ามันเป็นคดีฆาตกรรมงั้นเหรอ?

แล้วฉากจะย้อนอดีต ซึ่งตัวคิดเองนั่นหละ ที่เป็นคนบอกว่านี่เป็นคดีฆาตกรรม...

เจ้าของโรงแรม : แกคือคนนั้นเองเหอะ!!!

คิด : ทำไมงั้นเหรอ?

โฮยาด : เรื่องนี้ มันน่าขำสิ้นดี! ผมจะกลับบ้านแล้ว!

แล้วโฮยาดจะเดินออกไป

เจ้าของโรงแรม : ผมจะกลับไปทำงานแล้ว เสียเวลาชะมัดเลย!

แล้วเจ้าของโรงแรมก็จะเดินออกไปอีกคน

โจนาธาน : ถ้างั้น ผมก็จะทำท่าเดิมของผมใหม่ล่ะนะ ไม่ว่ากันเนอะ

แล้วโจนาธาน ก็จะลงไปนอนตายอีก...เออ เล่นโยคะน่ะ

ฮิวโก้ : ....

คิด : คดีคลี่คลายแล้ว! ห๊า!

แล้วคิดจะถอดที่คาดตาออก...

คิด : ฟู่ หลังจากที่คลี่คลายคดีได้แล้วเนี่ย รู้สึกดีจัง

ฮิวโก้ : จริงเหรอ?

คิด : แล้ว...ผมจะไปที่ไหนต่อดีล่ะ? ยังมีคดีที่ยังไม่ได้ข้อสรุปอื่น ๆ กำลังรอผมอยู่ที่ไหนสักแห่ง คำถามก็คือ ที่ไหน? มีความคิดบ้างไหม ผู้ช่วย?

เมื่อคลี่คลายคดีเสร็จ ตัวคิดจะถามเราว่า จะสามารถไปไหนได้อีก? แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ไปที่ปราสาทบูเดฮัคสิ

2. ไม่รู้เหมือนกัน

เลือกข้อแรก แล้วเราจะได้ คิด มาเป็นเพื่อน 108 ดาว

ฮิวโก้ : นายควรจะไปที่ปราสาทบูเดฮัคนะ มีเรื่องน่าสนใจเกิดขึ้นทุก ๆ วันเลย

คิด : ใช่ ผมรู้จักปราสาทนั่น เป็นความคิดที่ไม่เลวเลย!

ฮิวโก้ : แต่อย่าสร้างเหตุการณ์เอาเอง เพียงเพราะต้องการมันนะ ตกลงไหม?

คิด : อะไรกัน? นายคิดว่าผมแต่งคดีขึ้นมาเพื่อให้ได้รับความสนใจงั้นเหรอ? ไม่ใช่แบบของผมหรอกน่า ขอโทษนะ ผมขอตัวล่วงหน้านายไปก่อนแล้วกันนะ บาย!

Kidd has joined the 108 Stars

ตอนนี้ เราก็สามารถไปดำเนินเนื้อเรื่องต่อได้ที่ ถ้ำใหญ่แล้ว ไปที่ถ้ำใหญ่กันเลย โดยให้ผ่านไปทาง Ancient Pathway

Ancient Pathway

ให้เดินมาตามทางเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงบริเวณกลางทางที่มีห้องโถงใหญ่อยู่ เราจะได้พบกับ Guillaume ที่กำลังเคาะเพื่อหาทางเข้าประตูอยู่

กิลเลี่ยม : โฮ่ โฮ่ โฮ่ โฮ่! เจ้าประตูบานนี้จะต้องพาเราไปที่ภูเขาแห่งความร่ำรวยแน่ ๆ... แต่ ไม่นะ! นี่มัน ประตูของพวกซินดาร์นี่หว่า! หรือว่าจะเป็นกับดัก! ไม่มีวันได้แอ้มข้าหรอก! ไม่มีวัน!

เมื่อฉากตัดมา ก็พบว่าฮิวโก้ลงไปนั่งเอื้อมระอาอยู่ที่พื้นเสียแล้ว...

ฮิวโก้ : กิลเลี่ยม...นั่นเอง!!!

ให้เราเดินเข้าไปคุยกับกิลเลี่ยม

กิลเลี่ยม : โฮ่ โฮ่ โฮ่ โฮ่! ข้ากำลังรอแกอยู่พอดีเลย! แกเป็นใคร?!

ฮิวโก้ : หวัดดี...

กิลเลี่ยม : กร๊าก! ข้าถูกพบตัวแล้ว! ไม่จำเป็นต้องมีข้อโต้แย้งอะไรแล้ว... จะต้องไม่มีผู้รู้เห็นเหตุการณ์เด็ดขาด!

ฮิวโก้ : นายมันบ้าไปแล้วนะ!

แล้วเราจะได้ดวลกับกิลเลี่ยมตัวต่อตัว

คำพูดของกิลเลี่ยม

Attack

  • You've made your uncle very angry!
  • Ouch, you'll pay for that!
  • Ho, ho, ho. Allow me to make my point.
  • Pesky opponent! The next one won't miss!
  • Ho, ho, ho! Your life is mine!
  • Coward!
  • All this staring at each other. Like a prelude to marriage. But I don't mind.
  • Snap out of it. There's no turning back now.
  • Ho, ho, ho! I am simply too strong!

Defend

  • Ho, ho, ho. Did you think I would only defend?
  • Hmph. Your turn.
  • Careful, careful.
  • I'll take a page from your book!
  • Ouch! I better stop to catch my breath!
  • Ho, ho, ho. I am truly at my best today.
  • Ah, this is really quite comfortable.

Deathblow

  • Deathblow Attack! Furious Flame!
  • Deathblow Attack! Ominous Oceans!
  • Deathblow Attack! The most furious of flames!

พอเอาชนะได้ กิลเลี่ยมจะเริ่มเพ้ออีก และเปลี่ยนอารมณ์มาขอเข้าร่วมกองทัพเรา

กิลเลี่ยม : ตรูแพ้! ไม่จริง!

ฮิวโก้ : อย่าคิดแม้แต่จะขู่หรือว่าเล่นตุกติกอะไรเลย นายไม่ได้ดูเป็นคนแบบนั้นเลยนะ

กิลเลี่ยม : แกหมายถึงให้กลับไปเป็นคนประเมินของไร้ความสามารถอีกงั้นเหรอ?

ฮิวโก้ : .....

กิลเลี่ยม : อะไร? แกมีอะไรอยากจะพูดงั้นเหรอ?

ฮิวโก้ : คนประเมินของงั้นเหรอ? อืม...

และกิลเลี่ยมก็ทำหน้าไม่น่าไว้วางใจอีก...แกคงดีใจที่เหมือนจะได้งาน (จะใช่เรอะ?!)

กิลเลี่ยม : ข้านี่หละ เป็นคนประเมินของ ตีราคา โอ้วว ต้องการไว้สักคนไหมล่ะ? โฮ่ โฮ่ โฮ่! ถ้าขอกันดี ๆ ข้าจะรับพิจารณาไปเปิดร้านให้นะ

ฮิวโก้ : อวดดีชะมัดยากเลย...

แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เลือก

1. ผมไม่ต้องการนักประเมินของหรอก

2. ผมกำลังมองหานักประเมินของอยู่เลย

ให้เลือกตอบข้อสอง แล้วเราจะได้ กิลเลี่ยม มาเป็นพวก 108 ดาว

ฮิวโก้ : ผมอาจจะได้ใช้นักประเมินของก็เป็นได้นะ

กิลเลี่ยม : โฮ่ โฮ่ โฮ่ โฮ่ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าเอง โฮ่ โฮ่ แล้วให้ไปที่ไหนล่ะ?... หือม์? อะไรนะ ไกลงั้นเหรอ? อีโธ่ สำคัญไฉนเล่า? ข้าจะไปที่นั่นเดี๋ยวนี้ล่ะ ถ้าตอนไหนที่นายกลับไปถึงแล้ว ร้านประเมินของของข้าก็เปิดแล้วล่ะ

แล้วกิลเลี่ยมก็วิ่งออกไป

ฮิวโก้ : ก็คงเป็นแบบนั้น...นะ

กิลเลี่ยม : ปล่อยให้กิลเลี่ยมจัดการทุกอย่างได้เลย โฮ่ โฮ่ โฮ่ โฮ่! (ยังอุตส่าห์แว้บกลับมาอีกนะ...)

Guillaume has joined the 108 Stars

จากนั้น ก็ให้มุ่งหน้าต่อไปยัง Great Hollow เลย

Great Hollow

เมื่อเข้ามาแล้ว ให้ไปบริเวณน้ำพุตรงกลางถ้ำใหญ่ แล้วเราจะพบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังถูกรุมล้อมด้วยเหล่ากิ้งก่าทั้งหลายอยู่ ให้เข้าไปไทยมุงซะ ดูว่าเกิดอะไรกันขึ้น แล้วเราจะพบกับแอปเปิ้ลที่มาพูดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่หมู่บ้านจิชาตอนนี้

ในขณะที่หญิงสาวกำลังสั่นกลัว(?) เมื่ออยู่ท่ามกลางเหล่ากิ้งก่า เธอก็มีสีหน้าดีขึ้น และโบกมือทักทายคนรู้จัก

แอปเปิ้ล : ฮิวโก้! จ่า! ทางนี้!

ฮิวโก้ : แอปเปิ้ลใช่ไหม?

จ่าโจ : มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ?

แอปเปิ้ลยังคงทำตัวแอ๊บแบ๊วต่อไป... (วัยไม่ให้เลยนะ ป้า...)

แอปเปิ้ล : ที่หมู่บ้านจิชากำลังมีปัญหาแล้วล่ะ! ฉันต้องรีบไปช่วยนะ!

แล้วฉากจะตัดไป

จ่าโจ : เธอไม่ควรเดินไปเดินมาในถ้ำใหญ่ทั้ง ๆ ที่ใส่ชุดแบบนั้นนะ โดยเฉพาะไม่ใช่วันแบบนี้ด้วย เธอดูน่าสงสัยมาก รู้ตัวเปล่า

แอปเปิ้ล : ฉันจะจำเอาไว้

ฮิวโก้ : เกิดอะไรขึ้นที่หมู่บ้านจิชางั้นเหรอ?

แอปเปิ้ล : บางสิ่งที่เลวร้ายกำลังจะเกิดขึ้นน่ะสิ! นี่คือเหตุผลที่ฉันมาอยู่ที่นี่ไงล่ะ! กองกำลังฮาร์โมเนียกำลังจะเข้ายึดหมู่บ้าน ซีซาร์อยู่ที่นั้นแล้ว ตอนนี้ แต่ฉันไม่รู้ว่าเขาจะช่วยได้ยังไงถ้าไม่มีความช่วยเหลือเลย ฉันหวังพึ่งพวกเธอได้ไหม?

แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เลือก

1. แน่นอน

2. แต่ว่า...

ยังไง ก็ต้องเดินเนื้อเรื่องต่อไปที่หมู่บ้านจิชาอยู่แล้ว ก็ตอบข้อแรกไปโลด

ฮิวโก้ : แน่นอน

จ่าโจ : ถ้าใครในหกเผ่ากำลังมีปัญหาล่ะก็ พวกเราก็ต้องเข้าไปช่วยเหลืออยู่แล้วล่ะ แต่พวกเราจะทำได้ดีสักแค่ไหนกันล่ะ?

แอปเปิ้ล : กองกำลังที่โจมตีหมู่บ้าน อาจจะเล็กกว่าที่พวกเธอคิดเอาไว้ก็ได้นะ ฉันแน่ใจได้เลยว่าพวกเธอจะสามารถสร้างความแตกต่างได้ ยังไงก็บอกคนที่นี่เอาไว้ และมากับฉันเลยนะ

จ่าโจ : ตกลง พวกเราจะไปบอกลูซไว้

แอปเปิ้ล : งั้นก็ตกลงตามนี้

ฮิวโก้ : คุณมูอา คุณฮอคเล็ค ล่ะครับ? พวกคุณจะว่าไงล่ะครับ?

ฮอคเล็ค : เจ้าลูกชาย ข้าช่วยด้วยคนนะ ข้าเชื่อฟังคำของหมู่บ้าน

มูอา : พันธมิตรแห่งอัศวินอิสระแห่งข้า ก็มีคำที่เหมือนกันเช่นกัน "จงปกป้องผู้ที่อ่อนแอ"

จ่าโจ : ไปบอกลูซกันเถอะ

Apple will join you for now

ให้เราเดินไปคุยกับ Luce ที่เดินอยู่หน้าโรงแรมในถ้ำใหญ่ แล้วเธอจะอวยพรให้แก่เรา

ลูซ : หมู่บ้านจิชากำลังถูกโจมตีงั้นเหรอ?

จ่าโจ : ใช่ นั่นคือเหตุผลที่พวกเราจำเป็นที่จะต้องให้เธอช่วยบอกต่อไปยังหัวหน้าเผ่า เมื่อพวกเขากลับมาด้วย เจ้าพวกนักรบกิ้งก่าที่นี่ไม่ยอมไปแน่ ถ้าไม่มีคำสั่งลงมา

ลูซ : ฉันจะบอกพวกเขาแน่ ๆ แต่พวกเธอต้องรีบออกไปกันเดี๋ยวนี้เลยเหรอ?

ฮิวโก้ : ตั้งแต่วันที่หมู่บ้านของพวกเราถูกโจมตี...ผมก็คิดถึงเรื่องที่ผมต้องการเอาไว้แล้วล่ะ ในขณะที่ตามรอยเฟลมแชมเปี้ยน ผมก็ได้ตัดสินใจแล้ว ผมต้องการที่ปกป้องเหล่าผู้คนและที่ต่าง ๆ เหมือนอย่างที่เฟลมแชมเปี้ยนเคยทำเอาไว้ นั่นคือเหตุผลที่ผมจะต้องเจอ(ชื่อเฟลมแชมเปี้ยน) ให้ได้ อีกอย่าง ผมมีความรู้สึกว่าถ้าได้ไปที่หมู่บ้านจิชา จะทำให้ผมได้เข้าใกล้ตัวเขาขึ้นอีกนิด

ลูซ : ........ ฉันเข้าใจแล้วล่ะ ฮิวโก้

แล้วลูซ จะเดินเข้าหาแล้วสวมกอดฮิวโก้ เพื่ออวยพรให้เพื่อดังตอนที่เธออวยพรให้ลูลู่...

ลูซ : ขอให้ฮิวโก้ของข้าพเจ้าเดินไปบนทางแห่งพระผู้เป็นเจ้า พร้อมได้รับการปกป้องจากธรณีและจิตวิญญาณแห่งสายลมด้วยเถิด

ฮิวโก้ : โว้..โว้.....

ลูซ : นั่นสำหรับแม่ของเธอนะ ไปได้แล้ว ฮิวโก้ และรักษาตัวด้วยนะ! อย่าทำให้แม่ของเธอต้องร้องไห้เหมือนอย่างฉันนะ

ฮิวโก้ : ผมเข้าใจแล้วครับ

ลูซ : ฮิวโก้...เธอช่างสมเป็นลูกชายของลูเซียจริง ๆ เลยนะ

ฮิวโก้ : จริงเหรอครับ?

ลูซ : ฉันรู้สึกได้ถึงกระดูกเลยล่ะ หัวหน้าเผ่าของพวกเราคือวีรสตรีแห่งคารายัน ในฐานะที่เป็นลูกของเขา เธอจะต้องเป็นวีรบุรุษได้ด้วยตัวเองแน่ ๆ

ฮิวโก้ : ขอบคุณครับ

แล้วฉากจะตัดไปที่จ่าโจมาพูดกับฮิวโก้ต่อ

จ่าโจ : โอโห้ ฮิวโก้ของพวกเราตัดสินใจที่จะทำให้ตัวเองเป็นวีรบุรุษแล้วนะเนี่ย

ฮิวโก้ : มันแปลกนักเหรอไงกันเล่า?

จ่าโจ : เปล่า ๆ ไม่มีอะไรทั้งนั้นหรอกนะ ข้าไม่ได้พูดว่ามันแย่เลยนะ

ฮิวโก้ : ผมรู้แล้วเชียวว่าผมไม่น่าพูดต่อหน้าทุกคนเลย...

จ่าโจ : อย่าพูดจาอย่างนั้นสิ ข้าก็เห็นด้วยกับลูซนะ ฮิวโก้ นายน่ะ มีความเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่อยู่นะ ข้ามองเห็นได้เลยล่ะ

ฮิวโก้ : คุณพูดเล่นงั้นหรอก ใช่ไหมล่ะ?

จ่าโจ : ข้ารับประกันได้เลยนะว่าข้าไม่ได้พูดเล่น รีบไปกันได้แล้วดีกว่า หมู่บ้านจิชาต้องการพวกเราอยู่นะ

แอปเปิ้ล : ตามฉันมาเลย ฉันรู้เส้นทางที่เร็วที่สุดที่จะไปยังหมู่บ้านจิชา

ถึงตรงนี้ ให้ออกจากถ้ำใหญ่ แล้วจะมีสถานที่ Kuput Forest, Chisha Village, Mountain Path และ Caleria ปรากฎขึ้นมา แต่ตอนนี้ เรายังไม่ต้องรีบไปตามเนื้อเรื่อง ให้ไปที่ Brass Castle กันก่อน โดยเข้าจากทางฝั่งกลาสแลนด์ (ให้เตรียมไอเท็ม !Screw ที่ได้มาตั้งแต่ Hugo Chapter 1 เอาไว้ด้วย)

Brass Castle

เมื่อเข้าไปแล้ว ให้เดินเข้ามาเรื่อย ๆ จนถึงโซนที่เป็นร้านค้า ที่บริเวณหน้าร้านของร้านไอเท็มและร้านชุดเกราะ จะเป็นเด็กสาวคนหนึ่งที่กำลังทุบลังไม้อยู่ ให้เข้าไปคุยกับเธอ เธอคือ Belle เธอจะกำลังมีปัญหาเรื่องชิ้นส่วนลังไม้ของเธอหายไป และจะขอร้องให้เราช่วย

เบล : ห๊า? รอก่อนนะ ฉันจะไปกับเธอใน...

แล้วเธอจะหันมาเจอฮิวโก้ และก็ตัวสั่น ๆ(?)

เบล : โอ้ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ! ฉันชื่อว่าเบล ฉันชอบที่จะเล่นกับพวกโลหะ ไม่ใช่นะคะ! ฉันหมายถึง ฉันสนุกกับการอ่านหนังสือ! และฉันชอบ เออ... พายสตอเบอรี่ค่ะ!

ฮิวโก้ : ยินดีที่ได้รู้จักนะ! ผมชื่อฮิวโก้แห่งคาราย่า เธอทำอะไรอยู่งั้นเหรอ?

เบล : พวกเรากำลังออกตามหาคน ๆ หนึ่งอยู่น่ะค่ะ จนกระทั่งชิ้นส่วนของ... จนกระทั่งเพื่อนของฉัน เออ พัง น่ะค่ะ ฉันโดดเดี่ยว และทำอะไรไม่ได้เลย อย่างที่คุณเห็นเนี่ยล่ะค่ะ เนี่ย ฉันอยู่ในช่วงที่คับขันมากเลย...

ฮิวโก้ : พังเหรอ? เจ้าถังไม้รูปร่างหน้าตาประหลาด ๆ เนี่ยอ่ะนะ?

เบล : เออ...ใช่แล้วค่ะ จริง ๆ นะคะ! เจ้าถังไม้อันนี้มีชื่อว่า แกตเก็ท เขากำลังป่วยอยู่ตอนนี้ เกลียวหลักอันนึงของเขาหายไปที่ไหนสักแห่ง เฟืองของเขาทำงานไม่ได้ถ้าไม่มีมันน่ะค่ะ นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมพวกเราถึงจมปลักอยู่ที่นี่ ฉันไม่รู้แล้วล่ะว่าฉันจะทำยังไงดี ถ้ามีคนหล่อ ใจดีสักคน มาช่วยแล้วล่ะก็...

แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เลือก

1. ผมสามารถช่วยได้นะ

2. บางทีใครคนนั้นจะผ่านมานะ

ถ้าเราเตรียม !Screw เอาไว้แล้ว ก็ตอบข้อแรกไปเลย อย่าทำให้เด็กสาวต้องผิดหวังเลยนะครับ ^^

ฮิวโก้ : ผมสามารถช่วยเธอได้นะ เธออยากให้ผมช่วยเกลียวให้ใช่ไหมล่ะ?

เบล : จริงเหรอ? ขอบคุณมากเลยนะคะ! ขอบคุณ! ขอบคุณ! เออ ใช่ ฉันต้องการ อืม... ฉันอยากให้คุณ...ช่วยหาเกลียวให้หน่อยนะคะ ใช่แล้ว! ฉันคิดว่ามันคงจะหล่นตอนที่พวกเราเดินทางมาที่นี่น่ะค่ะ

ฮิวโก้ : เฮ้อ หวังว่าคงไม่มีมอนสเตอร์คาบไปแล้วหรอกนะ...

จากนั้น ให้เราคุยกับเบลต่ออีกที แล้วเราจะได้เบลและแกตเก็ท แซด มาเป็นพวก 108 ดาว

เบล : ว้าว คุณพบมันแล้ว! คุณคือผู้ชายที่เยี่ยมยอดที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลยนะ! ตอนนี้ แกตเก็ท แซด ก็จะกลับมาทำงานได้อีกครั้งแล้วล่ะ

ฮิวโก้ : แกตเก็ท... แซด อะไรนะ?

เบล : ใช่แล้วค่ะ นั่นเป็นชื่อของเขาล่ะ เหมาะกับเขาดีใช่ไหมล่ะค่ะ? รอเดี๋ยวนะ ฉันจะทำให้เขาทำงานอีกครั้งเดี๋ยวนี้ล่ะ

You present !Screw

แล้วฉากจะตัดไป จนเมื่อเบลซ่อมหุ่นถังไม้เสร็จแล้ว จากถังไม้ธรรมดา ๆ ก็มีหน้าตาโผล่ขึ้นมา

ฮิวโก้ : ว้าว...

แกตเก็ท แซด : ปิ๊ด ปิ๊ด ผมคิดว่าผมตายไปแล้วนะเนี่ย

ฮิวโก้ : ถังไม้พูดได้ด้วย!

แกตเก็ท แซด : ผมไม่ใช่ถังไม้นะ! ผมคือเทคโนโลยีที่มีความเฉลียวฉลาดอยู่ในระดับสุดยอดต่างหาก ผมคือนักรบโลหะที่มาเพื่อชะล้างโลกอันแสนล่มจมนี้... ชื่อของผมคือ แกต...

แล้วอยู่ดี ๆ ถังไม้ก็ควันขึ้นซะงั้น (สงสัยไฮเปอร์หนักไปหน่อย)

แกตเก็ท แซด : (เข้าใจว่าเหมือนจะกำลังส่งเสียงเครื่องร่วนอยู่)

เบล : แกตเก็ท แซด?

แล้วแกตเก็ท เซดก็ไฟลุกท่วมและพังไปอีก

เบล : พังอีกแล้ว! เจ้าเศษเหล็กนี่นะ!

ฮิวโก้ : หือม์...

เบล : แกตเก็ท แซด ช่วยอะไรฉันหน่อยได้ไหม ตกลงนะ? พยายามอย่ามาพังต่อหน้าทุก ๆ คนแบบนี้ มันน่าอายนะ!

แล้วฉากจะตัดไปอีก จนเบลซ่อมแกตเก็ท แซด ได้เรียบร้อยอีกครั้ง

เบล : ก็ยังไม่ดีเท่าไรนะเนี่ย พวกเราคงไม่สามารถออกตามหาต่อไปได้ ถ้าเขาขยับตัวไปไหนไม่ได้

ฮิวโก้ : เธอควรจะไปที่ปราสาทบูเดฮัคนะ เก็บเจ้าแกตเก็ทอะไรนั่นไว้ที่นั้นจนกว่าจะซ่อมเสร็จน่ะ

เบล : หือม์? บูเดฮัค? ดีล่ะ ถ้าคุณว่าอย่างงั้น! มันอยู่ที่ไหนล่ะ? อืม ทางนั้นสินะ... ฉันรู้แล้วล่ะ

แกตเก็ท แซด : ...เก็ท แซด! รอรอบของเธออยู่! ดูแลเอาใจใส่ผมด้วย! ไม่มีลายเซ็นวันนี้

เบล : แกตเก็ท แซด เธอได้ยินฉันไหม? เธอทำให้ฉันกังวลแล้วนะ

แกตเก็ท แซด : ZZZ...zz...

เบล : แกตเก็ท แซด เธอขยับตัวได้ไหม?

แกตเก็ท แซด : เบล น้ำเสียงเธอฟังดูไม่ดีเลย เธอกินอะไรผิดสำแดงหรือเปล่า?

เบล : ฉันเนี่ยนะ?! ฉันฟังดูป่วยเหรอ? นายมีมุกตลกที่น่าสนใจดีนี่!

แกตเก็ท แซด : เบล สวยสุดยอด เบล ฉลาดสุดยอด เบลเป็นสาวในฝันของผมเลย

เบล : พอได้แล้วน่า เธอทำให้ฉันอายแล้วนะ! ตอนนี้ พวกเราไปที่บูเดฮัคกันได้แล้วล่ะ! ฮิวโก้ที่รัก ได้โปรดสัญญานะคะว่าคุณจะไปเจอฉัน เออ ฉันหมายถึง พวกเรา ที่ปราสาท ตกลงนะ? บาย ๆ!

แล้วเธอกับแกตเก็ท แซด จะวิ่งออกไป (เบลยังมีส่งสายตามาทางฮิวโก้ด้วย)

Belle has joined the 108 Stars
Gadget Z has joined the 108 Stars

จากนั้น ก็ให้มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านจิชากันได้เลยน่อ โดยแนะนำให้เดินทางผ่านทาง Ancient Highway เพราะตอนนี้ จะมีศัตรูที่ชื่อ Bronze Sun ปรากฎตัวออกมาแล้ว เจ้าตัวนี้ จะตกของดี ๆ อย่าง Fury Rune ด้วย!!! แต่โอกาสได้จะค่อนข้างต่ำมาก จึงแนะนำให้เอา Kidd เข้ามาเป็นตัวละคร Support ของทีมเอาไว้ (แต่ห้ามเอาตัวละครมาลงเพิ่มในทีมอีกนะ ให้เหลือที่ไว้ช่องนึง เพื่อสำหรับ recruit เพื่อนคนต่อไป) พยายามหา Fury Rune จากตรงนี้ไว้ใช้สัก 1-2 อัน และเก็บ lv ให้ตัวละครในทีมไปในตัวด้วย (อ้อ ควรเก็บจนให้ค่า PWR ของทั้ง 5 คนรวมกัน เกิน 500 ด้วยนะ) เมื่อเก็บจนพอใจ ก็กลับไปฟื้นพลัง และเพิ่มสกิลได้ที่ Great Hollow อีกทั้งยังไปติด Rune ได้ที่ Duck Village จากนั้น ก็เดินทางไปที่ Kuput Forest กัน

Kuput Forest

เมื่อเข้ามาในป่าแห่งนี้ ให้เราเดินไปยังส่วนที่เป็นแอเรียที่ 2 ที่มีทางแยกออกไปเป็น 2 ทาง (เดินจากทางที่เราเข้ามา แล้วตัดฉากไป 1 ครั้ง) ให้เราเดินอยู่ในบริเวณนี้สักพัก ถ้าหากเรามีช่องตัวละครเหลือเอาไว้แล้ว Landis จะเข้ามาร่วมกลุ่มกับเรา แบบไม่ได้บอกไม่ได้กล่าว (คือ ไม่มีคำพูดอะไรขึ้นมาเลยนั่นหละ) หรือบางที ก็เข้ามาร่วมต่อสู้ด้วยอย่างหน้าตาเฉย... เมื่อได้มาแล้ว ก็ให้เดินทางไปทางขวาเรื่อย ๆ เจอแยกไหน ก็เข้าขวา แล้วเราจะออกมายังแผนที่โลก และมุ่งหน้าไปยัง Chisha Village กันโลด

Chisha Village

เมื่อเข้ามาถึง ก็จะพบว่า ในหมู่บ้านกำลังมีการต่อสู้อยู่พอดี

ฮิวโก้ : ดูนั่นสิ!

จ่าโจ : พวกเรามาช้าเกินไปแล้ว!

แอปเปิ้ล : ไม่นะ ยังพอมีเวลา แต่รีบเข้าเถอะ

ฮอคเล็ค : โอ้ววววววว!

จากนั้น ให้เราเดินไปหากลุ่มทหารฮาร์โมเนีย ที่ยืนอยู่หน้าทางเข้าหมู่บ้าน แล้วเราจะต้องสู้กับพวกเขา โดยจะเป็นทหารฮาร์โมเนีย 4 ตัว ซึ่งไม่ได้ยากมากมายอะไรหรอก ให้เอาชนะให้ได้

ฮิวโก้ : เครื่องชักร้อนแล้วล่ะ ใครต่อล่ะ?

จ่าโจ : ข้างล่างนู่นไง!

แล้วเราจะได้เห็นว่าข้างในหมู่บ้านก็ยังคงมีการต่อสู้กันอยู่

ฮิวโก้ : ทุกคน พร้อมนะ!

ให้เราเดินต่อไปยังส่วนในของหมู่บ้าน แล้วเราจะได้เจอการต่อสู้อีก คราวนี้เป็นทหารฮาร์โมเนีย 5 ตัว ก็เอาชนะให้ได้

ฮอคเล็ค : ใครกระหายการต่อสู้บ้าง?!

แอปเปิ้ล : อย่าพึ่งอินกับการต่อสู้ให้มากนัก เราไม่สามารถเดินผิดพลาดได้หรอกนะ

เมื่อเดินเข้าไปอีกหน่อย จะมีการพูดคุยกันอีก

ฮิวโก้ : พวกเราสู้กันมาตลอด จนเกือบถึงในตัวหมู่บ้านแล้วนะ

มูอา : ยังหรอก ดูนั่นสิ!

แล้วด้านบน เราจะให้พวกคนเลี้ยงแมลง บินมาอยู่บริเวณข้าง ๆ หมู่บ้าน

จ่าโจ : และนั่น ที่ด้านหลังหมู่บ้านก็มี!

มูอา : พวกทหารฮาร์โมเนีย อยู่ด้านหน้า และเจ้าตัวหนอนบินได้ อยู่ด้านข้างและด้านหลัง พวกเรากำลังจะถูกล้อมแล้ว!

แอปเปื้ล : อย่างแรก จัดการเจ้าตัวด้านข้างกันก่อนเถอะ

ฮอคเล็ค : แล้วทางด้านหลังล่ะ?

แอปเปิ้ล : ซีซาร์ เพื่อนของเรา จะจัดการเรื่องนั้นเอง

ฮิวโก้ : ไปช่วยกันปกป้องหมู่บ้านกันเถอะ!

แล้วพวกเราจะไปรับมือกับพวกคนเลี้ยงแมลง ที่มาจากทางด้านข้าง

ฮอคเล็ค : โอ้วววววว!

คนเลี้ยงแมลง : เจ้าพวกเผ่าประหลาด!

จ่าโจ : ไม่อนุญาตให้นำเครื่องลงได้หรอก!

คราวนี้ จะเป็นแมลง 2 ตัว และคนเลี้ยงอีก 2 คน ก็จัดการไม่ได้ยากไปกว่าพวกฮาร์โมเนียตะกี้หรอก จัดการมันซะ

คนเลี้ยงแมลง : ถอยก่อน!

แล้วพวกคนเลี้ยงแมลงจะบินหนีไป

จ่าโจ : ที่นี่ ก็พวกที่เหลือล่ะ!

แอปเปิ้ล : ตอนนี้ ที่เราต้องการทั้งหมด ก็คือให้ ฮอคเล็ค ได้ตะโกนอีกสักรอบ ฉันคิดว่าพวกนั้นคงจะรู้ความหมายแล้วล่ะ

ฮอคเล็ค : ตกลง

ฮิวโก้ : ?

ฮอคเล็ค : ย้ากกกกกกกกก!

ฮอคเล็คตะโกนเสียงดังจนทำให้แม้แต่แผ่นดินสั่นสะเทือน

มูอา : นั่นมันก็เป็นทางนึงนะ ข้าเองก็มีอีกวิธี... ข้าขอสัญญากับเหล่าสหายร่วมรบของข้า ด้วยดาบ ความภักดี และพลัง!

แอปเปิ้ล : แล้วของฮิวโก้ และจ่าโจล่ะ?

ฮิวโก้ : อืม... จ่า ไปกันเถอะ!

จ่าโจ : โจมตี! หรืออะไรแบบนั้นหละ...

แล้วฉากจะตัดไปที่พวกทหารฮาร์โมเนีย

ทหารฮาร์โมเนีย : ท่านครับ! การต่อสู้ชักเริ่มไม่ค่อยดีแล้ว!

ดิออส : เจ้าพวกคุยโวเอ๋ย แค่เพราะกองกำลังเสริมของพวกมันมาได้เวลา...

ทหารฮาร์โมเนีย : ท่านครับ พวกเราควรจะจัดกำลังใหม่และโจมตีด้วยจำนวนที่เยอะกว่านี้ดีไหมครับ?

ดิออส : ความคิดนี้ น่าสนใจ... แต่ข้าอยากที่จะกลับบ้านนะ

ทหารฮาร์โมเนีย : ท่านครับ?

ดิออส : พวกเราไม่จำเป็นต้องสร้างปัญหาให้แก่ตัวเองหรอก วันนี้ พวกเรามาแค่เปิดตัวเท่านั้น

แล้วกองกำลังทุกกองของฝั่งฮาร์โมเนียจะออกจากสนามรบไป

จ่าโจ : อะไรกัน? เจ้าพวกนั้นถอยไปกันแล้วเหรอ?

แอปเปิ้ล : พวกเขาคงมาแค่เพื่อดูความสามารถในการรบของพวกเรา ทำไมจะต้องเสี่ยงการเสียชีวิตเพื่อมันด้วยล่ะ?

ฮิวโก้ : พวกนั้นต้องการแค่นั้นเองงั้นเหรอ? กรอด...

ฮอคเล็ค : โอ้วววววว!!!!!!

แอปเปิ้ล : ขอบใจนะ ฮอคเล็ค ขอบใจ ฮอคเล็ค พอได้แล้วล่ะ...

จากนั้นก็เดินเข้าไปคุยกับกลุ่มคนที่อยู่กลางลานหมู่บ้าน แล้วเราจะได้เจอคู่อริเก่า...

ซาน่า : ดูท่าทางทุกอย่างจะออกมาดีนะ

ซีซาร์ : ใช่ แต่ยังไม่จบหรอกนะ พวกนั้นคงจะกลับมาในไม่ช้านี้

แอปเปิ้ล : พวกเรามาทันเวลาพอดีเลยนะ

ซีซาร์ : มาได้เวลาดีเลยล่ะ ผมบอกคุณได้เลยว่า ต้องรออย่างใจจดใจจ่อเลยล่ะ สำหรับการมาของคุณเนี่ย

แอปเปิ้ล : นั่นมันแบบของนายมากกว่ามั้ง ซีซาร์

ฮิวโก้ : คุณ ผมเคยพบคุณที่ไหนมาก่อนนะ...

คริส : !

แล้วฮิวโก้จะเดินมาดูหน้าคริสให้ชัด ๆ แล้วเขาก็จะจำได้

ฮิวโก้ : ผมนั้น ตาแบบนั้น แกนี่เอง แกเป็นคนฆ่าเขา

คริส : เด็กที่หมู่บ้านนั้นนี่นา...

แล้วฮิวโก้ก็ตั้งท่าจะชักมีดออกมา แต่ก่อนหน้านั้น แนชก็เข้ามาขวางไว้ก่อน

(จริง ๆ แล้วตามหลัก ก็มีคำถามให้เลือกขึ้นมาด้วย แต่ถ้าเล่น Chris Chapter 3 มาก่อน ก็จะเป็นเหตุการณ์บังคับไป)

แนช : ทักทายคนรู้จักกันแบบนี้งั้นเหรอ?

จ่าโจ : ฮิวโก้ อย่าทำแบบนี้

ฮิวโก้ : อย่ามาห้ามผมนะ จ่า ผมจะแก้แค้นให้ลูลู่เดี๋ยวนี้ล่ะ!

จ่าโจ : ข้ารู้แล้ว และข้าก็หมายความอย่างที่ข้าพูดนั่นหละ อย่าทำแบบนี้

แล้วฉากจะตัดไป จ่าโจจะลากตัวฮิวโก้มาสงบสติอารมณ์

Apple has left your party

ซีซาร์ : ผู้หญิงคนนั้นออกจากหมู่บ้านไปแล้วล่ะ เห็นว่าเธอกำลังทำตามคำแนะนำของสาวน้อยนักพยากรณ์จากอัลมาคินันอยู่นะ

ฮิวโก้ : .....

จ่าโจ : แบบนั้นสินะ

ฮิวโก้ : จ่า ผมยังคงไม่เข้าใจอยู่เลยนะ ทำไมคุณถึงต้องคอยห้ามผมอยู่เรื่อยเลย

จ่าโจ : ฮิวโก้ นายเป็นลูกชายของหัวหน้าเผ่าคาราย่านะ สักวันนายจะต้องทำหน้าที่แทนเธอในฐานะหัวหน้า ข้าคาดหวังในตัวเจ้าไม่น้อยนะ จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าพวกเซกเซ็นรู้ว่านายทำร้ายหนึ่งในอัศวินของพวกเขาล่ะ? เธอสู้เพื่อหมู่บ้านนี้ด้วยนะ! ไม่รู้หรอกนะว่าทำไมเธอถึงทำ แต่ถ้าไม่มีเธอแล้วล่ะก็ ผลของวันนี้ อาจจะเปลี่ยนแปลงไปก็ได้ อย่าไปต่อสู้กับคนที่พวกเราไปขอความช่วยเหลือเลย

ฮิวโก้ : ถ้างั้นผมก็ควรที่จะรีบเก่งขึ้น อย่างนั้นใช่ไหมครับ?

จ่าโจ : ไม่หรอก ฮิวโก้ ไม่... มันไม่ใช่แค่นั้นหรอกนะ

เมื่อเรื่องจบลงแล้ว ก็ให้เราไปคุยกับ Hortez VII เขาจะถามทางไปบูเดฮัคอีก

ฮอร์เทซที่เจ็ด : นี่น่ะเหรอ บูเดฮัค นี่มันเงียบสงบเกินไปแล้ว พวกพ่อค้าอิสระควรจะอยู่เต็มไปหมดสิ

ฮิวโก้ : ที่นี่คือหมู่บ้านจิชาในกลาสแลนด์ต่างหากเล่า

ฮอร์เทซที่เจ็ด : ให้ตายสิ... นายกำลังจะบอกว่าที่นี่ไม่ใช่ปราสาทที่ผมตามหาอยู่งั้นเหรอ?

ฮิวโก้ : ไม่ใช่หรอก ที่นี่มันออกจะสงบนะ

ฮอร์เทซที่เจ็ด : นายรู้ไหมล่ะว่าบูเดฮัคอยู่ที่ไหน? ผมอยากจะเปิดกิจการที่นั่นน่ะ

แล้วตรงนี้จะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. บอกเขาถึงที่ตั้ง

2. ไม่บอก

ให้เลือกข้อแรก เพื่อบอก ๆ ไปซะ แต่ยังไง เจ้านี่ ก็ยังคงหลงทางอยู่ดี แต่ไม่ต้องห่วง ก่อนที่จะจบ Chapter นี้ เราจะได้เขาเป็นพวกแน่น่อ

ฮิวโก้ : ลงจากเขาลูกนี้ไป แล้วเดินผ่านทุ่งราบไป 2 แห่ง บูเดฮัคจะอยู่ทางขวาก่อนที่จะถึงทุ่งราบที่ 3

ฮอร์เทซที่เจ็ด : เข้าใจล่ะ ขอบใจนายมากนะ!

(แล้วนั่นเอ็งจะเดินไปทางไหนฟ่ะ คนละทางกันแล้วโว้ยย!!!)

ฮิวโก้ : เดี๋ยว เดี๋ยวก่อนสิ! ทางนั้นมันอันตรายนะ

จากนั้น ก็ไปคุยกับเด็กชายที่ยืนอยู่หลัง Sana (เด็กชายที่ยืนอยู่กับวัว) แล้วเราจะได้รับ Medal Set#2 มา และในช่อง Rarity ของร้านไอเท็มในเมือง จะมี Medal Set#4 อยู่ด้วย ถ้าเจอ ก็รีบซื้อมาเลยล่ะ จากนั้นก็เดินลงบันไดในร้านไอเท็มมา แล้วเข้าประตู จะเป็นร้านเหล้าใต้ดิน จากนั้น ให้เราเช็คว่าตัวละครทั้ง 6 คนของเรานั้น มีค่า PWR รวมกันเกิน 600 หรือไม่ ถ้าเกินแล้ว ก็ให้คุยกับผู้หญิงผมแดง เธอคือ Emily แล้วเธอจะท้างัดข้อกับเรา (แต่เธอจะคิดว่าเราจะท้าดวลกับเธอ งงไหมล่ะ?)

เอมิลี่ : หือม์? นายอยากจะท้าดวลกับฉันเหรอ?

ตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ตกลง

2. เสียใจด้วย ผมขอผ่าน

ให้เลือกตอบข้อแรก เพื่อตกลงดวลวัดพลังกับเธอ ถ้าหากกลุ่มของเรามี PWR เกิน 600 จะได้เธอเป็นพวก

เอมิลี่ : แน่ใจเหรอ? เอางั้นก็ได้! ฉันยินดีรับคำท้า มาเริ่มกันเลย ดีไหม?

แล้วเธอจะตั้งท่างัดข้อกับเรา

เอมิลี่ : มางัดข้อกัน!

ฮิวโก้ : ห๊า งัดข้อเหรอ? กับเธอเนี่ยนะ?

แล้วฉากจะตัดไป แล้วเราจะได้ยินเสียง "พลั่ก"

ฮิวโก้ : ผมชนะ!

เอมิลี่ : ว้าว! เหลือเชื่อจริง ๆ!!! ผมคิดว่ามีเพียงแม่ของฉันเท่านั้นนะเนี่ยที่แข็งแรงกว่าฉัน โลกนี้ช่างกว้างใหญ่จริง ๆ ด้วย

ฮิวโก้ : รู้ไหม...ผมได้เห็นพละกำลังของเธอแล้ว ผมก็มีอะไรที่อยากจะขอร้องเธอหน่อย

เอมิลี่ : ห๊า? อะไรล่ะ?

แล้วฉากจะตัดไปอีก ที่พวกเราจะเล่าเนื้อเรื่องของปราสาทบูเดฮัคให้เธอฟัง

เอมิลี่ : โอ้? ปราสาทบูเดฮัค งั้นสินะ? น่าสนใจเหมือนกันนะ! ฉันจะไป! มันอยู่ที่ไหนล่ะ? เข้าใจล่ะ! ฉันต้องถามแม่ของฉันก่อนนะ แต่ว่าฉันอยากจะไปจริง ๆ นะ!

ฮิวโก้ : แม่ของเธอแข็งแกร่งกว่าเธออีกเหรอ?

เอมิลี่ : ฉันรู้ว่าแม่อาจจะปฎิเสธเรื่องที่จะให้ฉันไป แต่ถ้าเธอปฏิเสธจริง ฉันก็จะหนีออกมาเองเลย ฉันอยากที่จะอยู่สักที่ ๆ มีผู้คนที่แข็งแกร่งกว่าฉัน ปราสาทบูเดฮัคก็ฟังดูไม่เลว ฉันจะไปที่นั้นให้ได้ไม่ว่ายังไงก็ตาม

แล้วเธอจะรีบวิ่งออกไป

ฮิวโก้ : เธอไม่ควรที่จะหนีออกจากบ้านนะ

Emily has joined the 108 Stars

จากนั้น ก็ให้ไปคุยกับ Sana ที่ยืนอยู่หน้าโรงแรม เพื่อดำเนินเนื้อเรื่องต่อได้

ฮิวโก้ : คุณเป็นหัวหน้าหมู่บ้านจิชาใช่ไหมครับ?

ซาน่า : ถูกแล้ว

ฮิวโก้ : ถ้างั้นทำไมคุณถึงให้พวกเซกเซ็น...ทำไมคุณถึงให้ผู้หญิงคนนั้นต่อสู้ให้หมู่บ้านล่ะครับ?

ซาน่า : ทำไมน่ะรึ? เธอต้องการที่จะปกป้องพวกเรา แค่นั้นใช้เป็นเหตุผลไม่ได้งั้นหรือ?

ฮิวโก้ : ผม...ก็...ไม่รู้เหมือนกัน...

จากนั้น ให้เดินออกมาบริเวณหน้าหมู่บ้าน แล้วเราจะเจอกับเหตุการณ์ที่ยูเบอร์ และอัลเบิร์ตเข้ามาที่หมู่บ้าน โดยที่ซีซาร์ออกมารับหน้าเอาไว้

ฮิวโก้ : นี่มันอะไรกันน่ะ?

อัลเบิร์ต : ผมคิดว่าบางอย่างมันแปลก ๆ เลยลองมาดูเสียหน่อย และนายก็อยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย ไม่เจอกันเสียนานเลยนะ ว่าไหม? เธอเองก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลยนะ นางสาวแอปเปิ้ล

ซีซาร์ : อัลเบิร์ต!

แอปเปิ้ล : ไม่เป็นไรหรอก เจอระดับซีซาร์มาแล้ว แค่นี้ จิ๊บๆ

ซีซาร์ : ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยนะ ว่าไหม?

ซีซาร์ : บอกมา นายต้องการอะไร?

อัลเบิร์ต : ก็แค่มาลาดตระเวนนิดหน่อยเท่านั้นเอง แล้วก็ผมก็มีบางคนที่ไม่ต้องจะยอมฟังผมตามมาด้วยสิ

ยูเบอร์ : ตะกี้นี้ มีผู้หญิงคนนึงที่ต่อสู้อย่างกล้าหาญ ข้าอยากที่จะทดสอบเธอเสียหน่อย หล่อนอยู่ไหน!

แล้วยูเบอร์ก็จะมองมายังกลุ่มตัวเรา

ยูเบอร์ : ข้าไม่ยักจะเห็นเธอเอง สงสัยโรคขี้ขลาดในกลาสแลนด์คงติดต่อกันได้สินะ

ฮิวโก้ : เดี๋ยวก่อน!

ยูเบอร์ : มีอะไรอยากจะพูดงั้นเหรอ ทหารตัวจ้อย?

ฮิวโก้ : ถ้านายอยากจะสู้แล้วล่ะก็ ผมจะสู้กับนายเอง

จ่าโจ : ฮิวโก้...

ยูเบอร์ : ก็ยินดีเสมอหรอกนะที่จะแสดงให้รู้ถึงความโง่เขลาและไร้พลัง... แต่วันนี้ ข้าไม่ค่อยมีเวลากับการดวลที่ไร้ความหมายหรอกนะ

ฮิวโก้ : แม้แต่ที่ผมก็เป็นถึงลูกชายของลูเซีย หัวหน้าเผ่าคาราย่างั้นเหรอ?

ยูเบอร์ : ? ข้าไม่สนใจเรื่องชื่อแซ่อะไรพวกนั้นหรอก แม้ว่าข้าจะเคยได้ยินมาก่อน แต่เอาเถอะ ข้าก็ชอบที่จะเปิดประสบการณ์ใหม่ ๆ นะ...

จ่าโจ : ฮิวโก้ หยุดและคิดซิ! เจ้านั่นไม่อ่อนข้อให้นายแน่ ๆ นะ!

ฮิวโก้ : หมอนั่นไม่ควรเลยล่ะ!

แล้วการดวลระหว่างยูเบอร์และฮิวโก้ ก็จะเริ่มขึ้น ไม่ว่าจะทำยังไง เราก็ไม่มีเอาชนะได้เลย หลังจากที่ฮิวโก้แพ้แล้ว ฮิวโก้ก็จะหมดสติไป และมาฟื้นบนเตียงในชั้นใต้ดินของหมู่บ้านจิชา

จ่าโจ : ดี นายตื่นแล้วนิ นับว่าโชคดีนะ ที่เจ้าชุดดำนั่น ไม่ได้ตั้งใจอะไรมาก และก็น่ายินดีที่ทายาทของหัวหน้าลูเซียเกิดออกมาแข็งแรงด้วย

ฮิวโก้ : ......

จ่าโจ : นายต้องลดความบุ่มบ่ามลงบ้างนะ! นายไม่ได้คิดก่อนทำเลยหรือไง!

ฮิวโก้ : จ่า ผม...

จ่าโจ : มีอะไร?

ฮิวโก้ : ผมไม่สามารถลืมความตายของลูลู่ได้ ผมไม่สามารถแม้แต่จะปกป้องเขา! มันแทบจะทำให้ผมเป็นบ้า!

จ่าโจ : ข้าก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน ฮิวโก้ ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นยังไง

ฮิวโก้: ผู้หญิงเซกเซ็นคนที่ฆ่าเขา...เธอสู้เพื่อหมู่บ้าน...ผมไม่รู้ว่ามันเพราะอะไร...

จ่าโจ : ......

ฮิวโก้ : ผมช่างอ่อนแออะไรแบบนี้ ทำไมผมถึงได้ไม่เหมือน... ผม...ผม...

ซาน่า : จ่าโจดี้ ขอฉันได้ไหม?

จ่าโจ : หือม์? อ่ะ อยากจะพูดคุยเป็นการส่วนตัวสินะ

ซาน่า : ถ้าท่านไม่ใส่ใจล่ะก็ ใช่ค่ะ

แล้วจ่าโจ ก็จะเดินออกไป

ฮิวโก้ : ......

ซาน่า : ในระหว่างที่เธอหลับ ฉันได้พูดคุยกับจ่าโจดี้แล้วล่ะ

ฮิวโก้ : ......

ซาน่า : ผู้หญิงที่ต่อสู้เพื่อหมู่บ้านของเรา ชื่อว่า ท่านคริส ฉันรู้สึกขอบคุณเธอจริง ๆ นะ

ฮิวโก้ : ......

ซาน่า : และผมก็หมายถึงเธอด้วยนะ

ฮิวโก้ : ...ผมเหรอ?

ซาน่า : นานมาแล้ว ฉันเคยรู้จักเด็กผู้ชายที่เหมือนเธอนะ ทั้งใจร้อน คึกคะนอง และดื้อรั้นเสมอ ถึงแม้ว่าจะเป็นข้อผิดพลาดของเขา เขาก็ได้กลายเป็นที่รู้จักในนามของเฟลมแชมเปี้ยน เธอรู้จักเรื่องนี้ไหม?

ฮิวโก้ : ก็บางส่วนครับ ผมกำลังพยายามตามหาเขาอยู่ ผมไม่รู้ว่าเขาไปหลบซ่อนตัวอยู่ที่ไหน ที่ ๆ ผมตามมา ก็มาจากข่าวลือหมดเลย

ซาน่า : ถ้าเธอพบเขาแล้ว เธอจะทำอะไรต่อล่ะ?

ฮิวโก้ : เออ ผมอยากให้เขามาช่วยปกป้องกลาสแลนด์น่ะครับ อยากให้มาช่วยผู้คนของเราที่กำลังเดือดร้อน

ซาน่า : แต่เธอจะทำอะไรล่ะ ฮิวโก้?

ฮิวโก้ : ผมเหรอ? ...ผมจะทำอะไร?

แล้วจะมีชาวบ้านวิ่งเข้ามา

ชาวบ้าน : หัวหน้าซาน่า! ทหารฮาร์โมเนียกลับมาแล้วครับ!

ซาน่า : ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้ล่ะ ฮิวโก้ แล้วค่อยมาคุยต่อทีหลังนะ

แล้วซาน่าก็(ค่อย ๆ กระดื้บ ๆ)เดินออกไป...

ฮิวโก้ : ผมจะทำอะไรงั้นเหรอ? ผมเองก็ยังไม่รู้เหมือนกันเลย...

เมื่อสนทนาจบแล้ว ก็ให้เดินออกมาที่หน้าโรงแรม จะให้พวกเรายืนจับกลุ่มกันอยู่ ให้เข้าไปคุย จะได้รู้เรื่องที่พวกฮาร์โมเนียวกกลับมาแล้ว และซีซาร์ก็ได้เสนอแผนรับมืออย่างหนึ่งขึ้นมา...

ซีซาร์ : เฮ้ ฮิวโก้ ยินดีต้อนรับกลับมานะ

ฮิวโก้ : ...กำลังทำอะไรกันอยู่เหรอ?

ซีซาร์ : ตอนนี้น่ะเหรอ? กำลังกังวลอยู่เนี่ย! กองกำลังเสริมของพวกเรายังไม่มาเลย แต่พวกฮาร์โมเนียมานู่นแล้วนั่นไง เจ้าพวกนั้นดูอยากสู้มากเสียด้วย คริสก็ไม่อยู่แล้วด้วย!

แอปเปิ้ล : ดิออสเป็นคนนำทัพ ฉันเคยเจอเขามาก่อนแล้วที่คริสตัลวอลเล่ย์ เขาอาจจะทำตัวเหมือนพวกทหารธรรมดา ๆ แต่เขาก็มุ่งหมายที่จะเอาชนะได้

ซีซาร์ : ที่แย่กว่า ก็คือ เจ้าพวกนั่นไม่ได้คิดว่าเฟลมแชมเปี้ยนหรือกลุ่มไฟร์บริงเกอร์ยังคงมีชีวิตอยู่เสียด้วย นั่นหละปัญหา

ซาน่า : ถ้าพวกเขาคิดว่าเฟลมแชมเปี้ยนอยู่ที่นี่ พวกเขาก็จะไม่กล้าโจมตีเรา

ซีซาร์ : พวกเราได้รับแจ้งมาว่ากองกำลังของกลาสแลนด์จะมาถึงที่นี่ในอีกราว ๆ ครึ่งวัน ก็อาจจะไม่นานอยู่หรอก แต่ไม่มีอะไรมารับประกัน ดังนั้น พวกเราไม่เหลือทางเลือกมากนักแล้ว...ฮิวโก้ อ้ายน้องรัก นายอยากที่จะลองเป็นเฟลมแชมเปี้ยนของพวกเราดูไหมล่ะ?

ฮิวโก้ : ผมเหรอ? อะไรนะ?

ซีซาร์ : นั่นเป็นทางเลือกเดียวของเรานะ ขึ้นอยู่กับนาย และความสามารถในการแสดงของนานแล้ว

ฮิวโก้ : ก็ได้อยู่หรอก แต่ทำไมต้องเป็นผมล่ะ?

ซีซาร์ : เล่ากันว่าที่เฟลมแชมเปี้ยนดูเป็นหนุ่มอยู่ได้ ก็เพราะถือครองรูนที่แท้จริงทั้ง 27 เอาไว้ แล้วก็นายก็ดูหนุ่มที่สุดแล้วในที่นี้

ฮิวโก้ : แล้วนายล่ะ?

ซีซาร์ : ผมน่ะเหรอ? ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ผมไม่ได้ดูเหมือนนักรบเลยนะ

ฮิวโก้ : ตอนนี้ ผมเองก็ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นนักรบเหมือนกันนั่นหละ

ซีซาร์ : ถ้านายพร้อมแล้ว ก็ลุยกันเลยเถอะ

แล้วตรงนี้จะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. เดี๋ยวก่อน!

2. เอางั้นก็ได้

ถ้าเลือกข้อแรก เราจะสามารถออกไปเซฟก่อนได้ และถ้าพร้อมลุยแล้ว ก็มาเลือกข้อสองได้เลย

ฮิวโก้ : เอางั้นก็ได้

ซีซาร์ : ดี นายเป็นความหวังเดียวของพวกเรานะ

แล้วฉากจะตัดไปที่หน้าหมู่บ้าน ที่กองกำลังฮาร์โมเนียได้มาตรึงกำลังเอาไว้แล้ว

ดิออส : ท่านซาซาไร มาดูวันที่หมู่บ้านแห่งนี้ตกอยู่ในน้ำมืออย่างง่ายดายกันเถอะครับ

ซาซาไร : เมื่อเราเสร็จธุรกับที่นี่แล้ว การล่ามนุษย์ของพวกเราในพื้นที่นี้ของเราก็จะจบลง พวกเราก็กลับไปที่คริสตัลวัลเล่ย์ได้แล้ว...

ดิออส : ข้าเองก็อยากกลับบ้านเต็มแก่แล้ว

ซาซาไร : ดิออส นั่นอะไรเหรอ?

แล้วพวกฮิวโก้จะเดินออกมา

ดิออส : พวกนายมาเพื่อขอยอมแพ้สินะ?

ฮิวโก้ : .....

ดิออส : แบบนั้นก็ดี แต่อย่าคิดนะว่าเอาแต่เงียบแล้ว จะไม่ให้พวกเราเข้าไปในหมู่บ้านเพื่อหากลุ่มไฟร์บริงเกอร์ได้

ซีซาร์ : พวกนายไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นหรอก

ดิออส : ไม่งั้นเหรอ? ทำไมกันล่ะ?

ซีซาร์ : ฮิวโก้ ว่าไปเลย

ฮิวโก้ : ก็ได้... พวกนายก็เจอตัวผมแล้วนี่ไง ผมนี่หละคือเฟลมแชมเปี้ยน!

ดิออส : พวกแกเล่นอะไรกันของพวกแก?

ซีซาร์ : ก็อยากที่เขาบอกนั่นหละ เขาคือคนที่พวกเราไม่สามารถหยุดยั้งเอาไว้ได้ หัวหน้าของกลุ่มไฟร์บริงเกอร์ เป็นใครไปไม่ได้ นอกเสียจาก (ชื่อเฟลมเปี้ยน)

ดิออส : เหอะ! พวกแกคิดหรือว่าพวกเราจะถอยทัพเพียงแค่เห็นหน้าเจ้าหนูคนนี้?

แอปเปิ้ล : กว่า 50 ปีมาแล้ว ที่มีสัญญาลับระหว่างพวกเขาและพวกอำนาจสูงสุดในฮาร์โมเนียกันอยู่ สัญญาในเรื่องการไม่รุกรานกัน!

ซาซาไร : สัญญาลับงั้นเหรอ?

ซีซาร์ : แอปเปิ้ล เธอแน่ใจงั้นเหรอ?

แอปเปิ้ล : แน่นอนที่สุด! ทำไมเธอถึงไม่คิดว่าฮาร์โมเนียไม่ยอมรุกรานเข้ามาในกลาสแลนด์มาตลอดก่อนหน้านี้ล่ะ? นั่นก็เพราะว่ามีสัญญาลับกันอยู่ พวกฮาร์โมเนียชอบทำสัญญาปากเปล่ากัน ลืมไปแล้วเหรอ? ถ้าพวกนายทั้งหมดมาฉีกสัญญาเอาตอนนี้...

ซีซาร์ : แล้วหลักฐานล่ะ?

แอปเปิ้ล : การวิจัยที่แสนเหนื่อยยากของฉันไง! มีปัญหาเรอะ?

ซีซาร์ : ผมน่ะ ไม่หรอก แต่พวกเขาต่างหากเล่า

ดิออส : ท่านรู้เรื่องเกี่ยวกับสัญญาลับนั่นหรือเปล่าครับ?

ซาซาไร : ก็มีสัญญาแบบนั้นอยู่หรอกนะ แต่มันก็นานเกินที่จะใช้ได้แล้ว หรือก็คือ ก็เคยได้ยินมาล่ะนะ

ดิออส : ถ้างั้นให้ผมไปหาข้อมูลมายืนยันก่อนไหมครับ?

ซาซาไร : ไม่ต้องหรอก

แล้วซาซาไร ก็หันมาพูดกับพวกฮิวโก้ต่อ

ซาซาไร : พวกเราเห็นว่าคำพูดของพวกท่านพอมีน้ำหนักอยู่บ้าง แต่เรื่องที่สัญญานั่นยังมีผลใช้อยู่หรือเปล่า ก็ต้องรอการยืนยันอีก

ซีซาร์ : ถ้าอย่างงั้น พวกเราก็ต้องขอให้กองกำลังของพวกท่านถอยทัพกลับไปด้วย ตอนที่พวกท่านกำลังไปตรวจสอบกันอยู่

ซาซาไร : ก็ขึ้นอยู่กับว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะสามารถพิสูจน์สถานะของตัวเองได้หรือเปล่าด้วยนะ

ซีซาร์ : พวกเรา...

ดิออส : พิสูจน์ได้ไหมล่ะ?

แอปเปิ้ล : คือว่า...

ฮิวโก้ : หลักฐานของผม ก็คือ พวกคุณคนใดคนหนึ่งที่จะกลายเป็นศพไงล่ะ ส่งคน ๆ หนึ่งมาต่อสู้กันสิ!

ซีซาร์ : ฮิวโก้ ใจเย็นก่อนสิ! พวกเราไม่รู้หรอกนะว่าพวกนั้นจะส่งใครมา

ฮิวโก้ : ผมจัดการได้น่า สำคัญที่การถ่วงเวลา ไม่ใช่เหรอ?

ดิออส : ก็น่าสนใจดีนะครับ... ท่านจะว่าไงล่ะครับ?

ซาซาไร : เอาไงดีล่ะ ดิออส? นายอยากจะดวลไหมล่ะ?

ดิออส : หือม์? อ่า โชคร้ายจริงที่ดาบที่ผมพกมาวันนี้ เป็นแค่เครื่องประดับ อืม...คือมันไม่คมน่ะครับ

ซาซาไร : ถ้าอย่างงั้น มีใครอาสาบ้างไหม?

ซาซาไรที่หันไปถามพวกทหาร แต่ทหารก็เอาแต่กลัว ๆ กันอยู่

ทหารฮาร์โมเนีย A : เจ้าหมอนั่นคือเฟลมแชมเปี้ยนตัวจริงงั้นเหรอ?

ทหารฮาร์โมเนีย B : อย่าโง่ไปหน่อยเลยน่า! เจ้านั่นมันตายไปตั้งนานแล้ว นี่เป็นแค่กลลวงต่างหาก

ทหารฮาร์โมเนีย C : แต่ก็มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับเขาที่สามารถเอาชนะประเทศได้ทั้งประเทศนะ...

ซาซาไร : อาสาสมัครเยอะจริงแฮะ เอาเป็นว่า ผมจะรับคำท้านายก็แล้วกันนะ

ดิออส : แต่ ท่านครับ!

ซาซาไร : จะเป็นห่วงทำไมกัน? นายคงไม่คิดหรอกนะว่าเจ้าหนูนี่ จะเอาชนะผมได้?

ดิออส : แต่ท่านครับ ถ้ามันเป็นเฟลมแชมเปี้ยนตัวจริงล่ะ...

ซาซาไร : อย่าบอกนะว่า นายเองก็หลงเชื่อกลลวงของพวกเขาน่ะ?

ดิออส : ไม่ใช่แน่ ๆ ครับ! ผมหมายถึง พวกเราก็ควรจะระวังตัวเอาไว้ก่อนครับ ท่าน

แล้วซาซาไรกับฮิวโก้ ก็จะออกมาเผชิญหน้ากัน

ซาซาไร : เข้ามาเลย! เจ้าเฟลมแชมป์(champ) ตัวกระจ้อย หรือน่าจะเรียกว่า เจ้าท่อน (chump) ดี?

(แอบกัดเจ็บนะเนี่ย ซาซาไร)

ฮิวโก้ : นายเองก็ไม่ได้อายุมากไปกว่าผมหรอกนะ!

ซาซาไร : อย่างน้อย ผมก็เกิน 30 แล้วนะ ถือว่าเป็นอายุขั้นต่ำสำหรับการที่จะได้ชื่อว่าเป็นเฟลมแชมเปี้ยน

ฮิวโก้ : ผมจะแสดงให้เห็นว่าผมเรียนรู้อะไรมาในช่วงหลายปีมานี้!

แล้วฮิวโก้ และซาซาไร ก็จะดวลกัน

คำพูดของซาซาไร


Attack

  • Our strategies are similar. Let's see what you make of my next attack.
  • That's wise of you. Keep defending. I'll put you down for a long nap.
  • You've got some talent. But I've also got a few tricks.
  • That was fine work. I'll stop holding back as well.
  • Your skills still need honing. Watch and learn.


'Defend

  • Very well, then. Come at me again!
  • You're far too submissive. Try a little aggression.
  • Is that all? I thought you had more in you.
  • I'll stand still. Attack with all your might!
  • Playing it safe, eh? Go on. I'll take what you deliver.
  • What's wrong Flame Champion? It's time to attack.
  • Not bad. I'll take another shot.
  • Maybe I'm trying too hard...
  • A passive champion at best. Come on now, have at me!


Deathblow

  • I won't hold back. Defend yourself!
  • You're a quiet one. Can you withstand this?
  • You're far too predictable. And now...I strike.
  • You carry the name of Flame Champion? I will prove your unworthiness.
  • I don't care to do this all day. Let's finish it.

จริง ๆ แล้วแค่เราพยายามถ่วงเวลาให้ได้ภายใน 10 turn ก็จะเอาชนะได้เช่นกัน แต่ไหน ๆ เราก็มีบทคำพูดแล้วนี่ ก็พยายามเอาชนะซาซาไรไปเลยแล้วกันนะ

ซาซาไร : อุ๊บ เกือบไปแล้วไหมล่ะ ผมไม่อยากให้นายต้องอุ้มผมกลับบ้านเลย ดิออส

ดิออส : หมะ...หมายความว่าเขาเป็น...เฟลมแชมเปี้ยนตัวจริงงั้นเหรอ?

ซาซาไร : ก็สงสัยอยู่เหมือนกัน...เขาควรจะดูมีอายุมากกว่าอายุของผมนะ

ฮิวโก้ : อ่า...

แล้วทหารฮาร์โมเนียจะวิ่งเข้าแจ้งว่า...

ทหารฮาร์โมเนีย : ท่านครับ! กองทัพคารายันปรากฎตัวขึ้นมาแล้ว จำนวนของพวกนั้นมากกว่าที่จะเป็นแค่กองกำลังเสริมธรรมดาครับ

ดิออส : อะไรนะ! พวกเราไม่ได้เตรียมการมารับมือเลย ท่านครับ ถอนทัพ...น่าจะดีที่สุดนะครับ

ซาซาไร : เห็นด้วย

แล้วซาซาไรจะหันมาคุยกับพวกฮิวโก้

ซาซาไร : นายชนะ ครั้งนี้นะ เฟลมแชมเปี้ยนตัวน้อย แต่ก่อนที่ผมจะไป บอกชื่อของนายมาสิ

ฮิวโก้ : ฮิวโก้ ลูกชายของลูเซีย หัวหน้าเผ่าคาราย่า

ซาซาไร : ฮิวโก้ สินะ? จำไว้ด้วยนะ ดิออส

ดิออส : ตกลงครับ

แล้วซาซาไรและดิออส ก็เดินออกไปจากหมู่บ้าน

ซีซาร์ : ฮิวโก้ นายทำสำเร็จ!

แล้วฮิวโก้ก็ลงไปนั่งอยู่กับพื้น (เข้าใจว่าเข่าคงอ่อนล่ะนะ)

ฮิวโก้ : หัวใจของผมแทบจะกระโจนออกมาจากลำคอเลย

ซีซาร์ : พวกเขามานู่นแล้วไง หัวหน้าเผ่าคาราย่ามาพร้อมเปลหามด้วยนะ

แล้วฉากจะตัดไป ที่ในหมู่บ้าน ที่พวกลูเซียและเผ่ากิ้งก่าได้เดินทางมาถึงแล้ว

ซีซาร์ : แสดงได้ดีมากเลยนะ ฮิวโก้ นายเป็นวีรบุรุษทั้งในสนามรบและบนเวทีเลยนะ

ฮิวโก้ : ผมยังคิดถึงเรื่องนั้นอยู่เลย ยังตัวสั่นอยู่เลยเนี่ย...

จ่าโจ : จากที่ข้ามองดูนะ นายดูกลัวกว่าที่พูดมาเสียอีกนะ ดีนะที่เจ้าพวกนั่นไม่ได้เอะใจถึงเรื่องนั้น

ลูเซีย : ตอนที่แม่ได้ยินจากลูซว่าลูกมาที่นี่เพื่อช่วยหมู่บ้าน แม่เป็นกังวลมาก...แต่แล้วเมื่อแม่มาถึง ก็เห็นลูกปกป้องหมู่บ้านเอาไว้ได้!

ฮิวโก้ : ผมไม่ได้ทำด้วยตัวคนเดียวหรอกครับ

ซาน่า : เธอต่อสู้เพื่อหมู่บ้านของเรา ความแข็งแกร่งของเธอ ความตั้งใจของเธอ สิ่งเหล่านี้ที่เธอได้มอบให้แก่พวกเรา เธอควรจะภูมิใจในสิ่งที่เธอทำนะ

ฮิวโก้ : นั่นสินะ ครับ อืม...

จ่าโจ : พวกเราจะมามัวยืนคุยกันอยู่ทำไม ควรจะจัดงานฉลองกันเซ่! นี่เป็นเหตุผลสำหรับงานเทศกาลเลยนะ!

ซีซาร์ : งานเทศกาลอีกแล้วเหรอ พวกกลาสแลนด์เนี่ยน่า...

แล้วฉากจะตัดไปที่ซาน่า ได้เรียกฮิวโก้ออกมาพูดคุยกันตามลำพัง

ฮิวโก้ : หัวหน้าซาน่า รีบ ๆ คุยเรื่องของเราในเสร็จ ๆ เถอะครับ ถ้าจ่าโจไม่ได้เห็นผมอยู่ร่วมในวงแล้วล่ะก็...

ซาน่า : ฉันไม่เคยเข้าใจถึงเรื่องการจัดงานฉลองหลังจากการต่อสู้เลยนะ มันเหมือนกับว่าพวกเขาอยากที่จะลืมสิ่งที่เกิดขึ้นมากกว่าน่ะ

ฮิวโก้ : หลังจากเรื่องที่ผ่านมา ผมเห็นด้วยกับคุณครับ

ซาน่า : ฮิวโก้... เธอยังอยากที่จะได้พบกับตัวเฟลมแชมเปี้ยนอยู่หรือเปล่า?

ฮิวโก้ : เหนือสิ่งอื่นใดเลยครับ

ซาน่า : ถ้าอย่างงั้น เธอจะทำอะไรล่ะ? เมื่อเธอบอกให้เขาช่วยปกป้องกลาสแลนด์แล้ว

ฮิวโก้ : ผมจะบอก...แต่... ผมต้องการที่จะพบตัวเฟลมแชมเปี้ยน และเรียนรู้ถึงวิธีที่จะทำให้แข็งแกร่งเหมือนอย่างที่เขาเป็น ผมต้องการที่จะปกป้องกลาสแลนด์ด้วยตัวของผมเอง เขาคงไม่สามารถทำเพื่อเราได้ตลอด

ซาน่า : ถ้าเขาได้ยินคำพูดนี้แล้วล่ะก็ เขาคงจะยินดีมากเลยล่ะ

ฮิวโก้ : คุณรู้เหรอครับว่า (ชื่อเฟลมแชมเปี้ยน) อยู่ที่ไหน?

ซาน่า : ฉันรู้ ฉันจะบอกเธอ ไปและพบเขาด้วยตัวเอง แล้วตัดสินใจนะ

ฮิวโก้ : ห๊า? ผมจะไปครับ ขอบคุณ

จ่าโจ : ฮิวโก้! ทำไมนายมายืนซุบซิบอยู่แถวนี้?

ฮิวโก้ : สวัสดีครับ จ่า!

จ่าโจ : ฟังดูเหมือนว่านายจะมีโอกาสได้ไปเจอคนที่พิเศษมาก ๆ นะ นายจะพาข้าไปด้วย ใช่ไหม?

ฮิวโก้ : คะ ครับ... อย่าห่วงเลย...

ลูเซีย : ลูกไปได้ตามสบายเลยนะ ฮิวโก้ พวกเราที่เหลือจะอยู่ที่นี่ เพื่อให้แน่ใจว่าพวกกองกำลังฮาร์โมเนียถอนทัพออกไปหมดแล้ว ลูกเข้าใจใช่ไหมว่าการนำเฟลมแชมเปี้ยนกลับมาช่วยเหลือกลาสแลนด์อีกครั้ง ถือว่าความสำเร็จขนาดไหน?

ฮิวโก้ : แม่ไว้ใจผมได้เลยครับ ผมจะไม่กลับมาตัวเปล่าแน่

จ่าโจ : ถือว่าได้ข้อยุติแล้วนะ รีบมาร่วมงานเทศกาลกันได้แล้ว เข้าใจ!

ฮิวโก้ : แน่ใจครับ จ่า ผมจะตามจ่าไปแล้วครับ

แล้วฉากจะตัดไปที่วันรุ่งขึ้น ก่อนพวกเราออกเดินทาง

จ่าโจ : อรุณ...สวัสดิ์นะ...ฮิวโก้...

ฮิวโก้ : คุณเป็นอะไรไป หรือว่าฉลองมากเกินไปหน่อยเหรอครับ?

Sgt. Joe has joined

ให้เดินมาที่หน้าหมู่บ้านแล้วทุก ๆ คนจะออกมาส่งเรา

ซาน่า : เตรียมตัวพร้อมแล้วนะ?

ฮิวโก้ : พร้อมตลอดอยู่แล้วครับ

ลูเซีย : จำไว้นะว่าระวังด้วย ลูกแม่

แล้วลูเซียจะเดินเข้ามา แต่ฮิวโก้ก็ผงะตัวออกไป

ฮิวโก้ : ไม่เอานะ!

ลูเซีย : เป็นอะไรไป?

ฮิวโก้ : แม่กำลังจะทำ...แบบนั่นผมน่ะสิ

ลูเซีย : แม่เห็นว่าลูกเป็นผู้ชายมากกว่าเป็นลูกแล้วน่า... แต่ลูกต้องสัญญานะว่าจะระวังตัว!

ฮิวโก้ : ผมสัญญาครับ

ลูซ : ฮิวโก้ จ่าพร้อมแล้วนะ ใครอีกที่เธอจะพาไปด้วยน่ะ?

แล้วเราจะได้จัดปาร์ตี้ ให้จัดปาร์ตี้ไป (โดยช่อง support ควรเป็น กิลเลี่ยมนะ เพราะใช้สำหรับชวนเพื่อนได้) ถ้าจัดให้ฮอคเล็ค มูอา หรือ ฟูบา ไปกับเราด้วย ก็จะมีคำพูดแสดงถึงความยินดีของพวกเขา กลับกัน ถ้าไม่พาพวกเขาไป พวกเขาก็มีคำพูดแสดงถึงความน้อยใจให้เห็นเช่นกัน (หลังจากนี้ เราก็ยังสามารถมาเปลี่ยนปาร์ตี้ได้ที่ ลูซ ในหมู่บ้านจิชาอีกด้วย)

ซาน่า : ฮิวโก้ ฉันจะบอกถึงที่ตั้งของที่หลบซ่อนตัวของเฟลมแชมเปี้ยนนะ

ฮิวโก้ : ขอบคุณที่เชื่อในตัวผมนะครับ

แล้วเราจะออกมาที่แผนที่โลก แล้วสถานที่ FlameChampion Hideway ก็จะปรากฎขึ้นมา แต่ตอนนี้ ให้เราออกเดินทางตามหาเพื่อนกันก่อน โดยก่อนอื่น ให้เดินทางไปที่ Caleria กันก่อน โดยต้องผ่าน Mountain Path ไป ระหว่างทางจะเจอ Rock Golem เฝ้าอยู่ ให้พยายามเอาชนะมันให้ได้ เพื่อเปิดทางไปยัง Caleria

Caleria

เมื่อมาถึงแล้ว ให้เดินเข้าไปถึงด้านในสุดของเมือง แล้วเราจะได้พบกับ Hortez VII อีกครั้ง ให้คุยกับเขา

ฮอร์เทซที่เจ็ด : ในที่สุด ผมก็พบมันจนได้ นี่สินะ บูเดฮัค...

ฮิวโก้ : นายมาถึงป้อมปราการของคาเลเรียแห่งฮาร์โมเนียต่างหากเล่า

ฮอร์เทซที่เจ็ด : อะไรอีกล่ะ?! นายจะบอกว่าที่นี่ไม่ใช่ปราสาทนั้นงั้นเหรอ? จำไว้เลยนะ ผมไม่ทนกับเรื่องที่จะมาพยายามปั่นหัวผมแบบนี้นะ

ฮิวโก้ : อะไรที่ทำให้นายคิดว่าผมโกหกล่ะ?

ฮอร์เทซที่เจ็ด : ผมอยากที่จะเปิดร้านที่บูเดฮัค แต่ก็ไม่รู้ที่ตั้ง ผมต้องหามันก่อนที่ผมจะเรียกคู่ครองทั้งสามคนมา คุณพอจะช่วยผมได้ไหม?

(นี่ แกหลงทางมานานถึงขนาดไปมีคู่ครองไว้ถึงสามคนเลยเรอะ?!)

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. บอกเขาถึงที่ตั้ง

2. ไม่บอก

ให้เลือกข้อแรก เพื่อบอกเขาไป แล้วเขาก็จะยังคงหลงทางต่อไป... แต่เที่ยวต่อไปที่เจอเขา เราจะชวนเขาได้แล้ว ก็ปล่อยให้เขาหลงทางอีกทีไปก่อนนะ

ฮิวโก้ : ผ่านโรงแรมนั่นไป นอกจากตัวเมืองแล้วไปทางภูเขา นายจะเจอทั้งหมดสามแยก ให้เลี้ยวซ้ายที่ทางแยกแรก แล้วไปทางซ้ายอีก จนกระทั่งเลี้ยวขวาให้แยกที่สาม

บลา บลา บลา (เข้าใจว่าบอกทางนานมาก)

ฮิวโก้ : ในไม่ช้า นายจะเห็นประตูของบูเดฮัค

แล้วพอเราหันมา ก็พบว่ากลายเป็นตาแก่กับเด็กมายืนฟังเราพล่ามแทน...

ตาแก่ : แล้วไงต่อล่ะ...

เด็ก : คุณปู่ ผมอยากไปจังเลยครับ

ฮิวโก้ : .....

ที่นี่ ให้เดินทางออกจากเมือง Caleria (จะแวะตีดาบ หรือเพิ่มสกิลทักษะก่อนก็ได้นะ) แล้วเดินทางไปยัง Duck Village เพื่อที่จะชวนเจ้า Hortez VII ให้สำเร็จเสียที

Duck Village

เมื่อเข้ามาแล้ว ให้เดินไปยังด้านหลังโรงแรม ตรงจุดที่เราเคยพบกับ Hortez VII ครั้งแรก ให้คุยกับเขา


ฮอเทซ ที่ 7 : นี่คือบูเดฮัคที่เขาล่ำลือกันหรือเปล่านะ? ผมมองไปเห็นแต่น้ำ... ปราสาทก็ดูหลังเล็กกว่าที่ผมจินตนาการเอาไว้เสียอีกนะ

ฮิวโก้ : บูเดฮัคงั้นเหรอ? ไม่ใช่หรอก ที่นี่คือ หมู่บ้านของเผ่าเป็ด แห่งกลาสแลนด์ต่างหากเล่า

ฮอเทซที่ 7 : พระเจ้าช่วย... นายกำลังจะบอกว่านี่ไม่ใช่ปราสาทที่ผมตามหาอยู่งั้นเหรอ?

ฮิวโก้ : ปราสาทบูเดฮัคอยู่ไกลจากที่นี่มากเลยนะ

ฮอเทซที่ 7 : นายรู้จักที่ตั้งของบูเดฮัคงั้นเหรอ? ผมต้องการที่จะไปเปิดร้านที่นั่นน่ะ

แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมาอีก

1. บอกเขาถึงที่ตั้ง

2. ไม่บอก

3. โกหกที่ตั้งไป

ในเมื่อบอกจริง ๆ แล้วก็หลงทางจนวนกลับมาที่เดิม คราวนี้ ให้เลือกข้อสาม เพื่อโกหกที่ตั้งไป แล้วเขาจะหาปราสาทบูเดฮัคจนเจอและกลายมาเป็นพวก 108 ได้ในที่สุด(เสียที)

ฮิวโก้ : จากที่นี่ นายสามารถว่ายน้ำไปบูเดฮัคได้ โดยใช้เวลาประมาณ 4 วัน

ฮอร์เทซที่เจ็ด : อืม ช่างเป็นการผจญภัยที่ยากลำบากจริง แต่ผมก็ไม่หวั่นหรอก ในฐานะที่เป็นฮอร์เทซรุ่นที่เจ็ด ความสำเร็จของผมถูกรับรองเอาไว้แล้ว!

แล้วฮอร์เทซก็เดินหายไปในบ้านหลังโรงแรม...(ไม่รู้ไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำหรือเปล่า แต่ก็ไม่น่าสนใจหรอก อย่าไปสนมันเลย)

Hortez VII has joined the 108 Stars

ที่นี่ ต่อไปก็มุ่งหน้าไปยัง Brass Castle เพื่อชวนเพื่อนคนต่อไปกันเลย

Brass Castle

เมื่อเข้ามาแล้ว ให้เดินไปที่ส่วนของป้อมทหาร แล้วเข้าไปที่ยังห้องอาหาร (ห้องที่มีโต๊ะยาววางเรียงรายเยอะไปหมด) ไปที่มุมขวาบนของห้อง เราจะพบกับเด็กผู้ชายใส่แว่นคนนึง เขาชื่อว่า Arthur เขากำลังมองหาสกู๊ปข่าวใหม่ ๆ อยู่

อาเธอร์ : สวัสดีครับ คือผมรู้มาว่ามีใครบางคนพึ่งจะสามารถฝ่าด่านเขตแดนไหได้ พอจะรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ไหมครับ?

ฮิวโก้ : อืม ไม่นะ ไม่เลย...แต่ผมก็ได้ยินเรื่องนี้ผ่านหูมาบ้าง

อาเธอร์ : ผมกำลังจะเขียนรายงานเรื่องนี้อยู่น่ะ ผมไม่ได้อะไรเลยจากพวกเซกเซ็นที่คอยแต่จะขับไล่พวกบุกรุก ที่พวกนั้นพูดมาทั้งหมด ก็มีแค่พวกนั้นไล่ตามผู้กระทำผิดเข้าไปในครัว และก็คลาดสายตาไป

ฮิวโก้ : จริงเหรอ? เป็นเรื่องเลยสินะ!

อาเธอร์ : ใช่แล้วล่ะ ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน! นี่น่าจะสกู๊ปข่าวใหญ่ของผมเลยนะ ถ้าผมสามารถหาข้อมูลได้มากกว่านี้ คุณแน่ใจเหรอว่าคุณไม่ได้เห็นใครกระโดดข้ามกำแพงไปหรืออะไรก็ได้ที่น่าสงสัยน่ะ?

แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ไม่บอกเขา

2. บอกเขา

ให้เลือกข้อสอง เพื่อบอกเขาไป

ฮิวโก้ : ความจริงก็คือ...เออ...

อาเธอร์ : คุณรู้อะไรงั้นเหรอ!

ฮิวโก้ : เออ...ผมอาจจะรู้ หรือไม่รู้ก็ได้นะ

แล้วฉากจะตัดไป...

อาเธอร์ : หือม์? คุณหาอะไรอยู่น่ะ? ผมไม่ได้ยินคุณเลย...ที่นี่? หวา!!!

แล้วทั้งหมดก็จะหล่นลงไปในช่องทางลับที่ฮิวโก้เคยใช้หนีจากปราสาทบราสใน Hugo Chapter 1

อาเธอร์ : อู๋ยยย! ทางนี้ มันเชื่อมมายังข้างล่างที่... ช่องทางลับใต้ห้องครัวเหรอ?!

ฮิวโก้ : เส้นทางนี้เชื่อมต่อกันเป็นแบบเส้นทางลับอะไรทำนองนั้นน่ะ

อาเธอร์ : อะห๊า! นี่ต้องเป็นวิธีที่พวกเขาใช้หนีกันแน่ ๆ เลย ที่นี้เราก็ตามแกะรอยพวกนั่นได้แล้ว!

แล้วอาเธอร์จะวิ่งออกไป

ฮิวโก้ : ห๊า?! เออ ก็เป็นความคิดที่ดีนะ

อาเธอร์ : ทางตันนี่นา! โชคล้วน ๆ เลยนะเนี่ย

ให้เราวิ่งตามทางที่อาเธอร์วิ่งไป จนกระทั่งออกมาสู่ด้านนอก แล้วเราจะได้พบกับอาเธอร์อีกครั้ง

อาเธอร์ : ได้รู้เรื่องเส้นทางหนีของพวกเขาแบบนี้ เป็นหัวข้อข่าวใหญ่เลยนะเนี่ย! ผมเป็นหนี้คุณครั้งใหญ่หลวงเลย! แต่คุณรู้ได้ยังไงล่ะ

แล้วตรงนี้จะมีตัวเลือกให้เลือก

1. บอกเขา

2. ไม่บอกเขา

เลือกตอบข้อแรก คือบอกเขา แล้วเราจะได้เขามาเป็นพวก 108 ดาว

ฮิวโก้ : คือ ผม เนี่ยหละ ที่เป็นคนที่ฝ่าด่านเขตแดนออกมาได้

อาเธอร์ : อะไรนะ! เท่านี้ สกู๊ปข่าวของผมก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว! ผมอยากจะเขียนให้เสร็จเดี๋ยวนี้เลย แต่ผมก็อยากจะสัมภาษณ์คุณทีหลังนะ ผมจะเอาเรื่องนี้ไปลงไว้ที่บูเดฮัคนะ ถ้าคุณมีเวลา ก็ตามไปอ่านด้วยล่ะ

ฮิวโก้ : ผมจะรอดูนะ ขอให้โชคดี!

แล้วอาเธอร์ก็จะวิ่งออกไป

Arthur has joined the 108 Stars

ที่นี่ ขอให้แน่ใจว่า เรามีคนที่มีสกิล Appraisal อยู่ (กิลเลี่ยมมีสกิลนี้) จากนั้น ก็ให้เดินทางไปที่ Zexen Forest ที่อยู่ทางซ้ายของ Brass Castle เพื่อชวนเพื่อนคนต่อไป

Zexen Forest

เมื่อเข้ามาแล้ว ให้เดินไปที่ทางแยกทางขวา แล้วเดินไปตามทาง จะพบกับผู้ชายคนนึง ที่กำลังเอามือลูบต้นไม้อยู่ เขาคือ Goro ให้เข้าไปคุยกับเขา

โกโร่ : ไม่...นี่ไม่ใช่!

แล้วเขาก็จะเดินไปลูบต้นไม้อีกต้น

โกโร่ : อันนี้ล่ะ? ก็ใช้ไม่ได้เหมือนกัน! อ่างอาบน้ำของเจ้านั่นเงียบมากกว่านี้ แถมยังหรูหรากว่านี้อีก!

ฮิวโก้ : อืม นายทำอะไรอยู่เหรอ...?

โกโร่ : ผมกำลังพูดว่าอ่างอาบน้ำของเจ้านั่น ทั้งอบอุ่น สะดวกสบาย และข้างในยังปลอดภัยอีก อ๊ากกกก! แล้วแกล่ะเป็นใคร?!

ฮิวโก้ : เออ อะไรนะ...?

แล้วฉากจะตัดไป

โกโร่ : น่าละอายจริง ๆ! ทำไม นายถึงไม่พูดมาล่ะว่านายอยู่ตรงนั้นอยู่?

ฮิวโก้ : โทษทีนะ คือว่าผมไม่อยากกวนคุณน่ะ...

โกโร่ : ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกนะ ยังไงก็ขอโทษด้วยแล้วกัน แต่ผมไม่มีเวลามาคุยกับนายหรอกนะ ตอนนี้ ผมจะต้องหาไม้ที่ดีสำหรับอ่างอาบน้ำของผมน่ะ

ฮิวโก้ : อ่างอาบน้ำเหรอ?

โกโร่ : ใช่แล้ว ผมกำลังจะสร้างอาบน้ำที่สุดยอดที่สุดเพื่อเอาชนะเจ้านั่นให้ได้!

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ผมจะช่วยนายเอง

2. ผมไม่ช่วยหรอกนะ

ให้เลือกตอบข้อแรก เพื่อช่วยเหลือเขา

ฮิวโก้ : ฟังดูไม่เลวนิ ผมจะช่วยนายเอง

โกโร่ : นายจะช่วยเหรอ? อืม ดูเหมือนว่าผมจะพบคนที่สามารถรับมืองานนี้ได้แล้ว คุณช่วยผมได้แน่

แล้วฉากจะตัดไป

โกโร่ : เยี่ยมไปเลยล่ะ! นายช่วยผมหาไม้ที่เหมาะ ๆ ได้จริง ๆ ด้วย! ตอนนี้ ผมสร้างอ่างอาบน้ำที่ดีกว่าเจ้านั่นได้แน่! เหลืออีกหนึ่งปัญหา... บางที นายอาจจะช่วยผมได้นะ

ฮิวโก้ : ?

โกโร่ : นายมาจากปราสาทบูเดฮัคใช่ไหม? จะว่าไง ถ้าผมจะไปสร้างอ่างอาบน้ำที่นั่นน่ะ? นายช่วยถามทางปราสาทให้ผมได้ไหม?

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ได้สิ

2. ไม่

ให้เลือกตอบข้อแรก เพื่อตอบตกลงช่วยเหลือโกโร่ แล้วเราจะได้เขาเป็นพวก 108 ดาว

ฮิวโก้ : แน่นอน

โกโร่ : จริงเหรอ? ขอบคุณนะ ผมจะได้มีห้องอ่างอาบน้ำของผมเองแล้ว ผมจะต้องทำให้ได้ดีกว่าเจ้านั่นให้ได้!

ฮิวโก้ : แล้ว เจ้านั่น ที่นายพูดถึงเนี่ย ใครกันเหรอ?

โกโร่ : เขาเป็นคู่แข่งของผมเลย เจ้านั่นสร้างอ่างอาบน้ำที่สุดยอดที่สุด! ผมก็ไม่อยากจะพูดคำนี้หรอกนะ แต่พวกนั้นเป็นที่ ๆ สบายที่สุดในโลกเลย ความรู้สึกที่เป็นสุข ที่สามารถกล่อมให้นายหลับได้เลย ผมคงไม่ได้ทำได้เกินเขาได้ ถ้าไม่มีวัตถุดิบที่ดีกว่าและสถานที่ ๆ ใหญ่กว่า

ฮิวโก้ : ......

โกโร่ : แต่ นายคอยดูเถอะ! ผมจะทำให้เจ้านั่นหลับในอ่างอาบน้ำของผมให้ได้สักวันหนึ่ง! ร่างกายและวิญญาณของเจ้านั่นต้องอยู่ในห้วงแห่งความปิติ สักวันหนึ่ง...นายจะได้เห็นกัน!

แล้วโกโร่จะวิ่งออกมา

Goro has joined the 108 Stars

จากนั้น ก็เดินต่อไปยัง Vinay del Zexay เพื่อชวนเพื่อนคนต่อไป (ออกทางซ้ายของป่า)

Vinay del Zexay

ให้เราเดินไปที่ซอยเล็ก ๆ ที่อยู่บริเวณข้างล่างของเมือง (โซนร้านค้า) หรือซอยที่พวกเราเคยตามพวกเมลวิสเข้าไปใน Hugo Chapter 1 นั่นหละ เพื่อเข้าไป จะเจอ เมลวิส และเอลิล็อตอยู่ ให้คุยกับพวกเขา แล้วเราจะบอกเรื่องที่บิลลี่ พ่อของเมลวิสนั้น อยู่ที่ปราสาทบูเดฮัคแล้ว แล้วเราจะได้เมลวิส และเอลิล็อตมาเป็นพวก 108 ดาว

เมลวิส : ฮิวโก้! นายมาทำอะไรที่นี่เหรอ?

ฮิวโก้ : เออ...

แล้วฉากจะตัดไป

เมลวิส : ถ้าอย่างงั้น เขาก็อยู่ที่บูเดฮัคมาตลอดเลยสินะ ผมก็เป็นห่วงเขาที่ไม่ได้ทราบข่าวอะไรจากเขาเลยมาตั้งนาน

เอลิล็อต : เมลวิส พาผมไปที่บูเดฮัคด้วยนะ ผมเองก็อยากจะไปเหมือนกัน!

ฮิวโก้ : พ่อของเมลวิส ไม่ได้จะเอาใครไปด้วยนอกจากลูกชายของเขานะ

เอลิล็อต : ไม่ยุติธรรมเลย! ไม่มีทาง! นายจะไปบูเดฮัคไม่ได้นะ ถ้าไม่มีผม นายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผมนะ!

ฮิวโก้ : แล้วแม่ของนายจะไม่คิดถึงนายเหรอ ถ้านายไปอยู่ที่บูเดฮัคแล้วน่ะ?

เมลวิส : ไปถามเธอกันเถอะ เอลิล็อต เธออาจจะตามไปบูเดฮัคกับพวกเราด้วยก็ได้นะ ถ้าพ่อของผมอยู่ที่นั่นด้วย เธอก็อาจจะชอบนะ

เอลิล็อต : เออ...ใช่เนอะ ผมก็ว่าอย่างงั้น ผมจะลองไปถามเธอดู แล้ว ฮิวโก้ ถ้าแม่ของผมไปกับผมด้วย แบบนั้น ผมก็จะไปที่บูเดฮัคได้ ใช่ไหมครับ?

ฮิวโก้ : ก็คงได้มั้ง เอลิล็อต แล้วพ่อของนายล่ะ?

เอลิล็อต : เขาตายในสงครามไปตั้งนานแล้วล่ะ

ฮิวโก้ : อุ๊บ.....

เมลวิส : พวกเราจะไปพูดกับแม่ของเอลิล็อต แล้วพวกเราก็จะไปที่บูเดฮัคด้วยกัน เอลิล็อตต้องไปด้วยกับกับผม เขาต้องไปด้วยแน่ๆ!

เอลิล็อต : แน่ใจได้เลยว่าเธอต้องเห็นด้วยแน่

เมลวิส : ขอเธอดีล่ะ ๆ ถ้าเธอปฏิเสธ ก็พยายามแถ ๆ ไปให้ได้แล้วกัน

เอลิล็อต : ผมรู้ครับ ผมรู้ โอเคนะ บาย

แล้วทั้งสองคนจะวิ่งออกไป

Melville has joined the 108 Stars
Elliot has joined the 108 Stars

เอาล่ะ เมื่อได้สองหนุ่มแล้ว ก็เหลืออีกแค่หนึ่งสาว ที่ต้องจากกันไป ได้เวลาที่จะทำให้ เซนต์โลอาทั้งสาม กลับมาอยู่รวมกันแล้ว ให้ออกจากเมือง แล้วเดินทางไปยัง ถ้ำใหญ่ กันเลย

Great Hollow

ก่อนอื่น ให้เราไปเปลี่ยนปาร์ตี้ โดยเอา Melville และ Elliot เข้ากลุ่มเสียก่อน (เปลี่ยนได้ที่ Anne ที่ยืนอยู่ในโรงแรม) จากนั้นให้เดินไปที่น้ำตก ตรงกลางเมือง จะพบ Alanis อยู่ ให้เข้าไปคุยกับเธอ

เมลวิส : ...อลานิส?

อลานิส : เมลวิส? เอลิล็อตก็ด้วย!

เอลิล็อต : ว้าว! อลานิส! เธอมาทำอะไรที่นี่น่ะ?

อลานิส : พวกเธอก็ด้วย... ในสถานที่แบบนี้น่ะ!

ฮิวโก้ : อลานิส อัศวินแห่งเซนต์โลอาเหรอ?

อลานิส : ฮิวโก้?!

ฮิวโก้ : ใช่แล้ว เธอบอกว่าเธอกำลังจะย้าย แต่...ถ้ำใหญ่เหรอ?

อลานิส : ไม่หรอก ไม่... ฉันจะเริ่มอธิบายจากตรงไหนดีล่ะ?

แล้วกิ้งก่าตัวนึงก็เดินเข้ามา

นักรบกิ้งก่า : อลานิสน้อย ๆ... นี่คือ พวกเพื่อน ๆ ของเธองั้นหรือ? ไว้ค่อยมาคุยกับพวกเขาทีหลังก็ได้ พวกเราไปกิน Mantikra เลิศรสกันก่อนเถอะ

อลานิส : ได้แน่นอนค่ะ! หนูไม่ยอมพลาดเรื่องนี้แน่! ขอบคุณนะคะ คุณลุง!

แล้วกิ้งก่าตัวนั้นจะเดินออกไป

เมลวิส : เมื่อตะกี้ เธอพูดว่าไงนะ?

เอลิล็อต : เธอมีญาติเป็นพวกเผ่ากิ้งก่าด้วยเรอะ?!

อลานิส : เขาไม่ใช่ลุงแท้ ๆ ของฉันหรอกนะ ฉันเรียกเขาแบบนั้นเพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำให้ฉันหลังจากที่พวกเราถูกพามาที่นี่ เรื่องมันยาวน่ะ

แล้วฉากจะตัดไป

อลานิส : นี่หละ เรื่องที่เกิดขึ้น... พวกเราย้ายออกไป แต่แล้วก็เกิดการต่อสู้กันขึ้น พวกเราก็เคว้ง

เมลวิส : ยากที่จะเชื่อนะเนี่ยว่าเธอเป็นนักโทษของเผ่ากิ้งก่า

อลานิส : ใช่แล้วล่ะ ฉันเป็นนักโทษ แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรหรอกนะ ฉันสามารถไปที่ไหนก็ได้ในถ้ำใหญ่แห่งนี้ ฉันเองก็กลัวพวกกิ้งก่าในตอนแรกนะ แต่ตอนนี้ไม่แล้วล่ะ ที่แย่ที่สุด ก็คือ พ่อของฉันไม่ได้เปิดกิจการได้น่ะ

เมลวิส : ฮิวโก้ ช่วยขอเผ่ากิ้งก่าให้คุณพาครอบครัวของเธอไปอยู่ที่ปราสาทบูเดฮัคทีสิ เผ่ากิ้งก่าก็มีทหารประจำอยู่ที่บูเดฮัคเหมือนกันนี่นา บางที ครอบครัวของเธอก็น่าจะไปอยู่ที่นั่นแทนได้นะ

แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. ผมจะลองพูดกับพวกเขาให้นะ

2. ผมทำไม่ได้หรอก

ให้เลือกข้อแรก แล้วเราจะได้อลานิสเป็นพวก 108 ดาว

ฮิวโก้ : ผมจะลองพูดกับพวกเขาให้นะ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเอง

เมลวิส : จริงเหรอครับ? ตกลง!

อลานิส : คุณช่วยทำให้พ่อแม่ของฉันออกไปได้ด้วยใช่ไหมค่ะ?

ฮิวโก้ : ก็ต้องลองดูกันว่าพวกนั้นจะว่าไง ใจเย็นไว้นะ ผมจะไปถามให้เดี๋ยวนี้ล่ะ

แล้วฉากจะตัดไป

ทหารกิ้งก่า : ลาก่อนนะ ขอให้โชคดีที่ปราสาทบูเดฮัคล่ะ อย่ากินอะไรผิดสำแดงด้วยนะ

อลานิส : ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างนะคะ คุณลุง คุณเป็นคนดีมากเลยค่ะ หนูจะไม่ลืมคุณเลย

เอลิล็อต : ไม่มีใครเป็นมิตรเท่ากับเธออีกแล้วล่ะ อลานิส

อลานิส : เธอคิดงั้นเหรอ? ฉันไม่ได้พิเศษอะไรหรอกนะ

เมลวิส : ฮิวโก้ ขอบคุณที่ช่วยเหลือนะครับ คุณเป็นผู้นำตัวจริงเลยนะ

ฮิวโก้ : นายควรจะขอบคุณทหารคนนั้นนะ คำพูดของเขาสร้างความแตกต่างได้จริง ๆ

ทหารกิ้งก่า : พวกเราจะเป็นเพื่อนกันนาน ๆ นะ

อลานิส : คุณลุง...

เมลวิส : อย่าร้องไห้สิ สตรีสีเงินอลานิส นี่ไม่ใช่การบอกลาตลอดกาลนะ ผมรู้ว่าพวกเราจะได้พบกันอีกครั้งสักวัน

อลานิส : ฉันไม่ได้ร้องไห้นะ นักดาบแห่งเพลิงเมลวิส! ฉันรู้หรอกว่าฉันจะได้เจอเธออีก และฉันก็ได้เจอเธอด้วยใช่ไหม นักดาบแห่งสายลม เอลิล็อต?

แล้วเจ้าสามคนนี้ ก็ทำแอ็คท่าแปลก ๆ อีกแล้ว (ไม่รู้จะทำทำไม ไม่เห็นจะซึ้งตรงไหนเลย = =")

เอลิล็อต : แม่นแล้ว! พวกเราทั้งสามคนจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป!

อลานิส : อัศวินแห่งเซนต์โลอาตลอดไป!

เมลวิส : อัศวินเซกเซ็นทั้งสาม!

ทหารกิ้งก่า : อะไรนะ? ข้าไม่ยักรู้มาก่อนเลยนะเธอเองก็เป็นอัศวิน อลานิสตัวน้อย ๆ

ฮิวโก้ : ทั้งสามคนเป็นอัศวินนะ ผมเคยเห็นพวกเขาต่อสู้ด้วยกันมาแล้ว

ทหารกิ้งก่า : เจ้าพวกมนุษย์! พวกเจ้าไม่ควรเชื่อสายตาพวกเองมากนักนะ

อลานิส : ฉันจะไปบอกข่าวดีให้พ่อแม่ฉันรู้ก่อนนะ ปราสาทบูเดฮัค! ขอเวลาสักเดี๋ยวนะ รอฉันด้วยล่ะ

แล้วอลานิสจะวิ่งออกไป

Alanis has joined the 108 Stars

ถึงตรงนี้ เราก็ได้รวบรวมเพื่อนเท่าที่จะหาได้แล้ว ก็ได้เวลาเตรียมตัวช่วงสุดท้ายก่อนจบ Chapter แล้ว โดยควรให้แน่ใจว่า ฮิวโก้ มีไอเท็ม Sacritficial Jizo และ Mega Medicine ติดตัวเข้าไว้ หากยังไม่มี ก็สามารถไปหาซื้อได้ที่ร้านไอเท็มตามเมืองต่าง ๆ และที่อย่าง ก็คือ ถ้า คุณชอบฮิวโก้แล้วล่ะก็ ขอแนะนำให้ฝึกสกิล Fire Magic ให้ถึงระดับสูงสุด (B) เอาไว้ จากนั้นก็เดินทางสู่ที่ซ่อนตัวของเฟลมแชมเปี้ยนกันได้เลย!!!

  • เราควรใช้เวลาช่วงนี้ กลับไปที่ปราสาทบูเดฮัค แล้วตีอาวุธของเพื่อนเราทุกคน ซื้อเกราะดี ๆ ให้พวกเราใส่ (เปลี่ยนสมาชิกได้ที่เซบาสเตียน) หรือผลาญเงินให้เหลือน้อย ๆ ซะ เพราะเมื่อเราเล่นเข้าสู่ Chapter 4 แล้ว เงินของทั้งฮิวโก้ คริส เกดโด้ และโธมัส จะมารวมกันหมด ซึ่งขีดจำกัด จะอยู่ที่แค่ 999,999 potch

Flamechampion Hideway

เมื่อเข้ามาแล้ว จะพบกับเหตุการณ์ทันที

ฮิวโก้ : ต้องเป็นที่นี่แน่ ๆ เลย ที่ ๆ ซาน่าพูดถึง

จ่าโจ : นายน่าจะคิดว่าวีรบุรุษจะชอบที่ ๆ ชื้นแฉะน้อยกว่านี้นะ

แล้วให้เดินเข้าไปตามทาง โดยเดินชิดซ้ายมาเรื่อย ๆ จนสุดทาง เราจะพบกับแท่นวาร์ป ที่ฮิวโก้จะเข้าไปสำรวจ และจะหายตัวไป!!!

ฮิวโก้ : ดูนี่สิ...

แล้วฮิวโก้จะเดินไปดูที่ตรงแท่นวาร์ป แล้วแท่นวาร์ปจะส่องแสงออกมา

จ่าโจ : รอเดี๋ยวก่อนสิ ฮิวโก้!!

แล้วฮิวโก้จะหายตัวไป ต่อหน้าต่อตาเพื่อนทุกคนที่ร่วมเดินทางกันมา และฉากจะตัดไป ฮิวโก้จะโผล่มาที่สถานที่แห่งหนึ่ง

ฮิวโก้ : ผมอยู่ที่ไหนเนี่ย?

เมื่อเราสามารถบังคับฮิวโก้ได้ ให้เดินเข้าไปด้านในเรื่อย ๆ จนสุดทาง จะพบกับซาน่าที่ยืนรอเราอยู่ (คริสจะมายืนรอเราอยู่ก่อนแล้ว) คุยกับเธอแล้วเธอจะเล่าเรื่องของสถานที่นี่ให้ฟัง

ฮิวโก้ : หัวหน้าซาน่างั้นเหรอ? คุณมาทำอะไรที่นี่งั้นเหรอครับ?

ซาน่า : ฉันคือหัวหน้าหมู่บ้านของจิชา แต่ฉันก็ยังเป็นคู่ชีวิตของ(ชื่อเฟลมแชมเปี้ยน)อีกด้วยนะ

ฮิวโก้ : คุณเป็น...ภรรยาของเขางั้นเหรอครับ?

ซาน่า : ก็เรียกแบบนั้นก็ได้นะ ฉันเป็นคนเดียวที่สามารถเข้ามาที่นี่ได้และเป็นคนเดียวที่ได้อยู่ร่วมกันกับเขา ฉันอยากให้เธอหาทางมาที่นี่ให้ได้ด้วยตัวเอง เหมือนอย่างเขา

ฮิวโก้ : ......

ซาน่า : ตอนนี้ ฉันจะนำทางไปเธอไปหาเขาเอง ไปหา(ชื่อเฟลมแชมเปี้ยน)

ฮิวโก้ : ครับ! ขอความกรุณาด้วยนะครับ!

แล้วฉากจะตัดไป แล้วฮิวโก้จะพบอะไรบางอย่าง

ฮิวโก้ : ซาน่า...

ซาน่า : นั่นหละ เขาล่ะ (ชื่อของเฟลมแชมเปี้ยน) คนรักของฉันเอง

ฮิวโก้ : นี่มันหมายความว่าพวกเรา...

ซาน่า : อ่า ดูท่าทางจะมีอีกคนมาร่วมวงแล้วนะ

แล้วฮิวโก้จะหันกลับไปมองคนที่ซาน่าพูดถึง ก่อนที่ฉากจะตัดไป...

HUGO CHAPTER III COMPLETE

Personal tools