Trial Tactician
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 00:06, 29 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
ทั้งห้าคนเดินเข้ามาในไทรอัลสีแดงแสบตาขนาดใหญ่กว่าปกติ3เท่า! พอเข้ามาประตูไทรอัลก็โดนปิดลงกลอนปั๊ป!
สวีดัดจ้าทุกๆคน มากันพร้อมหน้าพร้อมตาเลยนะ ฮา
มีเร้ดเมจิกเชี่ยนยืนหัวเราะรออยู่ในไทรอัล!
"ไอ้หมอนี่คือGMที่พวกลุงพูดถึงงั้นเรอะ!" หลอดถามด้วยความแปลกใจ
"หน้าตาน่าโดดถีบแบบนี้มิผิดแน่ แต่พวกเราไม่คิดว่า..."
พวกGMฟังวีรกรรมของเจมาบ้าง พอเจอแบบนี้เข้าถึงกับทำตัวไม่ถูก
"เจอกันอีกแล้วนะจ้ะ ก่อนหน้านี้ทำข้าไว้แสบนักนะคราวนี้ถึงทีข้างบ้างล่ะ ข้าจะไปถล่มฐานพวกแกให้ยับพอวฎปราสาทถูกทำลายภารกิจที่ทำมาก็จะล้มเหลวหมด แล้วพวกแกก็จะติดอยู่ในนี้ตลอดไป ฮา"
"เฮ้ย เดี๋ยวก่อน..." ยังไม่ทันได้ไต่สวนเจก็วาร์ปหนีไป ทิ้งพวกหลอดเอาไว้ในห้องไม่สามารถออกไปได้ แม้จะใช้หลุมมิติของซีกูลด์ก็ตาม!!--FLOW 10:46, 3 เมษายน 2008 (ICT)
--FLOW 10:05, 3 มีนาคม 2008 (ICT)
-กลับออกมาด้านนอก-
ตัดมาที่เอกะวิหารเล็กน้อย ประสาทสัมผัสของโซลเยอร์ทั้ง4ได้รับรู้ถึงอะไรบางสิ่ง!?
"ความรู้สึกนี้ พวกมันตื่นขึ้นมางั้นรึ? เป็นไปได้ไง!"
"รอดูไปก่อนอย่าเพิ่งเคลื่อนไหว" โฟลวสั่ง...
ส่วนทางวฎปราสาททัพทั้งหมดพร้อมรอคำบัญชาการ แต่ว่ายังไม่มีคำสั่งใดๆเพราะไม่มีแม้แต่เงาของฝ่ายศัตรูให้เห็น
"ระบบประกาศศึกไปแสดงว่าพวกมันมาแล้วแน่นอน...แต่พวกมันอยู่ที่ไหนกัน" ดีแซดอยู่บนกำแพงปราสาทสีหน้ากังวล
"หรือว่า.." เอลวาน่าอดีตFFDFรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี "ข้างบน!"
และก็ถูกต้อง! พูดยังไม่ทันขาดคำเรือเหาะซึ่งน่าจะหมดไปจากโลกนี้ ก็บินลอยอยู่เหนือหัวพวกเขาถึง3ลำด้วยกัน!
"มันมาแล้วเดนตายที่เหลืออยู่ของพวกFFDF!" ทุกคนเตรียมประจำที่รับศึก
ปัง ปัง ปัง ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว พริบตาเดียวกระสุนรูนแคนน่อน,ลูกระเบิดรูน,กระสุนปืน,กระสุนหน้าไม้ก็เทลงมาเป็นห่าฝน ทำเอาnpcตัยหองระเนระนาดแบบยังไม่ทันได้สู้ (เปลืองเงินผลิตจริงๆ)
"ยิงสวนกลับขึ้นไป!" ทางฝั่งพันธมิตรยิงสวนขึ้นไปบ้าง
แต่เรือเหาะพวกนี้มีบาเรียป้องกันแทบไม่ได้รับความเสียหายเลย
"ร้ายมาก! แบบนี้มีทางเดียวคงต้องให้คนเก่งๆฝั่งเราโดดขึ้นไปยึดเรือเสียแล้ว"
...แต่ก็เหมือนกับอีกฝั่งอ่านความคิดดีแซดออก พวกnpcโซลเยอร์กระโดดลงมาเป็นร้อยพื่อทำการรบระยะปราะชิด หวังรบติดพันไม่ให้ใครได้มีโอกาสโดดขึ้นไปข้างบน
"อย่าดูถูกกันมากนัก!" เศษไม้เรียกตราแห่งดินออกมา สร้างแรงG3เท่าครอบคลุมน่านฟ้าเหนือปราสาท โซลเยอร์ที่โดดลงมาถูกแรงดึงดูดกดร่วงลงพื้นล้มตายบาดเจ็บสาหัส กลายเป็นเหยื่อให้ทหารฝั่งฮาร์โมเนียรุมกินโต๊ะสบายแฮ
"ดีสกัดพวกมันได้แล้ว อัศวินมังกรบุกได้!" เมื่อดีแซดให้สัญญาณ โยริวกับเอนมาก็ทะยานนำหน่วยอัศวินมังกรออกไปโจมตีเรือเหาะบนฟ้าทันที
"เหอๆ นานๆโชว์พาวที" โซลิดสร้างพายุเฮอริเคนช่วยหนุนพวกอัศวินมังกรอีกแรง
"Hell Fire!" ด้านเศษไม้เรียกทรูไฟยิงใส่เฮอริเคนของนานๆผสมเป็นเวทพายุเพลิงโหมใส่กองเรือเหาะจนบาเรียเริ่มต้านไม่อยู่
"ต้อนให้พวกมันลดเพดานบินลงมาอยู่ในวิถีกระสุนซะ" เอลวาน่าเอาปืนยิงขู่ ด้านหลังมีเหล่าพลปืนฮาวลิ่งวอยซ์ประทับไรเฟิล,บาซูก้าเตรียมสอยยานเหาะอยู่บนป้อม ...10m..7m..4m..2..1..ยิง!
"ยิงเลยเฟ้ยยิงๆๆๆ เล็งไปที่ห้องเครื่องว้อย ใครยิงไม่โดนพ่อยิงกบาลแตก!!"<<เป็นลูกน้องไอ้นี่กระสุนข้างหลังน่ากลัวกว่าศัตรูที่อยู่ข้างหน้าซะอีก= ='a
กระสุนไรเฟิล+บาซูก้ารวมกันนับพันพุ่งตรงเข้าใส่ห้องเครื่อง...ในพริบตานั้นเองก็มีเงา3คนกระโดดออกมาจากเรือเหาะ
"...ขออนุญาตนะคะ ถุย!"
กระสุนเมื่อครู่ระเบิดหมดสิ้นก่อนถึงเป้าหมาย!! "เฮ้ยเกิดไรขึ้น!!"
"หมูบินมาล่ะก้าถุย ถุย ถุยๆๆ" หมูบินโซลเยอร์คนที่4ผูกเชือกห้อยขาลงมาถุยใส่กระสุนปกป้องเรือเหาะทั้งสามไว้
"ตาป๋มแล้ว" อีกคนใช้พลังจิตบังคับมังกรของพวกโยริวให้ตีกันเองจนเสียกระบวน "จัดการแล้ว" <<ส่วนคนนี้ก็พูดน้อยจริงๆยังกะกำลังส่งโทรเลข...
"หึหึดีมากหมูบิน,วอรุโซทีมของพวกเราต้องเป็นผู้ขนะ" บารันอ้าปากเปล่งพลังเสียงอุลตร้าโซนิคแสบแก้วหูไปทั่ว นานๆ,เศษไม้,นักเวททั้งหมดเสียสมาธิจนไม่อาจร่ายเวทได้ "อย่าให้ทีมอื่นทำผลงานเอาหน้าได้เกินกว่าพวกเรา รีบเก็บศัตรูให้มากที่สุด" ส่วนคนนี้ก็พูดจ้อเป็นต่อยหอย ...สามตัวนี้บัดซบเอี้ยๆทำเอาพวกลูก้าดูดีเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาทันทีเลย
"ออกมาจนได้นะเจ้าพวกโซลเยอร์" ดีแซดรีบวิ่งไปหาที่กำบัง(ป๊อดสมกับเป็นกุนซือ) "เมื่อครู่มันพูดว่าทีม..แสดงว่ายังมีทีมอื่นอีกงั้นรึ! พวกมันมีทั้งหมดเท่าไหร่กันแน่เนี่ย?"
ดร.ซารุอดีตแผนกบริหารFFDFเก่าจึงต้องตั้งโต๊ะอธิบาย
โซลเยอร์มีทั้งหมด 4 ทีม ประกอบไปด้วยทีมละ 3 คน รวมทั้งหมดเป็น 12 คน
อดีตประธานฟลาวเวอร์ได้พัฒนาพวกนี้ขึ้นมากะให้โฟลวโคลนนิ่งของตนเองเป็นหัวหน้ากลุ่ม
ก่อเกิดเป็น 13 อัศวินที่แข็งแกร่งที่สุดบนพื้นพิภพมีนามว่าโปรเจค ไนท์ ออฟ ราวด์
"แต่ในขณะที่เจ้าพวกนี้ยังไม่เสร็จสมบูรณ์โฟลวมันก็ทรยศ ฝันของท่านประธานก็เลยสลายเสียก่อน" เอลวาน่าตะโกนแทรกมา เพราะซารุพูดชักช้าไม่ทันใจ
"ว่าไงนะ13คน!" ทุกคนนึกแล้วถึงกับหน้าถอดสีเพราะตัด4คนนั้นไปก็แสดงว่า...
- มีโซลเยอร์อยู่ที่นี่ถึง 9 คน!!!
"รีบจัดการพวกมันสามตัวให้เร็วที่สุด ก่อนที่ทีมอื่นจะปรากฎตัวมาสมทบ!"
--FLOW 20:56, 3 มีนาคม 2008 (ICT)
"พวกเราหมาหมู่ เอ๊ย รวมพลังรุมปราบมันเลย!!" ซาก้าตะโกนปลุกระดม ทุกคนเฮละโลกรูกันเข้ามาลุยหวังเอาบทกัน
"ว๊ากกกกก" บารันใช้แรพโซดี้กึกก้องไปทั่วบริเวณ แก้วหูเจ็บปวดจนทุกคนต้องหยุดชะงัก
"ผู้ใช้เสียงงั้นหรือ แบบนี้มันต้องเจอกับข้าเอง" มีเสียงกีต้าร์มาต้านคลื่นเสียงของบารันไว้ ซาซาไรที่ขี่ยาโนทัยเพิ่มMAXHP(และเสริมความเด่น)พุ่งออกจากกลุ่มเข้ามารับมือกับบารัน
"มูน~เอาคำสาปไปกินซะ!" เล็ตมูนมาทางอากาศลอบโจมตีหมูบินที่ห้อยต่องแต่งอยู่ใต้ท้องเรือเหาะ
"อู๊ดดด ถุย!" หมูบินตอบโต้กลับด้วยการขออนุญาตถุยใส่
แหมะ(เสียงถูกถุย) "ฮือๆน้ำหนักขึ้นอีกแล้ว ไม่มีกะใจจะทำอะไรต่อไปแล้วมูนนนT_T" สการ์เล็ทมูนถูกผลของการถุยจนหมออาลัยตายอยากในชีวิต หมอฮิกะต้องรีบเอาBMIมาคำนวณให้ดูเป็นการปลอบใจว่ายังสมส่วนจ้า
"วิชาของมันน่าเกลียดจริงๆ! เดี๋ยวเราแก้แค้นให้เล็ตจังเองมิ้ว~ กริยาไม่สุภาพอย่างงี้ต้องสั่งสอน" ซึคาสะออกโรง!
"ขอดูหน่อยนะขอรับกระผม" วอรุโซยังคงโจมตีด้วยโทรเลขโทรจิตต่อไป
"ไอ้บัดซบ กว่าข้าจะปรุงเมนูกระทู้ดักออกมาได้แต่ละอันต้องนั่งตูดแข็งอยู่หน้าโฟโต้ชอปทั้งวัน ตอบแค่นี้มาฆ่ากันเลยดีกว่า!!" คริสจับกระทะเข้าฟาดฟันกับวอรุโซ << หืมม์? บรรทัดนี้มันยาวอย่างไม่มีสาเหตุยังไงก็ไม่รู้ อ่านข้ามๆเสียงในใจคริสไปเหอะ..
เมื่อจัดคนได้ลงตัว ซาซาไร,ยาโนทัย,คริส,ซึคาสะ,บารัน,วอรุโซ,หมูบิน การต่อสู้สามต่อสามก็เริ่มขึ้น !
ทีมซาซาไร vs ทีมบารัน (มีเสียงประท้วงมาว่าคนแต่งใส่เกินมาคนหรือเปล่า แต่นับยังไงก็3ต่อ3นะไม่ผิดสักหน่อย)
ขณะที่ทุกคนกำลังชุลมุนกับสามตัวนี้อยู่...เรือเหาะอีกลำก็มีโซลเยอร์สองคนโดดไปที่กำแพงปราสาททิศตรงข้าม บารันที่หันไปเห็นถึงกับสบถออกมา
"เฮ้ยพวกมันลงมือแล้วเรอะ เห็นเราเป็นนกต่อเหรอไงฟะ!"
"ปัง ปัง ห้ามไปว้อย" เอลวาน่ายิงไปขวางโซลเยอร์สองคนนั้นทันทีก่อนจะดีดตัวตามไปขวางทางทั้งคู่
แต่เมื่อยืนประจันหน้ากันสีหน้ากลับพลันเปลี่ยน "ฮะ เฮ้ยพวกแก..."
"หึ ไม่ได้พบกันนานเลยนะหัวหน้า แต่พวกเราควรพูดว่าเพิ่งพบกันครั้งแรกมากกว่า" NGBและเซโร่อดีตเติร์กลูกน้องของเขานั่นเอง!!!
"ทำไมพวกแกถึงไปเป็นโซลเยอร์ได้ แล้วพวกแกพูดอะไรฟะไม่เข้าใจเว้ย!"
"เติร์กที่เป็นลูกน้องแกเป็นโคลนนิ่งของพวกเราต่างหาก พวกเรานี่แหละคือร่างต้นตัวจริงเสียงจริง"
"ฮึ่ม!" เอลวาน่าชักปืนไม่ออกต่อหน้าลูกน้องตัวเองที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาถึงจะเป็นโคลนนิ่งก็ตาม
"อาร์มคุงประมาทไปแล้วมูน~!!" เล็ทจังที่เซ้นส์ดีกว่าคนทั่วไปสัมผัสได้ถึงอันตรายรีบบินไปช่วยเอลวาน่าอีกฝั่ง แต่กูสกราสก็มาดึงขาไว้ก่อน
"ช้าก่อนค่ะ โปรดรับสิ่งนี้ไว้ด้วย!นี่คือ Master of Datum อาวุธประจำตัวของท่านในอนาคตที่เป็นGM เมื่อติดตั้งแล้วจะสามารถใช้ Unlimited Skill ได้!"
"ขอบใจมากจ้ามูนนน^^" เล็ตมูนรับอาวุธมาแล้วบินไปช่วยเอลวาน่า ส่วนกูสกราสกลับไปหาแอลคิดหาวิธีจมเรือเหาะต่อ
"ในเมื่อพวกแกก็ไม่ใช่ลูกน้องข้าก็ตายซร้า!!" เอลวาน่าทำใจได้อย่างรวดเร็ว(จนน่าตบกบาล)แล้วก็กระหน่ำซัมเซอร์ซอลท์ลูกตะกั่วอีกครั้ง
"เรามาช่วยแล้วจ้าอาร์มคุง" เล็ทจังบินมาสมทบพอดีเกิดเป็นการต่อสู้แบบแท็กทีมขึ้น
แทกทีมเอลวาน่า vs แทกทีมNGB
ระหว่างนั้นก็มีโซลเยอร์อีกคนที่ฉลาดที่สุด อาศัยทั้งทีมอื่นและลูกน้องตนเองเป็นนกต่อแฝงตัวเข้ามาในปราสาทได้สำเร็จ
"ช่างโง่นัก ถ้าสังหารกุนซือของมันได้ทุกอย่างก็จะจบลงอย่างรวดเร็ว" เขาเดินอาดๆเข้ามาในวังมุ่งตรงไปยังห้องเสนาธิการที่ดีแซดอยู่
"นึกแล้วว่าจะต้องมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น" ทานุกิกับรินลูกน้องคู่ใจเดินออกมาต้อนรับ "แต่นึกไม่ถึงเลยว่าคนที่มาเยือนจะเป็นนาย เอกซ์มัส!"
"ยังจำกันได้อีกหรือ ทั้งที่เราสองคนได้พบกันแค่นิดเดียวเท่านั้น"
"เรายังจำวันที่เผชิญหน้ากันที่ตึกชินระได้ดี มันเป็นความผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุดในชีวิตที่ปล่อยแกไปในวันนั้น" วันนี้เธอจะสะสางเรื่องในอดีตเสีย
"นั่นเป็นโคลนนิ่งของข้าเอง มันคงก่อเรื่องไว้สินะ...ข้าคงต้องรับผิดชอบ!" เอกซ์มัสหยิบอาวุธออกมาพร้อมปะทะ!!
"มันมาแล้ว พวกเราลุย"
ทานุกิกับริน vs เอกซ์มัส
"ฝากด้วยนะทุกท่าน" ดีแซดอยู่ในห้องฟังรายงานตลอดเวลา(พร้อมจิบชา)
"เหอๆ เดี๋ยวก็รู้ว่าตัวหมากใครจะเจ๋งกว่ากัน ฮา" ด้านแรทเซลก็ยิ้มร่าอยู่ที่ไหนซักที่
ศึกการชิงไหวชิงพริบของสองผู้เล่นเจ้าปัญญายังคงดำเนินต่อไป
--FLOW 00:49, 20 มีนาคม 2008 (ICT)
หลังจากที่เหล่ายอดฝีมือฝั่งหลอด ริโอวจัดการพวก ไนท์ ออฟ ราวด์ ได้แล้วกำลังใจของทุกคนก็ทวีคูณ จับอาวุธไล่ฟันซ้ำเติมพวกโซลเยอร์NPCกันกระเจิดกระเจิง
"ถึงแม้ตอนี้สถานการ์ณฝั่งเราจะได้เปรียบแต่ก็ยังประมาทไม่ได้NPCพวกนี้ฝีมือไม่เบาเลย"
"แถมพวกมันยังโดดลงมาจากเรือเหาะยังกับไม่มีวันหมด ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ดีแน่..."
"สุดท้ายจะเอาชนะศึกครั้งนี้ได้มีแต่ต้องจมเรือเหาะสามลำนั้นให้ได้เท่านั้นสินะ!"
ระหว่างนั้นเองตัดกลับมาทางด้านห้องยุทธการดีแซดกับเหล่าแม่ทัพระดับGPA4.00 กำลังเปิดประชุมวางแผนกันอยู่ว่าจะทำยังไงถึงจะตอบโต้เรือเหาะของFFDFได้
"เราลองใช้รูนแคนน่อนทุกชนิดระดมยิงใส่เรือเหาะดูแล้ว แต่ไม่สามารถทำอะไรบาเรียได้เลย" ทูตะรายงาน
"จากการคำนวณของข้า เรือเหาะลอยอยู่เหนือระยะยิงของลูกธนูและปืน และการที่มีทหารNPCลงมาคอยขัดขวาง แสดงว่าบาเรียของเรือเหาะป้องกันได้แค่การโจมตีด้วยรูนเท่านั้นแน่นอน" ดีแซดนั่งชงชา...ใครจะอยู่ใครจะตายก็ช่างมันขอกินไว้ก่อน
"แบบนี้คงต้องพึ่งพาอัศวินมังกรแล้วสินะ แล้วทางด้านกองทัพอัศวินมังกรล่ะ" ฮิกะอิจิถาม
"อยู่ๆโยริวก็ขาดการติดต่อไป ไม่รู้เหมือนกันว่าบนฟ้าเกิดอะไรขึ้น" ทูตะตอบ
"แบบนี้คงต้องขึ้นไปวางแผนกันบนท้องฟ้าแล้วล่ะ ทางด้านเรือฟลายอิ้งลาซโลรุ่นใหม่เป็นยังไงบ้างท่านซาริส"
"ดร.ซารุติดต่อมาจากด๊อคแล้วว่าตอนนี้การดัดแปลงเรือฟลายอิ้งลาซโลให้เป็นเรือเหาะเรียบร้อยแล้ว"
"เมื่อขาดเรือธงอย่างก๊อดเบริ์ดของหลอดไปก็เหลือแต่ท่านแล้ว ฝากด้วยนะท่านเจ้าแห่งโจรสลัด"
"ไม่ต้องห่วง วางใจได้เลยค่ะทุกท่าน" ซาริสรับปากในขณะที่มีเซ็นริตสึบนหัวกำลังแย่งเบาะกับไอดอลอยู่...ความน่าเชื่อถือลดลงห้าสิบจุด (ว่าแต่หล่อนไปลักพาตัวไอดอลมาตอนไหน)
แถ่น แทน แท๊น อู่ต่อเรือของฐานทัพเปิดหลังคาออกแล้วเรือลำใหม่ของซาริสก็ปรากฎตัวเหนือน่านฟ้าวฎปราสาท "ฟลายอิ้งลาซโลรุ่นใหม่เรือของเราบินไปได้ทุกที่บนโลก!"
"เล็ตจังช่วยจัดปาร์ตี้ให้ที ขอคนที่โจมตีระยะไกลได้นะ"
"ได๋เลยจ้าริสจัง อาร์มคุง กูสกราส แอล ฟอลโล่วมีพลีส~" สการ์เล็ทมูนดาวจัดทีมประจำภาคบินไปมัดมือชกหิ้วผู้โชคดีตามรายชื่อที่ประกาศขึ้นมา
"ริสจังนี่นา พาผมไปด้วยคนสิฮับ" พอมีซาริสโผล่มาเจ้าจีนีไอก็โผล่ออกมาจากไหนก็ไม่รู้
"แกน่ะไสหัวไปจากชีวิตช๊านซ๊า" ซาริสเอารูนแคนน่อนยิงใส่
"ไม่เป็นไรๆ เล็ตมูนช่วยหิ้วมันขึ้นมาที กำลังมีเรื่องอยากให้หมอนี่ทำพอดี" ดีแซดเอ่ยปากอนุญาต
"รักแทบตายแต่สุดท้ายเธอก็เลือกเขา รู้เสียทีถึงเราทุ่มเทกว่านี้ก็ไม่มีทาง อดทนเฝ้ารอให้เธอเห็นใจแค่ไหนก็ยิ่งเลือนลาง" พอขึ้นมาได้จีนีไอก็เริ่มรำพันอะไรเสี่ยวๆเกี้ยวสาวทันที
"ง่ะ...จะเอามันขึ้นมาทำปีโป้อะไรไม่ทราบคะท่านกุนซือ" ซาริสบ่นไปอย่างเซ็งๆ ขณะที่บังคับเรือลาซโลบินเข้าไปหาเรือเหาะทั้งสามลำของFFDF
เรือฟลายอิ้งลาซโลบินมาประจันหน้ากับกองเรือเหาะของFFDF
"พวกอัศวินมังกรหายไปไหนหมด?"
"คงโดนเก็บไปหมดแล้วมั้ง...มีโซลเยอร์อยู่บนเรืออีกตั้งสามคนนี่นา"
"นั่นสินะก็นำทัพโดยตัวโพสน้อยๆอย่างโยริวนี่นา คงโดนตัดบทไปแล้วล่ะ"
"ไหนลองเอารูนแคนน่อนทุกธาตุที่มียิงดูซิ" ดีแซดออกคำสั่ง
เปรี้ยง! ไม่สามารถผ่านม่านพลังที่ครอบคลุมเรือเหาะทั้งสามลำไว้ได้เลย
"เป็นไปตามคาด...ทีนี้ก็ลองยิงด้วยกระสุนปืนดู"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า งั้นข้าจัดการเอง" เอลวาน่านั่งคุกเข่าประทับปืนใช้ตราPeerlessเหนี่ยวนำโมเลกุลในอากาศเกิดเป็นประจุไฟฟ้าที่ปากกระบอกปืน "ยิง! โปรซิตอนไรเฟิล"
ตูม! ได้ผล ปืนของเอลวาน่าทะลุบาเรียเข้าไปสร้างความเสียหายได้เป็นผลสำเร็จ
"ตรวจดูความเสียหายของมันทีซิ" ติสลองเอาสเกาเตอร์ส่องดูความเสียหายของเรือเหาะ
 ลูน่า เวลส์ HP 10000000/10000000 |
 ฟอลคอน HP 999400/1000000 |
 เอนเทอไพรส์ HP 999230/1000000 |
"บัดซบ! กระสุนนัดเมื่อกี๊ยิงเทวทูตมิคาเอลม่องเท่งได้เชียวนะเฟ้ย เรือเหาะมันทำจากโอริฮาลูก้อนเหรอไงฟะ" เอลวาน่าฉุนจัดเลยไประบายกับจีนีไอที่ร้องเพลงเสี่ยวอยู่บนเครื่อง
"อาจจะเป็นเพราะว่าถูกบาเรียลดทอนพลังลงไปก็เป็นได้" กูสกราสวินิจฉัย
"อืมนั่นสินะ มันไม่ง่ายอย่างที่คาดไว้จริงๆด้วย คงมีแต่ต้องสร้างความเสียหายให้มันในระยะประชิดเท่านั้น" แอลใช้ทฤฎีดอทเอเข้าว่า
"จะให้ขับเข้าไปในระยะประชิดงั้นเรอะ! เราไม่มีบาเรียแบบฝั่งนั้นนะถ้ามันยิงสวนมาล่ะก็ได้ร่วงตามบางกอกแอร์เวย์ไปแน่ๆ" ซาริสตะโกนประท้วงทันควัน
"ใครบอกเล่าว่าจะบินเข้าไปหามัน ข้าอยากตายซะที่ไหนเล่า เราจะใช้ระเบิดพีลชีพบึ้มมันต่างหาก" พูดจบดีแซดก็ส่งซิกทางสายตาให้ซาริสแล้วหันไปทางจีนีไอ...
"โอ๊ส รับแซ่บค่าท่านกุนซือ" ซาริสฉีกยิ้มแบบนางปีศาจร้าย... "จีนี่จ๋ามานี่หน่อยสิจ๊ะ" (ทำเสียงอ้อนสุดชีวิต)
"มาแล้วจ้าริสจังจ๋า ถ้าริสจังเรียกล่ะก็จะให้บุกน้ำลุยไฟไปตายที่ไหนก็ไปได้ทั้งนั้นแหละก๊าาาบ" จีนีไอวิ่งเข้ามาหาซาริสโดยหม้อบังตาไม่รู้สึกเอะใจ
"ไปไหนก็ได้ทั้งนั้นเหรอจ้ะ...งั้นก็ดีแล้วล่ะจ้ะ" ซาดิสริสแยกเขี้ยวพร้อมโซ่เส้นใหญ่มัดจีนีไอไว้ "งั้นก็ไปตายซร้าาาา"
จีนีไอโดนซาดิสจับกรอกไนโตรกรีเซอลีน(สารเคมีใช้ทำไดนาไมต์)เข้าไปเต็มกระเพาะ จากนั้นก็เอาไปตรึงกับคาทาพัลท์พร้อมยิง....
"ฮือๆๆๆ ถ้าตายเพื่อริสจังป๋มก็ยอม ถ้ามันจะทำให้ป๋มเข้าอยู่ในใจของริสจังตลอดไป" <<<มันยังเสี่ยวจนวาระสุดท้าย
"งั้นก็บ๊ายบายนะจ๊ะ" ซาดิสโบกผ้าเช็ดหน้าอำลาอย่างไร้เยื่อไยก่อนจะตัดเชือกฐานส่งจรวดพลีชีพจีนีไอพุ่งเข้าใส่
พอเจเห็นเข้าก็ตาถลนออกจากเบ้ารีบสั่งให้ยิงสกัดทันที...จีนีไอมันอันตรายขนาดนี้เชียวเหรอเนี่ย
--Shiryu 21:33, 21 มีนาคม 2008 (ICT)
แป้ะ!!! จีนีไอพุ่งกระแทกบาเรียร์จนกลายเป็นของเหลวลักษณะคล้ายเมือก
"แหะๆๆๆ ลืมจุดระเบิด" แต่ซาริสกลับทำสีหน้าพึงพอใจอย่างประหลาด
"อย่าห่วงเลยครับ โยนไอ้นี่ตามไปทีหลังก็ได้" ดีแซดยื่นโดเรีย (ซึคาสะเก็บมาจากซาอุตอนสู้กับหมูบินตะกี้) ติดไฟให้ซาริสโยนตามจีนีไอไปอีกตัว (ซาดิสทั้งคู่)
ปิ้วๆๆๆๆ~ แล้วทั้งจีนีไอและโดเรียก็ระเบิดเป็นเม็ดๆแบบตอนร้อคแมนตาย ทุกคนที่เฝ้าดูอยู่ปรบมือเสียงดังกับทัศนียภาพที่น่าตื่นตาราวกับกำลังชมดอกไม้ไฟ ....แต่ก็ทำอะไรบาเรียร์ไม่ได้ ดูๆไปเหมือนทำไปเพื่อสนองความพอใจของคนในกองทัพเท่านั้นเอง
หลังปลุกขวัญสมาชิกด้วยการบึ้มจีนีไอทิ้งเรียบร้อยแล้วดีแซดก็เริ่มดำเนินแผนขั้นต่อไปทันที!!!
"โว้ย ยังไม่ตายว้อย! นี่พวกแกเห็นช้านเป็นระเบิดไว้ขว้างเล่นใช่ไหม?!" จีนีไอวิ่งกลับมาโวยออกทีวีร้องขอความเป็นธรรม
"อย่าโกรธไปเลยจีนีไอ เราเห็นเจ้าเป็นหม้อไว้ปาเล่นต่างหาก"
"ขนาดนั้นเชียวเหรอจ๊ะซาริสจังจ๋า พูดจาแบบนี้มาให้หอมแก้มกันเลยดีกว่า ^^~" เอ้า หม้อเข้าไป "ถ้าไม่ยอมมาให้เราหอมแก้มเจ้าไอด้อลตายนะจ๊ะ" อ้าวเฮ้ย เอาไปตั้งแต่เมื่อไหร่
ตอนนี้จีนีไอถือมีดจ่อคอไอด้อลเหมือนผู้ร้ายยาบ้า (ทำไมมันออกทะเลไปเรื่อยๆฟะ?)
"ช่างแกสิไม่ใช่หมาเรา" ...โห นอกจากซาดิสแล้วยังใจดำอีก
"อย่าพูดงั้นสิริสจัง =w= ไอ้โจรใจทราม! ส่งไอด้อลคืนมานะ!" ซึคาสะ(โผล่มาได้ทุกที่ๆมีไอด้อล)เร่งพลังขั้นสุดยอดเพื่อชิงตัวไอด้อล ฟิคนี้ใครตายช่างมัน ไอด้อลห้ามตาย
"พลังคนทำขนมครกของเจ้าจะสู้พลังธรรมของผมได้ยังไงซึคาสะ ผมบรรลุแก่สติและสมาธิซึ่งเป็นหนทางไปสู่สมถะสมาธิ ผมน่ะฝึกสมาธิวิปัสสนาจนเกิดความรู้สึกระลึกได้ว่าระลึกหนอ รู้สึกหนอ แล้วก็สามารถตัดละวางลงได้ นั่นแหละจึงจะเรียกว่าวิปัสสนา" จู่ๆก็เปลี่ยนมาแนวธรรมะ "ศีลห้านั้นเราบำเพ็ญมิได้ขาด อันชีวิตสัตว์น้อยใหญ่ไม่เคยพราก เหล้าปลาไม่เคยต้อง เราไม่เมาเหล้าเราเพียงแค่เมารัก" เออ สุดท้ายมันก็กลับมาเสี่ยวเหมือนเดิม ใครช่วยมาถีบมันออกจากเรื่องที
ตอนนี้พวกโซลเยอร์นั่งดูปาหี่คนแย่งหมากัน ส่วนทางดีแซดเตรียมการทำลายบาเรียร์เรียบร้อยแล้ว ....หอกลองกินุส!! .....ไอ้คนแต่งโดนถีบข้อหาใช้มุกซ้ำซาก
"วิธีที่จะทำลายบาเรียร์น่ะง่ายมาก หลังเรารู้หลักการทำงานของมันแล้ว"
"มองออกด้วยเหรอครับ? สมเป็นยอดกุนซือจริงๆ" แรทเซลยิ้มเหมือนกำลังเล่นสนุก ดูเหมือนตัวเองแค่อยากรู้ว่าอีกฝั่งจะมีปัญญาเข้ามาหานักรบด่านสุดท้ายบนยอดเรือเหาะของเขาหรือไม่เท่านั้น เพราะคิดว่าไม่มีใครในโลกเอาชนะโซลเยอร์สามคนนี้ได้อยู่แล้ว หลังกำจัดพวกหลอด ริโอวเสร็จก็จะไปไล่เตะก้นโฟลวที่เอกะวิหารต่อ แล้วเปลี่ยนโลกแห่งนี้ให้เป็นกบฏ SRW ให้หมด ฮ่าๆๆๆๆ
"คิดดังไปหน่อยมั้งเพ่ แล้วฝันเฟื่องอะไรขนาดนั้นล่ะนั่น (จริงๆดีแซดก็แอบสนับสนุนอยู่นิดๆ) วิกิสุดที่รัก ส่งแอล กูสกราส กับเอลวาน่าไปหน้าบาเรียหน่อยสิ"
วิกิช่วยเทเลพอร์ททั้งสามคนไปจ่อหน้ายานทั้งสามตามรีเควสต์ก่อนเอลวาน่ายิงโปรซิตรอนไรเฟิล ส่วนทางด้านกูสกราสและแอลยิงกระสุนดาวร้อยแปดแฉกโจมตีบาเรียระเบิดไปในที่สุด
ปัง! "เกะกะ!" เอลวาน่าสอยจีนีไอร่วงแล้วบุกขึ้นไปบนยานแบบไม่สนใจละครหม้อสนั่นเมืองที่เพิ่งจะฉายจบไปเมื่อสักครู่ (ตกลงหม้อมันไร้ประโยชน์จนวาระสุดท้ายจริงๆ)
"บาเรียถูกทำลายแล้ว สอยมันให้ร่วงลงมาทั้งลำแล้วรุมกระทืบมันเลยสิ!!" แอลหยิบร้อคบัสเตอร์เตรียมยิงชาร์จช็อต (ตกลงแกเป็นร้อคแมนสินะ)
"เปลือง MP โดยใช่เหตุน่า พลังมันเหยียบล้านแบบนี้ ไล่กระทืบแค่โซลเยอร์สามตัวนั้นกับอีตาเจนี่ก็พอแล้วมั้ง" กูสกราสค้าน เพราะถ้าหากทำแบบนั้นตนเองจะไม่มีบท ว่าแล้วทีมลอยฟ้าก็จัดกลุ่มเตรียมลุยเรือเหาะทั้งสามลำ
"ริสจัง เซ็นจัง ไอด้อล ไปสู้กับโซลเยอร์ในเรือเอ็นเตอร์ไพรส์"
"โอ้ส~!! " ซาริสหยิบแส้ขึ้นมาเตรียมลุย แต่อาวุธเจ๊มันดาบไม่ใช่เรอะ?!
"เอลวาน่า จีนีไอ ซึคาสะ ขึ้นฟอลคอนไปซะ"
"วางใจข้าได้เลย" เอลวาน่าควงปืนทั้งสามกระบอก อย่างเท่ ...กระบอกที่สามควงด้วยขาขวา (อ้าว ไม่เท่แล้ว) ดูยังไงไอ้สองทีมแรกก็เหมือนสู้คนเดียวชัดๆ
"ซาริสจัง~!!! จาอยู่ทีมเดียวกะซาริสจ๊างงงงง"
"แม้เราจะบ้าสาวแว่นเช่นเดียวกันแต่อุดมการณ์เราคงมิอาจไปด้วยกันได้" เอลวาน่าก็ไม่อยากอยู่ทีมเดียวกับไอ้หมอนี่เหมือนกัน
"ขืนจับแกอยู่ทีมเดียวกับซาริสมีหวังหม้อไม่ได้เป็นอันสู้" แล้วดีแซดก็จัดทีมต่อไปแบบไม่สนใจรีเควสต์ตัวละคร "แอล กูสกราส ไปรุมกระทืบไอ้คนที่อยู่ในลูน่าเวลส์ซะ" ดีแซดส่งทั้งสองคนไปเจอศึกหนักเพราะเห็นใจที่ตั้งแต่ออกมายังไม่มีบทเต็มๆเลย (เห็นใจหรือจะส่งไปตาย?)
"โรเจอร์!!"
แล้วศึกสุดท้ายของสงครามกับแรทเซลก็เริ่มต้นขึ้น............
"หึหึหึ ออกมาได้! สุดยอดโซลเยอร์ที่เก่งกว่าพวกลูก้าตอนลูก้าเลเวล 58" เจอธิบายรายละเอียดช่วยลดความน่าสนใจของศึกนี้ลงไป 70% แล้วโซลเยอร์ก็ปรากฏตัวออกมาเป็นลูก้า อุซโซ ซิกฟรีด!! เวอร์ชั่นติดเขา!!!
//โดนเอลวาน่ายิงทิ้งไปอย่างไวทั้งสามตัว
"แหะๆ อันนั้นล้อเล่นอะจ้า~ ทำจากเต้าหู้ เอ้า! คราวนี้ของจริงหละ......."
--FLOW 08:26, 22 มีนาคม 2008 (ICT)
"อยากเจอก็ขึ้นมาหาบนเรือเองนะจ๊ะ ฮา" แรทเซลยังคงกวนบาจาก่อนจะรีบเผ่นเข้าลูน่า เวลส์ไป
"ปัง ปัง ปัง ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไอ้งั่ง!โผล่หัวออกมาล่อกระสุนแบบนี้แล้วใครจะยอมให้หนีกลับเข้ารูไปอีกฟะ" เอลวาน่าโดดขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือของฟอลคอนคำนวณมุมตกกระทบห้าสิบสองจุดอย่างรวดเร็วด้วยพลังของตราไร้ประมาณ ก่อนจะยิงกระสุนเด้งชิ่งเรือเหาะสามลำไปจนถึงหน้าลิฟท์ที่แรทเซลกำลังจะใช้เผ่นหนีไปภายใน0.1วิ
"ร้ายไม่เบานี่ แต่แค่นี้ทำอะไรเราไม่ได้หรอกนะ (ฮา)" เจยืนยิ้มรับกระสุนที่พุ่งเข้าใส่กบาลอย่างไม่กลัวเกรง...
จิ๊ง! กระสุนที่วิ่งด้วยความเร็วสูงหยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าเจไม่ขยับเขยื้อน เจจะหัวเราะคิกๆแล้วก็ลงลิฟท์หายไป
"นั่นมันอะไรกัน!" ปรากฎการ์ณที่เห็นเมื่อครู่ทำเอาเอลวาน่างงจนอึ้ง ...และในขณะที่มัวแต่อึ้งอยู่นั้นเอง!
ผั้วะ! อาร์มโดนอะไรสักอย่างกระทุ้งเข้าใส่ท้องอย่างจังปลิวตกจากเรือเหาะลงไปกระแทกกับพื้นด้านล่าง
"อั่ก อ๊าาก อ่อออก ค่ออกๆๆ" ถึงจะเป็นเอลวาน่าแต่เจอแบบนี้เข้าไปก็ถึงกับอ้วกแตกฟองดูว์กระจายเต็มพื้น
"เอลวาน่าคุง!" ซือจังมองลงไปดูข้างล่างด้วยความเป็นห่วง ...จนลืมระวังตัว
"ป๊าาาด ยัยโง่รีบหลบเร็วเข้า!" เอลวาน่าที่นอนหงิกอยู่ข้างล่างรีบตะโกนเตือนขึ้นไป
"กรี๊ดดดดด!!!" ซึคาสะกรีดร้องสุดเสียง แต่ไม่ใช่เพราะตัวเองถูกทำร้ายแต่เป็นเพราะพอหันกลับมาก็เห็นจีนีไอเละเป็นโจ๊กไข่เยี่ยวม้า แขนขาขาดหายไปหมด ไส้อ่อนไส้แข็งไหลทะลักออกมาจากท้อง
แต่ที่ร้องก็ไม่ใช่เพราะว่าเห็นจีนีไอมันนอนไส้แตกอยู่ดีน่ะแหละ จีนีไอมันจะโดนสิบล้อทับร่างขาดครึ่งซือจังก็ไม่คิดจะไปสนใจอยู่แล้ว...แต่ที่ร้องเป็นเพราะว่าได้เห็นโฉมหน้าของโซลเยอร์ที่ยืนรออยู่
"ไม่จริงเธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง..."
ในระหว่างนั้นเองพวกกองทัพอัศวินมังกรของโยริวที่หายไปก็ปรากฎตัวขึ้น พร้อมทั้งเปิดฉากโจมตีใส่พวกดีแซดและพวกเดียวกันเองที่อยู่บนพื้นดิน!!
"เฮ้ยไอ้โยริว นี่แกเป็นบ้าอะไรขึ้นมาอยู่ๆก็หายไปแล้วโผล่มาก็มาโจมตีพวกเดียวกันเอง" เซไฟร์ตะโกนใส่โยริว
"......." ไม่มีเสียงตอบจากโยริวนอกจากไฟจากปากของเอนมาเป็นคำตอบ
"หักหลังพวกพ้องงั้นเรอะ นี่แกยังมีเกียรติของอัศวินอยู่อีกหรือเปล่า! ในฐานะที่มีเลือดอัศวินเช่นกันข้าเซไฟร์ แมกซิมิเลี่ยนจะขอส่งแกไปลงนรกเอง!!"
"นายท่านหลบไฟเร็วเจ้ามะฮ่ะ" ริโคกระโดดเข้ามาสอดในจังหวะที่เซไฟร์กำลังจะโชว์ความเก่งอีกแล้ว...
"เฮ้ยแก๊อย่าเข้ามาาาา ไสหัวป๊าาาาย" ...แกร๊ก ริโคผลักม้าของเซไฟร์เสียหลักจนโดนมังกรพ่นไฟปิ้งใส่จนเกรียมดับอนาถ
"สาาาาด" (เสียงก่นด่าในใจของเซไฟร์ที่มีต่อคนเขียน)"แต่ข้าไม่เด้ดง่ายๆด้วยเรื่องแค่นี้หรอกเฟ้ย!!!" เซไฟร์ห้อม้าเข้าไปปะทะกับโยริวศึกเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดก็บังเกิดขึ้น
กลับมาที่ซึคาสะต่อ ซือจังที่ยืนอ้ำอึ้งอยู่เมื่อครู่เริ่มเรียกสติกลับมาแล้วเอ่ยปากคุยกับโซลเยอร์ฝั่งตรงข้าม
"ไม่จริง เป็นเธองั้นเหรอเนี่ย.....ต๊ะ!" ซึคาสะดีใจที่ได้พบน้องชายของตัวเองที่พลัดพรากจากกันในลูน่านานแสนนาน
"ใครคือเหรอต๊ะ!? ผมคือกัปตันอัศวินมังกร ดราก้อนลอร์ด มิช ต่างหาก" โซลเยอร์ตอบด้วยน้ำเสียงไร้เยื่อไยและไร้หัวใจ
"อะไรกัน นี่เธอจำพี่สาวแท้ๆของตัวเองไม่ได้เหรอไงต๊ะ! เดี๋ยวปั๊ดจับนั่งรถขับวนรอบบางแคซะเลย"
"เธอเองก็ต้องเป็นอาหารให้กับมังกรของผมเหมือนกัน เขมือบหล่อนซะฟาฟนีล"
สิ้นเสียงคำสั่งของมิชซือจังก็ได้เห็นมังกรยักษ์ปรากฎกายออกมา ฟาฟนีลมังกรหมอกที่หายตัวอยู่ปรากฎตัวออกมาในปากกำลังเคี้ยวชิ้นส่วนของจีนีไอกรุบๆอยู่
"กรอด ไอ้มังกรนั่นเองเรอะที่เอาหางฟาดข้าตกเรือ รอก่อนนะเฟ้ยเดี๋ยวข้าจะขึ้นไปเจี๋ยนแกเอง! ซู้ดดด" เอลวาน่าเตรียมจะขึ้นไปสู้ แต่ก่อนไปต้องเอาลิ้นดูดฟองดูว์บนพื้นที่อ้วกออกมาเมื่อกี้ให้หมดก่อนด้วยความเสียดาย
"ไม่ต้องขึ้นมาหรอก ถ้าอยากสู้กับมังกรล่ะก็ข้าจัดให้....ไม่อั้นเลยด้วย" Dragon Rune ของมิชถูกชูขึ้นเปิดหลุมมิติเรียกมังกรนับหมื่นพันออกมาจากโลกแห่งเกล็ดและปีก!!
"มังกรทั้งหลายขย้ำพวกมันให้หมด" บาฮามุท ลิเวียธาน เฟรมเกซ และอื่นๆอีกมากมายกว่าร้อยสายพันธุ์บินวนเต็มน่านฟ้าเหนือวฎปราสาทพ่นดราก้อนเบรธถล่มทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า!
"หยุดเดี๋ยวนี้นะต๊ะ" ซึคาสะออกปากห้ามน้องตัวเอง
"...." ไม่มีคำตอบจากมิช
"ถ้ายังไม่หยุดล่ะก็...ฉันจะสู้กับเธอเอง!"
และแล้วก็เกิดเป็นศึกสายเลือดครั้งแรกในฟิคนรก ซึคาสะปะทะมิช
"บัดซบๆๆๆๆๆ นี่มันอะไรกันฟะเนี่ย" ดีแซดรับไม่ได้กับกลศึกสุดโกงแบบนี้ถึงกับปาแก้วชาสุดรักลงพื้น "อยู่ๆก็ถูกทรยศแถมยังเจอกับเซอร์ไพรส์แอทแทคแบบนี้อีก"
"ก๊าาากๆๆ เหอๆๆ คราวนี้จะรับมือยังไงดีล่ะจ๊ะ" เจเต้นระบำเป๋าฮื้อไปพลางนั่งเล่น SRWOG ไปพลางอยู่ในลูน่า เวลส์
"ศึกนี้มันนอนชนะในมุ้งตั้งกะแรกอยู่แล้วล่ะเนอะ ใช่ป่ะ? ท่านผู้มาจากเวลาในอนาคตทั้งสอง" เจเหลือบสายตาอันสุดจิตมองไปยังศพของกูสกราสกับแอลที่นอนทอดอยู่บนพื้น... โดยมีร่างของโซลเยอร์ปริศนาคนสุดท้ายยืนอารักขาอยู่
ตัดไปอีกด้านทางซาริสบนเรือฟอลคอนก็ต้องพบกับศึกหนักไม่แพ้กัน ดีไม่ดีอาจจะหนักกว่าด้านซึคาสะด้วยซ้ำ...
"แบ๊กๆๆ" เสียงไอดอลวิ่งนำทางเข้าไปที่ห้องเครื่อง
"\\=w=//" เซ็นริตสึวิ่งไปวิ่งมาป่วนเรือ
"กรี๊ดดดดดดดดดดด ใครก็ได้หยุดไอ้หน้าขนสองตัวนี้ให้นู๋ที๊" ซาริสถึงกับวีนแตกเมื่อเจอสัตว์เลี้ยงนรกมันออกลายซุกซน
จึ๊ก ตะกี๊เพิ่งโวยวายไป จู่ๆก็มีธนูยิงเข้าใส่เซ็นจ๋อ มีเงาคนเดินมาจากมุมมืดของอีกฟาก
แง่ง! ไอดอลสัมผัสได้ถึงอันตรายตามสัญชาติญาณสัตว์ก็เห่าขู่ใส่ทันที
ผั้วะ! แต่โซลเยอร์คนนี้ไม่ใช่นางงาม ไม่รักสัตว์ แต่รักนางงาม จึงเตะไอดอลปลิวกระเด็นหัวปักเพดานร้องเอ๋งๆๆ (แปลเป็นภาษาหมาว่า เอากูออกไปจากไอ้ฟิคบัดซบนี่ที!)
"ศัตรูงั้นเรอะ! แต่...ทำไมถึงสัมผัสได้ถึงบรรยากาศแบบตอนสู้กับซิกฟรีดเลยนะ" ซาริสเริ่มรู้สึกขนลุกซู่ เหมือนถูกรังสีขาวคุกคาม...
--Shiryu 03:22, 23 มีนาคม 2008 (ICT)
"หน้าขนไปไกลๆว้อย~!!! แพ้ขนสัตว์!" เด็กผู้หญิงเดินออกมาจากด้านในของเรือเอ็นเตอร์ไพรส์
"เด็กนี่นา? มาทำอะไรแถวนี้่ล่ะหนู ที่นี่อันตรายมากนะพี่จะช่วยพาลงไปข้างล่างเอง" แล้วซาริสผู้รักเด็กก็จับเด็กผู้หญิงคนดังกล่าวโยนลงไปทันที เป็นการตัดบทไปดื้อๆ ......แต่คุณเธอก็บินกลับมาด้วยปีกสีขาว "กรี๊ดดดดด ทำไมใจดำกับหนูนักล่ะค้าพี่สาว!!! "
"แกคือโซลเยอร์ที่เฝ้าเรือเหาะลำนี้ใช่ไหม?" ซาริสโยนแส้ทิ้งไปด้วยความผิดหวังที่ศัตรูไม่ใช่ผู้ชายแล้วหยิบดาบขึ้นมาเตรียมสู้
"ใจเย็นๆจ้า ขอแนะนำตัวก่อนนะ ชื่อป๊อปปุริค่ะ หนูไม่ใจร้ายกับผู้หญิงสวยหรอก..."
จู่ๆป็อบปุริก็ไปโผล่ด้านหลังซาริสอย่างรวดเร็วจนไม่สามารถมองตามได้ทัน "ร....เร็ว!"
จากนั้นซาริสก็ถูกรวบไว้แน่น
"โฮะๆๆๆพี่สาวน่ารักจัง....."
จากนั้นซาริสก็ถูกรุกคืบแบบไม่สามารถปัดป้องได้
"กรี๊ด~!! ไม่หล่อแบบท่านทรอยอย่ามาทำยังงี้เซ่~!!"
จากนั้นซาริสก็ถูก *@%*&%$&@*%^ (คอมโบเทพ 255 HITs)
จากนั้นไอ้คนแต่งก็ถูก pm ลึกลับด่าสาด!!
.....ซาริสจึงรอดออกมาได้ในที่สุด "แฮ่กๆๆ.....ถูกไอ้พวกจีนีไอหรือซิกฟรีดลวนลามเช้าเย็นยังไม่หนาวเท่านี้มาก่อน" แล้วรังสีขาวก็แผ่เข้าปกคลุมบริเวณ "เหอะๆๆๆๆ" (นี่มันจะสู้กันจริงหรือเปล่านี่?)
"ติสคุง!!! ส่งเรากลับไป เราขอยอมแพ้~ ><" ซาริสตบพื้นป้าบๆๆๆ พวกลูกน้องที่เฝ้าอยู่ด้านล่างเห็นแล้วพากันน้ำตาไหลพรากๆตั้งแต่เกิดมาเพิ่งจะเคยเห็นโจรสลัดซาริสยอมคน เจอคู่ต่อสู้แพ้ทางสุดฤทธิ์ แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากกุนซือตัวดีที่กำลังรับมือกับแรทเซลอยู่อย่างเข้มข้น
"หมากตาเมื่อครู่ของท่านสกัดการบุกเข้าทางซ้ายได้ชะงัดเลย ทำให้หมากดำไม่สามารถเจาะเข้าไปล้อมกินได้ คิดไม่ถึงว่าท่านจะมองล่วงหน้าไปถึง 64 ตาแบบที่ข้ามอง"
"ตัวที่เพิ่งเข้าฮอร์สไปนั่นอันตรายมากทีเดียว ข้าต้องสละหมากถึงสามตัวจึงจะกำจัดออกไปได้ นับว่าท่านใช้หมากได้อย่างมีคุณค่า"
"ถึงยังไงตัวเรือที่อยู่ทางขวาของข้าก็ยังกุมคีย์ของเกมส์นี้อยู่ อย่าประมาทล่ะท่าน หึหึหึ"
ตกลงมันเล่นอะไรกันอยู่ก็ไม่รู้ (สงสัยวินนิ่งมั้ยสาด) ซาริสเห็นท่าจะพึ่งพาใครไม่ได้ (ปกติก็ไม่มีใครให้พึ่งอยู่แล้ว) เลยลองพยายามหันหน้าสู้ดู "มาลองสู้กันดูสักตั้ง!!"
"ลองซู่ววววว เหรอคะ ฮ้า~"
กำลังใจซาริสถอยลงไปอีกสิบจุด
"ใครช่วยมาแต่งๆให้จบทีค่า แง~ T-T" >> ซาริสปะทะป็อบปุริ
--FLOW 10:46, 3 เมษายน 2008 (ICT)
การปะทะกันบนเรือเหาะศัตรูจบลง เอนเทอร์ไพรส์พังยับเยินจากการต่อสู้ ส่วนมิชที่เอาชนะซึคาสะและเอลวาน่ามาได้บินตรงมาทางเรือฟลายอิ้งลาซโลเพื่อปลิดชีพดีแซดตามคำสั่งของเร้ดเมจิกเชี่ยน
"ท่านซาริสช่วยบังคับลาซโลไปทางเรือฟอลคอนที" ดีแซดสั่ง "ข้าประเมินความเก่งกาจาของศัตรูต่ำไป เราต้องกลับไปช่วยพวกเอลวาน่าก่อนท่านเองก็เสียกำลังจากการต่อสู้ไปมาก ลำพังท่านคนเดียวเอาชนะมิชไม่ได้แน่"
"ทางด้านกูสกราส(ที่ยังไม่รู้ว่าม่องไปแล้ว)ก็ไม่ติดต่อมาเลย สงสัยคงหวังพึ่งไม่ได้แล้วล่ะ พวกไม่เข้าบอร์ดก็เงี้ยแหละ"
"แต่มิชกำลังบินมาทางนี้ ถ้าเราบินตรงไปทางเรือฟอลคอนเราจะต้องจ๊ะเอ๋กับมันก่อนถึงเป้าหมายนะ"
"หึ หึ ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น เราจะไม่พุ่งเข้าไปตรงๆแต่จะบินลงไปใต้เรือฟอลคอนต่างหาก"
"มีแผนอะไรแล้วสินะท่านกุนซือ" ซาริสยังคงสงสัยอยู่แต่ก็ทำตามคำสั่ง ลดเพดานบินแล้วพุ่งลงไปใต้เรือฟอลคอนห้าร้อยเมตร
"แผนน่ะมันใช้ไปตั้งนานแล้วล่ะ" ดีแซดยกชาจิบอย่างมีเลศนัย "คงจะได้เวลาแล้วล่ะ"
ครืน!!! อยู่ๆเรือเหาะฟอลคอนกับลูน่าเวลส์ก็เกิดเครื่องยนต์ขัดข้อง มีควันโขมงพวยพุ่งออกมา
"เฮ้ย เกิดอะไรขึ้น!" แรทเซลที่กำลังนั่งอัพเว็บอยู่ถึงกับตกเก้าอี้ ทำให้ข้อมูลเว็บหายไปการอัพเดตจึงต้องเลื่อนออกไปอีกห้าสิบปี
"เครื่องยนต์เกิดขัดข้องอย่างไม่ทราบสาเหตุขะรับทั่น" นมเย็นลูกเรือสมาชิกผีวิ่งเข้ามารายงาน
"เป็นไปไม่ได้ ต้องเป็นฝีมือของเจ้าดีแซดแน่ รีบหาสาเหตุเร็วเข้า!!"
"ขณะนี้พลังเครื่องยนต์ไม่พอ เพดานบินกำลังลดลงเรื่อยๆแล้วครับ" อาคัสเบ๊สมาชิกผีอีกตัววิ่งเข้ามารายงานติดๆกัน
เหตุการ์ณนี้สร้างความฉงนให้กับทางฝั่งซาริสเองด้วยเหมือนกัน
"ติสคุงทำได้ไงน่ะ มูนนน"
"นั่นสิเฉลยให้พวกเราฟังหน่อย"
"หึ ยังจำจีนีไอกับโดเรียที่สั่งยิงไปตายเป็นผุยผงก่อนหน้านี้ได้ไหม"
"จำได้สิ(แม้จะไม่ค่อยอยากจำเท่าไหร่)...ว่าแต่เจ้าหูดำกับตัวแดงติดลบสองคนนั้นมันเกี่ยวอะไรด้วยเหรอ"
"ข้าใช้ประโยชน์จากจุลชีพหูดำและจุลชีพติดลบที่ไหลเวียนอยู่ในร่างของทั้งสองคนนั้น ซึ่งปกติแสดงผลแค่ร่างต้นไม่แพร่กระจาย แต่เมื่อสองคนนั้นโดนป่นกลายเป็นผงทำให้ทั้งเชื้อทั้งสองมาผสมกันเกิดปฎิกริยาทางเคมีที่ชื่อว่าเรดสตอร์มเอฟเฟคขึ้นมา ปฎิกริยาเคมีตัวนี้มีคุณสมบัติในการฆ่ากันเองทำให้ไปรบกวนการทำงานของเครื่องยนต์จนเกิดขัดข้อง แน่นอนว่าสูตรเคมีที่แม้แต่อาจาร์ยอุ๊ยังไม่รู้จักตัวนี้เจ้าGMแรทเซลไม่มีทางแก้ไขได้แน่ แต่มันต้องใช้เวลาในการฟักตัวซักพักข้าถึงต้องส่งพวกท่านไปสู้ถ่วงเวลาก่อนไม่ให้มันรู้ตัว"
"แบบนี้เรือของพวกเราก็โดนไปด้วยน่ะสิ"
"ฮ่าๆไม่ต้องห่วงเรดสตอร์มเอฟเฟคจะไม่เกิดเวลาอยู่ใกล้ๆกับซาริสและสการ์เล็ทมูน ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร..."
เมื่อช่วยเอลวาน่ากับซึคาสะเสร็จแล้วก็ถอนตัวได้ พอเรือของพวกมันตกลงมาจนถึงระยะยิงปืนใหญ่เราจะใช้ป้อมปืนทั้งหมดกระหน่ำจมมัน!!
--FLOW 22:46, 3 เมษายน 2008 (ICT)
"คิดว่าทุกอย่างจะเป็นไปตามที่แกคิดหรือไงจ๊ะ" (ฮา)
ขณะที่เจกำลังฮาอยู่นั้นเอง พวกซาริสก็ไปถึงเรือฟอลคอนแล้วก็ช่วยพวกเอลวาน่าที่ถูกแช่แข็งออกมาแล้วเรียบร้อย เดี๋ยวเอาไปให้คริสละลายในครัวทีหลัง
"เอาละเผ่นได้ อีกร้อยเมตรก็จะเข้าระยะปืนของปราสาทแล้ว" ดีแซดเอาเอลวาน่ากับซึคาสะโยนใส่ลังน้ำแข็งแล้วเข็นขึ้นเรือลาซโล
"เรารู้สึกสังหรณ์ใจ...ว่ามันง่ายไปหน่อยไหม มิชเองก็เหมือนไม่ได้ไล่ตามอย่างจริงจังยังไงยังงั้น" ซาริสเอากล้องส่องดูเห็นมิชยังบินตามมา ระหว่างทางยังให้อาหารมังกรอยู่เลย
"นั่นสินะ ยังกับว่ามันไม่สนใจเรือเหาะตัวเองจะระเบิดเลยยังไงยังงั้น..." ดีแซดเริ่มจิบน้ำชาแล้วใช้ความคิด "หรือว่า!!!" เขาหน้าถอดสีแล้วรีบวิ่งเข้าไปดูที่ห้องเครื่องของเรือฟอลคอนเป็นไปตามที่เดาไม่ผิด
ภายในห้องเครื่องของเรือมีระเบิดปรมณู N2 ติดเอาไว้กับเครื่องยนต์ พลังทำลายสามารถถล่มเนโอโตเกียวที่สามหายไปครึ่งแถบได้ ดังนั้นไอ้ปราสาทล้าสมัยสไตล์ซุยโคเด็นนี่โดนเข้าไปคงไม่เหลือแม้แต่หลุมเครเตอร์ให้เซฟิรอธมาเรียกเมเทโอแน่นอน
"เร้ดเมจิกเชี่ยนนี่มันไม่ใช่สงครามแล้ว แกจะฆ่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ให้หมดเหรอไงกัน!!" ดีแซดร้องตะโกนด้วยความไม่พอใจสุดขีด
"ฮ่าๆๆ เหอๆๆ ก๊ากๆๆ เคี้ยกๆๆ คุๆๆ เคโระๆๆ(มาจากไหน?) ข้าเคยบอกเมื่อไหร่ล่ะจ๊ะว่าจะมาสู้กับพวกแก ที่เราอยากเห็นคือความพินาศของโลกนี้ต่างหาก จะพวกแกหรือพวกโซลเยอร์มันก็แค่ของเล่นเอาไว้เอนเตอร์เทนข้าเท่านั้น ก๊ากๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ จุ๊กกรู๊ๆๆ"
ดีแซดกับซาริสเมื่อได้ฟังความเลวบริสุทธิ์ของแรทเซลก็หมดแรง เดินกลับมาที่ฟลายอิ้งลาซโลด้วยความห่อเหี่ยวสุดๆ
"บ้าที่สุด แล้วทุกคนจะสู้ไปเพื่ออะไรกัน..." ซาริสหมดแรงใจที่จะยืนจนล้มลงเอามือไปชกกับพื้น
"อย่าพึ่งหมดหวังมันต้องมีทางสิ เอนเทอร์ไพรส์ถูกทำลายไปโดยที่ยังไม่ระเบิดได้เลย"
"นั่นสิ! เราต้องมีความหวัง!" ซาริสเลือก Don't give up ลุกขึ้นมาอีกครั้ง
"ที่มันไม่ระเบิดเพราะว่าN2มันอยู่ตรงนี้ต่างหากล่ะค้า ^^" !!!!เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นมา...ทุกคนรีบหันขวับไปมองหาต้นเสียงทันที
"กรี๊ดดดดดด" ซาริสร้องเสียงหลงสุดชีวิต เมื่อเห็นป๊อปปุริเกาะตัวเองหนึบเป็นปลาดูดอยู่บนหลัง เอามือโบกN2ไปมาหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส
พอเธอเห็นแล้วก็รีบปาลงพื้นด้วยความหยะแหยงทันที "มิน่าทำไมทำไมถึงรู้สึกหนักๆมาตั้งนานแล้ว ช้านฆ่าเธอไปแล้วไม่ใช่เรอะ!!"
"นั่นเป็นภาพมายาที่หนูสร้างขึ้นต่างหากล่ะคะ คิดเหรอว่าหนูจะตายง่ายๆแบบนั้น"
"งั้นคราวนี้ตายจริงแน่" ซาริสโยนออกไปนอกหน้าต่างแล้วเอารูนแคนน่อนยิงเป่าในระยะเผาขน
"เฮ้ยๆ! ยัยนั่นมีN2อยู่นะโฟ้ยยย" "กรี๊ด จริงด้วยลืมสนิทเลย..."
..ปิ๊ป ซาริสกดสวิตช์ยิงรูนแคนน่อนไปเสียแล้ว!!!
เปรี้ยง! รูนแคนน่อนยิงใส่ป๊อปปุริจังๆแต่...ไม่เป็นอะไรเลย แถมยังโบกไม้โบกมือส่งจูบให้สาวกยูริทั่วโลกได้อีก
"เวทรูนทุกชนิดบนโลกทำอะไรหนูไม่ได้หรอกค่า ด้วยพลังของตราพิสุทธิ์ Virtue Rune หนึ่งใน27ทรูรูน พลังโจมตี พลังของเวทรูน พิษคำสาปทุกชนิด ทุกสิ่งจะถูกพลังของตราชำระให้บริสุทธิ์ ไม่มีใครทำร้ายร่างกายหนูได้หรอกค่า"
แล้วป๊อปปุริก็เอาฟูกมาปู
"แต่ถ้าทำร้ายจิตใจหนูล่ะก็พอได้นะคะ^^" จากนั้นก็กวักมือส่งสายตาเรียกซาริสมาทางที่นอน
"อึ๋ย..." เห็นภาพข้างบนเล่นทำเอาซาริสผื่นขึ้นทั้งหลัง ต้องเอามือเกาหลังเหมือนลิงชิมแปนซี
"คันเหรอคะ? งั้นเดี๋ยวเราช่วยเกาให้เองค่าถอดเสื้อออกสิคะพี่ขา..."
"กรี๊ด! อย่าเข้ามานะ!!" แล้วซาริสกับป๊อปปุริก็เล่นวิ่งไล่จับกันบนเรือ ทำเอาความเครียดของสถานการ์ณลดลงหลายสิบจุด
"กรอด! ผู้ใช้ทรูรูนอีกแล้วงั้นเรอะ โซลเยอร์สามสุดยอดคือโซลเยอร์ที่มีทรูรูนในครอบครองกันหมดสินะ" สถานการ์ณค่อยๆสิ้นหวังลงเรื่อยๆ วิกฤตค่อยๆประดังเข้ามาจนดีแซดค่อยๆเริ่มท้อ เหมือนเล่นโป๊กเกอร์แล้วมีแต่2กับ3ทั้งมือ
ระหว่างที่กำลังพล่ามอยู่มิชก็บินตามมาสมทบพอดีป๊อปปุริกับมิชยืนอยู่บนฟลายอิ้งลาซโลด้วยทรูรูนออร่า พวกลูกกระจ๊อกแค่สัมผัสก็เดี้ยงหมดเหมือนเจอเน็นมดองครักษ์คุกคาม ทำให้ดีแซดยิ่งรู้สึกสิ้นหวังมากขึ้นไปอีก
"เฮ้ย พวกแกสองคนน่ะ ถึงจะฆ่าพวกเราไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอกเฟ้ย!! เจ้าแรทเซลมันคิดจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างรวมทั้งพวกแกด้วย!! แล้วยังจะทำตามคำสั่งมันอีกงั้นเรอะ!!" ดีแซดลองพูดเตือนสติดู เพราะหมดมุขแล้ว...ท่าอันลิมิเต็ดออเดอร์ของสการ์เล็ทมูนเมื่ออยู่ต่อหน้าสองคนนี้ก็ไร้ผล แค่ซาริสคนเดียวก็เอาชนะไอ้สองคนนี้ไม่ได้แน่
"โซลเยอร์มีหน้าที่ทำภารกิจให้ลุล่วง ต่อให้ภารกิจนั้นต้องแลกด้วยชีวิต นี่แหละคือความภาคภูมิใจของพวกเรา"
"ท่าทางจะโดนแบล็ครูนอย่างแรงล้างสมองมาแบไม่ต้องสืบเลย...ลอกบทพูดไครซิสคอร์มาเด๊ะๆ" อะไรๆที่ทำได้ก็ทำไปจนหมดแล้ว ดีแซดจึงได้แต่หลับตายอมรับความพ่ายแพ้ มองไปที่ลูน่าเวลส์ที่กำลังลอยตัวขึ้นสู่ฟ้าอีกครั้งแสดงว่าเรดสตอร์มเอฟเฟคก็ไม่สามารถทำอะไรได้ "บัดซบ แค่จะลากมันลงมาตายด้วยกันยังทำไม่ได้เลยหรือเนี่ย"
"คิดว่าไอ้พายุแดงโง่ๆนั่นจะทำอะไรเรือเหาะลำนี้ได้เหรอจ๊ะ ฮา เรือลำนี้ต่างจากเอนเทอร์ไพรส์และฟอลคอนนะจะบอกให้ เพราะมันไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยFFDF แต่นี่คือเรือเหาะที่มาจากมิติไกอาเมื่อครั้งสงครามวันพิพากษาโลกก่อนที่เอาท์แลนด์ ลูน่าเวลส์คือต้นแบบเรือเหาะของมิติแห่งนี้"
"โลกก่อน?มันคืออะไร!?" ดีแซดอ้าปากค้างปริศนามันช่างมากมายเหลือเกิน
"เล่าให้คนใกล้ตายอย่างพวกแกฟังไปก็เปลืองน้ำลาย ไปหาอ่านเอาในแชปเตอร์เอาท์แลนด์เองก็แล้วกันนะจ๊ะ ฮา" เจถือรีโมทจุดระเบิดในมือแล้วก็เริ่มนับถอยหลัง
ทรี...ทู..วัน.ซูป้าโรบอทจงเจริญ~ปี๊ป ก่อนจะกดสวิทช์ปิดฉาก...(ฮา)
--FLOW 04:28, 4 เมษายน 2008 (ICT)
ตัดไปทางด้านไทรอัลที่พวกหลอด ริโอวกับGMทั้งหลายโดนกันออกไปจากเรื่องบ้าง ขณะนี้กำลังดูทุกสิ่งทุกอย่างผ่านจอมอนิเตอร์ของไทรอัลอยู่
"โลกเก่า? มันคืออะไรเหรอลุง" หลอดหันไปถามซีกูลด์..แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบ
"ถ้าไทรอัลโดนN2ระเบิดจนพังพวกเราจะออกจากที่นี่ไม่ได้ตลอดไป" อาร์คโซลชกกำแพงสมเพชความไร้ประโยชน์ของตัวเองในตอนนี้
"ก่อนจะเป็นแบบนั้น พวกดีแซดก็จะตายหมด หลอดก็อยู่ในนี้ กองทัพก็จะล่มสลายเพราะขาดผู้นำ ทุกสิ่งที่เราทำมาจะจบลงแบบนี้งั้นหรือเนี่ย!" บิ๊กกำหมัดด้วยความโมโห
"พูดไปก็เท่านั้นตอนนี้ได้แต่ต้องรอปาฎิหาร์ยแล้วล่ะ ปาฎิหาร์ยที่จะเกิดขึ้นทุกครั้งเมื่อเทนไคเข้าตาจน" ชีริวได้แต่มองดูทุกอย่างด้วยความสงบ
ตัดกลับมาที่เซอเคิลพาเลซ ขณะที่N2กำลังจะระเบิดนั่นเอง
ฉึบ! มีเงาสีน้ำเงินโผล่มาทางด้านหลังของป๊อปปุริพร้อมทั้งแย่งระเบิดไป จากนั้นก็หายตัวไปหยิบระเบิดอีกลูกก่อนจะจากไป...
ต่อมาอีกเสี้ยววินาที ก็มีเสียงระเบิดดังขึ้นห่างออกไปหลายร้อยกิโล แต่ก็ยังเห็นควันระเบิดเป็นรูปพลังงานไม้กางเขนได้อย่างชัดเจน
"โอ๊ยยยย!! เจ็บชิบหายเลยว้อยยย!!" เสียงคุ้นๆตะโกนสบถมาถึงจุดปะทะกันเลยทีเดียว "ต้องใช้เวลาซ่อมแซมสภาพเซลล์หลายชั่วยาม พวกแกสองคนจัดการที่เหลือกันเองนะ!"
"รอดแล้ว.." ซาริสถอนหายใจ ซึ่งต่างจากดีแซดที่พอจะเดาได้ว่าคนที่ช่วยพวกตัวเองไว้เมื่อสักครู่เป็นใคร ..."N2ที่ระเบิดสาวกได้ทั้งตัวยังทำอะไรมันไม่ได้ แล้วจะมีใครฆ่ามันได้อีก" สีหน้าตอนนี้ของกุนซือไม่มีใครบอกถูก
"เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นฟะเนี่ย!" เกิดเรื่องนอกเหนือการคำนวณเจไม่ฮาซะแล้วงวดนี้...
โครม! ตามมาด้วยเรือลูน่าเวลส์ที่กำลังจะบินหนีเกิดเสียหลักอย่างจัง
"เราถูกยิงขะรับทั่น" มีรายงานมาจากห้องบังคับการ
"ใครฟะ ฉายภาพเข้ามาในจอทีวีซิ" เจเอารีโมทเปลี่ยนช่องมวยปล้ำเป็นช่องสื่อสาร เห็นเรือก๊อดเบริ์ดที่ถูกดัดแปลงใหม่จนบินได้เหาะมาขนาบ เส้นทางหนีเมื่อครู่ถูกปิดพร้อมทั้งเปิดฉากระดมยิงใส่ลูน่าเวลส์ไม่ยั้ง
"เฮ้ย พวกมันมาได้ยังไงกัน!"
"สวัสดีครับทุกท่าน ทักทายกันแล้วก็ตายห่าตายหอกไปซะ!" ซิกฟรีดบังคับเรือก๊อดเบริ์ดยิงเบริ์สทขั้นสุดยอดทะลุกลางลำเรือลูน่าจนโบ๋เป็นรู "ดูท่าเทคโนโลยีของไกอาเมื่อผสานกับทรูรูนของมิตินี้แล้วจะเหนือกว่าของดั้งเดิมอยู่หนึ่งขั้นนะครับ"
"พวกแกมาช่วยงั้นรึ...ลูก้า" มิชยิงคำถามใส่คนที่ยืนอยู่ตรงหัวเรือที่เมื่อครู่ยังว่างเปล่า ซึ่งมาได้ยังไงไม่มีใครมองทัน
"อย่าเรียกว่าช่วยเลย เรียกว่ามีศัตรูร่วมกันดีกว่า" ลูก้ายืนอยู่ที่หัวเรือลาซโลซัดชูริเคนใส่โซลเยอร์ทั้งสองคน
"แม้แต่InWอย่างพวกนายยังรู้สึกหวาดกลัวต่อGMแรทเซลเชียวเหรอ" ดีแซดพูดกึ่งประชด
"หมอนั่นอยู่นอกเหนือการคำนวณมากเกินไป ไม่สามารถรู้ได้เลยว่าต่อไปจะเป็นยังไง แรทเซลมีความลับมากเกินไป"
"นี่คือการสรุปผลของโฟลวสินะ กำจัดแรทเซลก่อนแล้วค่อยกำจัดพวกเรา"
"หึ ก็ใช่ ทว่าแม้แต่พวกเราเองก็ยังไม่แน่ว่าจะชนะพวกมันได้ ถ้าโซลเยอร์คนสุดท้ายเสร็จสมบูรณ์จริงตามที่โฟลวคาดเดาน่ะนะ..." ลูก้าพูดแบบเกรงๆทั้งที่ไม่เคยกลัวใครมาก่อน "ดังนั้นเรามาร่วมมือกันเอาชนะตั๋งโต๊ะที่อยู่ตรงหน้าก่อนแล้วค่อยมาแย่งชิงผลประโยชน์ทีหลังดีกว่าน่า" จากนั้นก็เอาฮีทเตอร์ออกมาละลายน้ำแข็งให้เอลวาน่ากับซึคาสะเพื่อแสดงความจริงใจ
"เลียนแบบกองทัพธรรมเหรอ...แต่พวกเราไม่ยอมเสียหมาสู้ตายแบบซุนเกี๋ยนหรอกนะเฟ้ย" ดีแซดพูดดักคอไว้ก่อนเลย เพราะรู้ไส้รู้พุงดีอยู่แล้วว่าส่งมาพร้อมกันสามคนแบบนี้โฟลวไม่ปล่อยโอกาสทองที่จะกินเรียบทั้งโต๊ะแน่นอน
"พูดเป็นนัยจังนะ ความหมายก็คือจะให้พวกข้าเข้าไปปะทะเป็นกองหน้าสินะ"
"ก็ทำนองนั้น" ดีแซดตอบแบบยิ้มๆ
"ก็ได้" ลูก้าเปลี่ยนอาวุธพร้อมกับมองขึ้นไปบนฟ้าแล้วพูดตะโกนออกมา "เฮ้ย! ไอ้พวกGMที่อยู่ในไทรอัลน่ะได้ยินไหม! พวกเราจะถ่วงเวลาให้พวกแกรีบๆหาวิธีกำจัดแรทเซลซะ!!!"
ตัดกลับมาทางฟากไทรอัล
"มีเรื่องคาดไม่ถึงเกิดขึ้นอีกแล้ว แต่ก็ช่วยยืดเวลาไปได้ล่ะนะ" อาร์คโซลถอนหายใจโล่งอก
"คงต้องทำตามที่หมอนั่นบอกล่ะนะ ต้องกำจัดแรทเซลทิ้งจริงๆน่ะแหละ" บิ๊กพูดขอความเห็น
"แต่เขาคือผู้สร้างนะ ถ้าไม่มีเขาใครจะทำให้โลกนี้เคลื่อนไหวต่อไป" ซีกูลด์ยังตอบแบบหวั่นๆ
"ไว้ถึงตอนนั้นก็ค่อยให้หมอนั่นตัดสินใจละกัน" ชีริวพูดตัดจบพร้อมใช้พลังของตราแห่งเวลากับGMทั้งสามคน
"เห? พวกลุงจะทำอะไรน่ะ!"
"เราจะใช้ท่าผสานUEทำลายไทรอัลนี้ออกไป" ชีริวตอบ
"เพื่อมุ่งหน้าสู่ไทรอัลสุดท้าย!!!" บิ๊ก ซีกูลด์ อาร์คโซล ตอบพร้อมกันพร้อมทั้งตั้งท่าประสานUEเกิดเป็นหลุมมิติขึ้นมา ปลายทางเป็นไทรอัลถัดไป บททดสอบแห่งวีรชน Trial Hero
"ปกติUEจะระเบิดพลังที่ศูนย์กลางออกมาได้เป็นเวลาสั้นๆก่อนจะแตกกระจายออกไป แต่ด้วยตราแห่งเวลาจะหน่วงเวลาระเบิดเอาไว้ได้นานขึ้นจนกระทั่งจุดระเบิดเกิดมิติบิดผันจากพลัง ็ขอให้พวกท่านสองคนรีบเข้าไปในช่องว่างที่ถูกเปิดออกนั่นซะเร็วเข้า!!"
"แล้วพวกลุงสามคนล่ะ?"
"เฮ้ยเสียเวลาน่า" ชีริวเตะตูดหลอดผ่านเข้าไปก่อนจะพูดกับGMทั้งสามคนว่า "รบกวนพวกเจ้าอีกแล้วนะ..."
"ไม่ต้องห่วงพวกเราจะรอดไปจนถึงศึกตัดสินกับโฟลวแน่นอน!"
จากนั้นพลังของUEที่หน่วงไว้ก็ระเบิดออกมา พลังมหาศาลของแรงระเบิดกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างในไทรอัลหายไปจนหมด...
จากนั้นหลอดก็เดินทางเข้าสู่บททดสอบสุดท้าย
......พร้อมๆกับที่ไทรอัลแห่งนี้กำลังพังลง และโลกภายนอกกำลังถูกเร้ดเมจิกเชี่ยนถล่มอย่างย่อยยับ
Trial Tactician Failed!!!
