5- เหล่าประเทศหมู่เกาะ

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

<<Go To The Previous Chapter

---

วันต่อมาให้เดินมาที่ห้องประชุม เพื่อฟังแผนการต่อไปจากเอเลนอร์

เอเลนอร์: อย่างที่บอก การจะสู้กับกูลูคนั้นเราต้องรวมกำลังของประเทศหมู่เกาะ นอกจากโอเบลแถบนี้ก็มีเกาะใหญ่อยู่อีกสองแห่ง ราซริลที่ถูกไกเอ็นทอดทิ้งแล้วก็มิดเดิ้ลพอร์ท เราต้องดึงเอาสองเกาะนี้มาเป็นพวกให้ได้
ทัล: ราซริล.....
เอเลนอร์: กองทัพกูลูคยังคงประจำการอยู่ในราซริล ก่อนจะไปที่นั่นเราต้องเข้มแข็งมากกว่านี้ ไปมิดเดิ้ลพอร์ทก่อนเถอะ หากดึงเขามาเป็นพวกได้ก็จะขอความร่วมมือจากเกาะอื่นได้ง่ายขึ้นด้วย
รามาด้า: หมายความว่าเกาะอื่นจำต้องทำตามเราสินะ
เอเลนอร์: ถูกต้อง เข้าใจอะไรเร็วดีนี่ หลังได้ความร่วมมือจากเกาะอื่นหมดแล้วเราค่อยไปราซริล ลาซโล เธอว่าแผนนี้เป็นไงบ้าง?

1. เอาเลยครับ
2. ราซริล....เราจะได้กลับไปเป็นอัศวินอีกครั้ง – เอเลนอร์ "อย่าเพิ่งห่วงเรื่องอัศวินตอนนี้เลย ก่อนอื่นเราต้องจัดการกูลูคก่อน

เอเลนอร์: ลาซโล จากนี้ไปก็ขึ้นกับการนำของเธอแล้วนะ ฉันเชื่อในตัวเธอ
รามาด้า: มิดเดิ้ลพอร์ทงั้นเหรอ? แถวนั้นมีสัตว์ทะเลอยู่นะ ถ้าจำไม่ผิด

ออกเรือมุ่งไปมิดเดิ้ลพอร์ท เมื่อใกล้จะถึงให้จัดทีมดีๆพานักเวทย์หรือคนที่สามารถโจมตีระยะไกลได้เข้าทีมแล้วเตรียมเซฟไว้ด้วยเพราะเราจะถูกศัตรูที่ค่อนข้างเก่งโจมตี

BOSS
Moving Isle HP 3500
Tentacle x4 HP 500x4

สัตว์ขนาดใหญ่โตมโหราฬจนดูเหมือนเกาะเคลื่อนที่ได้ที่เข้ามาจู่โจมเรา มันมีส่วนลำตัวและหนวดอีกห้าเส้นที่มีพลังชีวิตค่อนข้างมาก ไม่ต้องเสียเวลาไปโจมตีหรอก มันสามารถใช้สายฟ้าหรือการพุ่งเข้ากระแทกโจมตีพวกเราทั้งหมด รวมทั้งยิงใส่เพื่อนหนึ่งคนให้หลับได้ด้วย จุดสำคัญคือมันอยู่ห่างจากเรือทำให้เราไม่สามารถโจมตีมันได้นอกจากใช้เวทมนตร์หรืออาวุธไกลอย่างซีกูลด์ ส่วนท่าประสานที่ใช้โจมตีระยะไกลได้อาจเสี่ยงที่เพื่อนคนใดคนหนึ่งถูกทำให้หลับแล้วเสียเทิร์นเปล่า ให้เน้นโจมตีด้วยรูนแห่งการลงทัณฑ์ หรือใช้ shrike ของมิซุกิจะได้ผลดีที่สุด
Item : Silk, Ocean Rune Piece
Potch Gained : 11200

หลังชนะ เอเลนอร์จะให้เราเลือกคนที่จะขึ้นมิดเดิ้ลพอร์ทไปกับเรา รามาด้าจะขอไปด้วยเพราะเขาเคยติดต่อกับเจ้าหน้าที่ระดับสูงของที่นี่ไว้ แต่ซีกูลด์จะไม่อยากไป
ซีกูลด์: ขออภัยด้วยครับท่านลาซโล แต่ผมไม่....
ดาริโอ้: หือ? คิดถึงความหลังสิท่า
นาเลโอ้: หมายความว่าไงน่ะพ่อ?
เฮอร์เวย์: ดาริโอ้! แกนี่มัน... แต่เอาเหอะ เราอย่าไปพูดถึงเรื่องนั้นอีกเลย
ซีกูลด์: ผมทิ้งมิดเดิ้ลพอร์ทมานานมากแล้ว ถึงผมไปด้วยก็คงช่วยอะไรไม่ได้หรอก
เอเลนอร์: ให้ท่านลาซโลเป็นคนตัดสินใจดีกว่านะ

เราจะได้จัดทีม ยิ่งบอกไม่อยากไปแบบนี้เหมือนยิ่งยุ ...เอาซีกูลด์เข้าทีมซะ - -+ พอเข้ามาที่มิดเดิ้ลพอร์ทมิคกี้ขี้ข้าของเจ้าเมืองมิดเดิ้ลพอร์ทจะเข้ามาโวยวาย

มิคกี้: ก...แก! พวกแกฆ่าเจ้าหนูเดซี่ใช่ไหม?
รามาด้า: เจ้าหนูเดซี่เรอะ?
มิคกี้: สัตว์เลี้ยงของท่านลอร์ดไง! แย่ที่สุด ถ้าท่านรู้เรื่องนี้เข้าละก็....
ไรน์บาร์คIII: ได้ยินแล้วหละมิคกี้
มิคกี้: หวาๆๆๆ น....นายน้อย! ได้โปรดอย่าให้ท่านพ่อท่านรู้เรื่องนี้นะขอรับ!
ไรน์บาร์คIII: ขอบใจพวกท่านที่ช่วยกำจัดมอนสเตอร์ที่ชั่วร้ายนั่นนะ พ่อผมเลี้ยงเจ้านั่นไว้เอง แต่มันน่าเกลียดเป็นบ้า ดูแล้วพวกท่านคงไม่ใช่นักเดินทางธรรมดาสินะ มีเรื่องอะไรจะคุยกับพ่อผมงั้นเหรอ?

1. ผมจะเปิดธุรกิจที่นี่ – ไรน์บาร์ค: ประทานโทษ แต่พวกท่านดูไม่เหมือนนักธุรกิจเลยนะ
2. ผมอยากคุยแบบเป็นทางการกับเขาหน่อย

ไรน์บาร์คIII: อืม พวกท่านอุตส่าห์ลำบากจัดการมอนสเตอร์เพื่อมาถึงนี่ต้องเป็นเรื่องสำคัญแน่.... เพื่อตอบแทนที่พวกท่านช่วยทำความสะอาดท้องทะเล ผมจะไปบอกคุณพ่อให้ เอาละมิคกี้ เธอก็ไปด้วยสิ ไม่ต้องกลัวหรอก ผมจะคุยกับพ่อเอง
มิคกี้: จริงเหรอครับ?
ไรน์บาร์คIII: ลืมแล้วเหรอ ว่าผมไม่โกหกผู้ใด

ก่อนไปยังคฤหาสน์ของไรน์บาร์คที่สองเจ้าเมือง หากพาซีกูลด์มาด้วยให้คุยกับคีนชายแก่ที่ยืนอยู่หน้าร้านเทรด เขาเป็นคนที่เจ้าเมืองว่าจ้างให้ตามล่าซีกูลด์
คีน: แกคงจำฉันได้สินะ
ซีกูลด์: ก็ยังไม่ลืมหรอก
คีน: งั้นก็เตรียมใจไว้แล้วสินะ
ซีกูลด์: โทษทีนะ แต่ผมคงไม่พูดว่า "เชิญเลยครับ" แล้วปล่อยให้คุณฆ่าหรอก ผมมีเรื่องสำคัญต้องทำอีกเยอะ
คีน: แกทรยศผู้ว่าจ้างคนเก่า และหักหลังพี่น้องของตัวเอง ยอมรับโทษเสียโดยดีเถอะ
ซีกูลด์: งั้นช่วยรออีกสักพักได้ไหม?
คีน: ก็ได้...แต่อย่าลืมล่ะ หัวแกเป็นของข้า

จบบทสนทนาประหลาดๆไปแล้วก็เดินมาหน้าโรงแรมคุยกับหนึ่งในแม่บ้านที่ตั้งวงเม้าท์กันอยู่จะได้ Interior Design Book มา เพราะเปโกล่าไม่อยู่เม้าท์ด้วยแล้วพวกเธอจึงไม่สนใจเรื่องแต่งบ้านแล้ว เข้าไปในโรงแรมคุยกับเดโบร่าหญิงชราที่นั่งเม้าท์กับกระเทยออสการ์ เธอจะบอกว่าเรามีโชคชะตาที่น่าสนใจ

1. โชคชะตาเหรอ?
2. ผมไม่สนใจหรอก

หากเลือกข้อสอง
เดโบร่า: อ้อเหรอ? แย่จัง คิดว่าจะได้คุยกันซักหน่อย ไว้วันหลังแวะมาคุยใหม่นะ

หากเลือกข้อแรก
ออสการ์: โอ้ เดโบร่าที่รัก แค่มีฉันเป็นเพื่อนคุยก็น่าจะพอแล้วนี่นา
เดโบร่า: ไม่ใช่ฉันไม่รักเธอแล้วนะออสการ์หวานใจ แต่โชคชะตาของหนุ่มคนนี้น่าสนใจจริงๆ
ออสการ์: อีกแล้วไง...เรื่องแบบนี้ฉันไม่ค่อยจะเข้าใจเลย
เดโบร่า: เธอมองไม่เห็นหรอก แต่ฉันเห็นมันชัดเจนเลย มีพลังงานมากมายรายล้อมวิญญาณของเธออยู่ น่าสนใจ...ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน เธอรวบรวมผู้คนอยู่สินะ เข้าใจละ ฉันจะไปด้วย ดูท่าทางคงจะมีแต่เรื่องสนุกๆนะ
ออสการ์: ด...เดี๋ยวสิ! เดโบร่า! คุณว่าไงนะ?
เดโบร่า: ออสการ์ที่รัก เธออยู่ที่นี่แล้วดื่มต่อไปก็ได้นะ
ออสการ์: ว่าไงนะ?
เดโบร่า: เอาละ ไปกันเถอะ เธอชื่อลาซโลใช่ไหม? ฉันเดโบร่า...ถ้าเธออยากรู้อะไรฉันจะบอกเท่าที่ฉันมองเห็น ฉันขอล่วงหน้าไปก่อนแล้วกัน

**Deborah has joined us!**

ออสการ์: เหงา....เหงาชะมัดเลย! ฉันคิดถึงเสียงหวานๆของเดโบร่ายอดดวงใจ นี่เป็นเพราะแก!

ถึงจะบ่นงั้นแต่ตอนนี้ออสการ์แอบเข้ามาอยู่ในกลุ่มเราเรียบร้อยแล้ว

**Oskar has joined us!**

เดินเข้ามาในคฤหาสน์ ไรน์บาร์คที่สองเจ้าเมืองจะออกมาต้อนรับ
ไรน์บาร์คII: ยินดีต้อนรับ ข้าคือสโตลเตลไฮม์ ไรน์บาร์คที่สอง

1. ผมสโตลเตลไฮม์ ไรน์บาร์คที่สาม – ไรน์บาร์คII: เอ่อ..ท่านลาซโล ข้าเคยได้ยินชื่อท่านมาแล้วนะ
2. ผมลาซโล

ไรน์บาร์คII: ข้าได้ยินข่าวลือเรื่องความกล้าหาญของท่านมามาก ถ้าเป็นเช่นนั้นข้าก็ยินดีจะให้ความร่วมมือ ฮ้า...เจอคนคุ้นหน้าด้วย
รามาด้า: ผมยินดีที่ท่านจำได้นะครับ ตอนนี้ผมทำงานให้ท่านลาซโล ขออภัยเรื่องกระบอกรูนแคนน่อนคราวก่อนด้วยครับ
ไรน์บาร์คII: แค่กๆ นั่น...ช่างมันเถอะ ท่านมาที่นี่เพื่อเจรจาใช่ไหม?

1. คุณก็ทำงานให้เครย์งั้นเหรอ?
2. เรามาขอความร่วมมือคุณสู้กับกูลูค

หากเลือกข้อแรก
ไรน์บาร์คII: แค่กๆ เอ่อ...ท่านมาทำอะไรที่นี่เหรอ?
(แล้วจะถามคำถามเดิมซ้ำให้เลือกข้อสอง)

ไรน์บาร์คII: ไม่คิดว่าจะได้ยินแบบนี้ อืม....เป็นเรื่องยากทีเดียว....
ไรน์บาร์คIII: ยากยังไงล่ะครับพ่อ? ดูสถานการณ์ตอนนี้แล้วเราน่าจะร่วมมือกับท่านลาซโลนะ ถึงกูลูคจะถอนกำลังออกไปแล้วแต่ก็อาจย้อนกลับมาเล่นงานมิดเดิ้ลพอร์ทได้นะครับ
ไรน์บาร์คII: เจ้าก็รู้นี่ว่ามิดเดิ้ลพอร์ทน่ะอยู่ได้ด้วยการค้าขาย
ไรน์บาร์คIII: พ่อจะพูดว่ากูลูคเป็นคู่ค้าคนสำคัญงั้นสิ?
รามาด้า: ฮื่อ ท่านติดต่อกับกูลูคผ่านทางบริษัทโอลาร์คมาริไทม์ หรือที่เรารู้จักกันในนามบริษัทเครย์เทรดดิ้ง
ไรน์บาร์คIII: บริษัทเครย์เทรดดิ้งงั้นเหรอ? จริงหรือครับพ่อ....น...นั่นมัน...
ไรน์บาร์คII: ฉันเองก็มีเหตุผลของฉัน อย่าโทษพ่อเลยลูกเอ๋ย ที่เจ้าอยู่ดีกินดีทุกวันนี้ก็เพราะพ่อนะ ยังกล้าว่าพ่อแบบนี้อีกเหรอ?
ไรน์บาร์คIII: โธ่....ท...ทำไม!
มิคกี้: โธ่....นายน้อย...
ไรน์บาร์คII: ท่านลาซโล ข้ามีข้อเสนอ ..... ข้าจะให้อิสระท่านทำได้ทุกอย่างบนเกาะนี้และจะให้ออกเรือใช้น่านน้ำของเราได้ตามสะดวกด้วย แต่ท่านห้ามบอกใครเรื่องที่ข้าติดต่อกับเครย์เทรดดิ้ง ถึงข้าจะช่วยเหลือท่านตรงๆไม่ได้ แต่ท่านก็ยังใช้เกาะนี้ทำหลายๆอย่างได้ คิดว่าไงล่ะ?

1. ก็ไม่เลวนะ
2. ฟังดูพูดเองเออเองชัดๆ

(เลือกข้อไหนก็เหมือนกัน)
ไรน์บาร์คII: งั้นก็เป็นอันตกลงนะ เอ้า หมดธุระแล้วก็ไปได้แล้ว
ซีกูลด์: เราจะเชื่อใจเขาได้แน่เหรอครับ?

พอเราออกไปแล้วไรน์บาร์คจะคุยกับพ่อ
ไรน์บาร์คIII: พ่อครับ
ไรน์บาร์คII: หา? ยังอยู่อีกเรอะ? มิคกี้ เจ้าหนูเดซี่ยังอยู่ดีหรือเปล่า? วันนี้เหนื่อยเป็นบ้า แวะไปหาเจ้าหนูนั่นหน่อยดีกว่า
มิคกี้: เอ่อ....
ไรน์บาร์คIII: พ่อครับ คือว่า....

ทางด้านลาซโลจะออกมาที่ลานหน้าบ้าน เดินออกนอกรั้วมาแล้วเลี้ยวซ้ายจะพบหีบใส่ Fancy Console กลับมาคุยกับแรคกิที่ท่าเรือก่อนเราขึ้นเรือไรน์บาร์คจะขอขึ้นเรือไปด้วยเพราะอยากออกไปเห็นโลกกว้าง เขาเห็นว่าลาซโลรู้เยอะและเขาต้องการก้าวข้ามพ่อของตัวเองด้วย ส่วนมิคกี้ก็ถูกไล่ออก เลยขอมาอยู่กับเรา

1. มาด้วยกันสิ
2. ก็ช่วยไม่ได้นี่เนอะ

(เลือกข้อไหนก็เหมือนกัน)

ไรน์บาร์คIII: ขอบคุณมาก ท่านเป็นคนดีจริงๆ ทีนี้ถึงตาท่านแสดงความจริงใจบ้างละ เพื่อนเอ๋ย สหายเราคนหนึ่งเป็นนักแกะสลัก ช่วยนำกลัดกุหลาบผลงานของเขามาให้เราหน่อยได้ไหม? ....เพื่อพิสูจน์มิตรภาพชั่วนิรันดร์ของเรา.... หากทำได้เราขอสาบานว่าจะติดตามท่านโดยไม่หวั่นอุปสรรคใด

เราจะต้องไปหา Rose Crest มาให้ได้ก่อนค่อยกลับมาคุยกับเจ้านี่ ตอนนี้ก็ช่างหัวปล่อยมันยืนตากลมที่ท่าเรือไป ให้กลับขึ้นเรือ เอาซีกูลด์ออกจากกลุ่มแล้วเข้ามามิดเดิ้ลพอร์ทอีกครั้ง คุยกับคีนที่ยืนอยู่ที่เดิมเขาจะขอให้เราจ้างเขา 10000 พ็อชจะยอมเป็นพวก

1. ได้เลย
2. แพงไปนะ

หากเลือกข้อแรก
เราจะจ่าย 10000 potch และได้คีนเป็นพวก

หากเลือกข้อสอง
คีน: งั้นลดเหลือ 9999 potch แล้วกัน ลดไม่ได้แล้วนะ

1. วันหลังแล้วกัน
2. ได้ ผมจะจ่าย

หากเลือกข้อแรก
คีน: งั้นฉันจะรอจนกว่าเธอจะมาจ้างฉัน

หากเลือกข้อสอง
เราจะจ่าย 9999 potch และได้คีนเป็นพวก จากนี้ไปเราสามารถเข้าใช้ห้องสารภาพบาปได้แล้ว

**Keen has joined us!**

---

เป้าหมายต่อไปล่องเรือไปที่เกาะนานัล หรือหากได้วิกิเป็นพวกแล้วก็เทเลพอร์ทไปที่เนย์แล้วค่อยไปนานัลจะเร็วกว่ามาก

ศัตรูที่พบบนเกาะนานัล – Kooluk Archer, Kooluk Captain, Kooluk Soldier,

ลิโน่จะขอเข้ากลุ่มเราและเตือนว่าเจ้าเกาะนานัลค่อนข้างมีอารมณ์รุนแรง เมื่อขึ้นมาบนเกาะคุยกับทหารที่ขวางทางเข้าอยู่เราจะต้องสู้กับทหารกูลูค Kooluk Soldierx2, Kooluk Soldierx3
ลิโน่: อย่าบอกนะว่าเกาะนี้ตกเป็นของกูลูคไปแล้ว ฉันว่ายังไงคนที่นี่ก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆแบบนี้หรอก

แอกเซลลูกชายเจ้าเกาะจะออกมาพร้อมชาวบ้านจำนวนหนึ่งแล้วโวยที่พวกเราทำร้ายทหารของกูลูค
แอกเซล: ทำอะไรของพวกแกเนี่ย? จับมัน!
ชาวบ้านจะเข้ามาล้อมเราไว้
แอกเซล: รู้เลยว่าพวกแกมานานัลทำไม ข้าแอกเซลผู้เก่งกล้าจะทำให้พวกแกนึกเสียใจที่มาที่นี่

พวกเราจะถูกพาตัวมายังคฤหาสน์ของเจ้าเกาะนานัล
เจ้าเกาะนานัล: ราชาลิโน่จงฟัง...เกาะนี้เราไม่ยกให้ใครเด็ดขาด โดยเฉพาะโอเบล แต่ด้วยเห็นว่าเจ้าอุตส่าห์มาถึงนี่จะลองฟังเรื่องของพวกเจ้าดูสักหน่อยก็ได้
แอกเซล: พ่อ.....
พอเราเล่าเรื่องให้ฟังก็ตกใจ
เจ้าเกาะนานัล: อะไรนะ? เธอคือผู้นำงั้นเรอะ? คิดว่าเป็นชาวโอเบลธรรมดาๆเสียอีก เธอมีหลักฐานไหมล่ะ?
ลิโน่: ลาซโล โชว์ตราทองให้เขาดูเป็นหลักฐานว่าฉันยอมรับเจ้าแล้ว
หลังเอาตราทองให้ดูเจ้าเกาะจะเชื่อเรา
เจ้าเกาะนานัล: แสดงว่าพวกเจ้าไม่ได้มาเพื่อตีนานัลไปเป็นเมืองขึ้นสินะ
ลิโน่: เรามาขอความร่วมมือ เราไม่เหมือนกูลูคที่คิดแต่จะบุกรุก และเราก็ไม่ได้มาในฐานะราชาของโอเบลด้วย
เจ้าเกาะนานัล: เจ้าพูดว่า "บุกรุก" งั้นเรอะ? จริงๆไม่นานมานี้ก็มีชายคนนึงมาที่นี่....
ลิโน่: ชายคนนึง?
เจ้าเกาะนานัล: ใช่ ชายชื่อทรอย แม่ทัพเรือของกูลูค เขาเข้ามาตรวจสอบที่หมู่บ้านเราแล้วบอกว่าจะไม่เข้ามายุ่มย่ามกับเรา แล้วบอกว่าจะปล่อยให้เราจัดการเรื่องของเราเอง
ลิโน่: แต่นั่น....
มิสึบะ: ไม่รู้ตัวอีกเรอะ พวกนายโดนหลอกแล้ว กูลูคแค่พยายามเอาเปรียบพวกนายแค่นั้นแหละ
เจ้าเกาะนานัล: ฟังกันก่อนสิ ข้อเสนอของกูลูควางใจได้นะ พวกแกนี่มันหัวดื้อจริงๆ จู่ๆก็บุกเข้ามาแบบนี้ยังมีหน้ามาขอความร่วมมือกันอีก แบบนี้เราก็ไม่เห็นว่ากูลูคกับพันธมิตรหมู่เกาะจะต่างกันตรงไหน แถมพวกแกยังจะป่าเถื่อนกว่าซะอีก มาถึงก็มาเล่นงานคนของกูลูคแบบนี้
ลิโน่: เอ่อ....แต่ว่า....
เจ้าเกาะนานัล: เข้าใจแล้วก็ดี ได้เวลาลงโทษแล้ว โทษของการทำร้ายแขกของเราน่ะหนักมากนะ
แอกเซล: พ่อ ผมมีงานเหมาะๆให้พวกนี้ทำนะ
เจ้าเกาะนานัล: เออ ใช่ ใช้เจ้าพวกนี้ไปทำนั่นดีกว่า..... เราจะปล่อยพวกแกถ้ายอมทำตามแต่โดยดี ว่าไงล่ะ? แต่ยังไงก็ปฏิเสธไม่ได้อยู่แล้วนี่เนอะ ในต้นไม้เอลฟ์ยักษ์บนเกาะนี้มีแท่นวางยาที่เรียกว่าโอสถเอลฟ์อยู่ ข้าอยากให้พวกแกนำมันมาให้เราคืนนี้
ลิโน่: ว่าไงนะ? จะให้เราเป็นขโมยเรอะ?
เจ้าเกาะนานัล: ปล่าวๆ เราแค่ขอยืมแล้วค่อยเอาไปคืนทีหลัง คุณคงรับข้อเสนอใช่ไหม ราชาแห่งโอเบล? เอ้อ ใช่ คุณไม่ได้มาในฐานะราชานี่เนอะ โทษที ยังเหลือเวลาอีกเยอะกว่าจะค่ำ ไปพักที่โรงแรมในจตุรัสก่อนสิ ฉันเชื่อในตัวพวกคุณนะ

เราจะถูกนำตัวมาขังในคุก (โรงแรม?) เปิดหีบจะพบ Old Book vol.4 (หากพลาดจะกลับมาเอาไม่ได้แล้ว) แล้วสำรวจแผ่นไม้ (เตียง) เพื่อพักผ่อน พอตกกลางคืนให้ออกมาที่สี่แยกแล้วออกไปทางแยกด้านขวาบน เราจะมาถึงเส้นทางสู่ดินแดนเอลฟ์

ศัตรูที่พบบนเส้นทางเอลฟ์ – Rock Crab, Wicked Hen

เดินตามทางจนเข้ามาในต้นไม้ยักษ์ของเอลฟ์ หยิบยาแล้วกลับออกมา ลิโน่จะแปลกใจที่งานนี้ง่ายเกินไป หลังพวกเราออกไปแล้ว พวกเอลฟ์ที่แอบดูอยู่ก็คุยกัน

ผู้เฒ่าเอลฟ์: ........
เซลม่า: ปล่อยพวกนั้นไปแบบนี้จะดีแล้วเหรอคะ?
ผู้เฒ่าเอลฟ์: ดีแล้ว พวกมนุษย์โง่เง่าต้องได้รับบทเรียนเสียบ้าง
เซลม่า: .....?

---

ทางด้านลิโน่กลับมาเอายาให้เจ้าเกาะนานัลในตอนเช้า
เจ้าเกาะนานัล: เป็นรุ่งอรุณที่สดใสมากนะว่าไหม?
ลิโน่: ไม่เห็นจะสดใสตรงไหน
เจ้าเกาะนานัล: ถ้ารู้ว่างานง่ายแบบนี้เราคงทำเองไปแล้ว เอ้า ตามสัญญา พวกท่านเป็นอิสระแล้ว

แอกเซลจะเข้ามาแจ้งว่าเขาเอายาให้พวกทหารกูลูคที่ถูกเราเล่นงานแล้ว
ลิโน่: อ้อ ที่แท้ก็เพื่อกูลูคนี่เอง นี่พวกเจ้ายอมอ่อนข้อให้เจ้าพวกนั้นแล้วรึเนี่ย?
เจ้าเกาะนานัล: ไม่ใช่แบบนั้น เราแค่ทำตามที่เราเห็นว่าควร ถ้าท่านจะมองแบบนั้นมันก็เรื่องของท่าน เราไม่สนคำพูดของพวกหัวขโมยหรอก
ลิโน่: หัวขโมยน่ะมันพวกเจ้าตะหากล่ะ!

เจ้าเกาะจะให้แอกเซลนำพวกเราไปส่งที่ท่าเรือ ระหว่างทางเซลม่าจะเข้ามาจับกุมเรา
เซลม่า: มีคนอยากคุยกับพวกแก มาด้วยกันหน่อยสิ
แอกเซล: นี่เรอะวิธีการขอร้องคนน่ะ? เพราะงี้ไงฉันถึงเกลียดเจ้าพวกเอลฟ์ เข้ามาสู้กันเลยดีกว่ามา!
ลิโน่: เอาน่า ลองฟังเรื่องของเธอดูก่อนก็ได้นี่
เซลม่า: ขอบใจท่านมาก ฉันเองก็ไม่อยากให้ดาบแปดเปื้อนโดยไร้เหตุผลหรอกนะ โปรดมาทางนี้

เราจะตามเซลม่ามาจนเข้ามาในที่ๆหนึ่ง.....
แอกเซล: เฮ้ย! นี่มันคุกนี่!
เซลม่า: ขอโทษด้วยนะ แต่ช่วยอยู่ที่นี่สักพักได้ไหม?
ลิโน่: ชิ! คนเกาะนี้นี่ช่าง....
แอกเซล: ว่าไงนะ?
ลิโน่: เปล๊า~
ผู้เฒ่าเอลฟ์: ทำได้ดีมากเซลม่า
ลิโน่: เราเป็นคนขโมยยาท่านไปเอง ต้องขออภัยด้วย
เซลม่า: ใช่ ทุกอย่างเป็นไปตามแผน
ลิโน่: ว่าไงนะ?

1. ที่แท้คุณก็วางแผนไว้เองเหรอ?
2. หมายความว่าไง?

(ตอบข้อไหนก็เหมือนกัน)

ผู้เฒ่าเอลฟ์: ฉันทนดูพวกมนุษย์มานานแล้ว เดี๋ยวก็เอาแต่ปลูกสร้างสิ่งก่อสร้าง เดี๋ยวก็อ้างตัวเป็นเจ้าของเกาะ แต่ฉันจะไม่ยอมให้พวกนั้นยกเกาะนี้ให้ใครแน่
แอกเซล: แกหมายความว่าไง?
ผู้เฒ่าเอลฟ์: พวกมนุษย์ช่างน่าเกลียด และทำร้ายคนอื่นได้โดยไม่คิดก่อนแบบที่ไม่มีเผ่าไหนทำ สาเหตุที่เราไว้ชีวิตเจ้าเพื่อที่พวกเจ้าจะต้องอยู่ดูโศกนาฏกรรมที่กำลังจะเกิดขึ้นที่นี่ไง แต่พวกเจ้าก็คงรอดชีวิตอยู่ต่ออีกแค่ 2-3 วันเท่านั้นแหละ ขอให้สนุกนะ
พวกเอลฟ์เดินออกไป
แอกเซล: เฮ้ย! ปล่อยเราออกไปนะ!

ให้เราคุยกับทุกคนในห้อง สักพักเซลม่าจะมาช่วยเราออกไป
เซลม่า: ออกมาเร็ว! แล้วรีบมาที่หมู่บ้านเดี๋ยวนี้เลย!
ลิโน่: เกิดอะไรขึ้น?
แอกเซล: ช่างมันเถอะ รีบออกไปกันเถอะน่า!

เมื่ออกมาจะพบชาวบ้านถูกทหารกูลูคเล่นงาน "เราได้คำสั่งมาให้ฆ่าพวกแกให้หมด กล้าดีนักนะที่เอายาพิษให้เรากิน เจ้าพวกคนทรยศ!"
เราจะต้องสู้กับ Elite Soldierx2, Elite Soldierx3, Elite Soldierx3 เมื่อเอาชนะได้ทั้งสามรอบแล้ว ลิโน่จะเข้าไปปลอบแอกเซล
แอกเซล: ไปให้พ้น! ฉันอยากอยู่คนเดียว!
แล้วเจ้าเกาะจะออกมา
แอกเซล: พ่อ! ผมถูกหลอก! ที่ผมเอาให้พวกนั้นจริงๆมันเป็นยาพิษ!
เจ้าเกาะนานัล: รู้แล้วหละ แต่นั่นไม่ใช่ความผิดพวกเขาหรอกนะ ยังไงสักวันมันก็ต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้ว เพียงแค่เร็วกว่าที่คิดไปนิดเท่านั้นเอง แอกเซล ช่วยร่วมทางไปกับพวกเขาได้ไหม?
แอกเซล: พ่อเชื่อใจเจ้าพวกนี้เหรอ?
เจ้าเกาะนานัล: ถ้าพ่อตัดสินใจผิดพ่อก็ยอมชดใช้ด้วยชีวิต แต่ถ้าการร่วมมือเป็นหนทางเดียวที่จะหลุดพ้นชะตากรรมแบบนี้ได้ก็ต้องลองดู ขออภัยเรื่องเมื่อครู่ด้วย ให้พวกเราร่วมมือกับท่านเถอะ

1. ตกลง เรามาสู้ด้วยกันเถอะ!
2. ถ้าพูดงั้นละก็...ลิโน่ "เฮ่ย! ใจร้ายไปหน่อยแล้ว เจ้าเกาะครับ เราต้องการร่วมมือกับพวกท่าน เรามาช่วยกันป้องกันการบุกของพวกกูลูคด้วยกันเถอะ

เจ้าเกาะนานัล: ขอบคุณท่านมาก.... เพื่อแสดงถึงความจริงใจ ผมขอฝากลูกชายไว้รับใช้ท่าน โปรดใช้ความสามารถเขาให้เต็มที่เลยนะ
แอกเซล: ย....ยินดีที่ได้รับใช้นะ

**Axel has joined us!**

ตัดมาทางกูลูค
ผู้บัญชาการ: ดูเหมือนแผนยึดครองนานัลของเราจะไม่สำเร็จนะ ถ้าจะเล่นกับหมาบ้าต้องระวังหน่อยนะ
คอลตัน: แต่ท่านทรอยไปยังนานัลแล้วนะครับ
ผู้บัญชาการ: บ้า! วิธีการของเจ้านั่นกินเวลานานเกินไป ถ้าไม่อยากเสียกำลังของของทหารที่มาจากฐานใหญ่ไปหมดซะก่อนเราต้องขยายกำลังลงใต้ให้เร็วกว่านี้... ถ้าพวกนั้นรวมกำลังกันได้เมื่อไหร่ละยุ่งแน่ คอลตัน อย่าไปบอกทรอยเรื่องนี้นะ
คอลตัน: ทราบแล้วครับ

ตัดมาทางเราก่อนออกจากนานัลไปรวมเพื่อนสักนิด ให้เดินไปที่บ่อน้ำร้อนคุยกับชายหน้าบ่อเขาจะพูดเรื่องรูนมาสเตอร์สาวสวยที่มาทำงานที่ร้านรูน จากนั้นเดินกลับเข้าหมู่บ้านมา (เห็นกุนเตอร์เดินเกะกะแถวนั้นก็คุยกับมันด้วย แต่ยังไม่ได้เป็นพวกตอนนี้หรอก) เดินเข้ามาคุยกับมานูในโรงแรม เขาจะเล่าว่าเขาใช้ลิฟท์ของเขาหนีออกจากโอเบลมาได้
มานู: ว่าแต่ คุณรู้จักคนที่ล่องเรือยักษ์นั่นออกมาไหม? ลิฟท์ของผมต้องเป็นประโยชน์กับเรือยักษ์ลำนั้นแน่
เราจะเล่าเรื่องให้ฟัง
มานู: หา!! นั่นเรือของคุณเรอะ!?

1. ใช่ มาร่วมมือกับเราไหม? – มานู: ไปครับ! ไป! จะมัวรออะไรอยู่ล่ะ
2. ..... – มานู: ให้ผมไปด้วยเถอะครับ
   

ตอบข้อแรก

**Manu has joined us!**

ที่พนักรับแขกหน้าโรงแรมจะพบริต้า ถ้าเงินเยอะพอและมั่นใจฝีมือไพ่นกกระจอกก็มาท้าริต้าเล่นไพ่ริต้าปอง (กติกาตามลิงค์)

เอาชนะโดยกินเงินเธอให้ได้ 500 potch (ชนะประมาณสามครั้งติด) ริต้าจะตังค์หมด ให้เราคุยกับริต้าอีกรอบ
ริต้า: อะไร กลับมาเยาะเย้ยชั้นรึไง?

1. อยากไปดูเรือฉันไหม? – ริต้า: ว่าไงนะ? ไปสิไป! ถึงนายจะไม่ให้ไปชั้นก็จะไปละ!
2. ไม่ได้มาเยาะเย้ยซะหน่อย... – ริต้า: งั้นก็อย่ามายุ่งกับชั้นเลย

เลือกข้อแรก

**Rita has joined us!**

เดินไปคุยกับคนที่เดินไปมาหน้าร้านเกราะเขาจะพูดเรื่องรูนมาสเตอร์สาวสวยเช่นกัน เสร็จแล้วให้เดินมาคุยกับคนเฝ้าร้านรูน จะมีคำสั่งเพิ่มขึ้นมา

1. ร้านนี้ทำเรื่องรูนใช่ไหม?
2. ขอพบรูนมาสเตอร์หน่อย
   

หากเลือกข้อแรกจะเป็นเมนูติด-ถอด-ซื้อรูนปกติ ให้เลือกข้อสอง
คนเฝ้าร้าน: ว่าแล้วเชียว ลูกค้าที่มาที่นี่ก็เป็นงี้ทุกราย ไม่ต้องค้าขายกันพอดี คุณจีน! มีลูกค้ามา!
จีน รูนมิสเทรสสาวสวยจะเดินออกมา "มีอะไรให้ช่วยคะ?"

1. ใส่รูนให้หน่อย
2. ถอดรูนให้หน่อย
3. มาร่วมมือกับพวกเราเถอะ

หากเลือกสองข้อแรก จีนจะติด/ถอดรูนให้แล้วจากไป ต้องคุยกับเจ้าของร้านเพื่อขอพบจีนอีกรอบ (และจะได้ดูฉากเปิดตัวจีนเดินฉุยฉายใหม่) ให้เลือกข้อสาม
จีน: ไอเดียดีนะ ถึงฉันอยู่ที่นี่ต่อก็คงไม่ดีต่อร้านนี้เท่าไหร่
คนเฝ้าร้าน: เอ่อ...ผมไม่ได้พูดงั้นนะ
จีน: ไปกันเถอะ หึหึ เรามาสนุกกันดีกว่า

**Jeane has joined us!**

หลังจากนี้เราสามารถติด/ถอดรูนบนเรือได้แล้ว โดยไปหาจีนที่ชั้นสาม

กลับมาที่ท่าเรือจะพบเซลม่ายืนอยู่ เธอบอกว่าถูกขับไล่ออกจากหมู่บ้านเพราะปล่อยตัวเราออกมาจึงขอเราขึ้นเรือไปด้วย โดยเชื่อว่าตนเองทำในสิ่งที่ถูกต้อง และสักวันผู้เฒ่าและคนอื่นๆจะเข้าใจ

1. ไปด้วยกันเถอะ
2. ขอคิดดูสักพักนะ – เซลม่า: ก็ได้...

เลือกข้อแรก

**Selma has joined us!**

---

เป้าหมายต่อไปเราจะไปพาชาวเกาะเนย์มาเป็นพันธมิตร ให้ล่องเรือไปยังเกาะเนย์ เมื่อมาถึง ชีปูจะบอกว่าอยากไปร้านเทรด ให้เราจัดทีมโดยพาชีปูเข้าทีมมาด้วยแล้วไปที่หมู่บ้านเนย์โคบอลต์ (ลงจากท่าแล้วขึ้นบันไดยาวด้านขวามือ) ถ้ายังไม่ได้เอาวิกิเป็นพวกก็จะพบวิกิตอนนี้ เดินเข้ามาคุยกับคนในร้านเทรดแล้วกลับออกมาระหว่างข้ามสะพานจะพบเนย์โคบอลต์นาลกุลเดินมาชนเรา แล้วจะมีแมวอ้วนอีกตัวชื่อแชมโปวิ่งตามนาลกุลมา หลังสองตัวนั้นไปแล้วลาซโลก็พบว่าตราทองถูกชิงไปแล้ว

1. ตราทองหายไป!
2. ตราทอง....ถูกขโมยไปแล้ว!

(ตอบข้อไหนก็ได้)

ให้เราเดินกลับมาหมู่บ้านเนย์โคบอลต์ แล้วเดินไปข้างโกดัง จะพบแมวสองตัวดูตราทองที่ฉกเรามาอยู่
แชมโป: ดูสิ นาลกุล ดูจากมุมนี้สวยจังเลย มันส่องแสงด้วย
นาลกุล: พอได้แล้วแชมโป เอาคืนมา ท่าทางมันขายได้หลายตังค์อยู่ อย่าทำเปื้อนล่ะ
แชมโป: นายจะขายเหรอ? มันสวยออกนะ
นาลกุล: แกคิดว่าฉันลำบากทำแบบนี้เพื่ออะไรกันเล่า!

นาลกุลหยิบตราทองคืน ชีปูและเราจะเดินเข้ามาถาม

ชีปู: พวกนายเห็น ของสีทองๆรูปร่างแบบนี้ไหม?

1. เอาตราทองคืนมา!
2. เอ่อ....พวกนายเห็นตราทองไหม?

(ตอบข้อไหนก็เหมือนกัน)

นาลกุล: ไม่เห็น
แต่ชีปูจะสงสัยเลยขอเข้ามาค้น นาลกุลโยนตราทองให้แชมโปแต่รับพลาดจนตราทองตกลงไปในโกดังและหนูมาคาบเอาไป ลาซโลจะอธิบายว่าตราทองจำเป็นสำหรับการรวบรวมคน ทำให้นาลกุลรู้ว่าพวกเราเป็นคนที่กำลังสู้กับกูลูค และเราคือลาซโลผู้นำพันธมิตรหมู่เกาะ

ชีปู: ส่วนฉันเป็นมือขวาของเขา ชีปู อนาคตพ่อค้าผู้ยิ่งใหญ่
นาลกุล: หา! งั้นนายก็คือชีปูในตำนานคนนั้นน่ะสิ
แชมโป: ชีปู เราได้ยินเรื่องของนายที่เดินทางออกจากหมู่บ้านเพื่อสำรวจโลกกว้างมานานแล้ว
ชีปู: เอ๋ ฉันดังขนาดนั้นเลยเหรอ? อ่า...รีบๆช่วยกันหาตราทองเถอะนะ
นาลกุล: งั้นมาตกลงกันหน่อย เราจะหาตราทองคืนมาให้นาย แจ่....ขอเราขึ้นเรือไปด้วยนะ ขอโทษที่ขโมยของพวกนายนะ แต่...ขอร้องหละ!
แชมโป: ให้ผมขึ้นเรือด้วย!!
แล้วแชมโปจะอาสาขอจับหนูให้เรา
นาลกุล: ถึงจะเห็นอย่างนี้ แต่ฝีมือจับหนูของเจ้านี่ใช่ย่อยเลยนะ เก่งเหมือนแมวเลยหละ (ก็แมวนี่หว่า)

1. ได้ ฉันเชื่อใจนายนะ
2. ฉันไม่เชื่อใจพวกหัวขโมยหรอก

หากเลือกข้อสอง
นาลกุล: ขอโทษด้วยนะ แต่ขอร้องหละ เราผิดเองที่ขโมยตราทองมา แต่....เราก็อยากสู้เหมือนคุณชีปูนะ

1. ได้ งั้นฉันเชื่อใจพวกนาย
2. ยกโทษให้ไม่ได้ (นาลกุลจะกลับไปขอร้องใหม่เรื่อยๆ)

เลือกเชื่อใจเจ้าสองคนนี้ จะเข้าเป็นพวก

**Nalkul has joined us!**

**Champo has joined us!**

จากนั้นเราจะต้องบังคับแชมโปเล่นมินิเกมส์จับหนู

ในตอนนี้เราจะเล่นแบบพื้นปกติ, จำนวนหนูน้อย จับหนูให้ได้สามตัวแล้วจะพบตราทองในกรงหนู หลังได้ตราทองคืน นาลกุลและแชมโปจะขึ้นเรือไป

กลับมาในเมืองฝั่งมนุษย์ (หรือเทเลพอร์ทกลับเรือแล้วเข้ามาใหม่เร็วกว่า) เข้าโรงแรมไปจะพบแกเร็ธที่ห้องซ้ายบน เราจะถามเขาเรื่อง Rose Crest เขาจะตอบว่ากลัดกุหลาบเป็นงานที่เล็กและปราณีตที่สุดเท่าที่เขาเคยทำมาและมันไม่ได้มีไว้ขาย

1. ก็คงงั้นแหละนะ – แกเร็ธ: งั้นลาก่อนครับ
2. จริงๆคือเรนบาร์คเขาฝากมา.... – แกเร็ธ: อ้อ เขาจ่ายเงินเรียบร้อยแล้วหละเอ้า ฝากเอาไปให้เขาด้วยนะ

เลือกข้อสองเราจะได้ Rose Crest มา เดินมาที่ห้องถัดมาจะมีคนเล่าเรื่องหญิงบ้าพลังอารมณ์ร้อนที่ทำลายโรงแรมที่มิดเดิ้ลพอร์ทตอนที่มีคนมาล้อเธอ ออกจากโรงแรมแล้วไปคุยกับหัวหน้าเกาะนี้ที่บ้านเขา (อยู่ใกล้ร้านตีอาวุธ) เพื่อคุยเรื่องการขอความร่วมมือ (ต้องคุยด้วยสามครั้ง)

หัวหน้าเกาะเนย์: มีเรื่องอะไรเหรอ? / หา! พวกท่านจะสู้กับกูลูคงั้นเหรอ? อย่าเชียวนะ! อย่าให้ฉันต้องเข้าไปพัวพันกับเรื่องวุ่นๆแบบนั้นเลย / ช่วยแสดงอะไรสักอย่างที่บอกถึงความชอบธรรมของเธอหน่อยสิ

1. แสดงตราทอง
2. ไม่แสดงตราทอง – เจ้าเกาะ: โทษทีนะ งั้นออกไปเถอะ ฉันอยู่ได้อีกไม่กี่ปีแล้ว อย่ารบกวนคนแก่เลย

เลือกข้อแรกเพื่อแสดงตราทอง

หัวหน้าเกาะเนย์: ตราทอง...กษัตริย์แห่งโอเบลวางใจฝากอำนาจไว้กับเจ้าเชียวเหรอ? ไว้ใจเจ้านี่นะ?

1. ได้โปรดให้ชาวเนย์มาร่วมมือกับเราเถอะ
2. ฮื่อ มาร่วมสู้ด้วยกันเถอะ

(ตอบข้อไหนก็เหมือนกัน)

หัวหน้าเกาะเนย์: หมู่บ้านนี้อยู่ได้ด้วยการค้าขาย แต่ตอนนี้คนส่วนใหญ่ย้ายไปที่อื่นอย่างโอเบลหมดแล้ว แต่ที่นี่ก็ยังน่าอยู่ เรามีความสัมพันธ์ที่ดีกับเนย์โคบอลต์และอยู่ด้วยกันอย่างสันติ จะว่าไปแล้วให้ความร่วมมือกับเธอก็ดีเหมือนกัน แต่ถ้าทำแบบนั้นหมู่บ้านนี้อาจถูกโจมตีก็ได้ ทำไงดี?

1. .....
2. เราไม่รับผิดชอบหรอก

(ตอบข้อไหนก็เหมือนกัน)

หัวหน้าเกาะเนย์: เธอก็ดีแต่อ้างอุดมการณ์จนมองไม่เห็นความจริง เฮ้อ...เพื่อความปลอดภัยของหมู่บ้าน ให้ตาแก่คนนี้ช่วยเธอซะหน่อยก็ได้ พาชาวเมืองที่อยากขึ้นเรือไปกับเธอได้เลยนะ

แล้วหัวหน้าเกาะจะบอกให้เรากลับมาใหม่ เพราะยังมีคนที่อยากร่วมมือกับเราและรู้ความเคลื่อนไหวของกูลูคแม้เขาจะพยายามปิดข่าวเพื่อรักษาความสงบสุขของหมู่บ้าน ให้เรากลับมาที่ท่าเรือ หลังขึ้นเรือไปแชมโปและนาลกุลจะคุยกัน
แชมโป: นี่นาลกุล จะดีเหรอที่เราไม่ชวนคนอื่นมาด้วยน่ะ?
นาลกุล: คนอื่นเขาก็มีชีวิตของตัวเอง แต่เรื่องแบบนี้เราไม่ยอมพลาดหรอก ไปเถอะ เราจะจัดการกูลูคแล้วกลับมาที่นี่อีกครั้งอย่างยิ่งใหญ่ เราจะดัง! เราจะเป็นอย่างคุณชีปู!
แชมโป: ช่าย! ฉันว่าคุณชีปูดูไม่เหมือนคนที่จะออกไปผจญโลกเลยนะ
นาลกุล: เจ้าโง่ ลูกผู้ชายเขาไม่มัวแต่มาวางมาดทำเก่งหรอก
แชมโป: ว้าว เพิ่งรู้นะเนี่ย
นาลกุล: ไปกันเถอะ
แชมโป: คร้าบ!

---

Go To The Next Chapter>>