SuikodenIII vol.1
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
Prologue 1 : ฮิวโก้และฟุบ้า
ตอนแรกเป็นเนื้อเรื่องของฮิวโก้และฟุบ้าครับ นำเดินเรื่องเรื่อยๆตามสไตล์การ์ตูนเพื่อนรักสัตว์เลี้ยงทั่วไปแต่ก็ปูพื้นเพบรรยากาศกราสแลนด์ซึ่งเป็นฉากหลักของเรื่องได้อย่างดีสมเป็นตอนเปิดเรื่อง เปิดเรื่องตอนลูเซียคลอดฮิวโก้ท่ามกลางชาวคารายาและเป็ดตัวหนึ่งที่มานั่งเก๊กพ่นควันบุหรี่ให้เด็กดม ลูเซียตั้งชื่อให้เด็กคนนี้ว่าฮิวโก้ซึ่งมีความหมายในภาษาคารายาว่า "ขนธนู" ตอนเด็กๆฮิวโก้เดินทางมากับพวกนักล่าของคารายาและพบกับกริฟฟินที่ถูกนายพรานยิงตกเพื่อเอาเล็บและขน มีลูกนกกริฟฟินหลบอยู่ใต้ซากแม่ของมันด้วย (ซึ่งก็คือฟุบ้านี่แหละ) แรกๆก็ไม่เชื่องคนเท่าไหร่ (เพราะแม่มันถูกคนยิงตาย)
พอโตได้สักพักลูเซียก็เอาเข้ากรงเตรียมส่งโรงทำลูกชิ้นนครสวรรค์ แถมบอกฮิวโก้ว่า "หมามันยังเฝ้าบ้านได้แต่ฟุบ้าดีแต่กิน" (แม่อะไรใจร้ายจริง)
ฮิวโก้ง้อยังไงลูเซียก็ไม่เปลี่ยนใจ เลยต้องแอบพังกรงเอาฟุบ้ามาปล่อยในป่ากลางดึก โชคไม่ดีฟุบ้าไปเหยีบโดนกับดัก พอฮิวโก้เข้ามาช่วยก็ต้องเจอฝูงหมาป่าที่ได้กลิ่นเลือด ขณะฮิวโก้กำลังจะแย่ฟุบ้าก็หลุดจากกับดักมาช่วยเหลือ
ฟุบ้าแบกฮิวโก้ที่หมดสติขึ้นหลังกลับมาบ้าน ชาวคารายาต่างฉลองชื่นชมทั้งฮิวโก้ที่หาญสู้หมาป่าและฟุบ้าในฐานะสมาชิกชาวคารายาคนใหม่ จิมบ้าร้องเพลงสไตล์คารายา เนื้อเพลงของแต่ละที่บ่งบอกวัฒนธรรมความเชื่อของเผ่านั้นๆได้เป็นอย่างดี (ของอัลมาคินันตอนจบเนื้อหาซึ้งสุดยอด >.<)
เติมจอกเงินนั้นให้เต็มเสีย
เราขอร่วมฉลองกับเจ้าผู้ไม่รู้จักตาย
เติมจอกทองนั้นให้เต็มเสีย
เราขอร่วมฉลองกับเจ้าผู้เป็นพี่น้องแห่งเรา
พวกเราคือบุตรแห่งผืนธรณี
เราถือกำเนิดบนไกวเปลแห่งทุ่งกว้าง
ก่อนเราจะใช้ผืนดินนี้ฝังร่างเรา
เราขอร่วมฉลองกับเจ้าผู้เป็นสหายแห่งเรา
ฮูเร ฮูเร ฮูเร ....
Prologue 2 : เทพธิดาสีเงิน
เรื่องราวของคริสช่วงหนึ่งปีก่อนเริ่มเนื้อเรื่องภาคสามและเล่าย้อนไปถึงเรื่องราววัยเด็ก คุณอากิเขียนถึงคริสแต่ละตอนซึงมากๆเลยครับ และแน่นอน ตอนประทับใจของเล่มนี้ที่ผมจะแปลจะเป็นอื่นไปไม่ได้นอกจาก Chris Chapter นี่แหละ เชิญรับชมโหลดมหาโหดได้เลย (8.7 MB)
จบ Prologue ไปก็เริ่มเนื้อเรื่องหลัก ....
พวกฮิวโก้ที่มาเล่นน้ำที่ลำธารได้สังเกตเห็นกลุ่มคนต้องสงสัย (พวกของลุค) ในป่า พอไปเล่าเรื่องนี้ให้จิมบ้าฟัง ก็ดูเหมือนเขาจะนึกอะไรออกได้แล้วเดินออกไปโดยบอกไม่ให้ฮิวโก้เล่าเรื่องนี้ให้คนอื่นฟัง
ลูเซียได้ประชุมเผ่าคารายาและมีมติให้ฮิวโก้เป็นตัวแทนไปมอบสาสน์สันติภาพเพื่อยุติความขัดแย้งระหว่างกราสแลนด์และเซ็คเซน และนี่ถือเป็นการออกสู่โลกกว้างครั้งแรกของฮิวโก้และลูลู่เพื่อนสนิทของเขา
ตัดมาทางด้านคริส ยังคงเศร้าไม่หายที่ผู้คนโห่ร้องฉลองความยินดีทั้งที่เธอเพิ่งเสียกัปตันกาลาฮัดและรองกัปตันเปลิเซ่ไป พอกลับมา แต่ก็มีภารกิจสำคัญที่ต้องทำต่อนั่นคือการเจรจาสันติภาพกับกราสแลนด์
ทางคารายามีคณะเดินทางนำโดยชายคาดตาเดินทางมาถึง พวกนี้เป็นทหารตระเวนชายแดนของฮาร์โมเนียประกอบด้วยเอซ, ควีน, โจ้กเกอร์ และแจ็ค หัวหน้าทีมคือเกโด้ ซึ่งมาเพื่อขอพบจิมบ้าเพื่อตามหาไฟร์บริงเกอร์ (แต่ก็โดนไอล่าเอาธนูมาต้อนรับ)
ตอนแนะนำตัว - มุกฝืดของนายเอซประจำเล่ม
พวกเกโด้เล่าเรื่องไฟร์บริงเกอร์ให้ชาวคารายาฟังว่าเมื่อ 50 ปีก่อนชายผู้ถูกขนานนามว่าเฟลมแชมเปี้ยนปรากฏตัวขึ้นพร้อมรูนแห่งไฟที่แท้จริง เขานำชาวกราสแลนด์สู้ต่อต้านการรุกรานของฮาร์โมเนียมาช้านาน จนเกิดเหตุระเบิดลึกลับขึ้นทำลายทั้งกองทหารฮาร์โมเนียและชาวกราสแลนด์จำนวนมาก จากนั้นเฟลมแชมเปี้ยนก็หายตัวไป
ทางด้านคริสเดินทางมาพบกลุ่มหัวหน้าเผ่าของกราสแลนด์และการเจรจาสันติภาพก็เสร็จสิ้นลงด้วยดี แต่ไม่นานพวกลิซาร์ดก็เดินทางมารายงานว่าเซปอนหัวหน้าเผ่าลิซาร์ดถูกทหารเซ็คเซนฆ่าตาย ทำให้พวกกราสแลนด์โกรธแค้นและบุกเข้าตีกองอัศวินเซ็กเซนอย่างบ้าระห่ำ
ซาโลเมไม่มีทางเลือกจึงเสนอให้คริสเผาหมู่บ้านคารายาเพื่อดึงความสนใจกองทหารกราสแลนด์ ...ซึ่งคริสไม่มีทางเลือกอื่น
พวกไอล่าที่มากับเกโด้และกลุ่มของฮิวโก้ที่เดินทางกลับมาพอดีก็เห็นหมู่บ้านคารายาจมอยู่ในกองเพลิง ลูลู่โกรธแค้นมากจึงพุ่งเข้าหาคริสทำให้คริสฟันโต้ตอบโดนจุดสำคัญ ลูลู่ขาดใจตายทันที ใน manga ลูลู่บทน้อยมากๆ แต่ก็ตัดเอาบทน่ารำคาญ (เช่นเที่ยวไปเทียบบ้านเซ็คเซนกับบ้านคารายา หรือเดินไปชนคริสแล้วต้องให้ลุยส์มาขอโทษ) ออกไปหมดทำให้การตายครั้งนี้ดูไม่สะใจเท่าในเกมส์ (โอ้ ซาดิสม์จริงตู) ฮิวโก้คิดล้างแค้นให้คริสแต่จ่าโจห้ามไว้เพราะรู้ว่ายังไงก็สู้ไม่ได้ จ่าโจบอกว่าวันนี้คริสเข่นฆ่ามาเยอะแล้วขอให้จากไปแค่นี้เถอะ ซึ่งคริสกล่าวขอโทษแล้วก็จากไป (ทั้งที่ยังช็อคที่ฟันเด็กตายอยู่)
ฮิวโก้บอกกับโจว่าเขาเคยคุยกับลูลู่ว่าจะได้ออกไปโลกกว้างด้วยกัน....แต่สุดท้ายก็ไปได้แค่วิเน่เดลเซคเซ่
"คงไม่ดีใช่ไหมที่นักสู้คารายาจะร้องไห้"
"ไม่เป็นไรหรอกน่า"
ฮิวโก้ร้องไห้แทบขาดใจกับการจากไปของเพื่อนรักแล้วเล่มนี้ก็จบลงอย่างเศร้าๆตั้งแต่เปิดเรื่องสไตล์ซุยโคเด็น
