Walkthrough

Movie2 การต่อสู้เฉียดตายของเหล่าผู้กล้า เหล่าผู้กล้าได้ต่อกรกับสัตว์ร้ายร้อยปี ซึ่งเหลือเป็นตัวสุดท้ายแล้ว ด้วยพลังของทุกคนจึงทำให้ชนะได้ แต่มันคงยังไม่จบแค่นี้ อีกร้อยปีมันจะกลับมาอีกครั้ง Movie3 การรำลึกถึงแม่ ตัวเอกวัยเด็กและแม่ คุยกัน อีกสิบปีจะเป็นปีที่ 100 ที่สัตว์ร้ายร้อยปีจะมา เพื่อปกป้องคนที่สำคัญ แม่จึงจับดาบเหมือนกับบรรพบุรุษ ตัวเอกจึงขอให้แม่สอนเพลงดาบให้ด้วย

พวกตัวเอกที่รับภารกิจขับไล่หมูป่าก็ถือเป็นโอกาสฝึกฝนไปในตัวด้วย

พวกตัวเอกจัดการหมูป่าได้อย่างง่ายดาย สมกับที่เป็นสายเลือดของผู้กล้า โทลวัด จีโน่ก็เข้าไปเก็บวัตถุดิบสำหรับสร้างหินเวทย์ มิวร่าก็ขอโทษแทนน้องชาย เพราะที่เราเก่งได้นั้นไม่ใช่แค่จากสายเลือดแต่จากการฝึกฝนแสนสาหัส เราก็เข้าใจแต่ที่จริงแล้ว เพลงดาบสายโซเซนริว (蒼閃流) ของเราก็ยังไม่ถึงขั้น เพลงดาบของแม่นั้นทั้งเร็วกว่านี้ ทั้งหนักหน่วงกว่านี้ และก็นึกขึ้นได้ว่าที่นี่ล่ะเป็นสถานที่ที่ขอให้แม่สอนเพลงดาบให้ ต้นไม้ที่ให้ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ไร้ทั้งใบและผลต้นนี้ จีโน่ที่เก็บวัตถุดิบครบ ก็จึงได้เวลากลับกัน ระหว่างทางกลับก็เจอหัวหน้าหมู่บ้านที่จะเดินทางไปหมู่บ้านชูราท อีเรียก็บอกว่าปีนี้เป็นปีที่ร้อย ไอโอเนียอาจจะใช้กำลังหรืออะไร หมู่บ้านระแวกนี้ก็มีทหารไอโอเนียเดินทางมาบ้างแล้ว เลยต้องจัดประชุมกันก่อน สัตว์ร้ายปีอะไรนั่นมันมีจริงงั้นเหรอ ไม่ใช่ไอโอเนียสร้างเรื่องมาหรอกงั้นรึ แต่ก็เพราะเหตุนี้พวกตัวเอกถึงต้องฝึกฝนเพื่อรับมือกับมัน จิโน่รู้สึกว่าไอโอเนียนี่น่าจะเป็นศัตรูมากกว่าสัตว์ร้อยปีอีก หัวหน้าก็บอกว่าไม่ต้องไปสนใจเรื่องไอโอเนียหรอก ไว้สัตว์ร้อยปีมีจริงก็คงร่วมมือกัน แต่คนละเรื่องกับยอมให้เหยียบเขตหมู่บ้านอย่างง่ายดาย ถึงได้จัดประชุมเพื่อรับมือกันนั่นแหละ และฝากให้พวกเราดูแลหมู่บ้าน

ลูลูซ่า ก็ได้เตรียมอาหารเย็นไว้รอแล้ว แต่จีโน่ก็บ่นเพราะยังเป็นข้าวกับผักอย่างเดียวอีกแล้ว อยากกินเนื้อบ้าง แต่ลูลูซ่าก็บอกว่านี่แหละดีต่อสุขภาพที่สุดแล้ว ดูอย่างเราบ้างสิ ไม่เคยบ่นซักคำเลย มิวร่าก็เห็นด้วย อร่อยดี ดีต่อสุขภาพ และไม่อ้วนด้วย จีโน่ช่วยเสริมให้... มิวร่าแม้จะหลับไปหลังกินข้าวแต่ก็ยังบ่นนอนไม่พอ จีโน่ก็ตกใจและเข้ามาแจ้งว่าทหารไอโอเนียมาใกล้ๆหมู่บ้านแล้ว อยู่แถวถนนทิศตะวันออก 東方街道 แล้ว แม้จะมีแค่สิบคนไม่เหมือนกับจะมาหาเรื่องก็เถอะ แต่ในระหว่างที่หัวหน้าไม่อยู่จะทำยังไงดี จึงตัดสินใจจะบอกไปให้รอจนกว่าหัวหน้าจะกลับ แต่ไม่ให้เข้าหมู่บ้านเพราะกลัวจะโดนใช้กำลังยึดหมู่บ้านไปก่อน

เราจะถามถึงผู้รับผิดชอบของเหล่าทหารไอโอเนีย เพราะแถวนี้เป็นเขตของหมู่บ้านเทลเบ้ ทหารก็ดูถุกว่าเด็กกับผู้หญิง จนหัวหน้าหน่วยดิวกัสต้องมาเตือนว่าอย่าดูแต่ภายนอกเพราะเป็นถึงหมู่บ้านของผู้กล้าโทลวัด ดิวกัสเป็นหัวหน่วยกองหน้าที่หนึ่งสังกัดทัพกองพลที่สี่ และรู้ว่าเราเป็นผู้ใช้เพลงดาบโซเซนริว เพราะชุดที่เป็นเอกลักษณ์ เหมือนกับมาเคียแห่งกองอัศวินใบแสง สู้กันล่ะก็อาจจะถูกฆ่าเรียบก็ได้ จนตัวเอกต้องบอกว่ายังอยู่ระหว่างฝึกฝนอยู่ แต่ถึงจะมีพลังระดับนั้นก็ไม่ตั้งใจจะฆ่าใครโดนไม่ได้คุยก่อนอยู่ดี จิโน่บอกว่าอย่ามาเหมารวมกับพวกฆาตกรฆ่าคนสิ จนทหารไอโอเนียโมโห แต่ได้ดิวกัสห้ามปรามไว้ จิโน่อยากแก้แค้นให้ซิกนิว ที่เสียชีวิตไปเมื่อสามปีก่อนทางหมู่บ้านทิศตะวันตก แต่เรื่องออกทะเลไปมากแล้ว เหตุที่มาวันนี้ก็คือมารับคำตอบจากหมู่บ้านที่ไอโอเนียจะขอความร่วมมืออย่าสุดกำลังนั่นเอง แต่หัวหน้าไม่อยู่ และพวกมิวร่าก็ไม่บอกที่ที่ไป ทหารไม่อยากกลับบ้านมือปล่าว แต่ดิวกัสก็บอกว่าคนระดับหัวหน้าหมู่บ้านเทลเบ้น่ะ คงไม่ถึงกับสร้างเรื่องส่งเด็กมาหยุดพวกเขาหรอกน่าจะไม่อยู่จริง และขอตัวกลับไปก่อนไว้เจอกันใหม่ ตัวเอกก็บอกว่าฝึมือตัวเองยังไม่ถึงดิวกัส ถ้าสู้กันอาจจะแพ้ก็ได้ มิวร่าก็บอกว่ากลับกันเถอะ หิวและง่วงแล้ว ระหว่างเดินทางกลับพวกเราก็รู้สึกถึงกลิ่นแปลกๆ สัตว์ที่ไม่เคยเห็นได้ปรากฏออกมา

พวกเราจะให้จิโน่หนีกลับไปเตือนภัยหมู่บ้าน และพวกเขาจะหยุดมันไว้ที่นี่ แต่แม้จะสู้ไปเท่าไหร่ มันก็เรียกพวกออกมาเรื่อยๆ เราจึงตัดสินใจให้ล่าถอยเข้าไปในซากโบราณสถานก่อน พวกสัตว์ร้อยปีแม้จะตามไปแต่ก็ติดพลังบางอย่างที่ขวางกั้นไว้ ไม่สามารถตามเข้าไปได้ พวกเราก็ขอตัวพักก่อน และรู้สึกสมเพชตัวเองที่แม้ฝึกฝนมาก็ทำอะไรไม่ได้ คงต้องร่วมมือกับไอโอเนียอย่างช่วยไม่ได้ แล้วเราก็รู้สึกเอะใจเพราะต้นไม้ที่ซากโบราณสถานนั้นกับผลัดใบขึ้นมา ที่สัตว์ร้อยปีไม่สามารถเข้ามาได้ อาจจะเพราะเหตุนี้ก็ได้ หนุ่มน้อยลึกลับก็ถึงกับประหลาดใจว่า "ไม่รู้อะไรเลยแต่กลับเดาได้ถูกนี่ เป็นคนสำคัญจังเลยน้า" และจะช่วยอะไรพวกเราให้ แต่ที่จริงก็คือจะให้ทำอะไรมากกว่า และมอบ"อัญมณี"ให้ และบอกให้ไปแตะต้นไม้นั้น ตัวเขาเป็นใครไม่สำคัญแต่ให้ทำตามที่เขาบอกเถอะ มิวร่าก็บอกว่าคนไม่รู้หัวนอนปลายตีนจะทำตามได้เหรอ เซฟอนก็บอกว่าที่บอกนี่คือวิธีช่วยให้รอดพ้นจากสถานการณ์นี้นะ เราก็เป็นห่วงจีโน่หมู่บ้าน ถ้าไม่รีบทำอะไรซักอย่างอาจไม่ทันการณ์ ถ้ามีวิธีอะไรก็ตามก็อยากจะลองดู มิวร่าอยากให้อธิบายให้ฟังแต่เซฟอนบอกว่าเล่าไปก็ไม่เชื่อหรอก ลองจริงดีกว่า

Movie4 ต้นไม้ที่ข้ามกาลเวลาได้
ตัวเอกแตะต้นไม้ ก็ถูกส่งไปยังสถานที่อันประหลาด

กำแพงของซากโบราณสถานแห่งนั้นกลับกลายเป็นกำแพงที่สวยงาม เซฟอนก็บอกว่านี่คือต้นไม้ยุคสมัย ที่ส่งข้ามกาลเวลาได้ คนที่ถืออัญมณีที่มอบให้ตะกี้ ถ้าสัมผัสต้นไม้นี้แล้ว จะเดินทางกลับไปร้อยปีก่อนได้ มิวร่าก็ยังสงสัยว่าใช้ศาสตร์มายาอะไรหลอกลวงพวกเธอ ไม่ยอมเชื่อ แต่เราก็รู้สึกว่าจับจิตของสัตว์ร้อยปีไม่ได้แล้ว จะลองไปพิสูจน์ดูว่าจริงมั้ย

ระหว่างเดินทางออกไปก็พบกับนักดาบโซเซนริว ที่คิดว่าไม่คุ้นหน้าเราเลย แต่ไม่มีทางที่เขาจะไม่รู้เรื่องนักดาบโซเซนริวด้วยกัน และแนะนำตัวว่าชื่อ โทลวัด อัลเบรก จนพวกเราต้องตกใจว่าเป็นผู้กล้าร้อยปีก่อน ทวดของเรา และได้เห็นดาบสั้นที่โทลวัดพกไว้ เป็นดาบที่ได้รับจากอาจารย์ ซึ่งเราก็มีดาบแบบเดียวกันที่เป็นของดูต่างหน้าแม่ของเรา ซึ่งโทลวัดก็ตกใจเพราะไม่เคยได้ยินว่ามีสองเล่ม มิวร่าบอกว่าเป็นดาบเล่มเดียวกัน มีรอยแผลเป็นที่เดียวกัน ซึ่งแม่ของเราก็เคยบอกว่าได้รับสืบทอดจากบรรพบุรุษ
โทลวัดบอกว่าเชื่อยากจริง แต่ต้นไม้ยุคสมัยที่พวกเราบอกน่ะ เมื่อเดือนก่อนนี่ไม่มีแม้แต่เงา ตอนที่เห็นก็ตกใจเหมือนกัน และคิดว่าไม่ใช่ต้นไม้ธรรมดา คิดว่าพวกเราไม่โกหกและเมื่อเห็นเราก็กลับประหลาดที่ไม่รู้สึกว่าเป็นคนอื่นคนไกล มิวร่ายังคิดว่าเป็นพี่น้องกันซะอีก โทลวัดก็เข้าเรื่องเพราะเชื่อที่เราพูด และบอกว่าที่พวกเราสู้กันมาน่าจะเป็นสัตว์ร้ายร้อยปี ที่พวกเขาสู้กับมันไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ช่วงแรกอาจจะยังธรรมดา แต่ยิ่งผ่านไปตัวร้ายๆอาจจะปรากฏขึ้น และขอร้องให้พาเขาไปยุคพวกเราด้วย เพราะอยากจะช่วย และจะได้รู้ด้วยว่าเรื่องที่เราพูดเป็นจริง

เราเริ่มจะลองเชื่อเซฟอนที่บอกว่าเป็น"ผู้เชี่ยวชาญ" และสงสัยว่าจะพาโทลวัดกลับไปหรือ อืม ลองทำแล้วจะรู้เองล่ะ แตะต้นไม้ก็กลับได้แล้ว พวกเราจะไม่เห็นโทลวัด เซฟอนก็บอกว่าต้นไม้ยุคสมัยไม่สามารถพาคนและสิ่งของจากอดีตกลับมาได้ บอกไปก่อนพวกเธอก็ไม่ฟังอยู่ดี เราจึงขอกลับไปอดีตอีกรอบ เพราะลำฟังพวกเรายังไม่สามารถชนะสัตว์ร้ายพวกนั้นได้ ที่เซฟอนบอกว่ามีวิธี แต่ก็รู้แต่แรกว่าพาโทลวัดมาไม่ได้ น่าจะมีวิธีอื่นช่วยเราได้ โทลวัดที่กำลังงงเพราะพวกเราหายตัวไปอย่างกะทันหัน และบอกว่าแทนที่จะคิดว่าโกหกกลับเชื่อมากขึ้นแล้ว เพราะพวกเราทั้งหายไปต่อหน้าต่อตา และยังปรากฏอีกครั้ง เราจะขอร้องให้โทลวัดสอนทักษะดาบสายโซเซนริวให้ มิวร่าก็ร้อนใจเพราะเพลงดาบใช่ว่าจะเรียนได้ อาจเสียเวลาเป็นเดือน โทลวัดแย้งว่าคงไม่ถึงขนาดนั้น เพราะเรานั้นทั้งร่างกาย และการเคลื่อนไหวถือว่าพื้นฐานแน่น แค่พวกสัตว์ร้ายในช่วงแรกขอเวลาเพียงวันเดียวก็น่าจะทำอะไรได้ แต่อาจจะต้องเหนื่อยหน่อยนะ มิวร่าก็ดีใจเพราะหน้าแบบนี้ของเรานั้นไม่ได้เห็นมานานตั้งแต่ที่ซิกนิวเสียชีวิตไป