Genso Suikofriend pg.8
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 23:40, 10 มกราคม 2007 (ICT)
ด้านนานๆโพสทีก็ได้ลงจากเรือและบอกให้เซ็นริตสุกลับไปก่อน ส่วนเขาที่อยู่หน้าปราสาทเอลวาน่าแล้วได้ตัดสินใจสวมวิญญาณสายลับชื่อดัง ญาติห่างๆเกมนี้เตรียมเข้าไปขโมยข้อมูลลับของกองทัพเอลวาน่า ส่วนเม้งช่างหัวมันไปก่อน เดี๋ยวไปบอกให้โอโบโร่บังคับให้ซากิริใส่ชุดว่ายน้ำทูพีซจีสตริงไปยืนยั่วเดี๋ยวก็ย้ายกลับมาฝั่งเราแล้ว ดั่งคำที่นักปราชญ์(คนไหนวะ)เคยบอกไว้ว่า มิตรแท้แพ้นารี...
การเล็ดรอดเข้ามาในปราสาทนั้นช่างง่ายดายนัก เนื่องจากทหารยามล้วนแต่เป็นสาวแว่นทั้งนั้น สายตาฟ่าฟางไม่ค่อยจะดี เจอหน้ากันตรงๆยังคำนับให้เลยเพราะนึกว่าเป็นเอลวานน่า เห็นหน้าตาหื่นและชั่วร้ายคล้ายๆกัน
ในที่สุดนานๆโซลิดก็ได้ เข้าไปถึงท้องพระโรงของเมกาเนะพาเลซจนได้ และได้ยินการประชุมกันของกองทัพเอลวาน่าพอดี
เอลวาน่า: ตอนนี้แขนเราหายดีแล้ว เราชักอยากไปโชว์แขนกลให้คนอ่านดูกันแล้วล่ะ ช่วยรายงานสถานการ์ณปัจจุบันของกองทัพเราให้ข้าฟังหน่อยซิกุนซือทั้งสอง ท่านก่อนละกันเยอร์โน่
เยอร์โน่: ตอนนี้เป็ดซอมบี้หน้าโง่ทั้งหลายได้กลับมาถึงปราสาทแล้วครับทำให้ตอนนี้กองทัพเรามีกำลังมากกว่าฝั่งฟลาวเวอร์ถึง 7เท่าด้วยกัน
เอลวาน่า: โอ้ ในที่สุดกองทัพของเราก้สามารถใช้ฟอร์เมชั่นลับสุดท้ายในตำนาน หมาหมู่ ได้เสียที
เยอร์โน่: นอกจากนี้ข้ายังได้อัพเกรดกองทัพเป็ดผีของข้าด้วย ข้ารู้มาว่าถ้ากินแบรนด์เยอะๆจะฉลาดขึ้น เลยผสมแบรนด์กับสาหร่ายสไปรูรีน่าให้พวกมันกิน ทีนี้มันก็ไม่โง่แล้ว
เอลวาน่า: โอ้!ความรู้ท่านช่างกว้างขวางเหมือนทะเลสาปแคสเปียนยิ่งนัก
เยอร์โน่: นอกจากนี้ข้ายังเล็งเห็นว่า เราจะต้องรบกันทางทะเล จึงผสมสารกันชื่นไปด้วย ทำให้พวกมันกันน้ำได้
เอลวาน่า: โอ้!สายตาท่านช่างเฉียบแหลมเหมือนปลาสเตอเจี้ยนยิ่งนัก
เยอร์โน่: สุดท้ายข้าได้ใส่ยีสต์ลงไป ทำให้พลังฟื้นตัวของมันเพิ่มยิ่งขึ้นเป็นสิบเท่า
เอลวาน่า: โอ้!ท่านนี่ช่างยอดเยี่ยมเหมือนไข่ปลาคาร์เวียเสียเหลือเกิน
เยอร์โน่: เลิกกึ่งชมกึ่งด่าข้าได้แล้ว!
หลังจากมวยยกเล็กๆจบไป เจก็ได้รายงานความคืบหน้าของทางด้านตัวเองบ้าง
เจ: ที่จริงข้าไม่ได้ไปเที่ยวเล่นอย่างเดียวหรอกนะ ข้าได้แอบพัฒนาอาวุธลับต่างๆขึ้นมากมายระหว่างที่ข้าไม่อยู่ด้วย
เอลวาน่า: โอ้ จริงหรือนี่ งั้นข้าขอฟังหน่อยสิว่ามีอะไรบ้าง
เจ: นี่คือโมบิลสูทสีขาว ที่พัฒนาขึ้นเพื่อให้ท่านแม่ทัพ อุซโซ ใช้ในการรบ Gundam
อุซโซ: กันดั้ม! ถ้าข้าได้ขึ้นขับเจ้านี่ล่ะก็ข้าจะไร้เทียมทานแน่ๆ ต่อให้เป็นชีริวข้าก็ไม่ต้องกลัวอีกต่อไป
ผั๊วะ! แล้วอุซโซก็โดนเจหลังมือเข้าให้หนึ่งที
เจ: มันชื่อกันแดมต่างหาก ทีหลังอย่าเอ่ยชื่ออะไรที่มันไม่มีในซุยโคเดน เดี๋ยวจะโดนเก็บค่าลิขสิทธิเข้าใจไหม
เจ: ต่อไป... นี่คือกำลังหลักใหม่ของกองทัพพวกเรา GM
เอลวาน่า: โอ้ นอกจากกันดั้มแล้วยังมีจิมด้วยเหรอนี่ แบบนี้กองทัพเราก็เหมือนเสือติดปีก
พลั่ก!</size> แล้วเอลวาน่าก็โดนตีเข่าเข้าให้อีกคน
เจ: บอกแล้วไงว่าอย่า เดี๋ยวนี้เรื่องลิขสิทธิ์มันแรง GM น่ะย่อมาจาก Glasses Massproduct ต่างหากเล่า
เอลวาน่า: อืม ดีมาก ข้าแขนด้วนไปแขนกลอันใหม่ก็ทำแว่นไม่ค่อยถนัด แต่ถ้ามีโรงงานทำแว่นแบบนี้ นอกจากข้าจะไม่เหนื่อยแล้วยังปั๊มสาวแว่นได้เร็วขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัวอีก เยี่ยมจริงๆ 555
เอลวาน่าหัวเราะชอบใจเป็นที่สุด ก่อนจะเลิกประชุมเพลิงกัน
นานๆโพสที เมื่อได้ฟังการประชุมแล้วก็รู้ได้ทันทีว่า กองทัพของตนนั้นกำลังอยู่ในอันตรายจำเป็นต้องรีบไปแจ้งให้ซีกุนทราบโดยเร็วที่สุด แต่อนิจจาช่างโชคร้ายตอนที่กำลังมุดลงมาจากท่อน้ำทิ้ง ดันมาโผล่กลางเล้าเป็ดซอมบี้พอดี งานนี้นานๆโพสทีจะทำอย่างไรดี.....
--Shiryu 15:29, 11 มกราคม 2007 (ICT)
พอโผล่มากลางเล้าเป็ด สิ่งเดียวที่นานๆโพสต์ทีคิดออกก็คือ...
...ปลอมตัวเป็นเป็ดซะเลย
ว่าแล้วนานๆก็เริ่มทำตาตี่ ทำปากยื่น
"ก๊าบ ก๊าบ"
เป็ดตัวหนึ่งเดินเข้ามาใกล้
"ก๊าบ ก๊าบ ก๊าบ"
นานๆโพสต์ทีตอบ
เป็ดเดิน นานๆโพสต์ทีเดิน
เป็ดบิน นานๆโพสต์ทีบิน
เป็ดกินหอย นานๆโพสต์ทีกินหอย
เป็ดเต้นระบำเป๋าฮื้อ นานๆโพสต์ทีเต้นระบำเป๋าฮื้อ
ในที่สุดนานๆโพสต์ทีก็ได้สกิล "เลียนแบบเป็ด" มา (สกิลแต่ละอย่าง มีประโยชน์จริงจริ๊ง)
ไอซี่คนบ้าเป็ดเดินผ่านเล้าเป็ดมาพอดี
"อุ๊ย! เป็ดตัวใหม่ หน้าตาน่าเกลียดจัง สงสัยอ่านเรื่องลูกเป็ดขี้เหร่มากเกินไป มันต้องเป็นอีกาปลอมตัวมาแน่ๆ ลองเอาไม้เขี่ยดูดีก่า"
ผัวะ ต้บ พลั่ก อุ้ก เอ๋ง เอ้ย! ...ก๊าบ
พอสะใจแล้วไอซี่ก็เดินจากไป อูย ...ซาดิสม์จริงๆ
ทันใดนั้นนานๆโพสต์ทีก็ได้ยินเสียงฝูงเป็ดแตกตื่น
เซ็นริตสุลงจากเรือมาไล่จับเป็ดชาวบ้านกินนี่เอง (แวมไพร์รึปอบ!?)
นานๆโพสต์ทีเห็นดังนั้นก็รีบบอกให้เซ็นริตสุออกเรือทันที "ไปท่าน้ำนนท์ เอ้ย! หอคอยจอมเวทย์ด่วนเลยโชเฟอร์"
--iamyanotai 12:46, 12 มกราคม 2007 (ICT)
ก่อนที่จะไป นานไม่ทันสังเกต มีเป็ดตัวหนึ่งกำลังตามหาเพื่อนอยู่ เป็นเป็ดตัวเดียวที่ใส่แว่นหรือเนี่ย
นานๆ โอ้ไม่น่าเชื่อยังมีชีวิตเหลือรอดอีกรึนึกว่าโดน H5N10000000000000000จัดการไปแล้ว
เป็ดไร้นาม ที่รอดมาได้เพราะม่ายใช้ไรหลอก พอก่อนจะโดนH5N1000000000000 ได้ขี่คอเพื่อนขี่คอเพื่อนข้ามา
นานๆ เหรอ แล้วมันเกี่ยวไรกับข้า
เป็ดไร้นาม เจ้าจงเห็นร่างจริงของข้านานๆๆ แทบไม่เชื่อตาตัวเองเป็ดตัวนี้เป็น คน
นานๆ เจ้าทำได้ยังไงเนี่ยยยยยยยยยยยยย
เป็ดไร้นาม ก็ข้าโดนเอลวาน่า มันทำไรไม่รู้เลยได้เป็นคน
นานๆ เหรออืม ค่ากำลังจาหาคนพอดี ว่าแต่เจ้าชื่ออาราย yainotar ไยโณทา เหมือนเคยได้ยินชื่อนี้ที่ไหน
yainotar เคยได้ยิดด้วยรึ(ดังนะเรานี่)
นานๆ เอาเหอะไปปราสาทเหอะ
join yainotar ชัวคราว
ป ล นานๆแต่งทีอิๆ ไมม่รู้ว่าจารู้เรื่องกานป่าว ปายนอนก่อนฮ้าววววววววววว
edit ไม่ได้เอาพิมผิดขอโทษด้วยก๊าฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
--นานๆpostที 05:51, 12 มกราคม 2007 (ICT)
เป็ดไร้นาม ก็ข้าโดนเอาเอลวาน่า มันทำไรไม่รู้เลยได้เป็นคน
โอ้ ไม่ เอลวาน่าเอากับเป็ด
เมื่อเซ็นริตสุและนานๆมาถึงหอคอยจอมเวทย์แล้ว กลับพบว่าที่นั่นมีแต่กองเศษวุ้นเหนียวๆข้นกองเต็มไปหมด ส่วนเพื่อนๆก็หายไปหมด ไม่มีร่องรอยสัญญาณสิ่งมีชีวิตในรัศมี 2 ลี้
"นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทุกคนหายไปไหนกัน นี่ข้าทำหน้าที่สำเร็จแล้ว แต่ทำไม..."
Yainota กลั้นหัวเราะไม่ไหว จึงหัวเราะออกมาด้วยเสียงดัง "ฮ๋าฮ๋าห๋าห๋า ภวกแกหลงกนฆ่าแฬ้ว"
พูดจบก็กลายร่างเป็น Yanotai ซอมบี้เป็ด!!!
"ภวกแกรมัลโง ฆ่าแค่ผวนชื่อตัวเอง ยังจามมายใด้ ตอนนี้ฆ่ากายเป็นเป็ดเหมือนเดิมที่ภูตไทยไม่ชาด เพราะเชื้อ H5N1 ของเจ้าฟลาวเวอร์ เอลวาน่าเลยไห้ฆ่าแอบติดตามมาหารังของพวกแก เพื่อจะทำลายให้สิ้น "
ถุย!!!!!!!! เสียงขากเสลดดังก้องกัมปนาท จนหูของเซ็นริตสุและนานๆ อื้อไป ทั้งสองหันไปหาต้นเสียงซึ่งรู้สึกจะอยู่ทางด้านหลัง
สิ่งที่ปรากฎคือจิ๋มนั่นเอง(GM หรือ Glasses mass product ) เป็นหุ่นยักษ์หน้าสีแดงขาสีเขียวมีตาดวงเดียวเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีเขียว สูงถึง 18 เมตร
อาวุธมันเพื่อไม่ให้มีปัญหาด้านลิขสิทธิ์ เป็นการขากเสลดเข้าถล่ม ซึ่งปัจจุบันยังไม่มีใครต่อกรได้
นานๆลองใช้ Stinger ปืนต่อสู้อากาศยานที่เคยใช้ถล่มศัตรูเก่า "เฟืองเหล็ก" อย่างได้ผลมายิงใส่
บรึม
ไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย!!!
"นานๆเอ๋ย ในฐานะที่เราเคยเป็นผู้ร่วมบอร์ดเดียวกัน เราจะให้เวลาเจ้าหนีไปให้ไกลก่อนข้านับถึง 10"เสียงที่คุ้นเคยแต่นานๆไม่เคยได้ยินมาก่อน? นั่นเจ้าเม้งที่เคยฆ่าตูตอนที่เป็นภารโรงนี่หว่า
"เซ็นริตสุ หนีเร็ว ไอ้เนี่ยมันพูดจริงทำจริง"
ทั้งคู่จึงออกวิ่งไปอย่างไม่คิดชีวิต
"หนึ่ง... สอง... สิบ!!" เม้งนับแค่นี้ก็เริ่มใช้อาวุธวันแคนยิงใส่อย่างไร้เมตตา
กระสุนแคนอีสานพุ่งเข้าใส่ทั้งคู่ที่กำลังวิ่งหนี
ทั้งคู่จะเป็นอย่างไรและพวกฟลาวเวอร์กับพรรคพวกยังมีชีวิตรอดหรือไม่ ก่อนวันอาทิตย์นี้คงจะมีคนมาแต่งต่อ...
--Shiryu 17:58, 12 มกราคม 2007 (ICT)
กระสุนตกเข้าใส่กลางกระหม่อมนานๆโพสต์ทีนอนดิ้นกระแด่วๆ เซ็นริตสุเห็นดังนั้น...ก็บินหนีไป
เม้งบุกเข้ายึดหอคอยจอมเวทย์ได้สำเร็จอย่างง่ายดาย ทั้งยังกำจัดพวกโฟลวที่รออยู่ที่นี่ได้ทั้งหมดด้วย
**GAME OVER**
แล้วนานๆโพสต์ทีก็ตื่นจากฝันร้าย
"แฮ่กๆ ทำไมตูฝันเป็นภาษาอารบิกได้ฟะเนี่ย แถมเกือบได้เป็ดเป็นพวกอีก ฝันได้ logic วิปริตชิบเป๋ง"
นานๆกับเซ็นริตสุนั่งเรือมาถึงหอคอยจอมเวทย์ที่พวกซีกุนคอยอยู่
นาน "ท่านซีกุน!!! ข้ามีเรื่องหย่ายยย มาแจ้งให้ทราบ!!"
ซีกุน "เรื่องอะไรฤา? ใหญ่กว่าโคนามิยุบโปรเจ็คซุยหกรึเปล่า?"
นาน "เออ นั่นดิ ...เรื่องอะไรข้าก็ลืมไปแล้ว รายละเอียดมันเยอะเกินไปข้าขี้เกียจจำ"
ซีกุน "งั้นก็ช่างมันเหอะ ว่าแต่ ไปเที่ยวมาตั้งนาน ขอของฝากมั่งดิ" (เจริญจริงจริ๊งกองทัพนี้)
นาน "เอ้า เอาเซ้นริตสุที่ข้าจับมาได้ไปก่อนแล้วกัน"
นานๆโยนเซ็นริตสุใส่ เซ็นริตสุงับเข้าที่หัวซีกุน เลือดไหลโจ๊กๆ
"ทำได้ดีมาก คืนนี้เจ้าไปพักก่อนเถอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยมาว่าแผนกันใหม่" ซีกุนพูดมาดเข้ม ขณะหัวมีเซ็นริตสุงับอยู่
เมื่อนานๆโพสต์ทีนอนไปได้สักพักก็มีป้าชุดขาวโผล่เข้ามาในห้อง
"ดวงดาวแห่งชะตากรรมบิดผัน พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก ตลาดหุ้นไทยแปรปรวน จงปล่อยเป็ดสะเดาะเคราะห์แล้วจักผ่อนถ่ายหนักเป็นถ่ายเบา เรามีเรื่องของดวงดาวมาบอกเล่าแก่เจ้า"
"อะไรเนี่ย เล็คนาร์ทหรอกเรอะ!? คิดว่าจะโผล่มาคุยกะพระเอกอย่างเดียวซะอีก"
"นั่นเพราะเกมส์ซุยที่เจ้าเล่นมามองจากมุมมองพระเอกอย่างเดียวตะหาก จริงๆพอตกดึกข้าก็ย่องไปห้องชายหนุ่มทุกคนหละ เอ้า มาเข้าเรื่องกันดีก่า..."
สิ่งที่เล็คนาร์ทต้องการบอกแก่นานๆนั้นคืออะไร rep ต่อไปโปรดบอก (โบ้ย)
--FLOW 19:51, 12 มกราคม 2007 (ICT)
"ความจริงเรื่องนี้เราควรจะบอกกับโฟลวโดยตรงแต่มีเหตุขัดข้องจึงต้องมาบอกเจ้าแทน"
"อ้าว ทำไมล่ะท่าน"
"หมู่นี้หมอนั่นอ่านโดจินมากไปแถมยังเก็บไปฝันลามกจกเปรต เราหยะแหยงเลยไม่กล้าเข้าใกล้ตอนนี้"
"ป้าตาก็บอดอยู่แล้วจะมองเห็นอาไร้ "นานๆบ่นในใจ
"เรากลัวหมอนั่นจับเราไปเป็นนางเอกต่างหาก"เธอตอบได้ราวกับอ่านใจนานๆออก
"เข้าเรื่องเถอะ มีเรื่องสำคัญอะไรหรือ"
"เรื่องที่เราจะบอกก็คือ อีกไม่กี่หน้าสงครามครั้งใหญ่ก็จะอุบัติขึ้นแล้ว ชะตากรรมที่โฟลวจะต้องเผิชญหน้ากับเอลวาน่าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้นั้นกำลังใกล้เข้ามาทุกขณะ"
"ท่านรู้ได้อย่างไรกัน
"
"มันเป็นชะตากรรมของผู้ที่ถือครองทรูรูนฮาเร็มทั้งหมดจะต้องห้ำหั่นกันแย่งชิงความเป็นหนึ่ง ดุจดั่งที่เจ้าของฮาเร็มนั้นมีได้เพียงหนึ่งไม่เคยเป็นสอง"
"ว่าไงนะ ทรูรูนฮาเร็ม แต่ว่ารูนของโฟลวน่ะมัน...."
"ทรูรูน Flower นั้น แท้จริงแล้วก็คือ หนึ่งในเศษเสี้ยวของทรูรูนฮาเร็มทั้ง 13 ชื่อเดิมของมันก็คือ ทรูรูนนาสซิสต์"
"โอ้ ข้าช่างนึกไม่ถึงจริงๆ ว่าเรื่องมันจะดิ้นมาได้ถึงขนาดนี้ คนแต่งนี้มันลื่นจริงๆ"
"แต่ว่าในตอนนี้พลังของโฟลวไม่อาจจะต่อกรกับเอลวาน่าได้เลยแม้แต่นิดเดียว ถ้าต้องเผชิญหน้ากันเขาจะแพ้อย่างแน่นอน"
"ว่าไงนะ!"
"รูนนาสซิสต์เป็นรูนที่มีพลังกระจอกงอกง่อยที่สุดในบรรดาเศษเสี้ยวทั้ง13 พลังของมันไม่อาจทาบเทียบรูนเมกานะที่มีพลังเป็นอันดับ4 รองจากรูน H L Yได้เลย"
"ข้าก็ไม่ค่อยแปลกใจหรอก แค่ฟังชื่อรูนแล้วข้าก็พอจะเข้าใจอยู่ "
"หนำซ้ำรูนนาสซิสยังอ่อนพลังลงไปมาก เพราะในอดีตเคยเกือบโดนทำลายด้วย มีดสั้นปราบฮาเร็ม ทำให้ตอนนี้มันเปล่งอานุภาพสูงสุดได้แค่LV2เท่านั้น เจ้าก็เห็นแล้วว่าผ่านมาตั้งหลายหน้ามันก็ยังคงอยู่อย่างงั้นไม่ได้พัฒนาต่ออีกเลย"
"จริงสิ! มีดสั้นปราบฮาเร็ม เดี๋ยวสิท่านป้ามีดสั้นอันนั้นคือรูนHที่แข็งแกร่งที่สุดที่แปลงสภาพกลายมาเป็นมีด แถมยังดูดพลังของรูนส่วนๆอื่นไปเกือบหมดแล้ว ตอนนี้โฟลวมีสิ่งนี้อยู่ก็ไม่จำเป็นต้องกลัวเอลวาน่าแล้วนี่นา "
"นั่นแหละคือประเด็นที่เรามาหาท่าน มีดสั้นนั้นได้สูญเสียพลังไปนานแล้ว ตอนนี้เป็นได้เพียงแค่มีดปอกแอปเปิ้ลที่มีพลังเวทกระจึ๋งนึงเท่านั้น"
"อะไรนะ
โอ้โห เจ้าโฟลวครั้งก่อนควงมีดสั้น ซึ่งไม่ต่างอะไรจากมีดปอกผลไม้เย้วๆเข้าไปกลางสนามรบแล้วยังรอดมาได้อีกเหรอเนี่ย ดวงแข็งชะมัดยาด"
"หากยังเป็นแบบนี้ต่อไปพวกท่านทั้งหมดจะตายอย่างแน่นอน"
"บัดซบ ทำไมฝั่งเรามันถึงมีแต่อุปสรรคนานับประการฟะ" นานๆโวยวาย รู้ทั้งรู้ฝั่งตัวเอกมันเคยสบายที่ไหนว๊า เฮ้อ~~
"นอกจากนี้ พลังของมีดสั้นปราบฮาเร็มนั้นยังสำคัญมากในการเผชิญหน้ากับ ศัตรูที่แท้จริง
ของพวกเจ้าด้วย"
"หา
ว่าไงนะ ยังมีศัตรูที่เหนือกว่าเอลวาน่าอีกเหรอเนี่ย มันเป็นใคร!"
"เราไม่อาจสปอยให้ท่านฟังได้" ส่วนคนอ่านถ้าอยากรู้ให้กลับไปอ่านเอาเอง
"แล้วจะต้องทำอย่างไรล่ะ ถึงจะทำให้พลังของมีดสั้นกลับคืนมาได้"
"ในอาณาจักรแห่งมายา ดาวแห่งชะตากรรมที่นั่นมีพลังที่จะทำให้พลังของมีดสั้นนั้นหวนกลับคืนมาได้"
"อืม แบบนี้ก็ต้องรีบออกไปตามหาแล้วสินะ ว่าแต่ใครจะต้องไปล่ะ"
"ก็ลุงนั่นแหละ
เป็นคนเดียวในเรื่องที่ว่างงาน ไม่งั้นจะมาเข้าฝันเจ้าทำไม"
"บ๊ะ! ประโยคนี้อีกละ ทำไมต้องเป็นตูอยู่ร่ำไปฟะ"
"ไม่มีเวลาแล้ว เอ้า! เราจะบอกใบ้ให้ก็ได้ว่าอาณาจักรมายานั้นก็คือ ซินดาร์ ....."
หลังจากนั้น
พอรุ่งเช้า นานๆโพสที ก็ได้หายตัวไปจากฐานทัพแบบไร้ร่องรอย
--usso 12:02, 13 มกราคม 2007 (ICT)
ซีกุนก็เหมือนจะสังเกตุว่าวันนี้ยังไม่เจอนานๆเลย แต่ก็ไม่ได้ใสใจอะไรนัก พลางคิดในใจว่า เดี๋ยวมันหิวข้าวมันก็กลับมาเองแหละ
ตัดไปทางด้านโฟลวที่เดินทางไปถึงโซลฟาเลน่า ก็ได้เจอกบฏตัวดี เม้ง ที่กำลังบ้อลีออนในชุดควีนไนท์เพื่อเอาเข้าเป็นพวก
โฟลวกับน้องใหญ่ตัดสินใจว่า
1.ตี้บมันเลยไม่ต้องคิด
2.ฆ่าเลยดีกว่า เก็บไว้ทำไม
3.ชวนเม้งกลับเข้าไปพวก
ปล.ลีออนชุดควีนไนท์น่าย๊ากกกกก จาอาวกลับบ้าน
--FLOW 12:02, 14 มกราคม 2007 (ICT)
ทั้งคู่ไม่รอช้ากระโดดเข้าจู่โจมเม้งอย่างไม่ทันตั้งตัว...โครม ผั้วะ พลั่ก บึ้ก ทั้งสองคนลงมืออย่างไม่ปราณี สักพักหน้าเขาก็กลับคืนร่างเดิมเป็นเบลคูท ที่แปลงร่างมาหวังดักทำร้ายพวกโฟลว แต่เดินทางกันชักช้าเหลือเกินหายไปตั้งหลายเรป ลีออนผ่านมาพอดีจึงลืมตัวเข้าไปม่อ...
เบลคูท: "การปลอมตัวของข้าออกจะแนบเนียน แต่พวกแกลงมือกับคนที่เป็นเพื่อนเก่าได้อย่างไม่ลังเล แสดงว่าพวกแกดูออกสินะว่าข้าปลอมตัวมา เป็นไปได้ยังไงกัน!"
น้องใหญ่: "เม้งมันบ้าซากิริไม่สนลีออนหรอกเฟ้ย" คิดในใจ อันที่จริงก็ดูไม่ออกหรอก แค่อยากกระทืบให้หายแค้นเท่านั้นเอง
โฟลวนิกซ์: พยักหน้าหงึกๆ คิดในใจน่าเสียดายที่ไม่ใช่เม้ง
เบลคูทเห็นท่าไม่ดีเพราะโดนรุม3:1จึงถอนตัวไปตามสูตร จากนั้นพวกโฟลวก็ได้ขอให้ลีออนช่วยพาพวกเขาไปเข้าเฝ้าราชินีรีมมุสเรียที่ปราสาทฟาเลน่า
ณ ปราสาทฟาเลน่า
พวกโฟลวก็ได้พบกับราชินีรีมมุสเรีย มิอาคิสองค์รักษ์คนสนิท เฟรอาดูลหัวหน้าควีนไนท์ และลีออน น้องใหญ่ได้เล่าเรื่องเกี่ยวกับเอลวาน่าให้ทุกคนได้ฟัง และขอความช่วยเหลือในการรบกับเอลวาน่า
รีม: "ตกลง ฟาเลน่าจะช่วยทำสงครามกับเอลวาน่าเอง เราจะไม่ยอมใส่แว่นเด็ดขาด"(คิดว่าพี่ชายไม่ชอบสาวแว่น)
มิอาคิส: "โอจิซามะคิดว่าอย่างไรบ้างคะ?"
เฟรอาดูล: ......... (อยากห้ามแต่ไม่มีปากพูด อยากเห็นลีออนใส่แว่น)
ลีออน: "ถ้างั้น ฉันจะเป็นคนนำทัพออกไปช่วยเหลือเองค่ะ" (เพราะคิดว่าโอจิซังไม่ชอบสาวแว่น)
ระหว่างที่กำลังหารือกันอยู่นั้นเอง ก็ได้มีทหารรายงานมาว่ามีคนมาโจมตีปราสาท ทหารด้านหน้าไม่สามารถรับมือได้แล้ว
โฟลวนิกซ์: "ข้ากับน้องใหญ่จะออกไปดูให้เอง"
ลีออน: "ฉันไปด้วยคน"
เฟรอาดูล: .........(หมดกัน ฮาเร็มน้อยๆของตู T___T)
ที่หน้าปราสาทโฟลว น้องใหญ่ ลีออน ก็พบว่าผู้บุกรุก็คืออาคาริที่เอลวาน่าส่งมายึดฟาเลน่านั่นเอง
อาคาริ: "ตอนนี้แม่ทัพเบลคูทกับกองทัพนาสซิสของเดี๊ยนทั้งหมดล้อมโซลฟาเลน่าไว้แล้ว พวกเจ้าจงยอมจำนนซะดีๆ แล้วเดี๋ยวจะให้ดอกกุหลาบเป็นรางวัล"
ลีออน: "พวกแกเป็นใครกัน พวกก๊อดวินอย่างงั้นเรอะ"
อาคาริ: "ตอนแรกก็ใช่อยู่หรอก แต่เรื่องมันยืดจนเรปข้างบนแต่งให้โอจิของเจ้าจัดการพวกก๊อดวินไปหมดจนหล่อนได้เป็นควีนไนท์แล้ว เดี๊ยนเลยต้องฉายเดี่ยวเอง "
ลีออน: "เป็นไปไม่ได้ มีทหารคุ้มกันเมืองมากมายทำไมถึงเสียท่าได้ง่ายๆแบบนี้"
อาคาริ: "เดี๊ยนใช้รูนของเดี๊ยนส่งพวกมันเข้าไปในสวนดอกไม้ลึกลับหมดแล้วจ้า อิ อิ"
ลีออน: "ถ้างั้นฉันจะปราบเธอเอง!"
Lyon VS AkaRi
turn 1
ลีออน: "เราจะสู้เพื่อโอจิซัง ย้าก!"(ท่าไม้ตาย)
อาคาริ: "โฮะ โฮะ เปล่าประโยชน์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"(Special!?)
แล้วลีออนก็โดนดูดเข้าไปในสวนดอกไม้ลึกลับอีกคน.... อาคาริเป็นฝ่ายชนะ
น้องใหญ่: "โอ้โห! รูนมันโกงเป็นบ้าเลยควีนไนท์เสร็จไปคนแล้ว แบบนี้พวกเราจะทำยังไงกันดีล่ะเนี่ย"
โฟลวนิกซ์: "ก็ต้องสู้น่ะสิะจะให้เผ่นไปไหนล่ะ เราโดนมันล้อมกรอบเอาไว้แล้วนี่หว่า"
น้องใหญ่: "ถ้างั้นเชิญนายก่อนเลยท่านผู้นำ" ว่าแล้วน้องใหญ่ก็ถึบส่งออกไปอย่างไร้ความปราณี
อาคาริ: "โฮะๆ คนต่อไปที่จะมาสู้กะเดี๊ยนคือนายงั้นสินะ "
โฟลวนิกซ์: "Objection! เปล่านะ ข้ามาเจรจาต่างหากล่ะ..." โฟลวหวังจะใช้ปากพารอดแบบที่ผ่านๆมา
อาคาริ: "ไม่ต้องเสียใจจ้า มีเพื่อนรออยู่ที่สวนเพียบเลย" อาคาริตอบแบบไม่ได้ฟังคนอื่นพูดเอาซะเลย ช่างเอาตัวเองเป็นที่ตั้งสมเป็นนาสซิสจริงๆ
อาคาริ: รับพลังรูนของดั๊นไปนะฮ๊า
รูนประจำตัวของอาคาริ Secret Rose Garden rune หนึ่งในรูนหายากที่พวกนาสซิสใช้กัน สามารถส่งคนไป ณ สวนดอกไม้ลึกลับหาทางกลับออกมาไม่ได้
แล้วโฟลวก็โดนดูดหายเข้าไปในสวนดอกไม้ลึกลับ ส่วนน้องใหญ่ก็ใช้จังหวะนี้เตรียมตัวเผ่นไปตายเอาดาบหน้าดีกว่า...
อาคาริ: "อีกคนคิดจะหนีเหรอจ๊ะ เราไม่ยอมหรอก อาชาคู่ใจของดั๊นดรุณีสีกากีออกมาได้แล้วจ้ะ"
น้องใหญ่: "เฮ้ย นี่มันม้าหรือหมีควายฟะ ตัวใหญ่จริงๆอย่ามาบังทางหนีตูนะ"
อาคาริ: "ไม่รอดหรอกจ้า ดูดซร้วบบบบบบบบ"
ก่อนที่น้องใหญ่จะโดนดูดเข้าไป มีแสงสว่างปรากฎขึ้นมาด้านหลังอาคาริ โฟลวนั่นเอง เขากลับออกมาจากสวนดอกไม้ลึกลับได้ แน่นอนพวกลีออนและทหารทั้งหมดก็กลับออกมาด้วย ทำให้สถานการ์ณเปลี่ยนไป ลีออนนำทัพเข้าต่อสู้กับทัพนาสซิสที่เบลคูทบัญชาการอยู่
เบลคูท: "หนอย! มันเกิดอะไรขึ้นทหารพวกนี้ออกมาได้ยังไงกัน ฮึ่ม!ช่วยไม่ได้ ทั้งหมดประจัญบาน! "
ทหารนาสซิส: ......... (ไม่ฟังคำสั่งคนที่ไม่ได้เป็นนาสซิส)
เบลคูท:
"อะไรกันฟะเนี่ยไอ้พวกนี้ ตูเผ่นตามธรรมเนียมก่อนล่ะ"
อาคาริ: "นายออกมาจากสวนดอกไม้ลึกลับได้ยังไงกัน"
โฟลว: "หึ หึ ขอบใจเธอมาก เพราะรูนของเธอทำให้พลัง ที่หลับไหลอยู่ในFlowerรูนของข้าถูกปลุกขึ้นมาอย่างปาฎิหาร์ย ข้าเลยหลุดรอดออกมาจากสวนดอกไม้ได้"
อาคาริ "อะไรกัน มีเรื่องนอกเหนือความคาดหมายแบบนี้ด้วยเหรอนี่"
โฟลว: "คราวนี้ข้าไม่แพ้แน่ รับไปพลังFlowerรูน LV3!"
=============================================
คิดให้ทีพลังอะไรดีหว่า
