3- รูนแห่งการลงทัณฑ์

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

Revision as of 10:00, 19 มกราคม 2009; view current revision
←Older revision | Newer revision→
Jump to: navigation, search

<<Go to the previous chapter


แฟลร์: "พอเสร็จแล้วแวะมาที่วังด้วยนะ บอกพวกยามว่า "พระราชาส่งฉันมา" เดี๋ยวฉันไปแจ้งให้พวกนั้นทราบก่อน"
เดสมอนด์: "เราจะคอยนะครับ"

เมื่อลงจากเรือสำรวจลังไม้ด้านขวาของท่าเรือจะพบ Treasure Map #13 เดินเข้ามาภายในเมืองคุยกับเด็กหน้าร้านล็อตเตอรี่จะได้ Lottery Ticket มาหนึ่งใบ ที่นี่มีทั้งร้านขายไอเท็ม, เกราะ, รูน, แลกเปลี่ยน รวมถึงร้านตีอาวุธที่สามารถตีได้ถึงเลเวล 6 เดินขึ้นมาด้านบนสุดจะพบราชวังโอเบล เข้ามาด้านในคุยกับตาแก่เซ็ตสึ เขาจะเชิญเราเข้ามาข้างใน ภายในจะพบแฟลร์, เดสมอนด์ และชายแต่งตัวปอนๆยืนอยู่

ชีปู: "คนไหนล่ะราชา? เราอุตส่าห์ขึ้นมาเพราะพระราชาเชิญแต่ตัวเองดันไม่อยู่เนี่ยนะ?"
เซ็ตสึ: "บังอาจ! ห้ามพูดไร้มารยาทแบบนั้นที่นี่นะ!"
ชายปอนๆ: "เซ็ทสึ ไม่ต้องขึ้นเสียงหรอก ใจเย็นๆหน่อยสิ"
เซ็ตสึ: "ท่านครับ! เพราะแบบนี้ไงผมถึงอยากให้ท่านใส่ชุดที่ผมเตรียมไว้ให้"
ชายปอนๆ: "ขออภัยที่ทำให้พวกท่านเข้าใจผิด เราคือลิโน เอ็น คูลเดส พระราชาแห่งโอเบล ยินดีที่ได้พบพวกท่านนะ"
ชีปู: "ห...หา! คนนี้เหรอ พระราชา? "
ลิโน่: "(หันมาคุยกับเรา) ฉันมีเรื่องจะคุยกับเจ้า... ทุกคนขอเวลาเราสักครู่ได้ไหม? "
เซ็ตสึ: "จะดีเหรอครับท่าน? พวกเราไม่รู้ว่าเขาเป็นใครด้วยซ้ำ"
ลิโน่: "ไม่เป็นไรหรอกน่า"
ชีปู: "งั้นพวกเราจะออกไปรอข้างนอกแล้วกัน"

หลังจากทุกคนออกไปแล้วลิโนก็เริ่มพูด

ลิโน่: "เอาละ เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า ลูกสาวฉันเล่าให้ฟังแล้ว ขอฉันดูรูนนายหน่อยได้ไหม? (ลิโนดูรูนที่มือเรา) อืม...ใช่จริงๆด้วย ...รูนนี้ครั้งหนึ่งเคยอยู่ที่นี่"

แล้วลิโน่จะเล่าเรื่องของรูนนี้ให้เราฟัง

"ทางปีกด้านตะวันตกของเกาะนี้มีซากโบราณสถานอยู่ ....มันเป็นแค่ "ซาก" จริงๆน่ะ ไม่มีอะไรน่าสนใจหรอก แต่แรกเริ่มเดิมทีเราพบรูนนั้นที่นี่ ถ้าเราป้องกันซากนั่นให้ดีกว่านี้อีกสักนิดเจ้ารูนนี่คงอยู่ที่นั่นแบบไม่มีใครต้องเข้าไปเกี่ยวข้อง แต่ว่า....เมื่อ 15 ปีก่อน..."

ลิโน่: "ฉันอยากให้นายไปดูซากโบราณนั่นหน่อยนะ ตอนนี้มียามเฝ้าอยู่ เอานี่ให้เขาดูซะนะ"

ลิโน่ส่ง Ruins Entry Permit ให้เรา

ลิโน่: "ในซากโบราณเจ้าจะพบกับคนที่รู้เรื่องรูนนี้ดีทีเดียว หาเขาให้เจอแล้วนายจะได้รู้เรื่องราว...แต่คงไม่ใช่เรื่องดีๆนักหรอก ตระหนักไว้เลยล่ะ ว่ารูนนี้นำมาแต่ชะตากรรมที่เศร้าสลด แต่ดีนะที่นายมีเพื่อนที่เชื่อมั่นและคอยดูแลมาตลอด เพราะฉะนั้น อย่าทำให้พวกเขาต้องเสียใจล่ะ"

ลิโน่พาเราออกมาข้างนอกพบเพื่อนๆที่ยืนคอยอยู่

ทัล: "ให้คอยนานจัง"
จีเวล: "ตกลงว่าไงน่ะ?"
ชีปู: "ท่านครับ แล้วเราขออยู่ที่นี่ได้ไหม? หรือเราต้องออกไปที่ไหนต่อ?"
ลิโน่: "อืม...ถ้าพวกเธอไม่มีที่ไปจะอยู่ที่นี่ก็ได้นะ"
ทัล: "พูดจริงเหรอครับท่าน! "
จีเวล: "เป็นพระคุณอย่างสูงเลยค่ะท่าน! ถึงจะช่วยอะไรไม่ได้มาก แต่เราจะช่วยทำงานให้นะคะ"
ลิโน่: "แน่นอน เธอช่วยงานเราแล้วเราก็จะจัดหาที่อยู่ให้"
"เดสมอนด์! อยู่แถวนี้ใช่ไหม? "
เดสมอนด์: "ครับท่าน! "
ลิโน่: "คือยังงี้...(ซุบซิบๆ) "
เดสมอนด์: "จะดีเหรอครับท่าน? "
ลิโน่: "ไม่ต้องห่วงไปหรอกน่า ช่วยกันหน่อยสิ / เราจะให้เดสมอนด์พาพวกเธอไปยังที่พัก และเขาจะคอยพาพวกเธอไปที่ไหนก็ได้ที่อยากไป อย่าลืมล่ะว่าฉันยังไม่ไว้ใจพวกเธอเสียทีเดียวหรอกนะ ยังไงก็ต้องมีคนคอยคุม เข้าใจไหม?"
เดสมอนด์: "เอ้อ หวังว่าเราคงไม่ต้องไปเจอเรื่องวุ่นๆนะ เอ้า! ไปกันเถอะ ที่พักของพวกคุณอยู่ทางตะวันออกของพระราชวัง ตามมาทางนี้เลยครับ"

แล้วเดสมอนด์จะเข้ากลุ่มเรามา เดินออกมทางขวาผ่านหน้าผามาจนถึงถ้ำ

ศัตรูที่พบที่หน้าผาเกาะโอเบล – Killer Rodent

เมื่อเข้ามาแล้วจะเห็นอาคารที่สร้างอยู่ในถ้ำ ซึ่งเป็นที่ๆเขาจะให้เราอาศัยอยู่ต่อจากนี้ไป เดสมอนด์ฝากมาบอกว่าพระราชาต้องการให้เราช่วยรวมคนที่มีความสามารถหลากหลายมาเยอะๆ แล้วเขาจะพาไปแนะนำให้รู้จักคนที่อยู่ที่นี่ หญิงเจ้าของบาร์ในอาคารชื่อหลุยส์เดินเข้ามา

หลุยส์: "หน้าใหม่เหรอ? จะพักก็บอกได้นะจ๊ะ ฮี่ๆๆ (มองลาซโล) ว้าว! ตาคมเชียวนะพ่อหนุ่ม ถูกใจพี่จริงๆ เอ้อ ชั้นชื่อหลุยส์นะ ยินดีที่ได้รู้จัก"

และคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ทั้งหมดจะเข้ามาเป็นพวกเรา

**Tov has joined us!**

**Louis has joined us!**

**Chadli has joined us!**


ตอนนี้เราจะสามารถเปลี่ยนเพื่อนได้โดยเดินมาคุยกับหลุยส์ (แต่ก็ยังไม่มีใครให้เปลี่ยนหรอก) เพื่อนๆจะแนะนำให้เราพักผ่อนกันก่อน แล้วพรุ่งนี้จะเริ่มตั้งต้นใหม่ และจะพยายามกลับราซริลให้ได้

  1. นั่นสิ เรามาพยายามกันให้ถึงที่สุดเถอะ
  2. อยู่บนเกาะก็สนุกดีออก – ทัล: เฮ้ย! ฉันออกจากราซริลเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์นายนะ! แต่เอาเหอะ นายก็เป็นคนง่ายๆแบบนี้นี่เนอะลาซโล แบบนั้นจริงๆก็ไม่เลวนักหรอกนะ ยังไงวันนี้ก็พักกันก่อนดีกว่า"

**Desmond has joined us!**

ขึ้นบันไดมาห้องฝั่งตรงข้ามกับทางเข้าแล้วเดินเข้าห้องด้านซ้ายจะเป็นห้องพักของเรา เดินไปที่เตียงแล้วนอนพักผ่อน ตกกลางคืนสาวตาบอดชุดขาวจะปรากฏตัวขึ้น

สาวตาบอด: "ขออภัยที่ปรากฏตัวกะทันหันแบบนี้ เราไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เจ้าตกใจ เราคือเล็คนาร์ท"
ลาซโล: "....."
เล็คนาร์ท: "เราคือผู้พิทักษ์แห่งทรูรูน บางคนก็เรียกเราว่าผู้ดูแลสมดุลย์ ในมือซ้ายของเจ้าคือหนึ่งในรูนที่แท้จริงที่มีชื่อว่า "รูนแห่งการลงทัณฑ์" เป็นรูนแห่งการไถ่บาปและการให้อภัย เมื่อใช้พลังของรูนมันจะดูดกินชีวิตของผู้ถือครองทีละน้อยๆ แต่ไม่ว่าการเดินทางจะยากลำบากเพียงใดก็ขอให้เจ้าจำไว้ว่าไม่มีการทดสอบใดที่ยากเกินจะฝ่าฟันได้ เหล่าผองเพื่อนจะช่วยเหลือเจ้า ทุ่มเทกำลังของพวกเขาทั้งหมดเพื่อช่วยโอบอุ้มให้เจ้าเข้มแข็ง เราขอเฝ้าดูรูนนี้และวิธีการใช้รูนของเจ้าสักพัก"

แล้วเล็คนาร์ทก็หายตัวไป พอรุ่งเช้า คุยกับหลุยส์เพื่อจัดกลุ่มก่อนเดินออกจากที่พักมา


ตัดมาทางด้านกูลูค ชายผู้เป็นผู้บัญชาการของกูลูคได้ประชุมเรื่องแผนการบุกหมู่เกาะกับทรอย, คอลตัน, รามาด้า และชายอีกคนหนึ่งที่สวมแขนเหล็ก....

ผู้บัญชาการ: "ฉันได้รับหน้าที่มาดูแลเรื่องทางนี้ แต่บอกตรงๆ ฉันไม่ค่อยถนัดงานแบบนี้เลยนะ แต่เอาเถอะ เริ่มประชุมกันเลยดีกว่า"
คอลตัน: "อะแฮ่ม งั้นก็เริ่มละนะ เราได้เห็นแสงที่ว่าส่องจากราซริลหนนึง ....แล้วก็ไม่ได้เห็นอีกเลย"
เกรแฮมเครย์: "อืม งั้นแสงนั่นก็ไม่เกี่ยวอะไรกับราซริลงั้นสินะ"
ผู้บัญชาการ: "แต่ท่านเครย์ ผมจำได้ว่าท่านเคยบอกว่า...."
เกรแฮมเครย์: "อย่าคิดมากสิครับ ท่านผู้บัญชาการ ผมก็แค่เห็นแว่บเดียว อย่าเก็บมาใส่ใจเลย"
ทรอย: "ขออภัยนะท่านเครย์ แต่เรื่องที่ท่านเล่ามานี่ฟังแล้วอย่างกับนิยาย"
เกรแฮมเครย์: "ชายผู้ถูกขนานนามว่าบุตรแห่งเทพสมุทรกล่าวเช่นนี้เลยรึ งั้นก็ขออภัยด้วยที่ฟังดูไม่ค่อยจะน่าเชื่อนัก"
ทรอย: "เลิกเรียกผมแบบนั้นเสียที...."
ผู้บัญชาการ: "ช่างเถอะน่าท่านทรอย อย่าไปใส่ใจมาก ข้ารู้ว่ากองเรือของท่านนั้นยอมเยี่ยมขนาดไหน ท่านเครย์เองก็เช่นกัน"
เกรแฮมเครย์: "อืม หากขาดท่านเราคงทำตามแผนการของท่านผู้บัญชาการเรื่องการขยายอาณาเขตลงใต้ไม่สำเร็จแน่ ผมให้ลูกน้องไปรวบรวมรายงานมาแล้ว....รามาด้า! "
รามาด้า: "ผมพาคนๆนึงที่เป็นพยานเห็นว่าเจ้าสิ่งที่เราพูดถึงกันอยู่ได้ออกจากราซริลไปแล้ว"
ผู้บัญชาการ: "พาเข้ามาสิ"
รามาด้า: "ได้เลยครับ เข้ามา!"
ชายคนดังกล่าวเดินเข้ามา.....สโนว์อีกแล้วครับท่าน \\-.-//



ทางด้านลาซโลให้เดินเข้ามาในวังคุยกับหญิงชราจะได้ Seashell มา วันนี้เราจะไปสำรวจซากโบราณเพื่อค้นหาความลับเรื่องรูนตามคำบอกของลิโน่ ออกจากวังเดินไปทางซ้ายคุยกับแรคกิยามเฝ้าซากโบราณสถานเขาจะนำทางเราเข้าไปด้านใน

ศัตรูที่พบในซากโบราณสถาน – Killer Rodent, Jellyman, Unicorn
สำหรับ Jellyman จะต้องกำจัดให้ตายพร้อมกันทุกตัว ไม่เช่นนั้นเมื่อจบเทิร์นมันจะคืนชีพขึ้นมาอีก

เมื่อเดินมาสักพักแรคกิจะพูดขึ้น
แรคกิ: "ว่ากันว่าซากโบราณแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อให้คนไม่กล้าเข้ามา ทางเดินซับซ้อนและหลงได้ง่าย แถมมีพวกสัตว์ดุร้ายคอยโจมตีด้วย พวกคุณเป็นกลุ่มแรกที่เข้ามาเลยนะ"
ทัล: "อ้าว งี้แสดงว่าเธอก็ไม่เคยนำทางใครมาก่อนเลยงั้นสิ?"
แรคกิ: "แหะๆ ถูกต้องนะคร้าบ"

เดินมาถึงจุดหนึ่งบอสจะเข้ามาโจมตีเราแบบไม่ตั้งตัว (จุดที่บอกบนแผนที่ เพราะฉะนั้นเตรียมเติมพลังไว้ให้ดีๆ)

030.jpg

BOSS
Guard HP 1500

ยามเฝ้าซากโบราณสถานตัวนี้มีพลังป้องกันสูงมาก แต่ก็ยังไม่ใช่ร่างสมบูรณ์ มันมีการโจมตีแค่การปล่อยคลื่นเสียงโจมตีทุกคน
Item : Platinum, ?Ornament(60%)
Potch Gained : 1000

พอชนะแล้วมันจะถอยออกไป ให้เราเดินออกมาด้านหลังจะพบหญิงคนหนึ่งยืนหน้าสุสาน

ศัตรูที่พบที่ลานด้านหลังซากโบราณ – Red Rodent, Blue Rodent, Yellow Rodent, Rodent Leader, Killer Rodent
ด้านหลังซากโบราณมีแค่พวกกระรอกบินที่มาพร้อมกันทีละหลายๆตัว การโจมตีของมันอาจทำให้ติดสภาวะ Balloon (หากติดลูกโป่งครบสามลูกจะลอยออกจากฉากไป) แต่ก็จะหายไปเองเมื่อจบการต่อสู้จึงไม่ต้องห่วงอะไร

แรคกิ: "เรามาได้ไกลขนาดนี้คงปลอดภัยแล้วหละ เจ้านั่นคงไม่เข้ามาถึงนี่หรอก ขอบคุณทุกคนมากนะฮะ"
ริคิเอะ: "พวกเขาเป็นใครเหรอ แรคกิ? "
แรคกิ: "แขกฮะ พวกเขามีใบอนุญาตด้วย"
ริคิเอะ: "ใบอนุญาตงั้นเหรอ? พระราชาท่านแนะนำให้พวกเธอเข้ามาที่นี่งั้นสินะ"
ทัล: "ครับ ท่านบอกให้เรามาที่นี่"
ริคิเอะ: "เธอคงรู้อยู่แล้วสินะ ว่ารูนไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว"

แล้วริคิเอะจะเล่าเรื่องราวให้ฟัง

"ในอดีตกาลนานมาแล้ว รูนได้กัดกินพลังชีวิตของเหล่าผู้เคราะห์ร้ายที่ถือครองมันมาแล้วถูกส่งต่อสืบทอดมาคนแล้วคนเล่า หลังคนรอบข้างเสียชีวิตไปหมดแล้ว หนึ่งเดียวผู้เหลือรอดอยู่ ได้มาพำนักใต้ต้นไม้นี้ตลอดมา โศกนาฏกรรมสมควรสิ้นสุดลงแล้ว... จนกระทั่งร่างของเขากลายเป็นหิน..... แล้วพลังของรูนก็ถูกปลดปล่อยอีกครั้ง"

ลาซโลมองมือซ้ายของตนเอง
ริคิเอะ: "หา! อย่าบอกนะว่า....มือซ้ายของเธอ.....รูนแห่งการลงทัณฑ์ที่เคยอยู่ที่นี่พักหนึ่ง ตอนนี้ไปอยู่ที่เธองั้นเหรอ?

  1. "รูนแห่งการลงทัณฑ์" นี่อะไรเหรอ? – ริคิเอะ: ไม่ต้องปิดบังหรอก ออร่ารอบๆตัวเธอคล้ายที่สามีฉันมีเลย
  2. คงงั้นแหละครับ – ริคิเอะ: จริงๆคือฉันรู้สึกได้ว่าออร่ารอบๆตัวเธอคล้ายกับสามีฉันน่ะ

แรคกิ: "แม่ฮะ ผมรู้นะว่าคุณพ่อยังมีชีวิตอยู่"
ริคิเอะ: "แรคกิ ลูกเป็นเด็กดีจริงๆ เมื่อสามปีก่อนสามีฉันล่องเรือออกไปเจอเอาคนที่มีรูนแห่งการลงทัณฑ์เข้า คนที่มีรูนตายแล้วรูนก็ตกมาอยู่กับสามีฉันที่รอดชีวิตมาได้ คืนนั้นสามีฉันก็หายตัวไป อยากรู้ว่าทำไมเขาถึงหายตัวไปงั้นสิ เราเองก็เหมือนกัน เพราะงั้นเราจึงได้ออกเดินทางตามหาเขามาจนถึงที่นี่"
แรคกิ: "แม่ฮะ...."
ริคิเอะ: "แม่รู้จ้ะ... พ่อคงไม่รอดมาถึงสามปีหลังมีรูนแห่งการลงทัณฑ์หรอก"
ทัล: "คุณบอกว่ารูนจะกัดกินพลังชีวิตของผู้ถือครองใช่ไหม? "
ริคิเอะ: "ใช่ ฉันต้องยอมรับว่าเมื่อรูนมาอยู่ที่นี่ก็แสดงว่าสามีฉันเสียชีวิตแล้ว"
แรคกิ: "..........."

เดินไปสำรวจใต้ต้นไม้จะพบ Treasure Map # 29 เสร็จแล้วเดินย้อนกลับมาทางเดิมการ์เดี้ยนตัวเดิมจะเข้ามาจู่โจมอีก แรงกระแทกพื้นดังสนั่นทำให้สุสานพังลงไปและเราจะต้องสู้กับมันอีกรอบ คราวนี้มีแขนมาทั้งสองข้าง

boss-guardian.jpg

BOSS
Guard HP 2000

ยามเฝ้าซากโบราณคราวนี้กลับมาพร้อมแขนสองข้างแต่พลังป้องกันมันต่ำกว่าเดิม การจู่โจมยังคงเป็นคลื่นโจมตีใส่ทุกคนและคราวนี้สามารถยิงหมัดอัดพวกเราหนึ่งคนได้
Item : Iron Hammer, Diamond
Potch Gained : 1500

เมื่อชนะแล้ว ริคิเอะจะขอให้เราพาไปด้วย เพราะอยากอยู่ใกล้ๆรูนแห่งการลงทัณฑ์ที่สามีของเธอเคยถือครองนี้

**Rikie has joined us!**

**Rakgi has joined us!**

แล้วเราจะกลับมาหน้าซากโบราณ เดินเข้ามาในเมืองมายังหน้าร้านเกราะคุยกับออร์นัน (หากแยกกับชาวบ้านปกติไม่ออกโปรดเดินคุยให้หมดทุกคน) เราจะเล่าเรื่องที่ราชาต้องการรวบรวมคนให้เขาฟัง
ออร์นัน: "งั้นให้ฉันเข้าร่วมด้วยแล้วกัน จริงๆแล้วฉันตามหาผู้หญิงคนนึงอยู่น่ะ แต่ก็ไม่พบซะที ขอเดินทางไปกับพวกนายด้วยได้ไหม?"

  1. ได้สิ – ออร์นัน: งั้นฉันจะไปด้วย
  2. คือมันออกจะ... – ออร์นัน: ถ้าเปลี่ยนใจก็บอกฉันได้นะ ฉันว่าก็ไม่มีอะไรเสียหายนี่นา

เลือกข้อแรกออร์นันจะเข้ากองทัพของเรา

**Ornan has joined us!**











Go to the next chapter>>

Personal tools