Reingale EP2
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
Reingale Chapter Eplisode2
ณ ทางเดินนอกเมืองกรีนฮิล
“เลนัธ พวกเราจะไปไหนกันดีล่ะ”เรนเกลที่ไม่รู้จะไปไหน ถาม
“นั่นสินะ ตอนนี้ฉันก็จับสัญญาณพลังของดวงดาวเทนไคไม่ได้ด้วย ก็เพิ่งฟื้นจากการถูกควบคุมนี่นา”
“งั้นลอง ไปเมืองทูริเวอร์ดูก่อนมั้ย”พี่บิ๊กเสนอ
“ว่าแต่ ทำไมเราไม่พักที่กรีนฮิลซักคืนก่อนล่ะ จะได้ฟิตๆ”โวรุโซที่เหนื่อยหล้าเริ่มบ่น
“จะ จริงด้วย”ทุกคนเพิ่งนึกได้ ว่าไม่ต้องรีบขนาดนี้
“เอาเหอะ ไปพักที่ทูริเวอร์ก่อน อย่างอื่นค่อยว่ากันทีหลัง”โวรุโซเดินนำไปก่อนเลย
“หึหึ หมายเลข9 ข้าจะแก้แค้นให้เจ้าเอง”หมายเลข5 ที่แอบซุ่มอยู่ที่ต้นไม้ต้นหนึ่งกับหมายเลข9(ทำไรกันวะ)
สักพัก พื้นที่บริเวณที่พวกเรนเกลเดินอยู่ เกิดมีป่าทึบล้อมรอบ
“เหวอ เฮ้ยอะไรกัน”ทุกคนเริ่มรู้สึกแปลกๆ จึงวิ่งเข้ามารวมตัวกันไว้
“ทำไมจู่ๆ ป่าก็ผุดขึ้นมา”
สักพัก ป่าก็หายไป แต่เป็นเปลวไฟเข้ามาแทน
“อะไรกันเนี่ย”
สักพัก ก็ปรากฏร่างงูยักษ์ที่มีร่างเป็นไฟ พุ่งเข้ามาเล่นงานพวกเรนเกลจนทรุด
“ฮ่าๆๆๆๆๆ และแล้ว พวกเจ้าที่ว่าแน่ ก็เจอดีเข้าแล้ว”เสียงปริศนาดังขึ้น ท่ามกลางวงล้อมเปลวเพลิง
ใบหน้าของหมายเลข5 โผล่ออกมาจากกองเพลิง ใบหน้านั่นมีเพลิงท่วมอยู่
“ฮ่าๆๆๆๆๆ ร้อนว้อย”
“...........”
ในระหว่างนั้นเอง เปลวเพลิงทั้งหมดก็ดับมอดลง สร้างความแปลกใจให้กับหมาบเลข5ยิ่งนัก
“ภารกิจนี้เริ่มยุ่งยากแล้วสิ”เสียงปริศนาอีกเสียง ดังมาจากด้านนอก
“แหมๆ ถ้ามันไม่ยุ่งยาก พวกเราก็ไม่ได้ออกโรงนะสิคร้าบ”อีกเสียง ดังตามมา
“พวกแก..เป็นใครกันน่ะ”หมายเลข5พูดขึ้น พร้อมๆกับภาพลวงตาที่สลายไป
“ข้าชื่อ มิช”
“ส่วนฉัน โฟรคเซน เราสองคนแก๊งร็อกเก็ตแห่งจักรวาล” “โป้ก!!!”(โดนมิชตบกบาล)
“แก ลากออกทะเลอีกแล้วนะ”
“มิช! โฟรคเซน! พวกเธอ”เลนัธ วาลคีรี่พยายามลุกขึ้นไปหาทั้งสอง แต่แล้วก็ทรุดตัวลงอีกครั้ง
“ที่นี่ปล่อยเราจัดการเถอะ โวรุโซไหวมั้ย เอานี่ไป”มิชโยนยาฟื้นพลังให้โวรุโซ และทั้งสามคนก็ตั้งท่าทำอะไรบางอย่าง
“The Brave Spirit Attack!!!” ท่าประสานของทั้งสามคนนั่นเอง
เริ่มด้วยการโจมตีของมิช ที่เหวี่ยงดาบอันมหึมาเป็นวงกว้าง กวาดศัตรูทั้งสองคน และตวัดขึ้นฟ้า ตามด้วยการซัดมีดบินกุหลาบด้วยท่วงท่าลีลางดงามและรุนแรงของโฟรคเซน ปิดท้ายด้วยคาถาดำดินของโวรุโซที่โผล่มาจากพื้น และโจมตีด้วยกริชนินจาอันคมกริบ
หมายเลข5 และหมายเลข9 จึงต้องถอยหนีไปทันที
“พวกนาย ดื่มนี้ซะ”มิชแจกจ่ายยาฟื้นพลังให้พวกเรนเกลดื่ม “ท่านโอดินสั่งให้พวกข้า มาช่วยน่ะ เพราะดูๆแล้วจะรับมือกับพวกเฟครูนต้องอาศัยพรรคพวกมากอยู่ เลยส่งพวกข้ามา ณ ประการฉะนี้
Mysh has joined us!!! Q(>_<)
Froksen has joined us !!! Q(>_<)
“ตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว ข้าว่า ตั้งเต้นท์นอนกันที่นี่แหล่ะ ตกลงมั้ย”มิชเสนอ
ทุกคนตกลงเพราะเหนื่อยมากแล้ว แม้จะเต็มพลังไป แต่ความเหนื่อยหล้าก็ยังบรรเทาได้ไม่หมดจด แถมใกล้ค่ำ จึงกางเต้นท์นอนทันที (เต้นท์เอามาจากไหนหว่า?)
“ข้าเอาเต้นท์มาแค่สองเอง ใหญ่อันนึง เล็กอันนึง”(มีคนเอามา) “เฮ้อ เต้นท์ใหญ่ผู้ชายนอน เต้นท์เล็กผู้หญิงนอนนะ เพราะผู้หญิงมีคนเดียว”เลนัธจัดการกางเต้นท์เล็ก แล้วซุกตัวนอนทันที “อะไรกันว้า” และแล้วเรนเกล บิ๊ก โวรุโซ มิช และโฟรคเซน ก็ต้องอัดกันเข้าไปในเต้นท์ใหญ่(ที่ไม่ใหญ่แล้ว)
- เรนเกล-“โอ้ย นั่นตรีนใครน่ะ เอาไปไกลๆจมูกผมหน่อย เหม็นเว้ย”
- โวรุโซ-“ขอโทษครับ อ๊ะ อย่าเบียดมาซิ ยิ่งแน่นๆอยู่”
- โฟรคเซน-“หมดกัน ความงดงามของฉัน อ๊ากกกกก แก ทับนิ้วก้อยฉันอยู่นะเฟ้ย”
- มิช-“อย่าบ่นน่าพวกแก เต้นท์มันแคบก็รู้ๆอยู่ รีบๆนอนซะ”(ท่าทางเฮียคนนี้ได้อยู่ข้างบน)
- บิ๊ก-“เฮ้อ นี่ตูไม่น่าเข้ามาเป็นพวกแต่แรกเล้ย หางานเข้าตัวเองชัดๆ”
เสียงบ่นยังคงงึมงำต่อไปซักพัก จนพวกเขาเหนื่อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว
แต่ทว่า มีคนๆนึงนอนไม่หลับเพราะรำคาญเสียงบ่น
- มิช-“ฮ้า เช้านี้ช่างสดใส”
- โฟรคเซน+โวรุโซ-“แกคนเดียวสิ สดใส”
- เรนเกล-“โอย ตะคริวกิน ช่วยด้วย”
- เลนัธ-“งื๋มๆ ง่วงจัง นอนไม่หลับเลย”
- บิ๊ก-“อ้าว เลนัธ ได้ตอนคนเดียวสบายๆ ไหงนอนไม่หลับล่ะครับ”
- เลนัธ-“ก็ใครเล่า บ่นงืมงำทั้งคืน ใครจะหลับลงเล่า”(ซวยไป)
- เรนเกล-“เลนัธ แล้วในโลกที่ผมจากมาอ่ะ ป่านนี้เขาหาตัวผมให้วุ่นแล้วสิเนี่ย”
- เลนัธ-“งื๋มๆ ลืมบอกไป เวลาของโลกซุยน่ะเทียบกับโลกที่เจ้ามาแล้ว 1ปีที่นี่เท่ากับ1นาทีที่โลกเจ้าเลยเชียวนะ ไม่ต้องกังวลหรอก”
- เรนเกล-“ค่อยยังชั่ว”
รุ่งเช้า พวกเรนเกล เดินทางไปยังทูริเวอร์ และตามหาดาวเทนไคต่อไป จนมาพับกบ(พบกับ)....เด็กหนุ่มชุดสีแดงคนนึง นอนสลบอยู่
“เฮ้ เป็นไรรึป่าว”เรนเกลเข้าไปถามดูอาการ
“.......ข้า..ข้า...โอย”เด็กหนุ่มคนนั้น เอามือกุมท้อง
“แย่แล้ว ทำใจดีๆไว้นะ เดียวจะพาไปหาหมอที่ทูริเวอร์”เรนเกลกวักมือเรียกพวก มาช่วยพยุง
“ข้า...ปวดขรี้”
“.................”เรนเกลและพวก ลากเจ้านี่เข้าไปในดงหญ้า หาส้วมให้ (เจริญจริง)
หลังการปลดปล่อย ก็ได้สนทนาจนทำให้รู้ว่า เขาชื่อเรดหลอดริโอว เป็น1ในร่างแยกของหลอดจาโค(งงใช่มะ เดี๋ยวจะอธิบาย)กำลังตามหาพรรคพวกที่กระจัดกระจายอยู่ในพื้นที่กรีนฮิล
“คนอ่านเค้างงอ่ะ อธิบายหน่อย” “เมื่อไม่นานมานี้ พื้นที่บริเวณใกล้ๆทูริเวอร์ เกิดปรากฏการณ์พื้นที่ทับซ้อนของมิติขึ้น และมีวิงเกอร์คนนึง ทะลึ่งบ้องเดินไปดูใกล้ๆ จนเกิดการระเบิดของประตูมิติ วิงเกอร์คนนั้นโดนสะเก็ดระเบิดเข้าไปเต็มๆ จนทำให้เกิดร่างแยกออกมาจากตัว5ตัว โดยที่พื้นที่อีกฟากคือโลกเกมส์ออนไลน์ซุยโคเด็นยูนิเวิร์สและข้อมูลของตัวละครหลอดริโอว ก็ไหลมาผสานกับร่างของหลอดจาโค ทำให้เกิดร่างแยกดังกล่าว หลังจากนั้น พื้นที่ทับซ้อนก็หายไป ส่วนพวกร่างแยกก็กระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง”อ่ะ อธิบายแล้ว “แล้วยังไงต่อ”เรนเกลถาม “ไม่ไงต่อแล้ว ช่วยหาพวกหน่อยดิ”เรดหลอดขอกันดื้อๆ
Redlord has joined us!!! Q(>_<)
“งั้นเอางี้ เดี๋ยวข้ากับเรนเกลจะไปหากับท่าน ส่วนพวกเลนัธไปพักที่ทูริเวอร์ก่อนละกัน”บิ๊กเสนอ
ทุกคนตกลง แยกกันตรงนั้นทันที (แบ่งทีมออกเป็นสองทีม ทีมแรกคือเรนเกล บิ๊ก เรดหลอด ทีมสองคือเลนัธ โวรุโซ มิช โฟรคเซน)
เรนเกล ออกเดินทางไปยังป่าบริเวณด้านซ้ายของพื้นที่กรีนฮิล ก็พบกับ เยลโล่หลอด กำลังต่อสู้กับกระรอกบินแถวนั้นอยู่
เรนเกลและพวกจึงเข้าไปช่วย และได้เยลโล่หลอดมาเป็นพวก
Yellowlord has joined us!!! Q(>_<)
ต่อมา พวกเรนเกลเดินทางไปกรีนฮิลอีกครั้ง ก็พบกับบลูหลอด กำลังเถียงกับยามเฝ้า เจรจาจะเข้าเมือง แต่ถูกต้องสงสัยเสียก่อน
เรนเกลและพวกเข้าไปเจรจา เมื่อบลูหลอดเห็นเรด เยลโล่หลอด จึงเข้าร่วมกับเรา(แล้วเอ็งไม่เข้าเมืองแล้วเหรอ)
Bluelord has joined us!!! Q(>_<)
แต่ไหนๆก็มากรีนฮิล ก็เข้าไปเยี่ยมเยียนกันหน่อย
พบกับฟีเรียล ฟีเรียลมอบ Warrior Runeและซาลาเปาขึ้นชื่อของกรีนฮิลให้ พบกับนาโนเทค นาโนเทคชวนไปฮาเร็มพลังKที่กระท่อมหลังโรงเรียน แต่ปฏิเสธไป จึงไม่ได้ของอะไร
พวกเรนเกลออกจากกรีนฮิล ตรงไปยังหมู่บ้านป่า ระหว่างทาง พบกับแบล็คหลอดนอนหิวโซอยู่
ตัวเลือกที่คิดถึงก็โผล่ขึ้น
1 เอาไม้เขี่ย
2 ยัดซาลาเปาใส่ปาก
3 เดินหนี
เรนเกลเลือกข้อสอง ยัดเปาที่เพิ่งได้มาใส่ปากแบล็คหลอด
และก็ได้แบล็คหลอดเป็นพวก
Blacklord has joined us!!! Q(>_<)
เควสรีครูทเพื่อนก็งี้แหล่ะ
พวกเรนเกลเข้าไปในหมู่บ้านป่าเพื่อหาที่พัก เนื่องจากการตามหาหลอดทั้งสี่คนนี้ ใช้เวลาช่วงกลางวันไปจนหมด ในขณะที่ไปเช็คอินเข้าโรงแรมนั้นเอง ด้านนอกโรงแรม มีเสียงร้องดังกังวาล พวกเรนเกลและคนที่อยู่ในโรงแรมทั้งหมด ก็ออกมาดูกัน ฝูงกริฟฟิน จำนวนมหาศาล โบยบินมายังหมู่บ้าน แววตาพวกมันดูน่าเกรงขามแบบชั่วร้ายผิดกับเวลาปกติ ผู้คนต่างกลัวกริฟฟินที่มีท่าทีแปลกไป จึงเริ่มวิ่งหนี ถอยไปตั้งหลัก แต่ว่าสองเท้าเดินหรือจะสู้ปีกบิน พวกกริฟฟินโฉบบินทำร้ายผู้คน
พวกเรนเกล เข้าไปขวางกริฟฟินตัวนึง ที่ทำร้ายคนจนบาดเจ็บ โชคดีที่ยังไม่ถึงตาย หลังจากเรนเกลไล่กริฟฟินไปจำนวนนึงแล้ว พวกกริฟฟินกลับแห่มามากกว่าเก่า
พี่บิ๊กสแปมเวทไฟจนหมดเปลือก ส่วนเรนเกลก็หมดสภาพ ไม่ต้องพูดถึงสี่หลอดกุมาร(ชื่อทางการ) ทุกคนKOไปหมดแล้ว เนื่องจากศัตรูเยอะเกินไปสำหรับพวกเขา
ในจังหวะที่จะพ่ายอยู่นั้น เด็กหนุ่มชุดขาว ถืออาวุธเช่นเดียวกับสี่หลอดกุมาร โดยถือทั้งสองมือ ปรากฏตัวขึ้นและใช้ความว่องไว ฟาดฟันเหล่ากริฟฟินจนหมดไปทีละตัวสองตัว ไม่นานเกินรอ กริฟฟินก็หมดหมู่บ้านในที่สุด
“นายคือ...”เรดหลอด ที่ฟื้นแล้ว เดินเข้าไปหาเด็กหนุ่มชุดขาวที่มาปราบกริฟฟิน
“.................”ไอ้หมอนี่เงียบ
“ร่างแยกสมบูรณ์!”บลูหลอดอุทานขึ้น ทำเอาหลอดๆอีกสามคนนึกขึ้นได้
“รึว่า เจ้านี่คือ....”แบล็คหลอดเริ่มเก็ท
“ร่างแยกสมบูรณ์ของหลอดจาโค ที่ได้รับข้อมูลของหลอดริโอวในช่วงมิติทับซ้อน”เยลโล่หลอด เดินตรงเข้าไปหาทันที
“................”เด็กชุดขาวหันหน้าหนี และไม่พูดอะไร
“ใช่มั้ย แกคือไวท์หลอดใช่มั้ย”เรดหลอด เดินอ้อมไปดักหน้า
“....................”ไอ้หมอนี่เงียบ (แกเป็นเทนไครึไง)
“ไวท์หลอด”หลอดทุกคนกล่าวขึ้นพร้อมกัน
“อะไรเหรอ ไวท์หลอดน่ะ เป็นพวกของนายเรอะ”เรนเกลเดินเข้ามาถาม พี่บิ๊กเดินตามมาทันที
“ไวท์หลอด คือร่างแยกที่สมบูรณ์แบบของหลอดจาโค ที่ได้รับข้อมูลของหลอดริโอวจากมิติทับซ้อน”บลูหลอดอธิบาย
“อ่อ อย่างนี้เอง”พี่บิ๊กและเรนเกลเข้าใจแล้ว เรนเกลจึงเดินตรงไปหาไวท์หลอด
“เฮ้ นาย ไหนๆก็ไหนๆแล้ว นายเป็นพวกหลอดสินะ มาเข้าพวกกับฉันมั้ย(รีครูทซะเลย)”
“................”ไอ้หมอนี่เงียบ (ร่างแยกเทนไคภาคที่แล้วก็เงี้ย แต่ว่าเทนไคภาคที่แล้วพูดมากไม่ใช่เหรอวะ)
“เรนเกล นาย ชวนดื้อๆเลยเรอะ”พี่บิ๊กอึ้ง
“............ตกลง”ไอ้หมอนี่ ง่ายดีเนอะ
Whitelord has joined us!!! Q(>_<)
เรนเกลและผองเพื่อน พักที่โรงแรมหนึ่งคืน ตอนเช้า ออกเดินทางไปทูริเวอร์ทันที
สรุปปาร์ตี้ของเรนเกล : เรนเกล บิ๊กเกรท เรด บลู เยลโล่ แบล็ค ไวท์หลอด
ทางด้าน เลนัธ วาลคีรี่
“เข้าไม่ได้นะครับ โฮ่ง”โคโบลท์ทหารยาม ยืนขวางทางเข้า ปฏิเสธคำขอร้องเข้าเมืองของพวกเลนัธ “เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ”เลนัธถามดีๆ “ท่านนายพลสั่งมา น่ะโฮ่ง ตอนนี้ห้ามคนเข้าออก ทูริเวอร์เขตโคโบลท์เด็ดขาด โฮ่ง” “ยิ่งห้าม ยิ่งน่าสนใจเนอะ”(ดนตรีนาซิสขึ้น) “...............ออกมาก่อนเถอะ แล้วค่อยเข้าไปใหม่ ตอนเขาให้เข้าแล้ว”โวรุโซแนะนำ
ทันใดนั้น เสียงระเบิดก็ดังขั้น พร้อมกับควันสีแปลกๆมหาศาลที่พวยพุ่งออกมาจากบ้านหลังใหญ่หลังนึงในเมือง
พวกทหารยาม ต่างรีบเข้าไปดู ชาวเมืองทุกคนก็เช่นเดียวกัน ทำให้พวกเลนัธเข้าเมืองได้
“มันเกิดอะไรขึ้นกันเรอะ”มิชถามโคโบลท์แถวนั้น
“ท่านนายพล ทำการทดลองอะไรบางอย่างอยู่น่ะโฮ่ง”ปากคำของโคโบลท์1
“รู้สึกว่า การทดลองจะสำเร็จแล้วนะโฮ่ง”ปากคำโคโบลท์2
“สงสารเจ้าขาวจังเลยโฮ่ง”ปากคำโคโบลท์3
เลนัธและพวก เดินเข้าไปในบริเวณที่เกิดระเบิด ก็พบกับ ทหารโคโบลท์จำนวนมาก ลงไปนอนวัดพื้นเกลื่อนไปหมด
“เจ้าขาว!! เจ้าขาว!! โฮ่ง” เสียงโคโบลท์ตัวนึง ตะโกนเรียกอะไรซักอย่าง
อ๊าก!!!!เสียงร้อง ดังมาจากในกลุ่มควัน ซึ่งดังต่อเนื่องไม่หยุด
ทันที่ทีควันจางลง ร่างมนุษย์หมาป่าสีขาว ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเลนัธและชาวโคโบลท์ทั้งหลาย
“เจ้าขาว ได้สติซะทีเซ่ โฮ่ง” โคโบลท์หลายสิบตัวตะโกนเรียกสติเจ้าขาว
“หึหึหึ โฮ่ง”เสียงชั่วร้ายอะไรบางอย่าง ดังมาจากห้องทดลอง
“ยอดไปเลย ทั้งความว่องไว ทั้งพละกำลังมหาศาล เจ้าขาว คือสุดยอดอาวุธของข้า ฮ่าๆๆๆ โฮ่ง” สิ้นประโยค โคโบลท์เจ้าของเสียง ก็เดินออกจากห้องทดลอง
“กรรรรร”เจ้าขาวที่คลุ้มคลั่ง อะละวาดอยู่นั้น เมื่อเห็นโคโบลท์ที่ออกมาจากห้องทดลอง ก็ถาโถมเข้าใส่ทันที
“หึหึ เจ้าคือของๆข้า ของๆข้าจะไม่มีวันทำร้ายข้าได้ โฮ่ง” สิ้นประโยค เจ้าขาวก็ถูกไฟฟ้าที่ไหนไม่รู้ช๊อตเข้าให้ จนลงไปนอนแอ้งแม้ง
“นี่คือ สิ่งที่จะทำให้แกเชื่อฟังข้า ปลอกคอไฟฟ้า เมื่อใดที่เจ้าคิดทำร้ายข้า ข้าจะลงโทษเจ้าทันที ฮ่าๆๆๆๆ โฮ่ง”
“ท่านนายพล ลิ้งคฺซ์ โฮ่ง”โคโบลท์แถวนั้น มีท่าทีหวาดกลัวโคโบลท์ตัวนี้กันทั้งนั้น
วาลคีรี่ เห็นทีท่าของนายพลคนนี้ก็หมั่นไส้ พรรคพวกทั้งสามเองก็เช่นกัน จึงเข้าไปต่อว่านายพล(หาญกล้ามาก)
“นี่เจ้า รู้มั้ยทำอะไรลงไป เจ้าทำให้เพื่อร่วมเผ่าพันธ์ของเจ้าต้องบาดเจ็บ แล้วยังทำร้าย มนุษย์หมาป่าตัวนี้อีก”วาลคีรี่ ชี้หน้าลิ้งคฺซ์ เหมือนมาทวงหนี้
“จัยร้ายจริงๆ”(ดนตรีนาซิสขึ้น)โฟรคเซน รำพึงไปดมกุหลาบไป
“ใช้ภาษาผิดๆอีกแล้วนะเจ้า”มิชแจกกำปั้นให้โฟรคเซน โทษฐานใช้ภาษาผิด (กุหลาบเข้าไปอุดจมูกพอดี)
“พวกเจ้าเป็นใคร โฮ่ง”ลิ้งคฺซ์ ชี้หน้าพวกวาลคีรี่คืน
“พวกข้าเป็นใครไม่สำคัญ แต่ข้าอภัยให้กับการกระทำของเจ้าไม่ได้”ว่าแล้ว วาลคีรี่กับพวกก็เข้าสู้กับลิ้งคฺซ์ทันที
“เจ้าขาว ปกป้องข้าสิ แสดงพลังของเจ้าให้ข้าเห็นอีกครั้งเซ่ โฮ่ง”ลิ้งคฺซ์ ใช้รูนไฟfire wall มาป้องกันการโจมตีของพวกวาลคีรี่ ระหว่างรอการฟื้นตัวของเจ้าขาว
“ชิ! โวรุโซ ฝากด้วยนะ”วาลคีรี่ถอยกลับ โดนเปลี่ยนให้โวรุโซเป็นคนตรงเข้าไป
(โวรุโซประสานอิน) “คาถาน้ำ ระเบิดมังกรวารี” มังกรน้ำจำนวนมากพวยพุ่งออกมาจากถังน้ำแถวๆนั้น เข้ามาทำลายกำแพงเพลิงจนมอดดับ และเข้าโจมตีใส่ลิ้งคฺซ์จนกระเด็นไป (โวรุโซ อันบาลานซ์)
“ท่านนายพล ใช้เจ้านั่นสิ เฟครูนน่ะ โฮ่ง”เสียงโคโบลท์ดังมาจากด้านหลัง
“พีท สหายข้า เจ้าพูดตรงกับใจข้า เจ้าหมาโง่(แกก็หมา)นั่นโดนไฟฟ้าช๊อตไปทีนึงก็บ่อมีไก๊แล้ว โฮ่ง”ลิ้งคฺซ์ ยื่นอุ้งขาหน้า ไปที่เจ้าขาว “ทรีทเมนต์” เฟครูนTreatment ถูกใช้ไปกับการเยียวยาเจ้าขาว จนกลับมาเป็นปกติ
“เจ้าขาว จัดการกับพวกมันซะ โฮ่ง” เจ้าขาวพุ่งเข้าโจมตีพวกวาลคีรี่อย่างรวดเร็ว
“มิช ต้านมันไว้ โฟรคเซนคอยโจมตีสนับสนุนมิช ฉันจะหาจุดตายมันแล้วโจมตีปิดฉากเอง” “รับทราบ”
มิช เข้าต้านด้วยพละกำลังทั้งหมด แต่กลับถูกเจ้าขาวเหวี่ยงออกมา
“ฮึ้บ! หนอย แรงมันเยอะไม่ใช่เล่น แบบนี้ต้องเอาจริง”มิชพลิกตัวลงแล้วพุ่งเข้าไปต้านอีกครั้ง
“ย้าๆๆๆ” โฟรคเซนระดมปามีดใส่เจ้าขาว และใช้รูนน้ำฟื้นพลังให้มิชไปด้วย
ในขณะที่วาลคีรี่ คอยหาจังหวะอยู่นั้นเอง ลิ้งคฺซ์กับพีท ก็เข้ามารุมทันที
“เหล่าทหารกล้าโคโบลท์ทั้งหลาย ล้อมพวกมันไว้ โฮ่ง”ลิ้งคฺซ์ออกคำสั่ง ในขณะที่สแปมรูนไฟใส่วาลคีรี่ไปด้วย
ในที่สุด มิชก็สามารถล้มเจ้าขาวได้ แต่ทว่าด้วยมนต์ของเฟครูนทรีทเมนต์ ทำให้เจ้าขาวฟื้นตัวเร็วมาก และต่อสู้กับมิชอีกครั้ง จนมิชเป็นฝ่ายหมดแรงซะเอง
ทางด้านโฟรคเซน ก็สแปมรูนน้ำในการฟื้นพลังมิชจนหมดแล้ว ก็โดนพวกทหารโคโบลท์ไล่ล่าอยู่
โวรุโซ หายจากอาการอันบาลานซ์ก็พบว่าตนถูกพวกทหารจับไว้ จึงใช้คาถาสลับร่าง ออกมาช่วยเหลือพวกเพื่อนๆสู้ต่อ
“ยอมแพ้ซะแต่แรก ก็ไม่ต้องเจ็บตัวแล้ว โฮ่ง”ลิ้งคฺซ์สามารถจับตัววาลคีรี่ได้แล้ว เนื่องจากตนใช้เฟครุนทรีทเมนต์ฟื้นพลังอยู่ตลอดเวลา จนวาลคีรี่เป็นฝ่ายเสียเปรียบ
โวรุโซกับโฟรคเซน ก็โดนจับ โดยเหล่าทหารกล้าโคโบลท์ ที่มีมากกว่าเกือบ10เท่า
ในที่สุดพวกเขาก็ถูกจับขังไว้ในคุกใต้ดิน ของทูริเวอร์เขตโคโบลท์
“นี่ๆเทอ ถามอารายหน่อยสิ”(ดนตรีนาซิสขึ้น)โฟรคเซน เรียกทหารพัสดีมาคุย โดยที่ มิชอยากมาเคาะกบาลเขา เนื่องจากใช้ภาษาผิดๆ
“เจ้าขาวนี่เป็นใครเหรอ”
“โฮ่ง พวกเจ้าไม่รู้เรอะ เจ้าขาวเป็นหมาป่าที่โคโบลท์คนนึงเลี้ยงไว้ บ้านอยู่แถวๆนี้แหล่ะ แต่ว่าท่านนายพลอยากจะทดลองดัดแปลงพันธุกรรมสัตว์ ก็เลยจับมาทดลองซะ โฮ่ง” ดูจากท่าทางแล้วพัสดีตัวนี้ จะช่างพูดไม่น้อย แถมยุขึ้นอีก โฟรคเซนจึงยอจนตัวลอย และหลอกถามไปเรื่อยๆ
ได้ความมาว่า เจ้าขาวคือ หมาป่าที่ถูกนายพลจับมาทดลอง และทำการดัดแปลงให้เป็นโคโบลท์ที่แข็งแกร่ง ผลออกมาสำเร็จ ยกเว้นรูปร่าง ซึ่งคล้ายมนุษย์หมาป่าเอามากๆ
และหลอกถามจนทราบมาอีกว่า นายพลลิ้งคฺซ์ เดิมเป็นนายพลที่ปกครองทูริเวอร์เขตโคโบลท์โดยเผด็จการ เข็มงวด และเป็นที่น่าเกรงขามอย่างมาก แต่ที่เขาทำ ก็เพื่อเผ่าพันธ์โคโบลท์ทั้งนั้น ชาวโคโบลท์ที่นี่จึงยอมรับเขา แต่เมื่อพีท โคโบลท์จากถิ่นอื่น เข้ามาตีสนิทกับนายพล และเป่าหูนายพลจนเปลี่ยนไป นับแต่นั่น นายพลลิ้งคฺซ์ก็ปกครองแบบโหดร้ายมาโดยตลอด
แกร๊ง!!!! เสียงประตูเหล็ก ทางเข้าออกของคุกใต้ดิน พังลง
“เฮ้ พวก ไม่ได้เจอกันนาน” เสียงคุ้นๆหูดังขึ้น
ตุ๊บ!! พัสดี ลงไปนอนวัดพื้นเป็นที่เรียบร้อย
“เรนเกล มาได้ไงเนี่ย”วาลคีรี่เอ่ยขึ้นด้วยอาการ ‘กูรอดแล้วโว้ย’
“พอดีได้เจ้าตุ่นบาคุนำทางน่ะ แถมรู้เรื่องทั้งหมดแล้วด้วย เอาล่ะเร็วเข้า พี่บิ๊กต้านศัตรูอยู่ข้างนอก รีบไปสมทบ แล้วหนีออกจากที่นี่กัน”เรนเกล ง้างดาบบัลมัล ฟันลงไปที่แม่กุญแจและเอาอาวุธ กับสัมภารกของทุกคนมาคืนให้
“นี่เจ้าส่งตุ่นไปหาเรนเกลเหรอเนี่ย ฉลาดมากโวรุโซ”
“พี่บิ๊ก เคลียร์ทางด้วย”เรนเกลตะโกนลั่น
“สหายหลอดทั้งห้า เอาเลย”พี่บิ๊กสั่งการไปอีกทอดนึง ห้าหลอดจึงใช้ท่าประสานทันที
“““““เพลงดาบหลอดเรนเจอร์”””””(พูดพร้อมกัน ก็เลยใช้เครื่องหมายคำพูดห้าตัว)
พลังทำลายรุนแรงขนาดโค่นกองทัพโคโบลท์ทั้งกองทัพได้เลย แต่ห้าหลอดได้ยั้งมือไว้ ไม่ให้ถึงตาย
พวกเรนเกลทั้งหมดจึงรีบวิ่งตรงไปยังเขตวิงเกอร์ทันที
“เดี๋ยวก่อน พวกเธอ ฉันขอร้องอะไรอย่างได้มั้ย”เลนัธ วาลคีรี่ หยุดวิ่งแล้วขอร้องอะไรบางอย่าง
“ฉันสงสารเจ้าขาว พวกเรากลับไปช่วยมันได้มั้ย”
“จะดีเหรอ มันจะไม่เชื่องแล้วทำร้ายพวกเราหน่า”มิชเสนอความคิดเห็น
“จะว่าไป ก็น่าสงสารอยู่นะ แต่มันอันตรายเกินไป”(ดนตรีนาซิสขึ้น)โฟรคเซนเสนอบ้าง
“แล้วเราจะพามันไปด้วยเหรอ”โวรุโซข้อง จึงถาม
“แค่ช่วยให้รอดจากนายพลนั่นก็พอน่า”
“จะเอายังไงก็ได้ พวกข้าไม่มีปัญหา”ห้าหลอดไม่ออกความคิดเห็น
“เจ้าขาวนี่ โคโบลท์ดัดแปลงตัวนั้นใช่มั้ย เห็นถูกขังอยู่ในห้องที่มีควันสีแปลกๆโน่นน่ะ”บิ๊กชี้ไปที่ควันสีทันที
“จะเอายังไง จะไปช่วยก็รีบไปตอนนี้เลย”เรนเกลพยายามเร่งการตัดสินใจทุกคน
“เอาเป็นว่า ข้าจะไปเอง พวกเจ้ารออยู่นี่”มิช ออกฝีเท้าวิ่งไปยังห้องทดลองทันที
“อ้าวเฮ้ย เจ้าคนเดียวไม่ไหวหรอกน่า”โฟรคเซน วิ่งตามไป หลังจากนั้นทุกคนก็ตามไปจนหมด
“ย้ากกก” มิชฝ่าโคโบลท์เข้าประตูไปได้ ก็พับกบพบกับ ลิ้งคฺซ์อีกครั้งนึง
ด้วยฝีมือของมิช ไม่ยากที่จะโค่นลิ้งคฺซ์ลง แต่ทว่าลิ้งคฺซ์มีเฟครูนทรีทเมนต์ ในการเยียวยาตัวเองได้อยู่ มิชจึงเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
“มิช พวกเรามาช่วยแล้ว”โฟรคเซน วิ่งเข้าประตูมาพร้อมกับดนตรีนาซิสขึ้น
“นึกแล้วว่า พวกแกต้องมาด้วย โฮ่ง”พีท ปรากฏตัวออกมาต้อนรับ
“เจอนี่หน่อย เฟครูนชาโดว์ฮาร์ทเลส(Shadow Heartless)โฮ่ง” ทหารปีศาจฮาร์ทเลสเงา ปรากฏตัวออกมาเป็นจำนวนมาก พวกมิชจึงต้องรีบเข้าไปช่วยเจ้าขาวโดยไว
“ทางนี้ฉันจัดการเอง นายรีบไปเถอะ”เรนเกลและพวก เข้ามาหนุนได้ทันเวลา
“ย้าก!!” มิชใช้รูนTitan ฟันกรงเหล็กกล้าที่ขังเจ้าขาวไว้จนแหลก
“แย่แล้ว ปลอกคอไฟฟ้ายังซ่อมไม่เสร็จ โฮ่ง”(อ้าว เสียอยู่เรอะ)
เจ้าขาว อะละวาดตามเคย จนพีทกับลิ้งคฺซ์ ต้องหนีออกไปก่อน
“กรรรรรร”เจ้าขาว ตรงเข้ามาทำร้ายพวกเรนเกลทีละคน จนลงไปกองกับพื้น เหลือเพียงเรนเกล ที่ยืนนิ่งใจเย็นอยู่ได้
“เรนเกล ระวัง”โวรุโซตะโกนเรียกสติ แต่ทว่า....
“ขอมือ...” /(*o*)/ /(*o*)/ /(*o*)/(ทุกคนล้มตึง)
“โฮ่ง” เจ้าขาวส่งมือให้ดีๆ แถมเชื่องแล้วอีกต่างหาก \(*o*)\ \(*o*)\ \(*o*)\(ล้มตึงอีกรอบ)
“เอาล่ะ ไปกันเถอะ” “โฮ่ง”
Shiro has joined us!!!! Q(>_<)
ทุกคนเร่งฝีเท้า จนพ้นเขตโคโบลท์สำเร็จ
--Reingale 16:18, 29 ธันวาคม 2008 (ICT)
