Sasarai de Viva ep4
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 05:19, 28 กันยายน 2007 (ICT)
"สหายหลอด!! นี่ท่านโผล่หัวมาแชปเตอร์ข้าได้ไงเนี่ย!!" ซาซาไรต๊กกะใจไม่คิดว่าผู้มาเยือนจะเป็นหลอด ริโอวกับน้องเศษไม้สองคน
"ตอนข้ากินโควต้าหน้าเยอะไป คนเขียนมันเลยส่งมาปิดครึ่งแรกที่แชปเตอร์นี้" พูดเสร็จหลอดก็โดนเศษไม้ใส่สโตนโคลสตันเนอร์ เนื่องจากพูดสปอย
หลอดที่นิสัยหมุนกลับ180องศาตอบใหม่ว่า "ผมโดนไล่ล่าจากพวกโจรสลัดมาจนต้องหนีหัวซุกหัวซุนมาถึงที่นี่ ระหว่างทางเจอศัตรูร้ายกาจทำร้ายบาดเจ็บสาหัส เพื่อนร่วมเดินทางก็พลัดพรากหายจากไปหมด แต่เศษไม้แบกผมเหมือนนานามิแบกริโอวข้ามเขาครอมมาจนถึงนี่"
หลังจากหลอด ริโอวพูดจบซาซาไรก็น้ำตาไหลพราก ทั้งคู่วิ่งเข้าไปกอดกันด้วยความซาบซึ้งไม่ใช่คิดถึง แต่เพราะหัวอกเดียวกันต่างหาก...
"อุ๊ย หนูน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มนี่ใครกันเนี่ย" กั๊ตรีบฝังโคลวิสไว้ในป่าช้าวัดดอนแล้วรีบโผล่เข้ามาทำความรู้จักกับหลอดทันที
"บรึ๋ยส์ น่ากลัวชะมัด เอ่อ ผมชื่อหลอด ริโอว เป็นฮีโร่หน้าใหม่กำลังโดนโจรสลัดไล่ล่าค่าหัวอยู่ นี่เป็นเพื่อนร่วมเดินทางชื่อเศษไม้ พอดีมีปัญหานิดหน่อยทำให้ความจำเธอไม่ค่อยจะดีนัก น่าจะลืมวิชามวยปล้ำไปให้หมดด้วยก็จะดีนะ เฮ้อ.."
หลังจากแนะนำตัวเสร็จหลอดก็ทำความรู้จักกับกั๊ตสตาฟและพวกเจ จากนั้นหลอดกับซาซาไรก็เอาลิงก์แชปเตอร์ตัวเองมาให้อีกฝ่ายอ่าน
ซาซาไรอ่านเรื่องของหลอดเสร็จก็ถอนหายใจออกมา "อืมม์ เรื่องของพวกเราช่างบัดซบเสียจริงๆเลย"
"ไม่ ของผมบัดซบกว่า" หลอดไม่ยอมแพ้ เพราะเรื่องซวยๆนี่ก็เยอะไม่แพ้กัน
แล้วทั้งคู่ก็ตีกันเพื่อแย่งกันว่าเรื่องใครบัดซบที่สุด
"ข้าว่าไม่ต้องทะเลาะกันหรอกว่าใครซวยกว่าใคร เรื่องซวยๆกำลังจะมาเยือนแล้วนั่นไง..." แล้วเจก็ชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้าให้ดูฝูงเรือเหาะของกองทัพ FFDF
"เห็นไหมแชปเตอร์ของข้าซวยกว่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ยินดีต้อนรับเข้าสู่แชปเตอร์สุดบัดซบว่ะ!" ไม่รู้ตาซาซาไรจะยืดอกภาคภูมิใจไปทำม๊าาย
"เลิกปัญญาอ่อนกันได้แล้ว!" แล้วเศษไม้ก็ใช้ดับเบิ้ลโคสไลน์ส่งสองตัวเอกลงไปนอนวัดพื้น ... แล้วสายตาของทั้งคู่ก็มองไปทางทะเล แล้ว!
"ฮ่าห์! เรือของเราแล่นไปได้ทุกน่านน้ำบนโลก!!" ฝั่งทะเลก็เจอกองเรือของซาริส ด้านตะวันออกพวกกิงโกะเดนที่ไล่ตามมาก็โผล่ออกมาอีก จองล้างจองผลาญกันข้ามแชปเตอร์เลยวุ้ย
"โอ้ ยอดเลย ต่างฝ่ายต่างพาศัตรูมาเพิ่ม!" แล้วหลอดกับซาซาไรก็วางมวยกันอีกครั้ง โทษว่าเป็นความผิดของอีกฝ่าย
"แล้วนี่เราจะทำยังไงกันดี" เศษไม้จึงกระโดด(หาเสาที่ไหน?)ฟรอกสแปลชใส่ทั้งคู่นอนชะกะตุกเป็นกบโดนสิบล้อทับ
"อย่าเพิ่งถอดใจสิ ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็ร่วมใจกันต้านศัตรูสิ" เศษไม้รีบหาวิธีคลี่คลายสถานการ์ณ
"อืม ทุกอย่างซับซ้อนซ่อนเงื่อน ความสัมพันธ์อันยุ่งเหยิงนี้คงส่งผลในสนามรบเป็นอันมาก ถ้าพวกเราตัดสินใจผิดพลาดคงมีชีวิตรอดไปได้ไม่กี่เรปแน่" เจเริ่มวิเคราะห์ วิเคราะห์ว่าตูควรจะทรยศได้แล้วหรือยัง...
"ทินโทมีกำลังแค่เพียงสองพันจะเอาอะไรสู้กับพวกมันเล่าเจ้าพวกFFDFยกมากันตั้งห้าพัน นี่ยังแถมโจรสลัดมาอีกสองพันปิดทางหนีอีกต่างหาก"
"ไม่สิ มันต้องมีทางรับมือสิน่า ถ้าเชื่อมั่นในพวกพ้องล่ะก็เราต้องฝ่าฟันมันไปได้แน่ ไม่ว่าจะวิกฤตแค่ไหนก็ตาม" หลอดหาบทพูดพระเอกที่จดเก็บไว้มาอ่าน
"สหายหลอดพูดถูก มีสุขร่วมเสพมีทุกข์ร่วมต้าน แม้ต้องตายข้าซาซาไรก็ขอสู้ตาย" ซาซาไรกลับสู่โหมดบู๊ลิ้มอีกครั้งจากที่ห่างหายไปนาน
โดนล้อมจากทุกทิศทุกทางไม่มีทางหนีแล้ว! อย่างมากก็แค่สู้ตายล่ะฟะถึงแพ้ก็ยังไว้ลายได้อย่างสมศักดิ์ศรีเทนไค!
--Shiryu 02:11, 29 กันยายน 2007 (ICT)
สถานการณ์เลวร้ายสุดๆ พวกซาซาไรคิดว่าเจ้าคนแต่งข้างบนมันใส่ฉากหมดทางชนะ 100.1% ให้กุอีกละ สงสัยชอบเห็นซาซาไรนอนตูดโด่ง....
"อย่าวิตกไปเลย สิ่งที่แตกต่างกันคือหนนี้เรามีฐานทัพเป็นของตนเองแล้ว" เจให้กำลังใจเพื่อนๆ ซึ่งไม่ได้ต่างกับตอนก่อนสู้ศึกวิเน่คราวนู้นซักกะติ๊ด
"โอ้วววว ฝั่งท่านมีกุนซือไว้ใช้ด้วย ยอดสุดๆเลยเพ่ซาซาไร!" ...หลอดคิดว่าแล้วฝั่งตูมีแต่ลิง, สาวบ้าพลัง, พ่อค้าหน้าเลือด กับตัวซวย แต่ซาซาไรก็เดินมาตบไหล่หลอดแล้วทำหน้าเหมือนกับจะบอกว่า "เดี๋ยวเอ็งก็รู้...."
เจเดินไปขอใช้หมองๆ แล้วก็นั่งสมาธิแบบอิ๊กคิวซังแบบไม่สนใจพวก FFDF ที่ยิงระเบิดซัดปราสาททินโทจนเหลือแต่เสาไฟฟ้าสารพัดสถานที่ที่เจทำเครื่องหมายไว้แล้ว
"ช่างหัวกุนซือมัน เรามาวางแผนรับมือพวกนั้นก่อนดีกว่า" กั๊ตลากหลอดมาปรึกษาสมตำแหน่งผู้นำปัจจุบัน "เป้าหมายของกิงโกะคือฮาร์โมเนีย พวกนั้นไม่ไ่ด้กะมาตีเราแต่แรก แค่คิดว่าถ้าได้ทินโทด้วยก็วางฐานการบุกฮาร์โมเนียได้ง่ายขึ้นไปอีก พวกซาริสทางทะเลก็ขึ้นบกไม่ได้ พยายามอยู่ห่างแหล่งน้ำไว้ก็ไม่มีอะไรน่ากลัวแล้ว ที่น่ากลัวก็คือกองเรือเหาะของเจ้าพวก FFDF มากกว่า"
"สมเป็นผู้นำแห่งทินโทจริงๆเลยท่าน"
"คือข้าไม่เห็นพวกผู้หญิงอยู่ในสายตาหรอก ไปสู้กับ FFDF แล้วจับพวกเติร์กมาเป็นเหยื่อกามารมณ์ของข้ากันเถอะ อ่าฮ้า~ฮู้วกิ้วๆๆๆ" ลุงกั๊ตสาวแตกจนหลอดต้องรีบตัดบท "แล้วทางท่านซาซาไรมีอาวุธอะไรเด็ดๆไหม?"
"อ๋อ ตอนนี้เรามีเป็ดสีเหลืองน่ะ แต่ก่อนเป็นสีเขียวนะ แต่ตัวนั้นตายไปแล้ว"
เอกซ์มัส และเซโร่ เติร์กอีกคนหนึ่งเดินลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ แล้วอุซโซก็กระโดดลงจากเรือเหาะตามมา
"ไม่ต้องกลัว.....เราไม่ได้มาถล่มฐานทัพแกหรอก (แต่ยิงฐานเขาจนเหลือแต่เสาแล้ว) แค่ขอเข้ามาเจรจาเรื่องอะไรบางอย่าง..."
--FLOW 08:41, 29 กันยายน 2007 (ICT)
"ขนพวกมาซะเต็มอัตราศึก เจรจาบ้านแป๊ะเอ็งดิ!" หลอดที่ไม่ได้เกี่ยวกับแชปเตอร์นี้เล้ย แต่เข้ามเสนอหน้าก่อนใครเพื่อน
"ว่ามา" เจรีบตอบทันที ก่อนที่เสาต้นที่เขาเกาะอยู่จะถล่มลงมา...
"เอาทินโทมาซะดีๆ" เอลวาน่า...ขอเมืองเขากันง่ายๆเลยเว้ยเฮ้ย
"ไม่ให้เว้ย" กั๊ตรีบปฎิเสธทันทีเพราะเจมันซะเซ็นชื่อลงใบโฉนดแล้ว..
"ไม่ให้ดีๆงั้นเรอะ! งั้นก็ตายไปซะดีๆ" แล้วเอลวาน่าก็ทำท่าจะเริ่มอาละวาด
"ช้าก่อน ทินโทมันต้องเป็นของเราต่างหาก" กิงโกะเดนโผล่ออกมา ซาริสก็มาโดยโผล่หน้าออกมาทางแทงก์น้ำ
"ข้าไม่เจรจากับสาวไม่ใส่แว่นเฟ้ย" แล้วเอลวาน่าก็ซัดลูกปืนไปตามประสาวัยรุ่นใจร้อน
"กล้าหันปืนใส่เราเชียวเรอะ" ว่าแล้วกิงโกะก็หยิบแทงก์น้ำของซาริสมากั้นลูกกระสุน
"แล้วแกจะได้เห็นดีกันไอ้พวกFFDF!" น้ำค่อยๆรั่วออกจากแทงก์แล้วซาริสก็ค่อยๆจมหายไปในแทงก์เหมือนกัปปะดำลงน้ำ
แล้วกลุ่มเทพโจรสลัดทั้งสองก็ประกาศสงครามกับกองกำลังFFDFทันที!
"อ้าวพวกมันหันไปตีกันเองแล้วเสียงั้น" เหล่าผู้กล้าได้แต่ยืนดูเงียบๆ แต่น่าจะเรียกว่าติดเชื้อจืดจางมามากกว่า
"แล้วพวกเราจะเอาไงดีล่ะ" ซาซาไรที่ยืนดูเงียบๆอย่างจืดจางกล่าว
--Shiryu 14:38, 29 กันยายน 2007 (ICT)
"ข้าก็กะอยู่แล้วว่าจะเป็นเช่นนี้จึงถ่วงเวลาให้พวกมันรบกันเองไงล่ะ" เมื่อเห็นสถานการณ์กลายเป็นแบบนี้ไปแล้วเจก็รีบแร่ด เข้ามาทันที....สงสัยติดเชื้อตอแหลจากลูเครเทียภาคห้า
"งั้นเรา....เผ่นกันเถอะ" หลอดและซาซาไรเสนอตัวพร้อมกันสมศักดิ์ศรีตัวเอก แต่ขณะกำลังจะวิ่งออกไปอุซโซก็เข้ามาขวางและปัดกลับไปยืนที่เดิมได้หมดทุกตัวเหมือนเล่นรูเล็ต "โอ้พวกโจรสลัด...มันล่าฮีโร่ฝั่งเราอยู่คนหนึ่ง ตอนนี้ทานุกิเทพโจรสลัดอีกคนอยู่ในฮาร์โมเนีย ซาริสกำลังล่า หลอด ริโอว กิงโกะเดนก็กำลังเตรียมยึดดูนานเพื่อเป็นฐานในการตรึงกำลังฝ่ายอื่นก่อนบุกเข้าไปสมทบพวกทานุกิในฮาร์โมเนีย เพราะงั้นเราเลยรู้ว่าพวกมันจะมาที่ทินโทจึงส่งกำลังมาจัดการ บอกตรงๆทินโทน่ะ เราเอาอยู่แล้ว แล้วไหนๆถึงเราไม่มาพวกโจรสลัดมันก็ตีฐานท่านเจ๊งกระบ๊งในเรปเดียวอยู่แล้วนี่นะ มาร่วมมือกับเราสักแป๊บดีกว่าน่า"
อุซโซยื่นข้อเสนอแบบเสียมิได้ให้กั๊ตพิจารณา "มันก็ขึ้นกับเงื่อนไขของเจ้า ถ้ายอมรับได้ ข้าจะยอมเสียตัวให้เจ้า แต่ถ้าไม่น่าฟัง....เจ้าเสียตัวให้ข้าแน่" (ต่างกันยังไงวะ?) ....ลุงกั๊ตโดนซาซาไรยันติดเสาไฟฟ้าต้นเดิมทันที แล้วเซโร่ก็เดินเข้ามา
"ผมมีสกิลเปลี่ยนร่างเป็นผู้เล่นคนไหนก็ได้ ผมจะเปลี่ยนร่างเป็น หลอด ริโอว แล้วถูกพวกนั้นจับตัวไป พวกโจรสลัดมันจะเลิกตามล่าพวกคุณพักหนึ่ง และศึกทางนี้ไม่เกินมือเราอยู่แล้ว หากเป็นไปได้เราก็ไม่อยากเสียคนมากเกินกว่าเหตุ หากบรรลุเป้าหมายในการจับตัว หลอด ริโอว พวกนั้นก็น่าจะรามือไปเพราะถ้าสู้จนถึงที่สุดแล้วยังไงก็ไม่มีทางชนะ FFDF อยู่แล้ว"
ขณะพวกหลอดกำลังคิดหนักเจก็เดินเข้ามาสนับสนุน "เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว เรายอมเสียทินโทแลกกับสวัสดิภาพของหลอดริโอว เพราะยังไงโดนศัตรูสองด้านจ้องแบบนี้เราไม่มีทางรับมือได้อยู่แล้ว เรายกทินโทให้ FFDF แล้วส่งหลอดริโอวตัวปลอมให้พวกโจรสลัด แล้วพวกเรา...ก็หนีออกจากที่นี่กันเถอะ"
"พวกฮีโร่ฝีมือต่ำเป็นไปได้มันจะจับเป็นเพราะค่าหัวดีกว่าน่ะ ....ฝีมือระดับเติร์กอย่างเซโร่เดี๋ยวก็หนีออกมาได้เอง" เอลวาน่าสนับสนุนอีกเสียงทั้งกำลังรัวปืนกับกิงโกะอยู่
"และนี่คือข้อแลกเปลี่ยน....พวกแกยังไม่ใช่ผู้เล่นชั้นสูง เอาคีย์การ์ดเข้าเขตฮาร์โมเนียไปซะ ลอบเข้าด้านหลังแล้วเอาชนะกองโจรสลัดทานุกิให้ได้ พวกนั้นจับตาการเคลื่อนไหวของเราได้ทุกฝีก้าว แต่ถ้าเป็นพวกแกพวกมันไม่สนใจหรอก" เอลวาน่าปาคีย์การ์ดมาปักกบาลหลอด
"เอาไงดีล่ะ?" ซาซาไรหันไปถาม.....แต่หันไปก็ไม่รู้จะถามใครก็เลยตัดสินใจเอง "ได้ เราจะกำจัดพวกทานุกิให้ แลกกับประกันชีวิตของ หลอด ริโอว" แล้วพวกซาซาไรก็เผ่นออกมาปล่อย FFDF บ้าพลังซัดกับสองเทพโจรสลัดต่อไป...
"เราจะบุกตึกชินระของ FFDF ในฮาร์โมเนีย" เพิ่งออกมาได้แป๊บเดียวซาซาไรมันก็หักหลังเขาซะแล้ว แน่นอนว่าทุกคนไม่เห็นด้วยจึงจับซาซาไรไปขังรวมกับลุงกั๊ตเป็นการทำโทษ ...ซาซาไรเดินตัวเอียงออกมาอธิบายให้เพื่อนๆฟังอีกรอบ "อูย...(เจ็บตูด)... นี่เป็นโอกาสดีที่สุดในเกมส์นี้ที่เราจะชิงชิ้นส่วนของเม้งคืนมา ถ้าสู้ตรงๆพวกเราไม่มีทางทำได้แน่ แต่ตอนนี้กองทัพพวกมันมารวมกันอยู่ที่ทินโทแล้วเราก็ได้คีย์การ์ดของฮาร์โมเนียมาแบบชาตินี้ไม่รู้จะมีโอกาสได้เข้าไปอีกเมื่อไหร่ เราแค่ย่องเข้าไปชิงเม้งออกมา หวังว่าคงไม่ต้องรับมือพวกโซลเยอร์โหดๆหรอก แบบ FFVII ตอนพวกอวาลันช์เข้าไปฉกแอริธแผ่นแรกไง พวกหลอดก็ต้องช่วยข้าด้วยเป็นการแลกเปลี่ยนกับประกันชีวิตของเจ้า โอเช้?"
เจเงียบอยู่สักพัก "อืม ความคิดนี้ก็เข้าท่า" แล้วเขาก็เอางบเหลือจากการก่อสร้างปราสาททินโทไปกว้านซื้อไอเท็มเตรียมบุกตึกชินระ "เอ้า จิโซสองร้อยอัน" ช่างเป็นลางดีจริงๆ....
--FLOW 05:55, 3 ตุลาคม 2007 (ICT)
"เฮ้ย ไปเอาจิโซมาจากไหนเยอะแยะ" หลอดสงสัย "แถมยังคุ้นๆอีกต่างหาก"
"ข้าเห็นมันลอยน้ำมา คงไหลมาจากอีกแชปเตอร์นึง ข้าก็เลยไปเก็บมา เป็นไง กรมสิ่งแวดล้อมต้องมอบโล่ตราวิเศษให้ข้าแน่ๆ" เจพูดอย่างภาคภูมิใจ... ส่วนหลอดก็ยิ้มในใจมีเพื่อนร่วมไถ่หนี้เพิ่มขึ้นอีกคน
"เออ ช่างมันเห๊อะ ตอนนี้ที่สำคัญกว่านั้นไอ้ตึกชินระนี่มันไปยังไง" เศษไม้ถามเจ
"ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวนี้โลกเรามีสิ่งที่เรียกว่ากูเกิลเอริ์ธ ใช้ดูได้กระทั่งว่าอีป้าข้างบ้านตากผ้าถุงสีอะไร"
"ยอดมากท่านกุนซือ เท่านี้แล้วเราก็รู้ว่าฐานทัพตั้งอยู่ที่ไหนสินะ" ซาซาไรชักไม่เข้าท่าหายหัวไปสองวันรังสีจืดจางแทรกไปทั่วอณูขน
"เปล่า ไม่รู้หรอก แต่เห็นมีสาระข้าก็เลยพูดขึ้นมาเฉยๆเผือไอซีทีให้โล่อีกอัน" แล้วเจก็ต้องจ่ายค่าสาระด้วยการไปปล้ำห่อหมกกับกั๊ตหลังฉาก
"เฮ้ยเดี๋ยว อย่าเพิ่งรังแกข้า ที่จริงข้ารู้อยู่แล้วล่ะเดี๋ยวจะนำทางให้" เจรีบกระเด้งออกมาจากห่อหมกก่อนที่กรุงศรีจะถูกตีแตก
ดังนั้นปาร์ตี้สี่คน หลอด ริโอว เศษไม้ ซาซาไร เจ ก็ออกเดินทาง ส่วนกั๊ตสตาฟนำทหารทินโทตะลุยเปิดทางให้เพื่อออกจากเขตสงคราม
เนื่องจากในฮาร์โมเนียเป็นเขตที่ไม่มีข้อมูลคนเขียนจึงหาเรื่องอู้ การเดินเรื่องจึงตัดฉากมายังหน้าทางเข้าตึกชินระเลย...ขี้เกียจสมกับเป็นโคนาเม้งจริงๆ
"โอ้ สะดวกดีแฮะ งั้นแชปเตอร์หน้าอยู่ฮาร์โมเนียกันดีกว่า จะได้ไม่ต้องแต่งฉากเดินทาง"
"นั่นสิเพ่ดีวีว่า ประสบการ์ณการเดินทางของผมนั้นรันทดจนนิยายน้ำเน่ายังต้องลอกไปแต่งเลย"
"มันไม่ง่ายอย่างงั้นหรอก ในฐานยังมีเตริ์กกับโซลเยอร์เหลืออยู่อีก และครั้งนี้อาจจะหวยออกต้องเจอกับประธานด้วยนะ"
"อืมจริงด้วยสิข้าลืมไปเสียสนิท อะไรเกี่ยวกับไฟนอลในฟิคนี้ไม่มีง่ายอยู่แล้วนี่เนอะ เลยต้องไปสะสางแค้นนอกฟิคให้หนำใจ" ซาซาไรรีบล็อคเอาท์ออกไปสั่งลูก้าตีเซโฟลวรอธอีกหนึ่งที
"อย่ามัวแต่ชักช้าร่ำไรเข้าไปกันเถอะค่ะ" เศษไม้รีบทักให้ทุกๆคนเข้าไป แม้จะยังงงๆอยู่เหมือนกันตัวเองไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยเลยแต๊ๆ แต่ต้องมาเสี่ยงตายด้วย
--Shiryu 11:49, 3 ตุลาคม 2007 (ICT)
ตัดมาทางยอดตึกชินระ ประธาน FFDF ฟลาวเวอร์กำลังยืนเด่นเป็นสง่าด้วย CG MOVIE ฉากเปิดตัวเองอลังการที่เป็นหนึ่งในอ๊อพชั่นให้ผู้เล่นชั้นสูงใช้กัน
"พวกทานุกิกำลังมาทางนี้สินะ" ฟลาวเวอร์เอ่ยทำเสียงแก่สมวัย ...คงไม่มีใครนึกภาพประธานหอบบัสเตอร์ซอร์ดเล่มควายไล่ฉะชาวบ้านหรอกนะ
"ถูกต้องแล้วครับ แถมยกกำลังมาแทบจะหมดก๊วน ดูท่าทางเป็นสามเทพโจรสลัดที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว" NGB เติร์กองครักษ์ส่วนตัวของฟลาวเวอร์มีบทพูดกะเค้าด้วย ทั้งที่คิดว่าหายสาปสูญหลังจบการประกวดตัวละครหญิงแล้วซะอีก
"เป้าหมายของพวกนั้นคือ "ไอ้นั่น" รีบหาคนไปป้องกันห้องใต้ดินซะ สิ่งที่ข้ากลัวมากที่สุดไม่ใช่การบุกของทานุกิหรือการโดนไอ้พวกหมาหมู่รุมทึ้งในซุยโคอคาเดมี่เมื่อวานหรอกนะ ....แต่เป็นเรื่องนั้นมากกว่า"
" 'ไอ้นั่น' นี่คล้ายๆที่อยู่ในเรื่องคุโรมาตี้หรือเปล่าครับ?"
"บัดซบ! ข้าจำไม่ได้ว่าใน FFDF มีตัวปล่อยมุกแป้กขนาดนี้ด้วย .....ทหาร! เอามันไปขังในห้อง เปิดข่าวถ่ายทอดการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัตตะบวยประเทศเทยให้ดูซะ"
"นี่โทษข้าหนักถึงขนาดต้องถูกลดระดับสติปัญญาลงเชียวรึนี่!!!" ..........พอสิ้นเสียงโวยวาย NGB ก็ถูกลากเข้าห้องไป
"ทำไมข้ารู้สึกว่าถึงจะเป็นเนื้อเรื่องข้า แต่ข้าแทบจะไม่มีบทเลยนะ" .....(ใครกล่าวประโยคนี้เราจำชื่อเขาไม่ได้แล้วเพราะเขาจืดจางเกินไป)
"อืม ผมก็ว่างั้นแหละพี่ซาซาไร ว่าแต่ เราจะบุกด้านหน้าตรงๆเลยหรือแอบเข้าไปข้างหลังดีล่ะ"
เจออกตัวในฐานะผู้เชี่ยวชาญเรื่อง FFDF จนน่าสงสัย "ข้ารู้โครงสร้างตึกนี้ดี ด้านหลังยามรักษาการณ์น้อย แต่ด้านหน้ามีรีเซ็ปชั่นนิสต์สาวสวย"
"งั้น........เราบุกเข้าข้างหน้ากันเถอะ" หลอดออกความเห็น....ในใจ
"ผมว่าเราควรท้าชนพวกนั้นตรงๆ พวกมันจะได้รู้ว่าเวลาคนเราต้องการปกป้องสิ่งสำคัญน่ะ มันน่ากลัวขนาดไหน" ....พูดดี แต่สุดท้ายมันก็บุกเข้าข้างหน้าเพราะสาวสวยอยู่ดี
"ท่านเจนี่เชี่ยวชาญเรื่อง FFDF จริงๆ หากท่านหักหลังเราขึ้นมาแล้วเผยตัวว่าจริงๆเป็นคนของ FFDF คงไม่มีใครแปลกใจแล้วมั้งเนี่ย"
"อืมข้าก็เห็นด้วยกับท่านเศษไม้" เจกล่าว อ้าว แล้วแกไปเห็นด้วยกับเค้าทำไม?
"เอาละ!! งั้นลุยกันเลย............." ซาซาไรเรียกขวัญกำลังใจเพื่อนๆ
โครม!!
กองรถจักรนับร้อยกรูเข้ามาในตึก.........
"หือ? ตะกี้รถเกราะของเราไปชนใครเข้าหรือเปล่าน่ะ?" รินมือขวาของทานุกิถาม
"แมวละมั้ง อย่าไปสนเลย" ฟอนมือซ้ายของทานุกิตอบ
แล้วทานุกิก็ชักธงโจรสลัดทานุกิ (รูปหมาแรคคูนปุ้มปุ้ย) โบกไปมา "ไอ้พวก FFDF ส่งตัวฮีโร่ของแกมาซะถ้าไม่อยากโดนถล่มเละเทะแบบเกมแม็ก ฮ่าๆๆๆๆ!!" แล้วฝูงโจรสลัดสองพันก็บุกขึ้นตึกชินระไป....
"นี่เราถูกทอดทิ้งอีกแล้วใช่ไหมท่านซาซาไร" หลอดที่นอนแบนอยู่ใต้ล้อของรถจักรทานุกิบ่น
"ข้าว่าสกิลของข้าชักจะให้ผลแรงเกินไปหน่อยแล้วหละ เราฉวยโอกาสชุลมุนแบบนี้ย่องไปฉกเม้งกันเถอะ"
--FLOW 14:24, 3 ตุลาคม 2007 (ICT)
"อืม ข้าเห็นด้วยกับท่านกุนซือ"
"แล้วเราต้องทำยังไงต่อไปดีล่ะ ตึกชินระกว้างใหญ่ไม่รู้ทางต้องหลงเป็นแน่"
"สบายมากตามข้ามา แถวนี้ต่อให้ไฟดับข้าก็เดินไปเข้าส้วมถูก" เจยืดอกพูดอย่างภาคภูมิใจ
"งั้นก็ดี ไปกันเถอะกำลังกลุ้มใจ ขับรถวนอยู่สามเที่ยวแล้ว หาที่จอดยากยังกะตึกฐานฯ!?"
............
"!?อ้าว เฮ้ยย! ไอ้นี่ไม่ใช่ซาซาไรนี่หว่า!"
ว่าแล้วเจก็โดนปี๊ปครอบกบาลและโดนลักพาตัวขึ้นรถเกราะไป ที่แท้ประโยคสนทนาข้างบนนี้หาใช่ซาซาไรไม่ แต่เป็นทานุกิต่างหาก!!
"บัดซบ นี่ข้าจืดจางเข้าขั้นภาวะไร้ตัวตนแล้วหรือเนี่ย" ซาซาไรตัวจริงตะคอกใส่เจ
เจจึงโผล่หัวขึ้นมาจากปี๊ปตอบโต้กลับ"ท่านน่ะเปิดประตูไปสองบานแล้วยังไม่รู้ตัวอีกรึ ผลแห่งการจืดจางช่างน่ากลัวจริงๆ ถึงขั้นทำให้ข้าไม่รู้ตัวเลยว่าพูดอยู่กับใคร"
"ฮึ ฮึ ฮึ ขอตัวหมอนี่ไปใช้นำทางหน่อยนะ" ทานุกิเอาเท้าเหยียบหัวเจกลับเข้าปี๊ป แล้วสั่งกองทัพรถเกราะเดินหน้าต่อไปโบกมือบ๊ายบายพวกซาซาไรดื้อๆ
"อย่าฝัน! นั่นมันตัวดำเนินเรื่องของแชปเตอร์นี้คิดรึว่าเราจะยอมให้แกฉกไปง่ายๆ!" เศษไม้จับหลอดโยนเข้าไปขวางหน้ารถเกราะของทานุกิ เพื่อไม่ให้หนีไปไหน
"จะใช้เด็กเปรตมาขวางเราเหรอ รู้เปล่า? คนขับเราเป็นคนมีการศึกษาที่ส่งตรงมาจากประเทศสารขัณท์ เฮ้ย! หมูยอ ชนมันซะ!"
เปรี้ยง! แล้วรถเกราะก็ประสานงากับหลอด ริโอวเข้าไปเต็มๆ ต้องส่งไปหยอดน้ำเกลือที่ข้างทาง เนื่องจากไม่มีพ่อมารับผิดชอบเหมือนหมูแฮม...
"แกคือเทพโจรสลัดคนสุดท้าย ทานุกิ สินะ ว่าแต่ทำไมถึงได้ขี่รถเกราะแบบนี้ พวกแกเป็นโจรสลัดไม่ใช่เรอะ" เจโผล่หัวจากปี๊ปขึ้นมาObjection
"Hold iT! อย่าเอาข้าไปเทียบกับพวกซาริส กิงโกะเดน เราไม่ใช่โจรสลัดเหมือนพวกนั้น!"
"แล้วมันต่างกันยังไง บอกมาเด๊ะ"
"พวกเราไม่ใช่ใช่ Pirate แต่ที่ได้ชื่อว่าโจรสลัด เพราะพวกเราควบคุมน้ำหนักกินแต่สลัดผักต่างหาก" ทานุกิหมุนตัวสามร้อยหกสิบองศาโชว์หุ่นนางงามปังย่าให้ทุกคนดู เวรกรรม...
พูดจบทานุกิก็โดดลงมา ตีลังกาเกลียวสี่รอบครึ่งโชว์ความสเลนเดอร์ก่อนลงพื้น... น้องเศษไม้หมั่นไส้เลยเอาเปลือกกล้วยวางไว้ตรงจุดลงจอด แต่ทานุกิคิดไว้แล้วเลยเอาปี๊ปเจมาเป็นฐานเหยียบ
"ขอแนะนำตัวอีกครั้ง เราคือเทพโจร(ผัก)สลัด ทานุกิ ไอ้พวกหนอนแมลงไต่ตอมผักอย่างพวกเจ้า เราจะยอมเสียเวลาซักเรปเล่นด้วยหน่อยนึงก็ได้"
ทานุกิสั่งรินให้เอากองทัพรถเกราะบุกไปก่อน ส่วนตัวเองหยุดอยู่สู้กับพวกหลอด ริโอว ซาซาไร และเศษไม้
--Shiryu 22:58, 3 ตุลาคม 2007 (ICT)
"ไม่ได้ใช้ความสามารถซัพพอร์ทมานานแล้ว คราวนี้ข้ามีเพื่อนมีฝีมือที่สามารถต่อสู้เคียงข้างได้อย่างเต็มที่ เอาละ....." แล้วซาซาไรก็งัดกีตาร์เทพบรรเลง You'll Never Walk Alone เพลงหงส์แดง
"น....นี่มัน..................ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นเลย สาด" หลอดงงเลยแอบสบถ
"ข้าอยากบรรเลงเฉยๆน่ะ ตอนเจ้ายาโนทัยอยู่พอข้าเล่นเพลงนี้ทีไรขนมันร่วงทุกทีเลย สงสัยมันเป็นแฟนแมนยู"
....คราวนี้หลอดกับน้องเศษไม้ถึงกับได้ร่วมมือกันรุมตื้บซาซาไร
"เฮ้ย ตลกคาเฟ่จบรึยังเพ่ คอยนานเดี๋ยวเจี๋ยนพวกแกไม่ทันจบเรปนะ" ทานุกิรีบแดชเข้ามา หลอดเลยส่งน้องเศษไม้ออกไปเป็นกองหน้าด้วย True Men Formation (อีกแล้ว)
Falcon Rush พลัวะ! .....น้องเศษไม้กระเด็นหมุน 360 องศานอนวัดพื้น
"อะไรกัน? เรื่องแบบนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้นี่นา ตั้งแต่ร่วมทีมกับน้องเศษไม้มาไม่เคยแพ้ใครสักครั้ง ....."
"งั้นเราก็เข้าไปช่วยสิ"
"เอ้า จิโซ!" หลอดขว้างจิโซใส่น้องเศษไม้แล้วยุให้เข้าไปสู้อีกรอบ
Falcon Thrust เปรี้ยง! ....น้องเศษไม้ลอยไปเอาหัวชนเพดาน
"กร๊าก~ อยากเห็นแบบนี้มานานแล้ว เอ้า! ไปสู้ต่อเร็ว!" หลอดเขวี้ยงจิโซใส่น้องเศษไม้อีกรอบ เอามาตั้งสองร้อยอัน
Falcon Strike ฉัวะๆๆๆๆ ........น้องเศษไม้นอนจมกองเลือด
หลอดเต้นระบำเป๋าฮื้อให้กำลังใจอย่างมีความสุข~
"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน ทำไมแพ้หลุดลุ่ยแบบนี้ล่ะ.........เฮ้ย! เลิกเต้นระบำได้แล้วสาด!" ซาซาไรเอาสามง่ามจิ้มตูดหลอด
"ขุมพลังของน้องเศษไม้ส่งเข้ามาไม่ถึงในตึกนี้เพราะชินระ เอ้ย! FFDF มันฉาบผนังด้วยตะกั่ว" ทานุกิอธิบายให้ความกระจ่าง ว่าแต่ ตกลงขุมพลังน้องเศษไม้เป็นคลื่นไมโครเวฟเรอะ?
"เอ้า เสียเวลาเป็นบ้า ขอรับน้องเศษไม้ไปเป็นตัวประกันเพิ่มอีกตัวละน่อ ......ช่วยอะไรเราหน่อยสิ แลกกับสวัสดิภาพของน้องเศษไม้"
"อ๋อ ยัยนั่นน่ะ เอาไปต้มยำทำแกงได้เลยครับ ยังไงผมก็มาบุกตึกชินระเองอยู่แล้วนี่นะ"
รู้สึกคะแนนความสัมพันธ์ที่สะสมจากแชปเตอร์ก่อนๆมันเสียเปล่ายังไงไม่รู้
"มีเรื่องน่าสนใจกว่านั้น.....ใต้ตึกนี้มีห้องลับที่คุมขังสุดยอดโซลเยอร์ที่เก่งกาจที่สุดในประวัติศาสตร์ซุยโคเด็น ยูนิเวิร์สอยู่ พลังและความทะเยอทะยานของมันมากมายมหาศาลจนแม้แต่ประธานยังไม่กล้าเอามันไปโคลน ก็เลยขังไว้ลึกสุดของตึกนี้น่ะ เจ้านั่นมีแรงค์ฮีโร่ และเป็นฮีโร่ที่มีค่าหัวหนึ่งพันล้านเบรี สูงที่สุดในเกมส์ แค่กำจัดเจ้านั่นได้คนเดียวเราก็ชนะเกมส์ล่าฮีโร่ทันที มาช่วยข้าหน่อยสิ"
"หนึ่งพันล้าน เฮ้ย!!!" หลอดตะลึงที่รู้ว่ามีฮีโร่ค่าหัวมากกว่าเขาตั้งเกือบร้อยเท่า
"ระดับนั้นมันก็เก่งพระเจ้าแล้วท่านเอ๊ย อย่าเสี่ยงไปเล่นกับมันดีกว่าน่า......." ซาซาไรเริ่มป๊อดแบบเป็นผู้เป็นคน
"พวกเรามีเหตุผลที่ต้องชนะเกมส์ล่าฮีโร่ให้ได้ ถึงต้องร่วมมือกันกับซาริส และกิงโกะเดนไง ถ้ารอดกลับไปได้จะเล่าให้ฟัง"
หลอดเริ่มเห็นแววหายนะ งานนี้สงสัยจิโซสองร้อยอันคงไม่พอ แต่ก็ต้องจำใจตามทานุกิไปต้อยๆแล้วไปสบทบกับพวกริน
--FLOW 00:11, 4 ตุลาคม 2007 (ICT)
พวกหลอด ริโอวต้องจำยอมทำตามคำสั่งของทานุกิ เพื่อแลกเปลี่ยนกับชีวิตของน้องเศษไม้ ซาซาไรผู้มีใจคุณธรรมสปิริตบู๊ลิ้มสูงส่งก็เลยต้องจำยอมร่วมมือแบบปฎิเสธเสียมิได้ เดี๋ยวเรทติ้งเมมเบอร์ขวัญใจมดตกหมด ได้แต่บ่นในใจว่าเมื่อไหร่จะได้ชิงชิ้นส่วนเม้งก็ไม่รู้ ภารกิจอะไรก็ไม่รู้กรรมเวรระรานเยอะจริงๆ
"ดีมาก ยอมร่วมมือกันดีๆแต่แรกก็หมดเรื่องแล้ว จะได้ไม่ต้องลักพาตัวไอ้บ้าสองคนนี่มาทำปี๊ปมนุษย์"
"ช่างเถอะ เจก็เล่นแต่ตลกไม่เข้าท่า มุขก็ห่วยกว่าสามช่า ยัยเศษไม้เข้ามาในนี้พลังต่อสู้ก็ลดไปครึ่ง ไปกันต่อดีกว่า" ที่จริงหลอดก็ชักอยากเห็นเพื่อนร่วมสายอาชีพเดียวกับตนที่เก่งกว่าตัวเองร้อยเท่าขึ้นมาบ้างแล้ว
เมื่อต้องร่วมเดินทางไปด้วยกันทานุกิจึงเข้าร่วมปาร์ตี้กับพวกหลอดอีกคน ทำให้พลังการต่อสู้ในทีมสูงขึ้นมาลิบลับ จากนั้นทั้งหมดก้เตรียมเดินเข้าตึกชินระเสียที หลังจากยืดเยื้อมาตั้งห้าเรปแล้วยังไม่ได้เข้าเสียที ยังกับเป็นการจงใจยังไงยังงั้น...ซาซาไรนึกสังหรณ์ในใจว่านี่มันไม่ปกติแล้ว!
! ! !
ระหว่างที่กำลังจะเข้าตึกอยู่ๆความรู้สึกกดดันอย่างรุนแรงแผ่พุ่งออกมาจากหน้าประตูตึก ครอบคลุมบริเวณโดยหน้าตึกโดยรอบ ถึงกับขั้นทำให้พวกnpcล้มลงเป็นทาง พวกผู้เล่นธรรมดาอย่างเจกับน้องเศษไม้ต้องเอามือยันพื้น มีแต่ทานุกิที่เป็นผู้เล่นระดับสูงจึงยืนต้านไหว และซาซาไรที่มีพลังของเม้งคุ้มครองกับหลอด ริโอวที่มีพลังแห่งทอนฟาปฐพีปกป้องทำให้ยังพอทนยืนอยู่ได้
"นี่มันอะไรกันฟะ อ๊าาก อึดอัด หายใจไม่ออก!" หลอดเริ่มตาเหลือก หมดเรี่ยวหมดแรง ถ้ากั๊ตอยู่ด้วยคงเสียกรุงให้แก่กั๊ตเป็นแน่
"ปรากฎการ์ณแบบนี้ไม่ผิดแน่! นี่เป็นออร่าที่แผดออกมาจากทรูรูนทำให้สิ่งมีชีวิตหวาดเกรงและสยบในพลังของมัน! คนที่มีพลังฝีมือไม่กล้าแข็งพอจะทนกับความกดดันนี้ไม่ได้ แสดงว่ามีผู้ถือครองทรูรูนปลดผนึกพลังของรูนออกมา และที่เลวร้ายกว่านั้นก็คือพวกเราอยู่ตรงจุดศูนย์กลาง...มันอยู่ตรงหน้าพวกเรานี่เอง!" ทานุกิที่ปกติหยิ่งลำพองในฝีมือ ยังถึงกับชักอาวุธออกมากำไว้แน่น เหงื่อไหลโจ๊กๆเป็นน้ำตกไนแองการ่า
อะไรนะ ทรูรูน! ใครกัน! ...อย่าบอกนะ มันเป็นไปไม่ได้! นี่มันหน้าตึกนะ มันไม่น่าจะโผล่มาเร็วขนาดนี้ ซาซาไรลางสังหรณ์ดีกว่าเพื่อน เคราะห์กรรมที่เอาหินไปปาหัวนักล่าฝันคนหนึ่งตายไปผุดขึ้นมาในหัวทันที
เติ่ง~ เติ้ง~ เติง~ ... เติ่ง~~ เติง~ เติ้ง~ เติ่ง~~ เมโลดี้เพลงJ-E-N-O-V-Aเริ่มคลอ เพลงระดับencoreที่ใช้ประกอบการต่อสู้ระหว่างจอมมารคล้าวโด่ะกับบร๊ะบุตรคาด๊าจ ใช้เพลงระดับนี้ในการเปิดตัวแสดงว่าคนที่เป็นเจ้าของเสียงเพลงต้องเป็นพวกหัวแถวของ FFDF แน่ นี่เวรกรรมกำลังจะกลับมาสนองซาซาไรเร็วจริงๆ
"ไอ้พวกลูกแกะซุยผู้โง่งมหลงทางตาบอดทั้งหลาย ขนาดพวกฮาวลิ่งวอยซ์กับคณะสงฆ์ยังไม่กล้ามาเหยียบที่นี่ พวกแกแน่มากที่กล้ามาแหยมยโสธรแถวนี้"
ถึงกับใช้ระบบบ๊อกซ์ป่าวประกาศข้อความประกาศได้ ในตอนนี้มีแต่มันคนเดียวเท่านั้นที่ทำแบบนี้ได้... ไม่นึกว่าจะได้เจอมันตั้งแต่หน้าตึกแบบนี้ หัวหน้ากองกำลัง FFDF! !
FLOWERในชุดสูทสีบานเย็นสะท้านทรวงอาม่าก็ปรากฎตัว ก้าวขาเดินออกมาจากประตูฉากก็ตัดไปเป็นCGอลังการระดับFFXIII แต่ผ่านไปยี่สิบนาที ยังเพิ่งจะเหยียบธรณีประตู...คนอ่านเลยskipมูวี่ไปข้างหน้าเพื่อดำเนินเรื่องต่อ งบทำcg30ล้านพอชสูญเปล่าสิ้นดี
...วี๊ วี๊ วี๊... เสียง now loading
"เฮอะ! นึกว่าใคร ที่แท้ก็ไอ้พวกเดนตายที่เหลือของซุยโคเฟรนกับโจรสลัดขายผักอีกหนึ่งที่มาเล่นจำอวดหน้าตึกข้า ต้องให้ข้าลงมาเก็บกวาดเองแบบนี้จงภูมิใจซะ การเกมโอเวอร์ของแกครั้งนี้จะสามารถเอาไปโม้ในเว็บบอร์ดได้อีกนาน!"
"Objection! เดี๋ยวก่อนเด้ แกเป็นบอสไม่ใช่เรอะ ปกติมันต้องรออยู่บนห้องให้เราเข้าไปหาไม่ใช่เรอะไง โผล่มาทำเบื้อกอะไรแถวนี้ฟะหา!" ตูยังไม่ได้เซฟเลย ทานุกิรีบแย้งคนเขียนก่อน เผื่อมันจะเปลี่ยนใจ
"ไม่ต้องแปลกใจไปว่าทำไมข้าถึงโผล่ออกมาขันตั้งแต่ไก่โห่ ปกติข้าก็ออกมาขันทุกเช้าอยู่แล้ว...เอ๊ย ไม่ใช่เฟ้ย ข้าไปคอนแทคกับคนแต่งมามันบอกว่าถ้าข้ายืดเรื่องไปได้อีก40kb มันจะเปิด chapter บุกตึกชินระให้ข้า ข้าก้เลยต้องออกมาจัดการพวกแกเองก่อนไง" ออกมาแป๊ปเดียวก็สปอยอนาคตไปอีกสองอาทิตย์ข้างหน้าแล้ววุ้ย
"เฮอะ! บัดซบแกจะแน่สักแค่ไหนกันเชียว ข้าซาซาไรไม่เชื่อว่าจะทำอะไรแกไม่ได้" ซาซาไรชักหอกกีต้าร์ออกมาเตรียมสู้สุดฝีมือ
"เฮ้อ ไอ้พวกอยากลองของ เก็บชีวิตไว้เกมโอเวอร์ในบทถัดไปจะดีกว่ามั้ง" FLOWER หันไปหาหน้าซาซาไรแล้วชูนิ้วขึ้นมา
"หนอยจะดูหมิ่นกันเกินไปแล้ว" ซาซาไรไม่พอใจที่โดนชูนิ้วใส่ ...แต่ที่ไหนได้ FLOWER มันเอานิ้วที่ชูขึ้นมาแทงเข้าไปในจมูกแล้วก็ลงมือแคะๆๆขี้มูก... ยิ่งเหยียดหยามกว่าเดิมอีก
"อ๊าาาก วันนี้ฆ่าแกไม่ตายข้าไม่ขอใช้ชื่อซาซาไร" ซาซาไรวิ่งเข้าใส่ FLOWER แบบขาดสติ ทุกคนได้แต่ห้ามสุดชีวิต มือแต่ละข้าง ปากแต่ละปาก เหมือนวินาทีสโลวโมชั่น ทั้งๆที่เกมมันก็ไม่ได้แล๊กอะไรสักนิด
"งั้นแกก็ไปเปลี่ยนชื่อใหม่ซะ!" สิ้นเสียงพูด FLOWER ก็เอาสันมือหวดโฟร์แฮนด์ใส่ซาซาไรหัวปักพื้นสิ้นสภาพนักรบเลเวลเกือบครึ่งร้อยในฉาดเดียว
"มันเก่งเหลือเกินแบบนี้จะทำไงดี ขนาดมันยังไม่ได้ใช้อาวุธยังขนาดนี้ และที่สำคัญมันยังไม่ได้ใช้ทรูรูน!" หลอด ริโอว ชักเริ่มหนาวๆอยากกลับไปเล่นมวยปล้ำกับน้องเศษไม้ในแชปเตอร์ตัวเองไปวันๆอย่างเก่าเสียแล้ว
น้องเศษไม้กับทานุกิจึงลองเอาสเค้าเตอร์ออกมาวัดพลังของFLOWERดู
ปิ๊ป-30-..
ปิ๊ป-40-...
ปิ๊ป-60-...
ปิ๊ป-ปิ๊ป--ปิ๊ป--ปิ๊ป-~ ~ ~ ตูมม!!! สเค้าเตอร์พังเนื่องจากระดับของคนใช้ต่ำกว่าเป้าหมายมากเกินไป...
"Objection! แกเก่งเกินไปแล้วย่ะ ฝ่ายจำเลยขอค้าน ไม่แฟร์เลยซักนิด!" ทานุกิรีบแย้งหาทางรอดไปก่อนอย่างน้อยรอดจากเรปนี้ไปก็ยังดี
"เฮอะ นั่นสินะ ถ้าข้าเก่งมากเท่าไหร่พวกแกก็ง่อยเร็วขึ้นเท่านั้น เดี๋ยวจะถ่วงเวลาไม่ได้ งั้นเอางี้ข้าต่อให้ก็ได้ เอ..จะต่อยังไงดีนะ"
"อ๊ะรู้แล้วล่ะ ในวอร์ลอร์ดไป่โฉ่วมันชอบต่อให้ไอ้พวกวอร์ลอร์ดกระจอกๆที่ชอบมาลองของสิบกระบวนท่า เอางี้ ข้าจะทำแบบนั้นบ้างละกัน"
ข้าจะให้โอกาสพวกแกสิบบรรทัดเอาชีวิตรอดจากการโจมตีของข้าให้ได้ ถ้าพวกแกรับมือข้าได้ในสิบบรรทัดข้าจะกลับไปรอพวกแกอยู่ในห้องประธานดีๆละกัน
"เลวมาก! ไร้เหตุผลสิ้นดี ลูกผู้ชายฆ่าแต่ได้หยามไม่ได้! วันนี้ฆ่าแกไม่ตายข้าไม่ขออยู่เป็นคน(จะไปเป็นเป็ดยาโนทัย)!"ซาซาไรพูดโดยลืมอะไรไปบางสิ่งบางอย่างเสียแล้ว...
"ฮ่าๆๆ ใช้ไปบรรทัดนึงแล้วนะ! ประหยัดคำพูดกับตัวอักษรหน่อยซี่ เดี๋ยวก็ไม่มีบรรทัดเหลือไว้รับมือข้าหรอก" FLOWER นับหนึ่งได้น่าเกลียดจริงๆ
แล้วทานุกิ เศษไม้ กับหลอด ริโอว ก็ใช้ดับเบิ้ลซูเพลกซ์ใส่ซาซาไรโทษฐานใช้บรรทัดสิ้นเปลือง ...แต่ก็ลืมไปเสียสนิทว่านี่มันก็นับเป็นอีกบรรทัดนึงแล้ว
"เอาล่ะเหลืออยู่อีกแปดบรรทัดล่ะนะ" FLOWER ชูสองนิ้วขึ้นมาเป็นการนับถอยหลัง
สิ้นบทสนทนาFLOWERก็ยกมือขึ้นเปล่งพลังอานุภาพของทรูรูน เกิดปรากฎการ์ณฟ้าสะท้านดินสะเทือนเอฟเฟคที่บ่งบอกถึงว่าทรูรูนกำลังจะสำแดงอานุภาพ ทุกๆคนเห็นถึงกับหน้าซีด ได้แต่ภาวนาว่าเรปต่อไปจะหาวิธีรับมือกับไอ้ตัวมหาโกงนี่ได้...
--Shiryu 10:15, 4 ตุลาคม 2007 (ICT)
หลอดควงอาวุธทอนฟาคู่ใจของเขาแล้ว....ปาทิ้งไป หยิบกาละมังขึ้นมาแทนดีกว่า
ว่าแล้วหลอดก็เอากาละมังครอบหัวฟลาวเวอร์ ซาซาไรเห็นดังนั้นก็เอาหอกตีกาละมังเกิดเสียงดังอื้ออึง
"อ้าก!! ข้าทนไม่ไหวแล้ว หยุดซะที!!!" .....ฟลาวเวอร์ร้องขอชีวิตส่งเสียงโหยหวน
"ใครจะไปหยุด เตรียมรับกรรมทั้งหมดที่แกก่อไว้ซะ!!" ซาซาไรเอาเชลทอกซ์พ่นเข้าไปข้างใน ส่วนหลอดก็ตดใส่เข้าไปเพิ่มพลังโจมตีสองเท่า
ฟลาวเวอร์ถึงกับระลึกความหลัง ครั้งยังเล่นไฟนอลแปดกับเด็กข้างบ้าน....โดยเอาแผ่นมาเล่นขว้างรับแบบฟริสบี้กัน พลางน้ำหูน้ำตาไหลเยิ้มหมดสภาพ นอนตายคากองตด
"ทุกอย่าง....จบสิ้นลงแล้วหละ" หลอดเก๊กท่าชนะ ก่อนจับซากฟลาวเวอร์มัด แล้วเอาไปแห่รอบตึกชินระ
^
^
^
"ทุกคน แผนการที่ผมว่ามาเป็นไงบ้าง?"
ที่แท้หลอดมันก็เล่าแผนปัญญาอ่อน ไม่ได้ทำอะไรซักกะติ๊ด แถมใช้สิบบรรทัดเกลี้ยง นับไอ้ลูกศรปัญญาอ่อนนั่นด้วยก็เกินอีกตะหาก ....ซาซาไร, น้องเศษไม้ กับทานุกิรีบเรียนรู้ท่าประสาน "หกตีนเข้ายำ" แล้วใช้กับหลอดทันที
"ปัญญาอ่อนที่สุด ข้าชักไม่อยากเปลืองมือกับพวกเอ็งแล้วฟ่ะ งั้นข้าขอขึ้นไปรอบนยอดตึกก่อนนะคนดีี~" แล้วฟลาวเวอร์ก็ลอยขึ้นไป ....เห็นสลิงห่วยๆชักขึ้นไปอย่างชัดเจน เป็นเทคนิคราคาถูกชัดๆ สงสัยเอาตังค์ไปทุ่มกับฉากเปิดตัวหมดแล้ว
"งั้นเราเอาไงต่อดีล่ะ?" ซาซาไรถามทั้งที่ยังตื้บหลอดไม่หยุด
"เรา.....ยำหลอดกันต่อไปเรื่อยๆก่อนแล้วกัน" ความเห็นทานุกิน่าสนใจ
"อืม ข้าเห็นด้วย" แล้วทั้งสองคนก็ยำหลอดต่อไปจนตะวันตกดิน
"ทุกคนคร้าบ....ที่รอดมาได้เพราะผมแกล้งทำปัญญาอ่อนไม่ใช่เหรอคร้าบ!!" หลอดท้วงขึ้นมา เออ จริงแฮะ "จริงๆแผนการทั้งหมดผมคิดไว้แล้วหละ ต่อไปเราจะบุกเข้าตึกด้านหน้า....เพื่อเข้าไปหารีเซ็ปชั่นนิสต์สาวสวยก่อน" (นี่มันยังไม่ลืมอีกเรอะ?)
--FLOW 23:29, 4 ตุลาคม 2007 (ICT) ติดตามอ่านตอนอวสานได้ในอีก 60 นาทีข้างหน้า(หรือเร็วกว่านั้น)
