Sasarai de Viva ep3
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
←Older revision | Newer revision→
--Shiryu 07:11, 19 กันยายน 2007 (ICT)
"เราจะใช้ความได้เปรียบด้านชัยภูมิ...." เจเริ่มแนะนำเหมาะสมเป็นกุนซือ "กองทัพของ FFDF อยู่ระหว่างพื้นที่ของวิเน่กับแท่นพิธีกรรม เอาทรูรูนไประเบิดซะ แล้วเรารีบย้ายเมืองหนีไปอยู่ป้อมลี้ภัยโคโซโวกัน" นาโนเทคทุ่มซาโล้นเม่ที่พังแล้วใส่เจทันทีก่อนเข้าไปแบร์ฮัคพร้อมทำเสียงกระเส่าเป็นการทำโทษ
"จำนวนทหารกับฝีมือสู้กันไม่ได้แบบนี้สิ่งที่อาจพลิกสถานการณ์ได้คือการประยุกต์สกิล" เจเริ่มเล่าแผนการชิ้นต่อไปทั้งที่ยังมีนาโนเทคกอดพลางทำท่าขย่มๆอยู่ข้างๆ
"เรามีสกิลก้อปปี้ของพี่ใหญ่อยู่นี่นา!! หลังจากเห็นการต่อสู้ของพวกลูก้าตอนนั้นแล้วน่าจะได้สกิลดีๆติดมามั่งนะ"
"พี่ก้อปได้แต่สกิลโปเกเท่านั้นแหละน้องเอ้ย แถมใช้ได้เฉพาะตอนเผชิญหน้าเจ้าของสกิลอยู่เท่านั้นเอง" ซาก้าพูดมีเหตุผล ไม่งั้นสกิลนี้มันจะโกงเกินไป
"แล้วสกิลท่านล่ะ ท่านมิฮอว์ค?"
"อั๊วะมี Alcoholism สามารถเปลี่ยนน้ำทุกชนิดให้อร่อยเหมือนแดกเหล้าได้" มิฮอว์คอวดอย่างภาคภูมิใจเหมือนตอนแนะนำตัวในกระทู้เล่าวีรกรรมของเอลวาน่าเสียจริง แต่ช่างไร้ประโยชน์กับฉากสงครามสิ้นดี
"แกมันไร้ประโยชน์ที่สุด!" เจทำท่าหัวหอมสูบบุหรี่
"เฮ้ย!! ฉะกันได้ยัง อยากเคี้ยวหมูเว้ย หมู!! เอากองม้าเหล็กที่เหลือออกมาให้ข้าทำบะช่อซะดีๆ" ลูก้าโวยวายหลังรอมาหลายบรรทัดพลางควงดาบปีศาจเพเนกรินอาวุธที่พกมาหนนี้แกว่งไปมาโดน NPC พวกเดียวกันตายไป 12 ตัว กลับไปคงโดนหักเงินเดือน พอควงดาบเสร็จก็ยกเครื่องยิงจรวดออกมาซัดกำแพงเมืองหายไปแถบนึง ก่อนซ้ำด้วยปืนไฟไล่เผาไก่ที่เดินไปมาหน้าเมืองจนสุกน่ารับประทาน (แล้วมันจะเอาดาบมาทำไม?)
--FLOW 12:45, 19 กันยายน 2007 (ICT)
หลังจากลูก้าเอาbattle skillยิงจนหนำใจแล้วก็รีบเคลื่อนพลเข้าประชิดเมืองทันที เจจึงลองส่งทหารออกไปสองร้อยนายพลีชีพประเมินกำลังศัตรูดู แน่นอนว่าโดนลูก้ายำเละเป็นหมูแฮมซาลามี่ ตามไสตล์คนแต่งคนนี้...
"อืมม์ มันเก่งจริงๆด้วยแฮะ" เจพูด ในขณะที่มีดจากฟ้าลงมาปักหัวกะบาล จ๊ากก!
เนื่องจากทหารรบแพ้แม่ทัพต้องโดนลงโทษด้วยมีดเสียบหัวกะบาลเลียนแบบซุยสอง เป็นการลงโทษสุดโหดจากโคนาเม้งไม่ให้ส่งทหารไปตีเล่นกันซี้ซั้ว
"เอ็งจะบ้าเรอะ ฝีมือของพวกมันก็รู้ๆกันอยู่ ไอ้ของแค่นี้หมาที่ไหนก็รู้จะส่งทหารออกไปสังเวยทำไม!" นาโนเทคผู้ร่วมทัพโวยวายไม่พอใจเพราะต้องโดนมีดปักหัวไปด้วยฟรีๆ
"เออจริงด้วยสิ" เจเพิ่งนึกขึ้ได้... เลยโดนมิฮอคว์กับนาโนเทคลงแขกเพื่อเรียกสติ
"โอย อย่าเพิ่งทำข้า" เจรีบโพสมือห้าม "ตอนนี้เราเหลือทหาร800ดังนั้นเราจะใช้ค่ายกลแปดทิศของขงเบ้งจัดการกับมัน"
ทุกคนได้ฟังแผนการดูแล้วเข้าท่า จึงรีบกุลีกุจอไปแบ่งยูนิตออกเป็นแปดกองทันทีเตรียมรับคำสั่ง
"...เอ่อ เดี๋ยวข้าขอไปดอกหญ้าซื้อหงสามาอ่านวิธีจัดค่ายก่อนนะ" แล้วเจก็โดนจับห้อยหัวโดดบันจี้จัมป์หน้ากำแพงเมือง...
ซาซาไรเห็นสถานการ์ณไม่สู้ดี(จืดจาง)จึงออกคำสั่งแทน ให้ทหารทั้งหมดรวมกันเป็นหัวลูกศรเพื่อจู่โจมลูก้าที่นำทัพตรงกลางมา ใช้ประสบการ์ณจากที่เล่นเกมสงครามหุ่นเหล็กอภินิหารมาหลายภาค
"ท่านซาซาไรฉลาดมาก! จุดแข็งของมันก็คือจุดอ่อนในขณะเดียวกัน ลูก้านำทัพมาคนเดียวถ้ามันตายเราก็ชนะทันที" เจพูดชมไปพลางซับเลือดบนหัวไปพลาง
ทหารทั้งหมดเข้าจู่โจมจุดที่ลูก้าอยู่เป็นจุดเดียว แต่ด้วยความเทพของลูก้ากับเหล่ากองทัพโซลเยอร์(และความลำเอียงของคนแต่ง) ฝ่ายเจ็บหนักจึงกลายเป็นพวกซาซาไรเสียแทน
กองทัพพันธมิตรเสียไพร่พลไปค่อนครึ่งเหลือทหารอยู่เพียงแค่สี่ร้อยนาย แม่ทัพทั้งหกโดนมีดปักกันไปถ้วนหน้าคนละสองเล่มเลือดไหลโจ๊กออกจากหัวเหมือนปลาวาฟพ่นน้ำ ด้านมิฮอคว์ทนพิษบาดแผลไม่ไหวเนื่องจากโพสน้อยไปหน่อย...จึงขาดใจตายกลางสนามรบ ส่วนเจ้ายาโนทัยใช้สกิลพะโล้เป็ดต้มตัวเองหนีปัญหาไปเรียบร้อย
"อ๊าาาก สวรรค์!! ใยส่งข้ามาเป็นพระเอกซุย แล้วต้องส่งไอ้บ้าไฟนอลนี่มาเป็นคนแต่งด้วย" ซาซาไรเริ่มคลั่ง เปลี่ยนกลอนชาวบ้านแล้วโทษนั่นโทษนี่ไปมั่ว
"อย่าเพิ่งท้อไปท่านซาซาไรข้ายังอยู่" เจคลานกระดื้บกระดื้บเข้ามาหา "ตอนนี้แผนที่ข้าวางไว้สำเร็จลุล่วงแล้ว"
"พวกเราคงพลิกสถานการ์ณในท่อนนี้ไม่ได้แน่ๆ ข้าจึงเล่นมุขถ่วงเวลาไปงั้นรอให้เปลี่ยนมือคนแต่ง อาจเกิดปาฎิหาร์ยขึ้นได้" เจเริ่มเก็บไส้ที่ไหลออกมากลับเข้าไปในพุง
"แต่ว่ามันอาจจะสายเกินไป นี่มันบทสุดท้ายแล้วก่อนเปลี่ยนเนื้อเรื่อง ข้าคิดว่าคงไม่ทันการ"
ซาซาไรมีดปักเต็มตัวชอกช้ำทั้งกายและใจ เอาหอกกีต้าร์ยันไว้ไม่ให้ล้มร้องเพลงล้มทั้งยืนของซีลประชดชีวิตจืดจาง
"ลูกผู้ชายแก้แค้นสิบปีไม่สาย ท่านอ่านหงสาก็ต้องรู้ดี กาลนี้ไม่ใช่เวลาของพวกเรา"
เจส่งสายตาเตียวเลี้ยวผู้ชั่วร้ายออกมา ซาซาไรหน้าลิโป้ก็ยิ้มรับ พลันส่งคำสั่งถอนตัวให้กับซาก้าและยาโนทัย
เสียงระบบประกาศ กองกำลังซุยโคเฟรนถอนตัวจากการเป็นพันธมิตรกับกองอัศวินเซ็กเซ่นตั้งแต่บัดนี้ ...นาโนเทคจึงต้องรับศึกแต่เพียงผู้เดียว(มีซาโล้นเม่แถมให้อีกตัว)
"เซ็กเซ่นมันก็แค่หนังหน้าไฟไว่ถ่วงเวลา รักษาชีวิตไว้ตามหาซากเม้งชิ้นสุดท้ายสำคัญที่สุด" ซาซาไรด้านมืดกล่าวกับนาโนเทคแล้วหายตัวไปอย่างไม่ใยดี...
ในที่สุดเซ็กเซ่นก็โดนลูก้าตีแตกกลายเป็นเมืองของ FFDF สมใจคนแต่ง... ลูก้าปรับเพลงประกอบฉากเป็นเพลงโกลด์ซอร์เซอร์ และเริ่มก่อสร้างสวนสนุกลอยฟ้าไว้ปั๊มตังเข้ากองกำลังตามนโยบายท่านประธาน
--Luca 16:44, 19 กันยายน 2007 (ICT)
หลังการล่มสลายของเซ็กเซนและความพ่ายแพ้ของเหล่านักรบอันเกรียงไกรก็ผ่านมาได้หลายวันแล้ว เหล่านักรบผู้กล้าทั้งสี่ก็ยังคงเดินทางตามหาชิ้นส่วนเม้งกันต่อไปภายใต้การนำทีมของซาซาไรผู้เป็นหัวหน้าปาร์ตี้ขณะนี้ พวกเขาเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลทรายคล้ายตัวตลกดุจคนหลงทิศ และจนป่านนี้พวกเขาก็ยังคงเดินวนอยู่กลางทะเลทรายกันอย่างอดทน
"หิวว้อยยย นี่พวกเราเดินทางกันมากี่วันแล้วเนี่ย" ซาก้าบ่นไปพลางเดินตามกลุ่มไปพลาง "ให้ตายดิ ตั้งแต่เมื่อวานแล้วยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย หิวจนจะกินเป็ดได้ทั้งตัวแล้วนะเนี่ย ถามจริงเถอะ พวกท่านไม่หิวกันเลยรึ"
"ก๊าบบบ" เป็ดร้องออกมาอย่างไร้ความหมาย ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะร้องออกมาทำไม เปลืองบรรทัดเปล่าๆ คนพิมพ์ก็เมื่อยด้วย ...เอ๊า เมื่อยแล้วจะพิมพ์ต่อทำไมเล่า!?
"ข้าคิดว่านี่น่าจะช่วยท่านได้ มันฟื้นกำลังได้ดีเชียวล่ะ" เมื่อเห็นว่าคนแต่งเริ่มไร้สาระ เจจึงหยิบเอาเสบียงที่ตุนเอาไว้ในย่ามออกมาโยนให้ซาก้า ของเหลวบรรจุขวดใสเป็นประกายนี่คืออะไรนะ ท่าทางจะแพงเอาการเลย แต่ก็เหมาะกับยอดกุนซือผู้นี้ไม่ใช่น้อย และด้วยความหิว ซาก้าจึงเปิดขวดแล้วดื่มจนเกลี้ยงขวดในพริบตา
"อร่อยจริงๆ!! ซ้ำยังทำให้ข้ามีกำลังวังชามากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แถมยังไม่หิวแล้วด้วย สิ่งนี้มันคืออะไรกันรึ?"
"อ้อ Elixir รสเป็ดย่างน่ะ" สิ้นเสียงของเจก็มีเงาดำๆ วูบเข้ามาพร้อมเสียดังพล่อก!! สายกีตาร์มาร์ครอส7ทั้ง 7 ขาดออกแล้วดีดโดนหูกบฏผู้เคราะห์ร้ายซ้ำอีก 7 ที ตามด้วยเอ็คโค เพล้ง ตุบ ตับ ผั่วะ เพี๊ยะ จากเหล่าผองเพื่อน "โอ๊ยๆๆ พอแล้วๆ หยุดได้แล้ว นั่นไง เราเจอเมืองแล้ว!!"
นับเป็นโชคอันดีของเจ เขาสามารถเบี่ยงประเด็นได้ด้วยสติปัญญาอันเฉียบคมของเขาก่อนที่ชีวิตของเขาจะหาไม่และบทบาทถูกตัดจบอย่างน่าสลดตามมิฮอว์คและผองเพื่อนผีๆ ไป .....แต่จะว่าไป อีตาซาซาไรมันเอากีตาร์มาครอส7มาจากจตุจักรตอนไหนล่ะเนี่ย??? อันนี้คงได้แต่ปล่อยเลยตามเลยเหมือนพวกการ์ตูน 4 ช่องจบที่พอขึ้นช่องใหม่แผลเดิมๆ ก็หายไป
แล้วนั่นมันเมืองอะไรน่ะ จะเข้าไปดีมั้ยนะ กีตาร์มาครอส7ของซาซาไรก็พังด้วยเหตุผลปัญญาอ่อนด้วยสิ ซ่อมได้มั้ยเนี่ย
--FLOW 21:08, 19 กันยายน 2007 (ICT)
"บ้านทำจากหินเหมือนเมืองเบ้ดร๊อคฟลินท์สโตนแบบนี้ต้องเป็นหมู่บ้านคารายาแน่ๆ" เร้ดเมจิกเชี่ยนในฐานะที่เล่นภาคสามอยู่คนเดียวต้องเล่าแจ้งให้เพื่อนร่วมกลุ่มทุกคนฟัง
"ไม่รู้ที่นี่จะมีซากเม้งชิ้นสุดท้ายหัวเม้งอยู่หรือเปล่านะ" ทุกคนตัดสินใจเข้าไปหาข่าวสารในหมู่บ้าน
"โอ้ สมกับเป็นเผ่าคารายา มีร้านเครื่องดนตรีด้วย" ซาซาไรกับซาก้าจึงรีบวิ่งเอาอาวุธของพวกตัวเองเข้าไปซ่อมทันที
"ก๊าาบบ มีจ่าโจโมนูเม้นต์ด้วย ขอไปถ่ายรูปที่ระลึกหน่อยเด่" แล้วเป็ดก็แยกตัวออกไป
เจเลยต้องไปเดินหาข่าวสารเกี่ยวกับหัวของเม้งคนเดียว เลยลองไปหาnpcหัวหน้าหมู่บ้านลูเซียดู
"ขอถามไรหน่อยสิครับ เร็วๆนี่ท่านเห็นอะไรร่วงลงมาจากฟ้าบ้างไหมครับ" เอ้าได้ทำงานสมกับเป็นฝ่ายบุ๋นซักที...เจร้องไห้ซาบซึ้งใจในคนแต่ง
"อ๋อ ท่านหมายถึงหัวหอมศักดิ์สิทธิ์ใช่ไหม? เร็วนี้มีลูกอะไรกลมๆก็ไม่รู้ตกจากฟ้าลงมาหลังหมู่บ้านเรา ข้าไปดูมาแล้วเห็นว่าเหมือนหัวหอมน่าจะเป็นหัวหอมที่สวรรค์ส่งมาให้ขอหวย ก็เลยเก็บมาตั้งไว้บนหิ้งหลังบ้าน" ลูเซียพูดทั้งพนมมือ
เจได้ฟังดังนั้นก็กุมขมับนึกในใจ "โอยยเจ้าพวกคนป่าบาบาเรี่ยนไม่มีการศึกษา เหมือนพวกประชาชนประเทศสารขัณท์เลยวุ้ย ไอ้นั่นต้องเป็นหัวเม้งอย่างไม่ต้องสงสัย.."
"ขออภัยที่ต้องบอกตามความจริงว่าหัวหอมอันนั้น เป็นหัวหน้าพวกเราเขาเหมือนหัวหอมไปหน่อย เลยทำให้พวกท่านเข้าใจผิด พวกเราอยากจะขอคืน.."
"ไม่ได้ ข้าไม่เชื่อ ตั้งแต่ข้าได้หัวหอมศักดิ์สิทธิ์มาก็รู้สึกประสบแต่โชคลาภ กินลาบเป็ดได้ทุกวันไม่มีเบื่อเหมือนก่อน ต้องเป็นเพราะพลังหัวหอมศักดิ์สิทธิ์แน่ๆที่ทำให้หอมซอยอร่อยขึ้น..."
ลูเซียพูดพลางซัดลาบเป็ดเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย
เจเห็นท่าจะคุยกับลูเซียไม่รู้เรื่องจึงคิดจะใช้กำลังเข้าข่มขืน เอ๊ย ข่มขู่ แต่ก็มีเสียงตะโกนออกมาจากด้านนอกว่าพวก FFDF มา...อีกแล้ว
"อย่าเพิ่งร้อนใจไป วันนี้เรามาดี พวกเรามาเจรจา" ค่อยยังชั่วคราวนี้เป็น.. ดร.ซารุ ท่าจะพูดภาษาคนรู้เรื่องไม่เหมือนไอ้พวกเตริ์ก
"พวกแกต้องการอะไร?" ลูเซียมือถือลาบเป็ดมุดจากกระโจมออกมาถาม
"ชาวคารายามีทักษะด้านดนตรีดี พวกเราจึงอยากจะขอตัวนักดนตรีพวกท่านไปร่วมวง The Black Magesที่พวกเราก่อตั้งขึ้น"
"เลวมาก! ทำลายหมู่บ้านพวกเราแล้วยังไม่พออีกเหรอไง!" ซาซาไรกับซาก้าออกมาจากร้านเครื่องดนตรีทันที
"พี่น้องคารายาทุกท่าน อย่าไปให้พวกมันหลอกได้เชียว มันจะจับพวกท่านไปล้างสมองแล้วเล่นดนตรีให้พวกมันไปตลอดกาล"
"ชิ ไอ้พวกเดอวีว่าที่เหลือรอดอยู่งั้นเรอะ แผนแตกจนได้ งั้นก็ขอถล่มหมู่บ้านพวกแกแล้วจับนักดนตรีไปล่ะ" ซารุดีดนิ้วเรียกโซลเยอร์ขั้นหนึ่งเจ้าเก่าทั้งสามออกมา
"จะได้รังแกคนอ่อนแออีกแล้ว สะใจที่ซู้ดดดดดด กร๊าาาก" อุซโซ่โดดลงมาจากเรือเหาะ
"ใช่ สะใจจริงๆจะได้ถล่มหมู่บ้านอีกแล้ว ยังอดนึกถึงคราวหมู่บ้านเดอวีว่าไม่หาย" ลูก้าหนึ่งในตัวการโศกนาฎกรรมโผล่ตามออกมา
"ลูกพี่คร้าบ คราวนี้ผมจะไม่ทำพลาดแบบครั้งที่แล้วอีกแน่" ซิกฟรีดเอากาวตราเป็ดทาดาบคู่วายของตัวเองติดไว้มือไม่ให้หล่นหายอีก
"เฮ้ยลูก้า แกเพิ่งตีเซ็กเซ่นไปเองไม่ใช่เรอะโผล่มาได้ไง" เจชี้หน้าอ๊อบเจ๊คชั่นคนแต่ง!
"พอตีเซ็กเซ่นเสร็จข้าก็ขึ้นเรือเหาะของซารุมาทันที เรื่องสร้างสวนสนุกที่เหลือปล่อยให้ไอ้พวกเตริ์กมันทำ ตอนนี้เอลวาน่ามันคงกำลังผสมปูนอยู่"
แล้วลูก้าก็หยิบอาวุธที่จะใช้ในศึกครั้งนี้ออกมา บูมเมอแรงป้าเบิร์ด! ขว้างไปยิ่งแรงเท่าไหร่ยิ่งกลับมาเร็ว...
ลูเซียเห็นท่าไม่ดีจึงรีบทำข้อตกลงกับเจ "เอางี้ ถ้าพวกท่านไล่ไอ้พวกนี้ไปได้ ข้าจะให้หัวหอมศักดิ์สิทธิ์เป็นรางวัลละกัน"
แล้วปาร์ตี้ซุยโคเฟรนทั้งสี่ก็ต้องดวลกับปาร์ตี้FFDFทั้งสี่อีกครั้ง...
--Shiryu 22:56, 19 กันยายน 2007 (ICT)
การต่อสู้จบลงอย่างรวดเร็ว.....เร็วจนคนแต่งพิมพ์ไม่ทัน พวกคารายาที่อุตส่าห์ตีตั๋วเข้ามาดูต่างขว้างปาทิชชู่ใช้แล้วใส่โปรโมเตอร์ข้อหาจัดคู่มวยไม่สมศักดิ์ศรี
"เอ้า ได้เวลาไปเอาหอมแล้ว" ม้าวิ่งไปทางกระท่อมเก็บหอมด้วยความเร็วสมเป็นม้า (ท่าทางติดใจร่างม้าไม่เลิก)
"ช้าก่อน!" ลูเซียขวางทางพวก FFDF ไว้สมศักดิ์ศรีหัวหน้าเผ่าคารายา
"เกะกะ! เดี๋ยวปั๊ดเตะม้ามแตก"
แต่ดร.ซารุก็ห้ามไว้ทัน เพราะตอนนี้กราสแลนด์แทบจะเหลือแต่ทุ่งราบแบบ Killing Field ยุคเขมรแดงแล้ว ปกครองไปก็จิตใจห่อเหี่ยว "ช้าก่อน เราไม่จำเป็นต้องเสียเวลาสู้ เอ้า เอาสิ่งประดิษฐ์ล่าสุดไปซะ นี่คือจตุคามรามเทพรุ่น โง่แล้วเสือกรวย ผลิตจากมวลสารอึเป็ดดอนหอยหลอด ปลุกเสกบนชิงช้าสวรรค์ ขอแลกกับหัวหอมศักดิ์สิทธิ์ของท่านได้หรือไม่?"
"Deal!!" ลูเซียรับจตุคามไปกราบไหว้เช้าเย็นแล้วหมดบทบาทไป ปล่อยพวกตัวเอก (?) นอนสิ้นสภาพนักศึกษาวิชาทหาร มีทิชชู่เสียบก้น ...คาดว่าเป็นฝีมืออุซโซ
หลังพวก FFDF กลับไปแบบไม่สนใจพวกตัวเอกแล้ว ซาซาไรก็บ่นรอบที่สี่ "แชปเตอร์นี้มันบัดซบ.....แชปเตอร์นี้มันบัดซบ....."
"ว่าแต่....แบบนี้พวกมันก็รวมซากเม้งได้ครบสามชิ้นแล้วสิ จะมีอะไรเกิดขึ้นท่านรู้ไหม?"
"พวกนั้นต้องการซากเม้งไปใช้ในการรียูเนี่ยน...." เจเริ่มตั้งโต๊ะบรรยาย พอเข้าเรื่องไฟนอลละบรรยายน้ำไหลไฟดับได้เป็นฉากๆ
"หัวหน้าของพวกนั้นนอกจากกองทัพที่แข็งแกร่งแล้วเบื้องหลังยังมีโครงการวิจัยลับๆที่สร้า้งสุดยอดนักรบออกมามากมาย ไอ้พวกโซลเยอร์สามตัวนั้นก็เป็นหนึ่งในผลงานของงานวิจัยนั่นแหละ ลูก้าคือโซลเยอร์ตัวที่แกร่งที่สุดเท่าที่เคยมีมา ด้วยเหตุนี้พวกมันเลยคิดค้นวิธีการสร้างโซลเยอร์ระดับเดียวกันนี้ขึ้นมาอีกก็โดยสร้างโคลนของลูก้าขึ้นมา ....ถึงอายุจะห่างกันห้าปีแต่ก็เกิดวันเดียวกันนะ"
"หรือว่าโคลนนั่นคือซุยโคแอสไลฟ์!!?" ซาซาไรตกใจกับความจริงนี้ ทั้งที่ชาวบ้านเขาเดาออกกันหมดแล้ว ส่วนซาก้าคิดว่านี่มันเกมส์ที่มีคนจริงๆเล่นไม่ใช่เรอะ??? มันจะมีเรื่องแบบนั้นได้ไง แต่เพื่อความลื่นไหลของเนื้อเรื่องเราขอให้ท่านลืมความจริงเรื่องนั้นไปเสีย
"ถูกต้อง ซุยโคแอสไลฟ์ ถูกพัฒนาให้มีสกิลที่เหนือชั้นกว่าสกิลของลูก้า แต่ด้วยความที่เกิดมาทีหลังเลเวลเลยน้อยกว่า ที่สำคัญปลายทางของโปรเจ็คนี้คือ รียูเนี่ยน หากกลับไปรวมร่างกันอีกครั้งพลังต่อสู้จะสูงที่สุดในเกมส์แบบที่แม้แต่พวก GM ก็สู้ไม่ได้ นั่นคือเป้าหมายของเจ้าประธานไงล่ะ แต่จิตสำนึกจะเหลือเพียงหนึ่งเดียว เม้งรู้ตัวว่าตอนนี้ยังสู้ลูก้าไม่ได้หากรวมร่างกันคงโดนดูดเข้าไปในจิตสำนึกของลูก้า เขาไม่อยากหายสาปสูญไปก็เลยหลบหนีออกมา และโกรธแค้นที่เกิดมาเป็นเครื่องมือของพวกมันเลยตั้งกองกำลังซุยโคเฟรนด์ขึ้นมา"
"อืม ข้าก็ได้ยินว่าแอดมินเราเริ่มเล่นเกมส์ภาษาจากไฟนอลเหมือนกัน เรื่องนี้ก็มีเหตุผล"
"ว่าแต่...ท่านพอจะรู้จักตัวจริงของเจ้าประธานนั่นไหมล่ะ?" ซาก้าถามเรื่องที่น่าจะถามมาตั้งนานแล้ว
"เจ้านั่นลึกลับมาก พอๆกับบอสโจโจ้ภาคห้าเลย ข้ารู้เพียงว่ามันคือ F****R"
พอได้ยินคำใบ้ชื่อพวกซาซาไรก็ไปเปิดลิสต์รายชื่อสมาชิกเทียบดูแต่ก็ไม่เห็นมีใครชื่อแบบนี้ "อืม....ลึกลับจริงๆด้วย"
"ว่าแต่แล้วเราจะทำไงกันต่อดีล่ะ?" ซาซาไรถาม
"ข้าไม่รู้ คนแต่งมันจะรีบไปเรียนแล้ว ให้คนต่อไปเข้ามาคิดดีกว่า"
--FLOW 04:28, 20 กันยายน 2007 (ICT)
"ตอนนี้ไปช่วยเม้งคงยากเกินกำลัง ข้าขอเสนอว่าเราควรจะฟื้นฟูกองกำลังซุยโคเฟรนของเราก่อนดีกว่า" เจพูดเข้าท่าที่สุดในรอบสิบเรป
"อืมความคิดนี้เข้าท่า ค่อยสมกับเป็นกุนซือหน่อย" ซาซาไรตบมือแปะๆ
"แล้วเราควรจะทำยังไงดี" ซาก้าถามต่อ
"ก่อนอื่นเราต้องติดต่อพวกที่เกมโอเวอร์ไปเกิดใหม่กันก่อน พวกนั้นเลเวลลดจนกลายเป็นผู่เล่นใหม่คงไปเกิดอยู่แถวโทรันกัน เราต้องไปพาพวกเขากลับมาร่วมกลุ่มอีกครั้ง"
"ข้าขออาสารับหน้าที่นี้ ข้าเพิ่งไปโทรันมาไม่นานนี้จึงคุ้นเคยพื้นที่ดี" ซาซาไรขอเสนอตัวรับงานอู้ๆง่ายๆ
"ไม่ได้! ท่านเป็นตัวเอกแชปเตอร์นี้จะอู้ได้ไง งานนี้ให้ซาก้าไปทำเนื่องจากเป็ดมันพูดไม่รู้เรื่อง"
แล้วซาก้าก็ขอแยกตัวออกจากกลุ่มเดินทางไปโทรัน
"ต่อมาเราต้องหาฐานทัพใหม่ที่จะเอาไว้ตั้งหลักปักฐาน FFDFแผ่อิทธิพลไปทั่วกลาสแลนด์แล้ว ข้าว่าเราควรจะไปแอเรียอื่น"
"แล้วจะไปที่ไหนดีล่ะ ที่ๆเหมาะแก่การซ่องสุม และพวกFFDFยังไม่ไปถึง" ซาซาไรกะจะเสนอบ้านเจแต่เดี๋ยวโดนอัดจึงเงียบไว้
"ข้าขอเสนอทินโท่ แอเรียทินโท่อยู่ติดที่นี่ ชัยภูมิเป็นหุบเขาและซอกผาเหมาะแก่การซ่อนตัว นอกจากนี้ยังเป็นแหล่งแร่ทรัยพากรเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการตั้งรับ"
"เยี่ยม ในที่สุดท่านก็ทำตัวสมกับเป็นกุนซือเสียที งั้นก็ตกลงตามนี้"
"งั้นปาายกันเด่ ก๊าบบ" เป็ดคึกคักจะได้ออกไปเที่ยวนอกบ้านแล้ว
แล้วเจกับซาซาไรก็ขี่ยาโนทัยตะลุยสู่แอเรียทินโท่
--Shiryu 13:29, 20 กันยายน 2007 (ICT)
พอเข้ามาสักพักก็เจอกองโจรภูเขา "ส่งเงินและของมีค่ามาให้หมดเดี๋ยวนี้"
ซาซาไรปรีดีออกนอกหน้า "พระเจ้า....ในที่สุดก็ส่งศัตรูกากๆมาให้ข้าเก็บเลเวลมั่งแล้วววว" TvT
แล้วการต่อสู้ก็เริ่มขึ้น ซาซาไรใช้หอกสามง่ามไล่ตีกบาลโจรภูเขาน็อคไปอย่างง่ายดาย "โฮะๆๆๆ ฝีมืออย่างพวกเจ้าจะมาสู้คาบัลลิสต์อย่างข้ายังเร็วไปสองศตวรรษ!"
"ฮึ่ม...เจ้าพวกนี้มันเก่งจริงๆ หัวหน้า...ขอแรงเสริิมหน่อยครับ"
แล้วพวกหัวหน้ากองโจรแลมป์ดราก้อนทั้งกิจิมุ, โลเวน, โคยูก็ยกโขยงมากันทั้งสามตัว แถมพกพรรคพวกมาสามสิบร้อยนาย
O-O ซาซาไรตาค้าง
- -~ เจแกล้งตาย
~(-.-~) เป็ดเต้นระบำเป๋าฮื้อ
......
"พ้มยอมแล้วครับ อยากได้อะไรเอาไปเลยครับ แต่ทรัพย์สินตอนนี้เรามีแค่เป็ดยาโนทัยนะครับ" ซาซาไรเอ่ยปากพะงาบๆหลังโดนยำเป็นยำหมูยอสามจาน
"เราต้องการกำลังเพิ่มไว้เตรียมรับมือพวก FFDF ที่กำลังบ้าอำนาจอยู่ทางตะวันตก มาเข้าเป็นพวกเราซะ" กิจิมุยื่นข้อเสนอ
"เอาไงดีล่ะ?"
"ข้ารู้มาว่าพวกแลมป์ดราก้อนเป็นใหญ่ในทินโทและมีเอี่ยวกับกุสตาฟประธานาธิบดีของที่นี่พอสมควร ถ้าเข้าร่วมเราก็มีโอกาสใช้ทินโทเป็นที่ปักหลักง่ายขึ้น"
"เซ็คเซนยังแพ้ในเรปเดียว ทินโทจะเหลือเรอะ???"
"อย่าห่วงเลย เดี๋ยวคนแต่งจะแต่งให้ FFDF มันมาตีทินโทอีก เราค่อยหนีไปดูนาน จะได้รวมตอนกับแชปเตอร์เจ้าหลอดซะที"
เจสปอยล์เนื้อเรื่องส่งเดชจึงโดนยำทั้งจากซาซาไรและพวกโจร
--FLOW 17:02, 20 กันยายน 2007 (ICT)
"เรามีศัตรูร่วมกันเรื่องร่วมมือกันพวกเราไม่ปฎิเสธ" ซาซาไรจับมือกับกิจิมุทันที
"ดีมาก งั้นไปเมืองทินโท่ปรึกษากับท่าน ปธน. เพนดราก้อนกันเถอะ"
แล้วกองโจรแลมป์ดราก้อนทั้งสามก็เข้ากลุ่มชั่วคราว จากนั้นทั้งหกคนก็เดินทางเข้าสู่เหมืองทินโท่
"ในนี้ช่างมืดนัก ถ้าโดนจู่โจมแบบไม่ตั้งตัวพวกเราคงแย่"
เจวิเคราะห์ชัยภูมิได้สมกับเป็นกุนซือโดยไม่รู้ตัวว่ามีเงาดำๆ ผลุบๆโผล่ๆส่งเสียงครางอยู่ด้านหลัง
"ว๊าาาาก ศัตรูตีประตูหลัง" เจร้องเสียงดัง แล้วก็กระทืบๆทุกคนจึงช่วยกระทืบตามสุภาษิต คนล้มอย่าข้ามต้องตื้บซ้ำ(มีด้วยเหรอ?)
"อูยยส์ หยุดตื้บก่อนตัวเอง นี่ข้าเอง..." เสียงอันคุ้นเคยทำให้พี่น้องแลมป์ดราก้อนรีบหยุดเท้า... แล้วหันมาใช้อาวุธแทน
"เฮ้ย นี่ข้าเองว้อยกั๊ตสตาฟ จะแอบฆ่ากันเลยรึไงฟะ"
"อ้าว โทษทีท่าน ปธน." ข้านึกอยู่แล้วว่าเป็นท่านเลยคิดจะเจี๋ยนซะ เอ๊ยไม่ใช่ คิดไม่ถึงต่างหาก
"ว่าไงนะพวกแก๊! ฝากไว้ก่อนเหอะ ตอนนี้ขอแนะนำตัวกับหนุ่มหล่อพวกนี้ก่อน เราชื่อกั๊ตสตาฟ เพนดราก้อน เรียกเราว่า กั๊ต ก็ได้นะจ๊ะหนูๆ"
"โอ้ท่านคือประธานาธิบดี ของทินโท่เองเรอะ ทำไมมาทำอะไรลับๆล่อๆในที่มืดๆแบบนี้ล่ะ" ซาซาไรเอาสปอตไลท์ส่องหน้า
"แหะๆ มันเป็นงานอดิเรกของข้าน่ะ เอ๊ยไม่ใช่ มันเป็นการสอดส่องดูแลความสงบต่างหาก" กั๊ตทำหน้าขรึม
แล้วกั๊ตก็เข้าทีมเป็น guest และเดินทางกลับทินโทด้วยกัน
"ช่วงนี้เรากำลังเผชิญวิกฤตอย่างหนัก โดนFFDFรุกรานจากภายนอกว่าแย่แล้ว แต่ปัญหาภายในกลับยิ่งแย่กว่า" กั๊ตบ่นให้ฟังระหว่างทาง
"ปัญหาที่ว่ามันคืออะไรหรือท่าน" ซาซาไรลองถามดู
"อยู่ๆเจ้าโคลวิสมันก็กลับเข้ามาในเกมเฉยเลย พวกซอมบี้ที่หายไปก็เลยกลับมาอาละวาดอีกครั้ง แถมคราวนี้มุ่งเป้าเจ้าสาวมาที่ลิลลี่ลูกสาวเราอีก" กั๊ตถอนหายใจ
"แต่นั่นก็ไม่สำคัญหรอกเพราะเธอเป็นnpc แต่ที่หนักใจก็คือมันทำให้หนุ่มๆในเมืองกลายเป็นซอมบี้ไปหมดต่างหาก เฮ้อ.." กั๊ตทำหน้าเศร้ายิ่งกว่าเดิม
"เอางี้สิพวกมันกบดานอยู่ที่ป้อมซาอิบนเขาแลมพ์ดราก้อน ที่นั่นเป็นฐานเก่าพวกกิจิมุ ถ้าปราบพวกผีดิบนั่นได้ข้าจะยกที่นั่นให้ใช้เป็นฐานต่อต้านFFDFชั่วคราวเป็นไง"
"เข้าแก๊ปเราพอดี ไม่มีปัญหาเดี๋ยวพวกข้าจัดการเอง" ซาซาไรรีบตกลงรับภารกิจทันที ไม่ได้เปิดไปดูโปรไฟล์เลยว่าโคลวิสมันเก่ง
"ขอบใจพวกเจ้ามากงั้นข้าขอตามไปด้วย ข้าเองก็เป็นนักล่าแวมไพร์ ถึงหลังจากเป็นปธน.แล้วจะล่าแต่หนุ่มๆก็ตาม"
แล้วกั๊ตก็จอยเข้าปาร์ตี้ และให้พวกพี่น้องแลมป์ดราก้อนดูแลเมืองทินโทให้แทน
จากนั้นซาซาไร เจ กั๊ตทั้งสามคนกับยาโนทัยอีกหนึ่งตัว ก็เดินทางไปหุบเขาแลมป์ดราก้อนเพื่อปราบโคลวิสกัน..
--Shiryu 03:47, 23 กันยายน 2007 (ICT)
ทั้งหมดคลำทางตามถ้ำมาด้วยการนำของกั๊ตสตาฟ แล้วก็เห็นทางออก
"นั่นไงทางออก!" ซาซาไรดีใจที่จะได้ออกจากบรรยากาศอุดอู้กับการเดินตามชายหื่นเหมือนตอนนาโนเทคไม่มีผิด
"แหะๆ รูนั่นเราขุดไว้เองน่ะ มันเชื่อมกับห้องอาบน้ำชายในเมืองครอม....เดินต่อไปนะ" ลุงกั๊ตกล่าวพลางทำแก้มแดง แต่น้ำลายหก
เดินไปอีกสักพักก็เจอทางออกอีกอัน "นั่นไงแสงสว่าง!"
"แหะๆ นั่นเป็นรูที่เราขุดไว้ดักคนเดินผ่านไปมาน่ะ ถ้าชายหนุ่มตกลงมาจะไม่มีวันได้กลับขึ้นไป" ลุงกั๊ตกล่าวพลางทำหน้าเอียงอายแล้วจู่ๆกางเกงก็ตุง
ทั้งสามคนรู้สึกว่าทินโทชักไม่ค่อยจะปลอดภัย ตาลุงนี่หื่นกว่านาโนเทคซะอีก ทั้งเมืองคงมีหลุมแมลงช้างตกชายหนุ่มเต็มไปหมด แต่แล้วก็มาถึงทางออก(ที่แท้จริง) พอทั้งสี่คนขึ้นมาก็มาเจอเอาซอมบี้ล้อมอยู่พอดี การต่อสู้จึงเปิดฉากขึ้น
"พายเป็ดสับก๊าบบบบบ" เป็ดเอาไม้พายเรือฟาดเข้าหัวซอมบี้จังๆแต่ไม้พายยาโนทัยก็หงิกไป "มันเก่งจังก๊าบบบบ" เป็ดเสียเซลฟ์ลงไปยืนหมุนๆแบบ avartar ตัวเอง
"งั้นข้าจะด่ามันให้ตาย .... @#@%$#%&^!$^&(**^%#!^ .....อะไรกันนี่! พวกมันไม่เป็นไรเลย!?" เจเสียเซลฟ์เลยเดินไปหยิบ FE มาเล่นระบายอารมณ์
"ข้าว่าอาวุธพวกท่านมันห่วยแตกมากกว่า" แล้วซาซาไรก็คว้าหอกสามง่ามเตรียมทำซอมบี้บาบีคิว
"ช้าก่อน พวกซอมบี้พวกนี้เราถนัดนัก ปล่อยเราจัดการเถอะนะ" ลุงกั๊ตร่ายเวท Charm Arrow ศรอาคม....มหาเสน่ห์....อัดซอมบี้ลงไปกอง มีไม้ตะเคียนเสียบตูดทุกตัว ลุงกั๊ตโยกเอวไปมาแบบอาเบะเป็นการโพสต์ท่าชนะ ...แต่ไม่รู้ทำไมต้องเดินไปโยกใกล้ๆซาซาไรด้วย
"ท่านนี่น่ากลัวกว่าซอมบี้ซะอีก หากข้าแปรพักตร์ช่วยโคลวิสปราบท่านแทนก็ต้องขออภัยด้วย" ซาซาไรยกย่องในฝีมือพลางจดชื่อลุงกั๊ตลงบัญชีหนังหมา
"ขอบใจสำหรับคำชมว่ะ เอ้า ป้อมซาอิอยู่ตรงหน้านี่แล้ว"
--FLOW 08:36, 23 กันยายน 2007 (ICT)
"ฮุ ฮุ ฮุ ยินดีต้อนรับสู่รังของข้า" โคลวิสปรากฎตัวออกมา
"เป็นบอสไหงไม่ทำตัวให้สมกับเป็นบอสรอโดนตื้บอยู่ข้างใน" เจชี้หน้าอ๊อบเจคชั่นใส่โคลวิส
"จะบ้าหรือไร บ้านข้าสะอาดสวยงามจะให้พวกแกเข้ามาทำสกปรกทำไม" โคลวิสสยายปีกผ้าคลุมแผ่พุ่งออร่าสมกับเป็นผู้เล่นระดับสูงออกมา
"โอ้ววว ศึกนี้สาหัสแน่ ท่านกั๊ต เชิญผู้เชี่ยวชาญอย่างท่านก่อนเลย" ซาซาไรรีบใช้สกิลจืดจางแล้วถีบกั๊ตออกไปรับเคราะห์กรรมคนเดียวทันที
"โฮะ โฮะ อ่อนๆอย่างพวกเจ้าเจอกับซอมบี้กองกอยของเราไปก่อนเถอะ" โคลวิสทำตัวขี้เกียจเรียกลูกน้องออกมาสู้แทนซะงั้น
"ย่าห์ เอานี่ไปข้าวสารเสก" กั๊ตเอาข้าวสารปาใส่ผีดิบ แต่รู้สึกว่ามันจะไม่ได้เป็นผีไทยข้าวสารเลยทำอะไรไม่ได้
"บ้าจริง งั้นเอาใหม่ กินน้ำมนต์ไปแทน" กั๊ตก็สาดน้ำมนต์ใส่ แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นสงสัยมันจะไม่ได้เป็นผีฝรั่ง
"งี้ต้องเป็นผีแขกแน่ๆ กินหมูหยองไปซะ" คราวนี้โปรยหมูหยองใส่ โหยยผีที่ไหนกลัวหมูหยองบ้างเนี่ย ทำให้ซาซาไรชักสงสัยแล้วว่าไอ้นี่นักล่าแวมไพร์จริงรึ
"โฮะ โฮะ พวกเรามันผีนาร์ซิสจะกำราบข้ากับลูกน้องด้วยของขลังน่ะไม่มีทาง" แล้วโคลวิสกับซอมบี้ก็เต้นระบำประกอบจังหวะเพลงนาร์ซิสธีม
"เฮ้ยมีผีพันธุ์นี้ด้วยเหรอ ข้าว่ากองกอยในโปโลเยนี่พึลึกสุดแล้วนะ ท่านกุนซือเราจะทำไงดี" ซาซาไรชักจืดจางจึงรีบหาวิธีแก้ไขสถานการ์ณ
"ข้ารู้แล้วเจ้าพวกนี้แพ้พลังโจมตีศักดิ์สิทธิ์ ต้องใช้วิชาฝ่ามือเทพยูไลจัดการมัน เดี๋ยวข้าขอตัวไปฝึกที่ชมพูทวีปก่อนนะ" พูดจบเจก็โดนยำโทษฐานปล่อยมุขไม่ถูกเวลา
"มันแพ้พลังศักดิ์สิทธิ์ลุงกั๊ต ใช้สกิลศักดิ์สิทธิ์ของนักล่าแวมไพร์จัดการมันเลย" เจอีดิตคำพูดของตัวเองใหม่
"จะบ้าเรอะถ้าพลังวายม่วงน่ะยังพอว่า ลุงมีแต่กิเลสตัณหาหนาเตอะจะไปเอาพลังศักส่งศักสิดมาจากไหนกันเล่า" กั๊ตเอามือเอาเท้าง้างปากซอมบี้ไว้ จวนจะโดนแทะอยู่มะรอมมะร่อแล้ว
"งั้นลุงฟังเพลงนี้ซะ ปลุกจิตวิญญาณนักล่าผีดูดเลือดในกายออกมา อะ-เร๊ะ-โนะ-โต-คิ๊"
หลังจากเป็นคาบัลลิสต์ก็ทำให้ซาซาไรอัพเกรดตัวเองขึ้น สามารถร้องเพลงฝรั่งได้แล้วจึงลองทดสอบของใหม่ทันที!I am The Wind
จัสท์ ~~ ไล้ค์ ~ เด้อะ ~ วินดด์ ~~ ไอว์ฟ ~ อ่อล ~ เว้ยส์ ~~ บีนนส์
ดริฟท์ติ้ง ~ ฮายย ~~ อัพ ~ อิน ~ เดอะ ~ สกายยย ~ แดท ~ เนอ ~ เว่ออร์ ~~ เอนดดด์
ด้วยพลังปาฎิหาร์ยแห่งเสียงเพลง ลุงกั๊ตถูกชำระล้างด้วยสายลมศักดิ์สิทธิ์จนพลังไอวายม่วงหายไป สามารถใช้สกิลค่ายกลกักผีดิบที่เคยลืมไปแล้วได้อีกครั้ง
ไอ ~ ออล ~~ เวยส์ ~ วิน ~~ คอส ~ ไอ ~ วูลด์ ~ ไฟท์ ~ โบท ~ ไลฟ์ ~ แอนด์ ~ เด้ด ~ ทู ~ เซฟ ~ อะ ~ เฟรนด์!!
พลังแห่งมิตรภาพ(!?) ทำให้ค่ายกลทำงานจนผีดิบทนไม่ไหวสลายร่างไปจนหมด โคลวิสเห็นถึงกับอึ้งตกใจต้องเรียกบอสอะโบมิเนชั่นที่ไปเช่าเนคลอร์คมาจัดการ
ไอ ~ แค้นท์~พรีเท้นด์ ~ ไอ้ ~~ แอม ~ เดอะวินด์ ~~ ~ออลติงมัสท์ ~ เอนด์!
แต่ว่าแม้แต่เดียฮาวน์ก็เสร็จ แส้ของกั๊ตเกิดพลังอัศจรรย์ ทำให้มีพลังเท่ากับแส้ของตระกูลเบลมอนด์ฟาดไปทีเดียวอะโบมิเนชั่นจึงถึงกับหงิกง่อยกระรอกไปอย่างง่ายดาย
ไอ้ ~~ แอม ~ เดอะวินด์ ไอ้ ~~ แอม ~ เดอะซัน ~ วัน ~ เด ~ วีล ~ ออล ~~ บี ~ วานนน โว้ววววววววว
หลังเพลงจบลงพลังของกั๊ตสตาฟก็เพิ่มจนถึงขีดสุด ตอนนี้แม้แต่คาห์นกับวิคเตอร์และเซียร่าร่วมมือกันก็ยังเทียบไม่ได้ โคลวิสเห็นยังต้องซีดเหมือนเจอประตูนรกอยู่ด้านหน้า
"เอาล่ะนะ ได้เวลารับประทานเสียที" กั๊ตเลียลิ้นแผลบๆหน้าหื่นขึ้นมาทันที ทำให้พลังศักดิ์สิทธิ์ที่ซาซาไรอุตส่าห์แหกปากร้องสลายหายไปหมด...เก๊กซิม
--sasarai 12.18, 23 กันยายน 2007 (ICT)
แม้ว่าพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ได้จากเพลงจากเกมในค่ายโคนาเม้งจะหมดไป แต่กั๊ตสตาฟยังคงทำหน้าหื่นอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง
โคลวิสเริ่มขวัญเสีย สติสตังเริ่มหลุดลอยออกจากร่าง คิดถึงความบริสุทธิ์บริเวณประตูหลังบ้านที่เฝ้าทะนุถนอมคอยปัดกวาดเช็ดถูมาเป็นเวลานาน
เผลอตัวภาวนาต่อบร๊ะผู้เป็นเจ้าโดยลืมตัวไปว่าตนเองเป็นผู้เล่นที่มีสถานะเป็นแวมไพร์ ความงี่เง่าครั้งนี้ส่งผลให้ HP ลดลง 20% แถมติดสถานะอันบาลานซ์อีกต่างหาก
เมื่อหมู่คณะล่าแวมไพร์เห็นดังนั้นจึงไม่รอช้า ส่งซิกแนลให้กันทันทีจากนั้นจึงปรี่เข้าหาโคลวิสในรูปแบบ 3 : 4 : 3 มีเป็ดคอยเติมเวลาบอลกระฉอก แบบไม่กลัวกองหลังจะรั่วแต่อย่างใด
ฉึกๆๆๆๆๆๆ ........ เปล่าเลยนี่ไม่ใช่เสียงโคลวิสถูกทำร้ายแต่อย่างใด กว่าพวกซาซาไรจะรู้ตัว ก็ถูกของอาวุธบินตรึงไว้กับผนังกันถ้วนหน้าแล้ว
กั๊ตสตาฟตรวจสอบอาวุธบินชนิดนั้นแล้วพบว่าเป็นภาพถ่ายขนาดโปสการ์ดของ โจวี่ ไบรท์ แห่งไฮแลนด์ อัด 4 สีสวยสดงดงามลงบนกระดาษอัดรูปอย่างดีซึ่งดูๆ ไปแล้วเหมือนไปซื้อมาจากร้านขายรูปดารายกโหลมากกว่า
"ช้าก่อน" เสียงสาวใสปริศนาดังขึ้น จนทุกคนมองหาที่มากันให้ควั่ก
"เมื่อพิจารณาจากอาวุธแล้ว นางต้องเป็นเจ้าแม่จันทราแดง สการ์เล็ทมูน อย่างแน่นอน" เจรีบชิงตัดบทคนอื่นวิเคราะห์อย่างรวดเร็ว
"นี่มีนางชะนีหลุดเข้ามาในเขตของเค้าได้ยังไงกัน เค้าไม่ปลื้มจริงเลย" กั๊ตสตาฟที่เป็นโรคแพ้สตรีเพศได้ยินดังนั้นจึงเริ่มบ่นอุบอิบ
ไม่รอช้าสการ์เล็ทมูนรีบวิ่งเข้าไปประคองโคลวิสที่กำลังเสียท่า(เพราะตัวเองทำตัวเอง) ทันที
"ท่านโคลวิสข้ามาช่วยท่านแล้ว"
"แม่นาง....นี่ท่านมาช่วยแวมไพร์ผู้ชั่วร้าย โคลวิสหรอกรึ ได้ยินว่าแอบอยากมีบทในฟิคนรก นึกไม่ถึงโผล่มาครั้งแรกก็เข้าฝ่ายพรรคมารเสียแล้ว" ซาซาไร ออกจากจืดจางโหมด(คล้ายๆ ซีดโหมด) แล้วยืนเท้าสะเอวชี้หน้าถามเจ้าแม่สการ์เล็ทมูนอย่างจงใจ(เงื่อนไขการออกจากจืดจางโหมดคือต้องทำตัวให้เด่นเข้าไว้ไม่ว่ามันจะทุเรศขนาดไหนก็ตาม)
"พวกแกไม่รู้หรอกว่าข้ามีเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอยู่" เจ้าแม่สการ์เล็ทมูนเริ่มเล่าเรื่องตัวเองโดยที่ไม่มีใครขอ
"ที่ข้ามาช่วยโคลวิสนั้น เพราะข้าต้องการให้โคลวิสทำให้ข้าเป็นแวมไพร์ จากนั้นข้าจะไปกัด NPC โจวี่ ไบรท์ สุดหล่อขวัญใจแม่ยกให้เป็นทาสของข้า ทีนี้ละข้าจะได้ตัดชุดสวยๆ หล่อๆ ให้ท่านโจวี่ ไบรท์ใส่คอสเพลย์ทุกๆ วันเลย โฮะๆๆๆๆๆๆๆ" เจ้าแม่สการ์เล็ทมูนเริ่มหลุดฟอร์มเข้าสู่บทบาทของนางอิจฉาที่สามารถพบให้ได้ตามช่องฟรีทีวีเวลาหัวค่ำ เอาน่ะ อย่างน้อยๆ เราก็ได้รู้ว่าเจ้าแม่คนนี้มีฝีมือด้านตัดเสื้อผ้าด้วย
"โคลวิสคนเดียวยังลุ้นกันแทบเกมโอเวอร์ นี่เพิ่มชะนีดีไซเนอร์มาอีกคนแล้วเราจะทำไงกันดีละเนี่ย ??" กั๊ตสตาฟยังคงบ่นต่อไปตามประสาคนแพ้สตรีเพศ
--Shiryu 23:43, 23 กันยายน 2007 (ICT)
"ด้วยเหตุที่เรารู้แรงบันดาลใจของแม่นางนั้นแล้วการจะชวนเธอให้แปรพักตร์นั้นไม่ยาก" เจกล่าวมาดกุนซืออีกครั้งแบบผีเข้าผีออก
"แม่นาง! การจะหลอกโจวี่มาเป็นทาสนั้นไม่งามหรอก .....ใช้น้ำมันพรายของข้าดีกว่า ได้มาจากป่าช้าวัดดอนช่วงปี 2500 ตอนนี้กำลังฮิตในอีเบย์เชียว" เจควักขวดน้ำมันพรายที่เขากะเอาไปใช้กับ NPC ลูเซริน่าหากมีโอกาสไปถึงฟาเลน่า
"โฮ่ย ของแบบนั้นสการ์เล็ตมีแล้วค่ะ" แล้วสการ์เล็ทมูนก็ควักน้ำมันพรายขวดเท่าโอ่งออกมาจากกระเป๋าหน้าท้อง (ที่บรรจุเค้ก?) "แต่หากเป็นแวมไพร์เราจะได้อยู่กับท่านโจวี่สุดที่รักตลอดไป~"
"บัดซบ!! การเจรจาล้มเหลว!!" แล้วเจก็ิ่วิ่งร้องไห้ออกไป แต่พอนึกขึ้นได้ก็วิ่งกลับมาอีกรอบ "ข้าขอปันน้ำมันพรายของท่านมาใช้บ้างได้หรือไม่? นึกไปนึกมาอยากเอาไปใช้กับลีออนด้วย"
...เจโดนลุงกั๊ตใช้ศรอาคมสวนทวารนอนสิ้นสภาพทันที...
"ระวังให้ดี แม่นางสการ์เล็ทเกิดใต้ดาวเวทมนต์ พลังเวทของนางแกร่งกล้าแบบไร้ผู้ใดในดูนานเทียบเคียง" กั๊ตกล่าวแบบรู้เรื่องนี้ดี เพราะดูทีวีเห็นสการ์เล็ทมูนออกรายการท้าพิสูจน์บ่อยๆ ...ทำให้ลุงเปลี่ยนช่องไปดูรายการขำกลิ้งลิงปากหมาแทน ว่าแล้วสการ์เล็ทมูนก็ร่ายเวท......
"จะเป็นเวทที่รุนแรงขนาดไหนกันนะ? Fire4 หรือ Lightning4?"
พอร่ายเสร็จก็มีควายธนูวิ่งมาไล่ขวิดพวกซาซาไรยับเยิน..........
"ฮ่วย มันมีเวทแบบนี้ในซุยด้วยเรอะ!?" ซาซาไรบ่นอุบ ตูเจอของแปลกอีกละ "เห็นทีหนนี้จะรับมือยาก"
"แต่ข้ามีข้อแลกเปลี่ยน ...หากเจ้ามาเข้าพวกเรา เราจะยกอัลบั้มภาพลับโจวี่ที่เราสะสมไว้ให้" กั๊ตกล่าวพลางหลั่งน้ำตาเป็นสายเลือดด้วยความเสียดาย T T
"กร๊าก!! ของแบบนั้นจะเอามาแลกได้ไงหากเทียบกับการได้อยู่กับโจวี่ตัวจริงตลอดไปแล้วละก็!!" โคลวิสเย้ยหยันในความบ้องตื้นของกั๊ต ....แต่ปรากฏว่าสการ์เล็ทมูนรับข้อเสนออย่างง่ายดาย ช่างเหมือนคนเอาช็อคโกแล็ตมาแลกล็อตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งกับเด็กจริงๆ เห็นแก่ของกินที่อยู่ตรงหน้าเหนืออื่นใด
"ฮ่าๆๆๆ ทีนี้เจ้าเสร็จแน่โคลวิส!! ......เล็ทซัง จัดการ!!" ลุงกั๊ตชี้นิ้วสั่งเพื่อประหยัด MP ตัวเอง
"หลังปล่อยของต้องรอวันนึงถึงจะฟื้นพลังได้ค่ะ ขอออกไปรวบรวมพลังก่อนนะ" ว่าแล้วสการ์เล็ทมูนก็วิ่งขึ้นเขาไปท่องคาถาขอพลังจากเจ้าแม่กาลีจนฟ้ามืดมัว ....ช่างเป็นสาวน้อยที่การกระทำไม่สมหน้าตาจริงๆ
ช่างเหอะ ตอนนี้เหลือลุงกั๊ต, ยาโนทัย กับซาซาไรโซโล่กับโคลวิสแล้ว.........
--FLOW 01:03, 24 กันยายน 2007 (ICT)
"ชีวิตแกไม่รอดไปจนถึงเรปหน้าแน่เจ้าแวมไพร์ใจหยาบช้า ข้าสาบานว่าข้าแกไม่ตายจะไม่ขอใช้ชื่อซาซาไรอีก" ซาซาไรควงหอกเปิดตัวก่อนใครเพื่อน
"จ้าย เสร็จแน่ก๊าบ" ยาโนทัยรอ้งบลัฟตามลูกพี่ไปติดๆ
"ต่ะล่ะลุ่มบุมบุ๋ม~~ พ่อเนื้อนมยั่วยาา~" กั๊ตร้องเพลงอะไรก็ไม่รู้ทำเอาโคลวิสแทบหมดแรงสู้
เมื่อเห็นดังนั้นซาซาไรไม่รอช้าฉวยโอกาสจังหวะนี้เข้าประชิดตัวโคลวิส แทงหอกกีต้าร์เข้าใส่หน้าอกซ้ายหวังแทงขั้วหัวใจให้สิ้นชีพ
แต่มีหรือโคลวิสจะหลบไม่พ้น ถ้าเรื่องการเคลื่อไหวล่ะก็แวมไพร์ไม่แพ้ใครแน่ หลังจากหลบได้แล้วก็เตรียมใช้เล็บขย้ำซาซาไรทันที
"อ๊าาาก เลวมาก อย่างงี้ต้องเจอท่าหอกทะลวงพสุธา" ซาซาไรไปขโมยวิชาสำนักอาวานมาใช้จิ้มใส่โคลวิส
"คิดว่าเจ๋งเหรอไง" โคลวิสก้อหลบได้อย่างง่ายดายอีก ที่แท้มีฟิลด์ดอปเปลแกงเกอร์เหมือนเนคลอร์ดทำให้โจมตีไม่ได้นี่เอง
"มาเลยเดี๋ยวเราจัดการเรื่องนี้เอง" กั๊ตกระโดดเข้ามากางอาคม ระหว่างร่ายก็ส่ายสะโพกไปด้วย ชวนอ้วกแตกไม่แพ้แชปเตอร์หลอดข้างบน
นี่คือสกิลแวนนิ่ง มูนสำหรับจัดการผีดูดเลือดอย่างพวกแกโดยเฉพาะ เมื่ออยู่ในอณาเขตของสกิลนี้ความสามารถของผีดูดเลือดทั้งหมดจะถูกยกเลิก ร่ายเสร็จกั๊ตส่งจูบเอ๊ยส่งสกิลให้โคลวิส โคลวิสเห็นถึงกับสลดพลังถดถอยไปหมด จนถูกแม้กระทั่งยาโนทัยเอาเขียงสับเป็ดตีหัวแตกได้
"ว๊าาก ไม่ ข้าไม่ยอมตายแบบนี้ ข้าอุตส่าห์ตัดรักจากท่านหญิงเทเรซ่า กลับมาแสวงหาความรักครั้งใหม่ ข้าจะไม่ยอมตายแบบเสียเชิงชายให้กระเทยเฒ่าแบบนี้"
โคลวิสระบายความอัดอั้น แต่สวรรค์ไม่เห็นใจเนื่องจากมันกำลังหาเจ้าสาวคนที่ยี่สิบอยู่... ในที่สุดเมื่อไม่มีความสามารถของแวมไพร์ช่วย โคลวิสก็เป็นเพียงแค่ผู้เล่นเลเวล45ทำมะด๊าทำมะดาคนหนึ่ง ท้ายสุดก็ต้องสยบอยู่ภายใต้หอกของซาซาไร
"สังหารมันซะ ในอณาเขตของสกิลจันทร์เดือนมืด ถึงมันจะเกมโอเวอร์สกิลกระหายเลือดก็ไม่ทำงาน" เมื่อทุกอย่างกำลังจะจบเจก็โผล่ขึ้นมาจากหลุมหลบภัย
"อย่า โคลวิสเป็นของเค้า พวกนายเอาฐานไปส่วนเราจะไปฮันนีมูนกัน" กั๊ตรีบวิ่งเข้ามาหยิบโคลวิสไปทันที
"ม่ายยย ซาซาราายย ฆ่าาาตูที๊" เสียงเรียกสุดท้ายของโคลวิสก่อนที่จะหายไปในดงป่าละเมาะกับกั๊ต
เอาล่ะช่างสองคนข้างบนกันเหอะ ตอนนี้พวกเราก็ได้ที่มั่นสำหรับตีโต้แล้วรีบมาวางแผนกันเถอะว่าจะทำยังไงต่อไปดี...
--FLOW 05:07, 27 กันยายน 2007 (ICT)
หลังจากนั้นเจก็ขอซื้อสัมปทานเหมืองแร่จากกั๊ตสตาฟที่กำลังสวีทกับโคลวิสอย่างชื่นมื่น... พัฒนาฐานทัพและฟื้นฟูกองกำลังซุยโคเฟรนขึ้นมาใหม่ ส่วนซาซาไรไปร้องเพลงเร่หาเพื่อนในแอเรียนี้ ส่วนเจ้ายาโนทัยกลับกลาสแลนด์ไปรวบรวมเป็ดที่เหลือรอดอยู่ แต่ที่จริงคือโดนไล่ทางอ้อมเพราะไม่มีอะไรให้ทำต่างหาก
ด้วยทรัพยากรเหมืองแร่และความช่วยเหลือจากทินโท รวมทั้งการวางแผนอย่างเป็นขั้นตอนของเจ ในที่สุดการสร้างฐานทัพก็เป็นรูปเป็นร่าง กองกำลังเริ่มฟื้นฟูกลับมาอย่างรวดเร็วรอพวกซาก้ากลับมาสมทบ
"แหม่ แหล่มจริงๆท่านเจนี่ยอดไปเลย ฝีมือการบริหารเป็นเลิศแถมยังรู้เรื่องไอ้พวก FFDF เป็นอย่างดีอีกต่างหาก เจ้าเม้งไปเชิญท่านมาจากสำนักไหนเนี่ยอยากรู้จริง ฮ่า ฮ่า" ซาซาไรคารวะในความสามารถของเจที่เมื่อก่อนคิดว่ามาจากพระรามเก้าคาเฟ่
เจคิดในใจ... "ทำไมข้าถึงรู้ดีน่ะเหรอ? ก็แหงล่ะสิเห็นชื่อข้าแล้วยังไม่สะกิดใจกันอีกเหรอไงฟะ...ข้าเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารFFDFนี่หว่าจะไม่รู้ได้ไง นี่ว่าจะทรยศหลายทีแล้วแต่เดี๋ยวไอ้ซาซาไรมันจะช็อคจนถอนชื่อออกจากฟิคไป เอาไว้รอขึ้นแชปเตอร์ใหม่ก็แล้วกัน"
ส่วนนอกใจเจก็พูดส่งเดช "ข้ามาจากเกาะดอกท้อ พอดีเม้งล่องเรือไปหาซากิริแถวนั้น เลยทำเควสปราบอึ้งเอี๊ยะซือช่วยข้าออกมา" แล้วก็เต้นแทงโก้บูขิไปมากลบเกลื่อน
...ตัดฉากมายังแอเรียฮาร์โมเนีย ณ ตึกชินระสาขาใหญ่ของ FFDF ซึ่งขณะนี้ได้มีการประชุมครั้งใหญ่ที่สุดตั้งแต่มีการสร้างกองกำลังขึ้นมา เหล่าผู้นำฝ่ายบริหาร ฝ่ายยุทธการ ฝ่ายธุรการมาร่วมประชุมกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาถึงจะมาสายไปชั่วโมงนึง
"ฝ่ายโซลเยอร์ขอรายงาน ตอนนี้พวกเราถล่มหอกข้างแคร่อย่างเจ้าพวกกองกำลังซุยโคเฟรนจนล่มสลายไปแล้ว ชิ้นส่วนโคลนนิ่งเม้งก็ได้กลับคืนมาเรียบร้อย" ลูก้าหัวหน้าฝ่ายโซลเยอร์รายงาน
"ตอนนี้ฝ่ายบริหารขอรายงานความคืบหน้าการพัฒนากองกำลังของเราหลังจากเก็บซากเม้งที่เราได้มา ทำให้การวิจัยเรื่องรูนคืบหน้าไปมาก ในที่สุดหน่วยรบนักเวทหุ้มเกราะหนักป้องกันเวทมนต์ก็สำเร็จ แม้จะยังผลิตจำนวนมากไม่ได้เท่าโซลเยอร์ก็ตามที"
"ยอดเยี่ยมมาก! ฝ่ายบริหารของเรามันโกงสุดยอดจริงๆสมกับที่คนเขียนมันปั้นมากับมือ ข้าขอตั้งชื่อหน่วยรบใหม่พวกนี้ว่า"จัดจ์"และเปลี่ยนตำแหน่งฝ่ายบริหารเป็น"จัดจ์มาสเตอร์" ทำหน้าที่ต่อไปให้ดีล่ะเหล่าผู้กล้าสายอิวาลิซกับคริสตัลทั้งหลาย จัดจ์มาสเตอร์ซารุ"
"แล้วเรื่องรียูเนี่ยนล่ะ? ข้าอยากเก่งกว่านี้จะได้เทพสุดในเกม จะได้ไปรังแกพวกนู้บเยอะๆ" อุซโซ่โวยวายเพราะรู้สึกว่าตัวเองยังเทพไม่พอ(อีกเรอะ)
"เสียใจด้วยเรื่องนั้นยังต้องใช้เวลา แต่ถ้าแค่อัพเกรดนายล่ะก็ไม่มีปัญหา จากกรณีของซาซาไรที่อัพเกรดแบบพิสดาร ถ้าแกยอมโดนฉีดเซลเม้งเข้าไปก็จะกลายเป็นนักรบหัวหอมพลังเพิ่มขึ้นสองเท่า เอาไหม๊" ซารุหยิบเข็มออกมาปักไปที่ก้นอุซโซ่
"ง่าา ไม่ล่ะ ขอบใจ ข้ายังไม่อยากเป็นนักรบหัวหอม ขอเป็นโซลเยอร์ดีกว่า" อุซโซ่รีบขมิบตูดหลบเข็มซารุ
"เฮ้ย! เจ้าพวกโง่ เลิกเล่นตลกปัญญาอ่อนได้แล้ว ขอฝ่ายธุรการรายงานบ้างดิ เล่นซะความดีความชอบพวกเติร์กอย่างพวกเราหายหมดเลยเว้ยเฮ้ย ทั้งที่พวกตูไปตกระกำลำบากมาตั้งแต่เปิดเรื่อง ฝ่ายธุรการของพวกเราก็มีผลงานเหมือนกันนะท่าน พวกเราได้ครอบครองดินแดนของ6เผ่าใหญ่ในกลาสแลนด์มาได้ถึงครึ่งได้แหล่งทรัพยากรมาเพียบ!" เอลวาน่ากับเอกซ์มัสไม่ยอมน้อยหน้า หลังจากไม่มีบทมานานเป็นอาทิตย์แล้ว
"อืมม์ดีมาก เอาล่ะรายงานจบเท่านี้ ได้เวลาทำการใหญ่แล้ว" <<ที่แล้วมายังใหญ่ไม่พออีกเหรอ
"สวัสดี ชาวจินตนาการครั้งสุดท้ายทุกท่าน ผู้ซึ่งตาสว่าง ดวงตารู้แจ้ง เหมือนบร๊ะบุตรคาดาจ"
"หลังจากที่เกมจินตนาการครั้งสุดท้ายของเราได้ล่มสลายไป ในที่สุดก็ได้เวลาที่เราจะฟื้นฟูให้เกมที่พวกเราบูชาคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง!"
"ด้วยฝีมือการรบอันสุดยอดของฝ่ายโซลเยอร์ เหล่าฝ่ายบริหารอันปราดเปรื่อง การประสานงานอย่างยอดเยี่ยมของฝ่ายยุทธการ และกองทัพอันแข็งแกร่งไร้เทียมทาน เราจะบุกยึดดินแดนทั้งหมดในเกมให้เป็นของเรา เราจะเปลี่ยนชื่อไอเทม ชื่อสถานที่ คำศัพท์ทุกชนิด ให้เป็นคำศัพท์ของเกมจินตนาการครั้งสุดท้ายให้หมด!"
"เกมนี้มีคนเล่นมากที่สุดในโลก! เมื่อเราทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างในเกมนี้เหมือนเกมจินตนาการครั้งสุดท้าย ก็เท่ากับว่าเกมนี้จะกลายเป็นเกมจินตนาการครั้งสุดท้าย แม้ชื่อเกมจะไม่ใช ่แต่เมื่อทุกคนในเกมยอมรับว่าใช่ก็เท่ากับว่าเกมนี้คือเกมจินตนาการครั้งสุดท้ายอยู่ดี นั่นหมายความว่าเกมจินตนาการครั้งสุดท้ายจะกลับมาและฟื้นคืนชีพขึ้นมาอย่างยิ่งใหญ่ ด้วยฝีมือของข้า FLOWER ผู้นี้นี่เอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า !"
หลังจากเสียงหัวเราะยาวห้านาทีของท่านประธานที่ได้เปิดตัวซักทีจบลง The Black Mages ก็เล่นเพลง The Prelude ปิดฉากวาระการประชุมครั้งนี้
--Shiryu 12:52, 27 กันยายน 2007 (ICT)
ทางด้านซาซาไรเมื่อเห็นฐานทัพที่บูรณะจากป้อมซาอิเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง งดงามดุจบ้านทรายทองก็รู้สึกผ่อนคลายจากอาการเครียดที่โดน FFDF ไล่กระทืบมาสามตอนรวด แล้วเจก็ไหว้วานให้ซาซาไรช่วย...
"ฐานทัพเรากำลังจะเรียบร้อยแล้ว แต่ข้าอยากให้ท่านไปรวบรวมบุคลากรให้มากกว่านี้ ก่อนอื่นเลยต้องพาเพื่อนที่สำคัญที่สุดมาร่วมเสียก่อน"
"ท่านหมายถึงยอดจอมทัพ หรือคนทำอาหารงั้นรึ?"
"ข้าอยากให้ท่านไปหาคนทำส้วมให้ข้า ข้าปวดขี้แต่ไม่รู้จะไปขี้ที่ไหน" ไปๆมาๆจากบทเรปตะกี้ดีๆมันกลายเป็นแบบนี้ไปอีกแล้วได้ไง(วะ?)
ซาซาไรได้ยินดังนั้นก็นึกขึ้นได้ถึงเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต จะว่าไปแล้วเขาเองก็ไม่ได้อึมาหลายวันแล้ว "หึหึหึ แค่คนทำห้องน้ำน่ะ สบายมาก เอาโคโลญจ์หมาหยอดหัวให้เหม็นโฉ่วแล้วเดินเข้าบ้านตาลุงสักคนเดี๋ยวมันก็มาทำห้องน้ำให้เรา" ซาซาไรควัก Kobalt Cologne ที่หลอดทิ้งไว้ให้ (เพราะไม่รู้จะเอาไว้ทำไม) แล้วหยอดใส่หัวตัวเองทันที .....แล้วอาเบมุคุคุก็ทะลึ่งกระเด้งออกจากป่าใกล้ๆหอบซาซาไรไปข่มขืนบนหลังคาฐานทัพทันที เป็นภาพที่งดงามแก่ผู้พบเห็นยิ่งนัก ตำแหน่งที่ซาซาไรถูกข่มขืน ภายหลังได้มีผู้สร้างอนุสาวรีย์ซาซาไรไว้เป็นที่ระลึก ...แต่เรื่องนั้นช่างมันเหอะ
"ข้าขอออกเดินทางตามหาคนทำห้องน้ำ" ซาซาไรเดินตัวเอียงเข้ามารายงานเจ ทั้งที่ยังมีอาเบมุคุคุเกาะเอวทำหน้าเข้มอยู
"การทำห้องน้ำต้องอาศัยศาสตร์หลายแขนง อย่าดูถูกคนทำห้องน้ำล่ะ ห้องน้ำที่ดีที่สุดในโลกอยู่ที่ฟาเลน่า เจ้าจงเดินทางไปที่นั่นแล้วหาคนทำห้องน้ำในตำนานที่ชื่อว่าเรนนี่ซะ"
ลุงกั๊ตหิ้วโคลวิสเดินผ่านมาพอดี
"จะไปทำแป๊ะอะไรถึงฟาเลน่าเล่า ไกลว้อย!! น้ำมันแพง!! เอ็งไปเยี่ยวข้างเสาเดี๋ยวนี้เลย" แล้วลุงกั๊ตก็ควัก เสาไฟฟ้าสารพัดสถานที่ มาให้เจใช้
"ที่ข้ามานี่มีเรื่องจะขอร้อง....ตอนนี้มิวส์โดนโจรสลัดตีเจ๊งกระบ๊งไปแล้ว ทางตะวันตก FFDF ก็กำลังขยายอิทธิพล เราต้องเร่งหาพันธมิตรโดยด่วน ช่วยเดินทางลงใต้หน่อยได้ไหม เวลาผ่านเขาเสือระวังด้วยนะ บางทีจะมีผู้หญิงกล้ามใหญ่แบกลิงวิ่งไปมา"
ซาซาไรก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ไหนๆตอนนี้ว้างว่าง ไปหาเพื่อนเพิ่มไว้ก็ดีเหมือนกัน
พอซาซาไรเดินออกมาจากปราสาทก็ได้พบกับ.....
