Lord riou ep2
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 04:49, 8 กันยายน 2007 (ICT)
ทั้งสองคนรีบวิ่งมุดเข้าถ้ำไปจ้ำกันอย่างสุดฝีเท้า ต้องรีบหาทางออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ! อันว่ากะปินั้นมีรสชาติโอชายิ่งนัก อีกสักพักพวกคนดอยแถวนี้คงแห่กันมาเอาไปจิ้มกินกับผักหมด
ระหว่างทางมอนเตอร์โผล่มาเป็นโขยง ขืนหลอดสู้มีหวังต้องเป็นเหยื่ออันโอชะของพวกมันแน่เศษไม้เลยต้องลุยเอง ร่ายคาถาไฟระดับสองกวาดทั้งกระดาน ค้างคาวผี โจ๊กเกอร์ หม้อข้าหม้อแกงลิง สารพัดสัตว์ ตายอนาถไม่ทันได้ร้องแช่งซักแอะก็เป็นตอตะโกเสียแล้ว เศษไม้เก่งขนาดนี้เชียว!? แต่เส้นทางก็ไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิด มอนเตอร์หน้าใหม่ของถ้ำวัดคุหลงดราก้อนซอมบี้ปรากฎขึ้นมา...
เสียงจากระบบดังขึ้น บอสมอนเตอร์ดราก้อนซอมบี้ปรากฎกาย ปิดกันสกิล retreat และการหลบหนีทุกชนิด ผู้เล่นมีเวลาเตรียมตัว 3 วินาทีก่อนการต่อสู้ 3..2..1.. เริ่มการต่อสู้ได้ สิ้นเสียงระบบโดยรอบก็โดนปิดล้อมด้วยฟิลด์ชนิดพิเศษ
"ยุ่งล่ะ! ทำไมมันถึงมีไอ้ตัวแบบนี้อยู่ในถ้ำได้ ไอ้คนแต่งมันมั่วแล้ว!!" เศษไม้ตะคอกพลันดึงกลไกที่ด้ามกระบวยทำให้กลายเป็นไม้เท้าแทน งานนี้เจอบอสต้องสู้คนเดียวก็ต้องเอาจริงแล้ว
เศษไม้ร่ายคาถาไฟเลเวล 4 ทันที แต่เทริ์นยังมาไม่ถึงดราก้อนซอมบี้ได้ขยับก่อน โอยตายแน่!ระหว่างร่ายเวท ถ้าโดนอัดแค่ดอกเดียวยังพอทน แต่ถ้ามันพ่นลมหายใจพิษมาล่ะก็ตายลูกเดียว!! แล้วก็หวยออกจริงๆดราก้อนซอมบี้พ่นลมหายใจพิษออกมาอย่างที่ว้อนท์เลย จตุแคมรุ่นซวย เอ๊ย รวยไม่รู้เหตุผลที่แอบซื้อมาขลังจริงๆ เศษไม้ได้แต่หลับตากำลังเตรียมใจเกมโอเวอร์ต้องกลับออกไปเผชิญหน้ากับโคลวิสนอกถ้ำ
"อะจ๊าก!!" มีเสียงดังมาจากแถวสอง หลอด ริโอว โชว์เทพกระโดดเข้ามาบังไอพิษให้เศษไม้ด้วยสกิลดีเฟนซ์ แน่นอนว่าหลังจากบังหลังให้สาวเสร็จต้องหันหน้าไปโชว์หล่อแบบเนกิเวลาจะหว่านเสน่ห์ลูกศิษย์ แต่ความเป็นจริงช่างโหดร้าย หลอดตายสนิทติดสถานะDeadนอนเละอยู่ใต้แทบเท้าน้องเศษไม้เสียแทน...
"อย่าให้ฉันพลีชีพฟรีๆนะเฟ้ย ฆ่าม๊านนน ไม่งั้นเกมโอเวอร์กันทั้งคู่แน่ ถ้าตายแล้วเด้งออกไปนอกถ้ำล่ะก็เจอโคลวิสมันกินตับแน่ๆ!"
ที่แท้หลอดไล่เก็บมอนเตอร์ตกหล่นที่เศษไม้ฆ่าไม่หมดจนเลเวล20 เลื่อนขั้นเป็นผู่เล่นทั่วไปแล้วนี่เอง เลยเข้ามาสู้ร่วมกับน้องเศษไม้ได้
ซูมมมมม~~ ไฟนอลเฟลม คาถาไฟขั้นสูงร่ายออกมาแล้ว ดราก้อนซอมบี้ลุกเป็นไฟโหยหวนด้วยความทรมาน
อย่างน้อยๆตอนนี้ก็รู้แล้วว่า เธอมี rage รูนล่ะนะตอนนี้ ...
แต่ดราก้อนซอมบี้เป็นมอนเตอร์ระดับบอส มีเหรอโดนไปแค่ทีเดียวจะตายง่ายๆ... มันอ้าปากขนาดมหึมากวาดมาจากด้านหลังมุ่งเข้าทำร้ายเธอให้ดับดิ้น
แกร๊ง!! ปากของดราก้อนซอมบี้งับกับของแข็งเข้าอย่างจัง จนมันต้องกระเด้งกลับเพราะเจอโกเลมการ์เดี้ยนเวทดินระดับ 4 เข้าไป
อย่างน้อยๆตอนนี้ก็รู้แล้วว่า เธอมี Mother Earth รูนด้วย ...แล้วทำไมไม่รีบใช้วะ!?
"ดื้อด้านนัก... ไปที่ชอบที่ชอบซะ ธันเดอร์สตอรม์ เวทสายฟ้าขั้นสูงระดับ 4 ฟาดเข้าไปอย่างไม่ปราณี
แล้วนี่เธอก็ยังมี Thunder รูนอีกด้วย... แล้วทำไมมีรูนขั้นสูงเยอะจังวะ แถมยังยิงเวทระดับสี่ไม่ยั้งอีกเว้ยเฮ้ย!!!
แต่...มันก็ยังไม่ตายอยู่ดีนั่นแหละ ดราก้อนซอมบี้ต้านไฟฟ้าทำให้ความเสียหายเมื่อครู่น้อยกว่าที่คิด!
"คิดว่าฉันโง่ยิงเวทมั่วซั่วเหรอไงกัน? ฟิลด์โดยรอบตอนนี้มีทั้งไฟ ดิน และสายฟ้าแล้ว เงื่อนไขสกิลไม้ตายของฉันปลดล็อคแล้ว!!"
เศษไม้จับไม้เท้าวาดลงไปบนพื้นลากไปเป็นวงกลมรอบตัวดราก้อนซอมบี้ ผ่านฟิลด์ดิน สายฟ้า ไฟ ที่อยู่บนพื้น
"ฟิลด์ออฟคอมบิเนชั่น"
เงื่อนไขการใช้ คือต้องมีฟิลด์ธาตุขั้นสูงบนพื้นสองธาตุขึ้นไป สามารถใช้คอมบิเนชั่นเมจิกของธาตุที่อยู่บนฟิลด์ได้
ใต้พื้นที่ดราก้อนซอมบี้ยืนอยู่ ฟิลด์ดินผสมกับไฟ กลายเป็นเวท เซคคันด์เอริธ์ ระเบิดใส่ใต้ท้องดราก้อนซอมบี้ โดนเวทผสมขั้นสูงอัดเข้าไปจังๆงานนี้เล่นเอามันทุรนทุราย แต่ก่อนตายยังไงมันก็ต้องลากเธอไปให้ได้ ในที่สุดมันก็หาทางโจมตีสวนกลับครั้งสุดท้าย ใช้หางฟาดสวนกลับออกมาสุดแรง แต่รอบนี้ไม่สำเร็จเพราะ ฟิลด์สายฟ้ากับไฟผสมกันเป็นเวท เบรซซิ่งแคมป์ ค่ายกลไฟดาวหกแฉกครอกดราก้อนซอมบี้ไว้ในเปลวเพลิงทำให้มันไร้สิ้นซึ่งทางตอบโต้ต้องตายในเปลวเพลิงอย่างไม่เต็มใจ
หลังจากนั้นเศษไม้ก็กลับมาใช้จิโซชุบหลอดขึ้นมา แต่หลอดตายระหว่างสู้เลยอดexpที่ได้จากดราก้อนซอมบี้เลย ซวย...
แต่เศษไม้ก็ยกเสื้อเกราะกระดูกมังกรที่ดรอปมาเมื่อกี๊เป็นค่าตอบแทน เป็นเสื้อเกราะชั้นดีทีเดียว ทำให้หลอดไม่บ่น
"เฮ้ ไหงเธอเก่งจังนิ? สู้ได้ขนาดนี้แปลว่าน่าจะเริ่มจำอะไรได้บ้างแล้วสิ? นี่นึกไม่ออกจริงๆเรอะว่าเธอเป็นใคร"
"ตั้งแต่เข้าถ้ำนี้มาฉันก็เริ่มนึกอะไรออกขึ้นเรื่อยๆน่ะ แต่ก็ยังไม่ค่อยได้เรื่องอะไรอยู่ดี นึกออกแต่เรื่องสู้ คงเป็นเพราะกลัวตายล่ะมั้ง"
"ที่เขาบอกว่าเธอมีพลังมหาศาลนี่ชักจะเชื่อแล้วแฮะ เวทระดับสี่เธอยิงออกมาได้ไม่ยั้งแบบนี้ คงต้องมองเธอใหม่เสียแล้ว"
"...อืมม์ แปลว่าที่ผ่านมามองชั้นเป็นอะไรน่ะ หืมม์"
เศษไม้เตรียมเอาตะบวยฟาดกะบาลหลอด แต่ก็ไม่ทันได้ทำเพราะมีเสียงหนึ่งดังทะลุออกมาจากทางเข้าถ้ำ
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ยัยxxxเป็นไงสัตว์เลี้ยงข้าน่ารักป่ะ เอาล่ะเลิกเล่นไล่จับกันได้แล้วไปเป็นเจ้าสาวฉันซะดีๆ" โคลวิสเข้ามาคราบกะปิเต็มปากสงสัยกะปิหน้าถ้ำเมื่อครู่คงเอร็ดอร่อยมากเป็นแน่
"ไอ้เมื่อกี๊ลูกน้องมันเรอะ มีของแบบนี้เป็นสัตว์เลี้ยงได้ด้วยเรอะ มันตามมาทันแล้วเศษไม้ลุยมันเลย เห็นเมื่อกี๊แล้วเธอไม่มีทางแพ้มันแน่"
"โทษที ตะกี๊ตกใจเกินไปหน่อย ใช้ไปจนหมดก๊อกแล้วง่ะ...." เศษไม้ยิ้มแห้งๆ
"อ้าวชิบหายแล้ว แบบนี้ก็แย่ดิ"
โดนตามมาทันอีกแล้วคราวนี้จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย
--Shiryu 06:51, 8 กันยายน 2007 (ICT)
หลอดกำลังสิ้นหวัง ทั้งที่ธรรมดาเขามั่นใจในสกิล"หลบข้างหลังเพื่อน"อันลือลั่น แต่ตอนนี้เศษไม้ใช้พลังเวทจนแห้ง ถ้าเอาน้ำก๋วยเตี๋ยวมาราดอาจฟื้นคืนพลังได้ แต่ตอนนี้ไม่รู้จะไปหาก๋วยเตี๋ยวที่ไหน ขณะที่กำลังจะสิ้นหวังก็มีเสียงจากสวรรค์
"จงระลึกถึงความสามารถที่แท้จริงของเจ้า....สกิลที่สามารถดึงความลับพลังของผองเพื่อนออกมาได้อย่างไร้ขอบเขต บัดดิโอ้!"
เขาเหลือบไปมองข้างๆผนังถ้ำมีตาลุงคนนึงด้อมๆมองๆแล้วเนียนมาพากย์เสียงสวรรค์ซี้ซั้ว จึงเอาเศษไม้ปาไล่ไปที่อื่น
"แต่นั่นอาจเป็นความจริงก็ได้....ในฐานะฮีโร่แล้วสกิลของเราคงไม่ใช่แค่กระโดดรับลูกปืนแทนชาวบ้านแน่....."
แล้วหลอดก็มองหาคนที่จะบัดดิโอ้ ....ต้องเป็นคนที่เก่งที่สุดในตอนนี้..............ว่าแล้วหลอดก็กระโดดเข้าจูบโคลวิสทันที (เฮ้ย เฮ้ย)
.............
โคลวิสติดสภาวะ "คลื่นไส้" มึนงงคล้ายจะเป็นลม เคราะห์ดีที่เขาพกยาดมท่านเจ้าคุณมาด้วย จึงสามารถรักษาอาการผิดปกติได้ทันท่วงที
"ทำอะไรของมันฟร้า!!" น้องเศษไม้โวยวาย ทางด้านหลอดหลังกระโดดจูบกับโคลวิสก็โดนสกิล "สูบพลังชีวิต" ของโคลวิสสวนพอดี จึงลงไปนอนดิ้นตะแหม่บๆ ....ช่างเป็นพระเอกที่มีประโยชน์จริงๆ
"อย่าเพิ่งละทิ้งความหวัง....ตอนนี้พวกเจ้าทั้งสองฝ่าฟันอุปสรรคมาด้วยกันถึงขนาดโค่นดราก้อนซอมบี้ได้ นั่นแหละคือการที่เจ้าได้ค้นพบอาวุธหนึ่งเดียวในการกำจัดแวมไพร์ นั่นคือพลังมิตรภาพของมนุษย์ แต่แน๊~"
เสียงจากตาลุงคนเดิม ดูท่าทางลุงคนนี้ยังคงติดใจการพากย์เสียงสวรรค์อยู่ น้องเศษไม้หันไปดูแล้วก็ควักเงินในกระเป๋าให้สิบบาท "เอาไปกินข้าวแล้วไปไหนก็ไปซะนะคะ เกะกะค่ะ"
เสร็จแล้วก็หันมาพูดกับโคลวิส "ทีนี้เหลือเราตัวต่อตัวแล้ว ชั้นจะจัดการปัญหาของตัวเอง ไม่อยากให้คนอื่นมาพัวพันหรอก!" (พูดมานี่แน่ใจแล้วเหรอ?) ...หลอดนอนตายพลางแอบบ่นอุบด่าน้องเศษไม้....
--FLOW 08:14, 8 กันยายน 2007 (ICT)
โคลวิสสยายผ้าคลุมปีกออกมาเตรียมปิดบัญชี ส่วนเศษไม้กำลังสงบนิ่งรอพลิกสถานการ์ณอยู่ ทั้งคู่นิ่งเงียบจนหลอดเครียดลมปราณปั่นป่วน จนต้องขับลมปราณออกมาทางทวารหนัก
ปู๋
...~
แล้วน้องเศษไม้กับโคลวิสก็เอามืออุดจมูกทันที =b=
เส็รจฉันล่ะ! ถึงโคลวิสจะเอามืออุดจมูกไว้แต่ยังสามารถควบคุมผ้าคลุมได้ดั่งใจนึก ต่างกับเศษไม้ที่เอามือออกมาจับไม้เท้าเมื่อไหร่ต้องติดพิษหลอดตายแน่ๆ
ดังนั้นเธอจึงคิดได้แผนการหนึ่งนั่นก็คือวิ่งไปยืนอยู่ข้างหลังหลอดแล้วใช้จิโซชุบหลอดขึ้นมา ด้วยพลังของจิโซหลอดก็กระเด้งขึ้นมาทันที
"ชิลด์ลอร์ด(โล่หลอด)!" ชื่อโคตรเท่แต่ที่จริงแล้วก็คือจับหลอดหันหน้าเข้าหาผ้าคลุมของโคลวิส
"เอ๋งงงงงง" หลอดรับแรงซัดจากผ้าคลุมไปเต็มๆลงไปตายอีกรอบ... อำมหิตยิ่งนัก น้องเศษไม้เอ๋ย
"ฮ่า ฮ่า ที่รัก ทำแบบนั้นมันจะรอดไปได้ซักกี่น้ำกันเชียว มาแต่งกับฉันซะดีๆแล้วจะได้ออกไปจากพื้นที่มลพิษนี่เสียที" โคลวิสพูดเก๊กหล่อ แต่มือยังแยงรูจมูกอยู่จนจะบานเป็นโน้ต เชิญยิ้มอยู่แล้ว เศษไม้อมยิ้มที่มุมปากก่อนจะเอ่ยว่า "เจ้าโง่ นายน่ะติดกับแล้ว เตรียมโดนเกมลงทัณท์ไปซะเถอะ"
เปรี้ยงง!! สายฟ้าจากที่ไหนก็ไม่รู้ฟาดลงมากลางถ้ำแสกๆโดนโคลวิสเข้าไปเต็มๆ
"เจี๊ยกกกกก!!" เสียงร้องโหยหวนทรมานของโคลวิสราวกับลิงโดนสิบล้อกระแทกดริฟท์ใส่ก็ไม่ปาน
แล้วเสียงจากระบบก็ดังตามขึ้นมา "ผู้เล่นโคลวิสทำผิดกติกา จู่โจมผู้เล่นใหม่ในเขตเริ่มต้น ต้องโดนลงทัณท์ด้วยฟ้าผ่ารสกระเทียมหนึ่งที"
แท้จริงแล้วหลอดตอนที่กระโดดไปจุ๊บกับโคลวิสนั้นไม่ได้ปาร์ตี้อยู่กับน้องเศษไม้แล้ว พอโดนสูบพลังจนตายจึงเกมโอเวอร์เลเวลลดเหลือ 10 กลายเป็นผู้เล่นเริ่มต้น หลังจากนั้นเศษไม้จึงไปชุบชีวิตขึ้นมาและรีบจับยัดเข้ากลุ่มทันทีป้องกันเกมโอเวอร์ก่อนจะโดนโคลวิสอัดอีกรอบ ดังนั้นโคลวิสจึงทำผิดกติกาไปโดยปริยาย...
เกมนี้มีบทลงโทษแปลกใหม่ไม่เหมือนเกมไหน ไม่มีการระงับไอดีหรือแบนผู้เล่น เดี๋ยวจะเสียลูกค้าไปเสียเปล่าๆ ประธานเม้งหัวใสมองการณ์ไกล(และงกเงินลูกค้า) จึงคิดบทลงโทษพิสดารขึ้นมาสารพัดเท่าที่สมองแสนพิเรนท์ของเขาจะคิดออกมาได้ นี่ก็เป็นหนึ่งในบทลงโทษอันแสนอุบาทว์นั้น ความรู้สึกที่โดนฟ้าผ่าที่มีรสกระเทียมฟาดเข้าให้นี่คงมีแต่ต้องถามโคลวิสเท่านั้นถึงจะเข้าใจ...
โคลวิสลงไปนอนแอ้งแม้ง อ้าปากพะงาบๆๆอยู่บนพื้น สภาพใกล้ตายเต็มทีทั้งสองคนจึงรีบฉวยโอกาสหนีก่อนที่จะฟื้นขึ้นมา
หลังจากวิ่งมาได้สักพักระบบแจ้งขึ้นมาอีกครั้ง "ผู้เล่น หลอด ริโอว ได้รับค่าประสบการ์ณพิเศษจากการกำราบผู้เล่นอันตรายโคลวิส" เลเวลเด้งกลับคืนมาสิบระดับกลายเป็น 20 เท่าเดิม ... แปลว่าไอ้จูบอุบาทว์เมื่อกี๊ก็ถือเป็นโจมตีชนิดหนึ่งหลอดจึงได้รับค่าประสบการ์ณจากการสู้กันระหว่างผู้เล่นมาด้วยความเฮงอีกครั้ง
"ทำไมไม่ฆ่ามันเสียเลยล่ะ" หลอดบ่นขึ้นมา
"การฆ่าแวมไพร์ซี้ซั้วน่ะไม่ใช่เรื่องดี แวมไพร์ถ้าเกมโอเวอร์ไปจะทำให้สกิลกระหายเลือดของพวกมันทำงาน มันจะออกดูดเลือดเหยื่อและสูบค่าประสบการ์ณของเหยื่อไปเรื่อยๆจนระดับของมันกลับมาเท่าเดิม ฆ่มโคลวิสไปตอนนี้รังแต่จะทำให้ชาวบ้านเดือดร้อน จะปลิดชีพพวกมันต้องใช้อาวุธพิเศษหรือให้แวมไพร์ฮันเตอร์ซึ่งมีสกิลรับมือพวกมันโดยเฉพาะจัดการเท่านั้น"
แล้วทั้งคู่ก็วิ่งเข้ามาจนสุดถ้ำถึงห้องๆหนึ่งซึ่งมีดาบประหลาดปักอยู่...
--Shiryu 11:30, 8 กันยายน 2007 (ICT)
หลอดพยายามยกดาบที่ปักอยู่ขึ้นมาแต่ก็ยกไม่ขึ้น ว่าแล้วน้องเศษไม้ก็ลองดูมั่ง....ก็ไม่ขึ้นเช่นกัน พลางบ่นอุบ "นักเวทย์แรงน้อยว่ะค่ะ จะไปยกดาบควายไหวได้ไงคะ" (โค่ดเหมาะเป็นนักเวทย์เลย)
"ใครมารบกวนการนอนของข้า?" ดาบดาวมังกรเอ่ยปาก มันคือร่างอวตารของมิสเทยแลนด์ปี 2002 เผลอเป็นหลอกด่า นอกจากศัตรูที่โดนฟันจะหัวแบะแล้ว บางทีคนใช้ก็โดนดาบจิกกัดซะได้เลือดก็มี
"เฮ้ย อีดาบทอง! ช่วยกระเด้งออกจากฐานหน่อยเด๊ะ จะเอาไปฝากไว้บนหัวโคลวิส" หลอดขอร้องอย่างสุภาพจนดาบปากมากอยากทำตามใจจะขาด
"พวกมนุษย์มันใช้ข้าเสร็จก็ทิ้งขว้างไม่ใยดี ทีแรกก็มีหมีมาเก็บดาบไปเพราะจะปราบแวมไพร์ (อ้าวแล้วไหนบอกมนุษย์?) พอปราบเสร็จมันก็เอาไปทิ้งไว้กะเด็ก นานๆไปไอ้เด็กนั่นทนไม่ไหวก็เอาตูมาปักที่เก่าอีก ขึ้นสนิมจะแย่อยู่แล้ว พลังก็น้อยลงเหลือเท่าขวานเฉาะมะพร้าว เบากว่าขวานจ่าโจภาคสามข้ายังทำใจ แต่ปล่อยสนิมเขรอะแบบนี้เดี๋ยวคนเขาจะครรหาเอาว่าเอ็งเป็นร่างอวตารจริงป่าวฟะ แล้วไหนสงครามก็ไม่ค่อยจะมีแล้วอีก แวมไพร์ก็โดนบักหมีล่อซะเหี้ยนเกมส์ ไม่มีอริแล้วขุนศึกจะอยู่เยี่ยงไร ....." (จะบ่นอีกนานมั้ย?)
"งั้นจะให้เราทำยังไงท่านถึงจะช่วยเราล่ะ?" น้องหลอดเริ่มตีวาจาออกสำเนียงอ้อน
"สัญญาไว้ก่อนว่าถ้าข้าช่วยให้เจ้าชนะเจ้าแวมไพร์อะไรนั่นได้ เจ้าจะพาข้าไปหานักตีดาบคนที่เก่งพอที่จะตีสนิมออกจากข้าให้ฟื้นพลังกลับมาเต็มที่ได้"
"ได้เลย" <<ตกลงส่งเดช
"แล้วคนใช้ดาบดาวมังกรไม่ใช่ใครที่ไหนก็ได้นะ ข้าจะให้เจ้าใช้ชั่วคราวเท่านั้น แล้วไปหาผู้เหมาะสมมาใช้ข้าทีหลังด้วย"
"รับบัญชาขะรับท่าน" <<ตกลงสุ่มสี่สุ่มห้า
"แล้วว่างๆพาข้าไปหาคนที่ชื่อเอดจ์กับวิคเตอร์ด้วยนะ จะตบกบาลพวกมัน"
"คร้า้บ...คร้าบ...." <<แกเล่นแค่สองภาค รู้จักเอดจ์ซะที่ไหนล่ะ
แล้วดาบดาวมังกรก็หลุดลอยจากฐานเข้ามาที่มือหลอดอย่างง่ายดาย พอดีเวลากับที่โคลวิสแร่ดเข้ามาในห้องที่พวกหลอดอยู่
--Lord riou 17:01, 8 กันยายน 2007 (ICT)
" ก๊ากกกกกก มีดาบปราบแวมไพร์แล้ว เศษไม้ไม่ต้องงานนี้ข้าเอง " ว่าแล้ว หลอดก็โชว์พาว เตะเศษไม้ไปอยู่แถวหลัง แล้วโดดไปเดี่ยวกับโคลวิสที่แถวหน้า
" โฮ่ ๆ ๆ ๆ พอมีอุปกรณ์ปราบแวมไพร์แล้ว เจ้าช่างกล้าหาญจริง ๆ " โคลวิสเอ่ยชมหลอด (หลอด: มันชมแน่หรือวะ) พร้อมสยายผ้าคลุมปีกออกมา เตรียมตัวบินโฉบอย่างหนัง ชีปเปอร์ จีปเปอร์ หรืออะไรเนี่ยแหละ เอาเป็น ว่าชื่อไทย "โฉบกระชากหัว" ละกัน
" ท่าทางงั้น คิดจะบินไล่จิกตรูอย่างหนังที่ไอพวกตัวร้ายมีปีก เค้าทำกันละสิ ฮ่า ๆ ๆ ดูนี่ซะก่อน " หลอดถอดเสื้อของตนออก พร้อมโชว์เสื้อเกราะกระดูกมังกรที่ได้มาเมื้อกี๊
" ทีนี้ ข้าก็ได้เทพในเกมส์นี้แล้ว โว้... " ก่อนที่จะได้ประกาศความเทพของตัวเอง หลอดก็ถูกโคลวิสโฉบหัวไป แต่อนิจจา พระเอกของแชปเตอร์นี้จะตายหัวขาดริ่ว ๆ ก็กระไรอยู่ ให้ตายแบบพระเอกคนอื่นละกัน ว่าแล้วหลอด ริโอวก็ได้นอนตายแบบหัวอยู่กับตัวสมใจ
" ไอโง่เอ๊ย คนแต่งอุตส่าห์บอกแล้วว่า เตรียมตัวบินโฉบอย่างหนัง ชีปเปอร์ จีปเปอร์ หรืออะไรเนี่ยแหละ เอาเป็น ว่าชื่อไทย "โฉบกระชากหัว" ละกัน ยังงั่งอีก โดนมันโฉบหัวเข้าไปซะ " เศษไม้บ่น ก่อนจะกดกลไกของกระบวยกลายเป็นไม้เท้า พร้อมร่ายเวทไฟขั้นสูงเวล4 ( ไหนบอกหมดก๊อกแล้วไงฟะ )
" ไฟนอลเฟรม!!!!!!!!! " ไฟลุกท่วมตัวโคลวิส แต่ก็แค่นั้น เพลเยอร์ อันตราย อย่างโคลวิสหรือจะเสร็จ RAGE RUNE ขั้น 4 ง่าย ๆ
" ชิบหายแล้ว เฮ้ย เอ็งจะนอนอีกนานแค่ไหนวะ " เศษไม้ร่ายเวทย์ดินขั้นสูงเวล 4 เรียกโกเลมออกไปเดี่ยวกับโคลวิสก่อน พร้อมขว้างจิโซให้หลอด หลอดจึงเด้งกลับมาทันที ( ใช้จิโซไปกี่อันแล้ววะ )
ตูม!!!!!!
เสียงระเบิดของโกเลมดังขึ้นมา ฝุ่นตลบไปหมด ก่อนจะเผยให้เห็นโคลวิส กำลังสยายปีกบินขึ้นไป (โปรดนึกถึงตัวร้ายที่มีปีกบิน เวลาจะโชว์พาว ต้องบินขึ้นไปเรื่อย ๆ ) แต่อนิจจา โคลวิสลืมนึกว่าตอนนี้ตนกำลังสู้อยู่ในฟิลด์อะไร จึงชนเพดานถ้ำอย่างแรง ร่วงลงพื้น ติดสถานะ "สับสน" ชั่วคราว
"เฮ้ย อีดาบทอง ตอนนี้แหละ ข้าดูการ์ตูนช่อง 9 บ่อย พวกตัวเอกเค้าถือโอกาสตอนตัวร้ายเผลอหรือผิดพลาดอะไรสักอย่าง อัดตัวร้ายกัน แกโชว์พลังของแกให้ข้าดูดิ๊ " หลอดสั่งดาบปริศนา ผู้ถูกเรียกว่า "อีดาบทอง " ไปแล้วในตอนนี้
--Shiryu 02:19, 9 กันยายน 2007 (ICT)
ดาบเริ่มสำแดงพลัง ขยายขนาดกลายเป็นดาบยักษ์ยิ่งกว่าดาบฝนใบไม้ร่วงร่างโอเวอร์โซลเสียอีก
"โอ้ววว นี่เอง ปาฏิหารย์ดาบยักษ์ตามที่เราเคยอ่านเจอในบร๊ะคัมภีร์~!"
หลอดกำลังตกตะลึงในความยิ่งใหญ่อลังการของดาบขนาดมหึมา.....มหึมามากๆ....มากซะจนเขายกไม่ไหวหมดแรงนอนแผ่ตูด ทางด้านน้องเศษไม้ก็โทรเรียกช่างรับเหมาให้เอาเครนมาช่วยยกดาบที แต่เคราะห์ดีที่พวกเขาไม่จำเป็นต้องสู้เพราะโคลวิสแบนแต๊ดแต๋อยู่ใต้ดาบไปเรียบร้อยแล้ว ก่อนม่องและกระเด้งออกจากเกมส์โคลวิสก็เล่าถึงความหลังสมัยเข้ามาในเกมส์ใหม่ๆ
"ข้าเข้ามาเพราะหลงใหลในท่านหญิงเทเรซ่าอย่างแรง(ขอบอก) ท่านหญิงช่างงดงามและมีจิตเอื้ออารีย์สมเป็นผู้นำในอุดมคติของแผ่นดินดูนานอย่างแท้จริง เลยค่อยๆไล่เก็บเลเวลรอบแอเรียโทรัน ตีบอนบอนไปวันละ 5-6 ตัวจนผ่านมา 10 ปี เลเวลก็เพิ่งจะได้แค่ 10 ข้าอยากตีบอนบอนให้นานกว่านี้ก่อนจะแก่ตายซะก่อน ก็เลยลองไปทำเควสต์ "ตบกบาลฮิคุซัคแล้วชิ่ง" พอทำได้ (รอดมาได้ไงเพ่?) ก็เลยได้รับออพชั่นเลือกอาชีพแวมไพร์ได้ ทีนี้ละ ข้าจะได้อยู่ไปนานๆ....เพื่อตีบอนบอนได้อีกหลายร้อยปี แล้วข้าก็เก็บเลเวลมาจนกระทั่งเลเวล 40 มากพอที่จะไปเข้าเฝ้าองค์หญิงเทเรซ่า .....แต่ข้าลืมไปว่าข้าเสียเวลากับบอนบอนนานเกินไป องค์หญิงเลยกลายเป็นปุ๋ยไปแล้ว.......สิ่งที่ข้าพยายามมาหลายร้อยปีมันก็เลยสูญเปล่า"
หลอดกับน้องเศษไม้ฟังไปรู้สึกทั้งเศร้า ทั้งสมเพช ทำไมมันไม่ไปเก็บเลเวลกะไอ้ตัวอื่นฟะ
"ไหนๆก็ไม่แก่ตายแล้วเลยคิดหาทางเป็นผู้เล่นที่เก่งกาจที่สุดในซุยโคเวิร์สเพื่อให้ชื่อของข้าดังกระฉ่อนไปถึงสวรรค์ เผื่อท่านหญิงจะได้ยิน"
หลอดฟังแล้วก็รู้สึกว่า โอ้ววว โรแมนติก
น้องเศษไม้ฟังแล้วก็รู้สึกว่า โอ้ววว ไล่หาเจ้าสาวไปทั่ว เทเรซ่ามันคงปลื้มตายห่ะ
หลอดริโอวเลเวลกระเด้งขึ้นมาเป็น 23
หลังได้ระบายนิยายรักน้ำเน่าสองร้อยปีให้ชาวบ้านฟัง โคลวิสก็หมดห่วงแล้วล็อกเอาท์ถาวรออกไป ดาต้าของผู้เล่นโคลวิสหายไป แล้วถ้ำคุหลงก็ถล่มลงมา
"เฮ้ย! ไม่ใช่บอสใหญ่ทำไมชนะแล้วถ้ำถล่มล่ะเพ่?"
"รีบเผ่นก่อนเถอะน่า!"
ทั้งสองคนรีบวิ่งออกมา ทันใดนั้นป้าเล็คนาร์ทก็ปรากฏตัวออกมา "ยินดีด้วยที่เจ้าสามารถเคลียร์ภารกิจและยังได้ครอบครองร่างอวตารของรูนแห่ง..." ยังไม่ทันพูดจบป้าก็โดนหินทับ จนแบนเหมือนผีตากแห้งในภาคห้า ช่างโผล่มาไม่ดูตาม้าตาเรือเอาซะเลย
