Lord riou ep1
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 02:37, 5 กันยายน 2007 (ICT)
ตึ่งงงง~ตึ้งงงง~ตึง~ตรึ้งงงงง~ตึ่งงงง~ตึ้งงงง~ตึง~~ (เพลงอินโทรซุย)
"สวัสดีดาวแห่งชะตากรรมที่กำลังหลงทาง ยินดีต้อนรับเข้าสู่ซุยโคเดนยูนิเวริส์ กรุณาเลือกวิธีการชำระเงินไอดีของท่านค่ะ" npcเล็คนาร์ท ป้าแก่ๆตาบอดในชุดคลุมกล่าวต้อนรับ เมื่อก่อนเคยเป็นผู้ยิ่งใหญ่แต่ตอนนี้ต้องมาทำหน้าที่รับลูกค้า... หน้าที่ไม่มีแล้วก็งี้แหละ
"โหยยย ไรฟะ ไม่จ่ายตังก็ไม่คิดจะเสวนากันเลยเรอะ ไอ้ประธานบริษัทนี้หน้าเลือดอย่างที่เขาว่ากันจริงๆด้วย"
อัตราค่าบริการ
-30วัน 10000 บาท
-90วัน 29999 บาท
-ครึ่งปี 59999 บาท
-หนึ่งปี 99999 บาท
"ไม่ทราบว่าจะชำระผ่านบัตรเติมเงินหรือบัตรเครดิตดีคะ เกมนี้ไม่มีโปรโมชั่นใดๆค่ะ ขายดีแล้วหยิ่งค่ะ "
"โหวยยไรวะแพงชิบหาย ส่วนลดก็กวนส้น!#$ ตูก็พอรู้มาอยู่บ้างว่าเกมนี้มันค่าเล่นโหดแต่นี่จะให้ตูขายบ้านเข้ามาอยู่ในเกมเลยเหรอไงฟะ!!"
"ไม่มีเงินก็ไสหัวไปค่ะ" ...ตอบกันแบบไม่ไว้เยื่อใยลูกค้าเลย น่าส่งคนโปรแกรมไปอบรมมารยาทจริงๆ
"ฮึ่ม ไอ้เพื่อนเรามันบอกว่าสาวน้อยที่เราแอบชอบอยู่เธอติดเกมนี้อยู่ ไม่งั้นล่ะก็ให้ตายตูก็ไม่เสนอหน้ามาหรอกเฟ้ย ... เอ้าสามปี จ่ายบัตรเครดิต XX-XXXX ทุ่มสุดตัวเลยนะเนี่ย เงินจะเอาไปซื้อPS10หมดเลย"
ไม่ต้องตกใจว่าทำไมมันรวยกันจัง...อันเนื่องมาจากขณะนั้นประเทศไทยภายใต้การนำของคณะรมต.พันปี(นายกกับเหล่ารมต.อายุรวมกันเกินพันปี)คร่อมหวอดวงการมานาน ความสามารถสูง ซื้อสัตย์สุจริต บริหารบ้านเมืองเศรษฐกิจรุ่งเรืองยอดดุลส่งออกพุ่งปรี๊ดๆๆ ใครๆก็มีปัญญาซื้อเบนซ์มาให้ลูกขับไล่ชนคนได้
"ขอบคุณที่ใช้บริการค่ะ กรุณาสร้างตัวละครได้เลยค่ะ"
"เพศ ชาย อายุ 14"
"เผ่าอะไรดีคะ"
"มนุษย์เซ่ ใครจะเป็นตัวบีเว่อร์เข้าไปจีบสาวกันเล่า"
"สุดท้ายชื่อค่ะ"
"หลอด ริโอว"
"ยืนยันสถานะ หลอด ริโอว ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกแห่งซุยโคเดนค่ะ"
หลอด ริโอ เข้าสู่เกมเรียบร้อย หลังจากที่ลืมตาดูโลกซุยโคเดน สิ่งที่เขาเห็นก็คือ...
--Shiryu 03:10, 5 กันยายน 2007 (ICT)
ป้าแก่ๆกำลังซักผ้าอยู่ริมน้ำ เมื่อลอร์ดเดินไปคุยกับป้าก็ได้ความว่าตอนนี้แผ่นดินกำลังร้อนเป็นไฟ ทหารรังแกประชาชน แม้แต่ผงซักฟอกก็ถูกแย่งเอาไปหมด ด้วยความเศร้านี้ทำให้สามีเธอล้มป่วยจนตายไป หลอดริโอวฟังแล้วเลือดความยุติธรรมก็เดือดพล่าน ตั้งสัตตยาบรรณว่าจะหาผงซักฟอกมาให้ป้าให้ได้เพื่ออนาคตที่ดียิ่งขึ้น
"เอ้อ ไหนๆจะออกเดินทางไปหาผงซักฟอกแล้ว เอาอาวุธไปด้วยสิ"
แล้วเขาก็ได้ กาละมัง อาวุธชิ้นแรกของการท่องซุยโคเวิร์สมา หลอดเดินไปได้อีกสี่ก้าวก็เผลอสะดุดมดทำกาละมังตกลงไปในบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์เมืองแพร่ เทพารักษ์ปรากฏกายพร้อมอาวุธครบมือ
"ที่เจ้าทำตกลงมาคือดาบแร็คน่าร้อกเล่มนี้, หอกลองกินุสอันนี้ หรือกาละมังใบนี้"
"ผมทำกาละมังตกครับ" หลอดตอบอย่างมั่นใจ เพราะเขาเชื่อว่าดาบแร็คนาร้อกและหอกลองกินุสไม่สามารถใช้ซักผ้าได้ คงไม่สามารถนำรอยยิ้มกลับมาสู่ป้าได้อย่างแน่นอน
"เจ้าเป็นคนดีมาก งั้นข้าขอคืนกาละมังนี้ให้เจ้า" พูดจบเทพารักษ์ก็มอบกาละมังใบเก่าคืนให้หลอดแล้วหายตัวไป เสียเวลาดู MOVIE สิ้นดี
--FLOW 04:28, 5 กันยายน 2007 (ICT)
"บัดซบ นี่ข้าเสียเงินหลายแสนเข้ามาเล่นไอ้เกมปัญญาอ่อนแบบนี้เหรอเนี่ย พอกันทีไอ้ภารกิจบ้าบอพวกนี้ไปหาน้องนางในดวงใจของเราดีกว่า"
หลอดหยิบกะลังมังขึ้นมาเอากำลังจะเอาไปคืนป้า ทันใดนั้นก็มีหมูป่าโผล่มาโจมตี หลอดกระเด็นตีลังกาสามตลบตกน้ำ...เคราะห์ดีที่หลอดใช้กะลังมังรับไว้ทัน ไม่งั้นเครื่องในได้โผล่หน้าออกมาสูดออกซิเจนแน่
"เริ่มเกมก็ส่งBoarมาไล่ขวิดตูแล้วเรอะเฮ้ย ปกติมันต้องเป็นไอ้พวกfurกับใบไม้โง่ๆไม่ใช่เรอะ! ไอ้คนสร้างเคยเล่นซุยป่าวเนี่ย" หลอดบ่นพลางหาอาวุธจากในกระเป๋าสัมภาระ แต่ไม่เจออะไรเลย อะไรโคนาเม้งมันจะงกปานนี้
"เอาก็เอา กาละมังก็กาละมัง" ว่าแล้วหลอดก็กระโดดเอากาละมังเข้าไปหวังฟาดกะบาลหมูป่า "มอนเตอร์จุดเกิดมันก็คงระดับเดียวกับพวกfurนั่นแหละ!"
ปั๊ป! ผั่บ! ปั่ป ปั่ป ปั่บ ... เสียงหลอดโดนหมูป่าซอยไม่ยั้ง โทษฐานมองโลกในแง่ดีเกินไปนึกว่าตรงจุดเกิดหมูป่าจะเป็นหมูกระจอก ว่าแล้วโลกก็ดำมืดไปเหลือแต่แสงสปอตไลท์ฉายลงมาที่ตัวแบบตอนเกมโอเวอร์ แสงไฟส่องประจานสภาพหลอดนอนแผ่หลากางเกงตูดเป็นรู
หลังจากเลือก try again หลอดก็ลืมตาขึ้นมาดูโลกอีกครั้ง โผล่ขึ้นมาตรงที่ป้าซักผ้า ก้นยังระบมเป็นรูอยู่เลยต้องคลานเข้าไปถาม
"เฮ่ ป้านี่ข้าเพิ่งเริ่มเล่นเมื่อกี๊เองนะ ยังเป็นnoobอยู่เลย ทำไมแถวนี้มันโหดจัง"
"ความจริงเมื่อกี๊เป็นเหตุการณ์จำลองเพื่อจะสอนการต่อสู้ให้ท่าน ถ้าท่านหยิบดาบหรือหอกไปก็คงทำหมูหันได้ในสามวิแล้ว หลังจากนั้นเราก็จะประเมินผลแล้วมอบอาชีพให้ท่าน แต่ทว่าตั้งแต่เกมเปิดมาคนเข้ามาเล่นป็นล้านก็เพิ่งเคยเห็นคนเลือกกะลังมังเนี่ยแหละเป็นคนแรก" แล้วป้าซักผ้าก็กลับมาเป็นเลคนาร์ทผู้ดูแลสมดุลแห่งซุยโคเดน
"แต่ก็ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านผ่านการทดสอบด้านจิตใจ อันเป็นภารกิจแรกและลับสุดยอดของเกมนี้ ท่านเป็นคนดีมีคุณธรรม และความจริงใจอย่างแรงกล้า อันเป็นสัญลักษณ์ของดาวเทนไคเราขอมอบอาชีพ ฮีโร่ฝึกหัด ซึ่งป็นอาชีพลับที่ทั้งเกมมีได้เพียงคนเดียว จงรับสิ่งนี้ไปและออกไปผจญภัยในโลกกว้างอย่างกล้าหาญเถอะ" แล้วหลอดก็ได้รับ เศษไม้ ไอเทมที่ไม่มีอธิบายวิธีใช้ไว้ปล่อยให้เป็นปริศนา
"เอาล่ะ ข้าจะส่งเจ้าออกจากดินแดนฝึกสอน อยากไปที่ไหนดีล่ะ?" ว่าแล้วก็มีตัวเลือกโผล่ขึ้นมา
--Shiryu 06:09, 5 กันยายน 2007 (ICT)
- โรงเรียนเกรียนอุดมพิทยา
- บ้านดอนสาแหรก
- ส้วมสาธารณะ
ทันไดนั้น หลอดก็นึกขึ้นได้ว่า ปลาเก๋าต้มคาราเมลที่กินเมื่อวานทำให้ท้องไส้เขาปั่นป่วน จึงกดเลือกช้อยส์สามภายในเสี้ยววินาที อนิจจา....โลกที่เกิดขึ้นจากการต่อสู้ของโล่และดาบนี้มีแต่เรื่องรันทดอยู่เป็นนิจ เขาลืมพกกระดาษชำระเข้ามาด้วย ว่าแล้วเขาก็เหลือบไปเห็นเศษไม้ในมือ..........
แต่ก่อนจะได้กระทำการอันใด เล็คนาร์ทก็ปรากฏตัวขึ้นในชุดทำความสะอาดห้องน้ำ เธอกล่าวด้วยเสียงเย็นยะเยือกทั้งที่ใส่ผ้าปิดปากแบบภารโรงอยู่
"เศษไม้นี้มีพลังพิเศษที่ไม่มีอาวุธใดเสมอเหมือน หากฟาดใส่ศัตรูจะสามารถทำให้ศัตรูเจ็บปวดเท่ากับ str ของตัวเจ้าเอง +1 (นั่นคือมีพลังอาวุธแค่ 1 นั่นเอง) แต่หากฟาดใส่บุคคลที่ดวงดาวชักพามาพบเจ้าจะทำให้ปาฏิหารย์บังเกิดขึ้น ....แล้วอย่าคิดเอามันมาเช็ดก้นอีกล่ะ อุบาทว์มากเดี๋ยวปั๊ดไม่มีใครแต่งต่อ"
"ข้าเข้าใจแล้ว ข้าขอสัญญาว่าจะไม่เอาเศษไม้มาเช็ดก้นอีกเด็ดขาด" หลอดกล่าวทำสีหน้าซึ้งในคำสอนของศาสดาภารโรงขัดส้วม
"ในเมื่อเจ้าเข้าใจแล้วก็ขอให้สนุกกับการปฏิบัติกิจของเจ้าต่อไป" พูดจบป้าเล็คนาร์ทก็.....เดินไปหยิบไม้ถูพื้นมาจุ่มน้ำ
หลอดนึกถึงเป้าหมายในการเข้ามาที่นี่ของเขาทันที เขาต้องการตามหาสาวน้อยผู้หนึ่ง แต่ตามกฎของเกมส์นี้เพื่อความเสมือนจริงและการใช้เนื้อที่ความจำทำให้ความทรงจำบางส่วนในโลกแห่งความจริงหายไป ยิ่งอยู่นานเขาก็จดจำเป้าหมายได้ลำบากขึ้นทุกทีๆ...."แบบนี้เห็นจะรอช้าไม่ได้เสียแล้ว แท็กซี่!"
ตอนนี้เขามีที่ๆหนึ่งที่อยากไปใจจะขาด ต้องรีบไปที่นั่นก่อนความทรงจำเรื่องนั้นจะหายไป ไม่งั้นเขาอาจไม่มีโอกาสได้พบคนๆนั้นอีกแล้วก็ได้ ....ลอร์ดนั่งแท็กซี่มายังเซ็นทรัลปื่นเกล้า ทันใดนั้นเขาก็รีบหยิบเนกิมะเล่มล่าสุดที่เพิ่งวางแผงวันนี้มาอ่านได้อย่างทันใจ
"เอ๊ะ ตกลงเราเข้ามาในนี้ทำไมนะ?" เขาพูดกับตัวเองอย่างชวนให้คนอ่านนึกสมเพชเวทนา ใครก็ได้ช่วยคิดตัวละครมาคอยตบกบาลเตือนสติมันที
--FLOW 10:20, 5 กันยายน 2007 (ICT)
หลังจากผ่านสงครามมาทอ้งของหลอดก็หิวอีกครั้ง จึงเดินลงไปที่ฟู้ดคอร์ทเพื่อหาอะไรประทังชีวิต
"เล็กน้ำตกงอกแห้งไม่พิเศษ" หลอดตัดสินใจใช้ก๋วยเตี๋ยวน้ำตกกินประทังชีวิต ขณะกำลังยกเดินไปกินที่โต๊ะนั่นเอง ก็มีสาวน้อยนางหนึ่งอายุน่าจะเท่าๆกับเขาวิ่งปาดหน้ามาอย่างรวดเร็ว!
เอี๊ยดดด...หลอดเบรคสุดแรงด้วยABS แต่อนิจจา แรงดาวน์ฟอร์ซทำให้น้ำแกงกระฉอกออกไปโดนสาวเจ้าเข้าให้เสียแล้ว
"ขอโทษครับ" หลอดพูดอย่างสุภาพบุรุษ
"แอร๊ยยย กรี๊ด นี่ฉันกำลังรีบไปโทรัน นายทำอะไรเนี่ย ห๊าา!@#$%^&*()+_)(*^%$#..." หลังจากสามประโยคแรก ก็ชักเริ่มจับใจความที่สาวน้อยนางนั้นพูดไม่ได้ ก่อนจะเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงจากไป
"เฮ้ย ไรฟะ อี*** คนเค้าอุดส่าห์ขอโทษแล้วแท้ๆ แถมคนที่ผิดน่ะมัน.... กรอด" หลอดโมโหสุดขีด ลืมทุกสิ่งทุกอย่าง คว้าเศษไม้ในกระเป๋าขึ้นมาเขี้วยงใส่สาวน้อยคนนั้นทันที...
เปรี้ยง ! เสียงดังสนั่นแล้วก็มีแสงวาบขึ้นมาครู่หนึ่ง สาวน้อยโมโหสุดขีดรีบวิ่งเข้ามาซัดนายหลอดทันที
ตุบ ตับ ตุบ ตับ หนอย ไอ้บ้าฉันกำลัง... เอ๊ะ ฉันกำลังจะทำอะไรอยู่น่ะ? เดี๋ยวสิ แล้วนี่ฉัน...คือใคร !?
"ว๊าาากก เกิดอะไรขึ้น นั่นมันเศษไม้นะว้อย ไม่ใช่สะเก็ดอุกาบาต โดนเข้าไปแล้วถึงกับความจำเสื่อมเชียวเหรอเว้ยเฮ้ย" หลอดโวยวาย ทันใดนั้นก็มีป้าพนักงานเก็บจานคนหนึ่งเข็นรถเข้ามาหา อาใช่แล้ว เล็คนาร์ทนั่นเอง เล็คนาร์ทอีกแล้ว โว้ยยยจะมีแต่เล็คนาร์ทอีกถึงเมื่อไหร่วะเนี่ย
"ขอโทษที พอดีไอเทมนั้น เป็นไอเทมใหม่ ซึ่งทางระบบยังไม่ได้ทบสอบความเสถียร รู้สึกว่ามันจะเกิดผลข้างเคียงทำให้ เอ่อ..ข้อมูลของตัวละครชื่อxxxเสียหายไปบางส่วน" พูดเสร็จป้าก็เก็บชามก๋วยเตี๋ยวที่หกอยู่แล้วก็เข็นรถเดินจากไป...
"บรรลัยแล้วไงตู แล้วนี่จะทำอย่างไรต่อไปดี" หลอดชักท่าไม่ดี คิดหนีความจริงด้วยการจะกดปุ่มล็อคเอาท์ออกจากเกม...
ทันใดนั้นเองมือของลอร์ดก็โดนสาวน้อยคว้าหมับเข้าให้ ก่อนจะโดนใส่ท่าแบร์ฮัก...
"นาย ! อย่าหนีกันไปดื้อๆเซ่ ทำให้ฉันเป็นแบบนี้แล้วก็รับผิดชอบซะดีๆ หาทางทำให้ความทรงจำฉันกลับคืนมานะ!"
"อ๊าาากส์ รู้แล้วๆๆ ปล่อยก่อนว้ออยยย ช่วยจ้า ช่วยจ้า" กว่าเธอจะปล่อยหลอดลง ทำเอาหลอดแทบเกมโอเวอร์ไปอีกรอบ
หลอดจึงตัดสินใจเดินทางไปด้วยกัน กะว่าจะพาเธอไปที่โทรันจากที่เธอเคยบ่นออกมาเมื่อครู่ดูท่าเธอจะมีธุระที่นั่น หวังว่าเธอคงจะนึกอะไรออกเมื่อไปถึงที่นั่น...
แต่ทว่าในระหว่างการเดินทางนั้น ถ้าไม่มีชื่อก็จะลำบากในการเรียก ดังนั้นหลอดจึงตั้งชื่อให้เธอใช้เป็นการชั่วคราวว่า...
...น้องเศษไม้... --FLOW 10:20, 5 กันยายน 2007 (ICT)
--Shiryu 12:31, 5 กันยายน 2007 (ICT)
หลังได้เพื่อนคนแรก ความฝันของหลอดที่จะสร้างฮาเร็มในโลกดิจิตอลก็กำลังจะเป็นจริง เขาศึกษากลยุทธ์เด็ดมาจากอาจารย์หลายสำนัก ไม่ว่าจะเป็นเคทาโร่แห่งหอพักฮินาตะ, เนกิมะเด็กหัวหอม, มานากะจากสตอเบอรี่ 100% หรือแม้แต่ภารโรงผ้าเหลืองจากซุยโคเฟรนด์ ....หลังอ่านความคิดชั่วร้ายได้ เล็คนาร์ทก็ลอยมาเพ่นกบาลเข้าอีกที
"นี่มันซุยไม่ใช่เกมส์จีบสาว ถ้าจะทำฮาเร็มก็เป็นได้แค่พระเอกซุยภาคที่ชาวบ้านเขาไม่เล่นแบบตาแนชน่ะแหละ น้องเศษไม้เป็นคู่หูสงครามที่มีพลังต่อสู้สูงมาก ใช้เธอให้เกิดประโยชน์ล่ะ หึหึหึ"
หลอดได้ยินดังนั้น ก็เปลี่ยนอาชีพตนเองจาก ฮีโร่ฝึกหัด เป็น เศษไม้ master สามารถใช้น้องเศษไม้สู้แทนตัวเองได้ และมีสกิล "หลบข้างหลังเพื่อน" อันลื่อลั่นและเหม็นโฉ่ไปทั่วสารทิศ ก่อนที่เท็นไคจะถูกยำเละเทะไปกว่านี้ ....ทันใดนั้น KGB ก็เอาระเบิดคลัสเตอร์ชุดใหญ่มาเขวี้ยงใส่หลอดไปเกิดใหม่มีจิตพิสุทธิ์ทันที
"ใช่แล้ว...เราต้องรีบหาทางคืนความจำให้น้องเศษไม้" ลอร์ดพูดพลางทำหน้าหล่อดุจเพ็คหลังโดนรูนบอมบ์ เขาจะต้องหาทางไขปริศนาความทรงจำของเศษไม้ ในขณะเดียวกันความทรงจำเรื่องคนที่เขากำลังตามหาอยู่ก็ค่อยๆจางลงๆ...
--FLOW 14:02, 5 กันยายน 2007 (ICT)
"อืมม์ แล้วทำไงถึงจะไปโทรันได้ฟะ ไอ้เราก็ลืมอ่านคู่มือวิธีเล่นก่อนเข้าเกมมาเสียด้วยสิ นี่ยัยเศษไม้ไปโทรันต้องทำไง?"
... นิสัยเสียจริงๆเด็กสมัยนี้ไม่ชอบอ่านคู่มือแล้วก็มาถามชาวบ้านทีหลัง
"แย่จริงๆ แค่นี้ก็ไม่รู้เหรอไง ที่นี่เป็นเขตพิเศษ โทรันเป็นเขตผู้เริ่มต้นไม่ว่าใครๆก็ไปได้ง่ายๆ แค่โบกแทกซี่กลับออกไปก็ไปโทรันได้แล้วเธอนี่มัน!@#$%ู฿$%^&" ว่าแล้วก็ตบกะบาลหลอดไปหนึ่งที
"เอ่อ เขตเขิตอะไรน่ะ งงว้อย ยัยบ้า อธิบายให้มันเคลียร์ๆหน่อยเด้" หลอดทำท่าจะเอาคืน แต่กลัวโดนใส่แบร์ฮักอีกรอบเลยได้แต่บ่นพึมพำๆ
เกมซุยโคเดนยูนิเวริส์ แบ่งแอเรียออกเป็นสี่ระดับใหญ่ๆ เพื่อแยกระดับของผู้เล่นออกจากกันตามความเหมาะสม แรกสุดคือแอเรียผู้เริ่มต้นสำหรับผู้เริ่มเล่น อย่างเช่นเขตโทรันที่เรากำลังจะไป ไว้สำหรับให้หน้าใหม่ได้ฝึกฝนและทำความรู้จักกับเกม
ถัดมาเป็นแอเรียผู้เล่นระดับกลาง ต้องมีเลเวล20ขึ้นไปถึงจะสามารถเข้าไปได้ เป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ทั้งหมดบนโลกซุยโคเดนแห่งนี้
สุดท้ายเป็นแอเรียผู้เล่นระดับสูง ฉันเองก็ยังไม่รู้ว่ามีเงื่อนไขยังไงถึงจะเข้าไปได้ตอนนี้เขตผู้เล่นระดับสูงที่เปิดใช้บริการมีอยู่เขตเดียว คือ เขตฮาร์โมเนีย
ส่วนที่พวกเราอยู่นี่เรียกว่าแอเรียพิเศษ เป็นแอเรียที่อยู่เป็นเอกเทศตัดขาดจากโลกซุยโคเดนอย่างสิ้นเชิง อย่างเช่นเซ็นทรัลปิ่นเกล้านี้ แอเรียพวกนี้สามารถโบกแท๊กซี่เข้ามาได้ แอเรียพิเศษนี้ใช้อัตราแลกเปลี่ยนเป็นเงินบาท หักออกจากบัตรเครดิตโดยตรง เอาไว้ใช้พักผ่อนหย่อนใจ ผู้เล่นทุกระดับสามารถเข้ามาได้ ขอแค่มีเงินจ่ายค่าแท๊กซี่มหาแพง... อ้อลืมไปใช้บริการทุกอย่างชาร์จเซอร์วิสอีกยี่สิบเปอร์เซนต์
หลอดรีบเปิดบัญชีของตัวเองขึ้นมาดูทันที พบว่าเงินฝากหายไปห้าพันบาท โอ้โห!เข้าเกมมาแป๊ปเดียวหมดไปครึ่งหมื่น โคนาเม้งมันบริโภคธนบัตรเป็นอาหารหลักเหรอไง!!
ว่าแล้วหลอดก็ต้องเสียตังค่าแท๊กซี่อีกสี่พันไปโผล่ที่หมู่บ้านร็อคแลนด์ เนื่องจากเศษไม้ฐานข้อมูลตัวละครมีปัญหา ไม่สามารถใช้บัตรเครดิตได้ชั่วคราว ค่าโดยสารสองคนก็8000บาท โดนเซอวิสชาร์จ20%อีกต่างหาก
"หมด หมด หมดตูดแน่ตู ถ้ายังไม่รีบทำให้ยัยนี่ความจำคืนมา" หลอดเอากาละมังตัวเองไปตีอัพเกรดเป็นเลเวล2 ก่อนเดินทางออกจากหมู่บ้านไปเมืองหลวงเกรกมินสตาร์ เผื่อจะทำให้เศษไม้นึกอะไรออกบ้าง ไม่งั้นก็จับส่งพนักงานแถวนั้นเสีย จะได้หมดเวรหมดกรรมกับยัยนี่เสียที
ว่าแล้วระหว่างเดินทางก็เจอศัตรู ... fur โอ้!ในที่สุดก็เจอไอ้ตัวที่มันเข้าท่าเข้าทางเสียที หลอดนึกในใจว่าหวานหมู แล้วก็หยิบกาละมังกระโดดเข้าไปประจัญบานทันที
หลอดเข้าไปไล่ตบ fur 6 ตัวตายหมดยกกลุ่ม เลเวลเด้งทันทีสามระดับกลายเป็นเลเวล 3 เลเวลเด้งเร็วทันใจสมกับเป็นซุย ว่าแล้วก็มี fur โผล่ออกมาอีกตัว หลอดก็เข้าไปตีอีกตัว เลเวลอัพ ตีอีกตัว เลเวลอัพ อีกตัวๆๆ อัพๆๆ...อีก... ร้อยตัว!!! "เฮ้ย!! เยอะไปแล้วว้อยยย แถวนี้มันศูนย์เพาะพัน fur ballเ หรอไงวะ อ๊าาาาากกก!!" โพะเพะๆๆๆๆ กลายสภาพเป็นหลอด เละโอว เกมโอเวอร์ไปอีกรอบ
"ไงล่ะ ซ่าส์นัก" เศษไม้โผล่เข้ามา ร่ายคาถาไฟระดับสองเผา fur ทั้งกองกลายเป็นหมี่กรอบรอเอาไปทำราดหน้ายอดผัก... หลังจากนั้นก็ใช้จิโซชุบชีวิตหลอดขึ้นมา
"กรอด... ทำไมถึงไม่มาช่วยกันเล่า ดูดิ่ตายเลย เลเวลลดเลยย...เฮ้ย!! เมื่อกี้เลเวล8 ทำไมฟื้นขึ้นมาแล้วเหลือแค่4 เองฟะ" นี่ตัวละครตูก็เพลอยมีปัญหาไปอีกคนด้วยเรอะ!
"เกมถูกออกแบบมาให้ผู้เล่นที่ไม่ใช่ผู้เล่นใหม่ ไม่สามารถช่วยเหลือผู้เล่นใหม่ได้ ทั้งนี้เพื่อไม่ให้เกิดการเอาเปรียบขึ้น และตัวนายก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรหรอก เกมนี้ถ้าตายแล้วเลเวลจะลดลงครึ่งหนึ่งเป็นปกติอยู่แล้ว ของที่พกมาในกระเป๋ายังจะหายไปอีกถ้าไม่ได้รับการชุบชีวิตขึ้นมา นับว่าเป็นการลงโทษที่ร้ายแรงสุดๆเลยทีเดียว"
"โหดเหี้ยมอำมหิตเป็นบ้า! ไม่มีน้ำใจไมตรีเลยเกมนี้ แถมยังหน้าเงินสุดๆ แต่ทำไมมันขายดีจังว่ะมีคนเล่นตั้งสิบล้านคน" หลอดชักสงสัย "ว่าแต่เธอน่ะเลเวลเท่าไหร่หรือ ท่าทางจะมีฝีมืออยู่พอตัวเลยนี่"
"ไม่รู้เหมือนกัน ข้อมูลตัวละครเสียหาย ดูสถานะของตัวเองไม่ได้เหมือนกัน" เศษไม้พูดไปพลางหยิบไอเทมที่furดรอปไปพลาง "เล่นไปเรื่อยๆแล้วเดี๋ยวนายก็จะเข้าใจเองแหละ"
หลังจากนั้นหลอดก็สู้กับศัตรูไประหว่างทาง จนเลเวลกลับขึ้นมาเป็นระดับ 8 อีกครั้ง แล้วก็ถึงเมืองเกรกมินสตาร์ซักที...
--Shiryu 10:12, 6 กันยายน 2007 (ICT)
จอง \\-.-//
