7- บุกโอเบล

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

หลังจากรวมเพื่อนได้ 70 คนขึ้นไปแล้ว กลับมาที่ห้องประชุม เรือเราจะถูกเรืออีกลำหนึ่งชน นิโคแจ้งว่าจู่ๆเรือลำนั้นก็โผล่มา ลิโน่จะให้เราพาคนอีกสองคนขึ้นไปสำรวจเรือ ตอนนี้ให้จัดกลุ่มโดยพาเพื่อนมาเพิ่มอีกหนึ่งคน (นอกจากเราและลิโน่) และเพื่อนซัพพอร์ทอีกหนึ่งคน แนะนำให้พาคนที่สามารถโจมตีหมู่ เช่นพวกที่ใช้เวทย์หรือคนที่มีท่าประสานโจมตีหมู่ออกมา เมื่อออกมาที่ดาดฟ้า คนในชุดคลุมจะลงจากเรือหมอกลำที่เข้ามาชนเราเดินเข้ามาต้อนรับเราและพาเราไปพบกัปตันของเขา

ศัตรูที่พบในเรือหมอก – Dead Blade, Prophet
พวก Dead Blade เหมือนกับโครงกระดูกในซากโอเบลคือต้องจัดการให้นอนพร้อมกันทั้งหมด ไม่งั้นตอนสิ้นเทิร์นมันจะฟื้นขึ้นมาอีกรอบ บางทีมันจะออกมาพร้อมกันห้าตัว หากไม่มีท่าโจมตีกลุ่มจะไม่สามารถผ่านไปได้ บนเรือไม่มีจุดเซฟ ควรพกไอเท็มฟื้นพลังไปให้พอ (หากออกจากเรือหมอกโดยไม่ได้กำจัดบอส อีกสิบห้านาทีเรือหมอกจะปรากฏตัวบนแผนที่แบบสุ่ม ให้รีบแล่นไปหา)

เมื่อขึ้นเรือมาแล้วให้เดินตรงมาตามทางฆ่าศัตรูไปเรื่อยๆ ชายในชุดคลุมจะค่อยๆถามเราไปทีละเรื่องๆ

ชายในชุดคลุม: คำสาปของนาย....รูนแห่งการลงทัณฑ์... นายเคยคิดใช่ไหมว่าทำไมถึงต้องเป็นนายด้วย?

1. ขอแค่ฉันไม่ส่งมันให้คนอื่นละก็....
2. ก็มีบ้างนะ แต่.....
   

(ตอบข้อไหนก็เหมือนกัน)

ชายในชุดคลุม: นายสูญเสียเพราะรูนมามากแค่ไหนแล้ว?

1. ยังไงฉันก็ไม่คิดจะหนีจากมัน
2. ..........
3. แต่มันก็ให้อะไรฉันมาเยอะ
   

(ตอบข้อไหนก็เหมือนกัน)

เดินต่อมาอีกสักพักจะพบห้องโถง
ชายในชุดคลุม: ที่นี่แหละที่กัปตันคอยอยู่

เสียงของกัปตันเรือหมอกจะดังขึ้น
กัปตันเรือหมอก: ข้าคือผู้เดินทางในห้วงมิตินับล้าน ข้าคือผู้เฝ้าดูชะตากรรมของโลกนี้ จะมากับข้าไหม?
ลิโน่: จ....เจ้าพูดเรื่องอะไรกัน?
กัปตันเรือหมอก: เจ้า....ผู้ถือครองรูนต้องสาป มากับข้าเถอะ แล้วเจ้าจะพ้นจากความทุกข์ทรมาน เจ้าส่วนหนึ่งของโลกที่ถูกทอดทิ้งเอ๋ย ขึ้นเรือมากับข้าเถิด มาสู่ห้วงมิติที่กาลเวลาไม่เข้ามาย่างกราย อย่าพยายามขัดขืนโชคชะตา ข้าเดินทางมาแสนไกล อย่าให้มันต้องสูญเปล่าเลย โลกนี้จะจบสิ้นลงสักวัน จงมาเป็นนิรันดร์กับข้าเถิด.....

1. ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ไปชั่วชีวิตหรอก!
2. ถ้าฉันอยู่ที่นี่ฉันจะได้ชีวิตอมตะงั้นรึ?

หากเลือกข้อแรก
กัปตันเรือหมอก: น่าเสียดาย....

หากเลือกข้อสอง
กัปตันเรือหมอก: แน่นอน
ชายในชุดคลุม: อย่าถูกมันหลอก มันโกหก! มันก็แค่ต้องการทรูรูนของนายแค่นั้นแหละ!
กัปตันเรือหมอก: หือ?

ชายในชุดคลุม: ฉันก็จะออกไปจากที่นี่ด้วย
กัปตันเรือหมอก: ว่าไงนะเท็ด?

ชายในชุดคลุมจะถอดชุดคลุมออกมาเผยตัวว่าเขาคือเท็ดผู้ถือครองโซลอีทเตอร์

เท็ด: คนพวกนี้ทำให้ฉันคิดได้.... หลังจากที่ฉันรอมานานแสนนาน....ไม่สิ นี่อาจเป็นครั้งแรกสุดเลยก็ได้... ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันจะลองเผชิญหน้าชะตากรรมด้วยตัวเองดูสักครั้ง! เพราะงั้นคืนรูนนั่นให้ฉันมาซะ รูนต้องสาป โซลอีทเตอร์!!
กัปตันเรือหมอก: เจ้าโง่..... ลืมกระทั่งตอนที่ฉันอุตส่าห์พาแกขึ้นมา ......ฉันไม่ยอมคืนรูนให้หรอก ไม่มีวัน!
ลิโน่: ระวังด้วยนะ มันมาแล้ว!
เท็ด: ต้องการให้ช่วยไหม?

เท็ดจะเข้ากลุ่มมาช่วยพวกเราสู้กับกัปตันเรือหมอก

BOSS
Fog Ship Guide HP 7000

ร่างจำแลงที่ถูกสร้างขึ้นด้วยพลังเวทที่ส่งมาจากต่างมิติของผู้อาศัยในเมืองแห่งนิรันดร์ มันจะโจมตีเราด้วยการดูดพลังทีละคนๆที่ไม่ได้มีอะไรน่ากลัวสมความอลังการที่อุตส่าห์ปูพื้นมาเท่าไหร่ ครั้งนี้เท็ดจะเข้าทีมช่วยเราสู้ เขามีรูนน้ำที่สามารถรักษาเพื่อนทั้งกลุ่มได้ แถมพลังธนูก็เลเวลสูงตั้งแต่ต้น
Potch Gained : 8000
Item : Silk, Diamond

เมื่อเอาชนะมันได้แล้ว Soul Eater จะหลุดออกมากลับเข้ามือขวาเท็ดอีกครั้ง

เท็ด: โซลอีทเตอร์ ฉันจะไม่หนีไปไหนอีกแล้ว

เท็ดจะหมดสติไปแล้วเล็คนาร์ทปรากฏตัวขึ้น
กัปตันเรือหมอก: เจ้า....ผู้บงการสมดุลงั้นรึ?
เล็คนาร์ท: กัปตันเอ๋ย จงกลับไปเสียเถอะ กลับไปสู่เมืองแห่งนิรันดร์ที่แกใช้ชีวิตอยู่ อย่าได้พาคนเหล่านี้ไปเลย
กัปตันเรือหมอก: ข้าจะล้างแค้น ....ล้างแค้นโลกนี้ ....ล้างแค้นคาออส ก่อนจะถึงวันนั้นข้าจะต้องรวบรวมพลัง....
เล็คนาร์ท: ขอโทษด้วยนะ แต่นั่นไม่ใช่หน้าที่ของเจ้า
แสงจะส่องออกมาจากโซลอีทเตอร์ทำให้ร่างของกัปตันสลายไป
เล็คนาร์ท: รูนแห่งชีวิตและความตาย โซลอีทเตอร์จะหายไปจากโลกแห่งนี้ไม่ได้เด็ดขาด การยอมกลับมาถือรูนอีกครั้งหลังถอดมันออกมานานแสนนานได้แสดงให้เห็นความมุ่งมั่นของมนุษย์ พวกเจ้าอย่าเพิ่งกังวลเรื่องจุดสิ้นสุดของโลกตอนนี้เลย จงเชื่อมั่นในเส้นทางที่เจ้าเลือกเถอะ ข้าจะคอยเฝ้าดูว่ามันจะนำพาพวกเจ้าไปยังที่ใด.... รูนแห่งชะตากรรมเอ๋ย เราคงต้องจากกันเพียงเท่านี้แต่สักวันเราจะกลับมาพบกันอีก
แล้วเล็คนาร์ทก็หายตัวไป
ลิโน่: นั่นใครกัน? แม่มดหรืออะไร?
เท็ดจะรู้สึกตัวขึ้น
ลิโน่: ฉันชักรู้สึกไม่ค่อยดีกับเรือลำนี้แล้วสิ!
เท็ด: กัปตันไม่มีกายหยาบ ที่พวกนายเห็นเป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นจากเวทมนต์ เอ....งั้นก็หมายความว่าเรือลำนี้ก็เป็นแค่ภาพลวงตาด้วย หวา! แย่แล้ว!
ลิโน่: อะไรก็ช่างรีบออกไปกันเถอะ!

ก่อนวิ่งออกจากเรือให้อ้อมไปเก็บ Pirate King Vest อีกฟากหนึ่งของห้องที่สู้กับกัปตัน (จะย้อนกลับมาเก็บไม่ได้แล้ว) ตอนนี้เท็ดสามารถใช้โซลอีทเตอร์ได้แล้ว ให้เราวิ่งกลับออกมาทางเดิม (ไม่สามารถใช้ glowing hand mirror ได้) พอออกมาได้แล้วสะพานเรือจะเปิดออกทำให้เท็ดเกือบตกลงไปแต่เราก็ช่วยไว้ได้ แล้วเรือหมอกก็หายไป
ลิโน่: พอดูดีๆแล้วเธอยังเด็กอยู่เลยนี่นา
เท็ด: ไม่เด็กนะ ผมอาจจะดูเด็กแต่จริงแล้วผม..... เอ่อ...ช่างเหอะ ผมชื่อเท็ดนะ
ลิโน่: งั้นก็โทษทีนะ ท่าทางเธอจะเจออะไรมาเยอะ จะมากับเราก็ได้นะ
เท็ด: พอถึงฝั่งผมก็จะไปแล้ว แต่ก่อนนั้นขอผมอยู่ตัวคนเดียว ตกลงนะครับ?

1. มาร่วมมือกับเราเถอะ
2. ทำไมไม่ยอมเป็นเพื่อนกับเราล่ะ?
   

(เลือกข้อไหนก็เหมือนกัน)

เท็ด: ขอโทษด้วยนะ ฉันไม่อยากคุยกับใคร แต่พวกนายช่วยฉันไว้ฉันเลยต้องตอบแทนก็เท่านั้นเอง
ลิโน่: งั้นเป็นอันว่าเธอตกลงจะมาช่วยเราสู้พักนึงสินะ
เท็ด: ได้ครับ

**Ted has joined us!**

ลิโน่: หมอนั่นไม่ได้อยากทำตัวแปลกแยกหรอกนะ คิดว่าคงมีสาเหตุอะไรที่ทำให้เป็นแบบนั้นแน่ๆ

---

มาที่รังโจรสลัด คิกะ, เอลเลนอร์ และลิโน่จะคุยกันเรื่องการบุกโอเบล
คิกะ: ดื่มสิ
เอเลนอร์: ไม่ต้องบอกหรอกน่า ที่อยู่เธอนี่ยังดูซังกะตายเหมือนเดิมเลยนะ
คิกะ: หึ! ของเธอก็พอกันนั่นแหละ
ลิโน่: ได้เวลาแล้วสินะ
เอเลนอร์: ใช่
คิกะ: ก็คงงั้น
เอเลนอร์: ลาซโล ได้เวลาแล้ว ....เวลาที่เราจะปลดแอกโอเบล
คิกะ: เรารวมกำลังได้พอสมควรแล้ว ตอนนี้เราสู้กองเรือที่ป้องกันโอเบลอยู่ได้แน่
เอเลนอร์: การชิงโอเบลคืนถือเป็นก้าวสำคัญทีเดียว แต่การจะขับไล่กูลูคออกไปคงไม่ง่าย เพราะงั้นขอตราทองคืนได้ไหม?
ลาซโลจะส่งตราทองให้เอเลนอร์คืนให้ลิโน่ (ถ้ายังไม่ได้พวกนาลกุลเป็นพวกจะกลับไปชวนไม่ได้แล้ว)
เอเลนอร์: เอ้า ถือนี่ไว้ซะ ราชาแห่งโอเบล ท่านจำเป็นต้องใช้มันปกครองประเทศในภายภาคหน้า (หันมาคุยกับเรา) อย่าห่วงไปเลย ถึงจะไม่มีเจ้าสิ่งนี้ตอนนี้เธอก็เป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่เต็มตัวแล้ว
คิกะ: ฉันเห็นด้วย
เอเลนอร์: ถูกแล้ว ท่านลาซโล ขออภัยที่เราต้องทดสอบท่านหลายหน แต่ท่านก็เตรียมใจมาดีนี่ ใช่ไหม?

1. แม่นแล้ว
2. หมายความว่าไง?
   

(เลือกข้อไหนก็เหมือนกัน)
เอเลนอร์: ลองคิดถึงเรื่องเลวร้ายที่สุดที่จะเกิดขึ้นสิ

ตัดมาทางด้านกูลูค รามาด้าจะพานกคู่ใจเขาลอบเข้ามาในป้อมเอลอีล พบผู้บัญชาการถูกขังและร้องขอความช่วยเหลือ
รามาด้า: จะให้ผมช่วยนี่ท่านคิดดีแล้วเหรอ?
ผู้บัญชาการ: จะเป็นใครก็ช่างเถอะ ขอแค่หยุดความทะเยอทะยานของเครย์แล้วแจ้งเรื่องนี้ให้องค์จักรพรรดิทราบได้ละก็...
รามาด้า: เข้าใจแล้ว ผมจะพยายามให้ถึงที่สุด

พอรามาด้าเดินออกมาสักพักก็ถูกพบตัว

---

ทางด้านเราให้ล่องเรือมาที่โอเบลเพื่อเปิดศึกประกาศอิสรภาพ เมื่อมาถึง กองเรือที่สองของกูลูคจะมุ่งเข้าหา ลิโน่ได้ทำตามแผนของเอเลนอร์โดยใส่ชุดเต็มยศตะโกนปลุกขวัญชาวโอเบลจากบนเรือ
ลิโน่: ข้าคือราชาแห่งโอเบล ลิโน่ เอ็น ครูเดส เรากลับมาแล้ว! ประเทศโอเบลจะกลับมาเป็นของเราอีกครั้ง! เราพร้อมพลีกายเพื่อโอเบลอีกครั้ง!
แกรี่: เยี่ยมเลยทุกคน! อีกไม่นานแล้ว!
แฟลร์: แกรี่ เอม่า พวกท่านช่วยได้มากเลย ทุกคนมารวมตัวกันที่นี่แล้ว ขอบคุณมากนะ
เซ็ตสึ: ทั้งที่ไม่ใช่ชาวโอเบล แต่พวกคุณยังทำเพื่อเราขนาดนี้....
แกรี่: เราก็แค่รักความยุติธรรมนั่นแหละน่า ไม่ต้องชมกันขนาดนั้นก็ได้
แฟลร์: ขอบใจนะ ......มาเถอะชาวโอเบล! ได้เวลาสู้แล้ว!
เซ็ตสึ: ทุกคน โปรดเชื่อมั่นว่าพระราชาต้องชนะ!
ทุกคน: เฮ!

มิซุกิจะ(วาร์ป?)มาหา และนำสาส์นจากเอเลนอร์มาให้แฟลร์ "เอ้า สาส์นจากท่านเอเลนอร์ ไปก่อนนะ" แล้วเธอก็ไป

แฟลร์: ด....เดี๋ยวสิ!

คอลตัน: กะแล้วว่าพวกมันต้องมา เตรียมทำตามแผนได้

เอเลนอร์จะเรียกประชุมก่อนเข้าตี
เอเลนอร์: ฟังนะ แผนการครั้งนี้จะพลาดไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
แล้วลูกเรือจะมารายงานว่าเรือสองลำของกูลูคมุ่งมาทางนี้
เอเลนอร์: เอาละ เราจะแบ่งเป็นสองกลุ่ม ลาซโล เลือกมาว่าใครจะไปกับใคร
ให้เราเลือกคนขึ้นเรือสองลำ ลำแรกไปกับเรือของไกเอ็น อีกลำแยกเข้าไปโจมตีด้านข้าง แล้วยุทธนาวีจะเริ่มขึ้น