4- นักยุทธศาสตร์เอเลนอร์

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

<<Go to the previous chapter

---

ระหว่างทางวิ่งกลับมาฐานทัพเราจะพบมิซุกิและอาคากิเข้ามาโจมตี
รามาด้า: ตายซะ!

BOSS
Akaghi HP 600
Mizuki HP 600

สู้แบบสี่รุมสอง นินจาผู้รับใช้รามาด้าทั้งสองจะโจมตีด้วยการโจมตีปกติ มิซุกิมีเทิร์นที่เร็วมาก และใช้ shrike โจมตีได้แต่ก็ไม่รุนแรงมากนัก รุมอัดคนใดคนหนึ่งให้ร่วงไปก่อนแล้วเก็บอีกคนจะชนะได้ไม่ยาก แนะนำให้จัดการอาคากิก่อนเพื่อเก็บมิซุกิคนสวยไว้สู้ด้วยนานๆ :3
Potch Gained : 670

พอชนะแล้วเราจะจับทั้งสามคนมัดไว้

ทัล: มาเที่ยวตะโกน ‘ตายซะ!’ แบบนี้แม่แกรู้เข้าคงอายชาวบ้านตายเลย ว่าแต่ พวกแกต้องการอะไรฮึ?
รามาด้า: เอาล่ะๆ ฉันจะยอมเล่าแล้ว ชายคนนั้นน่ะ....รูนบนมือซ้ายของเขา.....
อาคากิ: คุณรามาด้า! คุณทำอะไรของคุณเนี่ย!?
รามาด้า: มีคนจะยอมจ่ายให้รูนนั่นอย่างงามเลย เราเลยมา....เชือกนี่รัดแน่นจังนะ / คุณอาคากิ ถ้าขืนเราเงียบอยู่ก็โดนเล่นสิ เราชนะพวกเขาไม่ได้หรอก
มิซุกิ: ถึงจะน่าอายแต่ก็ยอมรับเถอะอาคากิ เราแพ้แล้วหละ
อาคากิ: โธ่เว้ย!
รามาด้า: เรากลับไปมือเปล่าแบบนี้ยังไงก็ต้องถูกฆ่าตายแน่ๆ ถึงจะเป็นไปไม่ได้แต่ขอร้องหละ...อย่างน้อยก็ไว้ชีวิตสองคนนี้ได้ไหม?

เดสมอนด์วิ่งเข้ามา "นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"

เดสมอนด์: ว....ว่าไงนะ? แบบนี้ต้องรีบรายงานวังแล้วหละ
รามาด้า: เอางั้นก็ได้ แต่อย่าฆ่าเรานะ

กลับมาที่วังเราจะพาพวกรามาด้ามาพบลิโน่
ลิโน่: แสดงว่าพวกเจ้าโจมตีลาซโลเพื่อรูนงั้นสินะ ใครส่งเจ้ามา?
รามาด้า: เอ่อ....
ลิโน่: ใช่บริษัทพานิชย์เครย์หรือเปล่า?
รามาด้า: เอ่อ...คือ คุณเดาถูกแล้วครับ เราไม่คิดจะชิงรูนแล้วหละ เพราะงั้นโปรดใช้ชีวิตเราเถอะ
ลิโน่: เครย์ไม่ได้บอกพวกเจ้าเรื่องรูนนี้สินะ ฟังดีๆแล้วอย่าไปเล่าให้ใครฟังล่ะ
รามาด้า: ......?
ลิโน่: รูนจะค่อยๆกัดกินพลังชีวิตของผู้ถือครอง ผู้ถือครองคนแล้วคนก่อนๆล้วนกลายเป็นขี้เถ้าและตายไป ยิ่งใช้รูนมากก็ยิ่งเป็นการเร่งให้ตายเร็วขึ้น แล้วพอผู้ถือครองตาย รูนก็จะย้ายไปที่คนที่อยู่ใกล้ๆ ถึงพวกเจ้าจะฆ่าเขาได้แต่จะเอารูนกลับไปยังไงล่ะ? พวกเจ้าคนใดคนหนึ่งก็ต้องตายอยู่ดี
อาคากิ: ด...เดี๋ยวสิ คุณรามาด้า....ผมไม่เห็นรู้เลย.....
มิซุกิ: ส่วนชั้นถ้าเป็นคำสั่งของท่านประธานหรือคุณรามาด้า ชั้นก็ไม่สนใจเรื่องอื่นแล้วหละ
รามาด้า: ............
ลิโน่: พลังของรูนสามารถดึงดูดคนเก่งๆเข้ามาได้อีกมาก พวกมันเลยส่งเจ้ามาทำหน้าที่นี้ไงล่ะ พวกโง่ๆที่เข้ามาตามล่ารูนทั้งที่ไม่รู้เรื่องของรูนสักนิดก็มีเยอะเหมือนกันนะ
รามาด้า: ถ้าเราฆ่าท่านลาซโลรูนก็จะย้ายมาที่พวกเราคนใดคนหนึ่ง....คุณเครย์คงรู้เรื่องนี้อยู่แล้วสินะ เฮ้อ...สุดท้ายผมก็เป็นแค่ตัวหมากของเขารึเนี่ย
เซ็ทสึ: ต...แต่! คนทั่วไปเรียกเจ้านั่นว่า ‘พ่อค้าแห่งความตาย’ ....เพราะงั้นลาซโล...การที่แกยังอยู่ที่นี่จะสั่นคลอนความมั่นคงของอาณาจักร เข้าใจไหม? เพราะงั้นแกต้องใช้พลังของรูนนั่นเพื่ออาณาจักรเราด้วย!
ลิโน่: เซ็ทสึ!
เซ็ทสึ: แต่ท่านครับ! ผมแค่เป็นห่วงอาณาจักรของเรานะ
รามาด้า: ราชาลิโน่ ผมมีเรื่องจะขอร้อง....ถึงจะฟังดูไร้ยางอายไปนิด แต่ผมขอทำงานรับใช้ท่านได้ไหมครับ?
อาคากิ: ค...คุณรามาด้า!
ลิโน่: ก็ดี ลาซโล...ฝากดูเจ้าพวกนี้ด้วยนะ ถ้าเจอพิรุธก็จัดการตามสมควรเลย
รามาด้า: ด้วยความเต็มใจเลยครับ อย่าห่วงเลย ผมจะไม่ทำให้ท่านต้องผิดหวัง เราจะกลับไปกับคุณเดสมอนด์ คุณมิซุกิ คุณอาคากิ ขอบคุณที่ช่วยเหลือกันมานะ ผมขออกคำสั่งสุดท้าย.....จากนี้ไปจงรับใช้ท่านลาซโล ไม่ใช่ผม....
อาคากิ: หา! ต....แต่ เราทิ้งท่านไปไม่ได้หรอก ใช่ไหมมิซุกิ?
มิซุกิ: ตามแต่ท่านจะบัญชาค่ะ ท่านรามาด้า
อาคากิ: เฮ้ย! มิซุกิ! เธอเองก็ด้วยเรอะ!? โธ่เว้ย! เกิดอะไรขึ้นเนี้ย....เอ้า เอาไงเอากัน

**Ramada has joined us!**

**Akaghi has joined us!**

**Mizuki has joined us!**

พอเดินออกมาแฟลร์จะเรียก
แฟลร์: เดี๋ยวก่อน! อย่าไปคิดมากเรื่องที่เซ็ทสึพูดเลยนะ ไม่มีใครอยากให้เธอใช้พลังของรูนหรอก

---

ตกกลางคืนกลับไปที่พักจะพบกองเรือจำนวนมากบุกเข้ามาระดมยิงโจมตีโอเบล ราชาลิโน่นำเรือออกไปต้านและเข้าสู้กับพวกกูลูค ลาซโลที่มองดูอยู่ตัดสินใจจะทำอะไรบางอย่าง...

1. ไม่มีทางเลือก... เราต้องใช้รูน....
2. ไม่! ฉันจะไม่ใช้รูน! – (ถ้าเลือกข้อนี้เกมส์มันจะให้เราเลือกใหม่จนกว่าจะตอบข้อแรก - -")

ตอบข้อแรก ลาซโลจะยิงรูนทำลายกองเรือกูลูคพังพินาศไป

ทหารโอเบล: นั่นมันอะไรกัน?
ลิโน่: ลาซโล....ฉันขอโทษด้วยนะ

แฟลร์ที่มองออกมาจากระเบียงราชวังเห็นลาซโลใช้รูนก็ตกใจ
เซ็ทสึ: เขาใช้มัน! เขาใช้มันจริงๆด้วย เยี่ยมไปเล้ย! ยอดที่สุด! แบบนี้นายท่านคงสู้ได้ง่ายขึ้นเยอะละ!

พวกเพื่อนๆเข้ามาสมทบและพากันออกเรือไปช่วยต่อสู้กับกองเรือกูลูคที่เหลืออยู่

##Battle05 : Defending Obel##

3rd Kooluk Fleet VS Obel Warship

ฝ่ายศัตรูมีสองลำ มีปืน (ไฟ,ลม) และ (ลม,ดิน) ทางเรามีสองลำคือเรือของเราและเรือโอเบลที่มีรูนไฟ/ลม เรือของเราให้ติดพลยิงไฟ (สู้ลำไฟ,ลม) และลม(สู้ลำลม,ดิน) ไปสู้

พอชนะแล้วลาซโลจะหมดสติแล้วเข้ามาในมิติประหลาดอีกครั้ง...

---

เอ็ดการ์: คิกะ ฉันไปละนะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะ.... คิกะ: เอ็ดการ์....เธอก็พูดแบบนี้อยู่เรื่อย... เอ็ดการ์: แต่ฉันก็กลับมาทุกครั้งนี่นะ คิกะ: ...... ???: เอ็ดการ์ เจ้าโจรสลัดคนนี้เริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาแล้วนะ ระวังตัวด้วยล่ะ เอ็ดการ์: เออน่ะ บรันโด้

........................

บรันโด้: เฮ้ย เอ็ดการ์ เป็นอะไรหรือเปล่า? เอ็ดการ์: บรันโด้....ถ้าฉันเป็นอะไรไป..... บรันโด้: เอ็ดการ์!! บ้าเอ๊ย...เราจะมาตายตอนนี้ไม่ได้นะ!

.......................

บรันโด้: อะไรกัน...แสงนี่....บ้าที่สุด! ....ฉันกำลังจะกลับบ้านแล้วใช่ไหม เอ็ดการ์?!

......................

บรันโด้: ช่วยด้วย.....เร็วเข้า....ช่วยปลดปล่อยข้าจากความทุกข์ทรมานที......

เราจะต้องฟันเงาของบรันโด้ให้สลายไป บรันโด้: ช่างยาวนานเหลือเกิน....คิกะ....ฉันขอไปรออีกฟากหนึ่งกับเขา.... ดื่มฉลองด้วยกันก่อนนะ

---

เราจะตื่นขึ้นมาบนห้องของเรา เดินออกมานอกห้อง จะเห็นพวกเราคุยกันอยู่
อาคากิ: นี่ ถามอะไรหน่อยสิ พวกนายเคยคิดไหมว่าต่อไปรูนจะย้ายไปอยู่ที่ใคร? เกิดเป็นฉัน ฉันจะทำยังไงดีล่ะ? "
ริคิเอะ: ถ้าย้ายมาที่ฉันก็ไม่เป็นไรหรอก"
แรคกิ: ผมไม่อยากได้นะ แต่ถ้าเกิดเป็นงั้นจริงผมจะพยายามป้องกันไม่ให้มันตกไปอยู่ในมือพวกที่จะใช้มันผิดๆ"
ชีปู: นั่นแหละ ที่เราควรทำ! "
หลุยส์: ฮิๆๆ เด็กพวกนี้พูดเข้าท่านะ ว่าไหม?"
ชีปู: เด็กเหรอ? "
อาคากิ: เฮ้ย! ฉันยังมีเรื่องอยากทำอีกเยอะนะ! เกิดมาเดี้ยงไปซะก่อนก็แย่นะสิ"
มิซุกิ: อาคากิ... คนเราน่ะตายง่ายอย่างคาดไม่ถึงเชียวหละ"
อาคากิ: เฮ้อ เธอเชื่อแบบนั้นนี่นะ มิซุกิ"
ทัล: เอาละ พูดกันให้ชัดๆเลยนะ เราจะสู้! เข้าใจไหม? เราจะสู้เพื่อไม่ให้เขาต้องใช้รูนอีก ถ้าใครไม่ต้องการแบบนั้นก็ออกไปเดี๋ยวนี้เลย มาเถอะ! ตั้งใจสู้ให้ถึงที่สุด! เราทำได้แค่นี้แหละ"
รามาด้า: คุณอาคากิ ยังคิดจะหนีไปอีกไหม? "
อาคากิ: ก็คงจะไม่ จนกว่าจะจบเรื่องนี้นั่นแหละ พวกเราจะอยู่เป็นทีมจนกว่าจะถึงตอนนั้น ตกลงนะ"
ชีปู: ปีนี้ฉันจะ 19 แล้วยังถูกมองว่าเป็นเด็กอยู่อีกเหรอ?

เดินออกมานอกอาคารจะได้ยินเสียงเรือ ให้เดินกลับไปที่ห้องเรา ลงบันไดมาหนึ่งชั้นจะพบ war room (ขอเรียกว่าห้องประชุม) เข้ามาด้านใน เพื่อนๆจะมารวมตัวกันที่นี่แล้วเซ็ทสึจะวิ่งเข้ามา
เซ็ทสึ: ลาซโล ช่วยเราด้วย!"
เดสมอนด์: ท่านเซ็ทสึ! เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ? "
รามาด้า: คุณเซ็ทสึ อย่าบอกนะว่า...คุณจะให้เขาใช้รูนในมือซ้ายนั่นน่ะ"
ชีปู: ไม่มีทาง ลืมซะเถอะ! "
อาคากิ: แกมันแย่จริงๆ เอาชีวิตคนอื่นไปเสี่ยงแบบนั้น..."
เซ็ทสึ: ไม่ใช่นะ! พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว โปรดฟังกันก่อน!

ลิโน่และแฟลร์เดินเข้ามา

เซ็ทสึ: ท่านครับ! ลาซโล....ได้โปรดปกป้องกษัตริย์และเจ้าหญิงของเราด้วย! "
ชีปู: ปกป้องเหรอ? หมายความว่าไง?"
เซ็ทสึ: คือพวกท่าน...."
ลิโน่: ให้ฉันอธิบายเอง / พวกเธออาจจะรู้แล้วก็ได้ ว่าที่ๆพวกเธออยู่นี่ไม่ใช่อาคาร แต่เป็นเรือขนาดใหญ่

ทุกคนพอได้ยินก็พากันตกใจ
ทอฟ: ถูกแล้ว ผมสร้างตามคำสั่งของท่าน"
ลิโน่: จะฝากทุกอย่างไว้กับกองเรือหลวงคงไม่ดีเท่าไหร่ ฉันเลยสั่งให้สร้างเรือนี้ลับๆ แต่ก็ไม่คิดว่าจะได้ใช้เร็วขนาดนี้... ยังไงเราก็ แบ่งทีมกันเตรียมการออกเรือเถอะ ช่วยออกไปรวบรวมอาสาสมัครมาร่วมมือกับเราหน่อยสิ
แฟลร์: หนูจะไปด้วยค่ะ"
ลิโน่: ก็ได้ ระวังตัวด้วยล่ะ ไปพาคนที่จะทิ้งไว้บนเกาะนี้ไม่ได้มาซะ เราต้องการหมอด้วยนะ อ้อ! แล้วก็... (หันมาทางเรา) อย่าใช้เจ้าของในมือซ้ายของนายเด็ดขาดนะ ไม่ว่าจะเพราะอะไรก็ตาม เข้าใจไหม?

ตอนนี้แฟลร์จะเข้ากลุ่มเราชั่วคราว ออกมาด้านนอกจะตัดมาทางกูลูค

ทรอย: ยังไม่มีการโจมตีโต้กลับ แต่ราชาโอเบลคงไม่อยู่เฉยๆแน่
ทหารกูลูค : แล้วจะทำไงดีครับท่าน?
ทรอย: พวกนั้นต้องมีแผนการอะไรอยู่แน่ บอกคอลตันให้ค้นให้ทั่วพื้นที่เลย
ทหารกูลูค: ครับท่าน ผมจะส่งคำสั่งไปยังกองเรือที่สองเดี๋ยวนี้เลยครับ
พอได้รับคำสั่งคอลตันก็เอากองเรือบุกมาที่โอเบล