Final Fantasy ep2
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 06:25, 11 มกราคม 2009 (ICT)
วู้มมมมม~ พอปราบฮิกะอิจิม่อนลงได้ไม่นาน บรรยากาศรอบๆก็เริ่มบิดผัน หมอกเวทมนต์ที่ปกคลุมโดยรอบป่าหอมพานต์กำลังมารวมตัวกันและควบแน่นอยู่ในอาณาบริเวณที่ไม่ไกลจากที่พวกหลอดอยู่กันมากนัก
"นี่คือสัญญาณว่ารอยแยกมิติกำลังปรากฎขึ้นนิ รีบๆไปกันเร็วเข้าเถอะ" รูมินรีบเร่งให้ทั้งสองคนวิ่งตามตนมาทันที
"แล้วเพื่อนของเธอคริสโทกิล่ะ จะไม่ช่วยชีวิตมันซักหน่อยเหรอ?"
"ช่างหัวมันเถอะฟีนิกซ์ดาวน์มันแพงไม่คุ้มค่าจ้าง" รูมินวิ่งหายไปไม่สนใจใยดี.....คริสโทกิถูกคนแต่งใช้งานแล้วทิ้งอย่างรวดเร็วเหมือนอัตราการปรากฏตัวและกลับในมีต
แล้วรูมินก็พามาถึงบริเวณที่หมอกมนต์ควบแน่นรวมกัน พลังเวทมนต์กำลังควบแน่นบิดตัวรวมกันจนเกิดเป็นรูปร่างคล้ายวัตถุขึ้นมา
"ตรงกลางนั่นมัน....ก้อนหิน อะไรน่ะรู้สึกเหมือนกับเคยเห็นมาก่อนยังไงยังงั้น นี่สินะสิ่งที่ฮิกะอิจิม่อนมันกำลังหาอยู่...." เรนเกลที่วิ่งตามมาติดรู้สึกสะกิดใจกับศิลาประหลาดที่อยู่เบื้องหน้าตนเองยิ่งนัก
"นะ นั่นมัน....เหมือนกับหินที่เราได้มาเป็นรางวัลตอนล้มพวกอัลเดอบารันเลย ไม่สิไม่ถึงกับเหมือนแต่คล้ายกันมากอย่างกับแต่ก่อนมันเคยเป็นหินก้อนเดียวกัน" หลอด ริโอวควักเอาหิน[???]ที่ได้มาก่อนหน้านี้ขึ้นมาเทียบดู
"มัวแต่อึ้งอะไรกันอยู่นิ!! ตรงบริเวณที่หินก้อนนั้นลอยอยู่นั่นแหละคือรอยแยกของมิติรีบเข้าไปเร็วเข้าก่อนที่มันจะหายไป!!" รูมินเอาค้อนเขกกบาลทั้งคู่ จากนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปที่หินก้อนนั้น...แต่ก็ถูกดีดกระเด็นออกมา
"ระวังนะพลังเวทมนต์หนาแน่นขนาดนั้น คนธรรมดาฝ่าเข้าไปไม่ได้หรอก" เรนเกลวิ่งเข้าไปรับรูมินที่กระดอนออกมาไว้ได้ทันท่วงที
"บ้าที่สุด หนทางอยู่ตรงหน้าแล้วแท้ๆแต่กลับทำอะไรไม่ได้" หลอดรู้สึกเจ็บใจยิ่งนัก
วู้มมม~แต่แล้วหินในมือของเรนเกลก็เปล่งแสงขึ้นทำปฎิกริยากับหินที่อยู่ใจกลางหมอกเวทมนต์ เมื่อหินทั้งสองเปล่งแสงตราไร้ประมาณบนหน้าผากของหลอด ริโอวก็ปรากฎขึ้นมา จากนั้นหินกลางหมอกมนต์ก็แผ่บรรยากาศประหลาดออกมาปกคลุมทั้งสามเอาไว้....
"เหวอนี่มันอะไรกัน!!" รูมินตกใจกับปรากฎการ์ณเหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้นรอบตัวเอง นี่เป็นการข้ามมิติครั้งแรกของเธอ
"หินก้อนนี้ก็คือตัวตนที่แท้จริงของรอยแยกมิติสินะ" แต่กับหลอดที่เคยไปต่างมิติมาหลายหนแล้วจึงไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดสำหรับตน แล้วก็เดินไปคว้าเอาหินที่ลอยอยู่นั้นมาพินิจพิจรณา
- คุ้นเหลือเกิน คุ้นมากนี่มันอะไรกันหินพวกนี้เรารู้สึกคุ้นเคยกับมันอย่างบอกไม่ถูก!!
ได้รับ : [หิน???? 1 ea]
"พวกเรากำลังอยู่ใน[ห้วงมิติชั้นสูง - Alternate Dimension]นี่แหละการย้ายมิติ!!!" เรนเกลที่ตั้งใจเรียนวิชาโครโน่ครอสจนได้เกรดAตอนอยู่ในการ์เด้น ดูเหมือนจะยังประคองสติไว้ได้ ถ้าเป็นเรื่องที่อยู่ในตำราและประสบการ์ณของตนเขาไม่เคยหวั่นไหว!
ผ่านไปประมาณสามนาที บรรยากาศที่ชวนน่าสะอิดสะเอียนก็หายไป แล้วทั้งสามคนก็ยืนอยู่บนดินแดนที่ผิดแผกไปจากเดิม พื้นดินที่ดูแข็งกระด้างเป็นหลุมและบ่อ ต้นไม้และวัตถุโดยรอบที่ดูแปลกตาเหมือนโพลีกอนคุณภาพต่ำของเกมเกาหลี ท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยความมืดมีเพียงแสงสีเหลืองนวลเหมือนแสงจันทร์ส่องสว่างให้กับดินแดนแห่งนี้....ที่นี่ก็คือ[ลูน่า]หรือดวงจันทร์นั่นเอง!!
--FLOW 06:25, 11 มกราคม 2009 (ICT)
ทั้งสามคนออกเดินสำรวจโลกใหม่ที่พวกตนไม่เคยพบเห็นมาก่อน....
"ตอนนี้พวกเราอยู่ตรงส่วนไหนของลูน่าล่ะเนี่ย!!! แล้วพวกเราจะไปพบแม่มดแห่งดวงจันทร์ได้ที่ไหนฟระ!!" หลอดเดินมายี่สิบกิโลจนหมดแรงข้าวต้ม ขนาดกินข้าวหลามในกระบอกแล้วก็ยังไม่มีแรงจะก้าวขาอีกต่อไปแล้ว
"ไม่รุเหมือนกานนิ เราไม่เคยมาดวงจันทร์มีแต่คริสโทกิที่เคยมาเหยียบลูน่าเท่านั้นแหละที่รู้" รูมินเองก็หมดแรงนั่งแผละตามหลอดไปติดๆเหมือนกัน...
"ที่พวกเรายืนอยู่นี่ก็คือป่ามูนไบลน์ยังไงล่ะทุกท่าน!" เสียงของคริสโทกิดังแว่วมาจากใต้ดิน แล้วคริสโทกิก็โผล่ขึ้นมาจากหลุมข้างๆเรนเกล "สวัสดีอีกครั้งทุกท่าน"
"เหวอคริสโทกินายตายไปแล้วไม่ใช่เร้อออออออ" เรนเกลถึงกับหลุดเก๊กเพราะกลัวผีเป็นที่สุด
"ฮ่าๆ ไม่ต้องกลัวข้าไม่ใช่ผีแต่ข้าคืนชีพขึ้นมาต่างหาก ตอนตกนรกไปเจอโคเอ็นม่าข้าก็ซุยไปว่าเป็นพวกยูซึเกะจะไปปราบเซ็นซุยมันก็เลยให้ข้าฟื้นขึ้นมานี่ไง" คริสโทกิตอบด้วยความภาคภูมิใจในสกิลการซุยของตนเองยิ่งนักซุยได้กระทั่งความตาย
"แล้วนายข้ามมิติมาถึงที่นี่ได้ยังไงกันนิ"
"อ๋อ นี่เป็นความสามารถพิเศษเฉพาะตัวของข้าน่ะ ข้าสามารถไปโผล่ที่หลุมอะไรก็ได้ด้วยอบิลิตี้Trap Hole Masterไงล่ะวะฮะฮะฮ่า"
จากนั้นด้วยการนำทางของคริสโทกิทุกคนก็เดินทางมาถึงเกทออฟอัลเคอร์สถานที่อยู่ของแม่มดแห่งดวงจันทร์
"บ้านหลังนั้นแหละที่[แม่มดแห่งดวงจันทร์]อาศัยอยู่" คริสชี้ไปที่บ้านหลังนึงรูปร่างเหมือนบ้านขนมปังในนิทาน แต่บ้านแหว่งไปค่อนหลังเหมือนถูกเฮเซลกับเกรเทลยี่สิบคนแด๊กเข้าไป
"ก๊อกๆๆ ฮัลโหล! มีคนจะมาปรึกษาปัญหาชีวิต เปิดปั๊กกะตูให้เข้าไปหน่อยซิ" คริสโทกิเคาะประตูแล้วปั๊กกะตูเข้าไปพบสาวน้อยร่างท้วมกำลังสวาปามเค้กอยู่อย่างเอร็ดอร่อย....
