Hugo 2
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
เริ่มต้น เราจะอยู่แผนที่โลก ให้เราเดินไปที่หมู่บ้านเป็ด (Duck Village) โดยผ่าน Plain of Amur-North ไป เมื่อเข้ามาถึงหมู่บ้านเป็ด จนเจอเหตุการณ์ที่เร็ตและไวลเดอร์ วิ่งเข้าหาขอช่วยเหลือจากพวกฮิวโก้
|
จ่าโจ : ข้าไม่ได้กลับมาที่นี่เสียนานเลยแฮะ ไวลเดอร์ : จ่า! จ่า! มาได้จังหวะพอดีเลย! พวกเราต้องการความช่วยเหลือของจ่านะครับ! เร็ต : ไม่มีอะไรที่ทำให้เธอสงบลงได้เลย! พวกเราหมดหนทางแล้ว พวกเราต้องการคุณนะ จ่า! ฮิวโก้ : ? จ่าโจ : ข้าพึ่งจะมาถึง งานก็เข้าทันทีเลยแฮะ ไวลเดอร์ : ได้โปรด! คุณเป็นความหวังสูงสุดของพวกเรา ไม่มีเวลามามัวโอ้เอ้แล้ว รีบมาเร็วเข้าเถอะครับ! แล้วเป็ดทั้งสองตัว ก็วิ่งเข้าหมู่บ้านไป |
จากไปให้ไปบริเวณหน้าร้านรูน จะเจอกับเหตุการณ์ที่ลิลลี่ เพนดรากอน กำลังไล่ถามพวกเป็ดเพื่อเอาข้อมูลที่เธอต้องการ
|
ลิลลี่ : ฉันจะถามอีกครั้งนะ แล้วก็อย่าให้ฉันต้องถามอีก! เจ้าเฟลมแชมเปี้ยนนั่นอยู่ที่ไหน? พวกแกสักตัว ใครจะตอบฉันได้บ้าง?! เป็ด : พวกเราจะไปรู้ได้อย่างไรล่ะ? ลิลลี่ : พวกแกต้องรู้อะไรบ้างแน่ คงมีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้พวกแกปฏิเสธที่จะพูดออกมา ทำไมพวกแกถึงได้ทำแบบนี้? เป็ด : พวกเราบอกสิ่งที่พวกเราไม่รู้ ไม่ได้หรอกนะ! ลิลลี่ : พวกแกเพียงแค่ ไม่อยากให้ความร่วมมือ งั้นสินะ? ไวล์เดอร์ และเร็ต ต่างก็หน่ายกับพฤติกรรมของลิลลี่ ซึ่งพวกฮิวโก้ก็ได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดแล้ว ฮิวโก้ : เฟลมแชมเปี้ยนคือใครงั้นเหรอ? คุณรู้บ้างไหมครับ จ่า? จ่าโจ : ฮึ่ม! สิ่งที่พวกเขาไม่ได้สอนเด็กสมัยนี้ไงล่ะ! ลิลลี่ : ดูนั่นสิ เขาไม่ใช่เป็ดนี่ ขอบคุณพระเจ้า แล้วลิลลี่จะเดินเข้ามาหาเรา โดยบอกให้เป็ดที่อยู่รอบ ๆ เธอถอยออกไป ลิลลี่ : ถอยไปซะ ฉันล่ะเอียนกับพวกคนโง่แบบพวกแกแล้ว! แล้วเป็ดทั้งหลายก็ยอมรีบทางให้ แล้วลิลลี่ก็วิ่งมาหาพวกฮิวโก้ ลิลลี่ : ฉันคิดว่าที่นี่จะมีเพียงแค่เป็ดอยู่เสียอีก ฉันดีใจจังที่ฉันคิดผิด คุณคือ? |
แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. ใครกำลังถามอยู่ล่ะ?
|
ฮิวโก้ : ใครกำลังถามอยู่ล่ะ? บอกพวกเรามาสิว่าเธอเป็นใคร! ลิลลี่ : ฉันน่ะเหรอ? ฉันคือ ลิลลี่ เพนดรากอน ลูกสาวของกุสตาฟ ประธานาธิบดีแห่งสหพันธ์รัฐทินโท ตอนนี้ ตาแกแล้ว ชื่อของแกน่ะ? |
2. ฮิวโก้ ผมมาจากเผ่าคาราย่าครับ
3. ผมไม่บอกหรอก
|
ฮิวโก้ : ผมไม่บอกหรอก ลิลลี่ : เอาน่า บอกฉันมาเถอะ พูดสิ! ฉันจะถามอีกครั้งนะ เธอเป็นใคร? แล้วจะวนไปคำถามเดิม |
ไม่ว่าจะตอบข้อไหน สุดท้าย ก็จะกลับมาจบที่ข้อสองอยู่ดี
|
ฮิวโก้ : ผมคือฮิวโก้ ลูกชายของท่านลูเซีย หัวหน้าแห่งเผ่าคาราย่า ลิลลี่ : เผ่าคาราย่าเหรอ? ไม่เห็นจะเคยได้ยินเลย ฮิวโก้ : ....... ลิลลี่ : ยังไงก็ตาม ฮิวโก้ ฉันมีคำถามจะถามเธอนะ บอกฉันมาในสิ่งที่เธอรู้เกี่ยวกับ... ทันใดนั้น รี๊ด ลูกน้องของลิลลี่ก็ตะโกนขึ้นมา รี๊ด : คุณหนูครับ! พวกเรามีที่พักแล้วครับ! ลิลลี่ : พึ่งจะมาได้เอาตอนที่ฉันจะไปอีกที่แล้วเนี่ยนะ... แล้วรี๊ด กับซามุส จะวิ่งเข้ามา ริ๊ด : คะ คุณหนู... ขอบคุณที่...อดทนรอนะครับ ข้าวของของท่านอยู่ในห้องของท่านแล้ว ซามุส : ยังไงซะ คุณหนู ตัวท่านอาจจะไม่เหมาะกับขนาดเตียงหรือว่าอยากจะลองอยู่ใกล้น้ำดูล่ะ ทางเลือกของเรามันมีจำกัดที่นี่นะครับ ลิลลี่ : ...... ริ๊ด & ซามุส : ? ลิลลี่ : พวกแกคิดว่าผมขอมากเกินไปใช่ไหม? ฉันต้องเตือนพวกแกว่าพวกแกต้องถามฉันว่าต้องการอะไรและฉันก็ต้องตอบคำถามนั้น? งั้นใช่ไหม? ริ๊ด & ซามุส : ...... ลิลลี่ : พวกแกทั้งสองคน! เอาเถอะ ไปดูหน่อยก็ได้ ไปทางไหนล่ะ? ทางนี้? อ่า ทางนี้สินะ ริ๊ด : คุณหนู รอด้วย! จ่าโจ : นั่นมัน ใครหรือตัวอะไรกันแน่เนี่ย? ฮิวโก้ : ...... |
จากนั้น ให้เราไปที่โรงแรม แล้วจะเหตุการณ์ที่ลิลลี่วีดต่อ
|
ลิลลี่ : ไม่มีอะไรที่มันดีกว่านี้แล้วเหรอไงกัน? ห้องนี้ มันไม่มีชีวิตชีวาเอาเสียเลยนะ ริ๊ด : โปรดเข้าใจเถอะนะครับ คุณหนู ซามุส : ได้โปรด! จ่าโจ : เธอยังยุ่งอยู่กับการบ่นอยู่อีกเหรอเนี่ย? ลิลลี่ : นายนั่นเอง มีอะไรล่ะ? อ้อ นายต้องการคุยเรื่องของเราให้จบเรื่องงั้นสินะ |
แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. ตกลง...
2. ไม่หรอก ไม่ใช่แบบนั้น
|
ฮิวโก้ : ไม่หรอก ไม่ใช่แบบนั้น ลิลลี่ : อย่างงั้นหรอกเเหรอ อะไรจะโน้มน้าวเธอได้นะ... ฮิวโก้ : ..... |
ยังไงซะ เราก็ต้องตอบข้อแรก เพื่อให้เนื้อเรื่องดำเนินต่อ
|
ฮิวโก้ : ตกลง... ลิลลี่ : เอาล่ะ พวกเราพูดกันตรงนี้แล้วกันนะ จะได้เป็นการส่วนตัวกันหน่อย จ่าโจ : ข้างนอกนั่น เธอจะเป็นตัวน่าเป็นห่วงที่จะพูด... ลิลลี่ : แกพูดอะไรเกี่ยวกับตัวฉันมิทราบ? จ่าโจ : ...... แล้วฉากจะตัดมาที่พวกเรามาคุยกันต่อที่ด้านหลังของโรงแรม ลิลลี่ : ทำไม พวกเราต้องมาอยู่ที่ประตูหลังโรงแรมด้วยล่ะ? ริ๊ด : คุณหนูครับ อาคารหลังนี้ไม่ใช่ที่พักของเรานะครับ ของพวกเราน่ะ อยู่ไกลออกไปอีกหน่อย...หรือจะไม่ยอมรับงั้นเหรอครับ? ลิลลี่ : ไกลขนาดไหนล่ะ? ไกลเท่ากับค่ายคนรับใช้หรือเปล่า? พวกแกนึกยังไงถึงได้คิดว่าฉันจะชอบที่พักแบบนั้นน่ะ! แล้วพวกเราทั้งหมด ก็จะเดินไปที่ห้องพักด้านหลังโรงแรม เพื่อคุยเรื่องที่ค้างไว้กันต่อ |
to be continued
