Chris 2
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
Vinay del Zexen
ฉากจะเริ่มต้นที่ในบ้านพักของตระกูลไลท์เฟลวโลว์ ที่ซึ่งคริสกำลังจะออกไปตามคำสั่งของพวกคณะลูกขุน
|
คริส : ฝากจัดการเรื่องทางนี้ ในระหว่างที่ฉันไม่อยู่ด้วยนะ พ่อบ้าน : แน่นอนครับ คุณหนูคริส คริส : ฉันขอโทษด้วยนะ ที่ไม่ได้อยู่ที่นี้นานเท่าไรเลย พ่อบ้าน : อย่ากังวลไปเลยครับ พ่อของท่านก็เป็นแบบนี้เช่นกัน กระผมชินแล้วล่ะ ท่านงานยุ่งนี่นะ คริส : ท่านพ่อของฉันน่ะ... |
แล้วเราจะมาอยู่หน้าบ้าน จากน้ำพุ หน้าอาคารรัฐสภา เดินลงมาจนเกือบจะไปที่โซนร้านค้า เดินมาทางซ้ายหน่อย จะเจอกลุ่มของพวกเมลวิน เข้าไปใกล้ ๆ จะเกิดเหตุการณ์
|
อลาลิส : ...ฉันต้องไปแล้วล่ะ พ่อของฉันกำลังรออยู่ เอลิล็อต : ผมจะไม่มีวันลืมเธอเลย อลาลิส! ฉันสัญญา! อลาลิส : เธอแน่ใจเหรอ? เธอน่ะ ขี้ลืมจะตาย รู้ตัวเปล่า เอลิล็อต : ไม่มีทาง! เธอแน่ใจได้เลย อลาลิส : ขอบใจนะ เอลิล็อต : นายก็ต้องพูดลาก่อนด้วยนะ เมลวิน เมลวิน : ...... อลาลิส : เมลวิน... เมลวิน : อลาลิส... คือฉันอยากจะพูดว่าอัศวินแห่งเซนต์โลอาจะคงอยู่ตราบเท่าที่เรายังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นเธอจะ... อลาลิส : ฉันจะอะไรเหรอ? เมลวิน : ...... ฉันจะมอบภารกิจให้เธอนะ อลานิส ในฐานะที่เป็นอัศวินลำดับที่สอง และเป็นสตรีสีเงินแห่งอัศวินเซนต์โลอา เธอจะต้องร่วมเดินทางไปกับพ่อของเธอวันนี้ แต่ยังไงซะ เธอจะต้องสัญญานะว่า เธอจะกลับมาหาพวกเราสักวันหนึ่ง ตกลงนะ? อลาลิส : ....ตกลง! พวกเราจะต้องได้พบกันอีกแน่ ฉันรู้ เอลิล็อต : ใช่แล้ว! ตอนนี้เป็นเวลาที่พวกเราต้องทำเรื่องของพวกเรา ใครจะรู้ว่าเมื่อไร่ที่พวกเราจะได้ทำแบบนี้อีก? เมลวิน : หมายความไง? เรื่องของพวกเรา อลาลิส : จะทำเรื่องแบบนั้นตอนนี้ล่ะเหรอ? ครั้งก่อน เธออายที่ทำแบบนี้นี่ เอลิล็อต : ผมพร้อมแล้วล่ะ! ทำกันเถอะ! เมลวิน : ตกลง พวกนายพร้อมนะ? แล้วทั้งสามคน ก็โพสท่าประจำกลุ่มแห่งอัศวินเซนต์โลอา แต่ตรงนี้คนทำขี้เกียจแปล เพราะรู้สึกว่ามันจะไม่ซึ้ง เพราะเจ้าท่าโพสเนี่ยล่ะ เอลิล็อต : พวกเราทำมันได้แล้ว! เมลวิน : ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ดีมากเลย เอลิล็อต! นายทำมันได้ตลอดโดยไม่สะดุดเลยนะ ครั้งนี้! อลาลิส : มันต้องได้แบบนี้ตลอดทุกครั้งนะ ฝึกฝนเข้าไว้ เอลิล็อต จนกว่าพวกเราจะได้พบกันอีก... เอลิล็อต : OK! อลาลิส : เอาล่ะ ได้เวลาต้องลาแล้วล่ะ แล้วอลาลิส จะค่อย ๆ เดินออกไป แล้วเมลวินและเอลิล็อต จะตะโกนไล่หลังอลาลิสไป เมลวิน : แล้วเจอกันใหม่นะ อลาลิส! เอลิล็อต : อย่าลืมพวกเรานะ! ซึ่งทุกอย่าง ก็อยู่ในสายตาของคริสทั้งหมด เธอได้แต่อมยิ้ม และนึกถึงคนที่เธอรู้จัก คริส : อิอิ นักดาบแห่งเปลวเพลิง ต้องหมายถึงโบรุสแน่ ๆ เลย ส่วนนักดาบแห่งพายุ คงหมายถึงเพอซิวัล หวังว่าเลโอคงจะไม่โกรธเกี่ยวกับเรื่องนี้นะ |
จากนั้น ให้แวะไปที่ร้านแลกเปลี่ยนสินค้า ซื้อไอเท็มที่ชื่อว่า "Grape C" มาเก็บไว้ แล้วก็ไปที่ประตูเมืองจะพบพวกบอรุสกับหลุยส์ที่กำลังรออยู่
|
หลุยส์ : อรุณสวัสดิ์ครับ ท่านคริส พวกเราจะไปกันเลยไหมครับ? บอรุส : ทำไม นานนักล่ะครับ? หรือว่าไปแวะที่ไหนก่อนรึเปล่า? คริส : ฉันไปเห็นบอรุสและเพอซิวัลในอนาคตน่ะสิ บอรุส : ผมกับเพอซิวัลในอนาคตงั้นเหรอ? ท่านคริส หมายความว่ายังไงน่ะ? หลุยส์ : ก็ไม่รู้เหมือนกันครับ คริส : อย่าไปใส่ใจเลย ก็แค่ฝันกลางวันน่ะ เร็วเข้าเถอะ พวกเราต้องรีบกลับไป! บอรุส : เข้าใจแล้วครับ หัวหน้า |
Borus has joined
Louis has joined
พบบทสนทนาแล้ว ก็ให้เราออกจากเมือง แล้วจะมีแผนที่ใหม่ขึ้นมา คือ Yaza Plain กับ Lake Castle ซึ่งตอนนี้ ควรไปที่ Lake Castle กันก่อน เพราะจะมีผลทำให้เราสามารถชักชวนเพื่อน ๆ ได้ โดยการจะไปนั้น เราต้องผ่าน Zexen Forest กับ Yaza Plain ไป มีศัตรูที่ต้องระวัง ก็คือ Dark Hare ที่สามารถใช้รูนสายฟ้า และสร้างความเสียหายได้หนักหน่วง (ราว ๆ 100+) ใน Yaza Plain เมื่อเข้ามาแล้ว จะมีทางให้ไปทางซ้าย และด้านบน ให้ไปทางซ้าย จะออกมาที่อีกพื้นที่หนึ่ง ให้เดินไปอีกฟาก ก็จะไปถึง Lake Castle ได้
=Lake Castle
เมื่อเข้ามา เราจะพบเหตุการณ์ที่คริสคิดว่าตัวเองมาผิดทาง จึงลงจากม้า แล้วถามทางจากคนที่อยู่ตรงหน้าเธอ
|
คริส : ขอโทษนะค่ะ คือว่าพวกเราเลี้ยวมาผิดทาง พวกเราอยู่ที่ไหนงั้นเหรอ? เซซิล : ท่านอยู่ในที่ ๆ ท่านจะได้การต้อนรับคะ! ท่านต้องมาที่นี้ เพราะท่านได้ยินเกี่ยวกับเรื่องธุรกิจของพวกเรา อืม ท่านเป็นหนึ่งในอัศวินเซกเซ็น? อ่า~~! ใช่แล้ว! ท่านก็คือ ท่านคริส!! คริส : ฉันเองหล่ะ แต่เธอยังไม่ได้บอกฉันเรื่องที่นี้คือที่ไหนเลยนะ แต่เหมือนเซซิลจะไม่ได้ฟังคำถามของคริสให้ดี เธอได้แต่ค่อย ๆ ถอยไป เซซิล : เออ คือว่า โปรดรอสักครู่ก่อนนะคะ! ฉะ ฉันจะไปตามท่านโธมัสมาเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ! เซซิลก็รีบไปตามท่านโธมัสในปราสาท ปล่อยให้คริสยืนงงอยู่ตรงนั้น คริส : อ่า ตกลง แต่พวกเธอเรียกที่นี้ว่าอะไรล่ะ? แล้วฉากจะตัดไปที่คริสจะเข้าไปในห้องที่เตรียมไว้รับรอง กับพวกโธมัสที่ดูจะเคร่งเครียดเกี่ยวกับเรื่องที่คริสมาที่นี้ เซบาสเตียน : พวกเราจะทำอย่างไรกันดีครับ ท่านโธมัส? หัวหน้าของอัศวินเซกเซ็นมาถึงที่นี้ด้วยตัวเธอเองเลย พวกเราจะรอดไปจากสถานการณ์นี้ได้ยังไงกัน? เซซิล : ฉันเดาว่าพวกเขาคงมาตรวจสอบเกี่ยวกับเรื่องนี้ นั่นต้องเป็นอัศวินเซกเซ็นของพวกเราสำหรับท่านแน่คะ โธมัส : ผมไม่กลัวหรอก เดี๋ยวผมจะไปอธิบายเรื่องนี้เองแล้วกันนะ แล้วพวกโธมัสจะเดินไปหาคริส โธมัส : ยินดี เออ คือว่า ยินดีต้อนรับสู่ปราสาทบูเดฮัคของพวกเราครับ คริส : ที่แท้ ที่นี้ก็คือปราสาทบูเดฮัค ช่างน่าแปลกใจจริงที่มีอะไรที่เกี่ยวกับเซกเซ็นมาอยู่ในกลาสแลนด์ด้วย! โธมัส : เออ คือ ใช่ครับ... เซซิล : อะแฮ่ม ท่านโธมัส... โธมัส : อืม นั่นสินะ...คำอธิบาย... ดินแดนแห่งนี้ถูกจัดให้เป็นดินแดนของกลาสแลนด์และเซกเซ็นร่วมกัน ภายใต้ข้อตกลงเก่าน่ะครับ คริส : ดินแดนปกครองร่วมกันงั้นเหรอ? อืม ฉันไม่เห็นจะเคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนั้นมาก่อนเลย โธมัส : เออ มันก็... เซซิล : พูดต่อสิคะ ท่านโธมัส! โธมัส : พวกเราต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้อยู่รอด โปรดพยายามเข้าใจด้วยนะครับ พวกเราไม่มีทางเลือก เสบียงของที่นี้กำลังจะหมด ทางเดียวที่เป็นไปได้ที่พวกเราจะมีรายได้ขึ้นมา ก็คือ อนุญาตให้เหล่านักธุรกิจเข้ามาเช่าพื้นที่ของพวกเรา และเปิดร้านค้า และก็เพราะว่าที่นี้ เป็นดินแดนปกครองร่วมกัน กฎหมายของเซกเซ็นสามารถใช้กับที่นี้ได้เพียงครึ่งเดียว พวกเรามีเอกสารของข้อตกลงนั่นด้วย! โปรดเข้าใจด้วยนะครับ! คริส : ....? เธอพูดถึงเรื่องอะไรงั้นเหรอ? โธมัส : ห๊า? แล้วฉากจะตัดไป คริส : สิ่งที่เธอกำลังจะพูดก็คือ เธอกำลังปล่อยให้เช่าพื้นที่สำหรับการเปิดธุรกิจที่นี้ทั้งที่ไม่ได้รับการอนุมัติจากทางสภางั้นสินะ โธมัส : ชะ ใช่ครับ เซบาสเตียน : พวกเราไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริง ๆ ท่าน ให้เช่าหรือยอมขาดทุน นั่นคือประเด็นหลักครับ อาจจะดูไร้สาระ พวกเราสัญญาว่าจะเปลี่ยนถ้าท่านยืนกราน และไม่ว่าท่านจะทำอะไร ท่านอย่านำเรื่องนี้ไปบอกให้แก่ทางสภาได้ไหมครับ? คริส : ถ้าท่านถามข้าล่ะก็นะ ทางสภาก็ไม่ได้มีสิทธิ์มาควบคุมการเปิดธุรกิจถึงนี้หรอก พวกนั้นไม่สนใจในเรื่องที่ไม่เป็นอันตรายกับพวกเขาด้วย อีกอย่าง ดินแดนเซกเซ็นแห่งนี้ ก็ตั้งอยู่ใจกลางกลาสแลนด์ ข้าขอแนะนำท่านว่า อย่าพยายามออกตัวไปมากจนเกินไปที่จะไปเป็นการเรียกความสนใจจากทางสภาก็แล้วกัน โธมัส : นี่มันหมายความอย่างที่ผมคิดรึเปล่าครับ? คริส : อัศวินไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่จะให้การอนุมัติได้ แต่พวกเราก็สามารถทำเป็นมองไม่เห็นได้ล่ะนะ อีกอย่าง ทางสภา ก็มีแต่จะสร้างเรื่องยุ่งยากให้ฉัน ฉันไม่เห็นว่ามีความจำเป็นตรงไหนที่จะต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกกับเจ้าพวกนั่น เซซิล : ช่างเป็นสตรีที่งดงามและสูงส่งเหลือเกินคะ พวกเราขอขอบคุณมาก! ฉันมีนามว่าเซซิล เป็นหัวหน้าของหน่วยพิทักษ์ปราสาทแห่งนี้คะ! อย่างที่ท่านปกป้องเซกเซ็น ฉันก็จะปกป้องปราสาทแห่งนี้เช่นกันค่ะ! คริส : ฉันเข้าใจ ที่นี้เป็นปราสาทที่ดีนะ ออกจะดูด่วนสรุปไปสักหน่อย แต่ฉันก็เห็นแล้วล่ะว่าที่แห่งนี้ มันสำคัญกับพวกเธอทุกคนมาก โธมัส : นี่เป็นทุกอย่างที่เราได้รับมา! พวกเราจะพยายามทำให้ทุกอย่างดีขึ้นให้ได้ครับ เซบาสเตียน : ฟู่! เมื้อตะกี้ ผมคิดว่าผมจะต้องจมเหงื่อของตัวเองเสียแล้ว! แล้วฉากจะตัดมาที่ด้านนอกปราสาท ที่พวกโธมัสจะมายืนส่งคริส โธมัส : ผมขอบคุณท่านมากเลยครับ ท่านคริส คริส : ฉันอยากให้เธอช่วยกันปกป้องปราสาทแห่งนี้ ให้ดีนะ โธมัส : แน่นอนครับ! คริส : ด้วยความยินยอมจากเธอ ฉันอาจจะมาเยี่ยมที่แห่งนี้อีกครั้งในอนาคตนะ ฉันรู้สึกชักชอบปราสาทเก่า ๆ หลังนี้และเสียงของธารน้ำที่ไหลเวียนรอบ ๆ แล้วล่ะ และถ้ามีผู้คนในพื้นที่แถวนี้ที่ต้องการจะมาเปิดธุรกิจ ฉันจะบอกพวกเขาเกี่ยวกับที่แห่งนี้ให้แล้วกันนะ โธมัส : พวกเรารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ท่านจะมาเป็นแขกของพวกเรา ไม่ว่าเมื่อไรครับ! เซซิล : ใช่คะ! โปรดมาที่นี้อีกน่ะค่ะ! |
แล้วเราจะกลับมาที่แผนที่โลก แล้วตอนนี้ เราจะสามารถเล่นเนื้อเรื่องของโธมัสได้แล้ว เอาล่ะ สำหรับ ตอนนี้ ก็เตรียมตัวไปปราสาทบราส เพื่อทำเนื้อเรื่องกันต่อเลย
Brass Castle
เมื่อเข้ามาถึงในส่วนตัวเมือง จะมีเหตุการณ์
|
บอรุส : ในที่สุด! ก็ได้เวลาผ่อนคลายกันเสียที อย่างที่คุณบอกไว้ ผมถูกห้ามไม่ให้ดื่มเลย ตอนคืนก่อน คริส : นายน่าจะไปพบกับซาโลเม่ก่อนที่จะทำอะไรตามอำเภอใจนะ เขาไม่ยอมรับเรื่องที่จะไปดื่มก่อนการรบนะ บอรุส : ว่าแล้วเชียว หลุยส์ : ผมจะดูแลเรื่องม้าเองนะครับ บอรุส : ขอบใจ คริส : ขอบคุณเธอมากเลยนะ หลุยส์ บอรุส : พวกเราจะออกไปรบกับพวกเผ่ากิ้งก่ากันต่อเลยรึเปล่า? คริส : มันช่างขัดกับการตัดสินใจที่ดีกว่าของฉันเหลือเกิน... เฮ้อ พวกเราอัศวินมีหน้าที่ของพวกเรา บอรุส : ฟังดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยสบายใจเกี่ยวกับเรื่องนี้เอาซะเลยนะ คริส : ไม่ใช่แบบนั้นหรอก... |
Louis has left
จากนั้น ให้ไปที่ป้อมทหาร ขึ้นไปชั้นสอง เข้าห้องประชุมใหญ่ (ที่มีประตูสองบาน) จะเจอซาโลเม่ และเพอซิวัลรออยู่
|
ซาโลเม่ : อะห๊า! ท่านกลับมาถึงเร็วจัง ข้าไม่คาดคิดเลยว่าท่านจะมาไหวเช่นนี้ เพอซิวัล : ฮั่นแน่ ท่านซาโลเม่ ดูคราวนี้ ท่านจะร้อนใจที่พวกเขากลับมามากกว่าใครเพื่อนเลยนะ ซาโลเม่ : พะ เพอซิวัล เพอซิวัล : ฮ่า ฮ่า ฮ่า การกลับมาแบบเร่งด่วนของท่านคราวนี้ คงหมายความได้อย่างเดียว งานใหม่สินะ คริส : ถูกต้องแล้ว ลีโอกับโรแลนด์ไปอยู่ไหนกันล่ะ? ซาโลเม่ : พวกเขาพึ่งจะออกไปขี่ม้ากันน่ะ เห็นพวกเขาว่าพวกเขาต้องการออกกำลังกันหน่อย บอรุส : ผมคิดว่า "พวกเขา" ในที่นี้ คงหมายถึง "เลโอ" คนเดียวมากกว่าล่ะมั้ง (ฮา) ซาโลเม่ : พวกเขาคงกลับมาตอนมื้อค่ำ ค่อยคุยกันตอนนั้นดีไหมครับ? คริส : เอาแบบนั้นก็ได้ ช่วงนี้ ฉันเอง ก็ยุ่งตลอด ฉันอยากจะพักสักหน่อยเหมือนกัน ซาโลเม่ : ผมจะสั่งให้พวกคนรับใช้เตรียมน้ำอุ่น ๆ ให้ท่าน เชิญท่านผ่อนคลายและทำตัวให้สดชื่นก่อนกินอาหารมื้อค่ำแล้วกันนะ คริส : ฉันจะทำแบบนั้นเลยหละ ขอบใจท่านมากนะ |
Borus has left
ให้ออกมาจากห้องประชุม และเดินมาห้องของคริสที่อยู่ข้าง ๆ (เดินลงมา) เข้าไปแล้ว คุยกับหลุยส์
|
หลุยส์ : ท่านซาโลเม่ สั่งให้ผมเตรียมน้ำอุ่น ๆ ให้ท่าน ท่านคริส อีกสักพักคงจะพร้อม ในระหว่างนั้น ขอให้ท่านเอนหลังและพักผ่อนก่อนนะครับ |
ตรงนี้จะมีคำถามให้เลือก
1. แน่นอน และขอบใจนะ หลุยส์
2. อย่าพึ่งเลย ขอบใจนะ
เลือกตอบข้อแรก
|
คริส : แน่นอน และขอบใจนะ หลุยส์ หลุยส์ : ครับท่าน ท่านต้องเหนื่อยจากการเดินทางแบบนั้นแน่ ๆ รู้อะไรไหมครับ? ท่านซาโลเม่และเพอซิวัล กำลังทำอาหารสำหรับคืนนี้อยู่ด้วยนะ คริส : จริงเหรอ? หลุยส์ : พวกเขาตื่นเต้นเกี่ยวกับเรื่องนี้มากเลยนะครับ คริส : ฉันนึกภาพตอนพวกเขาทำอาหารไม่ออกเลยล่ะ หลุยส์ : ผมก็ด้วย คริส : ฮ่า! มันควรจะไปได้สวยนะ แล้วฉากจะตัดมาหลังจากที่กินมือค่ำกันเสร็จ แล้วมาประชุมกันพร้อมหน้าพร้อมตา เพอซิวัล : ผมหวังว่าพวกท่านคงจะชอบอาหารฝีมือของพวกเรานะ บอรุส : ข้าพอที่จะรู้เรื่องพรสวรรค์ด้านนี้ของเจ้าอยู่บ้างนะ เพอซิวัล แต่ข้าไม่คิดเลยว่าท่านซาโลเม่จะทำอาหารเป็นกับเขาด้วย ซาโลเม่ : ครอบครัวของข้ารู้สึกสนุกเสมอตอนเตรียมอาหารเฟ้ย ลีโอ : มันออกจะขาดรสชาติไปสักหน่อยนะ เพอซิวัล : ถ้าอย่างนั้น ครั้งหน้า ข้าจะทำของท่านเป็นพิเศษ เอาแบบเผ็ด ๆ เลย คิดว่าพอไหมครับ? ลีโอ : เต็มที่เลย ไม่เป็นไรอยู่แล้ว เพอซิวัล : ไว้ข้าจะทำพิเศษสำหรับท่านโดยเฉพาะ คริส : ฉันเพลิดเพลินกับทุกสิ่ง ๆ ที่มาจากอาหารของพวกท่านนะ ฉันขอขอบคุณในการทำงานอย่างหนักของพวกคุณทุกคนนะ เหล่าสุภาพบุรุษ เพอซิวัล : ท่านให้เกียรติพวกเราจริง ๆ ผมพอใจแล้วล่ะที่ท่านชอบมัน หลุยส์ : อิอิ คริส : เอาล่ะ มาคุยกันเรื่องของพวกเรากันได้แล้ว ฉันอยากจะได้ยินความเห็นจากพวกท่านทุกคน พวกเราได้รับคำสั่งใหม่มาจากสภาเซกเซ็น โรแลนด์ : แล้วมันก็คือ? คริส : ให้ไปปราบปรามพวกเผ่ากิ้งก่า โรแลนด์ : ให้ไปยึดถ้ำใหญ่งั้นเหรอ? ไม่ใช่หน้าที่ที่น่าควรดีใจเอาเสียเลย ลีโอ : ข้าไม่ใส่ใจเรื่องที่ต้องไปฉะกับพวกสัตว์เลื้อยคลานหรอก แต่ถ้าจะให้บุกไปจริง ๆ พวกเราจำเป็นต้องเตรียมการอย่างน้อยสองเดือนเชียวนะ คริส : ฉันไม่เห็นเข้าใจเรื่องที่ทางสภาต้องการที่ทำลายพวกนั้นเอาเสียเลย ฉันคิดว่าเรื่องนี้ต้องมีอะไรแน่ อาจจะเป็นการรักษาหน้าและทำตามคำสั่งเบื้องบนมาอีกที เพอซิวัล : มันกำลังจะมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาในเร็ว ๆ นี้ด้วย บางที ผู้สมัครบางคนคงจะใช้เรื่องนี้เพื่อเพิ่มความนิยมให้พวกเขาก็ได้ บอรุส : แล้วพวกเราก็จะได้แก้แค้นเรื่องคราวก่อนด้วย พวกเราก็ต้องรักษาหน้าด้วยเหมือนกันนะ ลีโอ : ข้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง เพอซิวัล : พวกเราไม่ใช่เพียงคนเดียวที่สูญเสียเพื่อนและครอบครัวในสงครามครั้งก่อน หลุยส์ : พวกเราจะแก้แค้นในเรื่องการตายของท่านมิเลี่ยมและท่านแลนด์เซ โรแลนด์ : อืม ซาโลเม่ : ดังนั้น ตกลงว่าพวกเราจะนำพาความกลัวแห่งสหพันธ์รัฐเซกเซ็นและอัศวินเข้าสู่หัวใจของพวกกลาสแลนด์สินะ คริส : ฉันก็คาดว่าจะเป็นเช่นนั้นนะ ใครในที่นี้ต้องการที่จะต่อสู้กับพวกกิ้งก่าในถ้ำของพวกมันบ้าง? โรแลนด์ : ไม่ใช่ข้าแน่ ขอบคุณ เพอซิวัล : ไม่อยากได้คราบของกิ้งก่ามาอยู่บนเกราะของพวกเราบ้าง งั้นเหรอไง? โรแลนด์ : ไม่เอาน่า เพอซิวัล ช่วยปล่อยมุกแบบมนุษย์ให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยเถอะ ข้าไม่เห็นว่ามันจะน่าขำตรงไหนเลย เพอซิวัล : นั่นสินะ โรแลนด์ ความผิดของข้าเอง ซาโลเม่ : การเคลื่อนทัพที่ฉลาดที่สุด คงเป็นเปิดฉากจู่โจมและให้มันจบก่อนที่จะเข้าถึงถ้ำใหญ่ พวกท่านเห็นด้วยหรือเปล่า? บอรุส : เห็นด้วย เพอซิวัล : เช่นกัน โรแลนด์ : คุณได้เสียงโหวตจากผม ลีโอ : ข้าพร้อมสำหรับของจริงแล้ว! ทั้งหมดที่ข้าได้ทำครั้งก่อน ก็มีแค่ไล่ตามเด็กเผ่าคาราย่า ตอนข้าไปถึงสนามรบ ทุกอย่างก็จบไปแล้ว คริส : ตกลงตามนี้ ซาโลเม่ คิดว่าต้องใช้เวลานานเท่าไร กว่าที่พวกเราจะเตรียมพร้อมออกรบกัน? ซาโลเม่ : คงต้องใช้เวลาสักหน่อยครับ คริส : ถ้าอย่างนั้น พวกเราจะออกรบทันทีเมื่อพวกเราพร้อม ไปทำสิ่งที่เยี่ยมที่สุดของพวกเราอย่างที่เป็นพวกเรากัน หลุยส์ : เออ ท่านคริสครับ ท่านลืมอะไรไปบางอย่างรึเปล่าครับ? คริส : อะไรงั้นเหรอ หลุยส์? หลุยส์ : เรื่องที่ท่านได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าของเหล่าอัศวินอย่างเป็นทางการแล้วไงครับ ลีโอ : ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ข้าจะสอนอะไรเจ้าสักอย่างนะ หลุยส์ การแต่งตั้งจากสภาไม่ถือว่าเป็นการแต่งตั้งหัวหน้าหรอก หลุยส์ : ท่านหมายความว่ายังไง? บอรุส : หลุยส์ หัวหน้าน่ะ คือคนที่พวกเรา เหล่าอัศวิน สามารถฝากชีวิตของพวกเราไว้ได้ ไม่มีอะไรมากกว่านั้น และน้อยกว่านั้นหรอก หลุยส์ : อืม แบบนี้นี่เอง ผมเข้าใจแล้วครับ เพอซิวัล : ดี ลีโอ : ตอนนี้ มาดื่มอวยพรให้แก่หัวหน้าของพวกเรากัน ซาโลเม่ : ความคิดไม่เลว มาเริ่มกันเลย หลุยส์ เออ... นมเย็นสักแก้วไหม? หลุยส์ : อ้าว...ไม่ยุติธรรม! เพอซิวัล : ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า... แล้วฉากจะตัดมาตอนเช้า หลุยส์เข้ามาปลุกคริสในสภาพงัวเงีย หลุยส์ : อรุณสวัสดิ์ครับ ท่าน คริส : เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ หลุยส์? หลุยส์ : มันก็แค่ไวน์เมื่อคืนน่ะครับ ท่านคริส คริส : ถือว่าเป็นบทเรียนสำหรับเจ้าแล้วกันนะ เพอซิวัลคงนึกสนุกที่ให้เธอดื่มแน่ ๆ |
แล้วเราจะสามารถบังคับตัวคริสได้อีกครั้ง ให้ไปที่ห้องประชุมใหญ่อีกครั้ง จะพบกับซาโลเม่ แล้วจะมีเหตุการณ์
|
ซาโลเม่ : มีอะไรผิดปกติงั้นเหรอครับ ท่านคริส คริส : ไม่มีอะไรทั้งนั้นหรอก ซาโลเม่ ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้วล่ะ ดังนั้น ฉันเลยจะไปเดินเล่นสักหน่อยนะ ซาโลเม่ : โปรดระวังตัวด้วย แล้วก็ ท่านเตรียมตัวเรียบร้อยสำหรับการต่อสู้หรือยังครับ ท่าน? |
แล้วจะมีคำถามให้เลือกขึ้นมา
1. ยังเลย
2. เอาสิ ฉันพร้อมแล้ว
3. ฉันอยากจะจัดกลุ่มของพวกเราซะหน่อย
ตรงนี้ หากเราเลือกข้อสอง จะเป็นการดำเนินเนื้อเรื่องต่อ แต่ยังไม่แนะนำครับ เพราะช่วงนี้ ถือว่าเป็นช่วงอิสระอีกช่วง ที่เราสามารถออกไปตามหาเพื่อน ๆ คนอื่นได้ ดังนั้น ให้เลือกข้อสาม เพื่อจัดกลุ่ม แล้วเอาอัศวินทุกคนมารวมไว้กับเราก่อน จากนั้น ที่แรกที่เราจะไป ก็คือ North Cavern เพื่อล่าบอส เปิดหีบสมบัติกัน
