Hugo 1
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
สารบัญ |
Karaya Village
ฮิวโก้ และจ่าโจ จะเดินเข้ามาในหน้าหลังหนึ่ง แล้วจะมีเด็กคนหนึ่งวิ่งเข้ามาทักทาย
|
ลูลู่ : ในที่สุดก็กลับมากันนะ! คงออกกันไปไกลกันน่าดูเลยนะ ฮิวโก้ : ดูสิว่าใครมา นายคงจะกินข้าวเย็นกับพวกเราใช่ไหม? ลูลู่ จ่าโจ : ทุกคนหายไปไหนกันน่ะ? จะไม่มีพนักงานต้อนรับมาเชิญไปที่โต๊ะกันเลยเหรอไง? ลูลู่ : ห๊า? ฮิวโก้ : หิวแล้วล่ะสิท่า ใช่ไหม? จ่าโจ ลูเซีย : คุณคงหิวมากสินะ ก็เล่นไปกับฮิวโก้แต่เช้าเลยนี่นะ เอาล่ะ ทั้งลูลู่ และจ่า เชิญตามสบายเลยนะ อาหารพร้อมแล้วล่ะ จ่าโจ : ไว้จะมาขอบคุณทีหลังนะ หลังจากกินอิ่มแล้ว! ลูลู่ : เฮ้! ผมมาถึงก่อนนะ! ทั้งจ่าโจและลูลู่วิ่งออกไปนอกบ้านของลูเซีย หัวหน้าเผ่าคาราย่า และยังเป็นแม่ของฮิวโก้อีกด้วย ฮิวโก้ : เดี๋ยวสิ! รอผมด้วย! ลูเซีย : ฮิวโก้ เดี๋ยวมาพบฉันด้วยนะ หลังจากกินเสร็จแล้วน่ะ ฮิวโก้ : มีอะไรงั้นเหรอฮะ? ลูเซีย : ทำไมลูกไม่ไปกินก่อนล่ะ? ฮิวโก้ : เออ ตกลงครับ แม่ว่าไงผมก็ว่าตาม |
ฮิวโก้ เดินออกมาจากบ้าน และฉากก็ตัดไป ฉากต่อมา ฮิวโก้ จ่าโจ และลูลู่ จะอยู่กันบริเวณกลางหมู่บ้านคาราย่า
|
จ่าโจ : เอิ๊กก แบบนี้สิ ที่ถึงจะเรียกว่าอิ่ม ถ้ากินมากกว่านี้ ข้าคงท้องแตกตายแน่ ๆ ฮิวโก้ : แต่ผมคิดว่าคุณยังคิดหาทางที่จะยัดลงไปเพิ่มอีกนะ ลูลู่ : อิอิอิ จ่าโจ : ข้าคิดว่าลูเซียมีอะไรอยากจะพูดกับเจ้านะ มีอะไรรบกวนใจนางอยู่กันนะ? ฮิวโก้ : ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมยังไม่ได้คุยกับท่านเลย จะว่าไป ไปคุยตอนนี้เลยแล้วกัน จ่าโจ : ไม่แน่นา บางทีนางอาจจะต่อว่านายเรื่องที่ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่นอกบ้านก้ได้นะ ฮิวโก้ : นายต้องการจะพูดว่าอะไรน่ะ? จ่าโจ : แควก แคว่ก แคว่ก อย่ากังวลไป ไม่มีใครเขาเรียกนายว่า เด็กติดแม่ หรอก รีบ ๆ ไปคุยกับนางได้แล้ว ลูลู่ : ตอนที่พวกเรากำลังกินกันอยู่เมื้อกี้น่ะ ผมเห็นลูเซียไปทางบ้านของผมนะ |
ตรงนี้ เราจะสามารถบังคับฮิวโก้ได้อย่างอิสระแล้ว แต่ก่อนที่เราจะไปหาลูเซีย ให้เราเดินไปด้านซ้ายของหมู่บ้าน จะเจอชายคนหนึ่งกำลังนั่งขัดชุดเกราะอยู่ ให้เดินเข้าไปใกล้ ๆ เขาแล้วจะพบเหตุการณ์
|
ฮิวโก้ : ยังยุ่งอยู่กับชุดเกราะนั่นอีกแล้วเหรอ? จิมบ้า จิมบ้า : ดีใจที่ได้เจอนายนะ ฮิวโก้! ต้องบอกไว้ก่อนเลยนะ เกราะอันนี้ผ่านอะไรมามากนัก มันต้องได้รับการดูแลที่เหมาะสม ฮิวโก้ : คุณไม่เคยพูดถึงเลยนะว่า คุณไปได้ชุดเกราะเซกเซ็นมาได้ยังไงกันน่ะ จิมบ้า : ข้าได้มาจาก... คนที่เคยรู้จักกันในอดีตน่ะ ลูลู่ : ยอมแพ้ดีกว่านา ฮิวโก้ เขาไม่เคยแม้แต่จะบอกเรื่องนั้นกับผม ที่เป็นน้องชายของเขาเลยนะ เขาได้แต่พูดว่า มันมาจากทหารที่เขารู้จักเมื่อนานมาแล้ว จิมบ้า : ข้าพูดความจริงนะ ลูลู่ ไว้นายโตพอที่จะเข้าใจทุก ๆ สิ่งแล้ว ข้าจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้นายฟัง ลูลู่ : เชอะ เจ้าเล่ห์จริง! แล้วเมื่อไรล่ะ ที่ผมถึงจะถูกเรียกว่าโตพอที่จะเข้าใจ? จ่าโจ : ก็ต่อเมื่อนายเข้าใจว่านายจะไม่โตไปกว่านี้แล้วไงล่ะ แคว่ก! ลูลู่ : ไม่มีใครเขาถามนายหรอกนะ! ฮิวโก้ : ตกลง คุณไม่ต้องบอกพวกเราหรอก แต่ถ้าคุณต้องการที่จะปกป้องมันจากฟ้าฝน ทำไมถึงปล่อยมันไว้กลางแจ้งแบบนี้ล่ะ? จิมบ้า : พระแม่ธรณีของพวกเราไม่สามารถทนต่อกลิ่นของเหล็กพวกนี้ได้ มันจะทำให้เธอนึกถึงความหลังที่เลวร้าย ฮิวโก้ : เข้าใจล่ะ คิดว่างั้นนะ ลูลู่ : ฮิวโก้ มาคิดในแง่นั้นสิ ทุก ๆ คนก็รู้ดีว่าพี่ใหญ่ของผมน่ะเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน พี่ของผมคนนี้ จิมบ้า เจ๋งอย่าบอกใครอยู่แล้วล่ะ สักพัก ลูซ แม่ของลูลู่จะเดินออกมา ลูซ : มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ? ฮิวโก้ ฉันน่าจะรู้นะเนี่ย ยังตัวเล็กเหมือนเดิมเลยนะ จิมบ้า : เหอะ! เธอก็พูดแบบนั้นตอนได้เห็นเขาตลอดนั่นหละ แน่สิ เขามีสิ่งสำคัญที่ต้องคิดมากกว่าแค่เรื่องอาหารนะ ระหว่างนั้น ลูเซียก็เดินเข้ามาพอดี ลูเซีย : เอาล่ะ ฮิวโก้ พร้อมที่จะคุยเรื่องของเราหรือยัง? ฮิวโก้ : ครับ คุณแม่ มีเรื่องอะไรกันงั้นเหรอฮะ? ลูเซีย : เธอน่าจะรู้เรื่องเกี่ยวกับการตกลงเพื่อสงบศึกกับพวกเซกเซ็นนะ ส่วนต่อไป เป็นงานสำหรับเธอที่จะต้องนำข้อความไปส่งที่วิเนย์ เดล เซกเซ็น การเดินทางเที่ยวนี้ อาจกินเวลาเป็นสัปดาห์เลยนะ |
ตรงนี้ จะมีตัวเลือกปรากฎขึ้น
3. คุณแม่ต้องการจะให้ผมเป็นคนไปงั้นเหรอ?
ให้เลือกคำตอบให้ครบทุกข้อ แล้วจะมีให้เลือกคำตอบอีกครั้ง
หากเลือกตอบข้อสอง ลูเซียก็จะถามคำถามเดิมอยู่นั่นหละ (มัดมือชกชัด ๆ)แต่ถ้าเลือกตอบข้อแรก เหตุการณ์จะดำเนินต่อไป ลูลู่จะถามความเห็นจากเราถึงเรื่องที่จะผ่านเขาไปด้วย และจะมีตัวเลือกอีก
1. ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? ฉันจะรับรองความปลอดภัยของนายเอง
จะตอบข้อไหน ก็พาลูลู่ไปด้วยอยู่ดีนั่นหละ และเราจะได้รับไอเท็ม ! Letter to Zexen จากนั้น ให้เรามาที่บ้านทางขวาสุด (บ้านของฮิวโก้) เมื่อเข้าบ้านจะเกิดเหตุการณ์ขึ้น โดยจ่าโจจะถามฮิวโก้เกี่ยวกับการเตรียมตัวสำหรับการออกเดินทาง และจะมีตัวเลือกขึ้น
เลือกตอบข้อแรก ทั้งสามคนจะเข้าที่พักและเตรียมตัวกัน และจะตัดมาที่ตอนเช้าของวันออกเดินทาง คนทั้งหมู่บ้าน ต่างมายืนรอส่งทั้งสามคน
|
จ่าโจ : เฮ้ ทุกคนมาทำอะไรกันที่นี้เนี่ย พวกเราไปไม่นานหรอกนะ ลูเซีย : พวกเราก็จะช่วยภาวนาให้พวกเธอกลับมาโดยเร็ว และปลอดภัยไปตลอดทางนะ ลูซ : ลูลู่! ยังไม่พร้อมอีกเหรอไง! ลูลู่ : รอก่อนครับ! ผมคิดว่าผมเตรียมของไปเกินน่ะครับ ลูซ : ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่าน่า เธอเตรียมยาไปแล้วใช่ไหม? ลูลู่ : ครับๆ! แม่ทำยังกะพวกเราจะออกไปรบยังไงยังงั้นเลยนะ ลูซ : ฮึ่ม! พวกเราจะรู้ได้ยังไงว่าพวกเซกเซ็นจะทำอะไรบ้าง? พวกนั้น อาจจะดูเป็นมิตรมากกว่าที่พวกเขาเป็นก็ได้นะ ใครจะรู้? ลูลู่ : ครับๆ ผมจะระวังตัว ไม่ต้องกังวลใหมากไปหรอกครับ แค่ไม่ให้กินหรือดื่มของแปลก ๆ มีอะไรอย่างอื่นอีกไหมครับ? ลูซ : อย่าแม้แต่จะถาม! ลูเซีย : ฮิวโก้ ประสบการณ์ของเธอสำหรับการออกไปท่องโลกกว้างน่ะ ไม่สำคัญกับฉันเท่ากับการกลับมาของเธอโดยปลอดภัยนะ ว่าแล้ว ลูเซียก็โอบกอดฮิวโก้ พร้อมให้คำอวยพรแก่ฮิวโก้ ลูเซีย : ขอให้ฮิวโก้ของข้าพเจ้าเดินไปบนทางแห่งพระผู้เป็นเจ้า พร้อมได้รับการปกป้องจากธรณีและจิตวิญญาณแห่งสายลมด้วยเถิด |
จากตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เลือก
หลังจากร่ำลากันเสร็จเรียบร้อย พวกฮิวโก้ จะอยู่หน้าหมู่บ้าน ให้เดินไปตามทางจะพบจิมบาที่ยืนรออยู่ (จะเดินกลับไปเซฟที่ในหมู่บ้านก่อนก็ได้ แต่ตอนเข้า จ่าโจจะแซวฮิวโก้ว่า ลืมข้อความรึเปล่าหรือว่าคิดถึงบ้านแล้ว)
|
จิมบา : ฮิวโก้ ข้ามีอะไรอยากจะขอให้เจ้าช่วยสักหน่อย ฮิวโก้ : ได้สิ มีอะไรงั้นเหรอ? จิมบา จะหยิบเอาเครื่องรางชิ้นหนึ่งออกมา จิมบา : รับนี่ไป แล้วนำไปมอบให้แก่ครอบครัวไลท์เฟลวโลว์ที่อยู่เมืองวิเนย์ เดล เซกเซ็น ฮิวโก้ จะรับเอาไว้ ฮิวโก้ : มันคืออะไรงั้นเหรอ? จิมบา : ทั้งหมดที่ข้าพูดได้ มีเพียงมันเคยเป็นของทหารเซกเซ็นที่กล้าหาญผู้ซึ่งตายไปนานแล้ว เมื่อเจ้ามอบมันให้แก่ครอบครัวของเขา ให้บอกพวกเขาด้วยว่าเขาตายเยี่ยงวีรบุรุษ ฮิวโก้ : วิญญาณแห่งนักรบสินะ... ผมจะรักษามันให้ดีเลยล่ะ จิมบา : ข้าก็เชื่อว่าเจ้าจะทำมันได้เช่นกัน ฮิวโก้ : มันจะต้องถูกส่งถึงมือแน่ครับ และเราจะได้รับไอเท็ม Pentacle มา จิมบา : เมื่อสิ่งนี้ถูกส่งไป ก็เหมือนข้าได้ยกภูเขาออกจากอกแล้ว รีบเข้าเถอะ ขอให้พระผู้เป็นเจ้าคุ้มครองพวกเจ้านะ ฮิวโก้ : ขอบคุณครับ รักษาตัวด้วยนะครับ จิมบา : แล้วก็ ลูลู่ อย่าทำอะไรที่ทำให้แม่ของเจ้าเศร้าใจล่ะ ลูลู่ : ผมไม่เป็นไรหรอก คอยดูแล้วกัน แล้วเจอกันนะครับ พี่ชาย |
และทั้งหมดก็พากันเดินออกจากหมู่บ้านไป...
World Map/ Plain Amur
เมื่อออกมาจากหมู่บ้าน จะเป็นแผนที่โลก ซึ่งตอนนี้ จะมีไม่กี่สถานที่เท่านั้นที่ปรากฎออกมา โดยที่มีปรากฎตอนนี้คือ Karaya Village, Duck Village, Plain Amur, Plain of Amur-North, Brass Castle, Zexen Forest และ Vinay del Zexay จากตรงนี้ จุดมุ่งหมายที่เราต้องไป ก็คือ Vinay del Zexay ให้เราเดินเข้า Plain Amur และทะลุต่อไปยัง Brass Castle
- ในช่วงที่อยู่ Plain Amur หากได้รับไอเท็ม !Screw จากมอนสเตอร์ที่ชื่อว่า Purple Creepers ให้เก็บเอาไว้ เพราะจะสามารถเอาไว้ชวนเพื่อนได้
Brass Castle
เมื่อเราเข้ามา ให้เดินไปทางด้านซ้ายเรื่อย ๆ จะพบกับเหตุการณ์ที่ทั้งหมดต่างพากันยืนมองความยิ่งใหญ่ของปราการแห่งนี้
|
จ่าโจ : ดูนั่นสิ มันสุดยอดจริง ๆ เลยนะ ยังกะภูเขาที่สร้างมาจากหินเลย ลูลู่ : มันดูเหมือนป้อมขนาดใหญ่หรืออะไรทำนองนั้นเลยแฮะ ที่นี้เป็นที่ ๆ พวกหมวกเหล็กอาศัยอยู่งั้นเหรอ? ฮิวโก้ : คงจะเป็นแบบนั้นนั่นแหละ ฟูบา : (ร้องเสียงภาษาของมันนั่นหละ) จ่าโจ : เอาล่ะ หยุดทำตัวเหลวไหลกันได้แล้ว พวกเราไม่ได้อยู่ในกลาสแลนด์กันแล้วนะ ไปกันเถอะ! ทั้งหมดก็พากันเดินเข้าไปในป้อมนั่นเอง |
เมื่อเข้ามาในป้อม ส่วนนี้ จะมีร้านตีอาวุธ, ร้านเกราะ และร้านไอเท็ม เมื่อเดินไปทางซ้ายไปอีก จะเป็นโซนอาคารกลางที่พวกอัศวินเซกเซ็นอยู่กัน และจะพบกับเหตุการณ์
|
ในขณะที่พวกฮิวโก้กำลังเดินผ่านบริเวณนี้ ก็มีทหารคนหนึ่งเดินเข้ามา ทหารเซกเซ็น : เฮ้ย พวกแกตรงนั้นน่ะ หลบ ๆ ไปให้พ้นทางเลย จ่าโจ : มันเกิดอะไรขึ้นแถวนี้งั้นเหรอ? จ่าโจที่หลบเข้าผนังไปแล้ว แต่ทว่าลูลู่ที่กำลังเพลิดเพลินอยู่จนกระทั่งไม่ได้ยินที่ทหารเตือน ก็ถูกชนเข้าให้ ลูลู่ : เฮ้ ระวังหน่อยสิ! ทหารเซกเซ็น : ข้าพูดให้หลบไปแล้วนะ! สักพัก พวกคริสก็เดินเข้ามา จากอีกฝั่งหนึ่งของทางเข้า ซาโลเม่ : ข้าขอเตือนท่านว่าเราหยุดพักยาวไม่ได้หรอกนะ พวกเราต้องรีบออกเดินทางต่อทันที เมื่อได้รับข้อความตอบรับจากพวกกลาสแลนด์ คริส : แม้แต่เวลาพักของเหล่าอัศวินทั้งหกงั้นเหรอ? ซาโลเม่ : ไม่หรอก แต่ข้ารู้ว่าท่านเข้าใจเรื่องที่ว่าภารกิจนี้มันเร่งด่วนแค่ไหนนะ ลูลู่ : มีอะไรกันงั้นเหรอ พวกหมวกเหล็กใช่ไหม? ลูลู่ ออกมาตรงทางเดินเพื่อจะดูว่ามีอะไรกัน พอดีกับที่หลุยส์ เบ๊ประจำกองอัศวินทั้ง 6 (ไม่รวมอยู่ใน 6 คนนะ) เข้ามาชนพอดี คราวนี้ ลูลู่ ก็ต้องล้มไปกับพื้น ฮิวโก้ ก้มลงไปดูอาการ ในขณะที่หลุยส์ก็ขอโทษเรื่องที่เกิดขึ้น คริส : เป็นอะไรรึเปล่า? หนุ่มน้อย โปรดอภัยให้แก่เพื่อนของข้าที่ไปขวางทางเจ้าด้วยนะ ลูลู่ : เออ เอาเถอะ จะไปคาดหวังอะไรจากพวกหมวกเหล็กล่ะ? หลุยส์ : คุณหมายความว่ายังไง "หมวกเหล็ก"? คริส : เสื้อผ้าแบบนั้น พวกเธอคงเป็นเผ่าคารายันสินะ |
แล้วตรงนี้ จะมีให้ตัวเลือกให้เราเลือก
เลือกข้อไหนก็ได้ เหตุการณ์จะคล้าย ๆ กัน ต่างกันแค่คริสจะได้แนะนำตัวรึเปล่าเท่านั้นหละ จากนั้น ก็เดินทางไปด้านซ้ายต่อ จนกระทั่งออกจาก Brass Castle ไปสู่แผนที่โลกอีกครั้ง และเดินไปที่จุด Zexen Forest
World Map/ Zexen Forest
เข้ามาจะพบกับเหตุการณ์
|
จ่าโจ : พวกเราจะต้องมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ดังนั้น มันจะต้องเป็นทางนี้อย่างแน่นอน ลูลู่ : ผมคิดว่าคุณพูดว่าคุณรู้เส้นทางเป็นอย่างดีเสียอีก จ่าโจ : ก็ทำนองนั้นนั่นหละ และข้าก็กำลังบอกแกอยู่ตรงนี้ไงเล่า แม้แต่ขนของหางข้ายังเห็นด้วยเลย ฮิวโก้ : เอาล่ะ ถ้าเราพิสูจน์ไม่ได้ว่ามันผิด พวกเราจะสมมติว่ามันถูกแล้วกัน รีบไปกันต่อเถอะ |
ตรงนี้ ไม่มีอะไรมาก ให้เดินไปทางด้านซ้ายเรื่อย ๆ จนสุดทาง ก็จะออกจากป่าได้เอง แต่ให้ระวังมอนสเตอร์ที่ชื่อ Father Holly ให้ดี ๆ ถ้าเจอ ให้กด หนี อย่างเดียวเลย เพราะด้วยความสามารถตอนนี้ ทำยังไงก็ไม่มีทางชนะ (ยกเว้น AR) ออกจากป่า ก็เข้าสู่ Vinal del Zexay กันเลย
- หากเราไม่ได้เล่นเนื้อเรื่องบทที่ 1 ของเกดโด้มาก่อน ระหว่างทางจะพบเหตุการณ์ที่ได้เจอเฟรดและริโค
|
เฟรด : ริโค! เธอช้าเกินไปแล้วนะ ทุกคนเขาจะออกไปกันเสียก่อนที่พวกเราจะไปถึงกันนะ ริโค : ขะ ขอโทษค่ะ ฟู่! ฉัน...ไม่คิดว่า...ฉันจะไปได้เร็วกว่านี้แล้วนะ เฟรด : พวกเรา อัศวินแห่งแม็กซิมิเลี่ยนกำลังอยู่ในภารกิจที่แสนจะวิกฤตนะ ไฟแห่งสงครามกำลังจะแผดเผาไปทั่วดินแดนแห่งนี้อยู่แล้ว มันเป็นหน้าที่ของพวกเราที่จะต้องรีบตัดไฟเสียแต่ต้นลม ยิ่งเร็วยิ่งดี ริโค : ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ ท่าน เฟรด : ข้าก็หวังเช่นนั้น และให้ขาของเจ้าเข้าใจด้วยแล้วกัน หือม์? เฟรดสังเกตเห็นกลุ่มของฮิวโก้ที่เดินทางผ่านมาพอดี ฮิวโก้ : สวัสดีครับ เฟรด : ตอบมาสิ เจ้าหนู! แกรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับปีศาจที่กำลังมุ่งหน้าไปทางกลาสแลนด์? |
ถึงตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เราเลือก
2. ที่ทางเหนือ ดูเหมือนจะมีเรื่องทำนองนี้อยู่...
ตอบข้อไหนก็ได้ เหตุการณ์ก็เหมือนกันนั่นแหละ ต่างกันแค่ คำพูดเท่านั้น
Vinal del Zexay
เมื่อเราเข้ามา จะพบกับเหตุการณ์
|
จ่าโจ : มันอยู่นั่นไง! อย่างที่ข้าบอกเลย และแกยังจะสงสัยการนำทางของข้าอีกเรอะ! ลูลู่ : จ่า แน่ใจนะว่าไม่ใช่เพราะโชคช่วยน่ะ? จ่าโจ : ไม่แน่นอน แต่ยังไงซะ จริง ๆ แล้ว ข้าก็พึ่งมาที่นี้เป็นครั้งแรกล่ะนะ สำหรับ ตอนนี้ ฟูบา แกจะต้องรออยู่นอกเมือง พยายามซ่อนตัวในป่าเข้าไว้ ฟูบา : Kuuee! ฮิวโก้ : มันจำเป็นงั้นเหรอ? จ่าโจ : เผื่อนายไม่ได้สังเกตนะ พวกเราน่ะดูแปลกมากเลย ที่มีฟูบาอยู่แล้ว พวกเราอยู่ในต่างแดนนะ รู้ไหม? ฮิวโก้ : อะไรนะ? เออ อืม รู้ไหม ผมว่าพวกเขาจะมองมาที่ตัวจ่ามากกว่านะ จ่าโจ : อย่ามาพูดจาเหลวไหวน่า ฟูบา : Kuuee! ฮิวโก้ : เธอจะต้องรออยู่ข้างนอกนี้นะ ฟูบา เธอจะล่าอะไรก้ได้นะ แต่อย่าไปรบกวนอะไรที่เป็นของพวกเซกเซ็น แล้วก็อย่าให้ถูกล่าเสียเองล่ะ ฟูบา : Kuuee! ลูลู่ : แล้วเจอกัน เพื่อนยาก ฟูบา : Kuuee! |
ตอนนี้ ฟูบาจะออกจากกลุ่มของเราไปชั่วคราว จากนั้น ให้เราเข้าไปในตัวเมืองกันเลย เมื่อเข้ามา พวกเราจะได้เห็นความตระการตาของตัวเมืองที่ยิ่งใหญ่ จนกระทั่ง จ่าโจ ยังต้องทึ่งในสิ่งที่ได้เห็น และคนอื่น ๆ ก็เช่นกัน
|
ลูลู่ : นี้มันใหญ่กว่าที่ผมคิดเอาไว้ซะอีกนะเนี่ย ฮิวโก้ : ที่แบบนี้ ทำให้ผมรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลยแฮะ จ่าโจ : ข้าเข้าใจความรู้สึกแบบนั้นดี ชาวเผ่ากลาสแลนด์อยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้า โดยไม่มีกำแพงล้อมรอบนี่นะ ข้าก็อยากรีบกลับไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ |
หลังจากจบเหตุการณ์พูดคุยกันแล้ว ให้เดินมาทางด้านซ้าย จนออกจากโซนแรกในเมือง เมื่อถึงโซนถัดมา ให้เข้าบ้านหลังที่อยู่ทางซ้าย ซึ่งเป็นบ้านของตระกูลไลท์เฟลวโลว์ เมื่อเข้ามาจะพบเหตุการณ์
|
ฮิวโก้ : หวังว่าคงไม่ต้องรอนานนะ ฮิวโก้รำพึงอยู่หน้าบ้านคนเดียว ก่อนจะเดินไปในตัวบ้าน และก็มีพ่อบ้านออกมาต้อนรับ และฮิวโก้ก็เล่าเรื่องราวที่ตัวเองมาให้ฟัง พ่อบ้าน : นั่นคือเหตุผลที่ท่านมาที่นี้สินะ ฮิวโก้ : ใช่แล้วครับ นี่สำหรับพวกเขานะ ฮิวโก้ ยื่นเครื่องรางห้าแฉกให้แก่พ่อบ้าน พ่อบ้าน : สิ่งนี้ มันเป็นทรัพย์สมบัติของตระกูลไลท์เฟลวโลว์อย่างแน่นอน ท่านไปได้มันมาจากไหนกัน? ฮิวโก้ : จิมบาเป็นคนเก็บเอาไว้มาหลายปีแล้วล่ะ เขาเป็นลูกชายของลูซแห่งเผ่าคาราย่า พ่อบ้าน : จากท่านจิมบา อย่างนั้นสินะ ฮิวโก้ : มีอะไรงั้นเหรอครับ? พ่อบ้าน : เออ ไม่หรอกครับ พวกเราไม่รู้จะขอบคุณพวกท่านยังไงดีที่อุตส่าห์นำสิ่งนี้มามอบให้ถึงที่นี้ อยากให้คุณหนูได้มารับของสิ่งนี้ด้วยตัวเองจริง ๆ You present !Pentacle ฮิวโก้ : ถ้าอย่างงั้น ก็รักษาตัวนะครับ พ่อบ้าน : ก่อนที่ท่านจะออกไป ท่านอยากได้รางวัลอะไรสำหรับการช่วยนำของมาให้รึเปล่าครับ? ฮิวโก้ : รางวัลงั้นเหรอ? อืม |
ถึงตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เราเลือกขึ้น
1. ไม่จำเป็นหรอก มันเป็นธุระให้จิมบาเท่านั้นหละ
3. เงิน
จะเลือกข้อไหนก็ได้ จากนั้น เราจะออกจากบ้านของตระกูลไลท์เฟลวโลว์ และก็เข้าสู่ภารกิจหลักของการเดินทางครั้งนี้ซะที ให้พวกเราเดินมาที่บริเวณกลางเมือง จะพบตึกรัฐสภา ที่มีน้ำพุตั้งอยู่ตรงหน้าอาคาร เมื่อเราเดินเข้าไปใกล้ จะตัดสู่เหตุการณ์
|
จ่าโจ : คงจะเป็นที่นี้สินะ ฮิวโก้ : ลองถามใครกันดูเถอะ ลูลู่ : ลองเจ้าหมวกเหล็กที่อยู่ตรงหน้าประตูนั่นดูไหมล่ะ? |
ให้เราเดินเข้าไปคุยกับทหารที่เฝ้าประตู จะตัดเข้าสู่เหตุการณ์
|
ฮิวโก้ : ขออภัยที่รบกวนนะครับ ท่าน ผมมาที่นี้เพื่อพบกับหัวหน้าสภาแห่งเซกเซ็น คนเฝ้าประตู : ...... ฮิวโก้ : คุณไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมพูดงั้นเหรอ? ลูลู่ : คนแถวนี้ ก็พูดภาษาเรากันทั้งนั้นนะ คนเฝ้าประตู : ...... ฮิวโก้ : พูดอะไรบ้างสิ! คนเฝ้าประตู : ...... ลูลู่ : อย่าไปสนหมอนี่เลย พวกเราเข้าไป และจัดการเรื่องนี้เองกันเถอะ ในขณะที่ลูลู่จะเดินเข้าไป ทหารคนเฝ้าประตู ก็เดินเข้ามาขวางทางเข้าเอาไว้ ลูลู่ : เฮ้ย! คนเฝ้าประตู : ...... จ่าโจ : มันน่าจะมีวิธีการพูดที่ดีกว่านี้สิน่า จ่าโจจะเดินเข้าไปพูดกับทหารคนเฝ้าประตูด้วยตัวเอง จ่าโจ : อะแฮ่ม เด็กหนุ่มคนนี้ เดินทางมาในฐานะผู้ส่งสาส์นจากดินแดนกลาสแลนด์ โดยลูเซีย หัวหน้าเผ่าคาราย่า เพื่อส่งสาส์นสำคัญฉบับนี้ให้แก่สภาเซกเซ็น พวกเราจึงจำเป็นต้องขอเข้าไป คนเฝ้าประตู : คุณมีหลักฐานอะไรมายืนยันว่าเขาเป็นผู้ส่งสาส์นล่ะ? จ่าโจ : คุณถามหาหลักฐานสินะ! คนนี้คือ ฮิวโก้ ลูกชายเพียงคนเดียวของหัวหน้าเผ่าคาราย่า เขานี่หละ หลักฐาน! ลูลู่ : และผมก็เป็นลูกชายของลูซ ขาของผมเร็วเท่า ๆ กับฮิวโก้เลยนะ คนเฝ้าประตู : ถ้าอย่างงั้น คุณเข้าไปได้ คนเฝ้าประตู จะเดินเข้าประตูไป ลูลู่ : จ่าโจ คุณทำสำเร็จ เห็นสีหน้าของหมอนั่นไหม? สอนวิธีการพูดแบบนั้นให้เราบ้างสิ จ่าโจ : เจ้านั่น จัดการไม่ได้ยากไปกว่าพวกเผ่ากิ้งก่าหรอก แค่อดทนนิดหน่อย และก็พยายามสุภาพให้ตลอด ฮิวโก้ : อย่างที่คุณพูดจริง ๆ จ่าโจ : ตอนนี้ มาทำสิ่งที่ทำให้พวกเรามาที่นี้กันเถอะ ทั้งหมดจะเดินเข้าไปในอาคาร และฉากจะตัดออกไป เมื่อกลับมา จะพบว่าพวกเรากลับมาอยู่ด้านนอกแล้ว ลูลู่ : นี่มัน น่าขำสิ้นดี อุตส่าห์มาตั้งไกล พวกนั้นไม่คิดจะต้อนรับพวกเราสักนิดเลยหรือไงนะ? ฮิวโก้ : แต่แม่บอกว่าพวกเขากำลังรอผู้ส่งสาส์นอยู่นีนา... จ่าโจ : ไม่มีอะไรเป็นไปตามที่เราคิดเอาไว้หรอก ถ้ามันเกี่ยวกับเรื่องการเมือง ฮิวโก้ : คุณหมายความว่ายังไงเหรอ? จ่าโจ : การพิจารณาเรื่องนี้ มันไม่มีค่าพอสำหรับเวลาของพวกนั้นที่ต้องสูญเสียไป สรุปก็คือพวกนั้นเห็นว่าเป็นเรื่องเสียเวลาเปล่า ๆ น่ะซิ ฮิวโก้ : พวกเรายังต้องรอสำหรับคำตอบรับอีกงั้นเหรอเนี่ย? ยิ่งอยู่ที่นี้นาน ผมยิ่งรู้สึกไม่ชอบที่นี้เอาซะเลย จ่าโจ : ขนของข้า ชักแข็งกระด้างแล้วเนี่ย! ลูลู่ : อืม... ถ้าเป็นแบบนี้แล้วล่ะก็ ทำไมเราไม่ใช้เวลานี้ ไปสำรวจสิ่งที่พวกเราไม่เคยเห็นมาก่อนล่ะ? จ่าโจ : พวกเราต้องหาที่พักกันก่อน แต่ก็ยังดี ที่พวกเรามีทุนสำหรับเรื่องนั้น ฮิวโก้ : หวังว่าฟูบาคงจะไม่เป็นไรนะ |
จบจากเหตุการณ์นี้ จะมีสองเส้นทางให้เราเลือก คือ อย่างแรก ให้ไปนอนพักที่โรงแรมเป็นเวลาสามคืน แล้วกลับไปคุยที่อาคารรัฐสภา เนื้อเรื่องก็จะดำเนินต่อ หรือไม่ก็อย่างที่สองไปทำเหตุการณ์อิสระ โดยผมแนะนำให้ไปทำเหตุการณ์อิสระ เพราะจะมีผลต่อการได้เป็นพวกของตัวละคร
ให้เดินมาด้านขวาของอาคารรัฐสภา จะเป็นโซนตลาด ให้เดินมาบริเวณกลางตลาด จะพบกับเด็กผู้ชายใส่ชุดน้ำเงิน กับลุงใส่ชุดขาวเขียว ให้เดินเข้าไปใกล้ ๆ จะพบเหตุการณ์
|
กิลเลี่ยม : จะให้ข้าพูดอะไรล่ะ? ข้าไม่เห็นอะไรทั้งนั้นนั่นหละ บอกว่า ไม่มีก็คือไม่มีสิ เมลวิน : ไม่มีทาง! พ่อของผมไม่ใช่คนโกหก! มันเป็นความจริงนะ! กิลเลี่ยม : ข้าให้คนตั้งห้าคนออกสำรวจที่ภูเขาทางเหนือ แต่ไม่เห็นมีอะไรเลยที่เกี่ยวกับพ่อของแก หรือแม้แต่เรือผีสิง แกเห็นมันกับตางั้นเหรอ? เมลวิน : ผมก็กำลังบอกคุณอยู่เนี่ย... และผมก็พูดไปแล้วนะว่า พ่อของผมไม่ใช่คนโกหก! กิลเลี่ยม : เหอะ ข้ารู้แล้วว่าปัญหาคืออะไร เขากลัวล่ะสิท่า เขาหนีไปเพราะพวกเราไปเปิดเผยความจริง มันอยู่ในสายเลือดของเขา คงก็เหมือนกันทั้งพ่อทั้งลูกนั่นแหละ... เมลวิน : ถ้าคุณไม่ฟังที่ผมพูดล่ะก็ ผมจะออกไปหาหลักฐานของเรือลำนั้นเอง แล้วจะมาแสดงให้คุณเห็นด้วย! กิลเลี่ยม : เดี๋ยวก่อน กลับมา! เมลวิน! ..... |
หลังจบเหตุการณ์ ให้เราเดินออกมาทางด้านซ้ายล่าง จะเข้าสู่โซนร้านค้า ให้เดินมาด้านซ้ายเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงร้านรูน จะพบเด็กผู้หญิงยืนอยู่หน้าร้าน ให้เดินไปใกล้ ๆ จะพบเหตุการณ์
|
เด็กผู้หญิง มีทีท่าเหมือนรอใครบางคนอยู่ จนกระทั่งมีเด็กผู้ชายวิ่งเข้ามา อลานิส : เธอมาสายนะ เอลิล็อต! เอลิล็อต : ขอโทษนะ อลานิส แม่ของผมท่านไม่ยอมให้ผมออกมาเล่นจนกว่าผมจะทานซุปถั่วให้หมด แต่รู้อะไรไหม กลิ่นมันแย่สุด ๆ ไปเลย แย่เกินกว่าผมจะทานได้หมด เธอก็รู้นี่ว่าจมูกผมมันเป็นยังไง... อลานิส : .... เอลิล็อต : เฮ้ อลานิส? เธอไม่ชอบเกี่ยวกับเรื่องซุปเหรอ? อลานิส : เปล่าหรอก ไม่ใช่เรื่องนั้น แต่เป็นเรื่องที่พวกเราตัดสินใจกันเมื่อวานไง! หรือว่าเธอลืมไปแล้ว? เอลิล็อต : ห๊า? อ้อ ใช่แล้ว อลานิส สตรีสีเงิน และรองหัวหน้าแห่งอัศวินเซนต์โลอา กระผมขออภัยสำหรับการมาช้าด้วยขอรับ แต่มันเป็นความผิดของถั่วซุปนะ... อลานิส : เอลิล็อต! ช่างเรื่องนั้นเถอะ รีบไปที่ปราสาทกัน เธอจำหรัสผ่านได้ไหม? เอลิล็อต เอลิล็อต : ไม่มีปัญหา ก็ "สามอัศวินแห่งเซกเซ็น" ไง เห็นไหม? ผมจำได้อยู่แล้ว! อลานิส : ไม่จำเป็นต้องพูดออกมาก็ได้ ถ้ามีแค่พวกเราสองคน เอาล่ะ ไปกันเถอะ |
แล้วเราจะเห็นทั้งสองคน วิ่งเข้าไปในซอกระหว่างบ้านสองหลังที่อยู่ด้านซ้ายของเรา ให้เราเดินตามเข้าไป จนด้านในสุด จะมีทางขึ้นบันไดลิง ก็ให้ขึ้นบันไดลิงไป จนพบทางเข้าห้องใต้หลังคา ให้เข้าไปสำรวจทางเข้า จะมีเสียงทัก คิดว่าเราเป็นเมลวิน แล้วจะถามหารหัสผ่านจากเรา ตรงนี้จะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. สามอัศวินแห่งเซกเซ็น
2. กุหลาบขาวแห่งการทำสงคราม
3. ......
ให้ตอบข้อแรก เราจะสามารถเข้าไปด้านในได้ (ตอบสองข้อที่เหลือ คนข้างในก็จะพูดประมาณว่า "นายลืมจริง ๆ งั้นเหรอ เมลวิน") เมื่อเข้าไป จะพบเหตุการณ์
|
เอลิล็อต : อะ อะไรน่ะ ใครกัน นายไม่ใช่เมลวินนิ! อลานิส : นายเป็นใครกัน! ถ้านายมาที่นี้เพื่อจะยึดปราสาทของเราแล้วละก็ เราก็จะสู้นะ เอลิล็อต : คุณ... คุณจะมายึดปราสาทของเรางั้นเหรอ? อลานิส : งั้นนายก็ต้องเอาชนะฉัน สตรีสีเงิน แล้วก็นักดาบแห่งสายลมให้ได้เสียก่อน เอลิล็อต! เอลิล็อต : ห๊า? เธอต้องการให้ผมสู้ด้วยงั้นเหรอ? อลานิส พยักหน้าเป็นการตอบแทน อลานิส : ลองคิดดูใหม่ได้นะ! แล้วจะเสียงเคาะหน้าต่างขึ้น ??? : สามอัศวินแห่งเซกเซ็น! อลานิส เอลิล็อต เปิดประตูนะ! แล้วฮิวโก้ จะเปิดประตูให้ แล้วเมลวิน จะเดินเข้ามา เมลวิน : หือม์? ผู้ชายคนนี้ใครเหรอ? สมาชิกใหม่รึเปล่า? อลานิส : ...... แล้วฉากก็จะตัดไป พวกเราจะมาคุยกันได้อย่างสันติ เอลิล็อต : ว้าว หมายความว่า นายเดินทางมาจากกลาสแลนด์น่ะสิ เจ๋งแฮะ! ใช้ชื่อเผ่าว่าอะไรล่ะ? ฮิวโก้ : เผ่าคาราย่า ผมมาที่นี้ในฐานะตัวแทนของเผ่าน่ะ อลานิส : ที่คาดอยู่ตรงเอวของนาย เป็นอาวุธของจริงรึเปล่า? ฮิวโก้ : มันไม่ใช่ดาบ แต่ก็ใช่ มันเป็นของจริง แล้วฮิวโก้ จะชักดาบออกมา พร้อมออกท่าเล็กน้อย เพื่อโชว์สาว... อลานิส : อ่า~~ เมลวิน : ฮึ่ม! พ่อของเราก็ใช้ดาบนะ (เฮอะ ทำเป็นค้อน) ฮิวโก้ : พูดถึงพ่อของนาย ตอนอยู่ในเมือง นายมีพูดถึงเกี่ยวกับเรื่องเขานี่นา ใช่ไหม? เมลวิน : .... พ่อของเราเป็นนักดาบที่เก่งที่สุดในถนนโดนัว และ... อลานิส : และก็เป็นนักล่าสมบัติที่เก่งที่สุดในเซกเซ็นอีกด้วย! ใชไหม? เอลิล็อต : แน่นอน และเขาก็เป็นฮีโร่ของผมด้วย เมลวิน : ใช่แล้วล่ะ อลานิส เอลิล็อต หลายเดือนก่อน พ่อของเราไปที่ภูเขาทางเหนือ เขากลับมาแล้วบอกว่า เขาพบเรือ แล้วเขาก็กลับออกไปหาเรือลำนั้นอีก เอลิล็อต : ผมพนันได้เลยว่าพ่อของเมลวินจะต้องพบสมบัติมากมายที่อยู่บนเรือแน่ๆ! เมลวิน : อืม แต่เขาไม่ได้กลับมา กิลเลี่ยมส่งคนออกไปค้นหา แต่พวกเขาก็ไม่พบพ่อเลย... อลานิส : อย่าห่วงไปเลย เมลวิน พ่อเธอดูแลตัวเองได้อยู่แล้วล่ะ บางทีเขาอาจกำลังออกหาสมบัติอยู่ก็ได้ มันต้องเป็นแบบนั้นแน่! อย่าไปเชื่อคำพูดของเจ้ากิลเลี่ยม เจ้านั่นมันเป็นพวกหลอกลวง เมลวิน : เราก็คิดว่าเธอพูดถูกนะ พ่อของเราไม่มีวันโกหกเราแน่ ไม่มีทาง อลานิส : เฮ้ ฉันมีความคิดแล้ว! ทำไมพวกเราอัศวินแห่งเซนต์โลอาไม่ไปที่ภูเขาทางเหนือกันเองล่ะ? พวกเราก็น่าจะเจอเรือลำนั้นได้เหมือนกันนะ! เอลิล็อต : เธอจะบ้าเรอะ? แค่พวกเราสามคนเนี่ยนะ? เมลวิน : อลานิส พ่อเราพูดเสมอน่ะว่า "ความกล้าหาญไม่ได้หมายถึงการทำอะไรที่เป็นอันตราย" อลานิส : พวกเราทำมันได้นะ อัศวินแห่งเซนต์โลอาจะไม่ได้ไปเพียงลำพังแล้ว คราวนี้เราจะมีทหารคนอื่นไปกับเราด้วย |
ตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมา
3. ไม่มีอะไรทำอยู่แล้วนี่นะ
ตอนนี้ เราก็เหมือนตกกระไดพลอยโจรไปแล้ว ยังไงเราก็ต้องไปอยู่ดี เลือกตอบข้อไหน สุดท้ายก็จะต้องเลือกตัวเลือกที่สามอยู่ดี (มัดมือชกชัด ๆ)
|
ฮิวโก้ : อืม ผมไม่มีอะไรที่ดีกว่านี้ที่ต้องทำตอนนี้แล้วนี่นะ เมลวิน : จริงเหรอ? คุณจะมากับพวกเราจริง ๆ นะ? ฮิวโก้ : ผมปล่อยให้พวกเธอสามคนไปเพียงลำพังไม่ได้หรอก อลานิส : เยี่ยม! พวกเราจะไปเตรียมตัวและออกเดินทางกัน เอลิล็อต : เออ คือว่า ผม... อลานิส : พวกเราจะไปเจอกันที่ประตูเซนกัล ทางเข้าเมือง และก็...? ฮิวโก้ : ฮิวโก้ อลานิส : และก็ฮิวโก้ก็รีบมานะ อย่าให้พวกเราต้องรอนาน! เมลวิน : ตกลงตามนี้! อัศวินเซนต์โลอาออกเดินทางเพื่อไปผจญภัยกันเถอะ! |
เมื่อพูดคุยเสร็จ ต่างคนต่างก็แยกย้ายกันไป ให้เราไปเจอพวกเขาที่หน้าประตูทางเข้าเมือง อนึ่ง ตอนนี้ ถึงแม้เราจะไปนอนโรงแรมครบสามคืนแล้ว ไปคุยกับทหารเฝ้าหน้าประตูอาคารรัฐสภา เขาก็จะไม่ยอมให้เราเข้าไปอยู่ดี สรุป คือ ถึงตอนนี้ เราต้องไปทำเหตุการณ์อิสระนี้ให้จบก่อนแล้ว เกมถึงจะเดินต่อไปได้...
เมื่อเจอกับทั้งสามคนแล้ว จะพบเหตุการณ์
|
เอลิล็อต : เขามาแล้ว! ทางนี้ครับ! อลานิส : ขอบคุณที่มาน่ะค่ะ เมลวิน : ท่านดยุคฮิวโก้แห่งคาราย่า ขอต้อนรับเข้าสู่อัศวินเซนต์โลอา ฮิวโก้ : ท่านดยุคฮิวโก้แห่งคาราย่า? อลานิส : ใช่ คุณมาจากเผ่าคาราย่าในฐานะตัวแทน ใช่ไหม? ดังนั้น "ท่านดยุค" ก็คือระดับขั้นของคุณ ฉันคิดว่ามันน่าจะยุติธรรมดีนะ เมลวิน : พวกเราจะไปกันแล้ว! มุ่งสู่ภูเขาทางเหนือ เพื่อค้นหาเรือ และก็... และก็... เอลิล็อต : และพวกเราจะไปช่วยพ่อของเมลวินเช่นกัน เมลวิน : .....ใช่แล้วล่ะ อลานิส : ใช่! ดังนั้น รีบไปกันเถอะ! |
Elliot has joined
Melville has joined
Alanis has joined
ข้อแนะนำเล็กน้อย - ในช่วงแรกนี้ ให้เอา เมลวิน และอลานิส ไปไว้อยู่แถวหลังก่อน เพราะสองคนนี้ มี hp น้อยมาก ทำให้อาจตายด้วยการโจมตีครั้งเดียวจากศัตรู ให้เก็บเลเวลไปสักพักก่อน ค่อยเอามาไว้ด้านหน้า (แต่ให้อยู่ด้านหลังไปนั่นหละ ดีแล้ว) ส่วน เอลิล็อต นั้นเป็นตัวละครแบบซับพอร์ต
เมื่อออกจากเมืองสู่แผนที่โลก จะมีสถานที่ใหม่ปรากฎขึ้นมา - North Cavern
ให้เราเดินทางไปเข้าที่ North Cavern กันเลย (ถ้าเราออกไปที่ Zexen Forest จะโดนพวกเมลวินห้ามเอาไว้)
North Cavern
เมื่อเข้ามา จะพบเหตุการณ์
|
เอลิล็อต : ต้องใช่ที่นี้แน่ ๆ เลย ผมได้กลิ่นของน้ำด้วยนะ เมลวิน : ที่ไหนมีน้ำ ที่นั้นก็ต้องมีเรือ เข้าไปกันข้างในกัน อลานิส : ใช่แล้ว ไปกันเลย พวกเรา เมลวิน : แต่ว่า... เออ คือ อลานิส : ทำไมงั้นเหรอ? จะมากลัวอะไรตอนนี้ล่ะ เมลวิน : ใครว่าเรากลัวกัน! เข้าไปกันเถอะ เอลิล็อต : ที่จริงแล้ว ก็นิดหน่อยนะ เออ ผมค่อนข้างกลัวเลยล่ะ เมลวิน : โธ่เอ๊ย เอลิล็อต อัศวินที่ไหนเขากลัวอุโมงค์กัน? จงกล้าหาญและตามเรามาเถอะน่า! ทั้งสามคนจะวิ่งเข้าไปในอุโมงค์ จ่าโจ : พวกเราก็เข้าไปกันเถอะ มันมีโอกาสไม่บ่อยนักหรอกนะ ที่จะได้เป็นผู้ติดตามของเหล่าอัศวิน ลูลู่ : อัศวิน? คุณหมายถึงพวกหมวกเหล็กตัวเล็กนั่นน่ะเหรอ? เออ... ตกลง ถือซะว่าช่วยเหลือเด็กแล้วกัน จ่าโจ : ข้าคิดว่าจินตนาการของพวกเขา และเกมแบบนี้ จะเป็นอุทาหรณ์อย่างหนึ่งในช่วงวัยของนายนะ ลูลู่ ลูลู่ : ใครถามนายกัน! และก็อีกอย่างนะ ผมมีความฝันที่ดีกว่าการทำอะไรแบบนี้อีกนะ จ่าโจ : แคว่ก แคว่ก แคว่ก ข้าก็แน่ใจว่าเจ้ามีแน่ |
เมื่อเข้ามา ให้เดินเข้าไปเรื่อย ๆ จะพบกับเหตุการณ์
|
เอลิล็อต : หนะ--เหนื่อยจังเลย อลานิส : เธอไม่เป็นไรใช่ไหม เอลิล็อต? เอลิล็อต : อีก...ไกลแค่ไหน? พวกเราเดินกันมาตั้งนานแล้วนะ เมลวิน : อัศวินเอลิล็อต! ถ้าม้าของนายเกิดล้มขึ้นมาล่ะก็ นายก็จำเป็นที่จะต้องพึ่งแรงขาของนายเองนะ เอลิล็อต : ผมรู้ แต่... แต่ว่านี้มันต่างกันนะ อลานิส : อย่าไปว่าเขามากนักเลย เมลวิน เมลวิน : แต่ถ้าอัศวินไม่สามารถเดินต่อไป... จ่าโจ : มันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะมาเถียงกันหรอกน่า พวกเรามากันตั้งไกลแล้วนี่นะ งั้นหยุดพักตรงนี้กันก่อนเถอะ ลูลู่ : ผมก็เห็นด้วยนะ และฉากก็จะพักที่พวกเราตั้งแคมป์ พักผ่อนกัน แต่ฮิวโก้ก็ตื่นขึ้นมากลางดึก เพราะว่า... ฮิวโก้ : โอ๊ยยย... ใครมันจะไปนึกว่าเป็ดจะละเมอหนักขนาดนี้เนี่ย..? ...? เธอนอนไม่หลับเหรอ? อลานิส : ฉันเหรอ? อีกเดี๋ยว ฉันก็จะเข้านอนแล้วล่ะ... เมลวิน เห็นตอนเดินไม่รู้จักเหนื่อย ดันหลับไปคนแรกซะงั้น เด็กหนอเด็ก! ฮิวโก้ : แม้จะเป็นอัศวิน ก็เหนื่อยเป็นล่ะนะ อลานิส : นั่นสินะ... ฮิวโก้ : อลานิส ทำไมเธอถึงต้องการหาเรือนั้นมากนักล่ะ? อลานิส : ห๊า? ฮิวโก้ : ผมอาจจะคิดไปเองนะ แต่เธอดูร้อนใจกว่าเมลวินซะอีกนะ อลานิส : เออ มันมีเหตุผลอยู่น่ะ ฮิวโก้ : เหตุผลอะไรงั้นเหรอ? อลานิส : อีกไม่นาน ฉันจะต้องไปจาก วิเน เดล เซกเซ็น แล้วล่ะ... พ่อของฉันเป็นพ่อค้าเร่ร่อน ฉันเลยไม่เคยมีโอกาสจะได้ปักหลักที่ไหนนาน ๆ และมีเพื่อนเลย พ่อของฉันวางแผนที่จะออกไปหลังจากผ่านไปครึ่งปี ซึ่งก็อีกไม่นานนี้แล้วล่ะ ในระหว่างนั้น ฉันก็ได้เป็นเพื่อนกับเมลวินและเอลิล็อต... ฉันเคยได้มองออกไปข้างนอกและได้เห็นพวกเด็ก ๆ เล่นกัน ฉันไม่เคยได้ทำแบบนั้นเลย จนกระทั่งตอนนี้ นั่นหละ เหตุผล... ฮิวโก้ : ผมเข้าใจ... ฉากจะตัดมาตอนรุ่งเช้า ที่ทุกคนตื่นนอนกันหมดแล้ว ยกเว้นอยู่คนหนึ่ง จ่าโจ : ลูลู่! ตื่นเว้ย! พวกเราถูกล้อมโดยพวกหมวกเหล็กแล้วนะ! ลูลู่ : งึมงำ...บอกพวกเขานะ...ให้มาใหม่... ZZZZzzzz จ่าโจ : เร็วเหอะน่า ขนาดนี้พวกเซกเซ็นยังตื่นแล้วเลยนะ ลูลู่ : ผมรู้แล้วน่า คุณแม่ ผมรู้.... เจ้าพวกเด็กหมวกเหล็กZZZZzzzz จ่าโจ : "คุณแม่" เหรอ? เมลวิน : ฮ่าฮ่าฮ่า! เอลิล็อต : ฮ่าฮ่าฮ่า! จ่าโจ : ลูลู่เอ๊ย... |
จบเหตุการณ์ ให้เราเดินต่อด้านในเข้าไปเรื่อย ๆ (จากที่พัก ตรงนี้ จะเราเดินวนเป็นวงกลมจนไปถึงด้านบน)จะพบเหตุการณ์การคุยกันของพวกโจรภูเขา
|
โจรภูเขาA : เฮ้! รีบกลับไปทำงานได้แล้ว เจ้าพวกขี้เกียจสันหลังยาว! พวกแกคิดจะให้ข้าโดนหัวหน้าบ่นทั้งเช้าทั้งเย็นเลยหรือไงกัน! โจรภูเขาB : เออ รู้แล้วน่า อย่าต้องมาย้ำมากนักหรอก โจรภูเขาC : เหอะ เจ้าพวกแสวงหาสมบัติ พวกนั้นค้ากำไรเกินควรจนทำให้พวกเราอ่อนแอลงแท้ ๆ ในขณะที่พวกเราต้องทนหิวอยู่แบบนี้... พวกฮิวโก้ ที่แอบสังเกตการณ์อยู่ด้านบน ก็เริ่มคุยกันถึงเรื่องนี้ ฮิวโก้ : คนพวกนั้น เป็นใครกันแน่นะ? จ่าโจ : เจ้าคนพวกนั้นเป็นพวกที่นายต้องเรียกว่าเป็นพวกตัวซวยที่จะมาขวางการเดินทางกลับไปของพวกเราน่ะสิ เอลิล็อต : เม--เมลวิน! กลับบ้านเถอะ! ตอนนี้! ได้โปรดเถอะนะ! เมลวิน : ใจเย็นไว้ เอลิล็อต อัศวินเซนต์โลอาจะหนีเพราะเจอพวกโจรกระจอกแค่นี้งั้นเหรอ? อลานิส : ใช่ ๆ พวกเราจะหนีไม่ได้นะ! จ่าโจ : หือม์... ดูนั่นสิ เจ้าพวกนั่นเข้าไปข้างในกันแล้ว! เมลวิน : ตามพวกนั้นไปกันเถอะ ฮิวโก้ : ว่ายังไงล่ะ ฮิวโก้? พวกเราจะเข้าไปด้วยไหม? |
ตรงนี้ จะมีทางเลือก ให้เลือก
1. พวกเราก็เข้าไปด้วยดีกว่านะ
เราต้องเลือกตอบตัวเลือกแรกเท่านั้น เพราะไม่ว่าจะเราจะตอบตัวเลือกที่สองกี่ครั้ง ก็จะวนกลับมาคำถามเดิมอยู่ดี และเมื่อเราเลือกตอบตัวเลือกแรก
|
ฮิวโก้ : พวกเราก็เข้าไปด้วยเช่นกัน นอกจากนั้น ผมก็ปฏิเสธไม่ได้แล้วนี่นา พวกเขาแต่งตั้งผมให้เป็นท่านดยุคแล้วนิ ลูลู่ : นายกังวลกับเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ? จ่าโจ : งั้นก็ได้ พวกเราทั้งหมดจะเข้าไป แต่ถ้ามันเกิดอันตรายขึ้นมา พวกเราต้องรีบถอยทัพโดยเร็วนะ! อลานิส : โอ้ ขอบคุณ ขอบคุณมากค่ะ มิสเตอร์เป็ด! จ่าโจ : ....... |
หลังจากพูดคุยกันเสร็จ ให้เดินไปตามทางลงมาเรื่อย ๆ จนมาถึงทางเข้าที่พวกโจรภูเขาเข้าไปเมื้อกี้ จะพบกับพวกโจรภูเขาออกมาขวางทาง และจะเข้าฉากต่อสู้ การต่อสู้ครั้งนี้ โจรภูเขาจะมากันแค่สองคน ให้จัดการไปทีละคน ก็ไม่ยาก หลังชนะจะพบกับเหตุการณ์
|
เอลิล็อต : ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้นนี้จริง ๆ เลย... ลูลู่ : ผมก็เหมือนกัน ฮิวโก้ : โจรภูเขาพวกนั้นเป็นยังไงบ้างครับ จ่า? จ่าโจ : จับมัดไว้เรียบร้อยแล้ว พวกนั้นคงจะสงบไปอีกสักพัก ตอนนี้ รีบเข้าไปข้างในกันเถอะ มีเรือที่รอการถูกพบอยู่ที่ไหนสักแห่งใช่ไหมล่ะ? เมลวิน : ชะ-ใช่ครับ เอลิล็อต : ใช่แล้ว มันต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ พ่อของเมลวินไม่ใช่คนพูดปด และผมก็จะช่วยพิสูจน์เรื่องนั้นด้วย อลานิส : ฉันด้วยคนนะ! อัศวินเซนต์โลอา ต้องไปด้วยกัน! |
หลังพบเหตุการณ์ ให้เดินเข้าทางเข้าไป เดินไปอีกสักพัก จะพบจุดเซฟ เมื่อเดินผ่านไป จะถึงด้านในสุดของถ้ำ และจะพบเหตุการณ์
|
อลานิส : ดูนั่น มีแสงส่องมาจากข้างนอกด้วย และฉันก็ได้ยินเสียงน้ำแล้วล่ะ! เอลิล็อต : เธอหมายถึง พวกเราพบเรือลำนั้นแล้วใช่ไหม? เด็กทั้งสามคนรีบวิ่งเข้าไป แต่ก็ต้องพบกับคนที่ไม่คาดว่าจะมาพบในที่แบบนี้ กิลเลี่ยม : โฮ่ โฮ่ โฮ่! ยินดีต้อนรับ! แล้วกิลเลี่ยมจะใช้กลไกแยกพวกฮิวโก้ออกจากพวกเมลวิน ฮิวโก้ : พวกเราถูกขัง! ลูลู่ : นั่นมันเจ้าคนที่เจอในเมืองเซกเซ็นนี่นา! เมลวิน : กิลเลี่ยม! กิลเลี่ยม : เจ้าเด็กเวร ข้าบอกแกแล้วไงว่าอย่ามาที่ภูเขานี้ อลานิส : แต่ทำไม แกถึงมาอยู่นี้ล่ะ? กิลเลี่ยม : พวกแกอยากจะรู้งั้นเรอะ? ข้าควรจะบอกพวกแกดีไหมนะ? เอลิล็อต : ผมรู้แล้วว่าทำไม แกเป็นพวกหลอกลวง แกโกหกเรื่องพ่อของเมลวิน ที่ว่าเขาเป็นคนหลอกลวง! กิลเลี่ยม : โฮ่ โฮ่ โฮ่! ถูกต้อง เมลวิน : แต่ ทำไมกัน?! กิลเลี่ยม : เหตุผลง่ายมาก ข้าก็แค่ไม่ต้องการให้ใครรู้เรื่องที่แห่งนี้ ที่นี้เปรียบเสมือนภูเขาเงินภูเขาทองของข้า เมลวิน : หมายความว่าไงกัน? กิลเลี่ยม : บางเวลา ข้าขายของเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ร้านของข้า หรือไม่ก็ที่ตลาด จากนั้น เมื่อพวกคนซื้อหน้าโง่มันออกจากวิเนย์ เดล เซกเซ็นไปแล้ว ข้าก็ให้โจรภูเขาของข้าลอบโจมตีและเอาของพวกนั้นกลับมาให้ข้าที่นี้ยังไงล่ะ มันช่างเป็นแผนการที่สมบูรณ์แบบ พวกเรารู้ว่าเหยื่อแต่ละคนมีอะไรบ้าง เพราะพวกเขามาซื้อมันไปจากข้านี่เองไง! อลานิส : แก...เจ้าโจรชั่ว! เพราะแบบนี้แกก็เลยเก็บเรื่องของที่นี้เป็นความลับงั้นสิ กิลเลี่ยม : เป็นเรื่องธรรมดา! ที่แห่งนี้อยู่ห่างจากวิเนย์ เดล เซกเซ็นและป้อมของพวกอัศวินมากนัก ข้าไม่ต้องกังวลเลยว่าใครมันจะมาหาเจอ จนกระทั่งพ่อของเมลวิน มาปล่าวประกาศเรื่องการค้นพบของเขา เมลวิน : ไอ้ปีศาจ! สำหรับแผนการอันชั่วร้ายนี่ แก... กิลเลี่ยม : ...แล้วข้าก็คิดไว้แล้วสำหรับเรื่องที่แกจะมาสร้างปัญหาให้แก่ข้า เฮ้! เจ้าพวกโจรภูเขาขี้เกียจทั้งหลาย มาที่นี้หน่อยโว้ยย แล้วเราจะพบว่า พวกโจรภูเขา เข้ามาทางด้านทางเข้าแล้ว โจรภูเขา : เจ้าพวกนั้นอยู่นั้นไง! แกจะต้องชดใช้ในสิ่งที่แกทำไป คิดเหรอว่าแกจะสามารถชนะได้อีก เตรียมตัวรอรับการลงโทษในฐานะผู้ใหญ่ได้เลย พวกโจรภูเขาวิ่งเข้ามาสู้กับพวกฮิวโก้ ฮิวโก้ : จะไม่ต้องไปเมตตาพวกมัน! |
การต่อสู้ครั้งนี้ จะพบกับ bandit สี่ตัว การต่อสู้ก็เหมือนเมื้อกี้ ให้พยายามจัดการไปทีละตัว และค่อยดูและเติมเลือดตัวเองไว้ ก็จะชนะไม่ยาก
|
โจรภูเขา : อ๊อก แม้แต่สิงโตยังรู้จักที่จะหนี ถ้าผลตอบแทนไม่คุ้ม... แล้วพวกโจรภูเขาจะวิ่งหนีไป ลูลู่ : จำเอาไว้นะก่อนที่พวกแกจะท้าสู้กับนักรบคาราย่า! จ่าโจ : หรือทหารเป็ดผู้ผ่านศึก! กิลเลี่ยม : หนอย... เจ้าพวกไม่เอาไหน อย่างน้อย ข้าก็ยังมีตัวประกันชั้นดีอยู่ที่นี้ล่ะนะ เอลิล็อต : เออ เมลวิน... เมลวิน : ผมจะปกป้องพวกเราเอง ผมจะต้องให้เขาชดใช้ให้ได้! อลานิส : เธอทำมันได้แน่ เมลวิน! หัวหน้าแห่งอัศวินเซนต์โลอา และนักดาบแห่งเปลวเพลิง! เตรียมตัวรับสิ่งที่ตัวเองก่อไว้ได้เลย ไอ้แก่! กิลเลี่ยม : ไอ้แก่เรอะ? เราจะได้เห็นดีกันว่าดาบของแกจะคมเหมือนลิ้นของแกรึเปล่า มาลองดูกันสักตั้ง! |
แล้วเราจะพบการต่อสู้ตัวต่อตัวระหว่างเมลวินและกิลเลี่ยม ไม่ต้องไปสนคำพูดของกิลเลี่ยมมันหรอก ยังไงก็ไม่มีทางชนะอยู่แล้ว (แพ้ตามเนื้อเรื่อง)หลังจากที่เมลวินแพ้ จะเข้าสู่เหตุการณ์
|
กิลเลี่ยม : โฮ่ โฮ่ โฮ่ ข้าเอาชนะอัศวินได้เลยเว้ย! ตอนนี้ ข้าจะทำให้มันจบล่ะนะ... ลูลู่ : เฮ้ย เจ้าหน้าหมู! กิลเลี่ยม ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นว่ากลไกที่ใช้ขังพวกฮิวโก้ ถูกปลดออกไปแล้ว ที่แท้ในระหว่างที่กิลเลี่ยมกำลังสนใจการต่อสู้กับเมลวินอยู่ ทั้งอลานิส และเอลิล็อตก็เข้าไปช่วยแก้กลไกให้พวกฮิวโก้นั่นเอง อลานิส : เจ้าโง่เห็นแก่เงิน! เอลิล็อต : อิอิอิ กิลเลี่ยม : เฮ้ย! อะไร... ตั้งแต่เมื่อไรกัน! เอลิล็อต : อัศวินทุกคนเขารู้วิธีการทำงานของคันโยกกันทั้งนั้นหละ โฮ่ โฮ่ โฮ่! ลูลู่ : แกอยากได้รับการลงโทษในฐานะผู้ใหญ่หรือเด็กล่ะ? กิลเลี่ยมเห็นท่าจะไม่ดี จึงเล่นบทตัวร้ายเกรด B คือ วิ่งหนีหางจุกตูด กิลเลี่ยม : ช่วยด้วย! ลูลู่ : เฮ้! หยุดนะ เจ้าหัวขโมย! จ่าโจ : ลูลู่ พวกเราต้องเข้าไปดูเมลวินก่อนนะ อลานิส : เมลวิน เธอพอพูดได้ไหม? เมลวิน : เรา...ยังพอได้ รู้สึกเหมือนเราได้ยินเสียงระฆังก้องอยู่ในหัวของเราเลยแฮะ แต่เราคิดว่าเราไม่เป็นไรนะ เราขอโทษ เราแพ้ เราคิดว่าเราจะสามารถปกป้องพวกเธอได้... แต่กลับเป็นพวกเธอต่างหากที่มาปกป้องเราไว้ อลานิส : เธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไร? เมลวิน เธอปกป้องพวกเรา และก็ฉันด้วยนะ! เอลิล็อต : เธอพูดถูกแล้วล่ะ เมลวิน นายเป็นวีรบุรุษเลยนะ นายทำให้ผมรู้สึกกลัวน้อยลงด้วยล่ะ อลานิส : นี้เป็นชัยชนะของพวกเราสามคน อัศวินแห่งเซนต์โลอา ชัยชนะไงล่ะ! เอลิล็อต : ใช่แล้ว! ตอนนี้ นักดาบแห่งเปลวเพลิงและหัวหน้าอัศวินเมลวิน รีบไปค้นหาเรือลำนั้นกันเถอะ! แล้วทั้งหมด จะออกมาที่ริมหน้าผา ที่ด้านในสุดของถ้ำ แล้วจะเกิดเหตุการณ์ หลังจากนั้น พวกเราก็จะออกมาคุยกันด้านนอก จ่าโจ : พวกเราควรจะรีบพาพวกเธอทั้งสามคนกลับไปนะ ป่านนี้ ครอบครัวของพวกเธอคงเป็นห่วงแย่แล้วล่ะ ลูลู่ : แน่ใจเลยว่า พวกเขาต้องโกรธมากเกินกว่าที่จะยอมรับฟังเรื่องของพวกเธอ จ่าโจ : แคว่ก แคว่ก แคว่ก! พูดได้ดีในฐานะที่เป็นเด็กอีกคน! ไปกันได้แล้ว! |
หลังจากคุยกันเสร็จ เราจะออกมาที่แผนที่โลก ให้เดินกลับไปที่ Vinay del Zexay
Vinay del Zexay
เมื่อเข้ามา ให้เดินเข้าไปในตัวเมือง จะเกิดเหตุการณ์
|
จ่าโจ : พวกเราจะพาพวกเธอไปส่งถึงบ้าน แต่อย่างแรก รีบบอกลากันเสียแต่ตรงนี้เถอะนะ อลานิส : ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างนะ ขอบคุณฮิวโก้ ลูลู่ และคุณก็ด้วยนะ มิสเตอร์เป็ด จ่าโจ : ....... ลูลู่ : ลาก่อนนะ อลานิส : คำว่า "ลากอ่น" อีกแล้วสินะ... เอาล่ะ ฉันหวังว่าพวกเธอจะกลับไปถึงที่กลาสแลนด์โดยปลอดภัยนะ เมลวิน : อลานิส... เธอจะย้ายออกไปจากที่นี้เมื่อไรงั้นเหรอ? อลานิส : ห๊า? เอลิล็อต : เธอต้องไป เพราะพ่อของเธอ ใช่ไหม? อลานิส : พวกเธอรู้งั้นเหรอ? เอลิล็อต : พวกเรารู้เองน่ะ ทำไมเธอถึงไม่ยอมบอกพวกเราล่ะ? อลานิส : ฉันก็เสียใจนะ มันเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับฉันที่จะคิดถึงเรื่อง... เมลวิน : เธอจะเศร้าไปทำไมล่ะ สตรีสีเงินผู้กล้าหาญ อลานิส? อลานิส : เมลวิน... เมลวิน : อย่ากังวลไปเลย อลานิส อัศวินแห่งเซนต์โลอาไม่มีวันตายหรอก! ไม่ว่าพวกเราจะอยู่ทีไหน ความเข้มแข็งของพวกเราก็จะยังคงสื่อถึงกัน มิตรภาพ ตลอดไป ใช่ไหม? อลานิส : เมลวิน... ขอบใจนะ... เอลิล็อต : มันต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ! อัศวินแห่งเซนต์โลอา นักดาบแห่งสายลม เอลิล็อต! เมลวิน : อัศวินแห่งเซนต์โลอา หัวหน้าและนักดาบแห่งเพลิง เมลวิน! อลานิส : ใช่แล้วล่ะ อัศวินแห่งเซนต์โลอา รองหัวหน้าและสตรีสีเงิน อลานิส! พวกเราทั้งหมดคือ... เอลิล็อต : ..อัศวินแห่งเซนต์โลอา.. เมลวิน : สามอัศวินแห่งเซกเซ็น! อลานิส : ขอบใจนะ เมลวิน เอลิล็อตด้วย พวกเราจะเป็นเพื่อนกัน เสมอนะ เมลวิน : ตลอดไปเลยล่ะ! เอลิล็อต : แต่สักพัก เธอจะกลับมาใช่ไห? ถึงตอนนั้น ผมจะรีบกินถั่วให้เร็วขึ้นแน่ ๆ อลานิส : ฉันจะรอวันนั้นนะ ตอนนี้ ฉันรู้สึกมีความสุขอย่างที่สุดเลย ฉันไม่คิดเลยว่าฉํนจะได้มีเพื่อนที่ดีเท่าพวกเธอ ฉันจะไม่โดดเดี่ยวอีกแล้ว |
Elliot has left
Melville has left
Alanis has left
หลังจากที่ทั้งสามคนออกจากกลุ่ม พวกฮิวโก้ก็มาคุยกันที่หน้าโรงแรม
|
จ่าโจ : อืม... การบอกพ่อแม่ของพวกเขาเรื่องที่ว่าพวกเราไม่ใช่พวกแก็งค์ลักพาตัวเนี่ย ยากกว่าตอนผจญภัยเสียอีกแฮะ ลูลู่ : ใช่ แต่สุดท้ายก็จบลงด้วยดี สามคนนั้นต้องเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากแน่ ๆ ผมเองก็ดีใจที่พวกเราก็เป็นแบบนั้นนะ ฮิวโก้ : ...ใช่ ผมก็เหมือนกัน จ่าโจ : แคว่ก แคว่ก แคว่ก! |
เอาล่ะ ในที่สุด เหตุการณ์อิสระก็ได้สิ้นสุดลงเสียที และแล้ว ก็ได้เวลาทำในสิ่งที่พวกเราถูกส่งมาให้ทำกันแล้วล่ะ แต่ก่อนอื่น ต้องเช็คความสามารถตัวละครกันก่อนนะครับ เพราะการต่อสู้จากนี้ จะเป็นการต่อสู้ที่ยากที่สุดใน ฮิวโก้ แชปเตอร์ 1 แล้ว หากเตรียมการไม่ดี อาจลำบากได้ เพื่อให้ผ่านไปได้สบาย ๆ ควรเก็บเลเวลของทุกตัวละครให้ได้ประมาณ 20 ตีอาวุธและซื้อเกราะที่ดีสุดตามจำนวนเงินของเราให้ฮิวโก้และจ่าโจ (ลูลู่ไม่ต้องหรอก เหตุผลว่าทำไม จะมีภายหลัง) และอาจจะไปเพิ่มสกิลที่ปราสาทบราสด้วยก็ได้นะ
หลังจากเตรียมพร้อมเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ให้ไปนอนที่โรงแรมในเมืองวิเน เดล เซกเซย์ หนึ่งคืน เมื่อออกมานอกโรงแรมจะพบเหตุการณ์
|
ลูลู่ : ไม่อยากจะบ่นหรอกนะ แต่อาหารที่นี้ มันรสชาติแย่จริง ๆ แต่ถ้ามีเครื่องเทศของคาราย่า คงดีกว่านี้ จ่าโจ : ตอนนี้ ข้าคิดว่าสิ่งที่เราควรทำ ก็คือ ย้อนกลับไปที่อาคารรัฐสภานะ ลูลู่ เข้มแข็งไว้ก่อนนะ ข้ารู้ว่าแกคงคิดถึงแม่แกมาก ลูลู่ : ใครถามนายกัน?! ฮิวโก้ : อย่าพึ่งฮึกเหิมกันไป เพื่อน ๆ ผมเอง ก็เป็นห่วงฟูบา หวังว่าคงไม่ทำอะไรที่เป็นอันตรายไปนะ |
จบเหตุการณ์ ให้เราเดินทางไปที่อาคารรัฐสภากันเลย เมื่อถึงหน้าอาคาร จะพบเหตุการณ์
|
ลูลู่ : ผมไม่อยากจะเชื่อเลยนะว่าที่แห่งนี้มันจะใหญ่สักแค่ไหน จะมีที่ไหนมาครอบอาคารแบบนี้ได้อีกนะ จ่าโจ : นายคิดว่านี่ "ใหญ่" แล้วงั้นเรอะ? ลองไปดูถ้ำของเผ่ากิ้งก่าก่อนเถอะ ที่นั้น ใหญ่พอที่ครอบอาคารแบบนี้ได้สัก 10 หลังเลย ทหารเฝ้าประตู : ผมได้รับการบอกมาแล้วครับว่า พวกท่านต้องมาที่นี้ ฮิวโก้ : มันได้เวลาแล้วนี่นา ทหารเฝ้าประตู : พวกเขารอพวกคุณอยู่ข้างใน เชิญเข้าไปได้ครับ แล้วทหารก็จะเปิดประตูให้พวกเราได้เข้าไป ลูลู่ : เออ ดี! คราวนี้ เราก็ต้องเข้ามารอข้างในแทน ให้มันได้งี้สิ จ่าโจ : ข้าเตือนเจ้าแล้วนี่ว่า พวกทางการน่ะ ทำตั้งหลายอย่าง เพื่อทำให้พวกเขาดูมีความสำคัญมากขึ้น และก็ช่วยเงียบลงหน่อยได้ไหม! และจะมีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งเดินลงมาจากชั้นสอง เจ้าหน้าที่ : ขอโทษที่ต้องให้คอยนานนะ ผมเป็นตัวแทนจากสภาแห่งเซกเซ็น ผมจะรับผิดชอบสำหรับการส่งสาส์นของพวกท่านเองนะครับ จ่าโจ : ตัวแทนงั้นเหรอ? เจ้าหน้าที่ : ใช่ครับ ตัวแทน ฮิวโก้ : ผมเป็นลูกชายของหัวหน้าแห่งเผ่าคาราย่า ผมต้องส่งสาส์นฉบับนี้ไปให้ถึงหัวหน้าแห่งสภาเซกเซ็น ไม่ใช่คนอื่น เจ้าหน้าที่ : บางที มันคงยากสำหรับท่านที่เข้าใจว่าการทำงานของสภานั้นต้องแข่งกับเวลาเพียงใด พวกเราต้องติดต่อกับคนจำนวนมาก ทั่งราชอาณาจักรของพวกเรา แล้วก็พวกเราก็ไม่ค่อยมีความอดทนต่อพวกที่มารบกวนสิ่งที่เป็นอยู่นี้นะ จ่าโจ : แกกล้าดียังไงที่มาปฏิบัติกับตัวเราอย่างไม่สุภาพแบบนี้! มันเป็นการคุ้มกันของกลาสแลนด์ ที่ทำให้เซกเซ็นสามารถเอาของเข้าไปขายไกลได้ถึงที่โจวสตัน! เจ้าหน้าที่ : ต้องให้ผมเตือนความจำท่านอีกเหรอว่าพวกเราได้ตกลงที่แบ่งปันผลกำไรของเราร่วมกับกลาสแลนด์แล้ว? หรือว่าท่านต้องการเพิ่ม จ่าโจ : หน้าด้านชะมัด! เจ้าหน้าที่ : ถ้าอย่างนั้น ก็ช่วยมอบสาส์นฉบับนั้นให้แก่ผมด้วยนะครับ |
ตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เลือก
2. ผมมาที่นี้ด้วยคำสั่งของหัวหน้าเผ่า
ไม่ว่าจะเลือกข้อไหน สุดท้าย เราก็จำยอมต้องมอบสาส์นให้แก่เจ้าหน้าที่ไป
You present !Letter to Zexen
เมื่อให้ไปแล้ว พวกเราจะออกมาด้านนอกของอาคารรัฐสภา แล้วก็จับเข่านินทากัน
|
ลูลู่ : ถ้าเพียงจิมบาอยู่ที่นี้ ได้เห็นเจ้าพวกหมวกเหล็กล่ะก็นะ! จ่าโจ : พวกเราทำดีที่สุดแล้วล่ะ พวกเราต้องไปอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นให้ลูเซียฟัง ข้าพร้อมที่จะกลับแล้วล่ะ ตอนนี้ ลูลู่ : เห็นด้วย! ผมเองก็ทนความหยาบคายของพวกเซกเซ็นต่อไปไม่ไหวแล้ว ฮิวโก้ ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่แค่เห็นสีหน้าของฮิวโก้ตอนนี้ ก็พอจะเดาได้ว่าฮิวโก้กำลังคิดอะไร และทั้งสามคนก็จะเดินออกมา |
จบจากเหตุการณ์นี้ ให้ไปที่โรงแรมกันเสียก่อน (ตอนนี้ เราจะยังออกจากเมืองไม่ได้) แล้วจะเข้าสู่เหตุการณ์กลางดึกของคืนนั้น
|
จ่าโจ : ข้ากำลังคิดว่า "หมวกเหล็ก" คงเป็นคำนิยามที่กว้างเกินไป ที่จะใช้เรียกพวกเซกเซ็นที่เราพบนะ ลูลู่ : ใช่ พวกนั้นคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน ปล่อยให้พวกเราต้องนั่งรอตั้งนาน แล้วยังปฏิบัติยังกะตัวเราเป็นผู้บุกรุก? ฮิวโก้ : ผมก็คาดหวังว่าจะได้รับการปฏิบัติที่ต่างไปจากนี้นะ แต่เอาเถอะ ยังไง พวกนี้ก็เป็นเซกเซ็นนี่นะ ทำไงได้ จ่าโจ : แต่ข้าว่า พวกคนที่เราเจอตามท้องถนน ก็ดูใจดีออก ยกเว้นเจ้าพวกที่คิดว่าตัวเองเป็นดาวพวกนั้น ลูลู่ : ผมรอที่จะกลับไปไม่ไหวแล้วล่ะ! ฮิวโก้ : อีกไม่นานหรอก ลูลู่ จริง ๆ แล้ว การที่เรามาตอนนี้ ก็มีเรื่องสนุก ๆ ให้ทำเหมือนกันนะ แต่สำหรับพวกคนแย่ ๆ ก็อย่าไปนึกถึงมันเลย จ่าโจ : เรารู้ข้อดีของกลาสแลนด์อยู่ในใจแล้วนะ จงอย่าลืมมันซะล่ะ ลูลู่ : พวกเรารีบออกกันแต่เช้าเถอะนะ! ฮิวโก้ : ฮ่า ฮ่า......? เสียงนั้น... ฮิวโก้ได้ยินเสียงอะไรแปลก ๆ รีบไปดูที่หน้าต่าง ก็พบทหารเซกเซ็นมุ่งหน้ามาที่โรงแรมที่พวกเขาอยู่ และฉากก็จะตัดมาที่การสนทนาของพวกเซกเซ็น พวกนั้นคิดจะทำอะไรกันแน่นะ? เลโอ : มันมีเด็กสองคนและเป็ดอีกตัว จงระวังเอาไว้! เจ้าพวกกลาสซี่พวกนี้ล้มไม่ได้ง่าย ๆ พวกแกสองคนล้อมไปด้านหลังซะ เดี๋ยวนี้! พวกทหารแยกย้ายกันไป และฉากก็จะตัดมาทีเจ้าของโรงแรมคุยกับพวกทหาร บนชั้นสองของโรงแรม เจ้าของโรงแรม : เกิดอะไรขึ้นที่นี้เนี่ย? พาสซิวัล : ต้องขออภัยที่บุกรุกเข้ามานะ เจ้าของโรงแรม พวกเราได้รับคำสั่งให้มาคุมตัวเจ้าพวกกลาสแลนด์สามคนนั้นไว้ เจ้าของโรงแรม : ผมไม่รู้เลยนะว่าพวกเขาเป็นอาชญากร มันยากที่จะรู้ว่าใครเป็นใครบ้างที่เข้ามาพักน่ะ เลโอ : มันไม่ใช่อย่างที่นายคิด พวกเราแค่ต้องการจะถามพวกนั้นสักสองสามคำถามเท่านั้น ตามข้ามา! พวกทหารได้บุกเข้าไปในห้องฮิวโก้ แต่ก็พบว่าไม่มีใครอยู่ มีเพียงหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ เลโอมองลอดหน้าต่างออกไป ก็พบว่าพวกฮิวโก้ได้หลบหนีไปแล้ว เลโอ : พวกนั้น กำลังหนี! รีบตามพวกมันไปเร็ว! พาสซิวัล : นายไม่ต้องตะโกนก็ได้ ผมไม่ได้หูหนวกซะหน่อย! ตัดมาที่ฮิวโก้ที่วิ่งหนีออกมาก่อนที่พวกทหารจะเข้าไปคุมตัว ลูลู่ : แฮ่ก ๆ ฮิวโก้ : นี่มันยังไงกันเนี่ย? จ่าโจ : ไม่รู้เหมือนกัน แต่ถ้าถามข้าล่ะก็ พวกหมวกเหล็กที่ใส่ชุดเกราะพร้อมรบพวกนั้นคงไม่ได้มาเพื่อขอโทษหรอก วิ่ง! |
ตรงนี้ เราจะได้บังคับฮิวโก้แล้ว ให้เราเดินออกซ้าย (ทางไปอาคารรัฐสภา) และพบกับพวกทหารเซกเซ็นที่มาขัดขวาง
|
ทหารเซกเซ็น : พวกมันสามคนอยู่นั้นไง ลูลู่ : คราวนี้ เอาไงต่อละ? ฮิวโก้ : ดูท่าทางพวกนี้ คงไม่ได้มาเพราะอยากคุยกับพวกเราซะแล้ว จ่าโจ : ท่าจะไม่จริง ๆ ฮิวโก้ จึงควักมีดประจำตัวออกมา ฮิวโก้ : ลูลู่ ลุยกันเลย! |
การต่อสู้ครั้งนี้ จะเจอกับ Zexen Kn x1 และ Zexen Inf x2 ให้จัดการไปทีละตัว และคอยเติมพลังด้วยไอเท็มหรือรูนน้ำของจ่าโจ ก็จะชนะไม่ยาก พอสู้ชนะ ให้เดินต่อไป โดยออกด้านซ้ายบนของโซนนี้ มุ่งหน้าไปทางประตูทางออกจากเมือง ระหว่างจะพบทหารอีกชุด คราวนี้จะเจอ Zexen Kn x2 และ Zexen Inf x2 ก็ใช้วิธีการสู้เหมือนเดิม พอชนะ ให้เดินต่อไปยังประตูทางออก จะพบเหตุการณ์ที่พวกทหารมาดักหน้าเราที่ประตูแล้ว
|
พาลซิวัล : แขกจากกลาสแลนด์ พวกเราต้องคุยอะไรกันนิดหน่อยแล้วนะ พวกนายได้พิสูจน์แล้วว่ากองกำลังของเรายังต้องฝึกฝนมากกว่านี้ แต่ตอนนี้ พวกเราขอข้ามประเด็นอันนั้นไปก่อน พวกเราสนใจในสิ่งที่พวกนายจะพูดออกมามากกว่า ฮิวโก้ : นายควรอธิบายเรื่องพวกนี้มากกว่านะ! จ่าโจ : เราจะไม่ไปไหนกับแกทั้งนั้น จนกว่าจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี้! ลูลู่ : ถูกต้องแล้วล่ะ! เลโอ : พวกเราได้รับแจ้งมาว่า ในขณะที่แสร้งทำเป็นการเจรจาสงบศึก พวกกลาสแลนด์ก็บุกเข้ามาอย่างหมาลอบกัด เราจะรู้ได้ไงว่าพวกแกไม่ได้อยู่ที่นี้เพื่อจะเล่นลูกไม้อะไร? ลูลู่ : ทำไม พวกเราต้องเล่นตุกติกอะไรแบบนั้นด้วย? พวกเราเป็นตัวแทนของหัวหน้าแห่งคาราย่าอันทรงเกียรติ ลูเซียนะ จ่าโจ : เผ่าเป็ดอย่างเราก็ไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ เลโอ : พวกกลาสแลนด์ล้อมเหล่าทหารของพวกเราเอาไว้ นายเป็นตัวประกันของเรา ถ้านายเป็นลูกของหัวหน้าเผ่าคาราย่าจริง ๆ แล้วล่ะก็ พวกนั้นต้องเลือกที่จะไม่ทำร้ายนายแน่ ๆ นายมีค่าอย่างมากสำหรับการแลกเปลี่ยน เอาล่ะ ตอนนี้ มากับพวกเราซะดี ๆ เถอะ ตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เลือก 1. ไม่มีทางซะหรอก! 2. ไม่มีเหตุผลที่ต้องเชื่อแกหรอก! ไม่ว่าจะเลือกข้อไหน ฮิวโก้ก็จะมองขึ้นไปด้านบน และมองเห็นอะไรบางอย่าง พาลซิวัล : ไม่ว่าจะยังไง พวกเราก็จะเอาตัวแกไปกับเราด้วยอยู่ดี และแล้ว ฟูบาก็ปรากฎตัวขึ้น และถลาตัวลงมา ทำให้พวกทหารที่ไม่ทันตั้งตัวต้องล้มระเนระนาดกันไป พวกฮิวโก้ใช้จังหวะนี้เอง หลบหนีออกนอกประตูเมืองได้สำเร็จ ลีโอ : รีบตามมันไปเร็ว ๆ เข้าสิ ทหารเซกเซ็น : ครับท่าน! |
ทั้ง 4 คนจะหนีมาจนกระทั่งถึง Zexen Forest แล้วจะหยุดคุยกัน
|
ลูลู่ : ดูเหมือนพวกเราจะหนีพ้นแล้วนะ จ่าโจ : แต่พวกเราก็ยังอยู่ในดินแดนของเซกเซ็นนะ ระวังตัวต่อไปก่อนเถอะ ลูลู่ : ต้องขอบคุณฟูบา พวกเราถึงได้ทำสำเร็จ ฮิวโก้ : ใช่ ขอบใจมากนะ ฟูบา ผงกหัวขึ้นลงเป็นการตอบรับ แล้วก็ร้องออกมา ลูลู่ : นายหาเราพบได้ยังไง? นายตามดูพวกเรามาตลอดเลยงั้นเหรอ? จ่าโจ : ข้าทายว่าเขาคงมาหาอาหารมากกว่า ไม่ใช่พวกเราหรอก ฟูบา เหมือนเข้าใจสิ่งที่จ่าโจพูด แล้วคำรามใส่ จนจ่าโจต้องถอยไป จ่าโจ : แคว่ก แคว่ก แคว่ก! เออ ก็ได้ ๆ ฟูบา! ฟูบาร้องคำรามอีกที จ่าโจก็เลยต้องยืนจ๋อยไป ลูลู่ : อิอิอิ ฮิวโก้ : รีบไปกันต่อเถอะ! ถ้าที่พวกอัศวินพวกนั้นพูดเป็นความจริงล่ะก็... จ่าโจ : พวกเราก็อยู่ในภาวะสงครามอีกครั้งยังไง ลูลู่ : แล้วไง? ผมไม่กลัวพวกหมวกเหล็กพวกนั้นหรอก! ฮึ่ม! |
จบการสนทนา ให้เดินไปด้านขวาเรื่อย ๆ จนออกจาก Zexen Forest แล้วเข้าสู่ Brass Castle เลย
Brass Castle
ให้เราเดินไปด้านขวาเรื่อย ๆ จะพบกับเหตุการณ์
|
จ่าโจ : อืม ดูท่าทางเรื่องที่ว่าเรากำลังถูกตามล่า ยังมาไม่ถึงที่นี้นะ น่าแปลกนะ ทั้งที่ถ้าเราอยู่ในภาวะสงคราม ป้อมก็น่าจะอยู่สภาพป้องกันอย่างแน่นหนา แต่นี่กลับไม่เลยแฮะ ฮิวโก้ : เห็นด้วย ลูลู่ : เห็นด้วย เห็นด้วย จ่าโจ : อย่าทำตัวเป็นจุดสนใจให้มากนักล่ะ ทำตัวเป็นธรรมชาติ และเดินไปช้า ๆ ฮิวโก้ : ตกลง ลูลู่ : ตกลง ตกลง ฮิวโก้ : ..... จ่าโจ : ไปกันได้แล้ว ในขณะที่ทั้งหมดกำลังจะเดินไปนั้น ทั้งสามคนก็หันกลับไปมองที่ฟูบา จ่าโจ : ฟูบา! แกน่ะไม่สามารถเดินช้า ๆ เพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกตได้หรอก ฟูบาส่ายหัวแล้วก็ร้องออกมา ฮิวโก้ : เห็นกำแพงนั้นไหม? วิ่งข้ามไปแล้วไปรอเราที่อีกฝั่งนะ ฟูบาร้องออกมา เหมือนจะบอกว่าอยากไปกับพวกฮิวโก้ ฮิวโก้ : รีบไปซะ! ก่อนที่พวกศัตรูจะเห็นนาย! ฟูบายอมทำตามที่ฮิวโกพูดแล้วก็บินข้ามไป ที่นี้ก็ตาเราบ้างล่ะ ที่ต้องผ่านไป |
ให้เดินมาทางด้านขวาเรื่อย ๆ จนเข้าสู่เขตป้อมทหารจะพบว่าที่นี้ กำลังมีการตรวจคนเข้า-ออกอย่างเข้มงวดเลยทีเดียว
|
ลูลู่ : ช้าๆ...ยังช้าไม่พออีกเหรอ? ฮิวโก้ : ลูลู่ เงียบไว้ ลูลู่ : โอเค รู้อยู่แล้วน่า! ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วล่ะซิ จ่าโจ จึงแกล้งเดินไปชนกับลูลู่ ลูลู่ : อั่ก จ่า ชนผมทำไม! จ่าโจ : นายน่ะ เสียงดังเกินไปและทำตัวไม่เป็นธรรมชาติเอาเสียเลยน่ะสิ แบบนี้ เราอาจถูกพบนะ ลูลู่ : คุณก็กังวล... ฮิวโก้ : ลูลู่! ลูลู่ : ฮึ่ม ในขณะเดียวกัน พวกลีโอและเพอซิวัลก็ตามพวกฮิวโก้มาทันจนได้ ลีโอ : หวังว่าพวกนั้นคงยังหนีไปได้ไม่ไกลหรอกนะ เพอซิวัล : ถ้าโชคยังอยู่กับเราล่ะก็ พวกนั้น น่าจะถูกจับอยู่ที่นี้นะ ลีโอ : ขอให้เป็นแบบนั้นเถอะ พวกฮิวโก้พยายามหันหน้าไปฝั่งกำแพงเพื่อไม่ให้พวกลีโอสังเกตเห็นพวกตัวเอง แต่ก็มีผู้ชายปากมอมคนหนึ่งดันเรียกพวกลีโอคุยซะงั้น ผู้ชาย : ท่านอัศวิน! โปรดอภัยที่ข้าอาจล่วงเกินท่าน แต่ท่านคืออัศวินทั้งหกผู้มีชื่อเสียงที่สุดในเซกเซ็น ท่านลีโอ และท่านเพอซิวัลใช่ไหมครับ? ลีโอ : เออ พวกเรานั่นหละ มีอะไรเหรอ? ในขณะที่ลีโอ หันไปคุยกับผู้ชายคนนั้นก็ได้สังเกตเห็นพวกฮิวโก้เข้าจนได้ ลีโอ : เจ้านั้นดูเหมือน... จ่าโจ จึงรีบตัดสินใจให้รีบหนีออกจากจุดนั้น เข้าไปยังประตูที่อยู่ใกล้ที่สุด ลีโอ : เพอซิวัล เจ้าไม่เห็นเคยบอกข้าเลยว่า เจ้ามีสัมผัสที่หกน่ะ เพอซิวัล : ถึงบอกไป ทำยังกะท่านจะสนใจ ลีโอ : นี่ ไม่คิดจะรับมุขกันเลยเหรอไง? ทั้งสองคนรีบวิ่งตามพวกฮิวโก้ที่หนีเข้ามาในครัว แต่สุดท้าย พวกเขาก็คาดกับฮิวโก้อีกจนได้ ลีโอ : ไปทางไหนแล้ว? ทั้งสองคนมองไปรอบ ๆ ก็ไม่พบใครเลย เพอซิวัล : ผมไม่เคยไล่ตามใครที่เร็วได้ขนาดนี้มาก่อนเลยนะ ลีโอ : ..... ทั้งคู่ จึงลองไปหาที่อื่นดู เมื่อทั้งสองคนไปแล้ว เราจะพบว่าพวกฮิวโก้นั้น แอบซ่อนโดยเกาะอยู่ที่ปล่องไฟเหนือเตาผิง แต่สุดท้ายเกาะไม่ไหว ก็พากันหล่นลงมา จ่าโจ : กรอด ลูลู่ : โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย ฮิวโก้ : ลุก...ออก...ไป ลูลู่ : เจ็บชะมัดเลย! จ่าโจ : เจ้าไม่ได้เป็นเบาะที่ดีเอาซะเลยนะ ฮิวโก้ : รีบ ๆ ลุกออกไปซิโว้ย ลูลู่ : ขอโทษ ๆ ฮิวโก้! จ่าโจ : อดทนไว้ แคว่ก ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังจะลุก ทั้งสามคนก็ตกไปยังทางลับในเตาผิงที่เปิดออก ทั้งสามคนมาโผล่ข้างใต้ของป้อมแห่งนี้ ฮิวโก้ : พวกเราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย? จ่าโจ : ดูเหมือนจะเป็นทางลับใต้ดินที่ใช้ออกไปนอกป้อมนะ มันต้องเก่าแก่มากทีเดียว ก็ขนาดพวกอัศวินพวกนั้นยังไม่รู้เกี่ยวกับมันเลยนี่นะ ลูลู่ : หมายความว่า ถ้าเราไปตามทางนี้ พวกเราก็จะหนีออกไปได้ใช่ไหม? จ่าโจ : เออ เท่าที่พวกเรารู้ตอนนี้ นี้น่าจะเป็นเส้นทางเดียวที่จะไม่มีผู้คุมอยู่ล่ะนะ |
หลังจบการสนทนา ก็ให้เดินไปตามทางเรื่อย ๆ จนสุดทางจะพบเหตุการณ์ที่พวกฮิวโก้เจอประตูบานหนึ่งเข้า
|
จ่าโจ : นี้น่าจะเป็นทางออกนะ ลูลู่ : ถ้างั้น เราก็สามารถกลับไปกลาสแลนด์ได้แล้วใช่ไหม? ฮิวโก้ : มันอาจจะนำเรากลับไปที่วิเนย์ เดล เซกเซ็นก็ได้นะ จ่าโจ : น่าจะเป็นแบบนั้นก็ได้ ใครจะไปรู้... ลูลู่ : เราจะกลับไปที่นั้นอีกงั้นเหรอฦ จ่าโจ : นี่เป็นโอกาสเดียวของเรา ยังไง ๆ ก็ลองเสี่ยงดู ฮิวโก้ : พร้อมนะ แล้วทั้งสามคนก็เปิดประตูบานนั้น ทิวทัศน์ที่เห็น เป็นทางออกของ Brass Castle ฝั่งกลาสแลนด์ นั่นเอง ลูลู่ : ฟู่! อากาศบริสุทธิ์! ทางใต้ดินนั้นมันเหม็นชะมัดเลย! ฮิวโก้ : พวกนั้นคงมองข้ามเรื่องการทำความสะอาดไปน่ะสิ จ่าโจ : แล้วนี่ตกลงเราออกมาฝั่งไหนกันแน่เนี่ย กลาสแลนด์ หรือเซกเซ็น? ทันใดนั้น ฟูบาก็บินลงมาหาพวกฮิวโก้ ฮิวโก้ : ฟูบา! ฟูบาร้องทักทายฮิวโก้กลับ จ่าโจ : ถ้าฟูบาอยู่ที่นี้ ก็หมายความว่า... ลูลู่ : ขอบคุณสวรรค์! พวกเราอยู่ฝั่งของพวกเราแล้ว! ตอนนี้ รีบกลับไปกลาสแลนด์กันเถอะ! จ่าโจ : ใช่ พวกเราต้องกลับไปและเร็วด้วย มีบางอย่างผิดปกติ ข้ารู้สึกได้ถึงมันโดยผ่านทางขนของข้าเลย |
เมื่อรวมกลุ่ม ให้รีบเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านคาราย่าเลย แต่ก่อนหน้านั้น ให้ถอยของที่ติดตัวลูลู่ออกให้หมดเสียก่อน แล้วค่อยไปต่อ ระหว่างทางต้องผ่านที่ราบอามูร์ก่อน แล้วจะพบกับเหตุการณ์
Plain Amur
เมื่อเข้ามา จะพบว่าท้องฟ้าขณะนี้ เป็นท้องฟ้ายามเย็นแล้ว ให้เราเดินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาถึงอีกโซน (ที่มีที่เซฟอยู่) จะเข้าสู่เหตุการณ์ที่พวกฮิวโก้พบควันไฟออกมาจากทางหมู่บ้านของเขา
|
ลูลู่ : ดูนั่นสิ! หรือว่าจะเป็น...? ฮิวโก้! จ่า! ฮิวโก้ : นี่มันอะไรกัน? จ่าโจ : รีบไปกันเถอะ ฮิวโก้ ลูลู่! |
เดินทางต่อไปยังหมู่บ้านคาราย่ากัน เมื่อเข้าไปถึง จะตัดเข้าสู่เหตุการณ์ที่พวกฮิวโก้เห็นควันออกมาจากทางหมู่บ้าน
Karaya Village
|
ฮิวโก้ : ผมรู้ว่านั่นเป็นสีของควัน แต่ เป็นไปได้ไงกัน?! หมู่บ้านของเรากำลังไหม้นิ จ่าโจ : หายนะชัด ๆ! ลูลู่ : โอ้ ไม่นะ! ครอบครัวของพวกเราล่ะ? ลูลู่ รีบวิ่งหน้าตั้งไปที่หมู่บ้าน จ่าโจ : ลูลู่! รอก่อน! รอพวกเราก่อน! จ่าโจรีบวิ่งตามลูลู่ไปอีกคน ฮิวโก้ : พวกเซกเซ็น! แล้วเรื่องสาส์นของผมล่ะ? |
ตรงนี้ เราจะได้บังคับฮิวโก้ ให้เดินไปตามทางหมู่บ้านต่อ จะพบจ่าโจที่ยืนสำรวจศพอยู่
|
จ่าโจ : บาดแผลเกิดจากดาบ พวกศัตรูยังคงอยู่ที่นี้ เตรียมพร้อมเอาไว้นะ! |
ให้เราเดินเข้าไปต่อ จนกระทั่งถึงทางเข้าหมู่บ้าน ฉากจะตัดเข้าสู่เหตุการณ์ที่ผู้หญิงผมสีเงินคนหนึ่งกำลังมองดูหมู่บ้านที่กำลังถูกเผาอยู่
|
คริส : หมู่บ้านนี้... พวกเรารีบออกไปทั้ง ๆ แบบนี้เลยดีกว่า ขณะนั้น ลูลู่ ก็มาเจอคริสเข้า ลูลู่ : แก! ต้องเป็นแกแน่ ๆ! ลูลู่ชักมีดของเขาออกมา แล้ววิ่งไปทางคริส แต่คริสที่รู้ตัว และชักดาบออกมาสวนกลับ ลูลู่ตายภายในดาบเดียว เหตุการณ์นี้ ฮิวโก้และจ่าโจก็ได้เห็นด้วยเช่นกัน และรีบวิ่งมาที่ลูลู่ ฮิวโก้ : ลู่! จ่าโจ : ลูลู่! จ่าโจที่ได้แต่กำหมัด(ปีก?)อย่างโกรธแค้นและฮิวโก้ที่พยายามเขย่าเพื่อนของเขา ฮิวโก้ : ไม่นะ! ลูลู่ ไม่! ลูลู่ตายเสียแล้ว การที่ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา ทำให้ฮิวโก้แน่ใจในสิ่งนั้น ฮิวโก้ : ทำไมกันล่ะ? ทำไมมันถึงได้เป็นแบบนี้?! ผม... ผมไปที่เซกเซ็นเพื่อที่จะหยุดสิ่งนี้ แล้วทำไมพวกนั้นถึงไม่รับสาส์นจากผมล่ะ...ทำไมกัน?! ฮิวโก้ หันหน้าไประบายความในใจกับคริสที่อยู่เบื้องหน้า คริส : ฉันไม่ได้... |
ตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เลือก
ไม่ว่าจะเลือกตอบข้อไหน คำพูดจะต่างกัน จนกระทั่งพวกคริสออกนอกหมู่บ้านไป
|
จ่าโจ : ข้าขอโทษด้วยนะ แต่ข้าต้องคอยดูแลเจ้าอย่างที่ลูเซียหวังเอาไว้ มีเพียงแค่เจ้า ข้า และฟูบา พวกเราไม่มีทางชนะเลย ไม่ใช่วันนี้ สำหรับตอนนี้ คิดแต่เรื่องของลูลู่เถอะ แล้วฉากจะเข้ามาสู่ตอนรุ่งสาง จ่าโจได้ฝังศพให้แก่คนในหมู่บ้านคาราย่าแม้แต่ลูลู่จนหมดแล้ว ท่ามกลางสภาพหมู่บ้านที่ถูกเผาราบจนเป็นหน้ากลอง จ่าโจ : สำหรับสิ่งนี้...พิธีกรรมที่เหมาะสมควรได้รับการอ่าน วิญญาณจะต้องยกโทษให้แก่เราสำหรับตอนนี้ ฟูบาก็ร้องออกมาเหมือนเป็นการตอบรับ ฮิวโก้ : ผมไม่สามารถปกป้องเขาได้ จ่าโจ : ...... ฮิวโก้ : แม่ของผม... แม่ของเขา... ผมสัญญาเอาไว้แล้วแท้ ๆ เลย แต่ผมก็ผิดสัญญา จ่าโจ : ...... ฮิวโก้ลงไปคุกเข่ากับพื้น ฮิวโก้ : ทำไมต้องเป็นลูลู่? ทำไมต้องเป็นตอนนี้ด้วย? ฟูบา : ...... ฮิวโก้ : พวกเราอยู่ด้วยกันมาจนกระทั่งเมื่อวานแท้ๆ และผมก็ไม่เคยคิด...เขาจะจากไป จากไปกับสายลม เพราะผม... จ่าโจ : หยุดแสดงอาการแบบนั้นซะที แกนี้มันยังอ่อนหัดจริง ๆ ฮิวโก้ : ? จ่าโจ : อะไรทำให้แกคิดว่าแกสามารถปกป้องใครก้ได้น่ะ?! แกมีความสามารถในการล่าสัตว์ก็จริง แต่สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี้ คือสงครามนะ มีแต่เด็กเท่านั้นหละที่ทึกทักเอาเองแบบนั้น ฮิวโก้ : ...... จ่าโจ : การล่าไม่ใช่สงคราม การตายในการล่าก็แตกต่างจากการตายในสงคราม ถ้าใครก็ตามที่ทำแบบที่ลูลู่ทำ เขาก็ต้องยอมรับด้วยว่าเขาต้องเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยง นักรบต้องยอมรับความตายได้ ในสงคราม เมื่อใดที่นายชักมีดออกมาจากฝักของนาย เมื่อนั้นก็เท่ากับว่านายได้ขายชีวิตตัวเองไปแล้ว เพื่อที่จะอยู่อย่างนักรบ นายต้องยอมรับที่จะอยู่บนพื้นฐานความจริงอันแสนขมขื่นนี้ให้ได้ ฮิวโก้ : ...... จ่าโจ : ฮิวโก้! นายจะอยู่ที่นี้และทำตัวแบบนี้ไปตลอดไม่ได้หรอกนะ พวกกองกำลังของคาราย่าคงจะไม่กลับมาแล้ว ตอนนี้ทางที่ดีที่สุด รีบไปที่หมู่บ้านของข้ากันก่อนเถอะ ฮิวโก้ : นั่นสินะ จ่าโจ : ข้าขอปฏิเสธที่จะเดินเคียงข้างกับเจ้าที่ทำหน้าแบบนั้น ลุกขึ้นและทำตัวให้สมเป็นนักรบหน่อย |
จ่าโจเดินออกจากหมู่บ้านไป ทิ้งให้ฮิวโก้นั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นกับฟูบาอยู่ครู่หนึ่ง และแล้ว ฮิวโก้ก็ลุกขึ้นยืนขึ้นเพื่อตัดสินใจจะก้าวเดินต่อไปให้สมกับที่เป็นนักรบแห่งคาราย่า
HUGO CHAPTER 1 COMPLETE!!!
