Sasarai de Viva ep3
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--Shiryu 07:11, 19 กันยายน 2007 (ICT)
"เราจะใช้ความได้เปรียบด้านชัยภูมิ...." เจเริ่มแนะนำเหมาะสมเป็นกุนซือ "กองทัพของ FFDF อยู่ระหว่างพื้นที่ของวิเน่กับแท่นพิธีกรรม เอาทรูรูนไประเบิดซะ แล้วเรารีบย้ายเมืองหนีไปอยู่ป้อมลี้ภัยโคโซโวกัน" นาโนเทคทุ่มซาโล้นเม่ที่พังแล้วใส่เจทันทีก่อนเข้าไปแบร์ฮัคพร้อมทำเสียงกระเส่าเป็นการทำโทษ
"จำนวนทหารกับฝีมือสู้กันไม่ได้แบบนี้สิ่งที่อาจพลิกสถานการณ์ได้คือการประยุกต์สกิล" เจเริ่มเล่าแผนการชิ้นต่อไปทั้งที่ยังมีนาโนเทคกอดพลางทำท่าขย่มๆอยู่ข้างๆ
"เรามีสกิลก้อปปี้ของพี่ใหญ่อยู่นี่นา!! หลังจากเห็นการต่อสู้ของพวกลูก้าตอนนั้นแล้วน่าจะได้สกิลดีๆติดมามั่งนะ"
"พี่ก้อปได้แต่สกิลโปเกเท่านั้นแหละน้องเอ้ย แถมใช้ได้เฉพาะตอนเผชิญหน้าเจ้าของสกิลอยู่เท่านั้นเอง" ซาก้าพูดมีเหตุผล ไม่งั้นสกิลนี้มันจะโกงเกินไป
"แล้วสกิลท่านล่ะ ท่านมิฮอว์ค?"
"อั๊วะมี Alcoholism สามารถเปลี่ยนน้ำทุกชนิดให้อร่อยเหมือนแดกเหล้าได้" มิฮอว์คอวดอย่างภาคภูมิใจเหมือนตอนแนะนำตัวในกระทู้เล่าวีรกรรมของเอลวาน่าเสียจริง แต่ช่างไร้ประโยชน์กับฉากสงครามสิ้นดี
"แกมันไร้ประโยชน์ที่สุด!" เจทำท่าหัวหอมสูบบุหรี่
"เฮ้ย!! ฉะกันได้ยัง อยากเคี้ยวหมูเว้ย หมู!! เอากองม้าเหล็กที่เหลือออกมาให้ข้าทำบะช่อซะดีๆ" ลูก้าโวยวายหลังรอมาหลายบรรทัดพลางควงดาบปีศาจเพเนกรินอาวุธที่พกมาหนนี้แกว่งไปมาโดน NPC พวกเดียวกันตายไป 12 ตัว กลับไปคงโดนหักเงินเดือน พอควงดาบเสร็จก็ยกเครื่องยิงจรวดออกมาซัดกำแพงเมืองหายไปแถบนึง ก่อนซ้ำด้วยปืนไฟไล่เผาไก่ที่เดินไปมาหน้าเมืองจนสุกน่ารับประทาน (แล้วมันจะเอาดาบมาทำไม?)
--FLOW 12:45, 19 กันยายน 2007 (ICT)
หลังจากลูก้าเอาbattle skillยิงจนหนำใจแล้วก็รีบเคลื่อนพลเข้าประชิดเมืองทันที เจจึงลองส่งทหารออกไปสองร้อยนายพลีชีพประเมินกำลังศัตรูดู แน่นอนว่าโดนลูก้ายำเละเป็นหมูแฮมซาลามี่ ตามไสตล์คนแต่งคนนี้...
"อืมม์ มันเก่งจริงๆด้วยแฮะ" เจพูด ในขณะที่มีดจากฟ้าลงมาปักหัวกะบาล จ๊ากก!
เนื่องจากทหารรบแพ้แม่ทัพต้องโดนลงโทษด้วยมีดเสียบหัวกะบาลเลียนแบบซุยสอง เป็นการลงโทษสุดโหดจากโคนาเม้งไม่ให้ส่งทหารไปตีเล่นกันซี้ซั้ว
"เอ็งจะบ้าเรอะ ฝีมือของพวกมันก็รู้ๆกันอยู่ ไอ้ของแค่นี้หมาที่ไหนก็รู้จะส่งทหารออกไปสังเวยทำไม!" นาโนเทคผู้ร่วมทัพโวยวายไม่พอใจเพราะต้องโดนมีดปักหัวไปด้วยฟรีๆ
"เออจริงด้วยสิ" เจเพิ่งนึกขึ้ได้... เลยโดนมิฮอคว์กับนาโนเทคลงแขกเพื่อเรียกสติ
"โอย อย่าเพิ่งทำข้า" เจรีบโพสมือห้าม "ตอนนี้เราเหลือทหาร800ดังนั้นเราจะใช้ค่ายกลแปดทิศของขงเบ้งจัดการกับมัน"
ทุกคนได้ฟังแผนการดูแล้วเข้าท่า จึงรีบกุลีกุจอไปแบ่งยูนิตออกเป็นแปดกองทันทีเตรียมรับคำสั่ง
"...เอ่อ เดี๋ยวข้าขอไปดอกหญ้าซื้อหงสามาอ่านวิธีจัดค่ายก่อนนะ" แล้วเจก็โดนจับห้อยหัวโดดบันจี้จัมป์หน้ากำแพงเมือง...
ซาซาไรเห็นสถานการ์ณไม่สู้ดี(จืดจาง)จึงออกคำสั่งแทน ให้ทหารทั้งหมดรวมกันเป็นหัวลูกศรเพื่อจู่โจมลูก้าที่นำทัพตรงกลางมา ใช้ประสบการ์ณจากที่เล่นเกมสงครามหุ่นเหล็กอภินิหารมาหลายภาค
"ท่านซาซาไรฉลาดมาก! จุดแข็งของมันก็คือจุดอ่อนในขณะเดียวกัน ลูก้านำทัพมาคนเดียวถ้ามันตายเราก็ชนะทันที" เจพูดชมไปพลางซับเลือดบนหัวไปพลาง
ทหารทั้งหมดเข้าจู่โจมจุดที่ลูก้าอยู่เป็นจุดเดียว แต่ด้วยความเทพของลูก้ากับเหล่ากองทัพโซลเยอร์(และความลำเอียงของคนแต่ง) ฝ่ายเจ็บหนักจึงกลายเป็นพวกซาซาไรเสียแทน
กองทัพพันธมิตรเสียไพร่พลไปค่อนครึ่งเหลือทหารอยู่เพียงแค่สี่ร้อยนาย แม่ทัพทั้งหกโดนมีดปักกันไปถ้วนหน้าคนละสองเล่มเลือดไหลโจ๊กออกจากหัวเหมือนปลาวาฟพ่นน้ำ ด้านมิฮอคว์ทนพิษบาดแผลไม่ไหวเนื่องจากโพสน้อยไปหน่อย...จึงขาดใจตายกลางสนามรบ ส่วนเจ้ายาโนทัยใช้สกิลพะโล้เป็ดต้มตัวเองหนีปัญหาไปเรียบร้อย
"อ๊าาาก สวรรค์!! ใยส่งข้ามาเป็นพระเอกซุย แล้วต้องส่งไอ้บ้าไฟนอลนี่มาเป็นคนแต่งด้วย" ซาซาไรเริ่มคลั่ง เปลี่ยนกลอนชาวบ้านแล้วโทษนั่นโทษนี่ไปมั่ว
"อย่าเพิ่งท้อไปท่านซาซาไรข้ายังอยู่" เจคลานกระดื้บกระดื้บเข้ามาหา "ตอนนี้แผนที่ข้าวางไว้สำเร็จลุล่วงแล้ว"
"พวกเราคงพลิกสถานการ์ณในท่อนนี้ไม่ได้แน่ๆ ข้าจึงเล่นมุขถ่วงเวลาไปงั้นรอให้เปลี่ยนมือคนแต่ง อาจเกิดปาฎิหาร์ยขึ้นได้" เจเริ่มเก็บไส้ที่ไหลออกมากลับเข้าไปในพุง
"แต่ว่ามันอาจจะสายเกินไป นี่มันบทสุดท้ายแล้วก่อนเปลี่ยนเนื้อเรื่อง ข้าคิดว่าคงไม่ทันการ"
ซาซาไรมีดปักเต็มตัวชอกช้ำทั้งกายและใจ เอาหอกกีต้าร์ยันไว้ไม่ให้ล้มร้องเพลงล้มทั้งยืนของซีลประชดชีวิตจืดจาง
"ลูกผู้ชายแก้แค้นสิบปีไม่สาย ท่านอ่านหงสาก็ต้องรู้ดี กาลนี้ไม่ใช่เวลาของพวกเรา"
เจส่งสายตาเตียวเลี้ยวผู้ชั่วร้ายออกมา ซาซาไรหน้าลิโป้ก็ยิ้มรับ พลันส่งคำสั่งถอนตัวให้กับซาก้าและยาโนทัย
เสียงระบบประกาศ กองกำลังซุยโคเฟรนถอนตัวจากการเป็นพันธมิตรกับกองอัศวินเซ็กเซ่นตั้งแต่บัดนี้ ...นาโนเทคจึงต้องรับศึกแต่เพียงผู้เดียว(มีซาโล้นเม่แถมให้อีกตัว)
"เซ็กเซ่นมันก็แค่หนังหน้าไฟไว่ถ่วงเวลา รักษาชีวิตไว้ตามหาซากเม้งชิ้นสุดท้ายสำคัญที่สุด" ซาซาไรด้านมืดกล่าวกับนาโนเทคแล้วหายตัวไปอย่างไม่ใยดี...
ในที่สุดเซ็กเซ่นก็โดนลูก้าตีแตกกลายเป็นเมืองของ FFDF สมใจคนแต่ง... ลูก้าปรับเพลงประกอบฉากเป็นเพลงโกลด์ซอร์เซอร์ และเริ่มก่อสร้างสวนสนุกลอยฟ้าไว้ปั๊มตังเข้ากองกำลังตามนโยบายท่านประธาน
--Luca 16:44, 19 กันยายน 2007 (ICT)
หลังการล่มสลายของเซ็กเซนและความพ่ายแพ้ของเหล่านักรบอันเกรียงไกรก็ผ่านมาได้หลายวันแล้ว เหล่านักรบผู้กล้าทั้งสี่ก็ยังคงเดินทางตามหาชิ้นส่วนเม้งกันต่อไปภายใต้การนำทีมของซาซาไรผู้เป็นหัวหน้าปาร์ตี้ขณะนี้ พวกเขาเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลทรายคล้ายตัวตลกดุจคนหลงทิศ และจนป่านนี้พวกเขาก็ยังคงเดินวนอยู่กลางทะเลทรายกันอย่างอดทน
"หิวว้อยยย นี่พวกเราเดินทางกันมากี่วันแล้วเนี่ย" ซาก้าบ่นไปพลางเดินตามกลุ่มไปพลาง "ให้ตายดิ ตั้งแต่เมื่อวานแล้วยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย หิวจนจะกินเป็ดได้ทั้งตัวแล้วนะเนี่ย ถามจริงเถอะ พวกท่านไม่หิวกันเลยรึ"
"ก๊าบบบ" เป็ดร้องออกมาอย่างไร้ความหมาย ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะร้องออกมาทำไม เปลืองบรรทัดเปล่าๆ คนพิมพ์ก็เมื่อยด้วย ...เอ๊า เมื่อยแล้วจะพิมพ์ต่อทำไมเล่า!?
"ข้าคิดว่านี่น่าจะช่วยท่านได้ มันฟื้นกำลังได้ดีเชียวล่ะ" เมื่อเห็นว่าคนแต่งเริ่มไร้สาระ เจจึงหยิบเอาเสบียงที่ตุนเอาไว้ในย่ามออกมาโยนให้ซาก้า ของเหลวบรรจุขวดใสเป็นประกายนี่คืออะไรนะ ท่าทางจะแพงเอาการเลย แต่ก็เหมาะกับยอดกุนซือผู้นี้ไม่ใช่น้อย และด้วยความหิว ซาก้าจึงเปิดขวดแล้วดื่มจนเกลี้ยงขวดในพริบตา
"อร่อยจริงๆ!! ซ้ำยังทำให้ข้ามีกำลังวังชามากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แถมยังไม่หิวแล้วด้วย สิ่งนี้มันคืออะไรกันรึ?"
"อ้อ Elixir รสเป็ดย่างน่ะ" สิ้นเสียงของเจก็มีเงาดำๆ วูบเข้ามาพร้อมเสียดังพล่อก!! สายกีตาร์มาร์ครอส7ทั้ง 7 ขาดออกแล้วดีดโดนหูกบฏผู้เคราะห์ร้ายซ้ำอีก 7 ที ตามด้วยเอ็คโค เพล้ง ตุบ ตับ ผั่วะ เพี๊ยะ จากเหล่าผองเพื่อน "โอ๊ยๆๆ พอแล้วๆ หยุดได้แล้ว นั่นไง เราเจอเมืองแล้ว!!"
นับเป็นโชคอันดีของเจ เขาสามารถเบี่ยงประเด็นได้ด้วยสติปัญญาอันเฉียบคมของเขาก่อนที่ชีวิตของเขาจะหาไม่และบทบาทถูกตัดจบอย่างน่าสลดตามมิฮอว์คและผองเพื่อนผีๆ ไป .....แต่จะว่าไป อีตาซาซาไรมันเอากีตาร์มาครอส7มาจากจตุจักรตอนไหนล่ะเนี่ย??? อันนี้คงได้แต่ปล่อยเลยตามเลยเหมือนพวกการ์ตูน 4 ช่องจบที่พอขึ้นช่องใหม่แผลเดิมๆ ก็หายไป
แล้วนั่นมันเมืองอะไรน่ะ จะเข้าไปดีมั้ยนะ กีตาร์มาครอส7ของซาซาไรก็พังด้วยเหตุผลปัญญาอ่อนด้วยสิ ซ่อมได้มั้ยเนี่ย
--FLOW 21:08, 19 กันยายน 2007 (ICT)
"บ้านทำจากหินเหมือนเมืองเบ้ดร๊อคฟลินท์สโตนแบบนี้ต้องเป็นหมู่บ้านคารายาแน่ๆ" เร้ดเมจิกเชี่ยนในฐานะที่เล่นภาคสามอยู่คนเดียวต้องเล่าแจ้งให้เพื่อนร่วมกลุ่มทุกคนฟัง
"ไม่รู้ที่นี่จะมีซากเม้งชิ้นสุดท้ายหัวเม้งอยู่หรือเปล่านะ" ทุกคนตัดสินใจเข้าไปหาข่าวสารในหมู่บ้าน
"โอ้ สมกับเป็นเผ่าคารายา มีร้านเครื่องดนตรีด้วย" ซาซาไรกับซาก้าจึงรีบวิ่งเอาอาวุธของพวกตัวเองเข้าไปซ่อมทันที
"ก๊าาบบ มีจ่าโจโมนูเม้นต์ด้วย ขอไปถ่ายรูปที่ระลึกหน่อยเด่" แล้วเป็ดก็แยกตัวออกไป
เจเลยต้องไปเดินหาข่าวสารเกี่ยวกับหัวของเม้งคนเดียว เลยลองไปหาnpcหัวหน้าหมู่บ้านลูเซียดู
"ขอถามไรหน่อยสิครับ เร็วๆนี่ท่านเห็นอะไรร่วงลงมาจากฟ้าบ้างไหมครับ" เอ้าได้ทำงานสมกับเป็นฝ่ายบุ๋นซักที...เจร้องไห้ซาบซึ้งใจในคนแต่ง
"อ๋อ ท่านหมายถึงหัวหอมศักดิ์สิทธิ์ใช่ไหม? เร็วนี้มีลูกอะไรกลมๆก็ไม่รู้ตกจากฟ้าลงมาหลังหมู่บ้านเรา ข้าไปดูมาแล้วเห็นว่าเหมือนหัวหอมน่าจะเป็นหัวหอมที่สวรรค์ส่งมาให้ขอหวย ก็เลยเก็บมาตั้งไว้บนหิ้งหลังบ้าน" ลูเซียพูดทั้งพนมมือ
เจได้ฟังดังนั้นก็กุมขมับนึกในใจ "โอยยเจ้าพวกคนป่าบาบาเรี่ยนไม่มีการศึกษา เหมือนพวกประชาชนประเทศสารขัณท์เลยวุ้ย ไอ้นั่นต้องเป็นหัวเม้งอย่างไม่ต้องสงสัย.."
"ขออภัยที่ต้องบอกตามความจริงว่าหัวหอมอันนั้น เป็นหัวหน้าพวกเราเขาเหมือนหัวหอมไปหน่อย เลยทำให้พวกท่านเข้าใจผิด พวกเราอยากจะขอคืน.."
"ไม่ได้ ข้าไม่เชื่อ ตั้งแต่ข้าได้หัวหอมศักดิ์สิทธิ์มาก็รู้สึกประสบแต่โชคลาภ กินลาบเป็ดได้ทุกวันไม่มีเบื่อเหมือนก่อน ต้องเป็นเพราะพลังหัวหอมศักดิ์สิทธิ์แน่ๆที่ทำให้หอมซอยอร่อยขึ้น..."
ลูเซียพูดพลางซัดลาบเป็ดเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย
เจเห็นท่าจะคุยกับลูเซียไม่รู้เรื่องจึงคิดจะใช้กำลังเข้าข่มขืน เอ๊ย ข่มขู่ แต่ก็มีเสียงตะโกนออกมาจากด้านนอกว่าพวก FFDF มา...อีกแล้ว
"อย่าเพิ่งร้อนใจไป วันนี้เรามาดี พวกเรามาเจรจา" ค่อยยังชั่วคราวนี้เป็น.. ดร.ซารุ ท่าจะพูดภาษาคนรู้เรื่องไม่เหมือนไอ้พวกเตริ์ก
"พวกแกต้องการอะไร?" ลูเซียมือถือลาบเป็ดมุดจากกระโจมออกมาถาม
"ชาวคารายามีทักษะด้านดนตรีดี พวกเราจึงอยากจะขอตัวนักดนตรีพวกท่านไปร่วมวง The Black Magesที่พวกเราก่อตั้งขึ้น"
"เลวมาก! ทำลายหมู่บ้านพวกเราแล้วยังไม่พออีกเหรอไง!" ซาซาไรกับซาก้าออกมาจากร้านเครื่องดนตรีทันที
"พี่น้องคารายาทุกท่าน อย่าไปให้พวกมันหลอกได้เชียว มันจะจับพวกท่านไปล้างสมองแล้วเล่นดนตรีให้พวกมันไปตลอดกาล"
"ชิ ไอ้พวกเดอวีว่าที่เหลือรอดอยู่งั้นเรอะ แผนแตกจนได้ งั้นก็ขอถล่มหมู่บ้านพวกแกแล้วจับนักดนตรีไปล่ะ" ซารุดีดนิ้วเรียกโซลเยอร์ขั้นหนึ่งเจ้าเก่าทั้งสามออกมา
"จะได้รังแกคนอ่อนแออีกแล้ว สะใจที่ซู้ดดดดดด กร๊าาาก" อุซโซ่โดดลงมาจากเรือเหาะ
"ใช่ สะใจจริงๆจะได้ถล่มหมู่บ้านอีกแล้ว ยังอดนึกถึงคราวหมู่บ้านเดอวีว่าไม่หาย" ลูก้าหนึ่งในตัวการโศกนาฎกรรมโผล่ตามออกมา
"ลูกพี่คร้าบ คราวนี้ผมจะไม่ทำพลาดแบบครั้งที่แล้วอีกแน่" ซิกฟรีดเอากาวตราเป็ดทาดาบคู่วายของตัวเองติดไว้มือไม่ให้หล่นหายอีก
"เฮ้ยลูก้า แกเพิ่งตีเซ็กเซ่นไปเองไม่ใช่เรอะโผล่มาได้ไง" เจชี้หน้าอ๊อบเจ๊คชั่นคนแต่ง!
"พอตีเซ็กเซ่นเสร็จข้าก็ขึ้นเรือเหาะของซารุมาทันที เรื่องสร้างสวนสนุกที่เหลือปล่อยให้ไอ้พวกเตริ์กมันทำ ตอนนี้เอลวาน่ามันคงกำลังผสมปูนอยู่"
แล้วลูก้าก็หยิบอาวุธที่จะใช้ในศึกครั้งนี้ออกมา บูมเมอแรงป้าเบิร์ด! ขว้างไปยิ่งแรงเท่าไหร่ยิ่งกลับมาเร็ว...
ลูเซียเห็นท่าไม่ดีจึงรีบทำข้อตกลงกับเจ "เอางี้ ถ้าพวกท่านไล่ไอ้พวกนี้ไปได้ ข้าจะให้หัวหอมศักดิ์สิทธิ์เป็นรางวัลละกัน"
แล้วปาร์ตี้ซุยโคเฟรนทั้งสี่ก็ต้องดวลกับปาร์ตี้FFDFทั้งสี่อีกครั้ง...
--Shiryu 22:56, 19 กันยายน 2007 (ICT)
การต่อสู้จบลงอย่างรวดเร็ว.....เร็วจนคนแต่งพิมพ์ไม่ทัน พวกคารายาที่อุตส่าห์ตีตั๋วเข้ามาดูต่างขว้างปาทิชชู่ใช้แล้วใส่โปรโมเตอร์ข้อหาจัดคู่มวยไม่สมศักดิ์ศรี
"เอ้า ได้เวลาไปเอาหอมแล้ว" ม้าวิ่งไปทางกระท่อมเก็บหอมด้วยความเร็วสมเป็นม้า (ท่าทางติดใจร่างม้าไม่เลิก)
"ช้าก่อน!" ลูเซียขวางทางพวก FFDF ไว้สมศักดิ์ศรีหัวหน้าเผ่าคารายา
"เกะกะ! เดี๋ยวปั๊ดเตะม้ามแตก"
แต่ดร.ซารุก็ห้ามไว้ทัน เพราะตอนนี้กราสแลนด์แทบจะเหลือแต่ทุ่งราบแบบ Killing Field ยุคเขมรแดงแล้ว ปกครองไปก็จิตใจห่อเหี่ยว "ช้าก่อน เราไม่จำเป็นต้องเสียเวลาสู้ เอ้า เอาสิ่งประดิษฐ์ล่าสุดไปซะ นี่คือจตุคามรามเทพรุ่น โง่แล้วเสือกรวย ผลิตจากมวลสารอึเป็ดดอนหอยหลอด ปลุกเสกบนชิงช้าสวรรค์ ขอแลกกับหัวหอมศักดิ์สิทธิ์ของท่านได้หรือไม่?"
"Deal!!" ลูเซียรับจตุคามไปกราบไหว้เช้าเย็นแล้วหมดบทบาทไป ปล่อยพวกตัวเอก (?) นอนสิ้นสภาพนักศึกษาวิชาทหาร มีทิชชู่เสียบก้น ...คาดว่าเป็นฝีมืออุซโซ
หลังพวก FFDF กลับไปแบบไม่สนใจพวกตัวเอกแล้ว ซาซาไรก็บ่นรอบที่สี่ "แชปเตอร์นี้มันบัดซบ.....แชปเตอร์นี้มันบัดซบ....."
"ว่าแต่....แบบนี้พวกมันก็รวมซากเม้งได้ครบสามชิ้นแล้วสิ จะมีอะไรเกิดขึ้นท่านรู้ไหม?"
"พวกนั้นต้องการซากเม้งไปใช้ในการรียูเนี่ยน...." เจเริ่มตั้งโต๊ะบรรยาย พอเข้าเรื่องไฟนอลละบรรยายน้ำไหลไฟดับได้เป็นฉากๆ
"หัวหน้าของพวกนั้นนอกจากกองทัพที่แข็งแกร่งแล้วเบื้องหลังยังมีโครงการวิจัยลับๆที่สร้า้งสุดยอดนักรบออกมามากมาย ไอ้พวกโซลเยอร์สามตัวนั้นก็เป็นหนึ่งในผลงานของงานวิจัยนั่นแหละ ลูก้าคือโซลเยอร์ตัวที่แกร่งที่สุดเท่าที่เคยมีมา ด้วยเหตุนี้พวกมันเลยคิดค้นวิธีการสร้างโซลเยอร์ระดับเดียวกันนี้ขึ้นมาอีกก็โดยสร้างโคลนของลูก้าขึ้นมา ....ถึงอายุจะห่างกันห้าปีแต่ก็เกิดวันเดียวกันนะ"
"หรือว่าโคลนนั่นคือซุยโคแอสไลฟ์!!?" ซาซาไรตกใจกับความจริงนี้ ทั้งที่ชาวบ้านเขาเดาออกกันหมดแล้ว ส่วนซาก้าคิดว่านี่มันเกมส์ที่มีคนจริงๆเล่นไม่ใช่เรอะ??? มันจะมีเรื่องแบบนั้นได้ไง แต่เพื่อความลื่นไหลของเนื้อเรื่องเราขอให้ท่านลืมความจริงเรื่องนั้นไปเสีย
"ถูกต้อง ซุยโคแอสไลฟ์ ถูกพัฒนาให้มีสกิลที่เหนือชั้นกว่าสกิลของลูก้า แต่ด้วยความที่เกิดมาทีหลังเลเวลเลยน้อยกว่า ที่สำคัญปลายทางของโปรเจ็คนี้คือ รียูเนี่ยน หากกลับไปรวมร่างกันอีกครั้งพลังต่อสู้จะสูงที่สุดในเกมส์แบบที่แม้แต่พวก GM ก็สู้ไม่ได้ นั่นคือเป้าหมายของเจ้าประธานไงล่ะ แต่จิตสำนึกจะเหลือเพียงหนึ่งเดียว เม้งรู้ตัวว่าตอนนี้ยังสู้ลูก้าไม่ได้หากรวมร่างกันคงโดนดูดเข้าไปในจิตสำนึกของลูก้า เขาไม่อยากหายสาปสูญไปก็เลยหลบหนีออกมา และโกรธแค้นที่เกิดมาเป็นเครื่องมือของพวกมันเลยตั้งกองกำลังซุยโคเฟรนด์ขึ้นมา"
"อืม ข้าก็ได้ยินว่าแอดมินเราเริ่มเล่นเกมส์ภาษาจากไฟนอลเหมือนกัน เรื่องนี้ก็มีเหตุผล"
"ว่าแต่...ท่านพอจะรู้จักตัวจริงของเจ้าประธานนั่นไหมล่ะ?" ซาก้าถามเรื่องที่น่าจะถามมาตั้งนานแล้ว
"เจ้านั่นลึกลับมาก พอๆกับบอสโจโจ้ภาคห้าเลย ข้ารู้เพียงว่ามันคือ F****R"
พอได้ยินคำใบ้ชื่อพวกซาซาไรก็ไปเปิดลิสต์รายชื่อสมาชิกเทียบดูแต่ก็ไม่เห็นมีใครชื่อแบบนี้ "อืม....ลึกลับจริงๆด้วย"
"ว่าแต่แล้วเราจะทำไงกันต่อดีล่ะ?" ซาซาไรถาม
"ข้าไม่รู้ คนแต่งมันจะรีบไปเรียนแล้ว ให้คนต่อไปเข้ามาคิดดีกว่า"
--FLOW 04:28, 20 กันยายน 2007 (ICT)
"ตอนนี้ไปช่วยเม้งคงยากเกินกำลัง ข้าขอเสนอว่าเราควรจะฟื้นฟูกองกำลังซุยโคเฟรนของเราก่อนดีกว่า" เจพูดเข้าท่าที่สุดในรอบสิบเรป
"อืมความคิดนี้เข้าท่า ค่อยสมกับเป็นกุนซือหน่อย" ซาซาไรตบมือแปะๆ
"แล้วเราควรจะทำยังไงดี" ซาก้าถามต่อ
"ก่อนอื่นเราต้องติดต่อพวกที่เกมโอเวอร์ไปเกิดใหม่กันก่อน พวกนั้นเลเวลลดจนกลายเป็นผู่เล่นใหม่คงไปเกิดอยู่แถวโทรันกัน เราต้องไปพาพวกเขากลับมาร่วมกลุ่มอีกครั้ง"
"ข้าขออาสารับหน้าที่นี้ ข้าเพิ่งไปโทรันมาไม่นานนี้จึงคุ้นเคยพื้นที่ดี" ซาซาไรขอเสนอตัวรับงานอู้ๆง่ายๆ
"ไม่ได้! ท่านเป็นตัวเอกแชปเตอร์นี้จะอู้ได้ไง งานนี้ให้ซาก้าไปทำเนื่องจากเป็ดมันพูดไม่รู้เรื่อง"
แล้วซาก้าก็ขอแยกตัวออกจากกลุ่มเดินทางไปโทรัน
"ต่อมาเราต้องหาฐานทัพใหม่ที่จะเอาไว้ตั้งหลักปักฐาน FFDFแผ่อิทธิพลไปทั่วกลาสแลนด์แล้ว ข้าว่าเราควรจะไปแอเรียอื่น"
"แล้วจะไปที่ไหนดีล่ะ ที่ๆเหมาะแก่การซ่องสุม และพวกFFDFยังไม่ไปถึง" ซาซาไรกะจะเสนอบ้านเจแต่เดี๋ยวโดนอัดจึงเงียบไว้
"ข้าขอเสนอทินโท่ แอเรียทินโท่อยู่ติดที่นี่ ชัยภูมิเป็นหุบเขาและซอกผาเหมาะแก่การซ่อนตัว นอกจากนี้ยังเป็นแหล่งแร่ทรัยพากรเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการตั้งรับ"
"เยี่ยม ในที่สุดท่านก็ทำตัวสมกับเป็นกุนซือเสียที งั้นก็ตกลงตามนี้"
"งั้นปาายกันเด่ ก๊าบบ" เป็ดคึกคักจะได้ออกไปเที่ยวนอกบ้านแล้ว
แล้วเจกับซาซาไรก็ขี่ยาโนทัยตะลุยสู่แอเรียทินโท่
--Shiryu 13:29, 20 กันยายน 2007 (ICT)
พอเข้ามาสักพักก็เจอกองโจรภูเขา "ส่งเงินและของมีค่ามาให้หมดเดี๋ยวนี้"
ซาซาไรปรีดีออกนอกหน้า "พระเจ้า....ในที่สุดก็ส่งศัตรูกากๆมาให้ข้าเก็บเลเวลมั่งแล้วววว" TvT
แล้วการต่อสู้ก็เริ่มขึ้น ซาซาไรใช้หอกสามง่ามไล่ตีกบาลโจรภูเขาน็อคไปอย่างง่ายดาย "โฮะๆๆๆ ฝีมืออย่างพวกเจ้าจะมาสู้คาบัลลิสต์อย่างข้ายังเร็วไปสองศตวรรษ!"
"ฮึ่ม...เจ้าพวกนี้มันเก่งจริงๆ หัวหน้า...ขอแรงเสริิมหน่อยครับ"
แล้วพวกหัวหน้ากองโจรแลมป์ดราก้อนทั้งกิจิมุ, โลเวน, โคยูก็ยกโขยงมากันทั้งสามตัว แถมพกพรรคพวกมาสามสิบร้อยนาย
O-O ซาซาไรตาค้าง
- -~ เจแกล้งตาย
~(-.-~) เป็ดเต้นระบำเป๋าฮื้อ
......
"พ้มยอมแล้วครับ อยากได้อะไรเอาไปเลยครับ แต่ทรัพย์สินตอนนี้เรามีแค่เป็ดยาโนทัยนะครับ" ซาซาไรเอ่ยปากพะงาบๆหลังโดนยำเป็นยำหมูยอสามจาน
"เราต้องการกำลังเพิ่มไว้เตรียมรับมือพวก FFDF ที่กำลังบ้าอำนาจอยู่ทางตะวันตก มาเข้าเป็นพวกเราซะ" กิจิมุยื่นข้อเสนอ
"เอาไงดีล่ะ?"
"ข้ารู้มาว่าพวกแลมป์ดราก้อนเป็นใหญ่ในทินโทและมีเอี่ยวกับกุสตาฟประธานาธิบดีของที่นี่พอสมควร ถ้าเข้าร่วมเราก็มีโอกาสใช้ทินโทเป็นที่ปักหลักง่ายขึ้น"
"เซ็คเซนยังแพ้ในเรปเดียว ทินโทจะเหลือเรอะ???"
"อย่าห่วงเลย เดี๋ยวคนแต่งจะแต่งให้ FFDF มันมาตีทินโทอีก เราค่อยหนีไปดูนาน จะได้รวมตอนกับแชปเตอร์เจ้าหลอดซะที"
เจสปอยล์เนื้อเรื่องส่งเดชจึงโดนยำทั้งจากซาซาไรและพวกโจร
--FLOW 17:02, 20 กันยายน 2007 (ICT)
"เรามีศัตรูร่วมกันเรื่องร่วมมือกันพวกเราไม่ปฎิเสธ" ซาซาไรจับมือกับกิจิมุทันที
"ดีมาก งั้นไปเมืองทินโท่ปรึกษากับท่าน ปธน. เพนดราก้อนกันเถอะ"
แล้วกองโจรแลมป์ดราก้อนทั้งสามก็เข้ากลุ่มชั่วคราว จากนั้นทั้งหกคนก็เดินทางเข้าสู่เหมืองทินโท่
"ในนี้ช่างมืดนัก ถ้าโดนจู่โจมแบบไม่ตั้งตัวพวกเราคงแย่"
เจวิเคราะห์ชัยภูมิได้สมกับเป็นกุนซือโดยไม่รู้ตัวว่ามีเงาดำๆ ผลุบๆโผล่ๆส่งเสียงครางอยู่ด้านหลัง
"ว๊าาาาก ศัตรูตีประตูหลัง" เจร้องเสียงดัง แล้วก็กระทืบๆทุกคนจึงช่วยกระทืบตามสุภาษิต คนล้มอย่าข้ามต้องตื้บซ้ำ(มีด้วยเหรอ?)
"อูยยส์ หยุดตื้บก่อนตัวเอง นี่ข้าเอง..." เสียงอันคุ้นเคยทำให้พี่น้องแลมป์ดราก้อนรีบหยุดเท้า... แล้วหันมาใช้อาวุธแทน
"เฮ้ย นี่ข้าเองว้อยกั๊ตสตาฟ จะแอบฆ่ากันเลยรึไงฟะ"
"อ้าว โทษทีท่าน ปธน." ข้านึกอยู่แล้วว่าเป็นท่านเลยคิดจะเจี๋ยนซะ เอ๊ยไม่ใช่ คิดไม่ถึงต่างหาก
"ว่าไงนะพวกแก๊! ฝากไว้ก่อนเหอะ ตอนนี้ขอแนะนำตัวกับหนุ่มหล่อพวกนี้ก่อน เราชื่อกั๊ตสตาฟ เพนดราก้อน เรียกเราว่า กั๊ต ก็ได้นะจ๊ะหนูๆ"
"โอ้ท่านคือประธานาธิบดี ของทินโท่เองเรอะ ทำไมมาทำอะไรลับๆล่อๆในที่มืดๆแบบนี้ล่ะ" ซาซาไรเอาสปอตไลท์ส่องหน้า
"แหะๆ มันเป็นงานอดิเรกของข้าน่ะ เอ๊ยไม่ใช่ มันเป็นการสอดส่องดูแลความสงบต่างหาก" กั๊ตทำหน้าขรึม
แล้วกั๊ตก็เข้าทีมเป็น guest และเดินทางกลับทินโทด้วยกัน
"ช่วงนี้เรากำลังเผชิญวิกฤตอย่างหนัก โดนFFDFรุกรานจากภายนอกว่าแย่แล้ว แต่ปัญหาภายในกลับยิ่งแย่กว่า" กั๊ตบ่นให้ฟังระหว่างทาง
"ปัญหาที่ว่ามันคืออะไรหรือท่าน" ซาซาไรลองถามดู
"อยู่ๆเจ้าโคลวิสมันก็กลับเข้ามาในเกมเฉยเลย พวกซอมบี้ที่หายไปก็เลยกลับมาอาละวาดอีกครั้ง แถมคราวนี้มุ่งเป้าเจ้าสาวมาที่ลิลลี่ลูกสาวเราอีก" กั๊ตถอนหายใจ
"แต่นั่นก็ไม่สำคัญหรอกเพราะเธอเป็นnpc แต่ที่หนักใจก็คือมันทำให้หนุ่มๆในเมืองกลายเป็นซอมบี้ไปหมดต่างหาก เฮ้อ.." กั๊ตทำหน้าเศร้ายิ่งกว่าเดิม
"เอางี้สิพวกมันกบดานอยู่ที่ป้อมซาอิบนเขาแลมพ์ดราก้อน ที่นั่นเป็นฐานเก่าพวกกิจิมุ ถ้าปราบพวกผีดิบนั่นได้ข้าจะยกที่นั่นให้ใช้เป็นฐานต่อต้านFFDFชั่วคราวเป็นไง"
"เข้าแก๊ปเราพอดี ไม่มีปัญหาเดี๋ยวพวกข้าจัดการเอง" ซาซาไรรีบตกลงรับภารกิจทันที ไม่ได้เปิดไปดูโปรไฟล์เลยว่าโคลวิสมันเก่ง
"ขอบใจพวกเจ้ามากงั้นข้าขอตามไปด้วย ข้าเองก็เป็นนักล่าแวมไพร์ ถึงหลังจากเป็นปธน.แล้วจะล่าแต่หนุ่มๆก็ตาม"
แล้วกั๊ตก็จอยเข้าปาร์ตี้ และให้พวกพี่น้องแลมป์ดราก้อนดูแลเมืองทินโทให้แทน
จากนั้นซาซาไร เจ กั๊ตทั้งสามคนกับยาโนทัยอีกหนึ่งตัว ก็เดินทางไปหุบเขาแลมป์ดราก้อนเพื่อปราบโคลวิสกัน..
--Shiryu 03:47, 23 กันยายน 2007 (ICT)
ทั้งหมดคลำทางตามถ้ำมาด้วยการนำของกั๊ตสตาฟ แล้วก็เห็นทางออก
"นั่นไงทางออก!" ซาซาไรดีใจที่จะได้ออกจากบรรยากาศอุดอู้กับการเดินตามชายหื่นเหมือนตอนนาโนเทคไม่มีผิด
"แหะๆ รูนั่นเราขุดไว้เองน่ะ มันเชื่อมกับห้องอาบน้ำชายในเมืองครอม....เดินต่อไปนะ" ลุงกั๊ตกล่าวพลางทำแก้มแดง แต่น้ำลายหก
เดินไปอีกสักพักก็เจอทางออกอีกอัน "นั่นไงแสงสว่าง!"
"แหะๆ นั่นเป็นรูที่เราขุดไว้ดักคนเดินผ่านไปมาน่ะ ถ้าชายหนุ่มตกลงมาจะไม่มีวันได้กลับขึ้นไป" ลุงกั๊ตกล่าวพลางทำหน้าเอียงอายแล้วจู่ๆกางเกงก็ตุง
ทั้งสามคนรู้สึกว่าทินโทชักไม่ค่อยจะปลอดภัย ตาลุงนี่หื่นกว่านาโนเทคซะอีก ทั้งเมืองคงมีหลุมแมลงช้างตกชายหนุ่มเต็มไปหมด แต่แล้วก็มาถึงทางออก(ที่แท้จริง) พอทั้งสี่คนขึ้นมาก็มาเจอเอาซอมบี้ล้อมอยู่พอดี การต่อสู้จึงเปิดฉากขึ้น
"พายเป็ดสับก๊าบบบบบ" เป็ดเอาไม้พายเรือฟาดเข้าหัวซอมบี้จังๆแต่ไม้พายยาโนทัยก็หงิกไป "มันเก่งจังก๊าบบบบ" เป็ดเสียเซลฟ์ลงไปยืนหมุนๆแบบ avartar ตัวเอง
"งั้นข้าจะด่ามันให้ตาย .... @#@%$#%&^!$^&(**^%#!^ .....อะไรกันนี่! พวกมันไม่เป็นไรเลย!?" เจเสียเซลฟ์เลยเดินไปหยิบ FE มาเล่นระบายอารมณ์
"ข้าว่าอาวุธพวกท่านมันห่วยแตกมากกว่า" แล้วซาซาไรก็คว้าหอกสามง่ามเตรียมทำซอมบี้บาบีคิว
"ช้าก่อน พวกซอมบี้พวกนี้เราถนัดนัก ปล่อยเราจัดการเถอะนะ" ลุงกั๊ตร่ายเวท Charm Arrow ศรอาคม....มหาเสน่ห์....อัดซอมบี้ลงไปกอง มีไม้ตะเคียนเสียบตูดทุกตัว ลุงกั๊ตโยกเอวไปมาแบบอาเบะเป็นการโพสต์ท่าชนะ ...แต่ไม่รู้ทำไมต้องเดินไปโยกใกล้ๆซาซาไรด้วย
"ท่านนี่น่ากลัวกว่าซอมบี้ซะอีก หากข้าแปรพักตร์ช่วยโคลวิสปราบท่านแทนก็ต้องขออภัยด้วย" ซาซาไรยกย่องในฝีมือพลางจดชื่อลุงกั๊ตลงบัญชีหนังหมา
"ขอบใจสำหรับคำชมว่ะ เอ้า ป้อมซาอิอยู่ตรงหน้านี่แล้ว"
--FLOW 08:36, 23 กันยายน 2007 (ICT)
"ฮุ ฮุ ฮุ ยินดีต้อนรับสู่รังของข้า" โคลวิสปรากฎตัวออกมา
"เป็นบอสไหงไม่ทำตัวให้สมกับเป็นบอสรอโดนตื้บอยู่ข้างใน" เจชี้หน้าอ๊อบเจคชั่นใส่โคลวิส
"จะบ้าหรือไร บ้านข้าสะอาดสวยงามจะให้พวกแกเข้ามาทำสกปรกทำไม" โคลวิสสยายปีกผ้าคลุมแผ่พุ่งออร่าสมกับเป็นผู้เล่นระดับสูงออกมา
"โอ้ววว ศึกนี้สาหัสแน่ ท่านกั๊ต เชิญผู้เชี่ยวชาญอย่างท่านก่อนเลย" ซาซาไรรีบใช้สกิลจืดจางแล้วถีบกั๊ตออกไปรับเคราะห์กรรมคนเดียวทันที
"โฮะ โฮะ อ่อนๆอย่างพวกเจ้าเจอกับซอมบี้กองกอยของเราไปก่อนเถอะ" โคลวิสทำตัวขี้เกียจเรียกลูกน้องออกมาสู้แทนซะงั้น
"ย่าห์ เอานี่ไปข้าวสารเสก" กั๊ตเอาข้าวสารปาใส่ผีดิบ แต่รู้สึกว่ามันจะไม่ได้เป็นผีไทยข้าวสารเลยทำอะไรไม่ได้
"บ้าจริง งั้นเอาใหม่ กินน้ำมนต์ไปแทน" กั๊ตก็สาดน้ำมนต์ใส่ แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นสงสัยมันจะไม่ได้เป็นผีฝรั่ง
"งี้ต้องเป็นผีแขกแน่ๆ กินหมูหยองไปซะ" คราวนี้โปรยหมูหยองใส่ โหยยผีที่ไหนกลัวหมูหยองบ้างเนี่ย ทำให้ซาซาไรชักสงสัยแล้วว่าไอ้นี่นักล่าแวมไพร์จริงรึ
"โฮะ โฮะ พวกเรามันผีนาร์ซิสจะกำราบข้ากับลูกน้องด้วยของขลังน่ะไม่มีทาง" แล้วโคลวิสกับซอมบี้ก็เต้นระบำประกอบจังหวะเพลงนาร์ซิสธีม
"เฮ้ยมีผีพันธุ์นี้ด้วยเหรอ ข้าว่ากองกอยในโปโลเยนี่พึลึกสุดแล้วนะ ท่านกุนซือเราจะทำไงดี" ซาซาไรชักจืดจางจึงรีบหาวิธีแก้ไขสถานการ์ณ
"ข้ารู้แล้วเจ้าพวกนี้แพ้พลังโจมตีศักดิ์สิทธิ์ ต้องใช้วิชาฝ่ามือเทพยูไลจัดการมัน เดี๋ยวข้าขอตัวไปฝึกที่ชมพูทวีปก่อนนะ" พูดจบเจก็โดนยำโทษฐานปล่อยมุขไม่ถูกเวลา
"มันแพ้พลังศักดิ์สิทธิ์ลุงกั๊ต ใช้สกิลศักดิ์สิทธิ์ของนักล่าแวมไพร์จัดการมันเลย" เจอีดิตคำพูดของตัวเองใหม่
"จะบ้าเรอะถ้าพลังวายม่วงน่ะยังพอว่า ลุงมีแต่กิเลสตัณหาหนาเตอะจะไปเอาพลังศักส่งศักสิดมาจากไหนกันเล่า" กั๊ตเอามือเอาเท้าง้างปากซอมบี้ไว้ จวนจะโดนแทะอยู่มะรอมมะร่อแล้ว
"งั้นลุงฟังเพลงนี้ซะ ปลุกจิตวิญญาณนักล่าผีดูดเลือดในกายออกมา อะ-เร๊ะ-โนะ-โต-คิ๊"
หลังจากเป็นคาบัลลิสต์ก็ทำให้ซาซาไรอัพเกรดตัวเองขึ้น สามารถร้องเพลงฝรั่งได้แล้วจึงลองทดสอบของใหม่ทันที!I am The Wind
จัสท์ ~~ ไล้ค์ ~ เด้อะ ~ วินดด์ ~~ ไอว์ฟ ~ อ่อล ~ เว้ยส์ ~~ บีนนส์
ดริฟท์ติ้ง ~ ฮายย ~~ อัพ ~ อิน ~ เดอะ ~ สกายยย ~ แดท ~ เนอ ~ เว่ออร์ ~~ เอนดดด์
ด้วยพลังปาฎิหาร์ยแห่งเสียงเพลง ลุงกั๊ตถูกชำระล้างด้วยสายลมศักดิ์สิทธิ์จนพลังไอวายม่วงหายไป สามารถใช้สกิลค่ายกลกักผีดิบที่เคยลืมไปแล้วได้อีกครั้ง
ไอ ~ ออล ~~ เวยส์ ~ วิน ~~ คอส ~ ไอ ~ วูลด์ ~ ไฟท์ ~ โบท ~ ไลฟ์ ~ แอนด์ ~ เด้ด ~ ทู ~ เซฟ ~ อะ ~ เฟรนด์!!
พลังแห่งมิตรภาพ(!?) ทำให้ค่ายกลทำงานจนผีดิบทนไม่ไหวสลายร่างไปจนหมด โคลวิสเห็นถึงกับอึ้งตกใจต้องเรียกบอสอะโบมิเนชั่นที่ไปเช่าเนคลอร์คมาจัดการ
ไอ ~ แค้นท์~พรีเท้นด์ ~ ไอ้ ~~ แอม ~ เดอะวินด์ ~~ ~ออลติงมัสท์ ~ เอนด์!
แต่ว่าแม้แต่เดียฮาวน์ก็เสร็จ แส้ของกั๊ตเกิดพลังอัศจรรย์ ทำให้มีพลังเท่ากับแส้ของตระกูลเบลมอนด์ฟาดไปทีเดียวอะโบมิเนชั่นจึงถึงกับหงิกง่อยกระรอกไปอย่างง่ายดาย
ไอ้ ~~ แอม ~ เดอะวินด์ ไอ้ ~~ แอม ~ เดอะซัน ~ วัน ~ เด ~ วีล ~ ออล ~~ บี ~ วานนน โว้ววววววววว
หลังเพลงจบลงพลังของกั๊ตสตาฟก็เพิ่มจนถึงขีดสุด ตอนนี้แม้แต่คาห์นกับวิคเตอร์และเซียร่าร่วมมือกันก็ยังเทียบไม่ได้ โคลวิสเห็นยังต้องซีดเหมือนเจอประตูนรกอยู่ด้านหน้า
"เอาล่ะนะ ได้เวลารับประทานเสียที" กั๊ตเลียลิ้นแผลบๆหน้าหื่นขึ้นมาทันที ทำให้พลังศักดิ์สิทธิ์ที่ซาซาไรอุตส่าห์แหกปากร้องสลายหายไปหมด...เก๊กซิม
