Sasarai de Viva ep1
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 12:15, 8 กันยายน 2007 (ICT)
ไกลแสนไกลห่างออกไปจากเขตผู้เล่นใหม่โทรัน... กลาสแลนด์แดนทุ่งหญ้าอันเขียวชอุ่ม แหล่งชุมนุมของเหล่าผู้เล่นสารพัดเผ่าพันธุ์แห่งซุยโคเดน "พวกมันมากันอีกแล้ว รีบหนีเร็วเข้า!! หนีไม่ทันล่ะก็โดนมันแพร่เชื้อแน่ๆ" บรรยากาศในหมู่บ้านจิซายามนี้เหมือนโดนจลาจลเข้าตี ผู้เล่นขวัญหนีดีฝ่อหนีกันขี้แตกขี้แตน
ในโรงเตี๊ยม เอ๊ยไม่ใช่ โรงเหล้า มีนักกวีพเนจรคนหนึ่งกำลังเกากีต้าอย่างเมามัน ประมาณว่าหมาที่ไหนจะตายก็ช่างหัวมัน โลกนี้มีข้าคนเดียวศิลปินเดี่ยว
~!@#$%^&*เสียลำโพงกระชาก... เสี่ยวเอ้อ เอ๊ยไม่ใช่ บาร์เทนเดอร์ต้องไปดึงสายแอมป์ออกให้มันหยุดเสียที
"สัด! ใครดึงสายแอมป์สุดรักตัวสิบหมื่นของกุวะ ถ้าสายแอมป์ข้าขาดล่ะก็ วันนี้ฆ่ามันไม่ตายชื่อข้าซาซาไรจะเขียนกลับหลังงงง!!" สติของซาซาไรขาดผึงเหมือนสายแอมป์ที่ขาดไป
"โอ้ เสี่ยวเอ้อท่านนี้ ไม่ทราบว่ามีธุระอันใดกับข้าหรือครับ" ซาซาไรกลับสู่โหมดคลาสสิคอีกครั้ง
"ยังทำหน้าพระเอกอยู่อีกนะเอ็ง ไอ้พวกที่ท่านว้อนท์อยากเจอมันมากันข้องนอกแล้ว ข้าไปก่อนล่ะ ขืนหนีไม่ทันล่ะก็ข้าโดนมันล้างสมองแน่" เสี่ยวเอ้อ..เอ๊ย บาร์เทนเดอร์พูดอย่างขวัญหนีดีฝ่อขี้หดตดหายก่อนจะวิ่งหนีไป
ซาซาไรเก็บกีต้าร์มาครอส7สุดรักของเขา วางเงินค่าแม่โขงไว้บนโต๊ะสิบอีแปะ เอ๊ยไม่ใช่ สิบพอชต่างหากเล่า! ก่อนเดินออกมาข้างนอกฝ่าฝูงชนออกมาที่กลางลานหมู่บ้าน ประจัญหน้ากับกองทหารกองหนึ่ง
"จะหนีไปไหนก็หนีไม่พ้นหรอก เจ้าพวกชาวซุยผู้โง่เขลาเบาปัญญาทั้งหลาย" นักรบชุดเกราะดำคนหนึ่งกำลังพูดอยู่กลางลานหมู่บ้านจิซา เสียงได้ยินชัดเจนทั่วทุกซอกหลืบในหมู่บ้าน แสดงว่าต้องเป็นผู้เล่นที่มีกิลด์แน่นอนถึงมีสกิลประกาศที่ได้ยินทั้งหมู่บ้าน
"ฟังทางนี้! เจ้าพวกชาวซุยที่กำลังหลงทาง ไร้ซึ่งปีกโผบิน เหมือนท่านมหาเมพเซฟิรอธ! วันนี้เป็นวันดี ข้าเอกซ์มัส ในฐานะตัวแทนของสมาคม"กองกำลังพิทักษจินตนาการครั้งสุดท้าย"มารับสมัครสมาชิกจำนวนมาก เพื่อขยับขยายกองกำลัง หรือเรียกง่ายๆว่าแพร่เชื้อ เอ๊ยไม่ใช่ เผยแพร่ลัทธิของเราให้ขยายขจรไปไกล รอวันกลับคืนมาของจินตนาการครั้งสุดท้ายอีกครั้ง!" ทำไมวันนี้ไอ้คนแต่งมันพิมผิดบ่อยจังวะ ห๊ะ
หลังจากเอกซ์มัสพูดจบซาซาไรก็เดินออกมา"คารวะท่านแม่ทัพเอกซ์มัส ผู้น้อยแซ่ ซาซา มีชื่อว่า ไร อยากจะขอบังอาจถามอะไรท่านแม่ทัพสักข้อครับ"
"ข้าเข้าใจว่าพวกเจ้ากำลังสับสน แต่ไม่ต้องห่วง มนุษย์ทุกคนไม่ได้เกิดมาเพื่อ born to be แต่เราสามารถเลือกที่จะ try to be ได้ ดังนั้น! ข้าจะจับพวกแกมารับเชื้อ เอ๊ยไม่ช่าย... ติวเข้มหลักสูตรเกมจินตนาการครั้งสุดท้าย ให้พวกแกค้นพบสัจจะธรรมของชีวิตว่าที่จริงแล้วเกมที่พวกเราสมควรเล่นคือเกมอะไร! ทหาร เอ๊ย โซลเยอร์ทั้งหลาย ไปจับพวกมันมาซะให้หมด!" เอกซ์มัสไม่ได้สนใจซาซาไรเล้ย...ยังเป็นตัวจืดจางเหมือนเดิมแม้ว่าจะเปลี่ยนชื่อแซ่ไปแล้วก็ตาม
ซาซาไรไปสะกิดชายเสื้อเอกซ์มัส จึ๋ง จึ๋ง แหะๆๆ สนใจตูหน่อยเด้ ตูพระเอกเอพิโซดนี้นะว้อย....
"อ้าว มีคนอยู่ตรงนี้ด้วยเรอะ แกๆน่ะ เอ๊ย นายน่ะ มาสมัครซะดีๆ จะได้ไม่ต้องเจ็บตูด เอ๊ย เจ็บตัว" ทำไมมันยิ่งผิดขึ้นเรื่อยๆว่ะ
"ขอบคุณในความเมตตาของท่านแม่ทัพครับ แต่ข้าน้อยเห็นทีจะต้องขอปฎิเสธ ดูเหมือนท่านแม่ทัพจะไม่ได้ฟังที่ผมพูดไปเลยนะครับ ใช่ไหมว๊ะ สาดดดด" อ้าวหลังๆโหมดบู๊ลิ้มหายไปเสียแล้วล่ะท่านซาซาไร?
"มีอะไรก็รีบแจ้งมา ข้ากำลังรีบ เดี๋ยวต้องไปช่วยพวกลูกน้องไล่จับผู้เล่นอีก เดี๋ยวนี้หนีกันเร็วจริงๆ" เอกซ์มัสหยิบPSPขึ้นมาเล่นเกม จินตนาการครั้งสุดท้ายทิชติกระหว่างรอฟัง
"พี่น้องร่วมสาบานของข้าน้อย ซาก้า โดนหัวหน้าของพวกท่านจับตัวไป ไม่ทราบว่าข้าน้อยจะขอตัวพี่ใหญ่ของข้าคืนจะได้หรือไม่พวกเราไม่ได้มีอะไรบาดหมางกัน ขอให้ท่านแม่ทัพช่วยเหลือด้วย"
"ไม่มีการเจรจาในพจนานุกรมของกองทัพเรา เซ็นซะ!ไม่งั้นข้าจะให้แกเข้าครอส์พิเศษสิบวันสิบคืนเล่นสิบสองภาครวดไม่ให้หลับให้นอน!" ไม่ได้ฟังอีกแล้ว(ใส่หูฟังอยู่)
"พูดกันไม่รู้เรื่องแบบนี้ เห็นทีข้าน้อยคงต้องขอล่วงเกินแล้ว" ซาซาไรหยิบกีต้าร์ออกมา... จะทำอะไรน่ะ?
--Shiryu 13:02, 8 กันยายน 2007 (ICT)
ซาซาไรเริ่มบรรเลง My Lullaby เวอร์ชั่นอาร์โนลด์กล่อมเด็ก เพื่อกล่อมให้พวกโซลเยอร์ที่รา้ยล้อมอยู่หลับ พอเขาฟังเพลงตัวเองไปได้สักพัก...ก็หลับซะเอง (กำ)
"ฝีมือกีตาร์ไอ้หมอนี่ใช้ได้ เก็บไว้ฝึกดีๆอาจเป็นคอมโพสเซอร์แทนเฮียโนบุโอะได้ โซลเยอร์! ลากมันไปศูนย์บัญชาการชินระ สาขากราสแลนด์เดี๋ยวนี้!"
"ครับท่าน" แล้วซาซาไรก็ถูกเอาไม้เสียบตูดหามขึ้นคาน
"หึหึหึ เจ้าพวกโง่ ที่จริงข้าแกล้งทำเป็นหลับเพื่อให้เจ้าพาข้ามาศูนย์บัญชาการ ทีนี้ข้าจะได้ฉวยโอกาสตามหาพี่ซาก้าซะเลย"
พอดีซาซาไรคิดในใจดังไปหน่อยเอ็กซ์มัดได้ยินเข้า.............. จึงบอกให้พูดค่อยๆ ซาซาไรก็ทำตาม (เขียนไรฟะ? อ่านไม่รู้เรื่อง) พอมาถึงศูนย์บัญชาการชินระ ซาซาไรถูกโยนเข้ามาขังในคอกเป็ด ที่นี่มีเป็ดนานาชนิดตั้งแต่เป็ดยาโนทัยแมนดาริน, โชโคโบะสีฟ้า, เป็ดพะโล้สามย่าน ไปจนถึงเป็ดเชิญยิ้ม แถมกีตาร์ก็โดนยึดไปอีก
--Elvana 18:08, 8 กันยายน 2007 (ICT)
หลังจากที่โดนโยนเข้้าคอกเป็ด ซาซาไรจึงตัดสินใจค้นหาตัวพี่ร่วมสาบานซาก้า แต่ทว่าก่อนที่เขาจะเริ่มการค้นหานั้น............... เขาได้แวะกินเป็ดพะโล้สามย่านเพื่อเพิ่มพลังกายกำลังใจก่อน
"ท่านพี่!!! ท่านพี่อยู่ไหน!!!" ซาซาไรตะโกนหาท่านพี่เสียงดังลั่นคอกเป็ด
"สาดดดดด ข้างในนั้นเงียบหน่อยซิว้อย คนจะอู้ยามดันแหกปากมาได้" เสียงโซลเยอร์เฝ้าคอกตะโกนตอบกลับ "ว่าแต่ข้าหิวซะแล้วซิ เอาเป็ดพะโล้สามย่ามในคอกมาแดกดีกว่า" ว่าแล้วโซลเยอร์คนนั้นก็เข้าคอกไปเอาเป็ดพะโล้สามย่านออกมากิน แต่...... "เว้ยเฮ้ย พะโล้ของตูหายไปไหนแล้วฟร่ะ ใครมันกินพะโล้ตูไป!"
"ข้าเอง" ซาซาไรตอบด้วยมาดสุขุมนุ่มลึก
"อ๋อ เจ้าเองใช่มั้ยที่บังอาจกินพะโล้ของข้า แกต้องชดใช้ด้วยชีวิต!" โซลเยอร์คนนั้นใช้ดาบของเขาไล่ฟัน..........เป็ดโดนัลด์ดั๊ก เป็ดโดนัลด์หนีไม่ทันโดนโซลเยอร์ฟัน กลายเป็นเป็ดพะโล้หม้อใหม่ได้โดยทันที โซลเยอร์คนนั้นจึงกินโดนัลด์พะโล้โดยไม่สนใจซาซาไรคนที่ขโมยกินพะโล้สามย่านตัวจริง ช่างจืดจางเสียนี่
ซาซาไรเข้าไปสะกิดโซลเยอร์คนนั้น "ข้าน้อยขออภัยที่รบกวนเวลาของท่าน แต่ข้าคือคนที่ทานพะโล้สามย่านของท่าน มิใช่เป็ดตัวนั้น" ซาซาไรชี้แจงความจริง
"หืม ห๊า นี่แกบุกมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย แกช่างกล้ามากที่มาบุกที่นี่แต่ถ้าแกอยากกินเป็ดพะโล้ของที่นี่ล่ะก็ข้ามศพข้าไปก่อน" (ซาซาไร : ข้าว่าคนของฝ่ายท่านเป็นคนโยนข้ามาในคอกนี้นะ)
ว่าแล้วการต่อสู้ของทั้งสองก็เริ่มขึ้น ว่าแต่ซาซาไรในสภาพที่ไม่มีกีต้าร์จะสู้ได้อย่างไรกัน????
"อย่าคิดว่าพอข้าไม่มีกีต้าร์แล้วจะไร้ฝีมือนะ" ซาซาไรตอบกลับราวกับว่าอ่านใจคนอ่านได้
ซาซาไรจึงได้เริ่มร้องเพลง Cha-La Head-Cha-La "ชา~ล่า~~ เฮ็ด~ชา~ล่า~~!" เสียงของซาซาไรช่างไพเราะเพราะพริ้งชนิดที่ว่าแม้แต่ไจแอนท์นักร้องในตำนานผู้เป็นเจ้าของเสียงทองคำยังต้องหนี
ด้วยเสียงทองคำของซาซาไรทำให้โซลเยอร์สติแตกควบคุมตัวเองไม่อยู่นอนดิ้นน้ำลายฟูมปากอยู่กับที่ เหล่าเป็ดที่เผอิญได้ยินเพลงนี้เข้าก็พากันล้มตายกันเป็นเบือราวกับว่าติดเชื้อไข้หวัดนก
แต่มีเป็ดตัวนึงที่ไม่ตาย และเป็ดตัวนั้นก็ได้เข้ามาหาซาซาไร "ก๊าบบบบบ เพ่เน่เก่งจิงๆที่ล้มอ้ายตัวกินเป็ดพะโล้ได้ เพ่ชื่อไรเหรอก๊าบบบ"
ซาซาไรตกใจที่เห็นเป็ดพูดได้แต่ก็ตอบกลับด้วยมาดสุขุม "ตัวข้ามีแซ่ ซาซา ชื่อ ไร แล้วตัวท่านนั้นมีนามใด"
"ก๊าบบบบ พ้มยาโนทัยแมนดาลินก๊าบบบบบ ว่าแต่เพ่เก่งอย่างเนี้ยช่วยพ้มออกจากเท่เน่ทีสิ" เป็ดยาโนทัยแมนดาลินแนะนำตัวพร้อมกับขอร้องให้ช่วยพาเขาแหกคอก
"งั้นเจ้าจะตามข้ามาก็ได้ แต่ข้ายังมีภารกิจตามหาพี่ร่วมสาบานของข้าที่ถูกจับตัวมาที่นี่ก่อน ฉะนั้นเดี๋ยวข้าไปช่วยพี่ข้าก่อนแล้วค่อยมารับตัวเจ้า"
"ไม่เปนรายหรอกก๊าบบบบ พ้มเองก็บู้ได้นะ ให้พ้มไปช่วยเพ่ด้วยคน" เป็ดยาโนทัยแมนดาลินจึงเข้าร่วมเดินทางกับซาซาไรทำภารกิจตามหาพี่
--Shiryu 01:16, 9 กันยายน 2007 (ICT)
ซาซาไรเดินดุ่ยๆเข้ามาในฐานทัพกองกำลังจินตนาการครั้งสุดท้ายพร้อมเป็ดยาโนทัย ก็มาเจอเอากองทหารเหล็กเข้า
"เอาเพลง God Knows เวอร์ชั่นฮารุฮิพลังเคแหกปากไปฟังซะ!" ว่าแล้วซาซาไรก็เปล่งพลังเสียงแปดหลอด น่าเสียดายที่พวกทหารเหล็กไม่มีหู จึงไม่ค่อยเข้าใจสุนทรียรสแห่งบทเพลงเท่าไหร่
"ชิบแล้วสิก๊าบบบบ ทำไงดีอ่ะเพ่ดีวีว่า"
"เอา นั่นดิ ทำไงดี?" ซาซาไร.....ไม่มีท่าอื่นเลยแหกปากร้องต่อไป จนในที่สุดปาฏิหารย์ก็บังเกิดแบบไม่ต้องพึ่งบร๊ะเจ้าฮารุฮิหรือจตุแคม ........ชาวบ้านข้างๆที่ได้ยินเสียงเพลงเข้าต่างหนวกหูและขว้างปาข้าวของเข้ามาโดนพวกทหารเหล็กบึ้มไป ซาซาไรได้สกิล "ซัมมอนตีนชาวบ้าน" มา
"เฮ้ย! แล้วเอ็งทำไรได้บ้างฟะ?? ไหนบอกมีประโยชน์??"
"ผมพาเพ่บินข้ามชั้นได้นะก๊าบบบ" ว่าแล้วซาซาไรก็ขี่หลังเป็ดบินขึ้นมาชั้นบนอย่างสง่างาม
ซาซาไรเห็นดังนั้นก็เอ่ยปาก "อืม เจ้าก็มีประโยชน์นะ"
"แถมฝีมือเล่นวินนิ่งของป๋มระดับเมพเลยนะก๊าบบบบ" เป็ดต่อ PS2 เข้ากับไฟฐานทัพคนอื่นแล้วโจ้วินนิ่งยิงซาซาไรดับไป 6-0
ซาซาไรเห็นดังนั้นก็โวย "เทคเคนไหมล่ะสาดดด!"
"ยามเหนื่อยก็ต้มผมกินได้นะก๊าบบบ" เป็ดลงไปแช่ในหม้อแล้วเปิดไฟ พลางก็ทำท่าเซ็กซี่ยั่วยวนให้ซาซาไรมาเขมือบ
ซาซาไรเห็นดังนั้น.....ก็ทุ่มหม้อลงชั้นล่างไป
ว่าแล้วเขาก็เดินเข้ามาต่อจนถึงเขตกักกันและได้ยินเสียงที่คุ้นเคยเข้า
"เน็ก..เอ้ย! โจวี่...เอ้ย! ซาซาไรนี่นา! มาถึงนี่ได้ไงเนี่ย" เสียงนั้นไม่ใช่ใครอื่น พี่ซาก้านั่นเอง
"ผมขี่หลังเป็ดเข้ามาครับ แต่เจ้าหมอนั่นมันเซ็กซี่เกินไป ผมกลัวอดใจไม่ไหวเลยเหวี่ยงมันตกกระไดม่องไปแล้ว"
"อืม เป็นเรื่องที่น่าเศร้าทีเดียว"
"ว่าแต่ พี่ซาก้ารู้ไหมครับ ว่าสุขาชายไปทางไหน? กินเป็ดพะโล้สามย่านมากไปชักรู้สึกจูรุ๊ดๆ"
"ตรงไปแล้วเลี้ยวขวาสามร้อยเมตร กลับรถใต้สะพานแล้วขึ้นทางด่วนออกรามอินทรา.....หลังผ่านอนุสาวรีย์โฮปเวลขับต่อไปอีก 600 เมตร....จะพบยามอยู่...ถามทางเจ้านั่นนะ"
"โหย เป็นคำแนะนำที่มีประโยชน์โค่ดๆเลยพี่ ขอแว้บไปก่อนละ" แล้วซาซาไรก็ด่วนไปเอาเป็ดพะโล้ออกจากท้อง พอโล่งแล้วก็เดินกลับมาอีก
"ว่าแต่มาแถวนี้มาทำไรเหรอ?" ซาก้าถาม
"..........เอ่อ......จำบ่ได้....." วิญญาณกระทงหลงทางเข้าสิงซาซาไรทำให้เขาลืมภารกิจไปแล้ว
"ฮ้า!! นึกออกแล้ว!!"
แล้วซาซาไรก็เอ่ยปาก
"ผมมาหากีตาร์ผมอ่ะพี่ โดนเจ้าเอ็กซ์มัสจิ๊กไป จะไปเอาได้ที่ไหนรู้ไหมครับ?"
"อ้อ เห็นเอ็กซ์มัสเดินถือไปน่ะ ต้องอยู่กับเอ็กซ์มัสแหงเลย"
"โอ้ววว คำแนะนำมีประโยชน์โค่ดๆอีกแล้วครับพี่! ขอตัวไปทวงกีตาร์ก่อนนะจ๊ะ" และแล้วซาซาไรก็บุกเข้าลึกต่อไป.. (เอ่อ....เอ็งเข้ามาช่วยซาก้าไม่ใช่เรอะ!?)
--FLOW 05:50, 9 กันยายน 2007 (ICT)
ซาซาไรกำลังจะออกจากห้องไปนั้นเองทหาร เอ๊ย โซลเยอร์ก็โผล่มาจากไหนไม่รู้เต็มไปหมดล้อมซาซาไรไว้เต็มไปหมด
แล้วเอกซ์มัสก็เดินเข้ามา กำลังเล่นDSอยู่ FFCCROF เพิ่งออก
"ท่านรู้ได้ยังไงว่าข้าอยู่ที่นี่" ซาซาไรหยิบซาก้าออกมาจากกรงเตรียมเอามาเป็นโล่มนุษย์...
"ข้าแอบเลื่อนขึ้นไปอ่านข้างบน ก็เลยเอาโซลเยอร์มาล้อมไว้ เป็นไงข้าฉลาดป่ะ"
"...เออช่างแม่งเหอะ เอากีต้าร์กุคืนมา" ซาซาไรเข้าโหมดนักร้องเฮฟวี่เมทัลสุดถ่อยอีกครั้ง
"ข้าเอาไปขายจตุจักรแล้ว ได้มาไม่กี่ตังเอง"
"อะไรน๊ะ เมิงว่างายน๊าา อ๊าาาาก กีตาร์ของข้า กีต้าร์มาครอส7ของข้า ของรักของข้า my precious อ้าาาา!!!!" ซาซาไรลงไปนอนกลิ้งประท้วงอยู่บนพื้น
"เจ้าคนถ่อย ชดใช้ชีวิตลูกข้ามา เอ๊ย!ไม่ใช่ ชดใช้กีต้าร์ข้ามาซะ วันนี้ไม่ได้สับเจ้าเป็นหมื่นๆชิ้น ชื่อข้าซาซาไรจะเขียนกลับหลัง!!"
"น่าขำ กะอีแค่นักร้องสองคนจะมาทำอะไรข้าได้ พรุ่งนี้แกได้ไปบอกให้แอดมินเปลี่ยนชื่อเป็น ไรซาซา แน่"
"พวกท่านประมาทไปแล้ว ข้ากับพี่ใหญ่ฟิวชั่นกันพลังเพิ่มขึ้นสิบเท่าเหมือนโกเทนคูส" ซาซาไรหันไปส่งสายตาให้ซาก้า
"น้องรองโทษทีว่ะกลองข้าก็ไปปูเสื่ออยู่จตุจักรเหมือนกีต้าร์เอ็งน่ะแหละ" พูดจบซาก้ากับซาซาไรกวาดตาดูรอบๆนับจำนวนตีนที่กำลังจะโดนยำ...
ตูมม!! ทันใดนั้นก็มีเสียงระเบิดดังขึ้น มีกองโจรกลุ่มหนึ่งบุกเข้ามา เข้าปะทะกับโซลเยอร์ทางโดนกวาดเป็นทางไปแถบหนึ่ง
"ไม่ต้องห่วงสหายซุยทุกท่านพวกเรากองกำลังซุยโคเฟรนมาช่วยแล้ว"
"ไอ้กองทัพต่อต้านอีกแล้วเรอะ ไอ้พวกหน่วยเตริ์คมันมัวไปปิ้งไก่อยู่แถวไหนฟะ" เอกซ์มัสฉุนจัดเพราะแรงกระแทกเมื่อครู่DSเลยรีเซตตัวเองต้องเล่นใหม่
"ไอ้ซุยโคแอสโ*ล เอ๊ย ซุยโคแอสไลฟ์ วันนี้ตัวหัวหน้าโผล่มาเองเลยเรอะ ก็ดีแล้วข้าจะสั่งสอนแกด้วยมิสแนคคอมโบสิบฮิตให้หายบ้าซุยไปเลย!"
แล้วทั้งสองก็ชักอาวุธเตรียมสับประยุทธ์กัน ปล่อยให้ซาซาไรกับซาก้ายืนจืดจางต่อไป...
--Shiryu 08:41, 9 กันยายน 2007 (ICT)
ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือดเพราะต่างก็มีเลเวลสูง การต่อสู้ตื่นเต้นเร้าใจแบบไม่เคยเห็นในฟิคภาคนี้มาก่อน ...เร้าใจจนบรรยายไม่ถูกเพราะฉะนั้นข้ามไปเถอะ....เราตัดมาดูทางไทยมุงที่ต่างไปหาข้าวโพดคั่วมานั่งกินขณะดูหัวหน้าตัวเองพะบู๊กันอยู่ดีกว่า
"ในเวลาแบบนี้รู้สึกกระหายขึ้นมาแล้วสิ" ซาซาไรบ่น
"ไม่ต้องห่วง ข้าพร้อมพกของดีไว้เสมอ" ซาก้าหยิบโค้กแคนไดเอ็ทมาชนกระป๋องกัน
....กลับจากช่วงโฆษณา (ไอ้เกมส์นี้มันขยันทำมาหากินจริงๆ) ทาง ซุยโคแอสไลฟ์ และ เอกซ์มัส ท่าทางยังคงไม่รู้แพ้รู้ชนะกัน
"ฮึ่ม! เรามาต่อสู้แบบผู้มีการศึกษากันดีกว่า ....มาแข่งตอบปัญหาเกมส์กัน!!" ซุยโคแอสไลฟ์เสนอ
"หึ! เจ้าจะเอาอะไรมาสู้ ต่อให้เป็นเกมส์ซุยโคเด็นที่เจ้ารู้มากนักหนาข้าก็ยังชนะเจ้าได้" เอกซ์มัสตอบโต้แบบรู้กำพืดแอดมินดี
ว่าแล้วซุยโคแอสไลฟ์ก็เรียกพิธีกร "ต๋วย ใครพบ" เข้ามาดำเนินรายการควิซนรกอเวจีขุมทาทารุส
(จากนี้ขอเรียกว่า 'เม้ง' และ 'นัท' เพราะชื่อยาวเหลือเกิน ขี้เกียจพิมพ์)
ต๋วยใครพบพิธีกรชุดขาวเริ่มด้วยการทายตัวละครซุยจากคำใบ้ทันที
"เอาละครับ คำใบ้ที่หนึ่ง....'2' กับ '6'" ติ๊กต่อกๆๆ....
"ริโอวกับลูก้า" เม้งเดาส่งเดช
"โจวี่กับป๋าบัล" นัทเดาส่งเดชกว่า
"เสียใจด้วย ยังไม่มีใครทายถูกเลยครับ ...งั้นผมขอใบ้เพิ่มนะ.... คนนึงเป็นหนึ่งในเพื่อน 108 คน...แต่อีกคนนั้น กลับเป็นผู้ชาย"
เม้งเสียสติ ใช้รูปหัวหอมคว่ำโต๊ะใส่พิธีกร
นัทลาออกจากบอร์ดกลายเป็นสมาชิกผี
"แหม หลงทางกันไปใหญ่เลยนะครับ ...แผนการที่คิดไว้ได้ผลจริงๆ เอาละ ผมจะเฉลยละนะ ....ฟลิ๊คกับวิคเตอร์ไงครับ '2' ก็คือฟลิ๊คมีสองตาแถมเป็นหนึ่งในเพื่อน 108 คน ส่วน '6' คือชื่อวิคเตอร์มีหกตัวอักษรแล้วก็เป็นผู้ชายด้วย ....หึหึหึ ขอตัวไปคิดแผนของวันพรุ่งนี้ต่อนะครับ" พิธีกรไสหัวหนีออกจากฉากไปพร้อมข้าวของขว้างปาจากคนดู ทางด้านเม้งและนัทนอนดิ้นเสียสภาวะอย่างรุนแรงถึงขั้นต้องให้น้ำเกลือ
"ตอนนี้ท่าทางจะแย่ทั้งคู่ เราแอบเข้าไปช่วยเม้งดีไหม?" ซาซาไรเสนอ
"แต่นี่เป็นการดวลตัวต่อตัวนะน้องรัก การยื่นมือเข้าไปนั้นไม่ควร" ซาก้าแย้งย้อนลั่นลัก
"ต่อให้ข้ายื่นมือเข้าไปช่วย พวกนั้นก็ไม่ทันสังเกตหรอก ท่านไม่รู้จักสกิล จืดจาง ของข้าดีพอ"
ซาซาไรกล่าวอย่างมั่นใจเพราะเขามีหนึ่งในสกิลที่น่ากลัวที่สุด จืดจาง ที่ทำให้เขาอยู่ในสภาวะไร้ตัวตนไร้คนเหลียวแล เดินดุ่ยๆเข้าไปเชือดคอศัตรูก็ยังไม่มีใครรู้ หากบรรลุสกิลนี้ได้จะเป็นนักฆ่าสังหารที่น่ากลัวกว่าออสวอลแน่นอน ไม่มีใครรู้ว่าเขาได้สกิลนี้มาได้อย่างไร แม้แต่โคนาเม้งก็ยืนยันว่าไม่ได้ใส่สกิลนี้เข้ามาในเกมส์ จึงคาดว่ามันติดตัวตาซาซาไรมาตั้งแต่เกิดเองมากกว่า
ว่าแล้วซาซาไรก็เดินเข้าไปชกๆถีบๆตื้บๆ เอกซ์มัส จนเทิร์นเดดไป
เสียงกองกำลังซุยโคเฟรนด์โห่ร้อง....
"โอ...เป็นชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของท่าน ซุยโคแอสไลฟ์"
"ซุยโคแอสไลฟ์ สุดยอด!"
"ซุยโคแอสไลฟ์ บอมบาเย่~"
ซาซาไรแอบยืนดูความสำเร็จที่ได้มาจากฝีมือ(?)ตนเองอยู่ห่างๆแบบลูกผู้ชาย แต่แล้วเม้งก็หันกลับมา.......
"ท่านเองอยู่ที่นี่มานานแล้วสินะ ออกเดินทางไปกับข้าเถอะ เรามาร่วมกองกำลังต่อต้านพวกจินตนาการสุดท้ายกันดีกว่า ข้าจะปลดปล่อยแผ่นดินให้เป็นไท"
ว่าแล้วเม้ง...........ก็จูงมือเป็ดยาโนทัยแมนดารินที่เจอแถวๆนี้เดินจากไปแบบไม่เห็นหัวซาซาไรและซาก้า
เตรง...เตร่ง.....~
--Lord riou 15:54, 9 กันยายน 2007 (ICT)
แต่ช้าก่อน ถึงซาก้าและซาซาไร จะจืดจาง เพียงไร อันตัวเป็ด ยาโนทัย นี้ก็ยังเป็นเป็ดที่สำนึกในพระคุณผู้อื่นเสมอ
"ก๊าบบบบบบบบบ เพ่ ซุยโคแอสไลฟ์ก๊าบบบบบบบบบบ พาสองคงค่างลั๋งนี้ไปร่วมกองกำลังต่อต้างป้วกจิงตนาการสุดท้ายด้วยเถอะ ก๊าบบบบบบบ เค้าเป็นผู้มีปร๊ะคุณของผม ก๊าบบบบบบบบ เพ่ " เป็ดออดอ้อนเม้ง พร้อมยั่วโยนด้วยท่าเซ็กซี่ แบบเดียวกับที่ใช้กับซาซาไร แต่ประทานโทษ อย่าริคิด เอาซาซาไร กับ เม้ง มาเทียบกัน เพราะ สเป็กของซาซาไรกับเม้ง มันคนละ สปีชี่ส์ กัน เม้งจึงโดนเป็ดยั่วโยนเข้าไปเต็ม ๆ
" เฮ้ย ไอตัวจืดจาง สองตัวนั้นน่ะ ตามมาดิ๊ " เม้งสั่งซาซาไรและซาก้า ก่อนจะจับมือ (หรือปีก) เป็ดเดินนำไป
" ท่านพี่ เราควรทำเช่นไรดี จะติดตามมันไป หรือออกเดินทางร่อนเร่ตามประสาจอมยุทธบู๊ลิ้มดี " ซาซาไรกล่าวเป็นเชิงถาม
" ช้าก่อน น้องพี่ ตัวเจ้ามีสัญญากับหลอด ริโอวเอาไว้มิใช่ฤๅ ว่าจะกลับไปเข้าปาร์ตี้มันน่ะ " ซาก้าเตือนความจำซาซาไร " ปะ เป็นเช่นนั้นจริง ๆ โอ้ ไม่ทราบว่า ท่านพี่รู้ได้เช่นไรว่าข้าสัญญากับเจ้านั่นไว้ "
"หุหุหุ เจ้าอย่าดูถูกข้าไป ตัวข้านั้นมีมาทีเรีย ENEMY SKILL อยู่ เมื่อกี๊ข้าแอบฉกสกิล ย้อนไปดูเรพก่อนของเจ้า เอกซ์มัสมา แถมยังติดอาวุธเพิ่ม AP แบบคูณ 10 เข้าไป ตอนนี้มาทีเรียอัพไป ถึงขนาดสามารถ ข้ามแชปเตอร์ดูเรพอื่นได้โดยไม่ต้องเสียเวลาทำวีซ่า เลย "
" ท่านพี่ช่างเทพยิ่งนัก แต่ข้าว่าเรื่องแชปเตอร์อื่นช่างหัวมันก่อน เราเอาตัวเราให้รอดจากแชปเตอร์นรกนี้ก่อนเถอะ "
" ก๊าบบบบบบบบ เฮียเม้งก๊าบบบบบบบบบบ เป็ดอยากไปเที่ยวจตุจักร ไปหาเป็ด 5 สีตัวอื่น ๆ อีกจังเลยก๊าบบบบบบบบบ " เสียงออดอ้อนสุดเซ็กซี่ของเป็ดดังขึ้นมาจากด้านหน้า โอ้ไม่ เป็ดยาโนทัยเปลี่ยนจากเป็ดสีเขียว ไปเป็น เป็ดสีม่วงแล้วหรือเนี่ย
" โอเช เลยจ้า นอ้งเป็ด เดี๋ยวเฮียจัดไป " เม้งยังคงโดนความเซ็กซี่ของเป็ดเข้าไปเต็ม ๆ เช่นเคย
" เฮ้ย จตุจักร เรอะ กีตาร์มาครอส 7 ของข้าอยู่ที่นั่นนี่ ท่านพี่ " ซาซาไร หูผึ่ง ทันที หวังอยากได้กีตาร์ของตนคืนมา " กลองสุดศิลป์ของข้าก็อยู่ที่นั่น ด้วย น้องรักเอ๋ย เราตามพวกมันไปก่อนเถอะ " ซาก้าว่าแล้ว ก็วิ่งตามไป จนทันเม้งและเป็ด
จนถึงลิฟท์ลงชั้น 65 ของศูนย์บัญชาการชินระ ก็มีบุรุษคนหนึ่ง เดินมาขวางทางเข้าลิฟท์ไม่ให้เม้งและเป็ดเข้า ส่วนซาซาไรและซาก้า ก็ยังจืดจางไม่มีใครเห็นเช่นเดิม
บุรุษคนนั้นหาใช่ใคร แต่เป็นหนึ่งในเตริคก์นั่นเอง เขาคือ เอลวาน่า สตาร์ดัส นั่นเอง
" กะ แก เอลวาน่า แกไปเป็นเตริคก์ได้ไง " เม้งผู้หาได้เคยกลัวใครมาก่อน แต่กลับขาสั่นงก ๆ เมื่อมาเจอกับเตริคก์คนนี้
" 555+ ใช่แล้ว ต้องขอบใจแกมาก ซุยโคแอสไลฟ์ เพราะมินิเกมส์ที่บอร์ดซุยของแก ทำให้ข้าได้ครอบครองทรูรูนมาบึม ข้าถึงมีพลังขนาดได้มาเป็นเตริคก์เลยไงล่ะ " เอลวาน่าที่ดูเหมือนจะภูมิใจกับการที่ได้ครอบครองทรูรูน แต่กลับได้เป็นเพียงเตริคก์ต๊อกต๋อย หัวเราะอย่างสะใจ
" เฮอะ อันนั้น มันก็แค่รูปรูนติดประดับไว้งั้นเฟ้ย ข้าเอามาหลอก ไอพวกเมมเบอร์งกรูนเฉย ๆ ทรูรูนที่มีอานุภาพจริง ๆ น่ะ เซารอน เอ๊ย ข้าเอาไปแอบเพื่อการใหญ่ของกองทัพข้าเรียบร้อยแล้ว " เม้งยังพูดจาเหมือนปกติอยู่ ในขณะที่ช่วงล่างเจิ่งนองไปด้วยสารเหลวไหลหลั่งจากเป้ากางเกางของเขาเอง
" เฮอะ แต่ไงข้าก็ยังแกร่งกว่าแกอยู่มากนั่นแหละ ในขณะที่แกนั่งดูพวกมาเฟียฆ่ากัน ข้าก็ไปตีมอน อัพเวลมาแล้วโว้ย " พูดจบเอลวาน่าก็เปิดโชว์หน้าต่างสเตตัสของตนขึ้นมา
Lv : 56
SKILL : ???
MAGIC : ???
WEAPON :???
OTHER DATA : คิดไม่ออก
" 555+ ข้าเทพขนาดนี้ แกจะเอาอะไรมาสู้ล่ะ แถมข้ายังบังลิฟท์ทางลงของพวกแกอีก "
" ในเมื่อแกบังทางลิฟท์ไว้ ข้าก็ต้อง ...................... ลงบันไดสิ " เม้งเดินไปที่บันไดลงของตึกชินระ แต่อนิจจา บันไดมันช่างยาวนัก วิ่งลงมาแปปเดียว เอลวาน่าก็มาทันซะแล้ว ในเมื่อหลีกเลี่ยงไม่ได้ การต่อสู้จึงบังเกิด โดยที่เม้งยัดซาซาไรและซาก้ามาเข้าปาร์ตี้ด้วย ส่วนเป็ดนั่งต้มตัวเองเป็นเป็ดพะโล้ เผื่อใครแพ้จะได้มากินฟื้นพลัง
--Shiryu 00:53, 10 กันยายน 2007 (ICT)
เปิดการต่อสู้ เอลวาน่าใช้ปืนคู่ยิงซัดใส่เม้ง...เม้งกระโดดหลบได้ แต่ก็ไปโดนเอาซาซาไรหมอบกระแตอีกแล้ว...."ช่วย-ชุบ-ให้-ที" น่าเสียดายที่เม้งลืมไปแล้วว่าซาซาไรอยู่ในปาร์ตี้ด้วยเลยไม่สนใจ
"ไม่เป็นไร ปล่อยเป็นหน้าที่ข้าเอง ข้ามีความสามารถลอกเลียนท่าไม้ตายคนอื่นได้.....ไหนดูสกิลของเจ้าเอลวาน่าซิ..." ซาก้าประเมินความสามารถในการต่อสู้ของเอลวาน่า
"น....นี่มัน!! สกิล Reader Digest ....เมื่อสัมผัสสาวแว่นคนไหน จะสามารถรู้ประวัติ ชื่อสกุล อายุ วันเกิด ไปจนถึงเบอร์ติดต่อทันที!! แย่ละสิ....แถวนี้ไม่มีสาวแว่นซะด้วย เม้ง! แกช่วยแปลงเป็นสาวแว่นทีซิ!!" (แล้วสกิลนี้มันมีประโยชน์เรอะ!?)
ซาก้าไม่ได้จืดจางแต่คราวนี้เม้งแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน
"หึ....ปืนคู่แบบนั้นจะมาสู้อาวุธของข้าได้ไง..."
และแล้วเม้งก็คว้าอาวุธอันยาวออกมา.......กันเบลด!! ......แต่เขาก็รีบโยนทิ้งไป เดี๋ยวมีคนรู้ว่าแอดมินแอบมีอาวุธเกมส์กบฏในครอบครอง
"ตะกี้ข้าล้อเล่นน่ะ...ออกมาซะ อาวุธของข้า!!"
แอดมินยิงใส่หัวตัวเองเรียกแสตนด์ ไอ้หอมทิงนองนอย ออกมา ....แล้วเขาก็รีบยัดมันกลับเข้าไปทันทีก่อนมีคนเห็น
"แหะๆ ตะกี้ล้อเล่นอีกแล้ว คราวนี้เอาจริงหละ!!"
อาวุธที่แท้จริงของหัวหน้ากองกำลังซุยโคเฟรนด์กำลังจะปรากฏแล้ว.........
อีกด้านหนึ่งซาก้าก็แอบไปกินเป็ดพะโล้อย่างเอร็ดอร่อยจนลืมซาซาไรไปซะสนิทอีกคน (กำ)
--FLOW 07:44, 10 กันยายน 2007 (ICT)
จองก๊าบ
