Genso Suikofriend pg.13
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 03:37, 3 กุมภาพันธ์ 2007 (ICT)
กลับมาอ่านดูรู้สึกว่าแต่งห่วยเหลือเกิน แอบเอาออกดีกว่ายังไม่มีคนโพสต่อ
ปล.รูปเป็ดเท่ได้ใจมากลุง
ปล.2รูปโฟลวก็บั่นทอนปัญญาได้ใจเหมือนกัน 
v
v
v
แต่งสิครับ จะได้มีอ่าน
--นานๆpostที 04:33, 4 กุมภาพันธ์ 2007 (ICT)
อ้าว เวง อดอ่านเลย
--Shiryu 05:52, 4 กุมภาพันธ์ 2007 (ICT)
อ้าว กำ ยังไม่ได้เซฟอันตะกี้เลย เอาออกไปแล้วเรอะ 
และแล้ว พวกโฟลวก็เดินทางมาถึงหน้าห้องบอสใหญ่ นานๆก็เอ่ยขึ้น
นานๆ "ชีริว คนแต่งคนล่าสุดมันก็ท่านนี่ ท่านดับเบิ้ลโพสต์ทำไม คิดว่าเป็น mod แล้วจะไม่โดนแบนเหรอ?"
ชีริว "เฮ้ย! พูดอะไรให้ตัวละครในเรื่องมันรู้เรื่องหน่อยสิโว้ย!" 
พอเดินมาหน้าห้องบอสใหญ่เห็็นเม้งกำลังนั่งจิ้มเกมส์ร้อคแมนเวิรลด์ห้าอยู่
เม้ง "โอ้วววว ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งเคยเล่นเกมส์อะไรสนุกขนาดนี้!!" (หลงยุคไม่รู้เรื่องรู้ราวก็เป็นหนึ่งใน identification ของแอดมินเรา)
โฟลวเห็นดังนั้นก็........ไปแย่งเล่นทันที
ซะเมื่อไหร่กันเล่า!! โฟลวเขวี้ยงมีดสั้นใส่กบาลเม้งแล้วถีบเข้าห้องบอสใหญ่ไป
เจ "หึหึหึ โผล่มาอีกแว้ว ไม่รู้จักเข็ดเลยนะ"
เม้ง "คราวนี้เรามีอาวุธมาจัดการเจ้า แถมเจ้าเสียความเป็นอมตะไปแล้วด้วย"
เม้งรีบวิ่งเข้าหาเจ แต่มีดสั้นเลเวล16 มันหนักเหลือเกิน เม้งจึงพักเหนื่อยนั่งเล่นร้อคแมนเวิลด์ต่อ (กำ)
เจเห็นดังนั้นก็อธิบายวิธีการปราบซันก็อดให้ฟังโดยละเอียด ทันใดนั้นชีริวที่ยืนดูอยู่ก็โดนเพื่อนๆเอาหัวโขกกับผนังห้องบอส โทษฐานแต่งฟิคอ่านไม่รู้เรื่อง
เจ "ได้เวลาสู้จริงๆซะที"
เม้ง "ข้าก็คิดเช่นนั้น!"
suikoaslife ยิงเวทย์ไฟเลเวล 7 ใส่เจ
RedMagician แอ่นตัวหลบแบบคีนูรีฟ
^
^
^
เจ "ของแบบนี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก"
เม้ง "งั้นเจ้าก็ลองโชว์ท่าไม้ตายของเจ้ามาดูซิ ข้าจะหลบให้ดูง่ายๆเหมือนกัน"
เจ "ย้าก!! ท่าไม้ตายแบบคคห.ที่ 22!!"
เม้ง "/me ให้คนข้างล่างกันให้"
v
v
เจ "อ๊าก!!!" (โดนไฟตัวเอง)
..............
....
"เฮ้ย! พวกเมิงจะสู้หรือจะแชทบอร์ดฟะ!!" ฝูงไทยมุงเอาทิชชู(ใช้แล้ว)ปาใส่ทั้งคู่
เม้ง "ก็ขี้เกียจสู้อ่า มีดก็หนัก"
ซีกุน "คนใช้อาวุธสุดยอดของภาคได้ส่วนใหญ่จะไม่ใช่ดาวเท็นไคหรือพระเอก"
ว่าแล้วซีกุนก็ชี้ไปทางนานๆ
ซีกุน "แต่เป็นดาวกรรมกรอย่างเจ้านี่ตะหาก!!!"
นานๆ รับมีดสั้นมาเตรียมเข้าสู้กะบอสใหญ่ ทั้งที่ไม่มีใครรู้ว่าทำไมต้องเข้าไปทีละคน
"อันนี้เป็นเทคนิคการเดินเรื่องง่ายๆน่ะครับ คือถ้าเราใช้หลายๆตัวรุมบอสเนี่ย นอกจากเขียนฉากสู้ลำบากเพราะต้องจัดบทบาทให้กับตัวละครหลายตัวแล้ว ยังต้องมานั่งวาดตัวอื่นด้วยครับ เพราะงั้นผมเลยชอบฉากสู้ตัวต่อตัวมากกว่า"
อ.โทริยามะ แห่งดราก้อนบอลเข้ามาอธิบายอย่างละเอียดแล้วก็หนีไปดีไซน์ตัวละครเกมส์ต่อ
แต่มีดสั้นก็หลุดจากมือนานๆไป.......
ชีริว "มีดมันยังไม่ยอมรับเจ้าเป็นเจ้าของ"
นานๆ "งั้นจะทำไงดีล่ะ?"
ชีริว "(คิดในใจ) ให้ตูใช้เอง ตูอยากปิดฉาก"
ชีริว "(คิดนอกใจ) เจ้าต้องเปลี่ยนหน้าตาให้เป็นคนดีกว่านี้ก่อน ข้ารู้จักคนที่จะช่วยเจ้าได้ นั่นคือซึจิอายะเจ้าของแสตนด์ซินเดอเรลล่าผู้เชี่ยวชาญโหงวเฮ้ง เจ๊แกอาศัยในเมืองโมริโอ"
นานๆ "แล้วจะไปที่นั่นยังไงดี วิกิยังนอนโอดโอยที่โดนโคลอสเซี่ยมทับอยู่เลย"(ลูกหลงคู่กันแดม)
ชีริว "ข้ามีวิธีดีๆ...เชื่อข้าเถอะ...ก่อนอื่นเจ้าต้องลดน้ำหนักก่อน"
นานๆออกไปวิ่งและอดข้าวเป็นเวลาหลายวันในที่สุดก็ตัวเบา
ชีริว "เอาละ ทีนี้ก็ปีนขึ้นไปดาดฟ้า"
หลังมีคนร้องเรียนผ่านอสมท.ว่าฟิคนี้ชั่วช้า เราจึงขอเปลี่ยนแนวให้ดูน่ารัก 
นานๆปีนขึ้นไป พอดีลมพัดมา นานๆที่ตัวเบาเป็นนุ่นก็ล่องลอย~ล่องลอย~
ลมตีขึ้นสูง นานๆลอยขึ้นสูง 
ลมตีลงล่าง นานๆลอยลงต่ำ 
พายุหมุน นานๆหมุนติ้วๆ 
....
....
ในที่สุดก็มาถึงเมืองโมริโอ
คนอ่าน "น่ารักตรงไหนว้า!!!"
เราจึงขอกลับมาเขียนแบบเดิม - -"
นานๆรีบวิ่งเข้าไปหาเจ๊เจ้าของร้านเสริมสวยให้แก้โหงวเฮ้งตัวเองให้ดูเป็นคนดีพอที่มีดสั้นจะยอมรับได้ เจ๊ซึจิอายะเห็นหน้าแล้วก็วิจารณ์ "คิ้วนี่ไม่ดีนะคะ อัปมงคล รูปร่างปากก็แย่มากเลย เหมือนฮิปโป หูอย่าให้มันดำนักสิ แล้วทำไมตาถึงลามกแบบนั้นล่ะ บลาๆๆๆๆ" ...พูดได้ว่าลักษณะบุรุษโทษครบถ้วนทีเดียว อายะเห็นว่าการแก้ไขโหงวเฮ้งด้วยแสตนด์คงเป็นงานช้าง เลยเอาข้าวสารเสกมาหนึ่งกำมือแล้วเขวี้งใส่ซะเลย
"วี้ดดดดดดดดดดด~!!!!!!!" นานๆร้องโหยหวน วิญญาณร้ายออกจากร่างไปและกลายเป็นคนหน้าตาน่าเชื่อถือ หลังจากนั้นเขาก็เดินทางกลับมาหาเพื่อนๆอีกครั้ง
นานๆ "อะเฮ้อ~ หล่อแล้วคร้าบ! เอามีดมา"
แต่พอมองดูในห้องก็ไม่พบบอสใหญ่
นานๆ "เจไปไส?"
โฟลว "เอ็งช้าเกินไป เจเลยออกไปซื้อก๋วยเตี๋ยวกิน"
ตัดมาทางด้านจอมเวทย์มนต์แดงผู้ยิ่งใหญ่ กำลังโซ้ยก๋วยเตี๋ยวน้ำอย่างเอร็ดอร่อย
เจ "เถ้าแก่คิดตังค์ด้วย!"
อาแปะ "รอเหลียวๆ ออเด้อเพียบ"
เจ "เร็วหน่อยสิเฮีย ผมต้องรีบไปครองโลกนะ"
อาแปะ "รอหน่อยลื้อม่ายซี้หรอก"
เจ "โฮ่ย! ช้าฉิบผาย! อืดอาดนักตายซะแป๊ะเอ๊ย!"
เจยิงเวทย์ใส่ อาแปะหลบได้ แล้วเดินเข้ามาหา
อาแปะ "ลื้อ อยากมีเรื่องกะอั๊วเหรอ?"
พลันก็เหลือบไปเห็นชามของเจ ถั่วงอกลอยตรึม
อาแปะ "อ้ายหยา! ลื้อเขี่ยถั่วงอกทิ้งได้ไงเสียของ!"
เจ "ลวกไม่สุกเหม็นเขียวกินไม่ลง"
อาแปะ "บังอาจมากไปแล้ว!!!"
อาแปะเอากระบวยฟาดเจเลือดอาบ ลงไปกองกับพื้น
เจ "อ้าก!!! นี่มันอะไรกัน เจ้านี่ร้ายกาจจริงๆ......."
ขณะดิ้นตะแหมบๆ อาแปะก็เอากระบวยเสยคางอีกโชะ
เจ "อ้าก!!! การเสียความอมตะมันน่ากลัวแบบนี้เอง"
อาแปะเดินเข้ามาหา...บอสใหญ่กำลังจะถูกพิชิตลงแล้ว........
(เป็นไงตื่นเต้นมั้ย)
ทันใดนั้นเจก็ตื่นขึ้นมาขณะหน้าจุ่มลงไปในชามก๋วยเตี๋ยว
เจ "อะไรกันเราฝันไปรึเนี่ย"
พอลุกขึ้นทันทีหลังนอนมานานก็ทำให้หน้ามืด เจเซไปเหยียบเท้าใครไม่รู้เข้า
ใครไม่รู้ "เมิงรู้มั้ยพ่อกุเป็นใคร!"
ใครไม่รู้ชักปืนออกมา
เจ "ตายหองแล้ว โดนอาแปะฆ่าก็ว่าแย่แล้ว ตูไม่ยอมโดนไอ้เห้..นี่ฆ่าหรอกเว้ย!"
เจเอี๊ยวตัวหลบแบบเมทริกซ์อีกทีแต่หลังเดาะ
เจ "อุ้ก! เสร็จกัน"
ใครไม่รู้ "ตายซะเถอะ!"
.........
แล้วเจก็ตื่นขึ้นอีกที
เจ "ฝันไปอีกแล้วเรอะเนี่ย?"
"หึหึหึ ดูท่าจะยังไม่รู้สินะว่าเกิดอะไรขึ้น" เม้งปรากฏตัวขึ้นพร้อมแสตนด์โกลด์ฟลาวเวอร์เรเควี่ยม
ก่อนหน้านี้มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ
......... rep ต่อไปอธิบายด้วย
//ใครจะไปต่อได้ฟะ!!
อา ยิ่งแต่งยิ่งออกนอกโลก ฟิคจักรวาล~~
--นานๆpostที 06:02, 4 กุมภาพันธ์ 2007 (ICT)
อ้าวเวง อุตส่าห์รอจนแน่ใจว่าไม่มีใครแต่งต่อ พอส่งเข้ามาชิริวตัดหน้าไปหนึ่งโช๊ะ แต่ไม่เป็นไร มั่วๆอ่านให้ต่อกันเองแล้วกัน เนี้ยฮ่าๆๆๆ
ก่อนหน้านั้น 1 Rep. ในที่สุดชายหื่นกามทั้งหลาย...ไม่ใช่ๆ ไม่เท่
ในที่สุดเหล่า Suikofriend ก็มารวมตัวกันครั้งสุดท้ายเพื่อนั่งดูเม้งวัดดวงตัวต่อตัวกับเจ โดยที่เอลวาน่ากับโฟลวซึ่งได้รูน Lv.4 ไปเพื่ออะไรกันก็ไม่รู้เพราะไม่มีเวทีให้ใช้
เอลวาน่าอัดอั้นมานานในใจเริ่มอยากโชว์พาวเต็มทีแต่หาโอกาสไม่ได้เลยชวนFlower ไปชกกันที่ห้องน้ำหลังโรงเรียนแต่Flower ไม่เอา เพราะไม่ยอมเรียกชื่อเขาให้ถูก เลยงอนไม่ไปเล่นด้วย
ประตูห้องเจค่อยๆแง้มออกมาอย่างช้าๆ บรรยากาศชวนตื่นเต้นเสมือนเกมไบโอ "แอ๊ด~ ครืด ซ่าาาาาาาา"เจเดินออกมานุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวและถือหนังสือโดจินที่เพิ่งซื้อมาออกมาด้วยท่าทีผ่อนคลาย?
"นี่แกไปทำอะไรตั้งนานสองนานในห้อง...หรือว่าแก...มา 
"บิ๊กเดาจากท่าทีแสนผ่อนคลายของเจ
"ถูกต้อง เจ้าเข้าใจถูกแล้ว อ๊า~ได้ปลดปล่อยอย่างสุดๆ" เจยิ้มประกายสดใสผุดบนใบหน้าประดุจผูตื่นมายามเช้ารับไอแดดแสนอบอุ่น
ซูด เสียงสูดหายใจ "กรี๊ด เดี๊ยนรับไม่ได้ๆๆๆ TwoRed อูบาด หยาบโลน ลามกจกเปรตทั้งเรื่อง พูดยอมรับออกมาได้ หน้าไม่อาย เค้าไม่เล่นด้วยแล้ว ฮือๆๆ"ValAKari สุดจะทนรับเล่นเรื่องนี้โดยไม่ได้ค่าตัวแถมยังเสียราคาไปเรื่อยๆ "อะรายของเจ๊
นี่ขออึก่อนออกรบบ้างมันผิดมากเลยเรอะ?"เจไม่เข้าใจว่ากะอีแค่นี้ทำไมต้องหาว่าเขาทำเรื่องน่าบัดสีอะไรกัน "น่านสิ เจ๊คิดว่าเขาไปทำอะไรมาเหรอ?"บิ๊กทำเป็นตามน้ำ
"..... "ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก
"เฮ้ย ไร้สาระมากพอแล้ว ตานี้ข้าขอแย่งที่หนึ่งจำนวนการโพสต์กลับมาก่อนที่จะย้ายบอร์ดก่อนล่ะ"เม้งที่โลกลืม เพราะมัวแต่ปั้มสมาชิกผีให้ได้ 108 คนเริ่มโวยวาย หลังจากเขาไร้บทมานาน
"อย่ากังวลไปเลยหลานเม้ง เดี๋ยวลุงๆ ปู่ทั้งหลายจะช่วยส่งพลังให้เจ้าเกิดอีกครั้งเอง"นานๆให้กำลังใจ
"เข้าเรื่องกันดีกว่า สัปดาห์นี้แหละที่เรื่องจะจบสมบูรณ์"ย้ากๆๆๆโอร่าๆๆๆๆๆๆๆเม้งปล่อยสแตนด์ออกมาทำให้เจหลับฝันกลางวันและโดนฝันร้ายของตัวเองหลอกหลอน(อานุภาพขึ้นกับระดับสติปัญญาของเหยื่อ ยิ่งIQ ต่ำ ยิ่งรุนแรง) ภาพค้างไว้ที่เม้งกระโจนเข้าหาเจ แล้วสีก็กลายเป็นภาพสีน้ำตามแบบการ์ตูนทั่วไป...
--FLOW 09:00, 4 กุมภาพันธ์ 2007 (ICT)
แล้วเจก็เข้าสู่วังวงแห่งก๋วยเตี๋ยวอีกครั้ง
เม้งเข้าสู่วังวงเกมบอยเล่นรอคแมนอีกครา
แล้วเจก็เข้าสู่วังวงแห่งก๋วยเตี๋ยวอีกครั้ง
เม้งเข้าสู่วังวงเกมบอยเล่นรอคแมนอีกครา
แล้วเจก็เข้าสู่วังวงแห่งก๋วยเตี๋ยวอีกครั้ง
เม้งเข้าสู่วังวงเกมบอยเล่นรอคแมนอีกครา
แล้วเจก็เข้าสู่วังวงแห่งก๋วยเตี๋ยวอีกครั้ง
เม้งเข้าสู่วังวงเกมบอยเล่นรอคแมนอีกครา
หลังจากหลุดออกมาได้ก็ต้องวนซ้ำไปซ้ำมาทั้งคู่
นี่มันเกิดอะไรขึ้น!
..............................................................
วัลเคริ: เราสัมผัสได้ถึงความผิดปกติรอบตัวเรา มีบางสิ่งบางอย่างไม่ถูกต้อง เราเป็นเทพธิดาเราจึงสัมผัสได้
ชีริว: ว่าไงนะ! อธิบายให้เข้าใจหน่อยซิ
วัลเคริ: มีคนกำลังแก้ไขการไหลเวียนของเวลารอบตัวพวกเรา
เอลวาน่า: อั่ก...เจ็บ อิไต อิไต อิไต
ทุกคน: เป็นอะไรไปแว่นบาดเหรอ
เอลวาน่า: ใช่ซะทีไหนเล่า นวลฉวี.....ในร่างเรากำลังคลุ้มคลั่ง มีใครกำลังทำให้มันตื่นขึ้น
ซารุ: ไม่ใช่ เวลากำลังย้อนกลับไปก่อนที่เจ้าจะรวมร่างกับนวลฉวีมากกว่า
วัลเคริ: เธอก็รู้สึกเหมือนที่เรารู้สึกงั้นล่ะสิ
ซารุ: ใช่ เราอ่านหนังสือสอบไปแล้ว แล้วก็ลืมไปแล้ว เหมือนกับไม่ได้อ่านมาก่อน...
เยอร์โน่: มันยังไม่ตาย! เจ้าเอ๊กซ์มัส มีแต่มันคนเดียวเท่านั้นที่ทำแบบนี้ได้ นี่เป็นความสามารถของ Fayth มันกลับไปใช้พลังของไฟนอลอีกแล้ว!
เอลวาน่า: มัน...อยู่...ที่...Farplane สินะ...
ชีริว:คิดว่าคงใช่ แต่เราจะไปกันได้ยังไง มันเป็นแดนของผู้ล่วงลับ
เอลวาน่า: ข้าไปเอง
ฟลาวเวอร์:เจ้าบ้าอย่าคิดสั้นนะ
เอลวาน่า: ไม่ต้องห่วง ข้าคิดยาวอยู่แล้ว มีแต่ข้าคนเดียวที่ทำได้ ข้าจะเรียกนวลฉวีขึ้นมาอีกครั้ง
ทุกคน:เฮ้ยว่าไงนะ แกเพี้ยนอะไรขึ้นมา จะยืดเรื่องอีกเหรอ
เอลวาน่า: อย่าเพิงแตกตื่น นวลฉวีที่จริงก็คือพลังLV4ของข้า เพียงแต่ตอนแรกพลังของข้าไม่สามารถควบคุมเขาได้ นวลฉวีจึงกลายเป็นที่รองรับจิตมารของข้า
วัลเคริ:จะให้เราส่งนวลฉวีไป Farplane งั้นเหรอ? แต่เขาจะไม่มีวันกลับมาได้อีกตลอดไปนะ
เอลวาน่า:เรื่องนั้นไม่ต้องกังวลไป เมื่อครู่เราสองคนปรึกษากันเรียบร้อยแล้ว
โฟลว: ไม่เอาโว้ย! เศร้าชิหาย ข้าไม่ชอบเรื่องที่มีคนเสียสละ
เอลวาน่า: ถุย อย่ามาทำเซนซิทีฟไม่เข้าท่า เกมRPGที่แกเล่นแต่ละเกมน่ะหนักกว่านี้อีกเยอะยังเล่นได้เลย
ว่าแล้วเอลวาน่าแยกวิญญาณออกมาอีกครั้ง นวลฉวีออกมาอีกครั้งเพียงแต่คราวนี้จิตมารได้ถูกชำระล้างด้วยภาพสาวแว่นของลุงนานๆหมดแล้ว
เอลวาน่า: ทั้งที่เราเพิ่งได้กลับมาอยู่ด้วยกันแท้ๆ
นวล: มันเป็นชะตากรรมยังไงล่ะ
เอลวาน่า: ข้าจะไม่พูดว่าลาก่อน นี่มันเป็นเพียงการกลับสู่จุดเริ่มต้นเท่านั้น เหมือนครั้งที่พวกเราแยกจากกัน
นวล: คิดได้แบบนั้นก็ดีแล้ว
เอลวาน่า: อนาคตของสาวแว่นทุกคนอยู่ในมือเจ้าแล้วนะ
นวล: แน่นอน ข้าทำได้ทุกอย่างเพื่อสาวแว่นเท่านั้น
เลคนาร์ทปรากฎกายขึ้น(อีกแล้ว)
"เมื่อเจ้าเข้าใจได้ถึงความรักที่แท้จริงที่มีต่อสาวแว่น ไม่ใช่ความลุ่มหลง ไม่ใช่ความแค้น ปาฎิหาร์ยจึงบังเกิดกับเจ้าแล้วเอลวาน่า บัดนี้คำสาปของเมกาเนะรูนได้สูญสลายไปแล้ว อาถรรพ์ที่ผนึกพลังเมกานะกาเซ่ พลังLV4เหนือสุดยอดที่พลีชีพได้เพื่อสาวแว่นได้ถูกปลดผนึกแล้ว ผู้ถือครองหนึ่งคนจะใช้พลังนี้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น เจ้าจงนำพลังนี้ไปใช้เพื่อปกป้องสาวแว่นที่เจ้ารักเถิด"
แล้วอัลเคริก็ทำพิธีส่งต่างโลกส่งวิญญาณของนวลฉวีไปFarplane
ณ ยิงดินแดนที่เต็มไปด้วยละอองวิญญาณอันสุกสกาวFarplane นวลฉวีดำดิ่งลงสู่ก้นบึ้งลึกสุดซึ่งมีจิตชั่วร้ายเปล่งแสงออกมา พันนิชเมนต์สวมฮุ้ดคลุมดำร้องเพลงHymp Faythสร้างวังวนแห่งความฝันชั่วนิรันด์อยู่
นวลฉวี: เอ๊กซ์มาสสสส!!
เอกซ์: นี่แกยอมสละตัวเองมาถึงนี่เชียวเหรอ
นวลฉวี: มาทำให้ทุกอย่างจบกันเถอะ
เอกซ์: ท่าน เจ นี่คงเป็นวาระสุดท้ายของข้า
เอกซ์มัสกลายเป็นFinal Aeon ปล่อยท่าเจ๊กชู๊ตLV10ใส่นวลฉวี ส่วนนวลฉวีเร่งร่างวิญญาณของตัวเองขึ้นถึงขีดสุดพุ่งเข้าปะทะกับเอกซ์มัสและเจ๊กชู้ตอย่างจัง นี่แหละคือเมกาเนะกาเซ่
พันนิชเมนต์: นะนี่มัน...พลัง อะไรกัน ข้าเห็น....
นวลฉวี:ถ้า...กามิกาเซ่เป็นการพลีชีพเพื่อชาติแล้วล่ะก็...เมกาเนะกาเซ่ก็เป็นการพลีชีพเพื่อสาวแว่น...
~~บรึ้ม~~ วิญญาณของทั้งคู่ดับสลายกลายเป็นไลฟ์สตรีมหมี่หยก ให้ทุกคนกินกันที่MKสุกี้
ตัดกลับมาที่พวกเม้ง
"บรรยากาศกลับมาเป็นปกติแล้ว"
"ชิ เจ้าเอกซ์มัส อุตส่าห์เปลี่ยนให้เป็น Fayth แล้วยังทำพลาดจนได้นะ"
"ลูกน้องแกเสียสละเพื่อแกขนาดนี้ แต่แกกลับ"
"มันก็คือตัวหมากนั่นแหละ เวลาแกเล่นหมากฮอส แกเคยไว้อาลัยให้ตัวเบี้ยที่แกเอาไปกินแลกไม๊"
"สารเลว เผยธาตุแท้ออกมาจนได้นะจอมเวทมนตร์แดง"
"ข้าไม่เคยปิดบังอะไรเลยแท้ๆ อย่ามาว่ากันอย่างงี้สิ"
"พวกเราจะส่งแกไปลงนรกให้ได้ ไปเลย เม้ง!"
ทุกคนเตะส่งเม้งตัดเข้าฉากDuelกับเจ
เจ: ............
เม้ง: เจ้าจอมเวทไร้หัวใจ ข้าจะแก้แค้นให้เป็ด เอกซ์ นวลเอง ว๊าาากกกก
Special Attacked
เจ: ............
Defensed
==เจ ป้องกันด้วยโล่แห่งแสงแล้วสวนกลับด้วยดาบดาวมังกร เม้งบาดเจ็บ1000แดมเมจ==
เม้ง: ดาบ กาย จิต รวมเปนหนี่ง ปลดปล่อยสวัสดิกะย๊ากกกก
Special Attacked
เจ: ...........
Defensed
==เจ กางเอทีฟิลด์สลายปลดปล่อยสวัดดิกะของเม้งแล้วสวนกลับด้วยโปรซิตอนไรเฟิล
เม้งบาดเจ็บ 8000แดมเมจ==
เม้ง: ข้าจะ...
เจ: เดี๋ยวโว้ย! ช้าก่อน!
ทำไมแกยังไม่ตายอีกฟะ! >>>นั่นสิ...เรปหน้าช่วยบอกผู้อ่านที
--Shiryu 21:19, 4 กุมภาพันธ์ 2007 (ICT)
เม้ง "ที่ยังไม่ตายเพราะข้าใช้ AR"
เม้งเพิ่งรู้สึกตัวว่าเด๋วมีคนเข้ามาหาว่าฝีมือกระจอกโกงเกมส์เลย edit คำพูดตัวเองใหม่
เม้ง "ที่ยังไม่ตายเพราะข้าติด ability break HP limit"
เม้งเพิ่งรู้สึกตัวว่าเด๋วมีคนเข้ามาหาว่าเป็นแอดมินบอร์ดซุยกระแดะใช้อบิลิตี้ไฟนอลเลย edit คำพูดตัวเองใหม่
เม้ง "ที่ยังไม่ตายเพราะพลังของเพื่อนๆ!!"
อา...เหตุผลโค่ดห่วย แต่ดูท่าทางเม้งภูมิใจที่ได้พูดเหลือเกิน - -"
เม้งพุ่งเข้าไปหาเจอีกครั้ง แต่ก็โดนเกราะบาร์เรียคุมกันภัยที่ยืมมาจากโดราเอม่อนถีบออกมา
"อูย ไหนสลายเกราะแห่งความมืดไปแล้วมันยังมีสารพัดเกราะอีก จะโจมตีมันยังไงดีเนี่ย?"
เอลวาน่า "ปล่อยข้าจัดการเอง!"
เม้ง "แต่เจ้าใช้ท่า lv4 ได้ครั้งเดียว?"
เอลวาน่า "แล้วคิดว่าท่า เลเวล 2 ที่ข้ายังไม่ได้โชว์มันอะไรกันล่ะ หึหึหึ"
เอลวาน่าเปล่งพลังรูนสาวแว่นออกมา .....ทันใดนั้น!!
เขาก็เปลี่ยนร่างตัวเอง!!!
......
............เป็นหนุ่มแว่น เทะสึกะ แห่ง prince of tennis
บรรยากาศรอบข้างกร่อยแบบบอกไม่ถูก 
เทะวาน่า "หึ! พวกเจ้าซื้อบูมมาไม่ยอมอ่าน PoT คงไม่รู้ความร้ายกาจของหนุ่มแว่นอย่างเจ้านี่หรอก"
เทะวาน่าโยนลูกเทนนิสขึ้นฟ้าแล้วเงื้อแร้คเก็ตฟาดลงไปอย่างแรง
"ลูกตบโนวา!!"
มวลอากาศผันกาย วงโครจรโลกเปลี่ยนแปลง พลังสุญญากาศมหาศาลดึงดาวเคราะห์อีกแปดดวงมารวมกันจนเกิดพายุสุริยะรุนแรง ก่อนลูกเทนนิสจะพุ่งทะลวงเกราะของเจไป impact จากลูกตบนี้ทำให้สปีชี่ยส์บนโลกสูญพันธุ์ไป 7,812,399 ชนิด โลกหมุนรอบตัวเองเร็วขึ้น 4 เท่า ควันตลบบริเวณทำให้ไม่เห็นกลางวันกลางคืนไป 3 สัปดาห์ บริเวณที่ลูกตกลงกลายเป็นเหวลึกกว่าร่องน้ำมาเรียน่า แล้วเทะวาน่าก็คืนร่างเดิม
"อ๊าก!!!"
เกราะทั้งหลายแหล่ถูกทำลายหมดสิ้น ....พลังของเทนนิสไซย่าช่างร้ายกาจจริงๆ เสร็จแล้วเอลวาน่าก็ออกจากเทิร์นไป
เม้ง "ดีละ ทีนี้ถึงตาข้าบ้าง!"
นานๆ "ช้าก่อน! ข้าเอามีดสั้นมาให้เจ้าแล้ว รับไปย้าก!!"
นานๆส่งมีดสั้นแต่พลาดไปจิ้มตูดเม้งเข้า ...โอ...ช่างเหมือนทหารไทยไปรบที่ลาวแล้วยิงโดนข้างหลังพวกตัวเองตายเกลื่อนเหลือเกิน
แต่จากการโดนมีดจิ้มทำให้พลังแสตนด์ของเม้งตื่นขึ้น ที่แท้ปลายมีดทำจากหัวธนูโจโจ้นั่นเอง
"อา....นี่เรอะ พลังสุดยอดของเรื่องนี้ที่เรารอกันมานาน?"
"แล้วมันทำอะไรได้มั่งละเนี่ย?"
เม้งใช้แสตนด์ "มีเดียแมสเรเควี่ยม" ....ตัดต่อรูปเงือกน้อยลงเว็บโปรโมทละครทันที
"ฮ่าฮ่าฮ่าหก ในที่สุดข้าก็ทำให้รูปเป็นแบบโปสเตอร์เอราก้อนได้แว้ววว~"
ทุกคน "........."
เม้ง "ทีนี้ ใครๆก็ต้องอยากดูละครของเรา"
ทุกคน "แล้วมันเกี่ยวไรกะการปราบบอสใหญ่อ่ะ?"
เม้ง "พูดเรื่องไรกันเหรอ?"
เม้งโดนรุมกระทืบโทษฐานเปลืองเนื้อที่กระทู้
บิ๊ก "เฮ้ย! เจกำลังฟื้นพลังอยู่!!"
เจฟื้น HP ที่ลดไปจากการโดนลูกตบโนวาของเทะวาน่า จน HP กลับมาเต็มเหมือนเดิม
เยอร์โน่ "มีคนส่งพลังให้เจ้านั่น"
ชีริว "จะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจาก....เอ็กซ์มัดอีกแล้ว! หลุดจากฟาร์เพลนไปก็ยังมีเหลืออีกมิตินึงที่คนตายของคนตายจะไปได้....นั่นคือพิภพมัจจุราช!"
ทุกคนต่างงง...เพราะเกิดไม่ทันดูเรื่องนี้ ชีริวจึงแนะนำให้เอาโฆษณาของศุลกากรเมื่อ 3-4 ปีก่อนมาดูซะเพราะใช้เพลงเดียวกัน พอหยิบโฆษณามาเปิด VDO ดูก็เห็นเอ็กซ์มัดกะลังปีนต้นงิ้วไปส่งพลังไป
เอลวาน่า "ทำไมมันตายยากตายเย็นแบบนี้ฟะ ฆ่าไปสามรอบแล้วนะ ล่าสุดอุตส่าห์เอานวลฉวีไปบอมบ์แล้วด้วย"
ซีกุน "แต่ทางเราก็มีไอ้ตัวตายยากอยู่เหมือนกันนี่นา"
ทุกคนนึกถึงเป็ดก๊าบทันที
บิ๊ก "แต่เจ้านั่นลอยอยู่ในหม้อพะโล้ เอ้ย! ลงกระทะทองแดงโดนหอกแหลมแทงทุกวันๆ อยู่นี่นา? มันคนละแผนกกันนะ"
ชีริว "ข้าโทรไปบอกให้ท่านเอ็มม่าโอนเป็ดไปแผนกงิ้วแล้ว ให้เจ้าสองตัวนี้สู้กันซะ เพราะข้าอยากรู้ว่าใครจะตายยากกว่ากัน"
ทางนรก Fax มาบอกว่าสองคนนั้นตีกันหนวกหูเลยส่งไปให้สู้กันที่โลกไคโอชินซะเลย
.......... คนนึงอึดแบบซูเปอร์สตาร์แมน อีกคนอึดแบบฮิโรมิคิ้วหนา ทำให้การต่อสู้ดำเนินไปชั่วกาลปาวสาน ผลจากการต่อสู้นี้ทำให้เกิดมิติแห่งเป็ดและถั่ว(นัท)ขึ้น แข่งกับมิติแห่งโล่และดาบ
....แต่นั่นเป็นเรื่องที่จะพูดถึงในโอกาสต่อไป~ (โอ้ สำนวนมิฆาเอล เอนเด้)
"เอาละ ทีนี้แกไม่มีออพชั่นอะไรแล้วนะเฟ้ย! มาตัดสินกันจริงๆซะทีเฮ้อ!"
เม้งสู้กับเจอีกครั้ง (เมื่อไหร่จะจบฟะเนี่ย)
--นานๆpostที 06:50, 5 กุมภาพันธ์ 2007 (ICT)
เมื่อมาถึงจุดที่เรตติ่งตกต่ำสุดๆ คุณแดงสุรางค์ เปรมปรีก็เลยสั่งให้รีบจบได้แล้วหลังจากยืดกันเหลือเกิน ยิ่งกว่าละคร 7 สี
เม้งได้ยินผู้กำกับละครเวทีแอบกระซิบมาว่ารีบๆจบ ไม่งั้นเดี๋ยวปีหน้าจะไม่ให้เล่นละครเวทีอีก เลยเอาจริงกับชีวิตซะที
"ฮ่าห์~~ ดัชนีตลาดหลักทรัพย์ไต้ซืออิดเต็ง"ลมปราณรูปเกลียวคลื่นไหลวนจากรูทวารหนักตามเข็มนาฬิกาแล้วพุ่งไปที่นิ้วมังกรคู่ใจของเม้ง
ปิ้วๆๆๆ
เอฟเฟคสุดโบราณเหมือนหนังจีนเมื่อ 20 ปีก่อน พุ่งเป็นแสงสีเขียวใส่เจ
เจพริ้วตัวม้วนหลบไปได้อย่างหวุดหวิด แล้วเด้งตัวกลับมาจากเชือกเวทีพร้อมใส่ท่า Cloth line ฟาดลำคอทองแดงของเฮียเม้ง
โป๊ก
เม้งล้มหัวฟาดขอบโถส้วมที่ไม่รู้มาได้ไง
เจรีบจับกดไหล่
ปั๊บๆๆๆ
เม้งดิ้นเร่าๆ และทำสะพานโค้งเด้งตัวพ้นออกมาก่อนที่นานๆจะนับถึงสาม(ตกลงอยู่ฝ่ายไหนแน่)
เจเลยเปลี่ยนมาใส่ฟิกเกอร์ซิกตี้ไนน์Eggล็อก
Egg ถูกพันเป็นรูป69กับของเจ
เม้งได้รับความเสียหายทางใจอย่างประเมินค่าไม่ได้
"กรี๊ด หมดกันความบริสุทธ์ของหนู"เม้งร่ำไห้ระงมปนสุข??
"หึหึหึ น้องไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวพี่จะส่งเถ้าแก่ไปขอขมาที่ทำน้องเสียผีเอง 30 กุมภานี้แหละ"เจปลอบไปลูบคลำไป
เม้งเคลิ้ม....
เจเปลี่ยนแววตากระทันหันจับใส่ท่า Cobra twist
"แอ๊ก เอ๋ง"เม้งโดนรัดแต่ทำไมเขาดูหน้าตามีความสุข???
กองเชียร์เริ่มโห่ เมื่อบอลไทยแพ้
"ไอ้เม้งโดนเจผู้ช่ำชองต้อนขึ้นเตียงไปซะแหล่ว"อุดโซสบถด้วยความหึงหวง
"แดม ไม่เอาเว้ย ฟิควายแบบนี้ไม่เอาแล้ว บู่~~ "ทุกคนโห่
"ขอบใจเพื่อนๆมาก ข้าได้สติแล้ว"เม้งแก้ท่ารัดของเจแล้วม้วนหน้า หกสามเส้าหลบออกมาได้
ไม้ตาย"18 ฝ่ามือรูดมังกร"เม้งงัดไม้ตายจากนิยายจีนกำลังภายในที่เขาเคยอ่านมาปนกับการเป็นอัศวินมังกรของเขาได้อย่างสวยงามและเร่าร้อน
เปรี้ยง!!!!
เจน้ำแดงเล็ดออกที่มุมปากและทรุดลงและคว่ำไปครั้งแรก
"สำเร็จ"เม้งหันมายิ้มกับเพื่อนๆ
"ระวังเม้งงงงง"อุดโซโผเข้าขวางเม้งกับเจ
!!!!!!!!!!อะไรเกิดขึ้นเนี่ย....
--Biggreat2000 19:00, 5 กุมภาพันธ์ 2007 (ICT)
เจพุ่งตัวอย่างแรง เอาฝ่ามือกระแทก เม้งอย่างเต็มแรง ที่กลางหลัง
ทำเอาเม้งกระเด็นไปไกลถึง 7วา 3 ศอกเลยทีเดียว(เท่าไหร่หว่า)
จากนั้นเจหมายที่จะพิชิตชัย จีงตามไปเพื่อจะซ้ำให้เม้งตายคาที่
แทนเมื่อตามไปกลับพบเพียงความว่างปล่าว
เจ: เม้งหายไปไหนแล้วเนี่ย
เจมองดูรอบๆก็ไม่พบกับสิ่งมีชีวิตใดๆเลย
จากนั้นก็ได้ยินเสียงพูดของม้ง ลอยมา
เม้ง: เจ้านี้ช่างไม่รู้อะไรเลย(วิศวกรเลยต้องเหนื่อย) คนเราต้องรวมเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ แค่ข้าเอาทรายโรยตัว เจ้าก็มองไม่เห็นข้าแล้ว เพราะตัวข้ากลายเป็น 1 เดียวกับธรรมชาติไปแล้ว แค่มีทรายอยู่ในมือ ข้าก็เหมือนมีอาวุธอยู่ทุกที่ ไม่เชื่อก็ลองดูสิ
ว่าแล้วเม้งก็เอามือ โกยทรายขึ้นมา แล้วปาใส่เจ
เจ: โอ้ยๆๆๆๆ อิคึอิคึ เจ็บนะ
เม้ง : หึหึ บอกแล้วแค่ทรายก็เจ็บได้แล้ว ข้าจะมอบความพ่ายแพ้ให้กับเจ้าเอง
ผลการต่อสู้จะเป็นอย่างไร ติดตามชมใน rep หน้า
--Shiryu 01:37, 6 กุมภาพันธ์ 2007 (ICT)
เจอมุก Figure69 Egg Lock ขำตกเก้าอี้ 
เรื่องนี้จบแล้วจะมีกระีทู้ฮาๆแบบนี้อีกมั้ยเนี่ย
เม้งได้ใจก็เอาทรายปาใส่เจไม่หยุด
"เอ๋งๆๆ แอฟ แอร๋วววว อุกอ้าๆ"
....."หยุดเดี๋ยวนี้ ไอ้เปรต! ในทรายมันมีขี้หมาโว้ย!"
เม้งจ๋อยไปทันทีก่อนวิ่งไปล้างมือ
พวกไทยมุงที่ดูอยู่ๆก็นึกอยากมีบทขึ้นมา
บิ๊ก "เราจะช่วยเม้งยังไงดีล่ะ มีดสั้นก็ใช้ไปแล้ว?"
ซีกุน "(คิดอยู่พักหนึ่งว่าแล้วทำไมพวกเอ็งไม่เข้าไปรุมเจฟะ) ...ข้าประดิษฐ์อาวุธที่ยอดเยี่ยมไม่แพ้กันมาแล้ว....หนังกะติ๊กมหัศจรรย์!" (ทำเสียงแบบโดราเอม่อน)
เยอร์โน่ "อาวุธในตำนานนั่นมัน...พลังของมันสามารถทำลายโลกได้เชียวนะ!"
ซีกุน "ติดมาจากเกมส์อะไรฮึ เอะอะก็จะทำลายโลก โลกซุยมันไม่บึ้มง่ายๆแบบนั้นหรอก อีกอย่าง ข้ากลัวมันแรงเกินไปเลยให้เมดิอุสตีให้เหลือเลเวล1แล้ว ตอนนี้มันเลยเป็นแค่หนังกะติ๊กธรรมดา วะฮ่าฮ่า ปราดเปรื่อง!!"
ทุกคนเลิกสนใจซีกุนแล้วหันมาดูการต่อสู้ต่อไป
"ฮึ่ม!จะจัดการเจ้านี่ยังไงดีนะ?" เม้งบ่นอุบ
"ง่ายมาก ก่อนอื่นเอาเวทย์สายฟ้ายิงก่อนแล้วมันจะเปลี่ยน element เป็นดินให้เราเอาลมยิง แล้วกด select รัวๆๆ เสร็จแล้วก็ใช้ jump หลบซะเพราะตอนตายมันจะใช้ Omega Flare" เจอธิบายแบบละเอียดเพราะติดนิสัยกุนซือ
ทุกคน "เอาละ คราวนี้รู้เทคนิคแล้ว จัดการเล้ย เม้ง!"
เม้ง "ยาวไป จดไม่ทัน เดี๋ยวไว้เย็นนี้ค่อยไปโพสต์ถามในบอร์ดแล้วกัน"
ทุกคน "กำ"
ซีกุนอดใจไม่ไหวเลยเอาหนังกะติ๊กยิงโดนจุดตายของเจพอดี
บอสใหญ่ทำหน้าบิดเบี้ยวน้ำมูกย้อย~
อา...เจ็บเหมือนโดนหนังกะติ๊กดีดไข่ (ก็โดนหนังกะติ๊กดีดไข่จริงๆ)
เจล้มลงไปนอนคุ้ดคู้ เม้งเห็นดังนั้นก็รีบเข้าไปตื้บทันที นี่แน่ๆๆๆๆ
โฟลว "ทำไมยิ่งแต่งศึกนี้มันยิ่งปาหี่ฟะ ไหงบอสใหญ่กระหลั่วลงทุกทีๆ"
ชีริว "ไม่ต้องห่วง ข้าออนเอ็มถามแล้ว เจไม่ได้อ่านกระทู้นี้"
โฟลว "โอ แบบนี้เราก็แต่งยำเจ้านี่ได้แล้วสินะ"
นานๆ "พวกเจ้านี่มันหน้าไหว้หลังหลอกจริงๆ ถ้าเป็นข้าถึงจะอ่านหรือไม่อ่านข้าก็ให้บทอุบาทว์ทั้งนั้น"
ชีริว "อันนั้นข้าเข้าใจอย่างถ่องแท้ทีเดียว (-*-) ว่าแต่...เห็็นหลายๆคนบอกว่าให้รีบๆจบซะที แต่ข้ายังนึกไม่ออกว่าจะปิดฉากยังไง สงสัยเขียนมานาน มุกหมดกรุ โบ้ยให้ rep ต่อไปดีกว่า" 
คิดว่าจะให้มีตอนจบหลายๆแบบเหมือนกัน เริ่มจากลุงนานๆก่อนเลยเป็นไง
v
v
--นานๆpostที 06:14, 6 กุมภาพันธ์ 2007 (ICT)
มีแต่ปล.ก่อนละกัน
ปล.ขอบคุณครับที่ชื่นชอบมุกของผม เขินเลย
ปล.2 เอางี้ดีมั้ย ผมว่าทุกคนคงไม่กล้าจะจบเรื่องเพราะกลัวว่าจะไม่สะใจเท่าที่ควร ขอเสนอไอเดียว่ามีทางเลือกจบหลายแบบ ตามแต่ละคนจะแต่งต่อจาก Rep ข้างบนนี้ ดีมั้ย?
ปล.3 งานเลี้ยงย่อมมีเลิกรา เราคงต้องบอกลากระทู้ในตำนานของบอร์ดไปเร็วนี้ซะแล้ว ยืดมากเดี๋ยวไม่มีคนแต่งต่อ
จบแบบ Version นานๆ
ในระหว่างที่เจนอนนชักน้ำลายฟูมปาก(โอ้ เซฟิรอส ) มีตัวเลือกขึ้นที่จอ
1.ปล่อยมันไป แล้วค่อยมาฆ่าใหม่เมื่อเบื่อๆ
2.Let's join us!!!
3.เสียบให้ตายด้วยไม้เสียบลูกชิ้นในมือของเซ็นริตสุ
4.เรียกทุกคนมาประชาทัณฑ์(Punishment)เนื่องจากไม่ยอมมาแต่งทั้งๆที่เป็นคนริเริ่ม
5.ปาหมอนแมร่งเลย
เม้งนั่งนิ่งหน้าจอไปพักใหญ่"เออ กรูจะเลือกข้อไหนดีเนี่ยถึงจะจบ Good ได้ ข้อ 5 หรือเปล่าหว่า?"
...
.......
.........
............
..............
..................
........................................................เอาล่ะ เจ
อะโช๊ะ!!เม้งจิ้มข้อ 2
หน้าจอค่อยๆเฟดเป็นสีขาววาบ
คว้าง
แล้วก็กลับมาดำปี๋ พร้อมกับเลคนาร์ทที่จะมาเป็นครั้งสุดท้ายตามสไตล์
"บันไซ!!!เลคนาร์ทมาแสดงว่าเราจบแบบ Good "เม้งดีใจ 
"ไชโย!!!~"ทุกคนชูจั๊กกะแร้ขนยุบยับ โดยเฉพาะกลุ่มสาวๆ!!!
"เจ้านึกหรือว่าเอาข้ามาปู้ยี่ปู้ยำแบบนี้แล้ว ข้ายังจะเมตตาเจ้าอีก"เลคนาร์ทพูดไปแล้วลืมตา เห็นไฟโทสะลุกท่วมล้นออกจากเบ้าตา
"แต่...คนที่แต่งให้ท่านทุเรศไม่ใช่เรานะ"เม้งโบ้ยไปทางชิริวและFlower ส่วนนานๆรู้ทันสมกับที่อยู่มานานแอบหลบไปไหนแล้วไม่รู้
"ข้าไม่สน เม้ง เจ้าต้องรับผิดไปเพราะเจ้าเป็นคนไปล่อลวงเหล่าดาวแห่งชะตากำๆๆๆ มาร่วมบอร์ดของเจ้า กระทู้นี้จึงเกิดขึ้น"เลคนาร์ทไม่มีทีท่าให้อภัย
"แต่ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้งในฐานะที่เจ้าหล่อเหลาใช้ได้.... ไม่ใช่ๆ ในฐานะที่เจ้ายอมที่จะรับศัตรูมาเป็นพวก ข้าจะให้เจเป็นคนตัดสินชะตาของเจ้าก็แล้วกัน...."
ทุกสายตาหันไปหาเจ
".......!!!!!!! "เจอึ้งเหมือนกับตอนบอสสั่งโปรเจ็คท์ใหม่ให้เขาในวันที่ลาหยุดไปเที่ยวงานชาวโดจินวาย
โดกิๆๆ(เสียงหัวใจซารุเต้นแบบญี่ปุ่น)
ตุ๊บๆ ๆๆ ๆก๊าบๆ (เสียงหัวใจไอซี่)
..................(Flower หัวใจหยุดเต้นไปหลายหน้าแล้ว)
หึ่นหื่นๆ ๆๆ ๆ(เสียงหัวใจหนุ่มๆทั้งหลายในเรื่อง)
"เจ้าเจมันจะเลือกยังไง"ทุกคนคิดเป็นเสียงเดียว
บรรยากาศเงียบสนิทหากแต่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นของทุกคน
"อ่า...."เจอ้าปากแต่บังเอิญแมลงวันบินเข้าไปตัวนึง
เอื้อก.."ข้าตัดสินใจแล้ว ท่านเลคนาร์ท ได้โปรดลงทัณฑ์เจ้าเม้งและพวกตามสบายเถิด แบร่ๆๆๆ เรื่องอะไรตูจะยอมเป็นพวกกะแก เล่นทืบตูจนแทบม่องแล้วชวนเป็นพวกเรอะ ฝันไปเหอะ"เจแลบลิ้นปลิ้นหนังหุ้ม...หลอกพวกเม้ง
"แอร๋ยๆๆๆๆๆๆ กรี๊ดๆๆๆๆ"ทุกคนสติแตก วิ่งพล่านเหมือนบ่อนแตกเพราะตำรวจมาถึง
"เอาล่ะ ชะตากรรมตัดสินแล้ว เจ้าจงรับผลกรรมไปซะ!!!"เลคนาร์ทเปิด True gate rune แล้วดูดผู้ถูกลงทัณฑ์เข้ามิติลี้ลับหายไป
โครกๆๆๆๆซ่า~~
เจโดนดูดเข้ามิติลี้ลับไป!!!
"Normal end เนื่องจากเจ้าเลือกข้อที่ถูก แต่ไม่สามารถหาดวงดาวมาครบ 108 ดวง ทำให้ไม่สามารถโน้มน้าวเจให้กลับใจได้ เจ้าจึงรอดแต่เจโดนลงโทษแทน"เลคนาร์ทพูดจบก็เลือนหายไปช้าๆ.."หมดเวรกะกูซะที ให้แต่บทบ้าๆไม่น่าหลวมตัวมาเลยT T"
********************
Tenkai
เจ
โดนดูดเข้ามิติลี้ลับ แล้วก็ไม่มีใครเคยเห็นเขาอีกเลย แต่มีข่าวลือว่าเคยมีคนพบเขาแถวพัฒน์พงษ์
Tengou
Flow
ลบล้างคำสาปได้สำเร็จแต่เพื่อนๆยังคงเรียกเขาว่า Flower ต่อไป...
Tenki
Yerno
กลับมาสวมหน้ากากแล้วเร่ร่อนไปที่ๆต้องการกุนซือ ผ่านการเข้าร่วมรบที่บ้านร่มเกล้า แต่เป็นคนสั่งยิงปืนใหญ่โดนทหารฝ่ายตัวเอง จึงโดนไล่ออก
Tenkan
น้องใหญ่2000
ยังคงศึกษาตำราเพื่อเอา H รูนมาติดไว้ที่...ให้ได้
Tenyu
อาร์คโซล
หลังจากโดนขโมยดาบเล่มที่เก้าไปใช้ เขาจึงตัดสินใจหาดาบเล่มที่สิบเสียบไว้ตรงข้ามเล่มที่เก้าเผื่อฉุกเฉิน
Tenyu
Yanotai
หลังลงหม้อพะโล้แล้วโดนส่งไปโลกหน้าอย่างเงียบๆ
Tenko
ชิริว
เมื่อเห็นน้องใหญ่2000 หาทางอัพเกรดตัวเอง จึงได้ตัดสินใจไปเรียนต่อที่ Newleaf academy เพื่อจะเอาวุฒิอนุบาล 3 ให้จงได้
Tenan
เบลคูท
หายสาบสูญไปก่อนที่สงครามจะจบ แต่ทิ้งข้อความไว้ว่า"เจ้านานๆ อย่าตามกุมานะ"
Tensoku
ซารุ
เดินส่ายหน้าออกจากกระทู้เงียบๆ
Tensatsu
AKari
ถึงจะเป็นวาลอาเคริ แต่หล่อนก็ยังเคไม่หาย ตอนนี้เพาะกายอยู่ที่โรงยิมทุกวัน
Tenbi
เอลวาน่า
ฝันว่าสักวันจะใช้แขนกลอย่างคล่องแคล่วในการลวนลามสาวแว่นทั่วโลก จึงออกเดินทางหาไอเท็มในตำนานของซินดาร์ทางตอนเหนือของฮาร์โมเนีย
Chikai
ซีกุน
หลังจากที่รู้ว่าเป็นกุนซือมือ 2 ของเกม จึงหันไปเพิ่มน้ำหนักตัวเพื่อขึ้นชกรุ่นเฮฟวีเวทแทน??
Chiketsu
Jeane
ไปขายรูนในภาคต่อๆไป ดึ๋งๆ!!
Chiyu ถึง Chibaku (20 ดวง)
เม้ง
ด้วยความเป็นแอดมิน จึงไปเปิดบอร์ดโปรโมทละครเวทีเพิ่มอีกหนึ่ง หวังว่าจะได้กระทู้แบบนี้อีกแล้วเขาจะเป็นเทนไคให้ได้
Chizen
นานๆpostที
กลับไปเปิดถ้ำผายลมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว ทว่าก่อนที่จะเจ๊งอีกรอบเขาก็หายตัวไปโดยหอบเอาทรัพย์สินชาวบ้านรอบข้างไปด้วย
Chikyou
Usso
ตบแย่งดาวกับซากิริ เพื่อหวังว่าเม้งจะไม่นอกใจอีก
Chitatsu
Viki
ในงานเลี้ยง เธอจามแล้วหายตัวไปโดยไม่จ่าย
Chichin
ไอซี่
ค้นพบตัวเองและกลายเป็นนาร์ซิสที่ซาดิสม์ที่สุดในโลก
Chikei
เซ็นริตสุ
ไปเกิดเป็นดาวดวงเดียวกับเท็ด
Chizoku
ซูชิ
รีไทร์ตอนศึกอาร์คโซล
**********************
Genso suikofriend
THE END
ที่เหลือใครมั่งไม่รู้แล้ว ว่าแต่ไม่มีใครคิดจะจบแบบอื่นให้มั่งเรอะ กระทู้ร่วงเอาๆแล้ว
บทส่งท้าย
แหม เหมือนอ่านนิยายเลย มีบทส่งท้ายด้วย เอ้อ เข้าเรื่องดีกว่า...
คุณเคยเป็นงี้มั้ย ทุกเช้าตื่นมารู้สึกเบื่อหน่ายกับการที่ต้องไปเรียน ไปทำงาน แต่ก็ต้องไป และวันหนึ่งเมื่อเราได้พบกับสิ่งที่คอยเป็นแรงดึงดูดให้ไปเรียนหรือทำงานนั้น เราจะรู้สึกมีพลังชีวิตขึ้นมาสู้กับวันใหม่ของเรา
บางคนอาจจะไปโรงเรียนเพื่อเจอเพื่อนๆ บางคนอาจจะอยากไปเรียนเพราะกำลังจีบสาวอยู่เลยอยากเจอหน้าเธอเร็วๆ
บางคนเช่นผมสมัยหนึ่ง ทุกวันจันทร์เมื่อตื่นมาก็เบื่อ แต่เมื่อคิดว่า"ไม่เป็นไร วันนี้ดรากอนบอลออกตอนใหม่" ปุ๊บก็จะมีแรงลุกขึ้นมาทันที เพื่อไปโรงเรียนแล้วยืมเพื่อนอ่าน555
มาในเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมมีบางคืนที่นอนไม่หลับสนิทเพราะมัวแต่ฝันว่าใครจะมาแต่งเรื่องฟิคนรกต่อยังไง พอตื่นเช้ามาก็มาทำงานโดยรีบเปิดคอมทันทีที่มาถึง เพื่อเช็ค และหาเวลามาแต่งเรื่องนี้ต่อเมื่อว่างจากงาน และแล้ววันที่ความสนุกเล็กๆของผมต้องจบลง ผมก็เสียดายนะ ถึงบางคนอาจจะคิดว่า"กระทู้นี้มันอุบาทว์ ไร้สาระ"ก็เถอะ แต่ใจผมรู้สึกผูกพันกับมันอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกนี้เหมือนตอนอ่านนิยายซักเรื่องที่เมื่อมาถึงตอนจบ มันรู้สึกเหมือนยังไม่เต็มอิ่ม แต่ก็ต้องยอมรับกับความเหงานั้น ก็แค่นี้แหละครับ บ่นๆตามที่คนแถวนี้เรียกตาแก่ ขอบคุณที่ทุกคนตามอ่านและมาช่วยแต่งเรื่องที่สนุกสนานนี้ร่วมกันนะครับ
นานๆpostที
