8- ยุทธนาวีป้อมเอลอีล

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

<< Go To The Previous Chapter

---

ออกมาที่ดาดฟ้าเรือ มิซุกิและอาคากิจะพบนกของรามาด้าบินเอาจดหมายของรามาด้ามาให้แล้วก็หมดแรงล้มลงแผ่กลางเรือ

อาคากิ: น...นี่มัน....นกของคุณรามาด้านี่!!
มิซุกิ: มันคาบอะไรมาด้วย

แล้วนกของรามาด้าก็ส่งเสียงร้องก่อนขาดใจตาย

อาคากิ: คุณรามาด้า....

เดินเข้ามาในห้องประชุมเอเลนอร์จะเล่าแผนการบุกขั้นสุดท้าย

เอเลนอร์: ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้ว....หนนี้แผนคงไม่ซับซ้อนมาก
ลิโน่: ช่วยอธิบายสั้นๆได้ไหม ยาวๆฉันจำไม่ค่อยได้
เอเลนอร์: ฉันก็บอกแล้วไงว่าแผนหนนี้มันง่ายๆ
ลิโน่: อ่า โทษทีๆ เล่าต่อได้เลย
เอเลนอร์: ฉันจะบอกวิธีการเมื่อถึงเวลา แรกสุดเลยก็เรื่องรูนแคนน่อนที่โผล่มาอีกหน

เอเลนอร์จะกางแผนที่โครงสร้างป้อมเอลอีลออก

เอเลนอร์: ป้อมเอลอีลอยู่ทางใต้สุดของกูลูค แล้วยังเป็นประตูสู่ช่องทางการทูตและการค้าขายด้วย ถึงจะเรียกว่าป้อมแต่มันดูเหมือนปราสาทมากกว่า รูนแคนน่อนอยู่ด้านบนสุดของตัวป้อม ถ้าเราไม่จัดการมันซะก่อนก็คงไม่มีทางเข้าใกล้ป้อมได้ ก่อนอื่นเราจะส่งคนเข้าไปจัดการป้อมปืนก่อน ในขณะเดียวกันกองกำลังหลักจะคอยอยู่หน้าป้อมแล้วโจมตีกองเรือที่หนึ่งของกูลูคที่ลาดตระเวนพื้นที่ในกรณีที่รูนแคนน่อนไม่สามารถทำงานได้
ลิโน่: มีช่วงที่รูนแคนน่อนทำงานไม่ได้ด้วยเหรอ?
เอเลนอร์: หลังยิงออกมาแล้วรูนแคนน่อนต้องใช้เวลาบรรจุกระสุนใหม่
อาคากิ: มีเขียนบอกในจดหมายของคุณรามาด้าน่ะ....
เอเลนอร์: เราไม่มีทางอื่นนอกจากเชื่อข้อมูลนี้ ช่วงนี้แหละเหมาะที่สุดที่จะเข้าตี!
ลิโน่: เข้าใจแล้ว งั้นเราต้องหลอกล่อให้พวกนั้นยิงรูนแคน่อนออกมารอบนึงก่อน แล้วเข้าไปทำลายรูนแคนน่อนก่อนมันจะยิงได้อีกรอบ
เอเลนอร์: ถูกต้อง ทุกคนเข้าใจดีแล้วนะ จะให้อธิบายอีกรอบไหม?

1. อีกรอบก็ดีนะ
2. ผมเข้าใจแล้ว

ถ้าเลือกข้อแรกจะต้องฟังอีกรอบ

เอเลนอร์ : งั้นตกลงเอาตามนี้นะ

1. เอาเลย!
2. ขอเตรียมตัวอีกสักพัก

ตอนนี้ยังไม่ถึง point of no return เลือกข้อแรกไปเลยก็ได้

เอเลนอร์ : เราจะเริ่มกันตอนเช้าสามวันนับจากนี้ .....ทุกคนไปเตรียมพร้อมกันก่อนเถอะ ฉันอยากให้เธอเลือกทีมทำลายปืน ถ้าพร้อมแล้วก็มาบอกได้นะ
เซ็ตสึ: สุดท้ายท่านก็จะไปอยู่ดีเหรอ? ทั้งที่ตอนนี้เรากู้อาณาจักรคืนได้แล้วเนี่ยนะ?
ลิโน่: ใช่ ถ้าปล่อยไว้แบบนี้เราก็คงเจอแบบเดิมอีก เจ้าก็รู้ดีไม่ใช่เหรอเซ็ตสึ?
เซ็ตสึ: ครับท่าน
ลิโน่: เอาละทุกคนฟังทางนี้ หลังเราตีป้อมเอลอีลได้แล้วเหล่าประเทศหมู่เกาะจะปลอดภัยไปสักระยะหนึ่ง ....ถึงจะแค่ชั่วคราวก็เถอะ....
เอเลนอร์: แล้วจำไว้นะ เราจะสู้เพื่อสันติภาพที่ยั่งยืนถาวร นั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุดของพวกเราตอนนี้ ถูกไหม?
ลิโน่: ถูกต้อง นั่นคือเหตุผลที่เราจำต้องเสี่ยงชีวิตเข้าร่วมเป็นร่วมตาย

เดินไปคุยกับเอเลนอร์อีกรอบเพื่อเลือกทีมเพื่อนสี่คนไปทำลายปืน

**หลังจากนี้จะไม่สามารถใช้เพื่อนสี่คนนี้ได้อีกแล้วจนกระทั่งจบเกมส์ สำหรับรูนและเกราะที่ติดตัวเพื่อนที่เข้ารบทีมทำลายปืนและทีมหลักสุดท้ายจะไม่ถูกโหลดไปตอนขึ้น NEW GAME ด้วย

หลังจากเลือกทีมเรียบร้อยแล้วเอเลนอร์จะขอไปกับทีมทำลายปืน
แอกเนส: ท่านเอเลอร์!
ลิโน่: เดี๋ยวสิ! นักกลยุทธ์ไปกับทีมลุยแบบนี้ไม่อันตรายไปหน่อยเหรอ?
เอเลนอร์: เราต้องทำหน้าที่ที่สำคัญมากๆอย่างการทำลายรูนแคนน่อนให้สำเร็จ ฉันจำแผนที่กับโครงสร้างป้อมไว้ในหัวหมดแล้ว ฉันเลยต้องไปด้วย

1. ผมวางใจคุณนะ คุณเอเลนอร์
2. อย่าไปเลย มันอันตรายนะครับ!

หากเลือกข้อแรก

ลิโน่: ถ้าเธอตัดสินใจแล้วยังไงฉันก็คงห้ามไม่ได้สินะ ยังไงก็ระวังตัวด้วยล่ะ

หากเลือกข้อสอง

เอเลนอร์: รู้แล้วๆ เธอนี่ขี้กังวลจริงๆ
(แล้วจะมีคัตซีนก่อนเราบุกป้อมเพิ่มมานิดหน่อย แต่ไม่มีผลกับเนื้อเรื่องแต่อย่างใด)

เข้าไปนอนแล้วเดินกลับมาคุยกับเอเลนอร์อีกรอบ

เอเลนอร์: ได้เวลาแล้ว พร้อมหรือยัง?

1. ขอเตรียมตัวต่ออีกสักนิด
2. ขอจัดทีมแยก
3. ครับ พร้อมแล้ว

หากพร้อมแล้วก็เลือกข้อสามเพื่อเข้าสู่ point of no return

**Point of no return เราจะทอดสมอลงใกล้ป้อมเอลอีล หลังจากนี้เราจะไม่สามารถล่องเรือหรือเทเลพอร์ทไปที่ไหนได้อีกแล้ว

เอเลนอร์ : เอาละ สงครามชี้ชะตากำลังจะเริ่มขึ้นเช้าวันพรุ่งนี้ ฉันเชื่อใจเธอนะ
ลาซโล: ชัยชนะจะเป็นต้องเรา!

---

หลังปลุกใจทุกคนเรียบร้อยแล้วตกกลางคืนเพื่อนๆจะจับกลุ่มคุยกันก่อนศึกสุดท้ายตามสไตล์ซุย เราจะเดินเข้าไปนอนหรืออยู่ดูเพื่อนคุยกันก็ได้ (ขอลงไว้เฉพาะเพื่อนที่มีคัตซีนฉากคุย ส่วนเพื่อนคนอื่นๆหลังจากผ่านคืนนี้ไปบทพูดก็ยังคงเหมือนเดิม)

พวกอัศวินราซริลทั้งสี่คนกำลังมองทะเลยามค่ำคืน
จีเวล: พรุ่งนี้เป็นช่วงเวลาที่สำคัญมากสินะ
พอลล่า: ถ้าพรุ่งนี้เรารอดมาได้ละก็....
เคเนธ: อย่าห่วงเลย เราจะได้กลับไปราซริลแน่นอน
ทัล: ใช่ เรามาพยายามให้ถึงที่สุดเถอะ
จีเวล: หลังกลับไปราซริลแล้วเราจะเอาไงกันต่อดีนะ

คิกะยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ
คิกะ: หือ? เธอมาทำอะไรที่นี่? พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้านะ.... / ฉันอยากรู้....ว่ารูนของเธอน่ะ มันนำความทุกข์ทรมานมาให้มากมายเลยใช่ไหม? เธอก็คงรู้สินะว่าบรันโด้ต้องตายอย่างโดดเดี่ยว แต่นั่นก็เป็นทางที่เขาเลือกเอง เขาไม่ยอมให้เพื่อนคนไหนเข้าใกล้เขาเลย.....คิดแล้วก็น่าเศร้านะ... บรันโด้ได้พูดอะไรกับเธอหรือเปล่า? เอ้อ ช่างเถอะ ขอโทษด้วย ลืมที่ฉันพูดเถอะนะ

ฮาร์เวย์กำลังคุยกับซีกูลด์
ฮาร์เวย์: งั้นหลังศึกนี้นายคงกลับไปหาพวกไรน์บาร์คที่มิดเดิ้ลพอร์ทสินะ
ซีกูลด์: พูดอะไรของนาย?
ฮาร์เวย์: ก็แค่อยากรู้
ซีกูลด์: ฉันพอแล้วกับที่นั่น สำหรับที่นั่นฉันมันก็เหมือนคนที่ตายไปแล้วนั่นแหละ ฉันจะอยู่กับพวกโจรสลัด ใช้ชีวิตเพื่อตอบแทนท่านคิกะที่ยอมรับให้ฉันเข้ามาอยู่ด้วย แล้วนายล่ะ จะไปไหนอีกหรือเปล่า?
ฮาร์เวย์: คงไม่หละ ฉันคงอยู่เป็นมือขวาของท่านคิกะต่อไปแบบนี้แหละ
ซีกูลด์: อืม ยังไงก็ต้องให้พ้นวันพรุ่งนี้ไปก่อนละนะ
ฮาร์เวย์: ถูกต้อง

ที่ห้องโถง ริต้า, เรเน่ และโนอาจะเอาเครื่องรางทำเองให้เรา
ริต้า: พรุ่งนี้เรามาพยายามกันนะ! เราจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด! แพ้ไม่ได้!
เรเน่: อะ...เอ่อ... นี่จากพวกเราค่ะ...
โนอา: เรานั่งทำกันตั้งนาน รักษาให้ดีๆนะ
(เราจะได้ Wooden Amulet มา)

ในห้องของลิโน่ เขากำลังเตรียมอาวุธอยู่ พอเห็นเราเดินเข้ามาก็ถามขึ้น
ลิโน่: มีอะไรเหรอ? นอนไม่หลับงั้นเหรอ? งั้นฟังฉันเล่าเรื่องสั้นๆไปก่อนแล้วกัน / รูนที่เจ้าถือครองอยู่.... ถูกปลุกขึ้นมาจากซากโบราณสถานโอเบลเมื่อ 15 ปีก่อน ราชินีแห่งโอเบลคือภรรยาของฉันเอง เธอพยายามใช้ชีวิตอย่างปกติโดยไม่สนใจแรงชักจูงของรูน จกระทั่งวันหนึ่งพวกเราถูกโจรสลัดเข้าโจมตี.... ลูกๆของเธอ แฟลร์และน้องชายที่เพิ่งเกิดมาได้ไม่นาน อยู่บนเรือลำนั้นด้วย คนรักฉันตายเพื่อปกป้องชีวิตพวกเขา... เรากำจัดโจรสลัดได้ แต่เรือก็เสียหายมาก... ลูกชายคนเล็กของฉันหายสาบสูญไป ถ้าเขายังอยู่ก็คงอายุพอๆกับเธอนี่แหละ .....อีกแค่ไม่กี่ปีก็โตพอจะมานั่งดื่มกับฉันได้แล้ว อย่าเข้าใจผิดล่ะ ฉันไม่ได้จะให้เธอมาแทนที่ลูกชายของฉันหรอกนะ เอาละๆ ฉันจะไปนอนแล้ว เธอเองก็เตรียมพร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้ไว้ล่ะ
(ลิโน่จะล็อคห้อง)

เอเลนอร์นั่งดื่มเหล้าอยู่ในห้องกับแอกเนส พอเห็นเราเข้ามาก็ชวนคุย
เอเลนอร์: นอนไม่หลับเหรอ? กินเหล้าสิจะได้ง่วง...
แอกเนส: พูดอะไรกันคะ ท่านเอเลนอร์?! เราน่าจะรีบนอนเตรียมพร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้นะ
เอเลนอร์: พรุ่งนี้เหรอ... อยากรู้จังว่าพรุ่งนี้ฉันจะได้เจอเครย์ไหม.... เมื่อนานมาแล้วเขาเคยเป็นลูกน้องฉัน เป็นนักยุทธศาสตร์และผู้ช่วยที่ทำงานให้จักวรรดิสการ์เล็ตมูน.... แต่เพราะความเศร้าทำให้เขาโจมตีขุนนางของสการ์เล็ตมูน เรื่องมันผ่านมากี่ปีแล้วนะ?
แอกเนส: ……….

1. ไม่รู้สิ
2. รีบไปนอนดีกว่าครับ

เอเลนอร์: ตอนนั้นเกิดเรื่องขึ้นกับเครย์ เจ้านั่นเปลี่ยนแขนซ้ายเป็นแขนเหล็ก ยิ่งกว่านั้นคือเครย์ใช้ลูกชายตัวเองเป็นเหยื่อและปล่อยให้เขาตาย.... ฉันว่ามันต้องเกี่ยวกับการที่เจ้านั่นแปรพักตร์ไปแน่นอนเลย แต่ไม่ว่าฉันจะถามยังไงมันก็ไม่ยอมตอบเสียที สุดท้ายเขาก็ถูกขับไล่ แล้วฉันก็ถูกปลดจากตำแหน่ง เขาเป็นคนดีนะ แต่ตอนนี้.... ฉันเสียใจจริงๆที่ไม่สามารถช่วยอะไรเจ้านั่นได้เลย...
แอกเนส: ท่านเอเลนอร์.....จะดื่มอีกไหมคะ?

คาตาริน่าอยู่ในห้องของเธอ
คาตาริน่า: พรุ่งนี้จะเป็นศึกชี้ขาดแล้วนะ เธอเติบโตเป็นผู้ชายเต็มตัวแล้ว ท่านแม่ทัพเกล็นคงดีใจ / แสดงความเก่งกาจให้เราเห็นด้วยนะ ฉันจะช่วยเท่าที่จะช่วยได้

ริคิเอะที่อยู่กับแรคกิหันมาคุยกับเรา
ริคิเอะ: พรุ่งนี้แล้วสินะ.... ถ้ามีอะไรให้ฉันช่วยก็บอกได้นะ ฉันจะช่วยอย่างสุดความสามารถ ยังไงฉันก็อยากอยู่ใกล้ๆรูนแห่งการลงทัณฑ์ สามีฉันคงต้องการแบบนี้

เนย์โคบอลต์สามตัวนอนละเมออยู่
ชีปู: ลุยกันเล้ย!
นาลกุล: ฮื่อ!
แชมปู: เข้ามาเลย งืม....

ทางด้านดาริโอ้คุยกับนาเลโอ้ในห้องพัก
ดาริโอ้: พรุ่งนี้เราจะต้องแสดงให้เจ้าพวกนั้นเห็น! ได้ยินไหม?
นาเลโอ้: ครับผม!
ดาริโอ้: อย่าเพิ่งตายซะล่ะ ได้ยินไหม?
นาเลโอ้: ครับผม!
ดาริโอ้: ถ้าฉันตาย ...กลับไปหาแม่ซะนะ
นาเลโอ้: ครับผม! ...เดี๋ยวๆ พ่อ เจอแม่ผมแล้วเหรอ?
ดาริโอ้: เอ่อ....จริงๆคือ โฮ่ย! จะมัวมาคุยเรื่องเศร้าพรรค์นี้ทำไม?! ไปนอนแล้วพอได้แล้ว!
นาเลโอ้: ครับผม!

เฮลมุทจะคุยกับคอลตันที่ถูกขังอยู่ชั้นล่างสุดของเรือ
เฮลมุท: ทุกอย่างกำลังจะจบสิ้นลง แต่ได้โปรดเถอะครับ......
คอลตัน: ไม่ต้องห่วงหรอก มันถึงเวลาตายของฉันแล้ว
เฮลมุท: ตั้งแต่ขอร่วมศึกกับท่าน ผมก็พร้อมจะเผชิญทุกอย่างแล้ว
คอลตัน: นั่นเป็นการตัดสินใจของเจ้าเอง ใช้ชีวิตตามแต่ที่เจ้าจะเห็นสมควรเถอะ.... กูลูคไม่ใช่ทุกอย่างของโลกนี้นะ เข้าใจไหม?
เฮลมุท: พ่อครับ......
คอลตัน: ต้องรอดกลับไปถึงจะถือว่าสำเร็จ
เฮลมุท: ครับท่าน

ในห้องรูนแคนน่อน พาโบลจะวุ่นวายกับการเตรียมอาวุธ
พาโบล: โอย.... ฉันยุ่งสุดๆเลย คุณทอฟ คุณมานั่งเอ้อระเหยตรงนี้จะดีเหรอครับ?
ทอฟ: ทางด้านฉันเรียบร้อยแล้ว
พาโบล: งั้นก็มาช่วยผมหน่อยสิ
ทอฟ: โทษที ฉันไม่ถนัดเรื่องรูนแคนน่อน
พาโบล: โอย วุ่นๆๆๆ วันนี้วุ่นสุดๆ

พอเดินมาที่หน้าห้องนอนเรา สโนว์จะเดินเข้ามาหา
สโนว์: ได้เวลาแล้วสินะ ใช้กำลังของฉันให้เต็มที่ตามที่นายต้องการเลย ถึงจะช่วยอะไรนายได้ไม่มากก็เถอะ ฉันแค่อยากบอกให้รู้ว่า เอ่อ.... ราตรีสวัสดิ์นะ

พอคุยกับเพื่อนจนหนำใจแล้วก็เข้านอน ตกดึกเล็คนาร์ทจะปรากฏตัวขึ้นในห้องเรา บทพูดของเล็คนาร์ทจะเปลี่ยนไปขึ้นกับเราสามารถรวมเพื่อนได้ครบหรือไม่

กรณีรวบรวมเพื่อนครบ 108 คน

เล็คนาร์ท: การทดสอบของรูนกำลังจะจบสิ้นลง.... เวลาแห่งการลงทัณฑ์กำลังจะผ่านพ้นไป เวลาแห่งการอภัยกำลังจะเริ่มต้นขึ้น นั่นคือชะตากรรมของเจ้า และเหล่า 108 ดาราที่รายล้อมเจ้าอยู่

แสงแห่งการชำระล้างส่องจากตัวเรา

เล็คนาร์ท: ข้าได้เห็นเจตจำนงของรูนแล้ว หากเจ้าปล่อยรูนนี้ไป มันจะออกตามคร่าชีวิตผู้คนอีกครั้ง ที่ๆรูนจะออกเดินทางไปต่อจากนี้แม้ตัวข้าก็ไม่อาจรู้ได้....

กรณีไม่สามารถรวมเพื่อนได้ครบ

เล็คนาร์ท: การทดสอบของรูนจบสิ้นลงแล้ว สิ่งที่รอคอยอยู่ข้างหน้า แม้ตัวข้าก็ไม่อาจมองเห็นหรือคาดการณ์ได้ แม้สายลมแห่งโชคชะตาไม่โบกพัด แต่เหล่าดาราที่รายล้อมจะช่วยส่องทางให้แก่เจ้า เรื่องของหนทางที่เจ้าเชื่อมั่น กำลังภายในกายของเจ้า และเจ้ารูนที่กลืนกินชีวิต ข้าจะจดจำสิ่งเหล่านี้ไว้....

เราจะเอามือประคองมือข้างที่มีรูนอยู่ แล้วเล็คนาร์ทก็หายตัวไป

หากคืนก่อนเราเลือกไม่ตกลงให้เอเลนอร์ขึ้นป้อมเอลอีล

ถึงเช้า พอจะเดินมาเปิดประตูก็พบว่าประตูล็อค เราจะได้ยินเสียงเอเลนอร์จากข้างนอก
เอเลนอร์: ขอโทษด้วยนะ ฉันจำเป็นต้องทำแบบนี้ พอจบเรื่องแล้วฉันจะกลับมา

1. คุณเอเลนอร์ อย่าบอกนะว่าคุณจะ...
2. ผมเข้าใจ

เลือกข้อไหนก็ได้

เอเลนอร์: ฉันไม่คิดจะตายหรอกนะ ฉันจะทำให้มันจบเสียที ถึงมันจะดูเหมือนการล้างแค้นเรื่องส่วนตัวผิดจรรณาบรรณนักยุทธศาสตร์...แต่ฉันคิดดีแล้วว่านี่แหละ คือกลยุทธ์ที่ดีที่สุด ฉันขอขอบคุณเธอ เธอช่วยพาฉันกลับมาจากความตาย.....

เช้ามาให้ออกมาที่ดาดฟ้าเรือ เราจะมาถึงป้อมเอลอีลแล้ว (รอบป้อมมีหมอกหนาแน่นช่วยบังเรือเราไว้)

หากเราเลือกลิโน่ไว้ในทีมทำลายปืน

เซ็ทสึจะออกมาโวยวาย
เซ็ทสึ: ท่านครับ ท่านไม่จำเป็นต้องส่งราชาและท่านเอเลนอร์เข้าไปในแดนศัตรูหรอก

1. อือ....
2. แต่ฉันเพิ่ง.....

เลือกข้อไหนก็ได้

เซ็ทสึ: ไม่ว่าจะยังไงผมก็ว่านี่เป็นวิธีที่ดีที่สุด พระองค์ท่านก็ต้องการแบบนี้ แล้วผมกับทุกคนก็เชื่อใจท่านนะ ตอนนี้ผมได้แค่เฝ้าคอย....ก็เลยพูดด้วยความเป็นห่วง

หากเราไม่ได้เลือกลิโน่ไว้ในทีมทำลายปืน

ลิโน่: คิดดีแล้วเหรอ ที่ปล่อยให้เอเลนอร์ไปแบบนี้?

1. เอ่อ...คือว่า....
2. มันพูดลำบากนะ....

ตอบข้อไหนก็ได้

ลิโน่: ขอโทษนะที่ถามโง่ๆ ถ้าที่เอเลนอร์พูดเป็นจริง หมอกกำลังจะจางลงแล้ว รีบเตรียมพร้อมกันเถอะ

---

พวกเอเลนอร์จะนั่งเรือเล็กมาถึงป้อม (ในที่นี้เลือกลิโน่เป็นคนนำทีมทำลายปืน)
เอเลนอร์: เอาละ ไปกันเถอะ
ลิโน่: แล้วจะทำไงกับเรือเล็กนี่ดี?
เอเลนอร์: ซ่อนไว้หลังหินสิ สักพักหมอกก็จางลงแล้ว รีบซ่อนไว้ดีกว่านะ

เราจะได้บังคับเอเลนอร์ เดินเข้ามาสักพักฉากจะตัดกลับมาที่เรือฐาน หลุยส์, แอกเนส และแทนย่าเฝ้ามองอยู่บนดาดฟ้าเรือ

หลุยส์: หมอกจะจางลงจริงเหรอ?
แอกเนส: ใช่สิ ท่านเอเลนอร์บอกไว้แบบนั้น
แทนย่า: ฉันอยากรู้จังว่าท่านรู้ได้ยังไง.... ฉันอยากให้ท่านช่วยสอนวิธีอ่านลมฟ้าอากาศให้ฉันสักวัน
แอกเนส: หลังจากฉัน ท่านต้องสอนฉันก่อน
แทนย่า: ทำไมล่ะ? สอนเธอเสียเวลาจะตาย เธอเรียนรู้เรื่องกับเขาด้วยเหรอ?
แอกเนส: ว...ว่าไงนะ? หมายความว่าไง?!
เดสมอนด์: เรือล่อมาถึงเอลอีลแล้ว!
แอกเนส: ได้เวลาแล้วสินะ.....

พวกเงือกจะพาเรือเปล่าๆไม่มีคน เข้าไปใกล้ๆป้อมเอลอีลเป็นเรือล่อแล้วกระโดดน้ำหนีไป

ทหารกูลูค: ท่านครับ! เราไม่ได้รับรายงานจากกองเรือที่2 เกรงว่ากองเรือเหล่านั้นจะ....
ทรอย: เข้าใจแล้ว ขอบใจมาก
ทหารกูลูค: กัปตันครับ! มีกองเรือศัตรูมุ่งมาทางนี้!
ทรอย: เตรียมรบได้ ระวังเรื่องระยะยิงของรูนแคนน่อนนะ เราต้องลากศัตรูเข้ามาใกล้ๆ ไปตรวจสอบเรือนั่นให้แน่ใจเสียก่อน
ทหารกูลูค: ครับท่าน

แต่ทหารกูลูคจะยิงใส่กองเรือล่อทันทีที่เตรียมกระสุนเสร็จโดยไม่ได้ตรวจสอบเรือให้ดีเสียก่อน กองเรือปลอมจะถูกทำลายจมไป

ทรอย: พวกนั้นรีบยิงเกินไป ยังไม่ทันตรวจสอบเสร็จเรียบร้อยดีเลย ฟังนะทุกคน มุ่งหน้าเข้าไปเลย กำลังหลักของพวกศัตรูคงรอดอยู่ส่วนนึงแน่ๆ ถ้าเจอเรือเหลืออยู่ก็โจมตีได้เลย!

ตัดมาทางเรือฐาน

เดสมอนด์: อีกนานแค่ไหนรูนแคนน่อนถึงจะยิงได้อีก?
แอกเนส: ประมาณ 2 ชม. อย่ามัวเสียเวลาเลย เราต้องรีบทำลายกองเรือที่ 1 ให้ได้ก่อนอื่น!

ทรอย: จำนวนศัตรูยังมากอยู่เลย หรือที่ยิงไปเมื่อกี้จะเป็นแค่เรือล่อ? พวกเรา! ไปกันเถอะ!

## Battle 11: Final Engagement##

1st Kooluk Fleet VS พันธมิตรหมู่เกาะ

ยุทธนาวีครั้งสุดท้ายในเกมส์นี้ พันธมิตรหมู่เกาะจะต้องสู้กับกองเรือที่หนึ่งที่เข้มแข็งที่สุดของกูลูคนำมาโดยทรอย (HP220 ธาตุไฟ, ลม, ดิน, น้ำ) สามารถยิงได้ไกลมาก ให้เราโจมตีด้วยปืนน้ำจะมีโอกาสยิงเข้ามากที่สุด และเรืออีกสองลำ (HP180 ธาตุลม, ดิน / HP150 ธาตุน้ำ, สายฟ้า) ก็แข็งแกร่งกว่ากองเรือที่ผ่านๆมา หนนี้แอกเนสทำหน้าที่บัญชาการแทนเอเลนอร์ ควรจมเรือขนาบสองข้างแล้วรุมยิงทรอยให้จมจึงจะสามารถเอาชนะได้

เมื่อชนะแล้วฉากจะตัดมาทางเอเลนอร์ ขึ้นบันไดคดเคี้ยวหน้าป้อมมาเก็บ Mega Medicine แล้วเข้าไปในป้อม

ศัตรูที่พบในป้อมเอลอีล – Elite Soldier, Kooluk Soldier, Kooluk Captain, Kooluk Archer
ที่ป้อมจะเต็มไปด้วยทหารระดับสูงของกูลูค HP อยู่ระดับ 500-600 และมีโอกาสดรอปของตกแต่งด้วย

เดินลงมาชั้นล่าง เข้ามาด้านในสุดจะพบศพของผู้บัญชาการตายในคุก สำรวจศพจะพบ Cape of Darkness เดินกลับมาเก็บ Hero’s Helmet แล้วกลับขึ้นมาที่ชั้นแรก ขึ้นบันไดด้านซ้าย อ้อมด้านหลังห้องมา จะพบหีบที่มี Angel Hairball กำจัดมันให้ได้จะได้ Chaos Shield เดินขึ้นบันไดมาแล้วขึ้นบันไดต่อไปอีกชั้น ตรงเข้ามาเปิดหีบหน้าห้องจะพบ Mixed Herb, Mega Medicine และ Fortune Orb (หลังจากนี้จะเข้าไปลุยบอสแล้วทีมสี่คนนี้จะหมดบทบาทแล้ว บอสไม่เก่งเท่าไหร่ ถ้าเสียดายไอเท็มก็ถอดออกมาเก็บไว้กองกลางซะ) เข้าประตูไปยังห้องควบคุมรูนแคนน่อน จะพบเกรแฮมเครย์คอยอยู่

เครย์: อะไรกัน? พวกแกเข้ามาทำไม? ตอบมา!
เอเลนอร์: ไม่ได้เจอกันนานนะ.... ฉันได้ยินเรื่องของแกเลยมาดูกับตาว่ามันจริงมั้ย
เครย์: งี้นี่เอง.... ใช่ท่านจริงๆด้วย ท่านคือคนที่ปล่อยข่าวว่ากองทัพของสการ์เล็ตมูนบุกชายแดนทางตอนเหนือของประเทศเรา
เอเลนอร์: ถูกต้อง ฉันเองแหละ แต่ฉันอยากให้แกรู้ ว่านั่นเป็นเรื่องจริง
เครย์: หึ! ท่านใช้ประโยชน์จากครอบครัวตัวเองที่บ้านเกิดสินะ ความสามารถในการคุมเกมส์ของท่านไม่ได้ด้อยลงไปเลย...

เครย์ยิงเข็มเข้าใส่เอเลนอร์ แต่รามาด้า(ที่เราคิดว่าตายไปแล้ว)จะกระโจนเข้ามารับแทน
รามาด้า: แขนซ้ายของหมอนั่น....มันมีพิษ ระวังด้วยนะ!

แล้วรามาด้าจะหมดสติไป
เครย์: ทุเรศจริงๆ.... ไอ้หัวขโมยกระจอกที่พยายามทำตัวเป็นคนดี พอกันทีกับละครห่วยๆแบบนี้

แล้วเราจะต้องสู้กับเครย์

BOSS
Graham Cray HP 4000

เกรแฮมเครย์จะเริ่มต้นด้วยการสร้างบาเรียร์ป้องกันการโจมตีกายภาพสองเท่า(บาเรียร์อยู่สามเทิร์น) เขาสามารถยิงเข็มใส่พวกเราหนึ่งคน ยิงแสงเครย์บีมใส่พวกเราทั้งหมด หรือใช้สายฟ้าเล่นงานเพื่อนหนึ่งคนได้
Potch Gained : 1000

เมื่อชนะแล้วเครย์จะหนีไป เอเลนอร์สั่งให้ลิโน่ทำลายปืนส่วนตัวเธอจะขออยู่ที่นี่ต่อ
ลิโน่: แน่ใจเหรอ? เครย์อาจย้อนกลับมาก็ได้นะ
เอเลนอร์: เจ้านั่นคงต้องไปที่นั่นแน่ๆ ที่สำคัญฉันอยากให้ท่านช่วยเคลียร์ทางออกให้หน่อย ไปสิ พารามาด้าไปด้วยนะ
ลิโน่: เข้าใจแล้ว เราจะไปรอข้างล่างนะ

เมื่อพวกลิโน่ออกไปแล้ว เอเลนอร์ก็ติดระเบิดเข้ากับแผงควบคุมรูนแคนน่อน

เอเลนอร์: เอาละ .....ที่เหลือก็แค่....

---

ตัดมาทางกลุ่มหลักของลาซโล

แอกเนส: ฉันจะคอยอยู่ที่นี่ ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้เลยนะ
เฟรเดริก้า: เกรแฮมเครย์.... เจ้าคนที่ทำลายหมู่บ้านของเรา มันอยู่ที่นี่!!
(ออกมาบ่นตามเนื้อเรื่อง แต่ถึงเอาเฟรเดริก้าเข้ากลุ่มตอนเจอเครย์ก็ไม่มีบทพูดพิเศษอะไร)

ให้เราจัดกลุ่มสี่คนที่จะลุยบอสใหญ่ ต่อจากนี้เราสามารถเดินไปคุยกับแอกเนสแล้วขอจัดกลุ่มหรือคุยกับแรคกิเพื่อกลับขึ้นเรือ (ใช้เครื่องอำนวยความสะดวกในเรือได้ แต่ออกเรือไม่ได้) ตีอาวุธ, ติดรูน, ติดเกราะ, เตรียมไอเท็มให้เรียบร้อย ถ้าจะออกจากเรือกลับขึ้นป้อมเอลอีลก็คุยกับแรคกิอีกรอบ

เมื่อเตรียมการเรียบร้อยแล้วขึ้นป้อมเอลอีลทางเดิมกับทีมแรกไปยังชั้นสี่ที่ห้องที่สู้กับเครย์เมื่อครู่ เดินเข้าห้องด้านขวาสำรวจโต๊ะ จะพบ Stair Room Key (บนโซฟาห้องนี้สามารถนอนพักได้) กลับมาทางเดิมจนถึงชั้นสอง ตอนนี้จะสามารถไขเข้าห้องบันไดวนได้

ศัตรูที่พบบนบันไดวนป้อมเอลอีล – Kooluk Soldier, Grain of Light, Royal Guard Archer, Elite Captain, Elite Trooper
ศัตรูในดันเจี้ยนสุดท้ายเป็นทหารที่เก่งที่สุดของกูลูคที่จะโผล่มาครั้งละมากๆ และยังมีพวก Grain of Light ที่เป็นชิ้นส่วนของต้นไม้ยักษ์ด้วย

ใต้บันไดวนมี Magic Canceller ขึ้นบันไดวนมาเรื่อยๆจะพบกับทางซ้ำไปซ้ำมา ระหว่างทางจะมี Mixed Herb ให้เก็บ วนมาจนถึงชั้นบนสุดเซฟหน้าห้องบอสแล้วเข้าห้องไปจะพบเครย์ยืนอยู่หน้าต้นไม้ยักษ์ที่ใช้ผลิตรูนแคนน่อน

เครย์: กลับมาแล้วสินะ ....รูนแห่งการลงทัณฑ์....

1. กลับมา?
2. .........

เครย์: ในความทรงจำของรูน.... แกเห็นเด็กไหม?

1. เขาบอกว่าเขาต้องการขนมปัง....
2. ฉันไม่ตอบคำถามแก!
3. ความทรงจำ? ความทรงจำอะไร? (หากข้อบนเลือกข้อ (2) จะไม่มีตัวเลือกนี้)

หากเลือกข้อแรก
เครย์: ขนมปัง? ฮ่าๆๆ เยี่ยมไปเลย! ข้าเองก็อยากถือครองรูนแห่งความทรงจำเพื่อเล่นสนุกกับความทรงจำแสนหวานพวกนั้น เมื่อนานมาแล้วรูนนั่นเลือกเรา ไม่ใช่แก! ประเทศนี้จะต้องเข้มแข็งขึ้น ทั้งหมู่เกาะ, ชีวิตของแก, รวมทั้งตัวแกเองทั้งหมดนั่นมีไว้แค่เติมเต็มชะตากรรมของเราแค่นั้นแหละ.... รูนก็เหมือนกัน! สงครามครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะเจตนารมณ์ของแกที่มันขัดกับของข้า!

หากเลือกข้อสอง
เครย์: งั้นข้าจะชิงมันกลับมาดูเองกับตา

หากเลือกข้อสาม
เครย์: แกน่าจะเห็นความทรงจำในอดีตของรูนนะ
(จากนั้นจะกลับไปเหลือตัวเลือกแค่สองช้อยส์)

แล้วเครย์จะปลุกต้นไม้ยักษ์ขึ้นมาสู้กับพวกเรา

BOSS
Gaint Tree HP 13000
Seed of Light(x2) HP 3000(x2)

ต้นไม้ยักษ์ที่วอร์ล็อคอัญเชิญมาจากต่างมิติ ผลของมันสามารถใช้ผลิตรูนแคนน่อนได้ หลังเจ้าเมืองมิดเดิ้ลพอร์ทขายมันให้กับกูลูค สงครามก็ทวีความรุนแรงขึ้น ต้นไม้ยักษ์มีผลแห่งแสงคุ้มกันอยู่ด้านหน้า แต่กำจัดแค่ตัวต้นไม้ก็สามารถโค่นมันได้ ผลแห่งแสงสามารถดูดพลังพวกเรา, ฟื้นพลังให้ต้นไม้ยักษ์เล็กน้อย และใช้ไฟโจมตีเพื่อนเราหนึ่งคนได้
ใบของต้นไม้ยักษ์จะเปลี่ยนสีไปเรื่อยๆในแต่ละเทิร์น มันจะเปลี่ยนสีก่อนเริ่มเทิร์นต่อไปทำให้สามารถใส่คำสั่งรับมือได้ แต่ละสีมีลักษณะการโจมตีต่างกันออกไปดังนี้
เขียวอ่อน – ปล่อยคลื่นใบมีดใส่เพื่อนหนึ่งคน
เขียวแก่ – ทำให้เพื่อนหนึ่งคนหลับ
น้ำเงิน – พ่นไอพิษโจมตีและทำลายสภาวะเพื่อนทั้งหมด
ฟ้า – ฟื้นผลแห่งแสงกลับมาหนึ่งอันหลังถูกทำลาย
เหลือง – ชาร์จพลังเตรียมเปลี่ยนเป็นสีขาว
ขาว – โจมตีใส่เพื่อนทั้งหมดอย่างรุนแรง เมื่อมันเปลี่ยนเป็นสีนี้ควรใช้คำสั่งป้องกันทั้งทีม
Potch Gained : 3600 (+ 1000(x2))

เมื่อเอาชนะได้แล้วต้นไม้ยักษ์จะระเบิดทำให้ป้อมเริ่มถล่มลงมา
เครย์: ยังไม่ยอมรับข้าสินะ....รูนแห่งการลงทัณฑ์... ครั้งหนึ่งข้าตัดเจ้าออกจากร่างนี้ไป เจ้าคงไม่อยากกลับมาอีกแล้วสินะ

เอเลนอร์ตะโกนเข้ามา
เอเลนอร์: ที่นี่อันตรายนะ! ถ้าไม่อยากตายก็รีบวิ่งเร็วเข้า!

เราจะลงมาอยู่ที่ชั้นสอง ให้วิ่งออกมานอกป้อม (มีศัตรูปรากฏตัวเหมือนเดิม) เมื่อออกมาแล้วคุยกับแรคกิเพื่อกลับขึ้นเรือ

Note : หลังจากนี้เราปรับแต่งทีมไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ขณะโหลดขึ้น NEW GAME ของที่ติดตัวตัวละครในทีมหลักจะไม่โหลดขึ้นเกมส์ใหม่ ดังนั้นให้ถอดของออกให้หมดก่อนคุยกับแรคกิ ส่วนเกราะอย่าง Hero Set, Pirate King Set, และ Guardian Set รวมถึงรูน Champion จะไม่ถูกโหลดขึ้นเกมส์ใหม่ไม่ว่าจะติดอยู่กับตัวละครหรือไม่ก็ตาม

เมื่อออกเรือห่างจากป้อมมาสักพักจะพบกับทรอยมุ่งเข้ามาหาเราด้วยเรือของเขาที่กำลังจะจมเพื่อขอตัดสินกับผู้นำแห่งพันธมิตรหมู่เกาะครั้งสุดท้าย ลาซโลเห็นดังนั้นก็กระโดดขึ้นไปบนเรือของทรอยทันที

ตอนนี้เราจะต้องดวลแบบตัวต่อตัวกับทรอย และเป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเกมส์นี้ (ภาคนี้คอนทินิวตรงที่แพ้ได้ทันทีไม่ต้องกลัวอะไร)

Duel : Troy
คำพูดก่อนโจมตี
- Then...here I go.
- Yield to my sword...
- Here I go.
คำพูดก่อนป้องกัน
- ......
- Humph...
- Come on! Let's see what you have got.
คำพูดก่อนใช้ท่าไม้ตาย
- Prepare yourself.
- I'll settle this with the next move.
- Sorry...but I will take your life with one more move.

เมื่อชนะแล้วเราจะกลับขึ้นมาบนเรือของเรา
ชีปู: นายไม่เป็นไรนะ?

ทางด้านทรอยจะจมลงไปพร้อมกับเรือของเขา

1. จะมาร่วมมือกับเราไหม?
2. ในที่สุดก็รู้ผลกันแล้วสินะ

หากตอบข้อแรก
ทรอย: อย่าทำให้ความพ่ายแพ้ของข้าต้องแปดเปื้อน ข้าไม่ต้องการความเห็นใจจากเจ้า นี่คือจุดจบที่ข้าหวังไว้ ข้าไม่คิดเสียใจแม้แต่น้อย การต่อสู้ระหว่างเราจบสิ้นลงแล้ว ข้ามีสายเลือดของลูกทะเลไหลเวียนอยู่ ข้าจะกลับคืนสู่ท้องทะเลเพื่อเกิดใหม่ ....สักวันเราจะได้พบกันอีกบนท้องทะเล...

หากตอบข้อสอง
ทรอย: ใช่ ข้ายังคงเป็นตัวข้าจนวาระสุดท้าย ....ยังคงเป็นนักรบ ข้าขอแสดงความเคารพเจ้า

ทรอยจะนึกถึงตอนที่พบเราบนเรือพ่อค้าครั้งก่อนและจำได้ว่าเด็กอ่อนหัดที่พบเมื่อตอนนั้นคือผู้นำของพันธมิตรหมู่เกาะที่มอบความพ่ายแพ้ให้แก่เขาในวาระสุดท้ายก่อนจะจมทะเลหายสาบสูญไป

ลิโน่: เจ้าโง่เอ๊ย เอาชีวิตที่มีค่าของตัวเองมาทิ้งแบบนี้....

ทางด้านเอเลนอร์คุยกับเครย์อยู่ในป้อมเอลอีลที่กำลังถล่มลงมาจากพลังทำลายของการต่อสู้ของเราและต้นไม้ยักษ์
เครย์: จบสิ้นแล้วสินะ อะไรอีกล่ะ?
เอเลนอร์: ฉันมีเรื่องอยากถาม....
เครย์: แล้วถ้าข้าไม่อยากตอบล่ะ?

เครย์จะเดินหันหลังกลับไปแต่เพดานป้อมก็พังลงมาปิดทาง

เครย์: ข้ารู้ว่าท่านจะถามอะไร .....แต่ข้าจะไม่ตอบ ข้าจะปล่อยให้ท่านคาใจอยู่แบบนี้ตลอดไป เจ็บใจใช่ไหมล่ะ? มนุษย์ล้วนเป็นสิ่งที่โง่เขลา แม้แต่ตัวท่านเอง .....หรือแม้แต่ตัวข้าก็ด้วย......
เอเลนอร์: ทุเรศชะมัด นั่นเรอะข้อสรุปดีที่สุดที่แกคิดออกมาได้ ดูท่าจะต้องสอนกันใหม่ตั้งแต่ต้นซะละมั้งเนี่ย
เครย์: หึ.....

ทางด้านพวกเราที่อยู่บนเรือฐานพยายามออกเรือหนีแรงระเบิดของป้อมสุดความสามารถ

ชีปู: เสียงดังขึ้นเรื่อยๆแล้วนะ
แอกเนส: ต....แต่ท่านเอเลนอร์ยัง...
จีเวล: หวา!!
เคเนธ: เราจะเสร็จซะก่อนนะสิ!
ลิโน่: ลาซโล!
ลาซโล: รูนแห่งการลงทัณฑ์ของผม.....

ลาซโลชูตราแห่งการลงทัณฑ์ขึ้นเพื่อต้านพลังระเบิดจากป้อมโดยเพื่อนๆไม่ทันได้ห้าม ทั้งที่รู้ว่าเกินขอบเขตที่พลังของเขาจะทนได้แล้ว และนี่อาจเป็นการใช้รูนครั้งสุดท้าย....

---

แล้วเขาก็หลุดเข้ามาในห้วงมิติประหลาดอีกครั้ง แต่หนนี้วิญญาณที่ได้พบกลับไม่มีท่าทีทรมานและขอให้ลาซโลลงมือสังหารเหมือนครั้งก่อนๆแต่กลับเป็นดวงวิญญาณของอดีตราชินีโอเบลที่ยิ้มให้กับลาซโลอย่างอ่อนโยน สติของเขาค่อยๆพร่าลงและเสียงเพลงที่ดังอยู่ในหัวเขามาตลอดชีวิตก็บรรเลงขึ้นอีกครั้ง

---

แล้วสงครามก็สิ้นสุดลง เวลาผ่านไป ขณะนี้ที่โอเบลกำลังจะมีพิธีก่อตั้งพันธมิตรหมู่เกาะอย่างเป็นทางการ

แฟลร์: คอยเดี๋ยวค่ะ ท่านพ่อ! คุณเซ็ตสึเขาวานให้หนูทำอะไรสักหน่อยน่ะ

หน้าราชวังโอเบล ราชาลิโน่ และแฟลร์ในชุดราชินีโอเบลเดินออกมาต้อนรับประชาชน

ลิโน่: ด้วยเกียรติของกษัตริย์แห่งโอเบล ข้า ลิโน่ เอ็น ครูเดส ขอประกาศฟื้นฟูอาณาจักรโอเบลขึ้นอีกครั้ง ความขัดแย้งและโศกนาฏกรรมครั้งนี้ได้เตือนให้เราคิดถึงหมู่เกาะและประชาชนเป็นสำคัญเหนืออื่นใด เราขอใช้โอกาสนี้ประกาศการก่อตั้งพันธมิตรหมู่เกาะ พวกท่านเห็นว่าไงบ้าง?
(ไม่มีเสียงคัดค้านจากเจ้าเกาะคนอื่นๆ)
ลิโน่: ข้าขอประกาศการก่อตั้งพันธมิตรหมู่เกาะ ณ บัดนี้!

ผู้คนทั้งเหล่าคนที่ต่อสู้ร่วมกับเรา และประชาชนต่างโห่ร้องด้วยความยินดี แล้วการต่อสู้ระหว่างพันธมิตรหมู่เกาะและกูลูคก็จบสิ้นลงชั่วระยะเวลาหนึ่ง

(ขึ้นรายชื่อ 108 ดารา และรายชื่อผู้จัดทำ)

---

ฉากตัดมาที่กลางทะเล ร่างของลาซโลที่จบชีวิตจากการใช้รูนแห่งการลงทัณฑ์ครั้งสุดท้ายถูกนำใส่เรือเล็กลอยออกไปกลางมหาสมุทรอย่างโดดเดี่ยว

หากสามารถรวบรวมเพื่อนได้ครบ 108 คน
ลาซโลจะรู้สึกตัวขึ้นบนเรือพบว่าเขายังมีชีวิตอยู่ คำสาปของรูนแห่งการลงทัณฑ์ถูกคลายและต่อไปนี้จะเป็นช่วงเวลาแห่งการอภัยดังที่เล็คนาร์ทเคยกล่าวไว้ ลาซโลหันไปเห็นเรือของโอเบลที่แล่นกลับมาหาเขาจึงโบกมือให้และกลับไปยังโอเบลในที่สุด