Hugo 1
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
Karaya Village
ฮิวโก้ และจ่าโจ จะเดินเข้ามาในหน้าหลังหนึ่ง แล้วจะมีเด็กคนหนึ่งวิ่งเข้ามาทักทาย
|
ลูลู่ : ในที่สุดก็กลับมากันนะ! คงออกกันไปไกลกันน่าดูเลยนะ ฮิวโก้ : ดูสิว่าใครมา นายคงจะกินข้าวเย็นกับพวกเราใช่ไหม? ลูลู่ จ่าโจ : ทุกคนหายไปไหนกันน่ะ? จะไม่มีพนักงานต้อนรับมาเชิญไปที่โต๊ะกันเลยเหรอไง? ลูลู่ : ห๊า? ฮิวโก้ : หิวแล้วล่ะสิท่า ใช่ไหม? จ่าโจ ลูเซีย : คุณคงหิวมากสินะ ก็เล่นไปกับฮิวโก้แต่เช้าเลยนี่นะ เอาล่ะ ทั้งลูลู่ และจ่า เชิญตามสบายเลยนะ อาหารพร้อมแล้วล่ะ จ่าโจ : ไว้จะมาขอบคุณทีหลังนะ หลังจากกินอิ่มแล้ว! ลูลู่ : เฮ้! ผมมาถึงก่อนนะ! ทั้งจ่าโจและลูลู่วิ่งออกไปนอกบ้านของลูเซีย หัวหน้าเผ่าคาราย่า และยังเป็นแม่ของฮิวโก้อีกด้วย ฮิวโก้ : เดี๋ยวสิ! รอผมด้วย! ลูเซีย : ฮิวโก้ เดี๋ยวมาพบฉันด้วยนะ หลังจากกินเสร็จแล้วน่ะ ฮิวโก้ : มีอะไรงั้นเหรอฮะ? ลูเซีย : ทำไมลูกไม่ไปกินก่อนล่ะ? ฮิวโก้ : เออ ตกลงครับ แม่ว่าไงผมก็ว่าตาม |
ฮิวโก้ เดินออกมาจากบ้าน และฉากก็ตัดไป ฉากต่อมา ฮิวโก้ จ่าโจ และลูลู่ จะอยู่กันบริเวณกลางหมู่บ้านคาราย่า
|
จ่าโจ : เอิ๊กก แบบนี้สิ ที่ถึงจะเรียกว่าอิ่ม ถ้ากินมากกว่านี้ ข้าคงท้องแตกตายแน่ ๆ ฮิวโก้ : แต่ผมคิดว่าคุณยังคิดหาทางที่จะยัดลงไปเพิ่มอีกนะ ลูลู่ : อิอิอิ จ่าโจ : ข้าคิดว่าลูเซียมีอะไรอยากจะพูดกับเจ้านะ มีอะไรรบกวนใจนางอยู่กันนะ? ฮิวโก้ : ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมยังไม่ได้คุยกับท่านเลย จะว่าไป ไปคุยตอนนี้เลยแล้วกัน จ่าโจ : ไม่แน่นา บางทีนางอาจจะต่อว่านายเรื่องที่ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่นอกบ้านก้ได้นะ ฮิวโก้ : นายต้องการจะพูดว่าอะไรน่ะ? จ่าโจ : แควก แคว่ก แคว่ก อย่ากังวลไป ไม่มีใครเขาเรียกนายว่า เด็กติดแม่ หรอก รีบ ๆ ไปคุยกับนางได้แล้ว ลูลู่ : ตอนที่พวกเรากำลังกินกันอยู่เมื้อกี้น่ะ ผมเห็นลูเซียไปทางบ้านของผมนะ |
ตรงนี้ เราจะสามารถบังคับฮิวโก้ได้อย่างอิสระแล้ว แต่ก่อนที่เราจะไปหาลูเซีย ให้เราเดินไปด้านซ้ายของหมู่บ้าน จะเจอชายคนหนึ่งกำลังนั่งขัดชุดเกราะอยู่ ให้เดินเข้าไปใกล้ ๆ เขาแล้วจะพบเหตุการณ์
|
ฮิวโก้ : ยังยุ่งอยู่กับชุดเกราะนั่นอีกแล้วเหรอ? จิมบ้า จิมบ้า : ดีใจที่ได้เจอนายนะ ฮิวโก้! ต้องบอกไว้ก่อนเลยนะ เกราะอันนี้ผ่านอะไรมามากนัก มันต้องได้รับการดูแลที่เหมาะสม ฮิวโก้ : คุณไม่เคยพูดถึงเลยนะว่า คุณไปได้ชุดเกราะเซกเซ็นมาได้ยังไงกันน่ะ จิมบ้า : ข้าได้มาจาก... คนที่เคยรู้จักกันในอดีตน่ะ ลูลู่ : ยอมแพ้ดีกว่านา ฮิวโก้ เขาไม่เคยแม้แต่จะบอกเรื่องนั้นกับผม ที่เป็นน้องชายของเขาเลยนะ เขาได้แต่พูดว่า มันมาจากทหารที่เขารู้จักเมื่อนานมาแล้ว จิมบ้า : ข้าพูดความจริงนะ ลูลู่ ไว้นายโตพอที่จะเข้าใจทุก ๆ สิ่งแล้ว ข้าจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้นายฟัง ลูลู่ : เชอะ เจ้าเล่ห์จริง! แล้วเมื่อไรล่ะ ที่ผมถึงจะถูกเรียกว่าโตพอที่จะเข้าใจ? จ่าโจ : ก็ต่อเมื่อนายเข้าใจว่านายจะไม่โตไปกว่านี้แล้วไงล่ะ แคว่ก! ลูลู่ : ไม่มีใครเขาถามนายหรอกนะ! ฮิวโก้ : ตกลง คุณไม่ต้องบอกพวกเราหรอก แต่ถ้าคุณต้องการที่จะปกป้องมันจากฟ้าฝน ทำไมถึงปล่อยมันไว้กลางแจ้งแบบนี้ล่ะ? จิมบ้า : พระแม่ธรณีของพวกเราไม่สามารถทนต่อกลิ่นของเหล็กพวกนี้ได้ มันจะทำให้เธอนึกถึงความหลังที่เลวร้าย ฮิวโก้ : เข้าใจล่ะ คิดว่างั้นนะ ลูลู่ : ฮิวโก้ มาคิดในแง่นั้นสิ ทุก ๆ คนก็รู้ดีว่าพี่ใหญ่ของผมน่ะเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน พี่ของผมคนนี้ จิมบ้า เจ๋งอย่าบอกใครอยู่แล้วล่ะ สักพัก ลูซ แม่ของลูลู่จะเดินออกมา ลูซ : มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ? ฮิวโก้ ฉันน่าจะรู้นะเนี่ย ยังตัวเล็กเหมือนเดิมเลยนะ จิมบ้า : เหอะ! เธอก็พูดแบบนั้นตอนได้เห็นเขาตลอดนั่นหละ แน่สิ เขามีสิ่งสำคัญที่ต้องคิดมากกว่าแค่เรื่องอาหารนะ ระหว่างนั้น ลูเซียก็เดินเข้ามาพอดี ลูเซีย : เอาล่ะ ฮิวโก้ พร้อมที่จะคุยเรื่องของเราหรือยัง? ฮิวโก้ : ครับ คุณแม่ มีเรื่องอะไรกันงั้นเหรอฮะ? ลูเซีย : เธอน่าจะรู้เรื่องเกี่ยวกับการตกลงเพื่อสงบศึกกับพวกเซกเซ็นนะ ส่วนต่อไป เป็นงานสำหรับเธอที่จะต้องนำข้อความไปส่งที่วิเนย์ เดล เซกเซ็น การเดินทางเที่ยวนี้ อาจกินเวลาเป็นสัปดาห์เลยนะ |
ตรงนี้ จะมีตัวเลือกปรากฎขึ้น
3. คุณแม่ต้องการจะให้ผมเป็นคนไปงั้นเหรอ?
ให้เลือกคำตอบให้ครบทุกข้อ แล้วจะมีให้เลือกคำตอบอีกครั้ง
หากเลือกตอบข้อสอง ลูเซียก็จะถามคำถามเดิมอยู่นั่นหละ (มัดมือชกชัด ๆ)แต่ถ้าเลือกตอบข้อแรก เหตุการณ์จะดำเนินต่อไป ลูลู่จะถามความเห็นจากเราถึงเรื่องที่จะผ่านเขาไปด้วย และจะมีตัวเลือกอีก
1. ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? ฉันจะรับรองความปลอดภัยของนายเอง
จะตอบข้อไหน ก็พาลูลู่ไปด้วยอยู่ดีนั่นหละ และเราจะได้รับไอเท็ม ! Letter to Zexen จากนั้น ให้เรามาที่บ้านทางขวาสุด (บ้านของฮิวโก้) เมื่อเข้าบ้านจะเกิดเหตุการณ์ขึ้น โดยจ่าโจจะถามฮิวโก้เกี่ยวกับการเตรียมตัวสำหรับการออกเดินทาง และจะมีตัวเลือกขึ้น
