Cooking Master ep3
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 23:24, 11 ธันวาคม 2007 (ICT)
โอ้! เมื่อมีไฟ~ไฟ~ไฟ~ ลุกขึ้นแจ่มจ้า เฮ~ ยิปปี้~ ซาซาไรร้องเพลงไว้อาลัยให้คริส ...แต่บรรยากาศเหมือนงานรื่นเริงเฉลิมฉลองมากกว่า
"กุ-ยัง-ไม่-ตาย-ว้อย" มีเสียงดังออกมาจากกองเถ้าถ่าน คริสกระเด้งออกมาจากซากโรงเรียนอนุบาลหมีน้อยที่ถูกวางเพลิง "ใครกล้าเผาข้าว๊ะบอกมาเดี๋ยวนี้นะ"
"โจรใต้แอบลอบวางเพลิง แต่สหายคริสท่านยังไม่ตายช่างโชคดีเสียจริง" ซาซาไรเห็นคริสรอดตายก็อดเจ็บใจไม่หาย จึงต้องซุยแก้ตัวไปทั้งที่จริงผลงานนู๋เองแหล๊ะ...สงสัยเล่นบทนี้เลยติดเชื้อซุยขี้ขิงคริสเข้าไปเยอะ
หลังจากรอดตายมาได้คริสกับยาโนทัยก็เตรียมตัวออกเดินทางเพื่อไปยังลูลูนอยตามกำหนดการเดิม โดยมีจีนีไอขอตามไปหาหนังสือด้วย ทั้งสามคน (เอ๊ะลืมใครบางคนไปหรือเปล่านะ?)เดินทางมาถึงหมู่บ้านโทโท่กับหมู่บ้านริวเบที่โดนลูก้าย่างหมู แต่โคนาเม้งก็ไม่ยอมสร้างใหม่ซักทีจบซุยสองเหลือแต่ซากยังไงก็ยังเป็นซากอยู่อย่างนั้น ก็เลยเดินจากไป (แล้วจะบรรยายทำบร๊ะอะไร!?)
ทั้งสามคน(สี่คนโว้ย! //ซาซาไรท้วงมา)เดินทางเพื่อมุ่งหน้าสู่ เคียโร่ เมื่อมาถึงด่านตรวจที่ตีนเขานกนางแอ่น ทหารยามมันก็มากั้นอีกแล้ว ตามสูตรซุยสองเด๊ะ...
"ห้ามผ่านแบบไม่มีเหตุผล" ทหาร npc ใช้บทพูดโคตรหน้าด้าน
"อะไรกันฟะเนี่ย เดี๋ยวนี้คนแต่งมันขี้เกียจร่างบทพูดขนาดนี้แล้วเรอะ"
"ทำไงดีเราไม่มีรีน่ามาใช้ท่า สเน่ห์ผู้ใหญ่ แบบในเกมเสียด้วย" คริสเกาหัวแกรกๆปัญหาบ้าบอคอแตกอีกแล้ว
"งั้นใช้ เพลย์บอย ของป๋มแทนได้ไหมงับ (นี่แกสะสมแต่หนังสือพรรค์นี้เรอะ)" จีนีไอหยิบหนังสือขึ้นมาแล้วก็โดนคริสยึดไปทันที แผนล้มเหลว...
"เมื่อใช้เหตุผลไม่ได้ ข้าน้อยซาซาไรก็ต้องขอล่วงเกินแล้ว" ซาซาไรงัดกีต้าร์ออกมาเตรียบรรเลงเพลงพรรคพลังประชาชนให้ทหารก่อเกิดจิตสำนึก
หลังจากฟังเพลงจบทหารnpcก็เกิดรักชาติขึ้นมา เตรียมตัวปัฎิวัติอีกรอบ เอ๊ยไม่ใช่ บทพูดจึงเปลี่ยนไป
"ที่จริงตอนนี้หัวหน้ากองที่คุมด่านอยู่ล้มป่วย เลยไม่มีคนมาเซ็นอนุญาตให้พวกท่านผ่านไปมาได้ ท่านต้องรอจนกว่าหัวหน้ากองจะหายดี" ทหาร npc บทพูดเปลี่ยไป พูดแบบนี้ก็บอกใบ้แล้วว่านี่เป็นเควสชัดๆ
"เควสง่ายๆแบบนี้สบายมาก สหายคริสท่านทำอาหารบำรุงให้หัวหน้ากองซะเท่านี้เราก็ผ่านไปได้แล้ว"
..... คริสเงียบอ้ำอึ้งไปสิบนาที ทั้งที่ปกติน่าจะพูดทำนองว่า "ฮ่า ฮ่า ฮ่า อาหารคือการดักเฟ้ย" อะไรทำนองนี้แท้ๆ
"พี่คริสเป็นอาไรไปหรือฮับ อ่านเพลบอยของผมจนหมดแรงเลยเหรอ" จีนีไอถามด้วยความเป็นห่วง
"เปล่าโว้ย เห็นข้ารับบทเป็นตัวลามกเหมือนานๆหรือไง ข้าได้วิชาพุทธศาสนาAเชียวนะ" <<ซุยแน่ๆ ซาซาไรและทุกคนคิดในใจ
"ที่จริงข้าทำอาหารไม่ได้ต่างหาก มือสองข้างบาดเจ็บจากแผลไฟไหม้เมื่อตอนที่แล้ว" คริสเลิกแขนเสื้อขึ้นมาให้ดู เกรียมฉุยกำลังดี
"ไม่จริง! ถ้าท่านทำอาหารไม่ได้ใครจะมาเรียกเรตติ้งให้กับแชปเตอร์นี้ล่ะ ยอดเข้าชมสูงลิ่วแซงหน้าแชปเตอร์หลอดแล้วแท้ๆ"
"ช่วยไม่ได้ หากเรตติ้งตกข้าคงเสียทีให้ตุ๊ต๊ะอดรางวัลหัวหอมทองคำพร้อมเงิน8080พอช คงไม่มีทางเลือกแล้ว..." คริสทำสีหน้าคร่ำเคร่งจริงจัง
ข้าจะถ่ายทอดเทพวิชาให้กับเจ้า! สูตรอาหารวิหคจันทรา
"นี่ข้าจะได้เรียนยอดสูตรอาหารในมายาเช่นนั้นหรือ" ซาซาไรเมื่อได้ฟังก็ดีใจจนเนื้อเต้น ร้องเล่นเต้นเพลง Asereje เป็นการใหญ่
"แต่.... ซาซ่าเอ๋ยเจ้าเคยดูสไปเดอร์แมนหรือไม่ พลังอันยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่เสมอ"
"ข้าพร้อมแล้วว่าแต่...มันน่ากลัวขนาดนั้นเชียวหรือท่าน ตัวจริงของสูตรอาหารวิหคจันทราอาหารที่อร่อยเหาะไร้เทียมทานคืออะไรกันแน่"
"แท้จริงแล้วตัวจริงของวิหคจันทรานั้นหาใช่อาหารไม่ แต่มันคือเครื่องปรุงต่างหาก ซึ่งมันก็คือไอ้นี่ยังไงล่ะ สิ่งที่ทำให้ทุกอย่างอร่อยไปหมด แม่แต่ขยะสดที่เจ้าเคยกินตั้งแต่เปิดเรื่องก็อร่อยได้ด้วยสิ่งนี้ ซึ่งมันก็คือ...."
- ผงชูรส!!! ตัวจริงของ Moon Bird Recipe ก็คือตำรับทำสุดยอดผงชูรสนั่นเอง!!
"เอาล่ะซาซ่าเอ๋ย จงเตรียมใจรับผลตอบแทนอันสูงค่าจากการฝึกวิชานี้ซะ" คริสถอดหมวกกุ๊กลงจากศีรษะ เผยให้เห็นทรงผมของเขาเป็นครั้งแรก แปร๋นนน หัวตรงกลางเหม่งใสเป็นช้างกวาดลานแบบ ซีเนอร์ดีน ซีดาน เด๊ะๆ
"T__T เนื่องจากผงชูรสวิหคจันทรานั้นเข้มข้นกว่าผงชูรสปกติถึง 300 เท่า ปกติแค่อายิโน๊ะโมโต๊ะก็ทำเอาผมร่วงเอาๆอยู่แล้ว นี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง... ไฮโยที่กลัวจะไม่เหลือเส้นผมอยู่ในวงการอาหารจึงยอมเสี่ยงชีวิตชิงมันออกมาอย่างไงเล่า! แต่ก็หารู้ไม่ว่าเทคโนโลยีของฟูจิตสึนั้นน่ากลัวนัก ข้าแอบซีรอกซ์เก็บไว้แล้วฝึกฝนจนสำเร็จและได้เป็นจินไคด้วยผงชูรสแห่งมายานี่ยังไงล่ะ" คริสเฉลยปริศนาทั้งน้ำตา เรียนออกแบบเกมอยู่เฉยๆก็ดีแล้วแท้ๆไม่น่าผันตัวเข้าสู่วงการอาหารเลย
--FLOW 23:24, 11 ธันวาคม 2007 (ICT)
น้องพลับขอเบิ้ลจ้า
