Cooking Master ep2
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 00:34, 6 ธันวาคม 2007 (ICT)
"อยากได้กลอเซอร์ฟลุซมากขนาดนั้นก็เอาไปเห๊อะ ที่จริงข้าก็ไม่อยากเก็บเอาไว้เหมือนกัน ตอนกลางคืนวิญญาณเจ้าของเก่าที่สิงอยู่ในดาบมันชอบร้องว่าโหวตแนชทีน่ารำคาญ"
ในที่สุดเอลวาน่าก็ยอมมอบ กลอเซอร์ฟลุช ให้ พร้อมกับตำราอาหาร ข้าวผัดเอลวาน่า ให้ด้วย (แต่รู้สึกอันหลังจะไม่อยากได้เท่าไหร่) หลังจากนั้นซาซาไร คริส และยาโนทัยก็ออกจากเดอะทาวเวอร์เพื่อเดินทางตามหามีดทำครัวในตำนานอีกสองเล่มที่เหลือ...
นิน นิน นิน ระหว่างที่กำลังเดินทางอยู่นั้นเอง ทั้งสามได้ยินเสียงร้องประหลาดแล้วก็ถูกไอ้โม่งลึกลับกลุ่มหนึ่งเข้าจู่โจม!
"นี่มันแชปเตอร์ทำกับข้าว ทำไมถึงมีการต่อสู้เกิดขึ้นล่ะเนี่ย!" คริสที่ชอบไปโชว์เต๊พในแชปเตอร์หลอด พอถึงแชปเตอร์ตัวเองกลับกระจอกงอกง่อยเสียงั้น โดนอัดร่วงไปอย่างรวดเร็ว
"เจ้าพวกคนถ่อยใช้วิธีหมาหมู่ ข้าซาซาไรจะผดุงคุณธรรมให้บู๊ลิ้มเอง!" ซาซาไรที่ฝีมือระดับสุดยอดต่อกรกับฟลาวเวอร์แห่งFFDF หลังจากถูกดองฝีมือไว้ซะนานในที่สุดก็ได้โชว์พาวเสียที หยิบกีต้าร์ออกมาเตรียมดีดเพลงระดับสุดยอดจัดการศัตรูให้ราบคาบ...
ชิบหายสายกีต้าร์หย่อน!! แต่เนื่องจากไม่ได้ใช้มานานหลายเดือนสายกีต้าร์ราคาถูกจึงหย่อนสมรรถภาพ ทำให้เสียงไม่ออกเล่นเพลงหนูมารีมีลูกแมวเหมียวยังไม่ได้เลย...
นิน นิน นิน ....สิ้นเสียงซาซาไรก็โดนยำเละเป็นโจ๊กไปอีกราย (ไอ้คนแต่งบัดซบ //ซาซาไรแอบด่าในใจ)
"เพ่เดวีว่าช๋วยด่วยก๊าาาบ" ที่แท้เป้าหมายของไอ้โม่งกลุ่มนี้ที่โจมตีซาซาไรก็เพราะจะจับตัวเจ้าเป็ดนี่เอง ว่าแต่จะจับไปทำไมกันล่ะเนี่ย!?
หลังจากยาโนทัยโดนจับไปหนึ่งชั่วโมง คริสกับซาซาไรที่นั่งปรับลมปราณแล้วก็ฟื้นตัวขึ้นมา ...นี่มันหนังจีนเหรอวะเนี่ย
"พวกมันเป็นใครกัน ทำไมถึงมาลักพาตัวเจ้าเป็ดไป"
"จากการแต่งกายและได้ประมือกับพวกมัน ต้องเป็นวิชานินจาไม่ผิดแน่" <<< ฟังเสียงมันร้องก็รู้ตั้งนานแล้วว้อยเพ่
"ถ้าเป็นนินจาก็ต้องกลับไปที่หมู่บ้านนินจาร็อคคาคุแน่! ต้องรีบไปช่วยมันถ้าขาดวัตถุดิบสุดยอดนั่นไปข้าจะไปสู้กับเซย์ริวได้ยังไง" ...เลวจริงๆคริสเอ๋ย
ดังนั้นทั้งคู่จึงเดินทางไปหมู่บ้านนินจาร็อคคาคุ เดินอ้อมโลกไปมาชวนให้คนอ่านงงยิ่งนักว่าไอ้พวกนี้นั่งเครื่องบินกันหรืออย่างไรทำไมไปไหนมาไหนกันเร็วจัว...
เมื่อเข้ามาถึงหมู่บ้านทั้งสองคนก็รีบวิ่งเข้าไปที่บ้านหัวหน้านินจาทันที
"ก๊าบเพ่เดวีว่ามาช่วยป๋มแหล่ว" ยาโนทัยถูกจับตัวมาที่นี่จริงๆด้วย มียามนินจา npc มอนโด้กับซาสุเกะเฝ้าอยู่
"เลวมากเจ้าพวกนินจา บังอาจจับสหายเป็ดของข้ามาแล้วข้าจะแก้มือวินนิ่งกับมันได้ยังไง!" ซาซาไรหยิบกีต้าร์ที่ปรับสายมาใหม่เตรียมลงมือสู้ทันที ...ท่าทางจะกระหายการต่อสู้เสียเหลือเกิน
ช้าก่อน! npc หัวหน้านินจาฮันโซโผล่ออกมาห้ามการต่อสู้ได้ทันท่วงที ซาซาไรจึงอดโชว์ฝีมือ(อีกแล้ว)
"ขออภัยด้วยที่เราต้องทำแบบนี้ แต่พวกเรามีความจำเป็นอย่างยิ่ง"
"ท่าทางนี่ก็คงจะเป็นภารกิจในเกมอย่างหนึ่งสินะ เอ้าเล่ามาซะคนอ่านอยากรู้เรื่องจะแย่แล้ว"
"พวกเราจะต้องแข่งทำอาหารกับศัตรูที่ร้ายกาจมากโดยมีหมู่บ้านเป็นเดิมพัน ถ้าไม่ได้วัตถุดิบสุดยอดอย่างเนื้อเป็ดยาโนทัยที่ราคาแพงเป็นรองแค่กระรอกผัดห้าสีในบ้านอาเคดามี่มาใช้ละก็พวกเราคงไม่มีทางชนะ..."
"ศัตรูเก่งขนาดนั้นเชียวหรือมันเป็นใครล่ะ!?" คริสรู้สึกสังหรณ์ใจ ท่าทางจะเป็นคนใกล้ตัว
ซังกุงอาเคริ แห่งองค์การอาหารมังกรดำ!
"ว่าไงนะ! เร็ตโซอาเคริ ราชินีอาหารเกาหลีงั้นรึ!" คริสฟังจบหน้าก็ซีดเป็นผีโบ๊ะแป้ง
"พวกเราถูกเกาหลีรุกรานอย่างหนัก Asian Movieที่เมื่อก่อนมีแต่งหนังญี่ปุ่นก็กลายเป็นเกาหลีหมด ตลาดเกมพวกหัวเกรียนก็โดนมันครอบงำ แม้แต่โอริคอนชาร์ทก็โดนไอ้ ดงบังชินกิ ยึดครอง! ตอนนี้อาหารญี่ปุ่นของเราก็ทำท่าว่าจะไม่รอดแล้ว..."
ซาซาไรกับคริสหันไปมองหน้ากันแล้วก็ส่ายหัว "ช่างเป็นปัญหาที่...สิ้นดี"
"มันมาท้าแข่งทำอาหารกับพวกเรา ถ้าอาหารญี่ปุ่นแพ้อาหารเกาหลีมันจะยึดหมู่บ้านร็อคคาคุไปทำ Korea Town เป็นแหล่งท่องเที่ยวปั๊มเงินเข้าองค์การมังกรดำ!" ฮันโซประกาศกร้าวยอมตายก็ไม่ยอมให้มีK-Culในเกมญี่ปุ่นเด็ดขาด! เลือกรักชาติแรงจริงๆทั้งที่เป็นแค่npc
"ท่านโชคดีแล้วสหายฮันโซ ท่านผู้นี้คือจินไคไร้เทียมทานนามว่าคริส! พวกเราขอรับอาสาต่อสู้กับเองดังนั้นอย่าทำอะไรเจ้าเป็ดของเราเลย"
"โอพ่อครัวในตำนาน จอมดักกระทะเหล็ก ผู้สำเร็จวิชาวิหคจันทราก็คือท่านเองรึ! ถ้างั้นก็ตกลง...แถมถ้าท่านเอาชนะได้เราจะยังมอบของล้ำค่าประจำหมู่บ้านให้เป็นการตอบแทนด้วย" ฮันโซหยิบมัมมี่ฮิคุซัคออกมา
"นั่นมันโคลนนิ่งของฮิคุซัค ทำไมพวกท่านถึงมีสิ่งนี้!" ตราในมือของซาซาไรส่งเสียงร้องเรียกดึงดูดให้กลับมารียูเนี่ยนกัน..
"อย่าลืมสิ โทรันเมื่อก่อนเคยเป็นเมืองหลวงฮาร์โมเนียมาก่อน จะมีของแบบนี้อยู่ก็ไม่ผิดสามัญสำนึกเท่าไหร่หรอก" <<<แต่คนอ่านคงไม่คิดแบบนั้นแน่...
วันรุ่งขึ้น ณ ร้านอาหารแดจังกึม สถานที่นัดประลองทำอาหาร
"โฮะๆๆ สการ์เล็ทมูนที่น่ารักของทุกโคนนนมาาาาแล้วค่าาาา" เธอโผล่มาทำหน้าที่เป็นกรรมการอีกแล้ว...แค่คริสเห็นแล้วก็หมดแรงสู้ไปแล้วห้าส่วน
"นึกว่าใครที่แท้ก็อดีตหัวหน้าของเรานี่เอง คริ คริ" อาเคริเดินออกมาสีหน้ามั่นใจเต็มเปี่ยม แม้เจอกับอดีตหัวหน้าตัวเองก็ไม่หวั่น ต่างกับคริสที่อยู่ฝั่งตรงข้ามท่าทางขาสั่นเหมือนเจอเจ้าหนี้โต๊ะบอล
"สหายคริสท่านเป็นอะไรไป" ซาซาไรถามด้วยความสงสัย
"แกไม่รู้อะไร ยัยบ้าพลังเคนี่เวลาทำอาหารน่าสยดสยองขนพลองสยองเกล้าที่สุด ให้ข้าไปดูSAW4ยังจะดีเสียกว่าดูอาเคริทำอาหาร" พูดจบคริสก็วิ่งไปห้องน้ำเอาของเก่าเมื่อคืนออก
"ช้าก่อน ฝั่งเรามีหมู่บ้าร็อคคาคุเป็นเดิมพัน ไม่ทราบว่าฝั่งแม่นางอาเคริจะใช้อะไรมาพนันในครั้งนี้!" ซาซาไรท้วงขึ้นมา
"หึ สิ่งนี้พอไหมล่ะ! มีดทำครัวในตำนาน คิรินจิ " อาเคริชักดาบคิรินจิที่ไปบิดมาจากอีเบย์เกาหลีออกมา
"ถ้าท่านชนะเอามันไปได้เลยพวกเราไม่ต้องการดาบชื่อลูกครึ่งจีน-เกาหลี แค่ไล่พวกมันไปให้พ้นๆก็พอ" ฮันโซไม่หวังของตอบแทนแถมยกให้อีก เพื่อเป็นการอัดฉีดของรางวัลให้กับพวกซาซาไรมีใจสู้เต็มที่
แล้วจะแข่งขันกันด้วยหัวข้ออะไรดีล่ะ!?
"ก็ต้องเป็นเมนูที่เรากำลังจะไปกินกันอาทิตย์หน้า โอโคโนมิยากิ แน่นอนอยู่แล้วค่า" สการ์เล็ทมูนหาโจทย์แสบๆมาให้ทำกับข้าวอีกแล้ว...
การแข่งขันทำโอโคโนมิยากิเริ่มขึ้น ณ บัดนาวค่าาาา!
--Shiryu 07:39, 6 ธันวาคม 2007 (ICT)
คริสรีบหยิบเครื่องครัวตราหัวม้าลายออกมา
"ท่านคริส ได้กลอซเซอร์ฟลุซมาแล้วไฉนไม่รีบใช้ซะล่ะ ข้าศึกหนนี้ข้าเห็นว่ากล้าแกร่งนัก" ซาซาไรเริ่มกลับไปลิเกอย่างเก่า เมื่อมันอัพเลเวลเป็นพูดภาษาโคลงสี่สุภาพเมื่อไหร่เราจะแต่งให้ตายจากไปจากเรื่องอีกรอบ
"ดาบนี้หากใช้นานจะเสียสติเหมือนแนชที่เสียสติไล่จีบกระทั่งค้างคาวแม่ไก่ ข้าเลยกะจะเก็บไว้ใช้ท้ายๆยก"
"โอ้ มันเป็นเช่นนี้เอง แต่ข้าคาดว่าไอ้คนแต่งอาจถูกพ่อยกของแม่ค้างคาวกระทืบด้วยหลายบาทา"
"เฮ้ย!! จะลิเกเอาเวลามาบรรเลงเพลงเพิ่ม stat ให้ตูหน่อยเด๊ะ!!" คริสคว่ำโต๊ะใส่ ซาซาไรจึงบรรเลงเพลงเกี่ยวกับอาหารเพิ่มความรู้สึกว่าอาหารของคริสนั้นแสนน่ากิ๊นนนน่ากิน
"ครายอยากจะลองร๊ดปลาหมึก! ปลาหมึกเต่าทองค้องพวกเรา~"
อาเคริหนวกหูจึงใช้ประกายจากดวงตาที่งดงามเผาซาซาไรมอดไหม้ไป....
"โอ้วว ทางด้านคริสเริ่มนวดแป้งแล้วค่า" สการ์เล็ทมูนเริ่มบรรยาย จะได้เริ่มๆแข่งกันซะที
"เป็นเทคนิคการนวดที่เลิศล้ำมาก คาดว่าน่าจะจดจำมาจากนวดแผนโบราณท่าพระจันทร์ นอกจากจะสามารถคลายเครียดให้แผ่นแป้งได้แล้วยังสามารถเอาคูปองไปซื้อหนังสือลดราคาี่ร้านข้างๆได้ด้วย" พอฮันโซไม่มีอะไรทำก็มานั่งบรรยายกับเขาเฉยเลย
"ทีนี้มาดูอีกด้านบ้าง...."
อะจ๋า~!! อ๊า ต๊ะ ต๊ะ ต๊ะ ต๊ะ ต๊ะ ต๊ะ ต๊ะ ต๊ะ หวา-ช่าส์!!!
"ทีนี้เรากลับมาดูทางคริสบ้าง" (ไม่กล้าบรรยายสิ่งที่เห็นเมื่อครู่) ทำไมแป้งโอโคโนมิยากิถึงต้องนวดงั้นรึ? คนแต่งคนนี้มันไม่รู้ว่าโอโคโนมิยากิคืออะไรหรอกนะ
"โอ้ววว คริสเริ่มแกะฮานามิแล้วครับ! เขาแกะเสร็จก็หยิบไปนั่งกินหน้าทีวีตอนเล่น FFX ครับ!!" ตอนนี้ไม่รู้จะบรรยายไปทำไม
"ทางด้านอาเคริก็เริ่มอบพายแล้วค่ะ! แล้วปาใส่พวกที่เข้ามาโหวตริโอวค่ะ!!" นี่ก็ไม่รู้จะบรรยายไปทำไม
"คริสเริ่มดวลดาร์คโยจิมโบแล้วครับ เทิร์นแรกก็เรียกบาฮามุทออกมาแล้วครับ!!"
"อาเคริเอากองหนังสือคำสาปฟาโรห์มาตั้งกองกันไว้สูงๆแล้วเริ่มร่ายบริกรรมสาปแช่งสนพ.ค่ะ!!"
เราเห็นว่าควรไล่ไอ้คนเขียนคนนี้ไปนอนแล้วให้คนรู้จักโอโคโนมิยากิมาแต่งต่อดีกว่า (ก็น่าจะเป็นงั้นมานานแล้วเพ่)
