Reingale EP2

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

(Difference between revisions)
Jump to: navigation, search
Revision as of 22:44, 2 มกราคม 2009
Reingale (พูดคุย | contribs)
(Reingale Chapter Eplisode2)
← Previous diff
Current revision
Reingale (พูดคุย | contribs)

Line 1: Line 1:
-== Reingale Chapter Eplisode2 == 
- 
- 
-ณ ทางเดินนอกเมืองกรีนฮิล 
-“เลนัธ พวกเราจะไปไหนกันดีล่ะ”เรนเกลที่ไม่รู้จะไปไหน ถาม 
-“นั่นสินะ ตอนนี้ฉันก็จับสัญญาณพลังของดวงดาวเทนไคไม่ได้ด้วย ก็เพิ่งฟื้นจากการถูกควบคุมนี่นา” 
-“งั้นลอง ไปเมืองทูริเวอร์ดูก่อนมั้ย”พี่บิ๊กเสนอ 
-“ว่าแต่ ทำไมเราไม่พักที่กรีนฮิลซักคืนก่อนล่ะ จะได้ฟิตๆ”โวรุโซที่เหนื่อยหล้าเริ่มบ่น 
-“จะ จริงด้วย”ทุกคนเพิ่งนึกได้ ว่าไม่ต้องรีบขนาดนี้ 
-“เอาเหอะ ไปพักที่ทูริเวอร์ก่อน อย่างอื่นค่อยว่ากันทีหลัง”โวรุโซเดินนำไปก่อนเลย 
- 
- 
-“หึหึ หมายเลข9 ข้าจะแก้แค้นให้เจ้าเอง”หมายเลข5 ที่แอบซุ่มอยู่ที่ต้นไม้ต้นหนึ่งกับหมายเลข9(ทำไรกันวะ) 
- 
- 
-สักพัก พื้นที่บริเวณที่พวกเรนเกลเดินอยู่ เกิดมีป่าทึบล้อมรอบ 
-“เหวอ เฮ้ยอะไรกัน”ทุกคนเริ่มรู้สึกแปลกๆ จึงวิ่งเข้ามารวมตัวกันไว้ 
-“ทำไมจู่ๆ ป่าก็ผุดขึ้นมา” 
- 
- 
-สักพัก ป่าก็หายไป แต่เป็นเปลวไฟเข้ามาแทน 
-“อะไรกันเนี่ย” 
- 
- 
-สักพัก ก็ปรากฏร่างงูยักษ์ที่มีร่างเป็นไฟ พุ่งเข้ามาเล่นงานพวกเรนเกลจนทรุด 
-“ฮ่าๆๆๆๆๆ และแล้ว พวกเจ้าที่ว่าแน่ ก็เจอดีเข้าแล้ว”เสียงปริศนาดังขึ้น ท่ามกลางวงล้อมเปลวเพลิง 
- 
- 
-ใบหน้าของหมายเลข5 โผล่ออกมาจากกองเพลิง ใบหน้านั่นมีเพลิงท่วมอยู่  
-“ฮ่าๆๆๆๆๆ ร้อนว้อย” 
-“...........” 
- 
- 
-ในระหว่างนั้นเอง เปลวเพลิงทั้งหมดก็ดับมอดลง สร้างความแปลกใจให้กับหมาบเลข5ยิ่งนัก 
- 
- 
-“ภารกิจนี้เริ่มยุ่งยากแล้วสิ”เสียงปริศนาอีกเสียง ดังมาจากด้านนอก 
-“แหมๆ ถ้ามันไม่ยุ่งยาก พวกเราก็ไม่ได้ออกโรงนะสิคร้าบ”อีกเสียง ดังตามมา 
-“พวกแก..เป็นใครกันน่ะ”หมายเลข5พูดขึ้น พร้อมๆกับภาพลวงตาที่สลายไป 
-“ข้าชื่อ มิช” 
-“ส่วนฉัน โฟรคเซน เราสองคนแก๊งร็อกเก็ตแห่งจักรวาล” “โป้ก!!!”(โดนมิชตบกบาล) 
-“แก ลากออกทะเลอีกแล้วนะ” 
-“มิช! โฟรคเซน! พวกเธอ”เลนัธ วาลคีรี่พยายามลุกขึ้นไปหาทั้งสอง แต่แล้วก็ทรุดตัวลงอีกครั้ง 
-“ที่นี่ปล่อยเราจัดการเถอะ โวรุโซไหวมั้ย เอานี่ไป”มิชโยนยาฟื้นพลังให้โวรุโซ และทั้งสามคนก็ตั้งท่าทำอะไรบางอย่าง 
-“The Brave Spirit Attack!!!” ท่าประสานของทั้งสามคนนั่นเอง 
- 
- 
-เริ่มด้วยการโจมตีของมิช ที่เหวี่ยงดาบอันมหึมาเป็นวงกว้าง กวาดศัตรูทั้งสองคน และตวัดขึ้นฟ้า ตามด้วยการซัดมีดบินกุหลาบด้วยท่วงท่าลีลางดงามและรุนแรงของโฟรคเซน ปิดท้ายด้วยคาถาดำดินของโวรุโซที่โผล่มาจากพื้น และโจมตีด้วยกริชนินจาอันคมกริบ 
- 
- 
-หมายเลข5 และหมายเลข9 จึงต้องถอยหนีไปทันที 
- 
-“พวกนาย ดื่มนี้ซะ”มิชแจกจ่ายยาฟื้นพลังให้พวกเรนเกลดื่ม 
-“ท่านโอดินสั่งให้พวกข้า มาช่วยน่ะ เพราะดูๆแล้วจะรับมือกับพวกเฟครูนต้องอาศัยพรรคพวกมากอยู่ เลยส่งพวกข้ามา ณ ประการฉะนี้ 
- 
- 
-Mysh has joined us!!! Q(>_<) 
- 
- 
-Froksen has joined us !!! Q(>_<) 
- 
- 
-“ตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว ข้าว่า ตั้งเต้นท์นอนกันที่นี่แหล่ะ ตกลงมั้ย”มิชเสนอ 
- 
-ทุกคนตกลงเพราะเหนื่อยมากแล้ว แม้จะเต็มพลังไป แต่ความเหนื่อยหล้าก็ยังบรรเทาได้ไม่หมดจด แถมใกล้ค่ำ จึงกางเต้นท์นอนทันที (เต้นท์เอามาจากไหนหว่า?) 
- 
-“ข้าเอาเต้นท์มาแค่สองเอง ใหญ่อันนึง เล็กอันนึง”(มีคนเอามา) 
-“เฮ้อ เต้นท์ใหญ่ผู้ชายนอน เต้นท์เล็กผู้หญิงนอนนะ เพราะผู้หญิงมีคนเดียว”เลนัธจัดการกางเต้นท์เล็ก แล้วซุกตัวนอนทันที 
-“อะไรกันว้า” และแล้วเรนเกล บิ๊ก โวรุโซ มิช และโฟรคเซน ก็ต้องอัดกันเข้าไปในเต้นท์ใหญ่(ที่ไม่ใหญ่แล้ว) 
- 
- 
-*เรนเกล-“โอ้ย นั่นตรีนใครน่ะ เอาไปไกลๆจมูกผมหน่อย เหม็นเว้ย” 
-*โวรุโซ-“ขอโทษครับ อ๊ะ อย่าเบียดมาซิ ยิ่งแน่นๆอยู่” 
-*โฟรคเซน-“หมดกัน ความงดงามของฉัน อ๊ากกกกก แก ทับนิ้วก้อยฉันอยู่นะเฟ้ย” 
-*มิช-“อย่าบ่นน่าพวกแก เต้นท์มันแคบก็รู้ๆอยู่ รีบๆนอนซะ”(ท่าทางเฮียคนนี้ได้อยู่ข้างบน) 
-*บิ๊ก-“เฮ้อ นี่ตูไม่น่าเข้ามาเป็นพวกแต่แรกเล้ย หางานเข้าตัวเองชัดๆ” 
- 
- 
-เสียงบ่นยังคงงึมงำต่อไปซักพัก จนพวกเขาเหนื่อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว 
- 
-แต่ทว่า มีคนๆนึงนอนไม่หลับเพราะรำคาญเสียงบ่น 
- 
- 
-*มิช-“ฮ้า เช้านี้ช่างสดใส” 
-*โฟรคเซน+โวรุโซ-“แกคนเดียวสิ สดใส” 
-*เรนเกล-“โอย ตะคริวกิน ช่วยด้วย” 
-*เลนัธ-“งื๋มๆ ง่วงจัง นอนไม่หลับเลย” 
-*บิ๊ก-“อ้าว เลนัธ ได้ตอนคนเดียวสบายๆ ไหงนอนไม่หลับล่ะครับ” 
-*เลนัธ-“ก็ใครเล่า บ่นงืมงำทั้งคืน ใครจะหลับลงเล่า”(ซวยไป) 
-*เรนเกล-“เลนัธ แล้วในโลกที่ผมจากมาอ่ะ ป่านนี้เขาหาตัวผมให้วุ่นแล้วสิเนี่ย” 
-*เลนัธ-“งื๋มๆ ลืมบอกไป เวลาของโลกซุยน่ะเทียบกับโลกที่เจ้ามาแล้ว 1ปีที่นี่เท่ากับ1นาทีที่โลกเจ้าเลยเชียวนะ ไม่ต้องกังวลหรอก” 
-*เรนเกล-“ค่อยยังชั่ว”  
- 
- 
-รุ่งเช้า พวกเรนเกล เดินทางไปยังทูริเวอร์ และตามหาดาวเทนไคต่อไป จนมาพับกบ(พบกับ)....เด็กหนุ่มชุดสีแดงคนนึง นอนสลบอยู่ 
-“เฮ้ เป็นไรรึป่าว”เรนเกลเข้าไปถามดูอาการ 
-“.......ข้า..ข้า...โอย”เด็กหนุ่มคนนั้น เอามือกุมท้อง 
-“แย่แล้ว ทำใจดีๆไว้นะ เดียวจะพาไปหาหมอที่ทูริเวอร์”เรนเกลกวักมือเรียกพวก มาช่วยพยุง 
-“ข้า...ปวดขรี้” 
-“.................”เรนเกลและพวก ลากเจ้านี่เข้าไปในดงหญ้า หาส้วมให้ (เจริญจริง) 
- 
- 
-หลังการปลดปล่อย ก็ได้สนทนาจนทำให้รู้ว่า เขาชื่อเรดหลอดริโอว เป็น1ในร่างแยกของหลอดจาโค(งงใช่มะ เดี๋ยวจะอธิบาย)กำลังตามหาพรรคพวกที่กระจัดกระจายอยู่ในพื้นที่กรีนฮิล 
- 
-“คนอ่านเค้างงอ่ะ อธิบายหน่อย” 
-“เมื่อไม่นานมานี้ พื้นที่บริเวณใกล้ๆทูริเวอร์ เกิดปรากฏการณ์พื้นที่ทับซ้อนของมิติขึ้น และมีวิงเกอร์คนนึง ทะลึ่งบ้องเดินไปดูใกล้ๆ จนเกิดการระเบิดของประตูมิติ วิงเกอร์คนนั้นโดนสะเก็ดระเบิดเข้าไปเต็มๆ จนทำให้เกิดร่างแยกออกมาจากตัว5ตัว โดยที่พื้นที่อีกฟากคือโลกเกมส์ออนไลน์ซุยโคเด็นยูนิเวิร์สและข้อมูลของตัวละครหลอดริโอว ก็ไหลมาผสานกับร่างของหลอดจาโค ทำให้เกิดร่างแยกดังกล่าว หลังจากนั้น พื้นที่ทับซ้อนก็หายไป ส่วนพวกร่างแยกก็กระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง”อ่ะ อธิบายแล้ว 
-“แล้วยังไงต่อ”เรนเกลถาม 
-“ไม่ไงต่อแล้ว ช่วยหาพวกหน่อยดิ”เรดหลอดขอกันดื้อๆ 
- 
- 
-Redlord has joined us!!! Q(>_<) 
- 
- 
-“งั้นเอางี้ เดี๋ยวข้ากับเรนเกลจะไปหากับท่าน ส่วนพวกเลนัธไปพักที่ทูริเวอร์ก่อนละกัน”บิ๊กเสนอ 
- 
-ทุกคนตกลง แยกกันตรงนั้นทันที (แบ่งทีมออกเป็นสองทีม ทีมแรกคือเรนเกล บิ๊ก เรดหลอด ทีมสองคือเลนัธ โวรุโซ มิช โฟรคเซน) 
- 
- 
-เรนเกล ออกเดินทางไปยังป่าบริเวณด้านซ้ายของพื้นที่กรีนฮิล ก็พบกับ เยลโล่หลอด กำลังต่อสู้กับกระรอกบินแถวนั้นอยู่ 
-เรนเกลและพวกจึงเข้าไปช่วย และได้เยลโล่หลอดมาเป็นพวก 
- 
- 
-Yellowlord has joined us!!! Q(>_<) 
- 
- 
-ต่อมา พวกเรนเกลเดินทางไปกรีนฮิลอีกครั้ง ก็พบกับบลูหลอด กำลังเถียงกับยามเฝ้า เจรจาจะเข้าเมือง แต่ถูกต้องสงสัยเสียก่อน 
-เรนเกลและพวกเข้าไปเจรจา เมื่อบลูหลอดเห็นเรด เยลโล่หลอด จึงเข้าร่วมกับเรา(แล้วเอ็งไม่เข้าเมืองแล้วเหรอ) 
- 
- 
-Bluelord has joined us!!! Q(>_<) 
- 
- 
-แต่ไหนๆก็มากรีนฮิล ก็เข้าไปเยี่ยมเยียนกันหน่อย 
- 
-พบกับฟีเรียล ฟีเรียลมอบ Warrior Runeและซาลาเปาขึ้นชื่อของกรีนฮิลให้ 
-พบกับนาโนเทค นาโนเทคชวนไปฮาเร็มพลังKที่กระท่อมหลังโรงเรียน แต่ปฏิเสธไป จึงไม่ได้ของอะไร 
- 
- 
-พวกเรนเกลออกจากกรีนฮิล ตรงไปยังหมู่บ้านป่า ระหว่างทาง พบกับแบล็คหลอดนอนหิวโซอยู่  
- 
- 
-ตัวเลือกที่คิดถึงก็โผล่ขึ้น 
-1 เอาไม้เขี่ย 
-2 ยัดซาลาเปาใส่ปาก 
-3 เดินหนี 
- 
- 
-เรนเกลเลือกข้อสอง ยัดเปาที่เพิ่งได้มาใส่ปากแบล็คหลอด 
- 
- 
-และก็ได้แบล็คหลอดเป็นพวก 
- 
- 
-Blacklord has joined us!!! Q(>_<) 
- 
- เควสรีครูทเพื่อนก็งี้แหล่ะ 
- 
- 
- 
-พวกเรนเกลเข้าไปในหมู่บ้านป่าเพื่อหาที่พัก เนื่องจากการตามหาหลอดทั้งสี่คนนี้ ใช้เวลาช่วงกลางวันไปจนหมด 
-ในขณะที่ไปเช็คอินเข้าโรงแรมนั้นเอง ด้านนอกโรงแรม มีเสียงร้องดังกังวาล พวกเรนเกลและคนที่อยู่ในโรงแรมทั้งหมด ก็ออกมาดูกัน 
-ฝูงกริฟฟิน จำนวนมหาศาล โบยบินมายังหมู่บ้าน แววตาพวกมันดูน่าเกรงขามแบบชั่วร้ายผิดกับเวลาปกติ ผู้คนต่างกลัวกริฟฟินที่มีท่าทีแปลกไป จึงเริ่มวิ่งหนี ถอยไปตั้งหลัก แต่ว่าสองเท้าเดินหรือจะสู้ปีกบิน พวกกริฟฟินโฉบบินทำร้ายผู้คน 
- 
- 
-พวกเรนเกล เข้าไปขวางกริฟฟินตัวนึง ที่ทำร้ายคนจนบาดเจ็บ โชคดีที่ยังไม่ถึงตาย หลังจากเรนเกลไล่กริฟฟินไปจำนวนนึงแล้ว พวกกริฟฟินกลับแห่มามากกว่าเก่า 
-พี่บิ๊กสแปมเวทไฟจนหมดเปลือก ส่วนเรนเกลก็หมดสภาพ ไม่ต้องพูดถึงสี่หลอดกุมาร(ชื่อทางการ) ทุกคนKOไปหมดแล้ว เนื่องจากศัตรูเยอะเกินไปสำหรับพวกเขา 
-ในจังหวะที่จะพ่ายอยู่นั้น เด็กหนุ่มชุดขาว ถืออาวุธเช่นเดียวกับสี่หลอดกุมาร โดยถือทั้งสองมือ ปรากฏตัวขึ้นและใช้ความว่องไว ฟาดฟันเหล่ากริฟฟินจนหมดไปทีละตัวสองตัว ไม่นานเกินรอ กริฟฟินก็หมดหมู่บ้านในที่สุด 
- 
- 
-“นายคือ...”เรดหลอด ที่ฟื้นแล้ว เดินเข้าไปหาเด็กหนุ่มชุดขาวที่มาปราบกริฟฟิน 
-“.................”ไอ้หมอนี่เงียบ 
-“ร่างแยกสมบูรณ์!”บลูหลอดอุทานขึ้น ทำเอาหลอดๆอีกสามคนนึกขึ้นได้ 
-“รึว่า เจ้านี่คือ....”แบล็คหลอดเริ่มเก็ท 
-“ร่างแยกสมบูรณ์ของหลอดจาโค ที่ได้รับข้อมูลของหลอดริโอวในช่วงมิติทับซ้อน”เยลโล่หลอด เดินตรงเข้าไปหาทันที 
-“................”เด็กชุดขาวหันหน้าหนี และไม่พูดอะไร 
-“ใช่มั้ย แกคือไวท์หลอดใช่มั้ย”เรดหลอด เดินอ้อมไปดักหน้า 
-“....................”ไอ้หมอนี่เงียบ (แกเป็นเทนไครึไง) 
-“ไวท์หลอด”หลอดทุกคนกล่าวขึ้นพร้อมกัน 
-“อะไรเหรอ ไวท์หลอดน่ะ เป็นพวกของนายเรอะ”เรนเกลเดินเข้ามาถาม พี่บิ๊กเดินตามมาทันที 
-“ไวท์หลอด คือร่างแยกที่สมบูรณ์แบบของหลอดจาโค ที่ได้รับข้อมูลของหลอดริโอวจากมิติทับซ้อน”บลูหลอดอธิบาย 
-“อ่อ อย่างนี้เอง”พี่บิ๊กและเรนเกลเข้าใจแล้ว เรนเกลจึงเดินตรงไปหาไวท์หลอด 
-“เฮ้ นาย ไหนๆก็ไหนๆแล้ว นายเป็นพวกหลอดสินะ มาเข้าพวกกับฉันมั้ย(รีครูทซะเลย)” 
-“................”ไอ้หมอนี่เงียบ (ร่างแยกเทนไคภาคที่แล้วก็เงี้ย แต่ว่าเทนไคภาคที่แล้วพูดมากไม่ใช่เหรอวะ) 
-“เรนเกล นาย ชวนดื้อๆเลยเรอะ”พี่บิ๊กอึ้ง 
-“............ตกลง”ไอ้หมอนี่ ง่ายดีเนอะ 
- 
- 
-Whitelord has joined us!!! Q(>_<) 
- 
- 
-เรนเกลและผองเพื่อน พักที่โรงแรมหนึ่งคืน ตอนเช้า ออกเดินทางไปทูริเวอร์ทันที 
-สรุปปาร์ตี้ของเรนเกล : เรนเกล บิ๊กเกรท เรด บลู เยลโล่ แบล็ค ไวท์หลอด 
- 
- 
-ทางด้าน เลนัธ วาลคีรี่ 
- 
-“เข้าไม่ได้นะครับ โฮ่ง”โคโบลท์ทหารยาม ยืนขวางทางเข้า ปฏิเสธคำขอร้องเข้าเมืองของพวกเลนัธ 
-“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ”เลนัธถามดีๆ 
-“ท่านนายพลสั่งมา น่ะโฮ่ง ตอนนี้ห้ามคนเข้าออก ทูริเวอร์เขตโคโบลท์เด็ดขาด โฮ่ง” 
-“ยิ่งห้าม ยิ่งน่าสนใจเนอะ”(ดนตรีนาซิสขึ้น) 
-“...............ออกมาก่อนเถอะ แล้วค่อยเข้าไปใหม่ ตอนเขาให้เข้าแล้ว”โวรุโซแนะนำ 
- 
- 
-ทันใดนั้น เสียงระเบิดก็ดังขั้น พร้อมกับควันสีแปลกๆมหาศาลที่พวยพุ่งออกมาจากบ้านหลังใหญ่หลังนึงในเมือง 
- 
- 
-พวกทหารยาม ต่างรีบเข้าไปดู ชาวเมืองทุกคนก็เช่นเดียวกัน ทำให้พวกเลนัธเข้าเมืองได้ 
- 
- 
-“มันเกิดอะไรขึ้นกันเรอะ”มิชถามโคโบลท์แถวนั้น 
-“ท่านนายพล ทำการทดลองอะไรบางอย่างอยู่น่ะโฮ่ง”ปากคำของโคโบลท์1 
-“รู้สึกว่า การทดลองจะสำเร็จแล้วนะโฮ่ง”ปากคำโคโบลท์2 
-“สงสารเจ้าขาวจังเลยโฮ่ง”ปากคำโคโบลท์3 
- 
- 
-เลนัธและพวก เดินเข้าไปในบริเวณที่เกิดระเบิด ก็พบกับ ทหารโคโบลท์จำนวนมาก ลงไปนอนวัดพื้นเกลื่อนไปหมด 
-“เจ้าขาว!! เจ้าขาว!! โฮ่ง” เสียงโคโบลท์ตัวนึง ตะโกนเรียกอะไรซักอย่าง 
-อ๊าก!!!!เสียงร้อง ดังมาจากในกลุ่มควัน ซึ่งดังต่อเนื่องไม่หยุด 
- 
- 
-ทันที่ทีควันจางลง ร่างมนุษย์หมาป่าสีขาว ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเลนัธและชาวโคโบลท์ทั้งหลาย 
-“เจ้าขาว ได้สติซะทีเซ่ โฮ่ง” โคโบลท์หลายสิบตัวตะโกนเรียกสติเจ้าขาว 
-“หึหึหึ โฮ่ง”เสียงชั่วร้ายอะไรบางอย่าง ดังมาจากห้องทดลอง 
-“ยอดไปเลย ทั้งความว่องไว ทั้งพละกำลังมหาศาล เจ้าขาว คือสุดยอดอาวุธของข้า ฮ่าๆๆๆ โฮ่ง” สิ้นประโยค โคโบลท์เจ้าของเสียง ก็เดินออกจากห้องทดลอง 
-“กรรรรร”เจ้าขาวที่คลุ้มคลั่ง อะละวาดอยู่นั้น เมื่อเห็นโคโบลท์ที่ออกมาจากห้องทดลอง ก็ถาโถมเข้าใส่ทันที 
-“หึหึ เจ้าคือของๆข้า ของๆข้าจะไม่มีวันทำร้ายข้าได้ โฮ่ง” สิ้นประโยค เจ้าขาวก็ถูกไฟฟ้าที่ไหนไม่รู้ช๊อตเข้าให้ จนลงไปนอนแอ้งแม้ง 
-“นี่คือ สิ่งที่จะทำให้แกเชื่อฟังข้า ปลอกคอไฟฟ้า เมื่อใดที่เจ้าคิดทำร้ายข้า ข้าจะลงโทษเจ้าทันที ฮ่าๆๆๆๆ โฮ่ง” 
-“ท่านนายพล ลิ้งคฺซ์ โฮ่ง”โคโบลท์แถวนั้น มีท่าทีหวาดกลัวโคโบลท์ตัวนี้กันทั้งนั้น 
- 
- 
-วาลคีรี่ เห็นทีท่าของนายพลคนนี้ก็หมั่นไส้ พรรคพวกทั้งสามเองก็เช่นกัน จึงเข้าไปต่อว่านายพล(หาญกล้ามาก) 
- 
- 
-“นี่เจ้า รู้มั้ยทำอะไรลงไป เจ้าทำให้เพื่อร่วมเผ่าพันธ์ของเจ้าต้องบาดเจ็บ แล้วยังทำร้าย มนุษย์หมาป่าตัวนี้อีก”วาลคีรี่ ชี้หน้าลิ้งคฺซ์ เหมือนมาทวงหนี้ 
-“จัยร้ายจริงๆ”(ดนตรีนาซิสขึ้น)โฟรคเซน รำพึงไปดมกุหลาบไป 
-“ใช้ภาษาผิดๆอีกแล้วนะเจ้า”มิชแจกกำปั้นให้โฟรคเซน โทษฐานใช้ภาษาผิด (กุหลาบเข้าไปอุดจมูกพอดี) 
-“พวกเจ้าเป็นใคร โฮ่ง”ลิ้งคฺซ์ ชี้หน้าพวกวาลคีรี่คืน 
-“พวกข้าเป็นใครไม่สำคัญ แต่ข้าอภัยให้กับการกระทำของเจ้าไม่ได้”ว่าแล้ว วาลคีรี่กับพวกก็เข้าสู้กับลิ้งคฺซ์ทันที 
-“เจ้าขาว ปกป้องข้าสิ แสดงพลังของเจ้าให้ข้าเห็นอีกครั้งเซ่ โฮ่ง”ลิ้งคฺซ์ ใช้รูนไฟfire wall มาป้องกันการโจมตีของพวกวาลคีรี่ ระหว่างรอการฟื้นตัวของเจ้าขาว 
-“ชิ! โวรุโซ ฝากด้วยนะ”วาลคีรี่ถอยกลับ โดนเปลี่ยนให้โวรุโซเป็นคนตรงเข้าไป 
- 
-(โวรุโซประสานอิน) “คาถาน้ำ ระเบิดมังกรวารี” มังกรน้ำจำนวนมากพวยพุ่งออกมาจากถังน้ำแถวๆนั้น เข้ามาทำลายกำแพงเพลิงจนมอดดับ และเข้าโจมตีใส่ลิ้งคฺซ์จนกระเด็นไป (โวรุโซ อันบาลานซ์) 
- 
- 
-“ท่านนายพล ใช้เจ้านั่นสิ เฟครูนน่ะ โฮ่ง”เสียงโคโบลท์ดังมาจากด้านหลัง 
-“พีท สหายข้า เจ้าพูดตรงกับใจข้า เจ้าหมาโง่(แกก็หมา)นั่นโดนไฟฟ้าช๊อตไปทีนึงก็บ่อมีไก๊แล้ว โฮ่ง”ลิ้งคฺซ์ ยื่นอุ้งขาหน้า ไปที่เจ้าขาว “ทรีทเมนต์” เฟครูนTreatment ถูกใช้ไปกับการเยียวยาเจ้าขาว จนกลับมาเป็นปกติ 
-“เจ้าขาว จัดการกับพวกมันซะ โฮ่ง” เจ้าขาวพุ่งเข้าโจมตีพวกวาลคีรี่อย่างรวดเร็ว 
-“มิช ต้านมันไว้ โฟรคเซนคอยโจมตีสนับสนุนมิช ฉันจะหาจุดตายมันแล้วโจมตีปิดฉากเอง” “รับทราบ” 
- 
- 
-มิช เข้าต้านด้วยพละกำลังทั้งหมด แต่กลับถูกเจ้าขาวเหวี่ยงออกมา 
- 
- 
-“ฮึ้บ! หนอย แรงมันเยอะไม่ใช่เล่น แบบนี้ต้องเอาจริง”มิชพลิกตัวลงแล้วพุ่งเข้าไปต้านอีกครั้ง 
-“ย้าๆๆๆ” โฟรคเซนระดมปามีดใส่เจ้าขาว และใช้รูนน้ำฟื้นพลังให้มิชไปด้วย 
-ในขณะที่วาลคีรี่ คอยหาจังหวะอยู่นั้นเอง ลิ้งคฺซ์กับพีท ก็เข้ามารุมทันที 
-“เหล่าทหารกล้าโคโบลท์ทั้งหลาย ล้อมพวกมันไว้ โฮ่ง”ลิ้งคฺซ์ออกคำสั่ง ในขณะที่สแปมรูนไฟใส่วาลคีรี่ไปด้วย 
- 
- 
-ในที่สุด มิชก็สามารถล้มเจ้าขาวได้ แต่ทว่าด้วยมนต์ของเฟครูนทรีทเมนต์ ทำให้เจ้าขาวฟื้นตัวเร็วมาก และต่อสู้กับมิชอีกครั้ง จนมิชเป็นฝ่ายหมดแรงซะเอง  
-ทางด้านโฟรคเซน ก็สแปมรูนน้ำในการฟื้นพลังมิชจนหมดแล้ว ก็โดนพวกทหารโคโบลท์ไล่ล่าอยู่ 
-โวรุโซ หายจากอาการอันบาลานซ์ก็พบว่าตนถูกพวกทหารจับไว้ จึงใช้คาถาสลับร่าง ออกมาช่วยเหลือพวกเพื่อนๆสู้ต่อ 
- 
- 
-“ยอมแพ้ซะแต่แรก ก็ไม่ต้องเจ็บตัวแล้ว โฮ่ง”ลิ้งคฺซ์สามารถจับตัววาลคีรี่ได้แล้ว เนื่องจากตนใช้เฟครุนทรีทเมนต์ฟื้นพลังอยู่ตลอดเวลา จนวาลคีรี่เป็นฝ่ายเสียเปรียบ 
-โวรุโซกับโฟรคเซน ก็โดนจับ โดยเหล่าทหารกล้าโคโบลท์ ที่มีมากกว่าเกือบ10เท่า 
- 
- 
-ในที่สุดพวกเขาก็ถูกจับขังไว้ในคุกใต้ดิน ของทูริเวอร์เขตโคโบลท์ 
-“นี่ๆเทอ ถามอารายหน่อยสิ”(ดนตรีนาซิสขึ้น)โฟรคเซน เรียกทหารพัสดีมาคุย โดยที่ มิชอยากมาเคาะกบาลเขา เนื่องจากใช้ภาษาผิดๆ 
-“เจ้าขาวนี่เป็นใครเหรอ” 
-“โฮ่ง พวกเจ้าไม่รู้เรอะ เจ้าขาวเป็นหมาป่าที่โคโบลท์คนนึงเลี้ยงไว้ บ้านอยู่แถวๆนี้แหล่ะ แต่ว่าท่านนายพลอยากจะทดลองดัดแปลงพันธุกรรมสัตว์ ก็เลยจับมาทดลองซะ โฮ่ง” ดูจากท่าทางแล้วพัสดีตัวนี้ จะช่างพูดไม่น้อย แถมยุขึ้นอีก โฟรคเซนจึงยอจนตัวลอย และหลอกถามไปเรื่อยๆ 
- 
- 
-ได้ความมาว่า เจ้าขาวคือ หมาป่าที่ถูกนายพลจับมาทดลอง และทำการดัดแปลงให้เป็นโคโบลท์ที่แข็งแกร่ง ผลออกมาสำเร็จ ยกเว้นรูปร่าง ซึ่งคล้ายมนุษย์หมาป่าเอามากๆ 
-และหลอกถามจนทราบมาอีกว่า นายพลลิ้งคฺซ์ เดิมเป็นนายพลที่ปกครองทูริเวอร์เขตโคโบลท์โดยเผด็จการ เข็มงวด และเป็นที่น่าเกรงขามอย่างมาก แต่ที่เขาทำ ก็เพื่อเผ่าพันธ์โคโบลท์ทั้งนั้น ชาวโคโบลท์ที่นี่จึงยอมรับเขา แต่เมื่อพีท โคโบลท์จากถิ่นอื่น เข้ามาตีสนิทกับนายพล และเป่าหูนายพลจนเปลี่ยนไป นับแต่นั่น นายพลลิ้งคฺซ์ก็ปกครองแบบโหดร้ายมาโดยตลอด 
-แกร๊ง!!!! เสียงประตูเหล็ก ทางเข้าออกของคุกใต้ดิน พังลง 
- 
- 
-“เฮ้ พวก ไม่ได้เจอกันนาน” เสียงคุ้นๆหูดังขึ้น 
-ตุ๊บ!! พัสดี ลงไปนอนวัดพื้นเป็นที่เรียบร้อย 
-“เรนเกล มาได้ไงเนี่ย”วาลคีรี่เอ่ยขึ้นด้วยอาการ ‘กูรอดแล้วโว้ย’  
-“พอดีได้เจ้าตุ่นบาคุนำทางน่ะ แถมรู้เรื่องทั้งหมดแล้วด้วย เอาล่ะเร็วเข้า พี่บิ๊กต้านศัตรูอยู่ข้างนอก รีบไปสมทบ แล้วหนีออกจากที่นี่กัน”เรนเกล ง้างดาบบัลมัล ฟันลงไปที่แม่กุญแจและเอาอาวุธ กับสัมภารกของทุกคนมาคืนให้ 
-“นี่เจ้าส่งตุ่นไปหาเรนเกลเหรอเนี่ย ฉลาดมากโวรุโซ” 
-“พี่บิ๊ก เคลียร์ทางด้วย”เรนเกลตะโกนลั่น 
-“สหายหลอดทั้งห้า เอาเลย”พี่บิ๊กสั่งการไปอีกทอดนึง ห้าหลอดจึงใช้ท่าประสานทันที 
- 
- 
-“““““เพลงดาบหลอดเรนเจอร์”””””(พูดพร้อมกัน ก็เลยใช้เครื่องหมายคำพูดห้าตัว) 
- 
- 
-พลังทำลายรุนแรงขนาดโค่นกองทัพโคโบลท์ทั้งกองทัพได้เลย แต่ห้าหลอดได้ยั้งมือไว้ ไม่ให้ถึงตาย 
- 
- 
-พวกเรนเกลทั้งหมดจึงรีบวิ่งตรงไปยังเขตวิงเกอร์ทันที 
-“เดี๋ยวก่อน พวกเธอ ฉันขอร้องอะไรอย่างได้มั้ย”เลนัธ วาลคีรี่ หยุดวิ่งแล้วขอร้องอะไรบางอย่าง 
-“ฉันสงสารเจ้าขาว พวกเรากลับไปช่วยมันได้มั้ย” 
-“จะดีเหรอ มันจะไม่เชื่องแล้วทำร้ายพวกเราหน่า”มิชเสนอความคิดเห็น 
-“จะว่าไป ก็น่าสงสารอยู่นะ แต่มันอันตรายเกินไป”(ดนตรีนาซิสขึ้น)โฟรคเซนเสนอบ้าง 
-“แล้วเราจะพามันไปด้วยเหรอ”โวรุโซข้อง จึงถาม 
-“แค่ช่วยให้รอดจากนายพลนั่นก็พอน่า” 
-“จะเอายังไงก็ได้ พวกข้าไม่มีปัญหา”ห้าหลอดไม่ออกความคิดเห็น 
-“เจ้าขาวนี่ โคโบลท์ดัดแปลงตัวนั้นใช่มั้ย เห็นถูกขังอยู่ในห้องที่มีควันสีแปลกๆโน่นน่ะ”บิ๊กชี้ไปที่ควันสีทันที 
-“จะเอายังไง จะไปช่วยก็รีบไปตอนนี้เลย”เรนเกลพยายามเร่งการตัดสินใจทุกคน 
-“เอาเป็นว่า ข้าจะไปเอง พวกเจ้ารออยู่นี่”มิช ออกฝีเท้าวิ่งไปยังห้องทดลองทันที 
-“อ้าวเฮ้ย เจ้าคนเดียวไม่ไหวหรอกน่า”โฟรคเซน วิ่งตามไป หลังจากนั้นทุกคนก็ตามไปจนหมด 
-“ย้ากกก” มิชฝ่าโคโบลท์เข้าประตูไปได้ ก็พับกบพบกับ ลิ้งคฺซ์อีกครั้งนึง 
- 
- 
-ด้วยฝีมือของมิช ไม่ยากที่จะโค่นลิ้งคฺซ์ลง แต่ทว่าลิ้งคฺซ์มีเฟครูนทรีทเมนต์ ในการเยียวยาตัวเองได้อยู่ มิชจึงเป็นฝ่ายเสียเปรียบ 
-“มิช พวกเรามาช่วยแล้ว”โฟรคเซน วิ่งเข้าประตูมาพร้อมกับดนตรีนาซิสขึ้น 
-“นึกแล้วว่า พวกแกต้องมาด้วย โฮ่ง”พีท ปรากฏตัวออกมาต้อนรับ 
-“เจอนี่หน่อย เฟครูนชาโดว์ฮาร์ทเลส(Shadow Heartless)โฮ่ง” ทหารปีศาจฮาร์ทเลสเงา ปรากฏตัวออกมาเป็นจำนวนมาก พวกมิชจึงต้องรีบเข้าไปช่วยเจ้าขาวโดยไว 
-“ทางนี้ฉันจัดการเอง นายรีบไปเถอะ”เรนเกลและพวก เข้ามาหนุนได้ทันเวลา 
-“ย้าก!!” มิชใช้รูนTitan ฟันกรงเหล็กกล้าที่ขังเจ้าขาวไว้จนแหลก 
-“แย่แล้ว ปลอกคอไฟฟ้ายังซ่อมไม่เสร็จ โฮ่ง”(อ้าว เสียอยู่เรอะ) 
- 
- 
-เจ้าขาว อะละวาดตามเคย จนพีทกับลิ้งคฺซ์ ต้องหนีออกไปก่อน 
-“กรรรรรร”เจ้าขาว ตรงเข้ามาทำร้ายพวกเรนเกลทีละคน จนลงไปกองกับพื้น เหลือเพียงเรนเกล ที่ยืนนิ่งใจเย็นอยู่ได้ 
-“เรนเกล ระวัง”โวรุโซตะโกนเรียกสติ แต่ทว่า.... 
- 
- 
-“ขอมือ...” /(*o*)/ /(*o*)/ /(*o*)/(ทุกคนล้มตึง) 
-“โฮ่ง” เจ้าขาวส่งมือให้ดีๆ แถมเชื่องแล้วอีกต่างหาก \(*o*)\ \(*o*)\ \(*o*)\(ล้มตึงอีกรอบ) 
-“เอาล่ะ ไปกันเถอะ” “โฮ่ง” 
- 
- 
-Shiro has joined us!!!! Q(>_<) 
- 
- 
-ทุกคนเร่งฝีเท้า จนพ้นเขตโคโบลท์สำเร็จ 
- 
- 
----- 
- 
---[[ผู้ใช้:Reingale|Reingale]] 16:18, 29 ธันวาคม 2008 (ICT) 

Current revision

Personal tools