À¸—ีมซาซาไร vs ทีมบารัน

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

---

Current revision

--FLOW 14:57, 4 มีนาคม 2008 (ICT)

"ขออนุญาตถุยก่อนเลยนะค้า" เริ่มมาฝั่งตัวร้ายก็เล่นสกปรกแล้ว(โสโครกด้วย)

"ระวังตัวนะทุกคนเราไปดักอ่านโปรไฟล์มาแล้ว ใครโดนหมูบินถุยใส่จะเกิดอาการจิตตกขั้นรุนแรง" คริสยืนกอดอกพูดอย่างภาคภูมิใจ(ที่ตัวเองชีตติ้งไปอ่านข้อมูลที่เขาเขียนไว้ใช้แต่งเรื่อง)

"ท่านพี่นั่นล่ะหลบ! มันเล็งท่านพี่น่ะแหละไม่ได้ดูตาม้าตาเรือเล้ย =A=" ซือจังเตือน แต่ช้าไปนิดคริสโดนเข้าไปแล้ว...ถุยส์

"อึก!"

พอโดนเข้าไปคริสก็วิ่งไปนั่งกอดเข่าหลบอยู่หลังเสา แล้วก็เริ่มพูดกับตัวเองคนเดียวด้วยความมืดมน

....

"ฮือๆ..ผมแค่ดักเพื่อสร้างสีสันในบอร์ดเท่านั้นเองนะครับ...ไม่ได้จะเรียกเมเทโอสักหน่อย"

....

"ผมเป็นโรคกลัวกล้องนะครับทำไมต้องมาจับผมถ่ายรูปด้วย"

....

"ทำไมต้องมาว่าผมเป็นโลลิค่อนด้วย T-T ผมเป็นโชตะค่อนนะ"

คริสเริ่มบ่นพึมพำด้วยความเนกาตีฟสุดๆ เส้นผมที่เพิ่งรักษามาเริ่มร่วงเอาๆอีกแล้วท่าจะเครียดเอามาก...

"มิ้ว~ท่านพี่รอแป๊ปนะ =w=" ซึคาสะจังเห็นดังนั้นจึงต้องใช้อาหารรักษา เจ้าแม่ขนมหวานจึงวิ่งลงไปที่ครัวสามนาทีแล้ววิ่งกลับขึ้นมา แต๊น...มาแล้วมุมุ~แช่เย็นเก็บไว้เป็นอีเวนต์ลับnanamichoc(ชอคโกแลตกินแล้วช่วยลดความเครียดจริงๆนะจ๊ะ) "กินเข้าไปซะแล้วกลับไปสู้ต่อ" ซึคาสะจับชอคทำมือจากนางฟ้าบนสวงสวรรค์ยัดเข้าปากคริส

คริสพอได้กินเข้าไปแล้วก็จากไปอย่างสงบ... เฮ้ย ไม่ใช่!

"ย๊ากกก ฟื้นแล้ว!เกิดใหม่ขึ้นมาเป็นนักข่าวคริส" คริสคืนชีพลุกขึ้นมาเนื่องจากอายที่จะไปบอกยมบาลว่าแดกช็อคโกแลตแล้วเสียชีวิต

"เย้ ท่านพี่ฟื้นแล้ว ฟื้นแล้วไวท์เดย์อย่าลืมซื้อกิฟท์ให้นะแง้ววว ^w^"

"มาสลับตัวสู้กันเถอะ ข้ากลับไปจัดการวอรุโซตามเดิมดีกว่า"

"แต่แรกมันก็เป็นของทั่นพี่อยู่แล้วไม่ใช่เรอะ -v-"

"เออจริงด้วยแฮะ - -'" แล้วคริสก็หันกลับไปสู้กับวอรุต่อ ปล่อยให้เหตุการ์ณข้างบนถูกลืมเลือนไป

ตัดมาทางวอรุโซเมื่อเห็นคริสพุ่งมาทางนี้ก็ใช้พลังโทรเลข เอ๊ย โทรจิตเข้าสู้ เกิดเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดมากไม่เชื่อโปรดติดตาม

"พลังจิตคับ"

"เอ๋ง"

"โจมตี"

"แอ๊ฟ"

"ยิง"

"โอ๊ย"

^
^
^
วอรุฝากบอกว่าโปรดใช้พลังจิตในการรับชม = =b

ซึ่งเหตุการ์ณทั้งหมดข้างบนนี้ ซาซาไรกับบารันยืนรับชมอยู่อย่างจืดจางที่ขอบสนาม

"ดูเหมือนพวกเราจะไม่มีใครใส่ใจอีกแล้วสินะครับ" ซาซ่ายืนหลั่งน้ำตาให้ตัวเอง

"ข้าเองสงสัยจะติดเชื้อเจ้ามาจากTGSแหงๆ" บารันยืนกอดอกอย่างห่อเหี่ยว...ไม่น่าไปมีตด้วยเลย T_T

"งั้นเรามาเริ่มการต่อสู้กันอย่างจืดจางเถอะ" ซาซาไรขี่ยาโนทัย(เข้าสู่โหมดเป็นพาหนะไปแล้ว)พร้อมต่อสู้

"นั่นสินะT_T" แล้วหัวหน้าทีมทั้งสองก็เริ่มตีกันแบบจืดชืดจืดจางจืดสนิท

---

--FLOW 04:10, 6 มีนาคม 2008 (ICT)

เริ่มเปิดฉากการต่อสู้ของคู่สุดจืดจางแต่ดุเดือดที่สุดบารันอ้าปากยิงคลื่นเสียงแปดหลอดใส่ซาซาไร

โซนีดของบารันอานุภาพร้ายแรงมาก พลิกกระทู้ในบอร์ดสองหน้าสุดท้ายกลับขึ้นมาเป็นสีส้มหมดในทีเดียว (มดมาเจอวันถัดไปแทบเป็นลม)

"เจ้าเป็ดรีบวิ่งหลบเร็วเข้า" ซาซาไรเอาเท้าเตะตูดยาโนทัย จงรีบเผ่นโดยไว

"ป๋มบ่ช่ายเป็ดวันพีซที่ควบร้อยเมตรได้นะก๊าบบบ ป๋มเป็นเป็ดดิสนี่พันธุ์พันโดนันดั๊กนะปัดเด้" ยาโนทัยพยายามพูดเปลี่ยนสัญชาติตัวเอง จากเป็ดดอนเมืองแขวนอยู่ในตู้รอมาโปะบนข้าว เป็นเป็ดมะกันมูลค่าพันล้านเหรียญสหรัฐ

"ไอ้ตัวไร้ประโยชน์เอ๊ย! ทำได้แค่ขี่มอเตอไซมาเตะวินนิ่งบ้านกุ"

...เมื่อหนีไม่พ้นซาซาไรจึงหันมาจับกีต้าร์ดีดเพลง "อุ้ยคำคนแก่"

เมื่อได้ฟัง...บารันก็ซึ้งในรสมิวสิคพื้นบ้านที่เคยฟังสมัยเด็ก พลังโจมตีก็เลยหายไป

"บัดซบ!เดี๋ยวนี้มันต้องเฮฟวี่เมทัล!!" บารันร้องทำนองเพลงดูไม่ดู๊~ดูไม่เสียตัง(มันเฮฟวี่ตรงไหน?)

พลังเสียงมีอานุภาพขุดกระทู้ดักสมัยโบราณกลับขึ้นมาส้มเต็มหน้าแรก ทำให้พื้นดินบริเวณโดยรอบพลิกขึ้นมากระแทกใส่ซาซาไร

ซาซาไรตอบโต้ด้วยการเล่นเพลง"รู้ไหมว่ามดคราายหย่าย"

ดนตรีกึกก้องเกิดปรากฎการ์ณชั้นดินเคลื่อนตัวไหลย้อนกลับ หักล้างพลังโจมตีของบารันลงได้อีกครั้งแต่ก็ยังไม่วายได้รับบาดเจ็บ..

"การโจมตีระยะไกลด้วยเสียงของหมอนี่น่ากลัวมาก เราจะรอตั้งรับแล้วใช้จังหวะสวนกลับเห็นจะไม่ได้เสียแล้ว"

"แว้วอาวไงดีก๊าาาบเพ่เดวีว่า? เปลี่ยนเป็น2-5-3แบบแมนยูไม๊เพ่" เจ้าเป็ดเสนอ

"ในเมื่อใช้สูตรชาร์เคาท์เตอร์แอทแทคไม่ได้ก็ต้องใช้สูตร....แชร์บุกตะลุย!" ซาซาไรควบเป็ดใส่เสื้อผีแดง(แรงสามเท่า)วิ่งเข้าไปสู้กับบารันตรงๆ

ส่วนด้านบารันก็ตอบรับซาซาไรด้วยการ... รีบวิ่งหนี แป่ว'

"เฮ้ย ข้าสู้ประชิดตัวไม่ได้โว้ยอย่าโกงสิฟะ!" บารันวิ่งไปด่าไป......แล้วก็ขุดกระทู้ไป = =a

หันไปดูด้านคนอื่นสู้บ้าง การต่อสู้ด้วยพลังจิตของคริสกับวอรุโซยังคงดำเนินอยู่อย่างดุเดือด

"ย๊าาาก! นั่งเทียนเขียนข่าวพายุดีเปรสชั่นวอรุโซบุกอ่าวหัวหอมทิงนองนอย"

คริสส่งพลังจิตเข้าไปทำร้ายจิตของวอรุโซโดยตรง (พลังใจของโวรุโซลดไป500จุด)

"ขอดูหน่อยนะขอรับกระผม (เป็นไงยาวไหม)" วอรุโซส่งเทเลคิเนซิสที่คิดว่ายาวที่สุดในขีวิตตอบโต้กลับใส่คริส

"อ๊าาาากทำไมหน้าด้านแบบนี้วะ" พลังใจของคริสลดลง 900จุด

"เอาวิกิไปดูซะ หน่วยวัดความแป๊กวอรุโซ ยี่สิบวอรุโซ!!!" คริสพยายามบั่นทอนพลังใจของวอรุต่อไป แม้จะต้องไปยืมของคนอื่นมาใช้ก็ตาม

"โอเคคับ ตกลงวอรุโซเป็นหน่วยวัดความแป๊กนะคับ เฮดีใจจังผมได้ทำตัวเป็นประโยชน์ให้บอร์ดแล้ว ^ ^"

".........ง่ะ" (เสียงฟ้าผ่าประกอบฉาก) "มันยิ้มรับได้หน้าตาเฉยเลยเร๊อะ!!!"

"แบบนี้ต้องใช้พลังจิตเอียงสุดขั้วโจมตี ว่ายน้ำไปสวัสดีหัวหิน!"

ปิ้วๆๆ~การโจมตีครั้งใหม่ที่คริสทุ่มใช้โฟโต้ชอบนั่งทำครึ่งวันจนตูดเป็นสิว...

ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก พลังเอียงสุดขั้วของคริสทำร้ายวอรุโซจนกลิ้งหายไปสามวัน(แล้วก็กลับมาใหม่)

"ของแค่นี้ยังทำร้าย(จิตใจ)ผมไม่ได้หรอกคร้าาาบ" วอรุโซเอามือเซ็ดแผลตามตัว <<นี่เป็นข้อความทางโทรจิตเลยยาว

"ยังไม่ยอมแพ้อีกเรอะ! ข้าชักหมดมุขแล้วนะเฟ้ย" คริสพูดอย่างเหนื่อยหอบจนไม่ทันระวังการโจมตีกลับของวอรุโซ

"ดีครับป๋ม" วอรุใช้โทรเลขส่งมาทางลายเซนต์โจมตีคริส! (ใครก็ได้พาความศิวิไลซ์เข้าสู่บ้านมันที๊!!!)

เจอดอกนี้เข้าไปทำเอาคริสปวดหัวตื้บๆต้องกินพาราหมดกล่องจนผมร่วงไปอีกสามสิบกระจุก

"เอียยยยย!~!@#$%^ เคียยยยยยย!!๑๒๓๔ู฿๕ช" คริสกรีดร้องเหมือนอีวา01 ก่อนใช้ไม้ตายสุดยอดของร่างนักข่าวนอกระบบ

"พลังเอียงกระเท่เร่Mสุดชีวิต! เปิดตัวพรีเซนเตอร์นาฬิกาโลว์เหล็กคนใหม่!!"

คริสเผาผลาญพลังชีวิตทั้งหมดใส่จิตวิญญาณลงในโฟโต้ช็อป สร้างอาวุธโจมตีทางจิตวิทยาขั้นสูงสุดออกหมดแลกกับการนั่งทำทั้งวันจนตูดเป็นริดสีดวงทวาร...

ฉึก ฉึก จึ๊ก จึ๊ก บึก บึก <<เสียงจิตใจโดนทำร้าย

เพล้ง เพล้ง เพล้ง แพล้ง <<เสียงจิตใจเด็กอายุ<15แตกเป็นเสี่ยงๆ

"............"

"ขอโทดรับที่โพสสั้น วันหลังผมจะปรับตัวครับ ขอโทษจริงๆ ผมไม่ได้ตั้งใจครับ....ถึงขั้นตอเเหลเลยหรอครับ ผมไม่ได้จะปั้มจริงๆนิครับ"

วอรุโซเจอเมเทโอคอมมิคที่คริสภูมิใจเสนอของคริสเข้าไปก็เกิดอาการหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน

"เย้ชนะแล้วโว้ยยย ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี่แหละพลังของสื่อไร้จรรยาบรรณ" คริสหัวเราะฮ่าๆ "เฮ้ยซือจังสู้เสร็จยัง? มาต้มใบบัวบกรักษาอาการร้อนในในรูก้นให้กินทีซิ!?"

"ยังคับป๋ม ผมเป็นโซลเยอร์นะจะตายง่ายๆได้ไงงับ" วอรุโซยังกระเด้งขึ้นมาได้อีก! แต่คำพูดยาวขึ้นแล้ว (ท่าทางน้ำไฟจะเข้าถึงหมู่บ้านแล้ว \\^_^//)

"จิ๊ พลังฟื้นตัว(ทางใจ)ของมันแข็งแกร่งไม่แพ้เจ้าหลอดเลยวุ้ย ปกติโดนยำเข้าไปขนาดนี้มันต้องไปร้องไห้ในส้วมสามวันสามคืนแท้ๆ!"

คริสปาดเหงื่อ...ดูท่าศึกนี้จะยังคงต้องดำเนินต่อไป

---

--FLOW 11:02, 6 มีนาคม 2008 (ICT)

"สวัสดีครับหลานๆ(ชีริวดัดเสียงเลียนแบบน้าติง) บทนี้ลุงอยู่ว่างๆไม่มีไรทำเลยมารับหน้าที่พากย์ให้ครับ แมทช์นี้ดูท่าจะลุกเป็นไฟเลยทีเดียว"

มาชมการต่อสู้อีกคู่ที่โลกกำลังจับตามองบ้าง ซึคาสะ ปล้ำกับ หมูบิน แก๊ง!!(เสียงน้าติงชีริวเคาะระฆัง)

"โอ้ สึคาสะ(พากย์ผิด)โดดลงไปข้างล่างเอาบันไดจากใต้เวทีขึ้นมาแล้วครับ"

"ฝั่งหมูบินที่ห้อยโตงเตงอยู่ใต้ท้องเรือเหาะก็เริ่มลงมือแล้วเธอกำลังจะทำอะไรน่ะ!? โอ๊ะแต่ตอนนี้ได้เวลาโฆษณาอีเว้นท์ของน้าติงฮาร์คอร์ก่อนนะครับ หลานๆดูภาพแล้วจินตนาการเองไปพลางๆก่อน บลาๆๆๆก๊าบๆๆๆ"

ชีริวทำหน้าที่ได้ห่วยแตกมาก คนแต่งเลยตัดกล้องไปให้ดูสดๆในสนามแทน

"กระเด็นไปซาอุซะมิ้ว =w=" ซือจังเอาหม้อน้ำแกงทุ่มใส่หมูบิน

"มิมีทางค่ะ หนูบินได้" ฟ้าวววหมูบินบินหลบหม้อใส่น้ำแกงได้อย่างง่ายดาย

"อุตส่าห์ปราณีแล้วนะแง้ว แบบนี้ต้องเล่นของมีคม" ซึคาสะชักดาบดาวมังกรออกมา "เละเป็นกุนเชียงซะหล่อน"

"อู๊ด ^^" หมูบินเหาะเข้าไปหลบในกระทู้วาดรูป

"...." ซึคาสะหยุดมือดังเอี๊ยยด...จะฆ่ากันในห้องนี้คงไม่เป็นการดี เดี๋ยวกะทู้Falena Parodyที่ดองเอาไว้แปดเปื้อนหมด

"ฟิ้วๆๆ เอารูปไปกินซะอู๊ดดด" หมูบินเอาภาพสุดเผาประจานตนมาโปรยใส่หัวซึคาสะเป็นการยั่วโมโห

"วาดภาษาอะไรกันย๊าาา แสกนมาสุดชุ่ยขนาดแสงยังไม่ได้ปรับเลยซักนิด!"

"แหมก็หนูไม่มีโฟโต้ชอปนี่ค๊า อู๊ดๆ^^" <<แล้วไอ้ที่แสกนมาลงบอร์ดได้เนี่ยใช้โทรจิตของเจ้าวอรุมันหรือไง?

ผึง! << เสียงเกจลิมิตของซึคาสะทะลุจุดเดือด

"หล่อนว๊อนท์เมเทโอใช่ไม๊ย๊าาาา" ซึคาสะเข้าสู่โหมดinsane

ซือจังวิ่งเข้าไปในรถจุดกูลิโกะป๊อกกี้สองแท่งบูชามหาเมพเซฟิรอธกับบร๊ะสหายคลาว สไตร์ฟบนบานให้เมเทโอโหม่งหัวหมูบิน

รูปบูชามหาเมพกับบร๊ะสหายบนรถเหนือกองการ์ตูนวาย

มิ้ว.. มี๊ๆๆๆ >w<
มี๊ มิ้ววว มี๊ๆๆๆ มิ มิ้วววว ="=
มิ... มุๆๆ มิ้ว มิ้ง มี๊ มิ มุ แง้ว ><~~~
มี๊ๆๆ มิ้ว... มิ้วๆๆ มี๊ >w<//
มิ้ว.. มิ... มิ้วววววว มี๊ มิๆๆๆๆ
มิ้ว ^w^//
(บทสวดบูชาบร๊ะแม่เจโนวาเป็นภาษามิ้วๆ)

ซือจังสวดมนต์เสร็จเสียงจากระบบก็ดังขึ้นมา

• การเรียกเมเทโอล้มเหลวเนื่องจากขาดแบล็คมาเทเรีย (โปรดไปเอาที่บร๊ะบุตรคาด๊าจ)

1๑๒๓๔ู~!@#$ (เสียงสครีม) จากนั้นซือจังก็ฉีกรูปบูชาขาดแคว่ก....

"บูชามิโดรินแทนก็ด่ะ มุๆๆ \\^w^//"

"มิ้ว มิโดรินน่าร๊ากที่ซู้ด มี๊ๆๆ >w<//"

"อะไรคือมิโดรินวะ!?" <<อันนี้เสียงชีริวพากย์เข้าแทรกมา

^
^
^
^
^

="=\\
หมูบินยืนมองเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นด้านบนทั้งหมดแล้วสรุปออกมาเป็นคำๆเดียว....

• ตลก?

โครม เสียงสภาพจิตใจของซือจังหลังได้ฟังคำๆนี้ เหมือนมีรถเบนซ์(ขับbyหมูหงิกญาติๆกัน)ชนกระเด็นลอยหายไปพันลี้(ไปลงจอดที่ซาอุ)

"อ้าวลอยมาแถวนี้เหมือนกันเหรอครับ ^^(อีโมหัวหอมยิ้ม)" <<< คำทักทายจากผู้ชายหมูถุยที่มาทำใจอยู่ซาอุ

"อ๊ะซือจังนี่นา เอาหมูกี่กิโลดีมูนนนน" <<< อันนี้เป็นสการ์เล็ทมูนที่มาขายหมูอยู่แถวนี้

"ซือจังT-T" <<< โดเรียที่ลอยมาซาอุคนแรก....

---

--FLOW 04:07, 10 มีนาคม 2008 (ICT)

ซึคาสะอยู่ในสภาพวิญญาณออกจากร่างไปท่องซาอุ ทุกคนเห็นดังนั้นจึงต้องรีบหาทางช่วย

"กลับมาซะน้องรัก" คริสปรุงอาหารแห่งรักเพื่อดึงสติน้องสาวตนเองกลับมา...

....

....

....

....

โปรดใช้วิจารณญาณในการับชิม

....

....

....

เราเตือนคุณแล้วน๊าาา

....

....

....

....

....

หิวขนาดนั้นเชียว!?

....

....

....

แน่ใจแล้วนะ?

....

...

.....

...

....

...

กินซะซือจัง!!
คริสจับหล่อนอ้าปากแล้วกรอกสิ่งนี้เข้าไป!

"ซุปค้างคาวผีทารินทูซ"

พรววววววด ปู๊ดด ถุยส์(ขออนุญาตนะคะ) ซึคาสะเกิดรีแอคชั่นยิงไฟร์บอลตอบโต้กลับอัตโนมัติ

"ไม่กิน แง้ววววว!! >w<" แล้วก็ล้มลงชักกะตุกต่อไป

"อ้าวเห็นชอบไปนั่งแชตอยู่แถวนั้นไอ้เราก็นึกว่าชอบ...เลยอุตส่าห์บินไปดวงจันทร์(ลูน่า)จับมาทำให้กิน!!"

"มุๆๆ อยากกินช็อคโกแลตค่าาา มิ้วววว =w=" ซือจังนอนอ้าปากแจ้บๆ เผื่อมีคนเอาช็อคโกแลตไฮโซอย่างGodivaยัดใส่ปาก...

"เอารองเท้าแตะตูไปกินแทนก่อนดีไหม - -"

ซาซาไรเห็นคริสทำไม่สำเร็จจึงยื่นมือเข้าช่วยเหลือ

"ดูท่าคงต้องใช้ดนตรีเป็นสื่อทางใจในการเยียวยารักษา"

ซาซาไรจับกีต้าร์ขึ้นมาร้องเพลงคาราบาวอัลบั้ม....ซับน้ำตาซือจังอันดามัน

"มี๊~~~~~~มีตยังไม่ล่มค่าาา!!!!"

ซือจังลุกขึ้นมาจับซาซาไรปาออกนอกกรุงเทพไปร้อยยี่สิบกิโล หัวของซาซาไรลอยไปกระแทกหินแถวนั้นจนน้ำทะเลจางหายไปเกิดเป็นชายหาด "หัวหิน" ทำให้ทุกคนมีที่ไปมีตติ้งกัน เย้!

"ตำนานบัดซบนี่มันอะไรกันครับ T-T" ซาซาไรนอนตายอย่างจืดจาง...

"ถ้าติดสถานะ"ไอดอล"แล้วล่ะก็ไม่มีทางฟื้นหรอก อู๊ดด^^" หมูบินเต้นระบำอย่างเริงร่า

"ทำให้แม่นางซึคาสะกลับมาเป็นแบบเดิมเดี๋ยวนี้นะ!"

"ใช่ๆ! ไม่ยอมฟื้นไปเก็บเลเวลในลูน่าซักที ค้างเติ่งอยู่ที่20มาศตวรรษนึงแล้ว"

"ก็เค้าไม่ว่างนี่มี๊ ~w~ "(ซือจังโทรจิตมา)

"จะทำให้ฟื้นต้องแบนกำจัดเราให้ได้เท่านั้น อู๊ดๆ"

"โซลเยอร์ช่างร้ายกาจนัก! สหายคริสผนึกกำลังกันเถอะอย่าสู้คนเดียวอีกเลย"

"ใช่แล้วเพื่อล้างแค้นให้ซือจังพวกเราต้องสามัคคีกัน"

(เรายังไม่ตายนะมุมุมุ ="= ~ ซือจังโวยผ่านหน้าจอตอนอ่านฟิค)

---

--FLOW 06:53, 10 มีนาคม 2008 (ICT)

"บีสต์รูนออกมา เขมือบไอ้พวกป่วนบอร์ดทิ้งให้หมด!" คริสเรียกหมาป่าทองคำออกมาสามตัว

"ข้าจะเพิ่มพลังให้หมาป่าของท่านด้วยเพลงของข้าเอง" ซาซาไรดีดกีต้าร์เพลงหมาเศร้าของแก้วลายทอง แต่ว แตว แต๊ว...แล้วก็โดนหมาป่างับหัว

"ก๊าบบบ พวกมันพับสนามบุกแล้ว" (พอพูดจาภาษาฟุตบอลแล้วยาโนทัยจะพากย์ออกมาได้ชัดเจน)

"อย่ามัวแต่เสียเวลากับพวกมันสามตัว ก่อนที่สามคนนั้นจะลงมาพวกเราต้องกวาดมันให้เหี้ยนก่อน"

บารันนำทีมเข้าจู่โจมระเบิดคลื่นเสียงหกพันเดซิเบลเป็นการเปิดฉากโจมตี ลูกทีมทั้งสองพุ่งเข้าไปหาทั้งคู่ไม่เปิดโอกาสให้ทันตั้งตัว

"อู๊ดๆๆ ถุยๆๆๆ" เจ้านี้ก็ใช้ไม้ตายเดิมต่อไป

"ขอดุ เอ้ย ขอดูสักครู่" << ส่วนไอ้นี่ปล่อยมันไปเหอะ

Give Up My Wealth ซาซาไรลบการถุยสุดเกร่อของหมูบินทิ้งไป แลกกับเงินเดือนของตัวเองสองงวด

"แล้วผมจะเอาเงินที่ไหนกลับบ้านล่ะครับ T-T" ซาซาไรจึงต้องอยู่กรุงเทพต่อไป...

"เจ้าหมาขย้ำวอรุโซซะ" คริสชี้ไปที่วอรุ หมาทั้งหลายก็กระโจนใส่ทันที

เห็นมังกรที่ผมจัดการไปเมื่อสามตอนที่แล้วยังไม่จำอีกเหรอครับ ยังมีหน้าส่งสัตว์เลี้ยงเข้ามาโจมตีอีก << ตัวเอียง=การตีคำพูดโทรจิตเป็นประโยคภาษาไทย

วอรุโซใช้พลังจิตจัดการแทรกแทรงการบังคับบีสต์รูนของคริสแล้วจับหมาป่าไว้ในการควบคุมของตนเอง

"ป๋มจะใช้มันงับพวกพี่ๆ บังอาจมาล้อผมนัก" วอรุโซหัวเราะเอิ้กๆ มีหมาป่าสามตัวฟรีๆได้มาอยู่ข้างกาย

"มันติดกับแล้วซาซ่า" คริสส่งสัญญาณให้ซาซาไร

"รูนแห่งการดับสูญหยุดการใช้สกิลทุกชนิด"

ตราในมือซาซาไรเปล่งแสงสีขาวครอบคลุมอาณาบริเวณการต่อสู้ สกิลทั้งหมดถูกยกเลิก!

หมาป่าทั้งสามเมื่อสูญเสียการควบคุมโดยสิ้นเชิงก็เริ่มอาละวาด แน่นอนวอรุกับหมูบินที่อยู่ประชิดย่อมตกเป็นเป้าหมาย

"เฮ้ย!"

"อู๊ด!"

.... ทั้งคู่โดนหมาตะปปจนหงิกหายสาปสูญไปจากบอร์ดอีกสามวัน (แล้วก็กลับเข้ามาใหม่)

"พวกเราด้านถึกคับป๋ม/ค่ะ" ทั้งคู่ลุกขึ้นมาแล้วก็อัดบีสต์รูนตายหมด

"อย่างงี้ต้องตามซ้ำ!" คริสใช้โอกาสที่ทั้งคู่กำลังอัดหมาของตนเองวิ่งจู๊ดเข้าไปที่หลังหมูบิน

ท่าไม้ตายสำนักข่าวไร้จรรยาบรรณ =จุดไฟกระทู้!=

คริสใช้กระทู้เป็นเชื้อเพลิงจุดไฟใส่หมูบินจนกลายเป็นหมูย่าง

"อู๊ดด เดี๋ยวจะไปสมัครชื่อใหม่มาเป็นหมูบินนัส" จากนั้นน้องหมูก็ถูกส่งไปอยู่ที่ซาอุ

"เสร็จไปหนึ่งล่ะ!" คริสวิ่งต่อคอมโบ้ไปที่วอรุโซเพื่อจู่โจมด้วยไม้ตายต่อเนื่อง....

ท่าไม้ตายสำนักข่าวไร้จรรยาบรรณ =ตัดต่อ*gifระดับเทพ!=

วอรุโซโดนจับส่งเข้าไปในโลกแห่งอิมเมจเรดี้แล้วโดนยำเละด้วยToolโฟโต้ชอบกว่า300รายการ

...ออกมาดังภาพที่เห็น

....

"แงๆๆ" วอรุปล่อยพลังจิตครั้งสุดท้ายก่อนที่จะแหลกสลายไปทั้งร่างกายและจิตใจ...

พริบตาเดียวลูกน้องของบารันเสร็จไปสอง ทำให้บารันถึงกับหลั่งน้ำตาแต่ไม่ใช่เพราะเศร้า.....แต่ด้วยความปิติยินดี T_T

"ถึงจะเหลือข้าคนเดียวก็อย่าหวังเลยว่าพวกแกจะชนะ! คนที่ไปปรากฎตัวให้คนแต่งเห็นไม่แพ้ง่ายๆแม้แต่คนเดียว" <<<จริงๆนะเออ = =b

"ฮึ่ม" ทั้งคู่มีสีหน้าหนักใจ...

"อีหรอบนี้ท่าจะเล่นด้วยยาก แถมหมอนี่ยังไม่มีจุดอ่อนให้ใช้เพลงหรือวิชาทำข่าวจู่โจมได้ด้วย" คริสกัดฟัน...จุดอ่อนของร่างนักข่าวช่างใหญ่หลวงนัก

"แบบนี้เห็นทีคงจะเลี่ยงไม่ได้แล้ว" ซาซาไรวาดมือใช้รูนNothingnessอีกครั้ง

ท่าสุดยอดแห่งการดับสูญ Give Up My Existance ลบสิ่งที่มูลค่ามากกว่าชีวิตของผู้ใช้รูนได้

"อ้ายเลวเล่นของแบบนี้...." บารันกำลังจะไปตั้งกระทู้แรกในชีวิตของเขาแต่ก็สายไปเสียแล้ว พลังสุดยอดของรูนลบเขาหายไป

• เสียงจากระบบดังขึ้น ทีมซาซาไร เป็นฝ่ายชนะ ผู้เล่น ซาซาไร ได้รับค่าประสบการ์ณจากการต่อสู้ ระดับเพิ่มขึ้นอีก2เลเวลเป็น 72

• ผู้เล่นคริสได้รับอาชีพพิเศษ "นักข่าว" และได้รับค่าประสบการ์ณจากการต่อสู้ ระดับเพิ่มขึ้นอีก3เลเวล

• ยาโนทัยเดอวีว่า โดนลบหายไปจากเกมเป็นค่าแลกเปลี่ยนในการลบโซลเยอร์บารันออกจากการต่อสู้

"เฮ้ย!!! เป็ดกรรรรรู๊" ซาซาไรร้องจ๊าก สิ่งสำคัญยิ่งกว่าชีวิตของตนเองโดนลบหายไปแบบไม่รู้เรื่อง!

"อย่าเศร้าไปเลยน่าซาซ่า หายไปแล้วเดี๋ยวมันก็กลับมาเกิดใหม่อีกแหละจะได้ครบห้าร่างซักที" คริสเข้าไปปลอปใจ

"อานั่นสินะบ้านมันไม่มีUBC เดี๋ยวแมนยูเตะก็โผล่มาบ้านตูเองแหละ...ว่าแต่สามคนนั้นที่พวกมันพูดถึงคือใครกันนะ"

...ศึกฝั่งซาซาไรจบลงแต่เพียงเท่านี้ กลับไปลุ้นศึกฝั่งอื่นกันต่อได้

---

แล้วหนูล่ะมี๊ๆๆๆ~~>w<//

"........."

"...แง้วว...."

"..T-Tซือจัง.."

ซือจังโวยวายอยู่แถวซาอุ คนแต่งเลยไม่ได้ยิน (เห็นป่ะ ขีดเส้นจบไปแล้ว :p)