À¸—ีมซาซาไร vs ทีมบารัน
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
Revision as of 10:18, 6 มีนาคม 2008
--FLOW 14:57, 4 มีนาคม 2008 (ICT)
"ขออนุญาตถุยก่อนเลยนะค้า" เริ่มมาฝั่งตัวร้ายก็เล่นสกปรกแล้ว(โสโครกด้วย)
"ระวังตัวนะทุกคนเราไปดักอ่านโปรไฟล์มาแล้ว ใครโดนหมูบินถุยใส่จะเกิดอาการจิตตกขั้นรุนแรง" คริสยืนกอดอกพูดอย่างภาคภูมิใจ(ที่ตัวเองชีตติ้งไปอ่านข้อมูลที่เขาเขียนไว้ใช้แต่งเรื่อง)
"ท่านพี่นั่นล่ะหลบ! มันเล็งท่านพี่น่ะแหละไม่ได้ดูตาม้าตาเรือเล้ย =A=" ซือจังเตือน แต่ช้าไปนิดคริสโดนเข้าไปแล้ว...ถุยส์
"อึก!"
พอโดนเข้าไปคริสก็วิ่งไปนั่งกอดเข่าหลบอยู่หลังเสา แล้วก็เริ่มพูดกับตัวเองคนเดียวด้วยความมืดมน
....
"ฮือๆ..ผมแค่ดักเพื่อสร้างสีสันในบอร์ดเท่านั้นเองนะครับ...ไม่ได้จะเรียกเมเทโอสักหน่อย"
....
"ผมเป็นโรคกลัวกล้องนะครับทำไมต้องมาจับผมถ่ายรูปด้วย"
....
"ทำไมต้องมาว่าผมเป็นโลลิค่อนด้วย T-T ผมเป็นโชตะค่อนนะ"
คริสเริ่มบ่นพึมพำด้วยความเนกาตีฟสุดๆ เส้นผมที่เพิ่งรักษามาเริ่มร่วงเอาๆอีกแล้วท่าจะเครียดเอามาก...
"มิ้ว~ท่านพี่รอแป๊ปนะ =w=" ซึคาสะจังเห็นดังนั้นจึงต้องใช้อาหารรักษา เจ้าแม่ขนมหวานจึงวิ่งลงไปที่ครัวสามนาทีแล้ววิ่งกลับขึ้นมา แต๊น...มาแล้วมุมุ~แช่เย็นเก็บไว้เป็นอีเวนต์ลับnanamichoc(ชอคโกแลตกินแล้วช่วยลดความเครียดจริงๆนะจ๊ะ) "กินเข้าไปซะแล้วกลับไปสู้ต่อ" ซึคาสะจับชอคทำมือจากนางฟ้าบนสวงสวรรค์ยัดเข้าปากคริส
คริสพอได้กินเข้าไปแล้วก็จากไปอย่างสงบ... เฮ้ย ไม่ใช่!
"ย๊ากกก ฟื้นแล้ว!เกิดใหม่ขึ้นมาเป็นนักข่าวคริส" คริสคืนชีพลุกขึ้นมาเนื่องจากอายที่จะไปบอกยมบาลว่าแดกช็อคโกแลตแล้วเสียชีวิต
"เย้ ท่านพี่ฟื้นแล้ว ฟื้นแล้วไวท์เดย์อย่าลืมซื้อกิฟท์ให้นะแง้ววว ^w^"
"มาสลับตัวสู้กันเถอะ ข้ากลับไปจัดการวอรุโซตามเดิมดีกว่า"
"แต่แรกมันก็เป็นของทั่นพี่อยู่แล้วไม่ใช่เรอะ -v-"
"เออจริงด้วยแฮะ - -'" แล้วคริสก็หันกลับไปสู้กับวอรุต่อ ปล่อยให้เหตุการ์ณข้างบนถูกลืมเลือนไป
ตัดมาทางวอรุโซเมื่อเห็นคริสพุ่งมาทางนี้ก็ใช้พลังโทรเลข เอ๊ย โทรจิตเข้าสู้ เกิดเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดมากไม่เชื่อโปรดติดตาม
"พลังจิตคับ"
"เอ๋ง"
"โจมตี"
"แอ๊ฟ"
"ยิง"
"โอ๊ย"
^
^
^
วอรุฝากบอกว่าโปรดใช้พลังจิตในการรับชม = =b
ซึ่งเหตุการ์ณทั้งหมดข้างบนนี้ ซาซาไรกับบารันยืนรับชมอยู่อย่างจืดจางที่ขอบสนาม
"ดูเหมือนพวกเราจะไม่มีใครใส่ใจอีกแล้วสินะครับ" ซาซ่ายืนหลั่งน้ำตาให้ตัวเอง
"ข้าเองสงสัยจะติดเชื้อเจ้ามาจากTGSแหงๆ" บารันยืนกอดอกอย่างห่อเหี่ยว...ไม่น่าไปมีตด้วยเลย T_T
"งั้นเรามาเริ่มการต่อสู้กันอย่างจืดจางเถอะ" ซาซาไรขี่ยาโนทัย(เข้าสู่โหมดเป็นพาหนะไปแล้ว)พร้อมต่อสู้
"นั่นสินะT_T" แล้วหัวหน้าทีมทั้งสองก็เริ่มตีกันแบบจืดชืดจืดจางจืดสนิท
--FLOW 04:10, 6 มีนาคม 2008 (ICT)
เริ่มเปิดฉากการต่อสู้ของคู่สุดจืดจางแต่ดุเดือดที่สุดบารันอ้าปากยิงคลื่นเสียงแปดหลอดใส่ซาซาไร
โซนีดของบารันอานุภาพร้ายแรงมาก พลิกกระทู้ในบอร์ดสองหน้าสุดท้ายกลับขึ้นมาเป็นสีส้มหมดในทีเดียว (มดมาเจอวันถัดไปแทบเป็นลม)
"เจ้าเป็ดรีบวิ่งหลบเร็วเข้า" ซาซาไรเอาเท้าเตะตูดยาโนทัย จงรีบเผ่นโดยไว
"ป๋มบ่ช่ายเป็ดวันพีซที่ควบร้อยเมตรได้นะก๊าบบบ ป๋มเป็นเป็ดดิสนี่พันธุ์พันโดนันดั๊กนะปัดเด้" ยาโนทัยพยายามพูดเปลี่ยนสัญชาติตัวเอง จากเป็ดดอนเมืองแขวนอยู่ในตู้รอมาโปะบนข้าว เป็นเป็ดมะกันมูลค่าพันล้านเหรียญสหรัฐ
"ไอ้ตัวไร้ประโยชน์เอ๊ย! ทำได้แค่ขี่มอเตอไซมาเตะวินนิ่งบ้านกุ"
...เมื่อหนีไม่พ้นซาซาไรจึงหันมาจับกีต้าร์ดีดเพลง "อุ้ยคำคนแก่"
เมื่อได้ฟัง...บารันก็ซึ้งในรสมิวสิคพื้นบ้านที่เคยฟังสมัยเด็ก พลังโจมตีก็เลยหายไป
"บัดซบ!เดี๋ยวนี้มันต้องเฮฟวี่เมทัล!!" บารันร้องทำนองเพลงดูไม่ดู๊~ดูไม่เสียตัง(มันเฮฟวี่ตรงไหน?)
พลังเสียงมีอานุภาพขุดกระทู้ดักสมัยโบราณกลับขึ้นมาส้มเต็มหน้าแรก ทำให้พื้นดินบริเวณโดยรอบพลิกขึ้นมากระแทกใส่ซาซาไร
ซาซาไรตอบโต้ด้วยการเล่นเพลง"รู้ไหมว่ามดคราายหย่าย"
ดนตรีกึกก้องเกิดปรากฎการ์ณชั้นดินเคลื่อนตัวไหลย้อนกลับ หักล้างพลังโจมตีของบารันลงได้อีกครั้งแต่ก็ยังไม่วายได้รับบาดเจ็บ..
"การโจมตีระยะไกลด้วยเสียงของหมอนี่น่ากลัวมาก เราจะรอตั้งรับแล้วใช้จังหวะสวนกลับเห็นจะไม่ได้เสียแล้ว"
"แว้วอาวไงดีก๊าาาบเพ่เดวีว่า? เปลี่ยนเป็น2-5-3แบบแมนยูไม๊เพ่" เจ้าเป็ดเสนอ
"ในเมื่อใช้สูตรชาร์เคาท์เตอร์แอทแทคไม่ได้ก็ต้องใช้สูตร....แชร์บุกตะลุย!" ซาซาไรควบเป็ดใส่เสื้อผีแดง(แรงสามเท่า)วิ่งเข้าไปสู้กับบารันตรงๆ
ส่วนด้านบารันก็ตอบรับซาซาไรด้วยการ... รีบวิ่งหนี แป่ว'
"เฮ้ย ข้าสู้ประชิดตัวไม่ได้โว้ยอย่าโกงสิฟะ!" บารันวิ่งไปด่าไป......แล้วก็ขุดกระทู้ไป = =a
หันไปดูด้านคนอื่นสู้บ้าง การต่อสู้ด้วยพลังจิตของคริสกับวอรุโซยังคงดำเนินอยู่อย่างดุเดือด
"ย๊าาาก! นั่งเทียนเขียนข่าวพายุดีเปรสชั่นวอรุโซบุกอ่าวหัวหอมทิงนองนอย"
คริสส่งพลังจิตเข้าไปทำร้ายจิตของวอรุโซโดยตรง (พลังใจของโวรุโซลดไป500จุด)
"ขอดูหน่อยนะขอรับกระผม (เป็นไงยาวไหม)" วอรุโซส่งเทเลคิเนซิสที่คิดว่ายาวที่สุดในขีวิตตอบโต้กลับใส่คริส
"อ๊าาาากทำไมหน้าด้านแบบนี้วะ" พลังใจของคริสลดลง 900จุด
"เอาวิกิไปดูซะ หน่วยวัดความแป๊กวอรุโซ ยี่สิบวอรุโซ!!!" คริสพยายามบั่นทอนพลังใจของวอรุต่อไป แม้จะต้องไปยืมของคนอื่นมาใช้ก็ตาม
"โอเคคับ ตกลงวอรุโซเป็นหน่วยวัดความแป๊กนะคับ เฮดีใจจังผมได้ทำตัวเป็นประโยชน์ให้บอร์ดแล้ว ^ ^"
".........ง่ะ" (เสียงฟ้าผ่าประกอบฉาก) "มันยิ้มรับได้หน้าตาเฉยเลยเร๊อะ!!!"
"แบบนี้ต้องใช้พลังจิตเอียงสุดขั้วโจมตี ว่ายน้ำไปสวัสดีหัวหิน!"
ปิ้วๆๆ~การโจมตีครั้งใหม่ที่คริสทุ่มใช้โฟโต้ชอบนั่งทำครึ่งวันจนตูดเป็นสิว...
ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก พลังเอียงสุดขั้วของคริสทำร้ายวอรุโซจนกลิ้งหายไปสามวัน(แล้วก็กลับมาใหม่)
"ของแค่นี้ยังทำร้าย(จิตใจ)ผมไม่ได้หรอกคร้าาาบ" วอรุโซเอามือเซ็ดแผลตามตัว <<นี่เป็นข้อความทางโทรจิตเลยยาว
"ยังไม่ยอมแพ้อีกเรอะ! ข้าชักหมดมุขแล้วนะเฟ้ย" คริสพูดอย่างเหนื่อยหอบจนไม่ทันระวังการโจมตีกลับของวอรุโซ
"ดีครับป๋ม" วอรุใช้โทรเลขส่งมาทางลายเซนต์โจมตีคริส! (ใครก็ได้พาความศิวิไลซ์เข้าสู่บ้านมันที๊!!!)
เจอดอกนี้เข้าไปทำเอาคริสปวดหัวตื้บๆต้องกินพาราหมดกล่องจนผมร่วงไปอีกสามสิบกระจุก
"เอียยยยย!~!@#$%^ เคียยยยยยย!!๑๒๓๔ู฿๕ช" คริสกรีดร้องเหมือนอีวา01 ก่อนใช้ไม้ตายสุดยอดของร่างนักข่าวนอกระบบ
"พลังเอียงกระเท่เร่Mสุดชีวิต! เปิดตัวพรีเซนเตอร์นาฬิกาโลว์เหล็กคนใหม่!!"
คริสเผาผลาญพลังชีวิตทั้งหมดใส่จิตวิญญาณลงในโฟโต้ช็อป สร้างอาวุธโจมตีทางจิตใจขั้นสูงสุดออกมาแลกกับการนั่งทำทั้งวันจนตูดเป็นริดสีดวงทวาร...
ฉึก ฉึก จึ๊ก จึ๊ก บึก บึก <<เสียงจิตใจโดนทำร้าย
เพล้ง เพล้ง เพล้ง แพล้ง <<เสียงจิตใจเด็กอายุ<15แตกเป็นเสี่ยงๆ
"............"
"ขอโทดรับที่โพสสั้น วันหลังผมจะปรับตัวครับ ขอโทษจริงๆ ผมไม่ได้ตั้งใจครับ....ถึงขั้นตอเเหลเลยหรอครับ ผมไม่ได้จะปั้มจริงๆนิครับ"
วอรุโซเจอเมเทโอคอมมิคที่คริสภูมิใจเสนอของคริสเข้าไปก็เกิดอาการหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน
"เย้ชนะแล้วโว้ยยย ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี่แหละพลังของสื่อไร้จรรยาบรรณ" คริสหัวเราะฮ่าๆ "เฮ้ยซือจังสู้เสร็จยัง? มาต้มใบบัวบกรักษาอาการร้อนในในรูก้นให้กินหน่อยซิ!?"
"ยังคับป๋ม ผมเป็นโซลเยอร์นะจะตายง่ายๆได้ไงงับ" วอรุโซยังกระเด้งขึ้นมาได้อีก! แต่คำพูดยาวขึ้นแล้ว (ท่าทางน้ำไฟจะเข้าถึงหมู่บ้านแล้ว \\^_^//)
"จิ๊ พลังฟื้นตัว(ทางใจ)ของมันแข็งแกร่งไม่แพ้เจ้าหลอดเลยวุ้ย ปกติโดนยำเข้าไปขนาดนี้มันต้องไปร้องไห้ในส้วมสามวันสามคืนแท้ๆ!"
คริสปาดเหงื่อ...ดูท่าศึกนี้จะยังคงต้องดำเนินต่อไป
