หน้าหลัก

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

(Difference between revisions)
Jump to: navigation, search
Revision as of 02:59, 5 กันยายน 2007
Shiryu (พูดคุย | contribs)
(บทความทียังไม่เสร็จสมบูรณ์และยังต้องการการตรวจสอบแก้ไข)
← Previous diff
Current revision
Tuta (พูดคุย | contribs)

Line 1: Line 1:
-'''SuikoFriend Wiki''' +[[ภาพ:OnionSuikoAsLife.JPG|left|Onion King : SuikoAsLife]]
-ภายในนี้จะเปิดให้สมาชิกทุกคนในบอร์ด [[SuikoFriend]] เข้ามาเขียนและแก้ไขข้อความได้อย่างอิสระ ไม่ว่าจะเป็น+กษัตริย์หัวหอมนาม SuikoAsLife นี้เป็นผู้สืบทอดตราสัญลักษณ์ที่แท้จริง [[Onion Rune (洋葱の紋章)|Onion Rune]] โดยเป็น 1 ในหลายๆตราสัญลักษณ์ที่แท้จริงซึ่งมีอยู่กี่ชิ้นก็มิอาจทราบได้ ตราสัญลักษณ์ที่แท้จริงจะปรากฏออกมาก็ต่อเมื่อเวลาและบุคคลที่เหมาสมถูกชักนำมาให้พบกันด้วยโชคชะตา '''ผู้ที่ได้ถือครองจะได้รับชีวิตอันเป็นนิรันดร์แลกกับคำสาปที่มีผลแตกต่างกันไปในแต่ละอัน''' ว่ากันว่าที่มาของ [[Onion Rune (洋葱の紋章)|Onion Rune]] นั้นมาจากกองหัวหอมในโรงเก็บพืชผลของบ้าน SuikoAsLife เอง ครั้นเมื่อยังเป็นเด็กเล่นซนอยู่โดนกองหัวหอมที่ว่าหล่นทับใส่ เด็กน้อยตกใจร้องไห้ดังลั่นขณะที่กองหัวหอมสูงเท่าภูเขาค่อยๆท่วมสูงขึ้นเรื่อยๆ ทันใดนั้นก็มีแสงสว่างเจิดจ้าขึ้นในกองหัวหอมนั้นแสงนั้นพุ่งตรงเข้ามาที่หน้าผากของเด็กน้อยแสงเปล่งประกายสว่างขึ้นกว่าเดิม กองหัวหอมที่กำลังท่วมมิดหัวนั้นค่อยๆลดลงและย้อนกลับไปสู่ที่เก็บตามเดิมเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เด็กน้อยยังคงร้องไห้ต่อไปโดยไม่ได้รับรู้ถึงสิ่งที่เปลี่ยนแปลงในตัวเองรวมไปถึงชะตาชีวิตที่ถูกขีดขึ้นใหม่ แม่ของเด็กน้อยวิ่งเข้ามาดูก็ต้องชะงักงันงงกับภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของตน ลูกชายสุดที่รักที่ยืนหันหลังให้โดยมีแสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างหันกลับมามอง '''ใบหน้าลูกชายของตนที่เคยรู้จักกลับเปลี่ยนไปละม้ายคล้ายกับสิ่งที่ตนรู้จักอย่างดีนั่นก็คือ……หัวหอม''' เด็กน้อยหมดสติซบบนบ่าของแม่เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่น
-#ข้อมูลต่างๆ เช่น ข้อมูลเกมส์ซุยโคเด็น ข้อมูลตัวละคร ข้อมูลทรูรูน ฯลฯ+
-#บทสรุป-ทางผ่าน+
-#เทคนิคการเล่นเกมส์+
-#บทความแปลจากในเกมส์ นิยาย ฯ+
-#อื่นๆ+
-ทั้งนี้ทั้งนั้น บทความทั้งหลายจะใช้สำนวนการเขียนอย่างไรก็ได้ ไม่จำเป็นต้องให้เหมือนกับสารานุกรมของวิกิทางต้นสังกัด '''และสำหรับคนที่ต้องการแก้ไขหรือเพิ่มเติมหัวข้ออะไร ให้สมัครสมาชิกและล็อกอินก่อนนะครับ และชื่อที่ใช้ในการสมัครก็ขอให้เป็นชื่อเดียวกับที่สมัครในบอร์ดด้วยนะครับ''' 
 +[[ภาพ:OnionGhost.JPG|right|Onion Rune Embed]]
 +หลังจากนั้นเด็กน้อยนอนหลับไป 3 วัน 3 คืนยังไม่ตื่น แม่ของเด็กน้อยกระวนกระวายใจคิดไม่ตกว่าทำไมใบหน้าลูกถึงเปลี่ยนไปเป็นหัวหอมและหมดสติไปนานถึงเพียงนี้ เธอได้พยายามตามหาหมอที่เก่งที่สุดมารักษาก็ยังไม่สามารถให้การรักษาได้ แต่ว่ามีอยู่สิ่งหนึ่งที่หมอหลายคนพูดตรงกันคือรอยปานดำที่หน้าผากซึ่งไม่เคยปรากฏที่ใบหน้าลูกชายของเธอมาก่อนเป็นรูปที่ไม่สามารถบรรยายได้ชัดเจนแต่แล้วดูลวดลายช่างน่าขนพองสยองเกล้า เหมือนหัวหอมกำลังลอยได้ ทุกคนต่างให้ความเห็นว่ามันควรที่น่าจะเป็นรูนมากกว่า ความรู้สึกรักลูกชายของตนนั้นแรงกล้าถึงแม้ว่าข้อสรุปที่มีอยู่นั้นจะเป็นเพียงข้อสงสัยเธอก็ไม่เลิกหวังถึงแม้ว่าจะเป็นความหวังอันริบหรี่ก็ตาม เธอจึงได้ตัดสินใจเดินทางไปขอความช่วยเหลือจากแม่มดผู้ทำนายที่อยู่บนภูเขาท้ายหมู่บ้าน ท่านผู้นั้นเป็นคนแปลกประหลาดโดยผู้ที่ไปขอความช่วยเหลือนั้นจะต้องแลกบางสิ่งบางอย่างกับสิ่งที่ต้องการ ความปรารถนาที่แท้จริงนั้นจะเป็นจริงได้เพียง 1 คำขอเท่านั้นและผู้ที่ไปพบท่านผู้นั้นไม่มีใครจำอะไรเกี่ยวกับที่นั่นได้เลย เบื้องหน้าของเธอนั้นเป็นประตูบานใหญ่ที่มีลวดลายเป็นอักษรโบราณซึ่งเธอเองนั้นก็อ่านไม่ออก เธอเอื้อมมือออกไปสัมผัสที่บานประตูนั้นแต่ยังไม่ทันถึง ประตูบานนั้นก็เปิดออกเองเธอรวบรวมความกล้าก้าวเดินผ่านธรณีประตูเข้าไป ให้หลังนั้นประตูปิดลงภายในมืดสลัวเห็นเพียงแสงของเปลวเทียนเธอก้าวเดินต่อไปจนหยุดลงที่หน้าบันไดที่ทอดยาวขึ้นไปสู่ความมืด ทันใดนั้นมีเสียงหญิงวัยกลางคนเอ่ยขึ้นฟังดูน่าครั่นคร้าม “'''''ท่านผู้มาเยือน ถ้าท่านก้าวขึ้นมาบนบันไดนี้แล้วจะถอยกลับไม่ได้ ความปรารถนาอันแรงกล้าของท่านจะต้องแลกกับสิ่งที่ข้าต้องการ จงตัดสินใจให้ดี'''''”
-สำหรับผู้ที่ยังไม่เข้าใจวิธีใช้วิกิหรือมีปัญหาเกี่ยวกับการใช้งานนั้น ขอให้อ่านที่ 
-*[http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%A2:%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD วิกิพีเดีย : ความช่วยเหลือ]+:สิ้นเสียงลงความเงียบก็กลับมาเยือนอีกครั้งในใจของแม่ที่รักลูกนั้นยอมสละได้แม้แต่ชีวิตตนเพียงเพื่อให้ลูกชายตนนั้นฟื้นขึ้นมาเธอตัดสินใจก้าวขึ้นไปบน
-*[http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%A2:%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%99 วิกิพีเดีย : เริ่มต้น]+บันได ทางเดินที่เดินผ่านมาด้านหลังของเธอนั้นได้หายไปทิ้งไว้แต่ความมืดมิดที่อยู่รอบข้าง ทางเดินนั้นดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดในใจเธอคิดว่า “''นี่เราเดินมาไกลเท่าไหร่กันแล้วนะ เราคงคิดผิดที่ดั้นด้นมาถึงที่นี่''” เสียงหญิงวัยกลางคนเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “''ข้ารับรู้ถึงสิ่งที่ท่านปรารถนา ท่านประสงค์ให้บุตรชายท่านฟื้นขึ้นมาจากนิทรานิรัดร์ใช่หรือไม่''” เธอได้เอ่ยตอบไป “''ใช่ ท่านเข้าใจถูกแล้ว''” ไม่ช้าความมืดมิดนั้นก็เริ่มสว่างขึ้นเธอมองเห็นหญิงตาบอดวัยกลางคนนั่งอยู่เบื้องหน้าด้านหน้าหญิงผู้นั้นมีลูกแก้วส่องแสงอยู่หญิงผู้นั้นเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “''ข้ามีชื่อว่าเล็คนาร์ท ผู้สังเกตการณ์ความเป็นไปของโลกใบนี้ ความปรารถนาของท่านนั้นข้าทำให้สมปรารถนาได้ เพียงแต่ข้าต้องการสิ่งหนึ่งนั่นคือความทรงจำที่ผูกพันของเจ้าและเด็กผู้ถูกเลือกคนนั้น''” แม่ของเด็กชายงงงันกับคำพูดนั้น “''ท่านเล็คนาร์ทหมายความว่าอย่างไรที่ว่าเป็นผู้ถูกเลือก?''” “'''''เด็กคนนั้นถูกเลือกโดยตราสัญลักษณ์ที่แท้จริงที่มีชื่อว่า [[Onion Rune (洋葱の紋章)|Onion Rune]] ตราสัญลักษณ์แห่งผู้นำที่โดดเดี่ยว การที่เด็กคนนั้นจะฟื้นขึ้นมาได้ต้องละทิ้งความทรงจำที่ผูกพันที่สำคัญและเข้าสู่เส้นทางที่ได้ลิขิตไว้เพื่อผู้ครองตราสัญลักษณ์นั้น'''''” เล็คนาร์ทตอบ “''แล้วทำไมต้องเป็นลูกชั้นด้วย ทำไม!?''” แม่เด็กชายเอ่ย “''เป็นการชักนำของดวงดาวข้าบอกได้เพียงเท่านั้น ชะตาของเด็กคนนี้จะยิ่งใหญ่ในอนาคตอันใกล้นี้ ท่านจงอย่าลืมว่าท่านตัดสินใจก้าวขึ้นมาแล้วไม่มีทางหันหลังกลับไป''” สิ้นสุดคำพูดของเล็คนาร์ท
-==บทความที่มีภายในSuikoFriend Wiki==+:แม่ของเด็กชายครุ่นคิดทั้งน้ำตาอาบใบหน้าแล้วถามขึ้นว่า “''ชั้นจำเป็นต้องลืมลูกชายตัวเองด้วยงั้นเหรอ!?''” “''ถูกต้องแล้ว สิ่งแลกเปลี่ยนนี้จะได้คืนเมื่อถึงเวลา''
-ตามที่บอกไว้ด้านบน ทุกๆคนสามารถเข้ามาเขียนบทความหรือแก้ไขตรงส่วนใดก็ได้ตามที่ต้องการถ้าเห็นว่ามีจุดผิดพลาด แม้แต่หน้านี้ก็สามารถแก้ไขได้ด้วยเช่นเดียวกัน<br>+''อันสมควรทั้งคู่''” เล็คนาร์ทตอบกลับ “''ลูกรักของแม่....แม่ขอโทษเจ้าที่ทุกอย่างต้องเป็นแบบนี้ ท่านเล็คนาร์ทชั้นพร้อมแล้ว''” “'''''ทุกอย่างที่ท่านรู้สึกรู้จักเกี่ยวกับเด็กคนนี้จะหายไปหมดสิ้น ท่านจะมองเด็กคนนี้เป็นเพียงเด็กกำพร้าในหมู่บ้านคนหนึ่งเท่านั้น เด็กผู้นั้นก็เช่นกัน'''''” แม่เด็กชายฝืนกลั้นน้ำตาเอาไว้คิดเพียงแต่ว่าเมื่อถึงเวลาอันสมควรจะได้ความทรงจำนั้นกลับคืนมาอีกครั้งแม้ว่าจะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม “'''''ประตูแห่งกาลเวลาจงเปิดออก จงรับความผูกพันความทรงจำของหญิงผู้นี้และเด็กผู้ถูกเลือกไป ไม่เหลือแม้ความอาดูร จงตอบรับคำขอของข้าตราสัญลักษณ์ที่แท้จริงแห่งประตูกาลเวลา'''''” แสงสีฟ้าสว่างวาบกระทบดวงตาของแม่เด็กชายความทรงจำต่างๆถูกฉายปรากฏออกมาเป็นภาพและกำลังถูกกลืนกินด้วยแสงสีฟ้านั่น จนกระทั่งภาพสุดท้ายที่ปรากฏออกมาคือภาพที่เธอได้อุ้มบุตรชายเพียงคนเดียวที่มีอยู่น้ำตาหยดสุดท้ายได้แห้งไปพร้อมกับภาพที่กำลังถูกกลืนกินไปด้วยแสง เวลาเหมือนกับหยุดเดินไปชั่วขณะแสงสงบลง “''คำขอของท่านเป็นจริงตามที่ต้องการแล้ว จงกลับไปที่ที่พำนักของท่านและใช้ชีวิตตามปกติ ส่วนเด็กคนนั้นเราจะรับไว้ดูแลเอง''” นี่เป็นสิ่งหนึ่งที่เล็คนาร์ทไม่ได้บอกไว้ตั้งแต่ต้น เมื่อสิ้นสุดคำพูดนางก็ร่ายคาถาเทเลพอร์ทส่งแม่เด็กชายกลับไปที่บ้านพร้อมกับนำตัวเด็กชายกลับมาดูแล
-นอกจากหัวข้อหลักที่ต้องการแล้ว สามารถเขียนหัวข้อใหม่ๆขึ้นมาได้อย่างอิสระ [[ภาพ:A44.gif]]test+
- +
-===บทความหลักที่ต้องการคนเขียน===+
-*[[SuikoFriend]]+
-*[[Genso Suikoden]]+
-*[[Genso Suikoden I]]+
-*[[Genso Suikoden II]]+
-*[[Genso Suikoden Card Stories]]+
-*[[Genso Suikoden III]]+
-*[[Genso Suikoden IV]]+
-*[[Rhapsodia]]+
-*[[Genso Suikoden V]]+
-*[[รูนแท้ทั้ง27]]+
-*[[ดวงดาวแห่งโชคชะตาทั้ง​108]]+
-*[[Timeline]]+
-*[[โลกของซุยโคเด็น]]+
-*[[ลำดับตระกูลหรือกลุ่มที่มีความสำคัญ]]+
-*[[sub-human]]+
-*[[Translation Blog]]+
- +
-===บทความทียังไม่เสร็จสมบูรณ์และยังต้องการการตรวจสอบแก้ไข===+
-*[[Genso Suikogaiden Vol. 1 - Swordsman of Harmonia]]+
-*[[Genso Suikogaiden Vol. 2 - Duel At Crystal Valley]]+
-*[[%E0%B8%9F%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88|ฟิคนรกภาคใหม่]]+
- +
-===บทความที่เสร็จสมบูรณ์เรียบร้อยแล้ว(แต่สามารถแก้ไขและเพิ่มเติมได้)===+

Current revision

Onion King : SuikoAsLife

กษัตริย์หัวหอมนาม SuikoAsLife นี้เป็นผู้สืบทอดตราสัญลักษณ์ที่แท้จริง Onion Rune โดยเป็น 1 ในหลายๆตราสัญลักษณ์ที่แท้จริงซึ่งมีอยู่กี่ชิ้นก็มิอาจทราบได้ ตราสัญลักษณ์ที่แท้จริงจะปรากฏออกมาก็ต่อเมื่อเวลาและบุคคลที่เหมาสมถูกชักนำมาให้พบกันด้วยโชคชะตา ผู้ที่ได้ถือครองจะได้รับชีวิตอันเป็นนิรันดร์แลกกับคำสาปที่มีผลแตกต่างกันไปในแต่ละอัน ว่ากันว่าที่มาของ Onion Rune นั้นมาจากกองหัวหอมในโรงเก็บพืชผลของบ้าน SuikoAsLife เอง ครั้นเมื่อยังเป็นเด็กเล่นซนอยู่โดนกองหัวหอมที่ว่าหล่นทับใส่ เด็กน้อยตกใจร้องไห้ดังลั่นขณะที่กองหัวหอมสูงเท่าภูเขาค่อยๆท่วมสูงขึ้นเรื่อยๆ ทันใดนั้นก็มีแสงสว่างเจิดจ้าขึ้นในกองหัวหอมนั้นแสงนั้นพุ่งตรงเข้ามาที่หน้าผากของเด็กน้อยแสงเปล่งประกายสว่างขึ้นกว่าเดิม กองหัวหอมที่กำลังท่วมมิดหัวนั้นค่อยๆลดลงและย้อนกลับไปสู่ที่เก็บตามเดิมเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เด็กน้อยยังคงร้องไห้ต่อไปโดยไม่ได้รับรู้ถึงสิ่งที่เปลี่ยนแปลงในตัวเองรวมไปถึงชะตาชีวิตที่ถูกขีดขึ้นใหม่ แม่ของเด็กน้อยวิ่งเข้ามาดูก็ต้องชะงักงันงงกับภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของตน ลูกชายสุดที่รักที่ยืนหันหลังให้โดยมีแสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างหันกลับมามอง ใบหน้าลูกชายของตนที่เคยรู้จักกลับเปลี่ยนไปละม้ายคล้ายกับสิ่งที่ตนรู้จักอย่างดีนั่นก็คือ……หัวหอม เด็กน้อยหมดสติซบบนบ่าของแม่เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่น


Onion Rune Embed

หลังจากนั้นเด็กน้อยนอนหลับไป 3 วัน 3 คืนยังไม่ตื่น แม่ของเด็กน้อยกระวนกระวายใจคิดไม่ตกว่าทำไมใบหน้าลูกถึงเปลี่ยนไปเป็นหัวหอมและหมดสติไปนานถึงเพียงนี้ เธอได้พยายามตามหาหมอที่เก่งที่สุดมารักษาก็ยังไม่สามารถให้การรักษาได้ แต่ว่ามีอยู่สิ่งหนึ่งที่หมอหลายคนพูดตรงกันคือรอยปานดำที่หน้าผากซึ่งไม่เคยปรากฏที่ใบหน้าลูกชายของเธอมาก่อนเป็นรูปที่ไม่สามารถบรรยายได้ชัดเจนแต่แล้วดูลวดลายช่างน่าขนพองสยองเกล้า เหมือนหัวหอมกำลังลอยได้ ทุกคนต่างให้ความเห็นว่ามันควรที่น่าจะเป็นรูนมากกว่า ความรู้สึกรักลูกชายของตนนั้นแรงกล้าถึงแม้ว่าข้อสรุปที่มีอยู่นั้นจะเป็นเพียงข้อสงสัยเธอก็ไม่เลิกหวังถึงแม้ว่าจะเป็นความหวังอันริบหรี่ก็ตาม เธอจึงได้ตัดสินใจเดินทางไปขอความช่วยเหลือจากแม่มดผู้ทำนายที่อยู่บนภูเขาท้ายหมู่บ้าน ท่านผู้นั้นเป็นคนแปลกประหลาดโดยผู้ที่ไปขอความช่วยเหลือนั้นจะต้องแลกบางสิ่งบางอย่างกับสิ่งที่ต้องการ ความปรารถนาที่แท้จริงนั้นจะเป็นจริงได้เพียง 1 คำขอเท่านั้นและผู้ที่ไปพบท่านผู้นั้นไม่มีใครจำอะไรเกี่ยวกับที่นั่นได้เลย เบื้องหน้าของเธอนั้นเป็นประตูบานใหญ่ที่มีลวดลายเป็นอักษรโบราณซึ่งเธอเองนั้นก็อ่านไม่ออก เธอเอื้อมมือออกไปสัมผัสที่บานประตูนั้นแต่ยังไม่ทันถึง ประตูบานนั้นก็เปิดออกเองเธอรวบรวมความกล้าก้าวเดินผ่านธรณีประตูเข้าไป ให้หลังนั้นประตูปิดลงภายในมืดสลัวเห็นเพียงแสงของเปลวเทียนเธอก้าวเดินต่อไปจนหยุดลงที่หน้าบันไดที่ทอดยาวขึ้นไปสู่ความมืด ทันใดนั้นมีเสียงหญิงวัยกลางคนเอ่ยขึ้นฟังดูน่าครั่นคร้าม “ท่านผู้มาเยือน ถ้าท่านก้าวขึ้นมาบนบันไดนี้แล้วจะถอยกลับไม่ได้ ความปรารถนาอันแรงกล้าของท่านจะต้องแลกกับสิ่งที่ข้าต้องการ จงตัดสินใจให้ดี


สิ้นเสียงลงความเงียบก็กลับมาเยือนอีกครั้งในใจของแม่ที่รักลูกนั้นยอมสละได้แม้แต่ชีวิตตนเพียงเพื่อให้ลูกชายตนนั้นฟื้นขึ้นมาเธอตัดสินใจก้าวขึ้นไปบน

บันได ทางเดินที่เดินผ่านมาด้านหลังของเธอนั้นได้หายไปทิ้งไว้แต่ความมืดมิดที่อยู่รอบข้าง ทางเดินนั้นดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดในใจเธอคิดว่า “นี่เราเดินมาไกลเท่าไหร่กันแล้วนะ เราคงคิดผิดที่ดั้นด้นมาถึงที่นี่” เสียงหญิงวัยกลางคนเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ข้ารับรู้ถึงสิ่งที่ท่านปรารถนา ท่านประสงค์ให้บุตรชายท่านฟื้นขึ้นมาจากนิทรานิรัดร์ใช่หรือไม่” เธอได้เอ่ยตอบไป “ใช่ ท่านเข้าใจถูกแล้ว” ไม่ช้าความมืดมิดนั้นก็เริ่มสว่างขึ้นเธอมองเห็นหญิงตาบอดวัยกลางคนนั่งอยู่เบื้องหน้าด้านหน้าหญิงผู้นั้นมีลูกแก้วส่องแสงอยู่หญิงผู้นั้นเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ข้ามีชื่อว่าเล็คนาร์ท ผู้สังเกตการณ์ความเป็นไปของโลกใบนี้ ความปรารถนาของท่านนั้นข้าทำให้สมปรารถนาได้ เพียงแต่ข้าต้องการสิ่งหนึ่งนั่นคือความทรงจำที่ผูกพันของเจ้าและเด็กผู้ถูกเลือกคนนั้น” แม่ของเด็กชายงงงันกับคำพูดนั้น “ท่านเล็คนาร์ทหมายความว่าอย่างไรที่ว่าเป็นผู้ถูกเลือก?” “เด็กคนนั้นถูกเลือกโดยตราสัญลักษณ์ที่แท้จริงที่มีชื่อว่า Onion Rune ตราสัญลักษณ์แห่งผู้นำที่โดดเดี่ยว การที่เด็กคนนั้นจะฟื้นขึ้นมาได้ต้องละทิ้งความทรงจำที่ผูกพันที่สำคัญและเข้าสู่เส้นทางที่ได้ลิขิตไว้เพื่อผู้ครองตราสัญลักษณ์นั้น” เล็คนาร์ทตอบ “แล้วทำไมต้องเป็นลูกชั้นด้วย ทำไม!?” แม่เด็กชายเอ่ย “เป็นการชักนำของดวงดาวข้าบอกได้เพียงเท่านั้น ชะตาของเด็กคนนี้จะยิ่งใหญ่ในอนาคตอันใกล้นี้ ท่านจงอย่าลืมว่าท่านตัดสินใจก้าวขึ้นมาแล้วไม่มีทางหันหลังกลับไป” สิ้นสุดคำพูดของเล็คนาร์ท


แม่ของเด็กชายครุ่นคิดทั้งน้ำตาอาบใบหน้าแล้วถามขึ้นว่า “ชั้นจำเป็นต้องลืมลูกชายตัวเองด้วยงั้นเหรอ!?” “ถูกต้องแล้ว สิ่งแลกเปลี่ยนนี้จะได้คืนเมื่อถึงเวลา

อันสมควรทั้งคู่” เล็คนาร์ทตอบกลับ “ลูกรักของแม่....แม่ขอโทษเจ้าที่ทุกอย่างต้องเป็นแบบนี้ ท่านเล็คนาร์ทชั้นพร้อมแล้ว” “ทุกอย่างที่ท่านรู้สึกรู้จักเกี่ยวกับเด็กคนนี้จะหายไปหมดสิ้น ท่านจะมองเด็กคนนี้เป็นเพียงเด็กกำพร้าในหมู่บ้านคนหนึ่งเท่านั้น เด็กผู้นั้นก็เช่นกัน” แม่เด็กชายฝืนกลั้นน้ำตาเอาไว้คิดเพียงแต่ว่าเมื่อถึงเวลาอันสมควรจะได้ความทรงจำนั้นกลับคืนมาอีกครั้งแม้ว่าจะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม “ประตูแห่งกาลเวลาจงเปิดออก จงรับความผูกพันความทรงจำของหญิงผู้นี้และเด็กผู้ถูกเลือกไป ไม่เหลือแม้ความอาดูร จงตอบรับคำขอของข้าตราสัญลักษณ์ที่แท้จริงแห่งประตูกาลเวลา” แสงสีฟ้าสว่างวาบกระทบดวงตาของแม่เด็กชายความทรงจำต่างๆถูกฉายปรากฏออกมาเป็นภาพและกำลังถูกกลืนกินด้วยแสงสีฟ้านั่น จนกระทั่งภาพสุดท้ายที่ปรากฏออกมาคือภาพที่เธอได้อุ้มบุตรชายเพียงคนเดียวที่มีอยู่น้ำตาหยดสุดท้ายได้แห้งไปพร้อมกับภาพที่กำลังถูกกลืนกินไปด้วยแสง เวลาเหมือนกับหยุดเดินไปชั่วขณะแสงสงบลง “คำขอของท่านเป็นจริงตามที่ต้องการแล้ว จงกลับไปที่ที่พำนักของท่านและใช้ชีวิตตามปกติ ส่วนเด็กคนนั้นเราจะรับไว้ดูแลเอง” นี่เป็นสิ่งหนึ่งที่เล็คนาร์ทไม่ได้บอกไว้ตั้งแต่ต้น เมื่อสิ้นสุดคำพูดนางก็ร่ายคาถาเทเลพอร์ทส่งแม่เด็กชายกลับไปที่บ้านพร้อมกับนำตัวเด็กชายกลับมาดูแล

Personal tools