Lord riou ep3
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 05:59, 23 กันยายน 2007 FLOW (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 11:46, 23 กันยายน 2007 Shiryu (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 525: | Line 525: | ||
| [[หลอด ริโอว]] [[เซไฟร์]] [[เซ็นริตสึ]] และ [[โยริว]] ก็ขึ้นเรือจากเลคเวสต์มุ่งหน้าสู่มิวส์ต่อไป ทำเป็นไม่สนใจสิ่งที่เขียนอยู่ในเรปนี้ | [[หลอด ริโอว]] [[เซไฟร์]] [[เซ็นริตสึ]] และ [[โยริว]] ก็ขึ้นเรือจากเลคเวสต์มุ่งหน้าสู่มิวส์ต่อไป ทำเป็นไม่สนใจสิ่งที่เขียนอยู่ในเรปนี้ | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 11:46, 23 กันยายน 2007 (ICT) | ||
| + | |||
| + | พวกหลอดเดินทางมาอย่างหงอยเหงา.....ไม่ใช่เพราะเขาเสียเพื่อนร่วมทีม แต่เป็นเพราะเขาได้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเกิดขึ้นบนโลก | ||
| + | |||
| + | "เราต้องพยายามลืมเรื่องที่เกิดขึ้นให้ได้ บิ๊กเองก็คงไม่ต้องการให้พวกเราจมปลักอยู่กับความทรงจำที่เจ็บปวดหรอก" คำพูดของหลอดจะดูดีมากถ้าไม่ได้อ่านเรปข้างบนมาก่อน | ||
| + | |||
| + | แต่แล้วเรือของพวกเขาก็ลอยมาพบเกาะมหาสมบัติ ทุกคนเจอขุมทรัพย์ล้ำค่ามหาศาล พวกเขากลายเป็นมหาเศรษฐีจึงเอาเงินไปสร้างปราสาทและใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไป.... | ||
| + | |||
| + | ซึ่งบรรทัดข้างบนนี้เป็นบทบรรยายที่เซ็นริตสึเขียนขึ้นมาเองเพื่อแก้บรรยากาศหดหู่ ไม่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงแต่ประการใด พอเห็นว่าไม่เวิร์คเซ็นจังจึงปีนขึ้นกระโดงเรือแล้วหลับเพราะตอนนี้เที่ยงแล้วได้เวลานอน | ||
| + | |||
| + | |||
| + | '''ตูม!!! เฮ้ย แม่มตาย!!''' | ||
| + | |||
| + | เสียงเรือพวกหลอดโดนปืนใหญ่ยิง ส่วนท่อนหลังเป็นเสียง[[เซไฟร์]]ตกใจเลยหลุดฟอร์มอัศวินผู้ผดุงคุณธรรมไป | ||
| + | |||
| + | "หึหึหึ อยู่นี่เองเรอะ เจ้า [[หลอด ริโอว]] รู้ตัวว่าโดนโจรสลัดล่าอยู่ยังมีหน้ามาลอยเรือสบายใจเฉิบอีกนะ" [[ซาริส]] โจรสลัดสาวชื่อดังของพันธมิตรหมู่เกาะลากเรือลำใหญ่พร้อมลูกน้องมากมายมาไล่ยิงเรือขายผักของหลอด | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย!! เข้ามาในทะเลสาปดูนานได้ไง!?" หลอดตกใจ | ||
| + | |||
| + | "หึหึหึ อย่าดูถูกโจรสลัดของหมู่เกาะเชียว พลังทัพไม่ว่าจะยุทธนาวีหรือสงครามเห็ดมินท์ก็สูงกว่าไอ้พวกแม่ทัพกูลูคซะอีกขอบอก ขอให้เป็นผืนน้ำไม่ว่าที่ไหนในโลกเราก็ตามไปได้ทั้งนั้น" ว่าแต่พลังทัพมันเกี่ยวกับการลากเรือใหญ่เข้ามาทะเลสาปตรงไหน? | ||
| + | |||
| + | "เห็นทีข้าต้องขอลาอีกทีละนะ" [[โยริว]]โบกมือบ๋ายบายพวกหลอดอีกรอบ พวกหลอดก็งงว่ามันกลับมาเข้าปาร์ตี้ตั้งกะเมื่อไหร่ฟะ? ว่าแล้วเขาก็ขี่มังกรเอนมาบินลับฟ้าไป | ||
| + | |||
| + | "เอาไงดีล่ะ ปืนใหญ่ก็ไม่มี" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "หืม? ฮีโร่[[หลอด ริโอว]] ค่าหัว 12 ล้านเบรี....ยังมือใหญ่อยู่นี่นา แต่เอาเหอะ ขอหัวให้พี่นะคะ มามะๆ" พอพูดจบซาริสก็ยิงปืนใหญ่ใส่เรือหลอดอีกที ทันใดนั้นก็มีไทโฮและยัมคูเจ้าของน่านน้ำเข้ามาช่วย | ||
| + | |||
| + | "เจ้าพวกโจร กล้าเข้ามามาซ่าในเขตของเราเชียวเรอะ!!" แล้วไทโฮก็คว้าฉมวกออกมาเตรียมสู้กับโจรสลัด ...พลางบอกให้ยัมคูรีบๆพายเรือเข้าไปใกล้ๆเพื่อเอาฉมวกไปแทง .....ซาริสจะรอทำไม ว่าแล้วก็ยิงไทโฮจมอย่างง่ายดาย แต่พวกหลอดหนีไปเรียบร้อยแล้ว | ||
| + | |||
| + | "ไทโฮ.....ยัมคู.....การตายของพวกท่านจะไม่เสียเปล่า TvT~" แล้วหลอดก็มาถึงโคโรเน่ในที่สุด พอขึ้นบกพวกโจรสลัดก็ไม่ตามมา เหมือนเล่มเกมส์ปลาฉลามขึ้นบกยังไงยังงั้น | ||
| ---- | ---- | ||
Revision as of 11:46, 23 กันยายน 2007
--Shiryu 11:53, 16 กันยายน 2007 (ICT)
ทั้งสี่คนนั่งเอนมามาเรื่อยๆเพื่อไปยังหมู่บ้านนักรบ ระหว่างทางก็หารือกันเรื่องเป้าหมายต่อไป กราดิอุสตีอีดาบทองเรียบร้อยแล้วจึงตั้งใจว่าจะตามหาพี่ชายต่อแต่ขอฝากอีดาบทองไว้กับหลอดก่อนเพราะขี้เกียจหอบทั้งค้อนทั้งดาบ ส่วนโยริวตั้งใจจะไปเล่นหุ้นเพื่อหาเงินมาจ่ายหนี้ค่าอะไหล่เอนมา น้องเศษไม้ไม่รู้จะไปไหนต่อ เลยขอตามหลอดไปเรื่อยๆ แต่แล้วป้าเล็คนาร์ทก็โผล่มาอีก
"การเดินทางต่อไปอาจชักพาเจ้าเข้าสู่ชะตากรรมที่ยิ่งใหญ่เกินเป้าหมายที่เจ้าคาดไว้มากนัก หากออกจากหมู่บ้านนักรบไปแล้วจงเดินทางลงใต้ แล้วจะพบบุคคลที่เจ้าตามหาอยู่"
ป้าเล็คนาร์ทต้องทำท่ากระพือปีกบินเพื่อตามเอนมาให้ทัน รู้งี้รอให้พวกมันลงพื้นก่อนค่อยโผล่มาบรรยายก็ดี บินตามมาสักพักป้าก็หมดแรงตกลงไปในน้ำวนหน้าบ้านลิวคัง ...ช่างเหอะ
พอถึงหมู่บ้านนักรบ กราดิอุสที่ตอนนี้ตีอาวุธได้ถึงเลเวล 7 ก็ตีให้ทุกคน....แต่ทุกคนอาวุธเลเวลเกิน 7 กันหมดแล้ว แถวอาวุธหลอดตีไม่ได้ กราดิอุสเลยตีให้ตัวเองคนเดียว (เป็นนักตีดาบที่มีประโยชน์มาก) เสร็จแล้วก็ออกจากกลุ่มไป "เอ้าอีเมล์ ถ้าเจอพี่แล้วชั้นจะเมล์มาหานะ ไปหละ"
พอโยริวจะขอออกจากกลุ่มไปมั่งเศษไม้ก็รั้งตัวเอนมาไว้ "อยู่ต่ออีกหน่อยสิ เรามาช่วยกันรวมเงินหาค่าอะไหล่ก็ได้นี่ อุตส่าห์เดินทางด้วยกันมาถึงนี่แล้ว" เศษไม้พูดซาบซึ้งแต่น้ำลายกลับไหลออกมา
"ว่าแต่ จะเอาไงกับอีดาบทองดีล่ะ?" ว่าแล้วหลอด็เริ่มหาเพื่อนเพิ่ม "ในหมู่บ้านนี้มีแต่นักรบเก่งๆ ต้องมีใครสักคนต้องการออกเดินทางฝึกฝนแน่ๆ" เสร็จแล้วหลอดก็โยนดาบขึ้นฟ้าแบบรจนาเลือกคู่
............
ดาบปักลงกลางกบาลนักรบคนนึงพอดี
"เอ่อ....ทำแบบนี้มันเจ็บนะครับ" บิ๊กหันมาพูดทั้งที่เลือดพุ่งจู้ดๆ
"โอ้วววว ดาบเลือกท่านแล้ววว" หลอดและโยริวทำท่าชี้แบบ NWO ไปที่บิ๊ก เพื่อโบ้ยดาบให้บิ๊กไปใช้ชั่วคราวก่อนเจอกราดิอุสอีกรอบ
"ว่าแต่...หมู่บ้านนี้เขามีอาวุธประจำตัวที่ตั้งชื่อตามคนรักกันไม่ใช่เหรอ?" โยริวรู้ดีเพราะเคยแอบอ่านเรื่องของหมู่บ้านนักรบที่โยชัวร์ชอบหยิบไปอ่านตอนนั่งขี้ (นี่แกขโมยอ่านหนังสือเขามาหมดทุกเล่มแล้วใช่มั้ย?)
บิ๊กเห็นว่าดาบดาวมังกรก็ดีเหมือนกันแฮะ "ไม่ต้องห่วง ผมอยู่มา 24 ปี ไม่เคยมีแฟนเป็นผู้หญิงสักคน" บิ๊กเอ่ยพลางทำท่าหัวหอมยืนเก๊กบนหน้าผา แต่แล้วก็มีพวก NPC โผล่เข้ามาโจมตี
"แกเองเรอะ หลอด ริโอว ทางประเทศหมู่เกาะตั้งค่าหัวแกไว้มหาศาล ช่วยเป็นกองทุนอาหารกลางวันให้เราเถอะนะ!!"
หลอดก็งงว่าเควสต์อะไรอีกหว่า? แต่ก็เป็นโอกาสดีที่จะได้ลองอาวุธใหม่ แถมเรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับน้อง ป. ที่เขากำลังตามหาอยู่ด้วย ว่าแล้วก็ตัดเข้าฉากสู้
--FLOW 01:48, 18 กันยายน 2007 (ICT)
"ระวังตัวนะทุกคน พวกนี้มันเป็นโจรสลัดไม่ใช่npcในเขตนี้ แถมยังเลเวลสูงเสียด้วย" น้องเศษไม้เตือนทุกคนด้วยความเจนโลก
"มันจะซักเท่าไหร่กันเชียว! ขอลองอาวุธใหม่หน่อยละกันไม่ต้องช่วยนะ" หลอด ริโอว ชักทอนฟาคู่มือออกมาหวังโชว์เทพเสียทีหลังจากผ่านมาสามตอนแล้วบทแทบไม่มี
"อย่ามาทำซ่าส์น่า ไอ้พวกนี้มันไม่ใช่npcในเขตนี้เดี๋ยวก็ตายหรอก" เศษไม้เป็นห่วงเลยเข้าไปกอด(ด้วยท่าซับมิชชั่น)...หลอดตบมือยอมแพ้เลยต้องให้เศษไม้สู้ด้วย
ระหว่างที่กำลังเล่นมวยปล้ำกันอยู่ npcที่ไม่โง่เหมือนเกมซุยทั่วไปก็วิ่งเข้าใส่ทั้งคู่ เศษไม้รับมือได้อย่างง่ายดายด้วยเคลย์การ์เดี้ยน ส่วนหลอดยกอาวุธรับด้วยทอนฟาด้านซ้าย เสียงดังเคร้ง... ดาบโจรสลัดพวกนั้นแตกกระจาย อาวุธมหัศจรรย์ในมือเขาฟาดอาวุธในมือ npc ที่เลเวลสูงกว่าหักได้ในทีเดียว!
"สุดยอด! สมกับเป็นสุดยอดแห่งศาสตราวุธทอนฟาปฐพีมีพลังแห่งโล่สถิตย์อยู่ ป้องกันอาวุธเลเวลต่ำกว่ามันได้ทุกชนิด"
กราดิอุสโผล่ออกมาพากย์อยู่ข้างสนามไม่รู้กลับมาได้ยังไง
หลอดเห็นดังนั้นจึงลองเอาทอนฟานภาหวดใส่ ทอนฟาหวดใส่เข้าจังๆบาดเจ็บสาหัสโคม่า ทั้งๆที่เลเวลพวกมันสูงกว่าหลอดแท้ๆ
"สุโค่ยยย! สมกับเป็นทอนฟาแห่งนภาที่มีพลังแห่งดาบสถิตย์อยู่ ทำร้ายได้แม้แต่ศัตรูที่ระดับสูงส่งกว่า ยอดมากครับ" บิ๊กรีบไปหยิบเอาสคริปของกราดิอุสมาพากย์กลัวตัวเองไม่มีบทแบบซาซาไรข้างล่าง
ทางด้านเศษไม้ที่โดนรุมสามแต่ก็ไม่เป็นปัญหา เธอใช้เวทไฟนอลเฟรมครอกจนกลายเป็นดาร์กี้สามตัว ขอโชว์เทพหลังจากที่ไม่ได้ออกโรงมาหลายเรป หลังจากนั้นโยริวกับบิ๊ก ก็เข้ามาช่วยแจมจัดการที่เหลือจนราบหรือที่เรียกว่ากระทืบซ้ำ เหลือแต่ทางด้านหลอด...ที่ตอนนี้กลับพลิกผันกลายเป็นโดนอัดอยู่ฝ่ายเดียว
"เฮ้ย! เมื่อกี๊จะชนะแล้วแท้ๆแต่ไหงกลับเป็นงี้ฟะ" อยู่ๆทอนฟาก็หมดสภาพไปดื้อๆ หลอดเจอโจมตีสวนกลับแบบตอบโต้ไม่ได้
"ฝีมือของเจ้ายังไม่เพียงพอที่จะใช้มันในตอนนี้ เจ้าต้องฝึกอีกนานถึงจะใช้มันได้อย่างใจปราถนา" แล้วข้างๆกราดิอุสกับบิ๊กก็มีเล็คนาร์ทใส่ชุดโค้ชโผล่ขึ้นมาพากย์ข้างสนาม
"ป้านะป้า โผล่มาทีไรมีแต่เรื่องซวยมาบอกทั้งกะปี" หลอดเลยเปลี่ยนมากระโดดคร่อมศัตรู งัดกาละมังไม้LV5คู่บุญของเขาออกมา
ย๊าก บึ่ก! บึ่ก! ...หลอดหันมาใช้กาละมังตีกระหน่ำแทน บึ่ก! บึ่ก! ถึงจะเป็นแค่กาละมัง แต่ฟาดไม่เลี้ยงก็ทำให้ทนพิษบาดแผลไม่ไหวเหมือนกัน ในที่สุดโจรสลัดผู้โชคร้ายตัวนั้นก็สลบเหมือดไป...
หลังจบเรื่องแล้วกราดิอุสกับเล็คนาร์ทก็จากไปด้วยสายตาที่เป็นห่วง......เป็นห่วงว่าจะมีบทอีกเมื่อไหร่
ส่วนเจ้าnpcที่สลบเหมือดตอนข้างบนก็โดนจับมัดขึงผืด เตรียมโดนสอบสวนจากพวกคนใจดีทั้งสี่คนกับอีกหนึ่งตัว...
--Shiryu 08:45, 19 กันยายน 2007 (ICT)
"อย่าทำข้าเลย ข้ายอมเล่าทุกอย่างแล้ว!!" แล้วโจรสลัดก็เล่าสาเหตุที่มาโจมตีหลอด "นานมาแล้วในจักรวาลอันไกลโพ้น...."
หลอดเห็นว่าท่าทางยาว ไปเริ่มเล่าจากตอนบิ๊กแบงค์กันเลยทีเดียว เขาเลยล็อกเอาท์ออกไปกินส้มตำก่อนล็อกอินเข้ามาใหม่ ก็ปรากฏว่า NPC เล่าจบซะแล้ว หลอดเลยต้องไปถามบิ๊กกับโยริวที่ฟังอยู่
"โจรมันบอกว่าคนในหมู่เกาะส่งมาน่ะ" บิ๊กตอบได้สั้นสมเป็นลุงจอร์จประจำบอร์ด หลอดเลยหันไปถามโยริวดีกว่า
"พอดีช่วงนี้ไม่ค่อยได้เข้าบอร์ดเลยครับ ติดสอบ" ตานี่ก็ไม่ได้ตอบที่ถามเลย แบบนี้ก็เหลือที่พึ่งสุดท้าย..............ว่าแล้วหลอดก็หันไปถามเอนมา
"หนุ่มหนุ่มเอนมา สาวสาวเอนไป หัวใจใสใส ตกกระไดจุ๊กกรู~"
เออ เพิ่งรู้ว่ามันพูดได้ด้วย แต่ภาษาเทพมังกรหลอดฟังไม่เข้าใจ
"เห็นชั้นเป็นหัวหลักหัวตอรึไงย้า~!!" น้องเศษไม้เอาตะบวยคล้องคอหลอดแล้วจับใส่ท่าเน็คเบรคเกอร์
"คืองี้.. พวกโจรสลัดในประเทศหมู่เกาะกำลังเริ่มเทศกาล ล่าฮีโร่ ประจำปี ดูเหมือนจะเป็นอีเวนท์พิเศษของไอ้พวกป่าเถื่อนทางนั้นน่ะนะ ผู้เล่นของทางนั้นแต่ละคนจะฟอร์มทีมจัดกลุ่มกองกำลังกันแล้วออกตามล่าคนที่ได้แรงค์ฮีโร่ที่อยู่ตามที่ต่างๆในเกมส์แข่งกันโดยมีตำแหน่ง Pirate King เป็นเดิมพัน เห็นว่าจัดกันทุกปีแถมทางโคนาเม้งก็สนับสนุนไว้ช่วยลดพวกฮีโร่ไม่ได้คุณภาพน่ะ"
"เฮ้ย!! แบบนี้ตูก็ต้องโดนตามล่าไปเรื่อยๆจนกว่าจะจบเทศกาลของไอ้พวกนั้นเหรอ คิดว่าจะมีแต่ภารกิจหมูๆให้เคลียร์อัพเลเวลไปเรื่อยๆซะอีก!!"
"มีอีกวิธีนึง.....กรอกใบสมัครเข้าร่วมเทศกาลซะ พวกมันจะไม่โจมตีผู้เข้าแข่งกันเอง"
"อ้อ แค่นั้นก็สบายแล้วสินะ"
"เปล่า สมัครเฉยๆไม่ได้ ต้องเล่นด้วย ถ้าล่าฮีโร่ไม่ได้แม้แต่คนเดียวแกจะโดนส่งไปทำไร่เห็ดบนเรือโอเบลตลอดชีวิต" คำตอบของน้องเศษไม้แทบจะดับความหวังหลอด
"แล้วจะเอาไงดีล่ะ?"
บิ๊กเห็นหลอดลังเลก็เอ่ยชม "สมเป็นฮีโร่จริงๆ แม้จะตกอยู่ในอันตรายก็ยังไม่เข้าสู่เส้นทางที่ป่าเถื่อนเพียงเพื่อเอาตัวรอด"
"เปล่า กะลังคิดอยู่ว่าจะมีฮีโร่คนไหนเลเวลต่ำกว่าตูอีกไหม?" แล้วหลอดก็ได้ความคิดเข้าท่า ....ไปชวนเพื่อนมาเล่นเพิ่มอีกคนแล้วให้มันเลือกกาละมังตอนต้นเกมส์จะไ้ด้เป็นฮีโร่ แล้วค่อยเจี๋ยนมันดีกว่า ต่อจากสกิล "หลบข้างหลังเพื่อน" แล้วเขาก็ได้สกิล "หลอกใช้เพื่อน" เพิ่มมาอีก เล็คนาร์ทเห็นดังนั้นก็ลอยมาแบ็คสปินกระโหลกหลอดหมุนกลับ 180 องศาจนมีจิตใจดีงาม
"ในที่สุดเราก็ตัดสินใจได้แล้ว....." หลอดจะรับมือกับสถานการณ์ล่าฮีโร่ยังไงนะ?
--FLOW 03:58, 20 กันยายน 2007 (ICT)
"ไม่เป็นไรปล่อยมันไป"...แป่ว
แล้วหลอดก้มมองดูสภาพของตัวเอง
"ดูยังไงๆตอนนี้ผมก็ไม่เหมือนฮีโร่สักนิด เป็นแค่ผู้เล่นอ่อนหัดคนหนึ่งเท่านั้นถ้าไม่ได้ความช่วยเหลือจากเพื่อนๆทุกคน"... หลอดมาโหมดไหนเนี่ย?
"ผมเป็นเท็นไคได้ก็ด้วยความบังเอิญ และได้พบเจอพวกเธอด้วยความบังเอิญ ด้วยความบังเอิญเหล่านี้เองจึงทำให้ผมผ่านพ้นอุปสรรคเป็นฮีโร่มาได้"
หลอดมองขึ้นไปบนท้องฟ้า...
"แต่การจะเป็นฮีโร่ที่แท้จริงนั้นคงไม่สามารถใช้ความบังเอิญได้แน่"
"อาจจะมองดูเหมือนผมตอนนี้เข้าตาจนที่โดนรุมฆ่า แต่ผมกลับมองว่านี่เป็นโอกาสในการฝึกฝนโดยบังเอิญต่างหาก ถ้าผมฝ่าฟันไปได้คงจะเข้าใกล้กับความเป็นฮีโร่ที่แท้จริงขึ้นไปอีกขั้น!"
หลอดโพสมาดเก๊กหล่อทำคะแนน แถมพูดซะเนี้ยบ.. เล่นทำเอาน้องเศษไม้หน้าแดงจนต้องโช๊คแสลมหลอดกลบเกลื่อนความอาย
"ถ้านายอยากจะฝึกฝนตัวเองล่ะก็ลองเดินทางไปดูนันด้วยกันสิ ที่นั่นเป็นแอเรียที่ผู้เล่นใหม่ที่เพิ่งเลื่อนขั้นนิยมไปฝึกฝนกัน"
บิ๊กแนะนำเพื่อตอบแทนที่ให้ยืมใช้ดาบดาวมังกร
"เอาล่ะได้เป้าหมายแล้วก็ขี่เอนมาไปกันเหอะ" เศษไม้หันไปหามังกรตัวอร่อยเอ๊ย ตัวนำโชค
"ขอโทษทีนะ แต่ว่าข้าเพิ่งเป็นอัศวินมังกรขั้น9 เอนมาก็ยังไม่โตเต็มที่ ยังไม่ได้รับอนุญาตให้บินออกจากรังไปไกลๆได้"
โยริวทำสีหน้าละห้อย เป็นสัญญาณว่าคงต้องแยกจากกันเสียแล้ว
"แต่จากการได้ร่วมผจญภัยกับพวกท่านข้าก็เก็บแต้มสำหรับเลื่อนขั้นมาได้เพียบเลยล่ะ เอนมาที่ผ่านความเป็นความตาย(และความอร่อย)มามากก็จวนจะวิวัฒนาการแล้ว ถ้าพวกเราเป็นอัศวินคู่มังกรเต็มตัวเมื่อไหร่ เมื่อถึงตอนนั้นแล้วนายเป็นฮีโร่เต็มตัวและต้องการความช่วยเหลือล่ะก็ รับรองว่าพวกเราจะตามไปเป็นกำลังให้อย่างแน่นอน"
เอนมาฟังโยริวพูดแล้วถึงกับน้ำตาคลอ... ในที่สุดกุก็รอดแล้ว
มีพบก็ต้องมีการจาก มีงานเลี้ยงก็ต้องมีเลิกรา มีหลงมาบุญครองแล้วก็ต้องกลับไปเซ็นทรัลเวิลด์... ในที่สุดโยริวกับเอนมาก็ต้องขอแยกตัวออกไป เหลือหลอด ริโอว เศษไม้ และบิ๊ก สามคนเดินทางสู่ดูนัน
"แล้วเราจะไปดูนันกันยังไงดีล่ะ?" หลอด ถามขึ้นมา
"ลองไปที่หมู่บ้านท่าเรือริคอนกันดูสิ เราต่อเรือจากที่นั่นไปดูนันได้" บิ๊กผู้เชี่ยวชาญแถบนี้เสนอ
แล้วทั้งสามคนก็ตัดสินใจเดินทางสู่ริคอน โยริวจึงอาสาพามาส่งเป็นครั้งสุดท้ายก่อนบินกลับป้อมมังกรไป...
--Shiryu 13:45, 20 กันยายน 2007 (ICT)
พวกหลอดมาถึงริคงก็เิดินเข้าไปคุยกับ NPC คามันดอลเพื่อขอให้เขาต่อเรือไปยังดูนานให้
"อืม เครื่องเจ็ตเรือเรามีอยู่ แต่ไม่มีน้ำมันน่ะ ถ้าเจ้าหาน้ำมันมาได้เราจะทำเรือให้ลำนึงนะ"
ไม่มีน้ำมันแล้วทำเครื่องขึ้นมาลองกับเยี่ยวแมวเรอะ!? หลอดเริ่มเซ็งมิชชั่นไร้หัวคิดที่โคนาเม้งยัดให้ NPC บ่อยเหลือเกิน แต่บ่นมากเดี๋ยวเสียมาดฮีโร่ผู้โดนตบกบาลหมุน 180 องศาจนมีจิตใจดีงามไปแล้ว ...ว่าแล้วหลอดก็เก๊กอีกรอบ
"ข้าเข้าใจความยากลำบากของพวกท่านที่มาอยู่ในที่ห่างไกลขนาดนี้แต่ความรักในวิทยาการก็ทำให้พวกท่านฟันฝ่ามาตลอด ข้ายินดีช่วยหาน้ำมันให้ท่านถึงแม้จะต้องไปลนเอาจากเสาเรือนไทยก็ตาม"
พยายามเก๊กแต่พูดๆไปชักจะไม่เข้าท่า
"หากต่อเรือสำเร็จขอให้เป็นเรือที่แข็งแรงพอจะข้ามลำน้ำดูนานอันเชี่ยวกราดได้เถอะนะ"
หลอดพูดราวกับเพิ่งเปิดแผนที่มา ...ส่วนคนแต่งน่ะเรอะ เขียนจีโอซะเปล่าเสือกจำแผนที่โทรันไม่ได้
"แม้การหาน้ำมันอาจมีอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่แต่นั่นจะทำให้เราเติบโตขึ้นไปอีก"
ยิ่งพูดยิ่งเหมือนสร้างภาพก่อนเลือกตั้งแบบที่สส.เมืองไทยชอบทำ ....ไม่ต้องห่วงหรอก ริโอวน่ะตกรอบแหง
"เฮ้ย! รำคาญ!!" น้องเศษไม้เอากระบวยบ้องหัวหลอดต่อเนื่องด้วยท่า Lion Heart จนสมองหลอดหมุนกลับมาเป็นอย่างเดิม ก่อนโดนเศษไม้ลากออกไปหาน้ำมันกัน....
--Lord riou 14:45, 20 กันยายน 2007 (ICT)
หลังจากเดินออกมา จนไม่เห็นคามันดอลแล้ว หลอดก็กลับมาเหมือนเดิม
" แมร่ง มิชชั่น ปญอ. อย่างนี้ ตูพึ่งเจ้านั่นก็จบแล้ว เฮ้ รออยู่นี่นะ " หลอดบอกกับทุกคน ก่อนจะแยกออกจากกลุ่มไป เดินไปตลาดเมืองริคง
เดินมาได้สักพัก จากประสบการณ์การเล่นเกมส์ออนไลน์มานักต่อนัก หลอดเริ่มเดินมองหามุมมืดในตลาด ที่ดูลึกลับ แล้วเค้าก็พบจนได้
หลอดเดินเข้าไป พร้อมทักชายสวมผ้าคลุมคนหนึ่ง " ลุง มีโปรน้ำมันเปล่า " โอ้ 0_0 สมแล้วที่เล่น SF มานี่แกมองหาโปรอยู่เรอะ
" หุหุหุ โปรน้ำมันหรือ ทำไมจะไม่มี คุคุคุ โปรเลเวล 100 ยังมีเลย " ชายคนนั้นตอบกลับมา
" ดี เอาโปรน้ำมันแหละ โปรเวล 100 มันโกง เดี๋ยวเทพกว่าแชปเตอร์ซาซาไร " หลอดซื้อโปรน้ำมันมา โดยลงบัญชีโยริวเอาไว้ เออ ถือโอกาสเพื่อนไม่อยู่แล้ว
...
ฝุ่นตลบ อบอวลไปทั่วตลาดเมืองริคง หลอดเดินไปสมทบกับเพื่อน ๆ ได้ประมาณ 30 นาทีแล้ว แต่เรื่องนั้นช่างมัน มาดูชะตากรรมาของชายขายโปรดีกว่า
ชายสวมผ้าคลุม (อีกแล้วเหรอวะ) คนหนึ่งเดินมาหาชายขายโปรผู้ไม่รู้ชะตากรรม
" โอ้ คุณลูกค้า ต้องการโปรอะไรไม่ทราบครับ แปลกจริง ๆ วันนี้มีคนมาซื้อถึง 2 คนในวันเดียว ปกติไม่มีนะเนี่ย "
" ขายหรือซื้อโปร ผิดกฎการเล่นเกมส์ซุยโคเดน ยูนิเวอร์ส โทษ คือ ลงทัณฑ์ให้เกมส์โอเวอร์ พร้อมริบโปรทั้งหมด " ลูกค้าคนดังกล่าวเอ่ยขึ้นก่อนจะสะบัดผ้าผลุมออก เผยให้เห็น ...
" กะ แก !!! ผู้คุมกฎอาร์คโซล !!!!!!! กะ แก อ๊ากกกกกกกก " ชายขายโปรได้กล่าวทันแค่เอ่ยชื่อผู้คุมกฎตัวละครใหม่ ให้คนอ่านฟิคนรกได้รู้ ก่อนจะถูกดาบผ่าห้วงมิติซัด GAME OVER
อาร์คโซลเดินข้ามซากชายขายโปรพร้อมเดินไปหยิบใบรายชื่อและข้อมูลของลูกค้าที่ซื้อโปรขึ้นมา
" ได้เวลาตามล่าแล้วสินะ " อาร์คโซลเอ่ยก่อนจะทำลายโปรทั้งหมดทิ้ง ถือเป็นการกระทำนอกเหนือคำสั่งของโคนาเม้งชัด ๆ แต่ไม่เป็นไร ยังไงโคนาเม้งก็ไม่กล้าหือกับอาร์คโซลหรอก ไม่เชื่อไปดูที่บอร์ดได้เลย
แล้วพวกหลอดจะหนีขึ้นเรือเจ็ต ก่อนที่อาร์คโซลจะมาตามล่าได้หรือเปล่า ???
--FLOW 16:12, 20 กันยายน 2007 (ICT)
อาร์คโซลหยิบรายชื่อขึ้นมาดู
"โอ้ มีชื่อเดียวเสียด้วย งานนี้สบายมันตายแน่"
...now reading...
อะไรฟะ ...ลายมือ ...เอ๊ยลายตีน ...เอ๊ยลายสือไทยชัดๆ อ่านไม่ออกว๊อยยย!
"อย่าให้จับได้นะว๊อยว่าใคร พ่อจะเชือดให้เลเวลมันติดลบเสียเลยคอยดู(แน่นอนว่าพูดส่งเดช)" อาร์คโซลฉีกกะดาษทิ้ง ก่อนหายตัวจากไป
ตัดมาทางด้านหลอด ริโอวที่เอาน้ำมันมาให้คามันดอล
"โอ้ยอดมาก นี่มันไบโอดีเซล91โซฮอล์หล่อลื่น16วาล์ว พวกเรือแต่งถูกๆแถวคลองเตยมันใช้กัน ว่ากันว่าใช้แล้วเสียงดังพ่นควันดำยิ่งนัก ถ้าสูดควันเข้าไปจะมีสติปัญญาเท่ากับพวกมัน"
แล้วคามันดอลก็เอาไปเทใส่เครื่องยนต์ได้ เรือหางยาวมา แล้วระบบก็ดังขึ้นมาว่า หลอด ริโอว เคลียร์ภารกิจสำเร็จ ได้เรือหางยาวติดเจ๊ตมา และโบนัสค่าประสบการ์ณอีกจำนวนหนึ่งทำให้เลเวลเพิ่มขึ้นอีก 2 เป็นเลเวล 27
"ช่างเป็นเควสที่ง่ายดายยิ่งนัก รู้งี้ทำแบบนี้ไปตั้งนานแล้ว ฮ่า" หลอดหัวเราะในความฉลาดแกมโกงของตัวเอง
"นี่ๆ เดี๋ยวก็โดนตามฆ่าอย่างที่เคยเห็นตามที่อีดาบทองให้ดูหรอกย่ะ"
น้องเศษไม้โมโหจึงใส่ท่าสลีปเปอร์โฮล จนหลอดหมดสติฟื้นขึ้นมาความทรงจำเลวๆหายไป
"เอ๊ะ เมื่อกี๊เราคิดอะไรอยู่นะ แต่ช่างมันเหอะไปดูนันกันดีกว่า" หลอดที่ซื่อสัตย์กล่าว...
แล้วบิ๊กก็เป็นคนขับเรือเนื่องจากมีใบขับขี่รถยนต์(ใช้แทนกันได้เรอะ?) พาทั้งคู่ล่องแม่น้ำดูนันมุ่งหน้าสู่เมืองท่าราดาท
ขับมาได้ครึ่งทางบิ๊กตกใจอุทานขึ้นมา
"อ๊ะ แย่แล้ว ข้าลืมสิ่งสำคัญไป"
"เกิดอะไรขึ้น!" หลอดกับเศษไม้พูดพร้อมกัน
"ข้าเมาเรือ ...โอ๊กกกก ..อ้วกกก" แล้วบิ๊กก็ติดสถานะ unbalance ไป
บิ๊กเมา(เรือ)แล้วขับ เรือจึงเสียหลักไปอัดก๊อปปี๊กับหินโสโครก ดังโครรมม!! เรือแตกกระจายแล้วทั้งสามก็โดนน้ำวนแห่งดูนันดูดหายไป
ชะตากรรมของพวกเขาจะเป็นอย่างไร!?
--Shiryu 07:33, 21 กันยายน 2007 (ICT)
หลอดแยกกับอีกสองคนหลุดมายังอีกที่หนึ่ง........"นี่มันที่ไหนกันเนี่ย?" ก่อนจะสงสัยมากไปกว่านั้นก็มีชาวบ้านเดินเข้ามาทำหน้าที่ NPC ที่ดี
"ท่าทางจะโดนน้ำวนเล่นงานเอาสินะ พวกที่เพิ่งออกจากเขตผู้เล่นใหม่เข้ามายังดูนานจะโดนคัดด้วยน้ำวนเพื่อแบ่งระดับ ....พวกเลเวลกากๆจะหลุดออกมาก่อน เป็นหลักการแยกขยะแบบเครื่องไซโคลนน่ะ และที่นี่ก็คือที่สำหรับคนเลเวลไม่เกิน 30 อย่างเธอ"
"ตกลงตูกากสุดในปาร์ตี้เรอะ!? ตูเป็นพระเอกนะ" แต่ช่างเรื่องนั้นก่อน หลอดต้องออกจากที่นี่ไปตามหาเพื่อนเขาอีกสองคน แต่ก่อนหน้านั้นการต่อสู้คงออกรสพิลึกๆเพราะไม่มีเศษไม้มาคอยโชว์เทพให้ชาวบ้านดูดนิ้วยืนดูอีกแล้ว
เดินออกมาหน้าหมู่บ้านสักพักก็พบ เซ็นริตสึ ปีนต้นมะพร้าวอยู่ "zzz...." ท่าทางหลับอยู่ด้วย สงสัยออกหากินกลางคืน แต่แล้วก็มีตัวเลือกขึ้นมา
- ตะโกนเรียก
- เอาไม้เขี่ยดู
- เรียกปอเต๊กตึ๊ง
หลอดเห็นว่าตัวเลือกแรกปกติมนุษย์น่าเลือกมากที่สุดเลยลองกดดู "ยู้ ฮู~!! โปรดตื่นมาฟังเรื่องราวการเดินทางของข้า!!"
เซ็นริตสึโมโหที่มีคนมาแหกปากตอนกำลังนอนเลยเอา Shredding สอยหลอดกระเด็นไปสามหมู่บ้าน
"ฮึ่ม!! เรื่องแค่นี้จะยอมแพ้ไม่ได้.....ต้องชวนเป็นพวกให้ได้!!" ว่าแล้วหลอดก็วิ่งกลับมาอีก คราวนี้เซ็นริตสึตื่นแล้ว มีตัวเลือกขึ้นมาอีกสามข้อ
- เป็นลิงเหรอลูก?
- ผมได้ยินว่ามีคนหล่อชื่อหลอด ริโอวผ่านมาแถวนี้ ได้ยินเรื่องนี้มาบ้างไหมครับ?
- ถึงรู้ตัวว่าเผชิญภารกิจที่เหล่าสองร้อยเหล่าขุนศึกยังต้องไห้ ขอเผชิญภัยตราบชั่วสิ้นใจสลาย แม้นตายข้าขอคงชื่อไว้ชั่วฟ้าดิน
หลอดเลือกข้อสามเพราะอ่านไม่รู้เรื่องแต่ท่าทางจะดี เลยโดนเป่ากระเด็นไปสี่หมู่บ้านข้อหาลิเกกลางวันแสกๆ แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้เดินกลับมาอีกครั้ง คราวนี้เซ็นริตสึเต้นแอโรบิคอยู่บนยอดมะพร้าว
- อะกุ๋ยสะมะลุงบั้งฮ่า
- เวะสิคิมิโนะยาก๋อย
- สะบุ้งสะบุ้งกุ้งเท่เต่ย้า~
หลอดเริ่มปวดกบาล สงสัยส่วนนี้เกมส์มันมีบั๊กหรืออะไร แต่ก็เลือกตอบมั่วๆไป ...แล้วก็โดนเป่ากระเด็นไปแบบไม่ต้องลุ้น
หลอดทำแบบเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนฟ้ามืดลงแต่ก็ยังไม่หยุดความพยายาม จนในที่สุดเซ็นริตสึก็ปีนลงมา "ความอดทนก็เป็นหนึ่งในคุณสมบัติของฮีโร่ เจ้าผ่านการทดสอบ ต่อไปเราจะเข้าทีมช่วยเจ้าหาเพื่อนเอง แหงบ \\=w=//"
หลอดก็งง .....ตกลงนี่ NPC หรือคน? ช่างเหอะ ว่าแล้วเขาก็ออกเดินทางจากหมู่บ้านไปท่ามกลางเสียงปรบมือประทับใจที่ผู้คนมีต่อความพยายามของหลอด แต่คนอ่านนั่งนึกๆดูแล้วปัญญาอ่อนฉิบหายเลยเรปนี้
--Lord riou 16:53, 21 กันยายน 2007 (ICT)
หลอดเดินออกมาจากหมู่บ้านพร้อมเซ็นริตสึ อย่างปางตาย ดูท่าคนแต่งเรพข้างบน จะลืมว่า Shredding มันลบ HP ล่อโดนไปซะยันฟ้ามืดอย่างนี้ ยังไม่ตายก็คงเป็นเพราะ พลังจากองค์บร๊ะเจ้าจอร์จ
แต่นั่นก็แสดงว่า หลอดเริ่มจะเก่งบ้างขึ้นมาแล้ว ขนาดโดน Shredding ไปซะเยอะ ยังไม่ตา..
" จ๊ากกกกกกกก จิโซตูเหลืออันเดียวแล้วววววว อุตส่าห์ตุนไว้ยามเจอบอสนะโว้ยยยยยยยย " พลัน ข้อความข้างบนก็มลายหายไป แมร่งตายไปหลายรอบแล้วนี่หว่า
แล้วทำไมไม่เกมส์โอเวอร์ ??? เออนั่นดิ คนแต่งมันรั่ว ข้ามไปเหอะ
หลอดเดิน ( หรือคลาน )ออกจากหมู่บ้านปริศนาจนได้ จากนั้นหมู่บ้านนั้นก็หายวับไป เออ ถ้ามีพวก 108 อยู่ในนั้น แกก็ชวดแล้วล่ะหลอด
พวกหลอดมาปรากฎอยูที่ถนนเข้าเมือง เมืองหนึ่ง เมื่อพวกหลอดเดินเข้าไป ก็พบว่า ที่นี่คือ
TWO RIVER CITY !!!!!!!!
สถานที่มีถึง 3 เผ่าพันธุ์ในเมืองเดียว ทั้งวิงเกอร์ มนุษย์ โคบอลต์ โอ้ โอ้ โอ้
แล้วหลอดมีธุระอะไรกับเมืองนี้ล่ะ
ก่อนจะทันได้คิดบทหลอดขึ้นมา หลอดก็โดน NPC เผ่าวิงเกอร์ตัวหนึ่ง ฉกจิโซอันสุดท้ายไปหน้าตาเฉย พร้อมวิ่งลับไปแล้ว
" เฮ้ย จิโซตู อันสุดท้ายแฟนสวย ฆ่าได้ ฉกไปไม่ได้โว้ยยยยยยยย " หลอดว่าแล้ว ก็ลากเซ็นริตสึไปตามล่า NPC วิงเกอร์ปริศนาตนนั้นกัน
" ยินดีต้อนรับสู่ทูริเวอร์ซิตี้ ที่นี่ชะตาของเจ้าจะชักพาให้ได้เจอะ เจอเบาะแสของเพื่อน ๆ ที่หายไป " เล็กนาร์ทซึ่งโผล่ออกมาพอดี ทันหลอดวิ่งตามล่าวิงเกอร์ไปแล้ว ปล่อยให้ เล็กนาร์ทยืนกินฝุ่นไปเต็ม ๆ
" ...... " เจ๊เล็กยืนมองหลอด เหมือนรอคอยเผื่อหลอดจะมองกลับมา แต่หลอดวิ่งเลยไปไกลอย่างไม่สนใจ
" บัดซบ นี่ขนาดกุไม่แวะไปแชปเตอร์ซาซาไรแล้ว ยังโดนสกิลจืดจางไปด้วยได้ไงวะ ช่างแมร่งเหอะ เทนไคเวร มีข่าวดีไม่เสือกฟัง ขอให้แมร่งชวดจิโซอันสุดท้ายเหอะ " เจ๊เล็กกล่าวเสียงอาฆาต นี่ตกลง เจ๊แกเป็น NPC แน่เรอะ ก่อนจะวาร์ปหายไป
--Shiryu 07:39, 22 กันยายน 2007 (ICT)
หลอดวิ่งตาม NPC วิงเกอร์มาจนสุดทาง "คิดว่าข้าจะจนมุมงั้นรึ? หึหึหึ เจ้าคงไม่รู้ละสิว่าวิงเกอร์อย่างเราบินได้" ว่าแล้ว NPC ก็กางปีกบินออกไป
"งั้นเจ้าก็คงไม่รู้ละสิ ว่าข้าก็เป็นวิงเกอร์เหมือนกัน" แล้วหลอดริโอวก็เผยธาตุแท้ กางปีกบิน เอ้อ เอากะมันสิ
แต่เนื่องจากพระเอกเรื่องนี้จะเป็นทั้งหลอด ริโอว ทั้งชาโคไม่ได้ เลยเอาเป็นว่าหลอดบินไม่ได้แล้วกัน ว่าแล้วก็ตกปุ๊ลงมาหงิกแบบน้องหมูแฮมแบบที่พ่อไม่ต้องรวยหรือมีการศึกษามากมาย
"กร๊ากกก คุคุคุ ข้าขอจิโซไปละนะ...." วิงเกอร์บินเอื่อยๆเพราะแบกพระหินไปมันหนักนะ โง่เอ๊ย~ เซ็นริตสึเลยเอาวงเวียนปาจนปีกเป็นรูตกลงมาทายาหม่องยี่สิบกล่องก็ไม่หาย แล้วเซ็นริตสึก็มายืนเตรียมเผด็จศึก
"เจ้าลิงแบกเครื่องเขียนศึกษาภัณฑ์อย่างเจ้าจะมาสู้วิงเกอร์ผู้ทรงเกียรติอย่างข้าเชียวเรอะ!! ไหนดูซิจะเอาอะไรมาสู้กับหอกสายลมของข้าได้!"
พูดจบวิงเกอร์ก็โดนโต๊ะเขียนแบบทุบจนหัวแบะไป "อั่ก! ข้าถูกเล่นงาน! ฝากจิโซให้เจ้ารับช่วงต่อด้วย...." แล้วมันก็โยนจิโซให้วิงเกอร์อีกตัว คราวนี้เป็นผู้เล่นชื่อ Avian
หลอดใช้สเคาน์เตอร์ที่ซื้อจากร้านขายผักตอนไปฮาร์โมเนียมาแสกนดู ...ตู้ดๆๆๆ.. เลเวล 20 อ้าว กากนี่หว่า ว่าแล้วหลอดก็อัด Avian ยับเยินไป
"ข้าไม่ไหวแล้ว....ฝากจิโซให้เจ้าต่อด้วย...." แล้ว Avian ก็โยนจิโซต่อให้ SM_akO
"ฮ่วย! ทำไมเมืองนี้สมาชิกผีเยอะจังฟะ!!"
"เมืองหัวขโมย เต็มไปด้วยพวกสมาชิกที่เข้ามาโพสต์เฉพาะกระทู้ที่มีการซ่อนข้อความเพราะแค่อยากรู้ว่าไอ้ที่ซ่อนอยู่มันอะไร ไม่งั้นปกติไม่รู้จักช่วยตอบ พอดูเสร็จก็ไม่เห็นกลับมาเม้นท์อะไรสักราย หรือไม่ก็เข้ามาขอบทสรุปไปวันๆกระทู้เก่าไม่รู้จักไปค้น สูบไปวันๆจริงๆ"
"อืม หัวขโมยจริงๆด้วย แต่ข้าว่าสักวันไอ้คนเขียนเรปนี้คงโดนสมาชิกผีรุมกระทืบตาย"
"อย่าห่วงเลย สมาชิกผีโพสต์ได้แค่ 'ขอดูหน่อยงิ' 'งุงุ' 'หงุมหงิม แหงบ' เท่านั้นแหละ เข้าวิกิถูกหรือเปล่ายังไม่รู้เลย"
"เจ้าก็พูดมีเหตุผล เอ้า เสียเวลาเยอะแล้ว ไปชิงจิโซคืนต่อ"
แล้วหลอดก็ตามไปอัด SM_akO ยับเยินไปอีกราย อาโกจึงเล่าสาเหตุที่พวกวิงเกอร์ต้องฉกจิโซอันแสนเศร้าสะเทือนใจให้ฟัง.....
--FLOW 14:08, 22 กันยายน 2007 (ICT)
อาโกจึงเล่นให้ฟังว่าตอนนี้ทางด้านตะวักตกของดูนัน(กลาสแลนด์) กำลังเกิดสงครามไปทั่วทุกหัวระแหง จิโซจึงกลายเป็นของที่ตลาดต้องการเป็นอย่างมากได้ราคาสูง แล้วก็มีคนมารับซื้อให้ราคางาม ชาวบ้านเลยเอามาเทขายจนหมดเมืองกันเลยทีเดียว
หลังจากได้ฟังทำให้หลอดถึงกับตะลึง เขาที่อยู่แต่ในเขตผู้เล่นใหม่ใช้จิโซชุบชีวิตไร้สาระไปวันๆ ไม่นึกว่าโลกภายนอกจะกว้างใหญ่และโหดร้ายถึงเพียงนี้ ...รู้งี้ขอจิโซน้องเศษไม้มาเก็บไว้เยอะดีกว่า
"แล้วจิโซตอนนี้รับซื้อกันที่เท่าไหร่ล่ะ" หลอดเปลี่ยนใจอยากขายขึ้นมาซะงั้น ปัดโธ่
"ตอนนี้มีพ่อค้าทางเขตโคบอลต์มารับซื้ออันละห้าหมื่น"
"งั้นไปเขตโคบอลต์ขายจิโซกันเต๊อะ" หลอดจับเซนริตสึใส่เป้เดินออกจากเขตวิงเกอร์ไปอีกฝั่ง
ด้านฝั่งโคบอลต์ก็เจอพ่อค้ากำลังตั้งป้ายรับซื้อจิโซอยู่ หลอดจึงรีบเดินเข้าไปทักทันทีแต่ทว่า
"อ้าวนายนั่นเอง ที่ติดเงินเราอยู่นี่นา" ชิบเป๋ง! โลกซุยมันก็ไม่ได้กลมแต่ดันมาเจอเจ้าหนี้เก่า เรวาน มันซะที่นี่ได้
"แดมม เผ่น" ออกจากเขตผู้เล่นใหม่มาก็เจอแต่ความวิบัติไม่แพ้ซาซาไรข้างล่างเลยวุ้ย
"เฮ้เดี๋ยวก่อนสินาย เรามีเรื่องขอร้อง ถ้านายช่วยล่ะก็เราจะยกหนี้นั่นให้ก็ได้" เรวานใช้พลังฟอร์ซ(มีด้วยเรอะ?)ดูดหลอดเข้ามาหา
..เออ เอาก็เอาฟะ ช่วยแล้วไม่ต้องจ่ายพันล้าน แถมจะได้ฝึกวิชาไปในตัวด้วย หลอดจึงรับปากตกลงทันที
"นายคงรู้แล้วสินะว่าตอนนี้กลาสแลนด์กำลังต้องการจิโซเป็นอย่างมาก ข้าก็เลยจะเดินทางเอามันไปขายที่นั่น เลยกำลังต้องการคนร่วมเดินทางอยู่พอดี"
"แค่คุ้มกันนายไปส่งที่กลาสแลนด์ก็เป็นอันล้างหนี้แล้วสินะ ได้เลย" กำลังโดนโจรสลัดตามล่า หนีไปทางแผ่นดินใหญ่ก็ดีเหมือนกันหลอดคิด
"เอาล่ะ งั้นตอนนี้เราก็ได้คนคุ้มกันมา3คนแล้วสินะ(นับลิงจ๋อเซนริตสึแล้ว)" แล้ว เรวาน ก็เรียกเบ๊ เอ๊ยเพื่อนร่วมเดินทางอีกคนมา
"อ้าวเฮ้ย นั่นเพ่บิ๊กนี่นา ทำไมมาเป็นเบ๊เจ้าเรวานที่นี่ได้ล่ะ"
จากนั้นบิ๊กก็เล่าให้ฟังว่าหลังจากเรือแตกตัวเองก็ลอยคออยู่ในแม่น้ำจนมาถึงนี่ แล้วก็โดนเจ้าเรวานตกได้ เพื่อชดใช้ค่าเสียหายที่ทำเบ็ด1000ล้านของมันพัง ก็เลยต้องเป็นเบ๊อยู่อย่างงี้ T__T
ทั้งคู่ติดหนี้พันล้านเหมือนกันจึงกอดกันร่ำไห้ทั้งน้ำตา เซ็นริตสึจึงวาดภาพเก็บไว้ใช้แต่งโดจิน (-0-)_q||
"นี่ๆอย่ามัวแต่รำลึกความหลังกันสิ รีบเดินทางต่อไปมิวส์กันเถอะ เราจะแวะพักที่นั่นและหาเพื่อนร่วมเดินทางอีกสักคนสองคน"
แล้วเบ๊สองคนก็โดนบังคับให้ลากรถพระหินจิโซห้าร้อยตัวหนักสามตันมุ่งหน้าสู่มิวส์
--Elvana 20:13, 22 กันยายน 2007 (ICT)
การเดินทางจากเมืองทูริเวอร์ไปมิวส์นั้นจำเป็นต้องอาศัยทางเรือ ดังนั้นทั้งหมดจึงตัดสินใจไปเมือง Lakewest เพื่อนั่งเรือไปจอดที่ท่าเรือของเมือง Coronet แล้วจึงเดินเท้าไปที่มิวส์ ......อะไรน่ะ หาว่าคนแต่งคนนี้มั่วแผนที่เหรอ ไม่เชื่อก็จิ้มซะ
แต่ระหว่างทางที่พวกหลอดกำลังเดินทางไปเล็คเวสต์นั้น...
"หยุดนะ!!" กลุ่มโจรกลุ่มหนึ่งได้เข้ามาขวางทางพวกหลอด
"จ... โจร!! นี่แกต้องการอะไรจากข้า"
"หึหึหึ ข้าได้ยินมาว่าทางด้านตะวันตกของดูนันแห่งนี้ต้องการจิโซจำนวนมาก จิโซที่นั่นจึงมีราคาแพง ฉะนั้นส่งจิโซทั้งหมดนั่นมาให้ข้า" โจรยื่นข้อเสนอ
"ฝันไปเถอะ!! เบ๊ๆทั้งสองของข้าจัดการมันซะ" เรวานชี้นิ้วสั่งหลอด ริโอวกับบิ๊ก แต่ทว่าเนื่องจากต้องลากรถพระหินจิโซห้าร้อยตัวหนักสามตัน ทำให้ทั้งคู่นอนแหมะหมดเรี่ยวแรงที่จะสู้ ส่วนเซ็นริตสึก็นั่งสเก็ตช์ภาพทั้งคู่นอนแหมะบนพื้นหญ้าไปใช้เป็นข้อมูลในการวาดโดจินวาย \\=w=//
งานนี้เรวานวิกฤต จะสู้ก็สู้ไม่ได้เดี๋ยวโดนพวกโจรรุมกระทืบ จะมอบจิโซให้ก็ไม่ได้เพราะงก จะหนีไปพร้อมกับจิโซก็ไม่ได้เพราะมันหนักเกิน เรวานจึงตัดสินใจสวดมนต์ภาวนาต่อบร๊ะเจ้าจอร์จให้รอดพ้นวิกฤตนี้ด้วยดีเถิด
"หยุดนะเจ้าโจรใจทราม~" ราวกับว่าบร๊ะเจ้าจอร์จได้ยินเสียงภาวนาของเรวาน
"แกเป็นใครกัน!!" พวกโจรพยายามหาต้นตอของเสียง
"เจ้าพวกโจรชั่วที่ดีแต่ดัีกปล้นคนอ่อนแอกว่าอย่างพวกเจ้าต้องได้รับการลงทัณฑ์ด้วยดาบแห่งความถูกต้องของข้า เซไฟร์ แม็กซิมิเลี่ยน ผู้สืบสายเลือดของอัศวินในตำนานผู้ทรงเกียรติแม็กซิมิเลี่ยนผู้นี้" เซไฟร์ร่ายเสร็จก็ดึงดาบแห่งความถูกต้องของเขาออกจากฝักแล้วพุ่งเข้าไปกลางฝูงโจร แต่ก็พบว่าเซ็นริตสึได้เอาโต๊ะวาดรูปฟาดพวกโจรไปเกิดใหม่กันหมดแล้ว...
"โอ้ ต้องขอบคุณท่านอัศวินมากที่เข้ามาช่วยเหลือได้ทันเวลาพอดี" เรวานเข้าไปขอบคุณเซไฟร์ เซไฟร์ได้แต่ทำหน้างงเพราะจริงๆคนกำจัดโจรได้คือเซ็นริตสึต่างหาก
"ม..ไม่เป็นไรหรอก สำหรับอัศวินผู้สืบทอดสายเลือดแม็กซิมิเลี่ยนอย่างข้าเซไฟร์ผู้นี้เรื่องแค่นี้ถือว่าจิ๊บจ๊อย" เซไฟร์ถือโอกาสอวดเบ่งซะอย่างงั้น ว่าแต่อย่าแนะนำตัวยาวเหยียดแบบนี้ได้มั้ย คนแต่งเข้าเมื่อยมือ
"ว่าแต่ข้ากำลังต้องการคนที่จะมาคุ้มกันสินค้าของข้าไปยังกราสแลนด์ ท่านสนใจจะมาร่วมทางกับข้ามั้ย" เรวานชักชวน
"งานปกป้องคนอ่อนแอเป็นของอัศวินแห่งสายเลือดแม็กซิมิเลี่ยนอยู่แล้ว ข้าขออาสาคุ้มกันท่านด้วย" ในที่สุดเซไฟร์ก็กลายเป็นเบ๊คนที่ 3 ของเรวานซะแล้ว
--Shiryu 02:40, 23 กันยายน 2007 (ICT)
ทั้งสามเดินทางมาไกลแสนไกล ผ่านทิวเขาหิมาลัย ผ่านช่องแคบจิบรอลต้า ผ่านแม่น้ำไรน์ ผ่านฟยอดเหนือแดนไวกิ้ง ....ที่ๆคนเขียนอยากไปแต่ไม่มีปัญญาไปทั้งนั้น จนในที่สุดก็มาถึงเลคเวสต์ (ตกลงพวกแกไปหลงมาใช่มั้ย?) พอจะเข้าหมู่บ้านก็พบป้าทากิยืนขวางอยู่ "หึหึหึ ในที่สุดพวกแกก็มาถึงนี่จนได้นะ เตรียมตัวรับมือการลอบสังหารแบบโจ่งแจ้งของอดีตนักฆ่าจากนีเธอร์เกท นามเก่า ทะกิฟุเซะ ซะ!!"
แล้วป้าทากิก็สะบัดชุดสีแดงออกเป็นชุดนินจาวาบหวาม ทำเอาคนเห็นจิตตกไปสามวัน พลางสาปแช่งโคนาเม้งที่ใส่ของแบบนี้เข้ามาได้
"ปล่อยอัศวินอย่างเราจัดการเอง ของชั่วร้ายแบบนี้ไม่สมควรมีอยู่บนโลก!" เซไฟร์ออกตัวโชว์ฝีมือให้สมเป็นตัวละครใหม่ ทั้งที่ตาบิ๊กเองตั้งกะโผล่มายังไม่ได้โชว์ฝีมือซักแอะ
"ดาบปราบอธรรม อะจ๊าก ตุเรงๆเองเอย~" (ตกลงจะเป็นอัศวินหรือลิเกไชยา?) เซไฟร์ลากดาบเข้าไปเตรียมฟาดลงป้าทากิ แต่ก็มีเงามาขวางไว้ "ท่านเซไฟร์ระวัง!!" เซไฟร์เลยชะงักดาบแล้วก็โดนป้าเอาตะพดตีเอา
"อูย....เอ็งออกมาอีกแล้วเรอะ?" NPC ริโค ตัวเกะกะประจำซีรี่ยส์ที่เซไฟร์ได้มาพร้อมอ๊อพชั่นอัศวินแม็กซิมิเลี่ยน ไม่รู้จะกำจัดยังไงเหมือนกัน แต่ช่างมัน ตอนนี้ต้องสู้กับทะกิฟุเซะก่อน ว่าแล้วป้าทะกิก็ขว้างดาวกระจายเข้ามา
"หึ ของแค่นั้นทำอะไรข้าไม่ได้หรอก" เซไฟร์มองดาวกระจายออกอย่างง่ายดายเตรียมโยกหลบ "ท่านเซไฟร์ ระวัง!!!" แล้วริโคก็ผลักเซไฟร์ไปโดนดาวกระจายเสียบเอาจนสวยงามเหมือนต้นคริสมาสหลังตกแต่งทีเดียว
"ท่าทางจะแย่แฮะ" หลอดเห็นดังนั้น....จึงส่งบิ๊กไปสู้แทน บิ๊กฟาดอีดาบทองส่งป้าทากิไปผุดไปเกิดทันที
"ขอบใจท่านมากที่ช่วยเราไว้้ ....จริงสิ ก่อนข้าเข้าเป็นพวกท่าน ข้ามีอะไรจะขอร้องครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตข้า...ปกติอัศวินนี้มีแต่ให้นะจ๊ะ ไม่ขี้จุ๊เบ่เบ๊"
"ท่านต้องการอะไรลองว่ามาซิ" พอทากิสลายเป็นเถ้าไปแล้วเรวานก็โผล่หัวมาทันที
"ช่วยข้ากำจัดไอ้ NPC ริโคตัวนี้ที มันแถมมากับอ๊อพชั่นอัศวินข้าเลยกำจัดมันด้วยตัวเองไม่ได้"
"ได๋ค่า~" หลอดรับคำ ชักอาวุธออกมาสู้กับริโคทันที
--FLOW 03:42, 23 กันยายน 2007 (ICT)
หลอดหยิบทอนฟาออกมาฟาดใส่ริโคทันทีสุดแรงเกิด เปรี้ยง! ป๊าปป! ป๊าปป! ป๊าปป! ชอบนัก.. รังแกไอ้ตัวกระจอกไม่มีทางสู้เนี่ย
แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เนื่องจากริโคไม่ใช่ npc สำหรับต่อสู้ ฟันให้ตายก็ไม่เจ็บเหมือนร็อคแมนแดชแต่งปืนมาเต็มแรงแต่ยิงลิงจุดเซฟไม่เข้า ทว่าหลอดไม่รู้ก็เลยฟันต่อไป...พอฟันไปซักพักหลอดก็เหนื่อย ก็เลยพักดื่มสปอนเซอร์เพิ่มเกลือแร่(เกมสมจริงมาก)แล้วก็ฟาดต่อไป <<ไม่สะกิดใจเอาเสียเลย
"งั้นข้าลองบ้าง" บิ๊ก เอาอีดาบทองเข้ามาช่วยฟันริโคอีกแรง แต่ริโคดันกระเด็นกลิ้งไปอยู่หลังเซไฟร์ก็เลยโดนทิ่มแทน เล็คนาร์ทเห็นดังนั้นก็ทนไม่ไหว ต้องโผล่ขึ้นมาจากอ่างอาบน้ำบ้านกันเทตสึมาบอกให้หยุดได้แล้ว เซไฟร์เลยต้องทนรับเคราะห์กรรมต่อไป...
เมื่อเสร็จเรื่อง(ไร้สาระ)แล้วทุกคนก็เตรียมเดินทางต่อ แต่ว่าเสียงหัวเราะของทากิที่น่าจะตายไปแล้วกลับดังขึ้นมา
"โฮะ โฮะ โฮะ ป้า(ลดอายุตัวเอง)โด๊ปยาขององค์กรมา ตายไปก็เด้งกลับขึ้นมาสู้ใหม่ได้จ้า" ทากิกลับมาใหม่เสื้อผ้าขาดวิ่นเซ็กซี่กว่าเดิม โชว์เนื้อหนังหย่อนยานให้ผู้อ่านหมดสมรรถภาพไปอีกสามวันหกวัน
"อ๊าาาก DIE BITCH!!" บิ๊ก ควงอีดาบทองบุกเข้าใส่ทันทีเพื่อสุขภาพสายตาของตัวเอง
"เพื่อสุขภาพจิตของชาวซุย ข้าในนามของอัศวินแมกซิมิเลี่ยน ขอส่งแกเข้าเมรุเดี๋ยวนี้แหละ" เซไฟร์ ตามไปติดๆเพื่อสุขภาพจิตของตัวเองและส่วนรวม
"นายท่านพยายามเข้า!!!"
ริโค(อีกแล้ว)วิ่งเข้าไปช่วยเซไฟร์ แต่ดันไปเหยียบเท้าเซไฟร์จนเสียหลักล้มเสียแทน แต่ไม่หมดเพียงเท่านี้ เซไฟร์ที่เสียหลักล้มรีบคว้ามือหาที่ยันตามสัญชาติญาณ ทำให้มือไปผลักโดนบิ๊กที่วิ่งเข้าใส่ทากิเสียการทรงตัวอีกคนไปด้วย ทากิที่ไม่ทันได้ระวังตัวเจอบิ๊กชนเข้าไปเต็มแรง แม้แต่แอลลีนที่กินทุกวันก็ไม่สามรถช่วยให้ป้ายันตัวไว้กับพื้นได้ ทากิเสียหลักล้มลงไปพร้อมกับบิ๊กแบบไม่ทันตั้งตัว แล้ว!...แล้ว!!...แล้ว!!!
จ๊วบบบบ...ปากบิ๊กกับทากิก็ประกบกันที่พื้นในสภาพขึ้นคร่อมพร้อมขย่ม
...สี่คนที่เหลือเห็นดังนั้นพร้อมใจกันกดโหวตอีโมหัวหอมอ้วกแตกที่ตูตะแจกโดยมิได้นัดหมายทันที อ้วกกก...
ทากิที่แสนซื่อบริสุทธิ์ยังไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อนกลับถูกรุกเร้าถึงเพียงนี้ ทำให้หน้าเธอแดงก่ำจิตใจที่เย็นชาของนักฆ่าอ่อนไหว โอ..เธอได้ตกหลุมรักชายคนนี้เข้าเสียแล้ว
หลังจบคำบรรยายบรรทัดบนพวกหลอดก็รีบล็อคเอาท์ออกไปส้วมอ้วกแตกอ้วกแตนกันแทบไม่ทัน ส่วนคนแต่งต้องฝืนกลืนอ้วกกลับลงท้องแล้วแต่งต่อไป
"อ๊าางง ที่รักขา นี่คงเป็นบุพเพสันนิวาส ต่อไปนี้ป้าจะติดตามที่รักตลอดไป" ทากิทำเสียงหวานวิ่งเข้าใส่บิ๊ก
"เฮ้ย ไม่ใช่ว้อยยย อย่านะอย่าเข้ามานะ ชิ่ว ชิ่ว" บิ๊กรีบบอกปัดไม่รับผิดชอบสิ่งที่กระทำไปในสองย่อหน้าที่แล้วทันที
แต่เคราะห์ซ้ำตอกย้ำความซวย เสียงจากระบบนรกก็ดังขึ้นมา "ผู้เล่น บิ๊ก เคลียร์ภารกิจตั้งชื่อให้อาวุธประจำตัว ดาบไร้ชื่อกลายเป็นดาบ"ทากิ" ไม่สามารถใช้อาวุธชนิดอื่นได้อีกตลอดไป" ดังนั้นแล้วอีดาบทองจึงบินออกจากมือบิ๊ก กลับไปปักอยู่อย่างสงบที่ถ้ำสายลมรอคนมาแต่งให้หยิบไปใช้ในอนาคต
"โว้ยยย ไอ้ระบบเฮงซวยเอาตาไปไว้ที่ไหนวะ! ทำแบบนี้ได้ไง! หลอด เซไฟร์ช่วยตูที๊" บิ๊กรีบหันกลับไปขอความช่วยเหลือ แต่ทุกคนเข็นจิโซเข้าหมู่บ้านไปแล้วทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
"ท่านเรวาน ช่วยเบ๊ของท่านที.." ถึงกับต้องมาพึ่งเรวานดูท่าจะหมดตัวช่วยแล้วจริงๆ
"หนี้พันล้านนั่นข้ายกให้ละกัน ถือซะว่าเป็นซองแต่งงาน อ้อไม่ต้องชวนข้าไปงานนะ วันนั้นข้าป่วยแน่" เรวานรีบวิ่งตามพวกหลอด ริโอว กับเซไฟร์ไปทันทีทิ้งบิ๊กไว้กับแฟนของเขาสองต่อสอง
"เรามาสืบสานในสิ่งที่ฟลิกกี้กับโอเด็ดทำไม่สำเร็จกันเถอะน๊ะจ๊ะหลาน เอ๊ย ที่รักจ๋า" ทากิเขยิบเข้ามาโพสท่ายั่วยวน บิ๊กอ่อนระทวยไปทั้งร่างจนนกเขาแทบบินแทรกกลับเข้าไปในตัว
"เฮ้ยยย อย่าเข้ามานะเฟ้ยยย อีแก่ไปลงโลงซร้าา" บิ๊กหยิบดาบทากิเตรียมฆาตกรรมเจ้าของชื่อดาบทันที
ก่อนที่บิ๊กจะทำแบบนั้นเสียงจากระบบก็ดังขึ้นมา "ผู้เล่น บิ๊ก รังแกคนรักของตัวเอง ต้องโดนลงโทษ มัดด้วยเชือกวนิลาพร้อมฝนน้ำตาเทียน" แล้วพื้นดินก็มีเชือกงอกออกมามัดบิ๊กไว้ หลังจากนั้นท้องฟ้าบนหัวบิ๊กก็มืดครึ้มมีฝนตกลงมา แต่ฝนนั้นเป็นน้ำตาเทียนร้อนจี๋ บิ๊กที่หนีไม่ได้โดนน้ำตาเทียนไปเต็มๆ ได้แต่ดิ้นตะแหม่บๆเหมือนปลาเก๋าทอดในน้ำมันระยะสุดท้าย
"อั่ก.. ไม่ ข้าไม่ยอม ข้าไม่ยอมมเด็ดขาดด" บิ๊กโดนทรมานจนหมดสภาพ แต่ใจที่หมดสภาพยิ่งกว่าได้เค้นแรงที่เหลือวิ่งหนีออกจากที่เกิดเหตุไปที่ท่า บิ๊กแจวเรือขายผักที่จอดอยู่แถวนั้นออกจากฝั่งหนีไปทันที แต่ระหว่างที่พายหนีอยู่นั้นเขาไม่รู้ตัวเลยว่าทากิเกาะใต้ท้องเรืออยู่...
หลอด ริโอว เซไฟร์ เซ็นริตสึ และ โยริว ก็ขึ้นเรือจากเลคเวสต์มุ่งหน้าสู่มิวส์ต่อไป ทำเป็นไม่สนใจสิ่งที่เขียนอยู่ในเรปนี้
--Shiryu 11:46, 23 กันยายน 2007 (ICT)
พวกหลอดเดินทางมาอย่างหงอยเหงา.....ไม่ใช่เพราะเขาเสียเพื่อนร่วมทีม แต่เป็นเพราะเขาได้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเกิดขึ้นบนโลก
"เราต้องพยายามลืมเรื่องที่เกิดขึ้นให้ได้ บิ๊กเองก็คงไม่ต้องการให้พวกเราจมปลักอยู่กับความทรงจำที่เจ็บปวดหรอก" คำพูดของหลอดจะดูดีมากถ้าไม่ได้อ่านเรปข้างบนมาก่อน
แต่แล้วเรือของพวกเขาก็ลอยมาพบเกาะมหาสมบัติ ทุกคนเจอขุมทรัพย์ล้ำค่ามหาศาล พวกเขากลายเป็นมหาเศรษฐีจึงเอาเงินไปสร้างปราสาทและใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไป....
ซึ่งบรรทัดข้างบนนี้เป็นบทบรรยายที่เซ็นริตสึเขียนขึ้นมาเองเพื่อแก้บรรยากาศหดหู่ ไม่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงแต่ประการใด พอเห็นว่าไม่เวิร์คเซ็นจังจึงปีนขึ้นกระโดงเรือแล้วหลับเพราะตอนนี้เที่ยงแล้วได้เวลานอน
ตูม!!! เฮ้ย แม่มตาย!!
เสียงเรือพวกหลอดโดนปืนใหญ่ยิง ส่วนท่อนหลังเป็นเสียงเซไฟร์ตกใจเลยหลุดฟอร์มอัศวินผู้ผดุงคุณธรรมไป
"หึหึหึ อยู่นี่เองเรอะ เจ้า หลอด ริโอว รู้ตัวว่าโดนโจรสลัดล่าอยู่ยังมีหน้ามาลอยเรือสบายใจเฉิบอีกนะ" ซาริส โจรสลัดสาวชื่อดังของพันธมิตรหมู่เกาะลากเรือลำใหญ่พร้อมลูกน้องมากมายมาไล่ยิงเรือขายผักของหลอด
"เฮ้ย!! เข้ามาในทะเลสาปดูนานได้ไง!?" หลอดตกใจ
"หึหึหึ อย่าดูถูกโจรสลัดของหมู่เกาะเชียว พลังทัพไม่ว่าจะยุทธนาวีหรือสงครามเห็ดมินท์ก็สูงกว่าไอ้พวกแม่ทัพกูลูคซะอีกขอบอก ขอให้เป็นผืนน้ำไม่ว่าที่ไหนในโลกเราก็ตามไปได้ทั้งนั้น" ว่าแต่พลังทัพมันเกี่ยวกับการลากเรือใหญ่เข้ามาทะเลสาปตรงไหน?
"เห็นทีข้าต้องขอลาอีกทีละนะ" โยริวโบกมือบ๋ายบายพวกหลอดอีกรอบ พวกหลอดก็งงว่ามันกลับมาเข้าปาร์ตี้ตั้งกะเมื่อไหร่ฟะ? ว่าแล้วเขาก็ขี่มังกรเอนมาบินลับฟ้าไป
"เอาไงดีล่ะ ปืนใหญ่ก็ไม่มี"
"หืม? ฮีโร่หลอด ริโอว ค่าหัว 12 ล้านเบรี....ยังมือใหญ่อยู่นี่นา แต่เอาเหอะ ขอหัวให้พี่นะคะ มามะๆ" พอพูดจบซาริสก็ยิงปืนใหญ่ใส่เรือหลอดอีกที ทันใดนั้นก็มีไทโฮและยัมคูเจ้าของน่านน้ำเข้ามาช่วย
"เจ้าพวกโจร กล้าเข้ามามาซ่าในเขตของเราเชียวเรอะ!!" แล้วไทโฮก็คว้าฉมวกออกมาเตรียมสู้กับโจรสลัด ...พลางบอกให้ยัมคูรีบๆพายเรือเข้าไปใกล้ๆเพื่อเอาฉมวกไปแทง .....ซาริสจะรอทำไม ว่าแล้วก็ยิงไทโฮจมอย่างง่ายดาย แต่พวกหลอดหนีไปเรียบร้อยแล้ว
"ไทโฮ.....ยัมคู.....การตายของพวกท่านจะไม่เสียเปล่า TvT~" แล้วหลอดก็มาถึงโคโรเน่ในที่สุด พอขึ้นบกพวกโจรสลัดก็ไม่ตามมา เหมือนเล่มเกมส์ปลาฉลามขึ้นบกยังไงยังงั้น
