Sasarai de Viva ep1
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 11:08, 8 กันยายน 2007 FLOW (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 12:15, 8 กันยายน 2007 FLOW (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 1: | Line 1: | ||
| - | ลองแต่งดูก่อนนะก๊าบบ --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 11:08, 8 กันยายน 2007 (ICT) | + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 12:15, 8 กันยายน 2007 (ICT) |
| + | |||
| + | ไกลแสนไกลห่างออกไปจากเขตผู้เล่นใหม่โทรัน... กลาสแลนด์แดนทุ่งหญ้าอันเขียวชอุ่ม แหล่งชุมนุมของเหล่าผู้เล่นสารพัดเผ่าพันธุ์แห่งซุยโคเดน | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "พวกมันมากันอีกแล้ว รีบหนีเร็วเข้า!! หนีไม่ทันล่ะก็โดนมันแพร่เชื้อแน่ๆ" บรรยากาศในหมู่บ้านจิซายามนี้เหมือนโดนจลาจลเข้าตี ผู้เล่นขวัญหนีดีฝ่อหนีกันขี้แตกขี้แตน | ||
| + | |||
| + | ในโรงเตี๊ยม เอ๊ยไม่ใช่ โรงเหล้า มีนักกวีพเนจรคนหนึ่งกำลังเกากีต้าอย่างเมามัน ประมาณว่าหมาที่ไหนจะตายก็ช่างหัวมัน โลกนี้มีข้าคนเดียวศิลปินเดี่ยว | ||
| + | |||
| + | ~!@#$%^&*เสียลำโพงกระชาก... เสี่ยวเอ้อ เอ๊ยไม่ใช่ บาร์เทนเดอร์ต้องไปดึงสายแอมป์ออกให้มันหยุดเสียที | ||
| + | |||
| + | "สัด! ใครดึงสายแอมป์สุดรักตัวสิบหมื่นของกุวะ ถ้าสายแอมป์ข้าขาดล่ะก็ วันนี้ฆ่ามันไม่ตายชื่อข้า[[ซาซาไร]]จะเขียนกลับหลังงงง!!" สติของซาซาไรขาดผึงเหมือนสายแอมป์ที่ขาดไป | ||
| + | |||
| + | "โอ้ เสี่ยวเอ้อท่านนี้ ไม่ทราบว่ามีธุระอันใดกับข้าหรือครับ" ซาซาไรกลับสู่โหมดคลาสสิคอีกครั้ง | ||
| + | |||
| + | "ยังทำหน้าพระเอกอยู่อีกนะเอ็ง ไอ้พวกที่ท่านว้อนท์อยากเจอมันมากันข้องนอกแล้ว ข้าไปก่อนล่ะ ขืนหนีไม่ทันล่ะก็ข้าโดนมันล้างสมองแน่" เสี่ยวเอ้อ..เอ๊ย บาร์เทนเดอร์พูดอย่างขวัญหนีดีฝ่อขี้หดตดหายก่อนจะวิ่งหนีไป | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ซาซาไรเก็บกีต้าร์มาครอส7สุดรักของเขา วางเงินค่าแม่โขงไว้บนโต๊ะสิบอีแปะ เอ๊ยไม่ใช่ สิบพอชต่างหากเล่า! ก่อนเดินออกมาข้างนอกฝ่าฝูงชนออกมาที่กลางลานหมู่บ้าน ประจัญหน้ากับกองทหารกองหนึ่ง | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "จะหนีไปไหนก็หนีไม่พ้นหรอก เจ้าพวกชาวซุยผู้โง่เขลาเบาปัญญาทั้งหลาย" นักรบชุดเกราะดำคนหนึ่งกำลังพูดอยู่กลางลานหมู่บ้านจิซา เสียงได้ยินชัดเจนทั่วทุกซอกหลืบในหมู่บ้าน แสดงว่าต้องเป็นผู้เล่นที่เลเวลสูงมากแน่นอน | ||
| + | |||
| + | "ฟังทางนี้! เจ้าพวกชาวซุยที่กำลังหลงทาง ไร้ซึ่งปีกโผบิน เหมือนท่านมหาเมพเซฟิรอธ! วันนี้เป็นวันดี ข้า[[เอกซ์มัส]] ในฐานะตัวแทนของสมาคม"กองกำลังพิทักษ์ภารกิจครั้งสุดท้าย"มารับสมัครสมาชิกจำนวนมาก เพื่อขยับขยายกองกำลัง หรือเรียกง่ายๆว่าแพร่เชื้อ เอ๊ยไม่ใช่ เผยแพร่ลัทธิของเราให้ขยายขจรไปไกล รอวันกลับคืนมาของภารกิจครั้งสุดท้ายอีกครั้ง!" ทำไมวันนี้ไอ้คนแต่งมันพิมผิดบ่อยจังวะ ห๊ะ | ||
| + | |||
| + | หลังจากเอกซ์มัสพูดจบซาซาไรก็เดินออกมา"คารวะท่านแม่ทัพเอกซ์มัส ผู้น้อยแซ่ ซาซา มีชื่อว่า ไร อยากจะขอบังอาจถามอะไรท่านแม่ทัพสักข้อครับ" | ||
| + | |||
| + | "ข้าเข้าใจว่าพวกเจ้ากำลังสับสน แต่ไม่ต้องห่วงมนุษย์ทุกคนไม่ได้เกิดมา born to be แต่เราสามารถเลือกที่จะ try to be ได้ ดังนั้นข้าจะจับพวกแกมารับเชื้อ เอ๊ยไม่ช่าย ติวเข้มหลักสูตรเกมภารกิจครั้งสุดท้าย ให้พวกแกค้นพบสัจจะธรรมของชีวิตว่าที่จริงแล้วเกมที่พวกเราสมควรเล่นคือเกมอะไร! ทหาร เอ๊ย โซลเยอร์ทั้งหลาย ไปจับพวกมันมาซะให้หมด!" เอกซ์มันไม่ได้สนใจซาซาไรเล้ย...ยังเป็นตัวจืดจางเหมือนเดิมแม้ว่าจะเปลี่ยนชื่อแซ่ไปแล้วก็ตาม | ||
| + | |||
| + | "อ้าว มีคนอยู่ตรงนี้ด้วยเรอะ แกๆน่ะ เอ๊ย นายน่ะ มาสมัครซะดีๆ จะได้ไม่ต้องเจ็บตูด เอ๊ย เจ็บตัว" ทำไมมันยิ่งผิดขึ้นเรื่อยๆว่ะ | ||
| + | |||
| + | "ขอบคุณในความเมตตาของท่านแม่ทัพครับ แต่ข้าน้อยเห็นทีจะต้องขอปฎิเสธ ดูเหมือนท่านแม่ทัพจะไม่ได้ฟังที่ผมพูดไปเลยนะครับ ใช่ไหมว๊ะ สาดดดด" อ้าวหลังๆโหมดบู๊ลิ้มหายไปเสียแล้วล่ะท่านซาซาไร? | ||
| + | |||
| + | "มีอะไรก็รีบแจ้งมา ข้ากำลังรีบ เดี๋ยวต้องไปช่วยพวกลูกน้องไล่จับผู้เล่นอีก" เอกซ์มัสหยิบ[[psp]]ขึ้นมาเล่นเกมภารกิจครั้งสุดท้ายทิชติกระหว่างรอฟัง | ||
| + | |||
| + | "พี่น้องร่วมสาบานของข้าน้อย [[ซาก้า]] โดนหัวหน้าของพวกท่านจับตัวไป ไม่ทราบว่าข้าน้อยจะขอตัวพี่ใหญ่ของข้าคืนจะได้หรือไม่พวกเราไม่ได้มีอะไรบาดหมางกัน ขอให้ท่านแม่ทัพโปรดเมตตา" | ||
| + | |||
| + | "ไม่มีการเจรจาในพจนานุกรมของกองทัพเรา เซ็นซะ!ไม่งั้นข้าจะให้แกเข้าครอส์พิเศษสิบวันสิบคืนเล่นสิบสองภาครวดไม่ให้หลับให้นอน!" | ||
| + | |||
| + | "พูดกันไม่รู้เรื่องแบบนี้ เห็นทีข้าน้อยคงต้องขอล่วงเกินแล้ว" ซาซาไรหยิบกีต้าร์ออกมา... จะทำอะไรน่ะ? | ||
Revision as of 12:15, 8 กันยายน 2007
--FLOW 12:15, 8 กันยายน 2007 (ICT)
ไกลแสนไกลห่างออกไปจากเขตผู้เล่นใหม่โทรัน... กลาสแลนด์แดนทุ่งหญ้าอันเขียวชอุ่ม แหล่งชุมนุมของเหล่าผู้เล่นสารพัดเผ่าพันธุ์แห่งซุยโคเดน
"พวกมันมากันอีกแล้ว รีบหนีเร็วเข้า!! หนีไม่ทันล่ะก็โดนมันแพร่เชื้อแน่ๆ" บรรยากาศในหมู่บ้านจิซายามนี้เหมือนโดนจลาจลเข้าตี ผู้เล่นขวัญหนีดีฝ่อหนีกันขี้แตกขี้แตน
ในโรงเตี๊ยม เอ๊ยไม่ใช่ โรงเหล้า มีนักกวีพเนจรคนหนึ่งกำลังเกากีต้าอย่างเมามัน ประมาณว่าหมาที่ไหนจะตายก็ช่างหัวมัน โลกนี้มีข้าคนเดียวศิลปินเดี่ยว
~!@#$%^&*เสียลำโพงกระชาก... เสี่ยวเอ้อ เอ๊ยไม่ใช่ บาร์เทนเดอร์ต้องไปดึงสายแอมป์ออกให้มันหยุดเสียที
"สัด! ใครดึงสายแอมป์สุดรักตัวสิบหมื่นของกุวะ ถ้าสายแอมป์ข้าขาดล่ะก็ วันนี้ฆ่ามันไม่ตายชื่อข้าซาซาไรจะเขียนกลับหลังงงง!!" สติของซาซาไรขาดผึงเหมือนสายแอมป์ที่ขาดไป
"โอ้ เสี่ยวเอ้อท่านนี้ ไม่ทราบว่ามีธุระอันใดกับข้าหรือครับ" ซาซาไรกลับสู่โหมดคลาสสิคอีกครั้ง
"ยังทำหน้าพระเอกอยู่อีกนะเอ็ง ไอ้พวกที่ท่านว้อนท์อยากเจอมันมากันข้องนอกแล้ว ข้าไปก่อนล่ะ ขืนหนีไม่ทันล่ะก็ข้าโดนมันล้างสมองแน่" เสี่ยวเอ้อ..เอ๊ย บาร์เทนเดอร์พูดอย่างขวัญหนีดีฝ่อขี้หดตดหายก่อนจะวิ่งหนีไป
ซาซาไรเก็บกีต้าร์มาครอส7สุดรักของเขา วางเงินค่าแม่โขงไว้บนโต๊ะสิบอีแปะ เอ๊ยไม่ใช่ สิบพอชต่างหากเล่า! ก่อนเดินออกมาข้างนอกฝ่าฝูงชนออกมาที่กลางลานหมู่บ้าน ประจัญหน้ากับกองทหารกองหนึ่ง
"จะหนีไปไหนก็หนีไม่พ้นหรอก เจ้าพวกชาวซุยผู้โง่เขลาเบาปัญญาทั้งหลาย" นักรบชุดเกราะดำคนหนึ่งกำลังพูดอยู่กลางลานหมู่บ้านจิซา เสียงได้ยินชัดเจนทั่วทุกซอกหลืบในหมู่บ้าน แสดงว่าต้องเป็นผู้เล่นที่เลเวลสูงมากแน่นอน
"ฟังทางนี้! เจ้าพวกชาวซุยที่กำลังหลงทาง ไร้ซึ่งปีกโผบิน เหมือนท่านมหาเมพเซฟิรอธ! วันนี้เป็นวันดี ข้าเอกซ์มัส ในฐานะตัวแทนของสมาคม"กองกำลังพิทักษ์ภารกิจครั้งสุดท้าย"มารับสมัครสมาชิกจำนวนมาก เพื่อขยับขยายกองกำลัง หรือเรียกง่ายๆว่าแพร่เชื้อ เอ๊ยไม่ใช่ เผยแพร่ลัทธิของเราให้ขยายขจรไปไกล รอวันกลับคืนมาของภารกิจครั้งสุดท้ายอีกครั้ง!" ทำไมวันนี้ไอ้คนแต่งมันพิมผิดบ่อยจังวะ ห๊ะ
หลังจากเอกซ์มัสพูดจบซาซาไรก็เดินออกมา"คารวะท่านแม่ทัพเอกซ์มัส ผู้น้อยแซ่ ซาซา มีชื่อว่า ไร อยากจะขอบังอาจถามอะไรท่านแม่ทัพสักข้อครับ"
"ข้าเข้าใจว่าพวกเจ้ากำลังสับสน แต่ไม่ต้องห่วงมนุษย์ทุกคนไม่ได้เกิดมา born to be แต่เราสามารถเลือกที่จะ try to be ได้ ดังนั้นข้าจะจับพวกแกมารับเชื้อ เอ๊ยไม่ช่าย ติวเข้มหลักสูตรเกมภารกิจครั้งสุดท้าย ให้พวกแกค้นพบสัจจะธรรมของชีวิตว่าที่จริงแล้วเกมที่พวกเราสมควรเล่นคือเกมอะไร! ทหาร เอ๊ย โซลเยอร์ทั้งหลาย ไปจับพวกมันมาซะให้หมด!" เอกซ์มันไม่ได้สนใจซาซาไรเล้ย...ยังเป็นตัวจืดจางเหมือนเดิมแม้ว่าจะเปลี่ยนชื่อแซ่ไปแล้วก็ตาม
"อ้าว มีคนอยู่ตรงนี้ด้วยเรอะ แกๆน่ะ เอ๊ย นายน่ะ มาสมัครซะดีๆ จะได้ไม่ต้องเจ็บตูด เอ๊ย เจ็บตัว" ทำไมมันยิ่งผิดขึ้นเรื่อยๆว่ะ
"ขอบคุณในความเมตตาของท่านแม่ทัพครับ แต่ข้าน้อยเห็นทีจะต้องขอปฎิเสธ ดูเหมือนท่านแม่ทัพจะไม่ได้ฟังที่ผมพูดไปเลยนะครับ ใช่ไหมว๊ะ สาดดดด" อ้าวหลังๆโหมดบู๊ลิ้มหายไปเสียแล้วล่ะท่านซาซาไร?
"มีอะไรก็รีบแจ้งมา ข้ากำลังรีบ เดี๋ยวต้องไปช่วยพวกลูกน้องไล่จับผู้เล่นอีก" เอกซ์มัสหยิบpspขึ้นมาเล่นเกมภารกิจครั้งสุดท้ายทิชติกระหว่างรอฟัง
"พี่น้องร่วมสาบานของข้าน้อย ซาก้า โดนหัวหน้าของพวกท่านจับตัวไป ไม่ทราบว่าข้าน้อยจะขอตัวพี่ใหญ่ของข้าคืนจะได้หรือไม่พวกเราไม่ได้มีอะไรบาดหมางกัน ขอให้ท่านแม่ทัพโปรดเมตตา"
"ไม่มีการเจรจาในพจนานุกรมของกองทัพเรา เซ็นซะ!ไม่งั้นข้าจะให้แกเข้าครอส์พิเศษสิบวันสิบคืนเล่นสิบสองภาครวดไม่ให้หลับให้นอน!"
"พูดกันไม่รู้เรื่องแบบนี้ เห็นทีข้าน้อยคงต้องขอล่วงเกินแล้ว" ซาซาไรหยิบกีต้าร์ออกมา... จะทำอะไรน่ะ?
