Cooking Master ep4
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 23:55, 18 ธันวาคม 2007 FLOW (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 05:45, 19 ธันวาคม 2007 FLOW (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 1: | Line 1: | ||
| - | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 23:55, 18 ธันวาคม 2007 (ICT) | + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 05:45, 19 ธันวาคม 2007 (ICT) |
| - | ดอง เอ๊ย จอง +__+ | + | '''ดึ่ง ดึ้ง ดึง ดึ่ง คร่ออก ขร๊าาากฟรี้ ~ ~ คร่อก ~ ถุยส์''' (เสียงbgเพลง morning + เสียงกรนของคริส) |
| + | |||
| + | "อืมแจ๊บๆๆ มิยาบิ โออีชี๊ ~ คิ๊โมจี๊ ~" [[คริส]]นอกจากจะกรนได้อุบาทว์แล้วยังละเมอได้วิตถารอีกต่างหาก... | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย อย่ามั่วสิฟะ มานอนอะไรกันเวลานี้เล่าปูโธ่เว้ย" [[ซาซาไร]]เห็นพวกคริสคิดจะอู้ก็ดีดกีต้าร์คลื่นโซน่าร์ 100mhz ทำลายโสตประสาทคริสทันที | ||
| + | |||
| + | "แห่ะๆ ไม่ได้อู้ซักหน่อยเรานอนเอาแรงต่างหากเล่า ทำอาหารต้องใช้พลังกายมากเดี๋ยวเราสู้ซาก้าไม่ได้นะ" คริสก็ยังคงแก้ตัวมันอยู่ร่ำไป | ||
| + | |||
| + | '''ปุ้ง ปุ้ง ปุ้ง''' | ||
| + | |||
| + | ระหว่างที่ทะเลาะกันอยู่ก็มีเสียงพลุดังขึ้น เป็นสัญญาณว่าสามทุ่มแล้วดิสนี่ย์แลนด์จะปิดแล้วรีบมาซื้อของฝากกันซะ! | ||
| + | |||
| + | "นี่ไง ดึกแล้วเวรยามลดลงเราก็จะอาศัยช่วงนี้เข้าไปส่วนลึกของปราสาท" คริสแก้ตัว | ||
| + | |||
| + | "งั้นก็อย่ารอช้ารีบไปได้แล้ว บก.สั่งมาให้ปิดต้นฉับบก่อนคริสมาสต์นี้" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | เมื่อเป็นเช่นนี้คริสจึงอาสานำทุกคนอีกครั้งลุยฝ่าระบบรักษาความปลอดภัยของ | ||
| + | |||
| + | ขึ้นๆลงๆซ้ายขวาๆ เจอบอสฮานเฝ้าประตู... | ||
| + | |||
| + | "เชอะก็แค่ตัวประกอบ วีรบุรุษอาไร้โดนเด็กไม่ถึงยี่สิบชี้นิ้วสั่ง แถมยังแพ้ลิงที่มาถล่มบ้านจนยับฉอดๆๆ" คริสใช้ไม้ตายซุยจริงจังใส่ฮาน จนฮานรับไม่ได้หนีออกจากเกมไปเหมือนวอรุซโซ.. | ||
| + | |||
| + | เฉียงซ้ายเฉียงขวาเฉียงหน้าเฉียงหลัง เจอบอสคูลกันเฝ้าประตู | ||
| + | |||
| + | "ไอ้หงอกเอ๊ย ดังซะเปล่าดันตกรอบแรกแพ้ไอ้แดงคู่เกย์แกหลุดลุ่ย" คุลกันได้ฟังก็หมดอาลัยในชีวิตกินยาพิษฆ่าตัวตาย | ||
| + | |||
| + | ตีลังกาหนึ่งตลบ สองตลบ สามตลบ (ทางชักจะทุเรศขึ้นทุกที) เจอบอสซี้ดเฝ้าประตู | ||
| + | |||
| + | "ไอ้แดงเอ๊ยแต่งตัวล่อกระทิงแบบนี้นึกว่าเท่ห์นักเหรอไง บลาๆๆ" ฟังจบซี้ดก็เสียความั่นใจในตัวเองไปนั่งเหลาดินสออยู่ที่มุมตึก | ||
| + | |||
| + | '''กริ๊ก''' กดกลไกแล้วปราสาทกลับหัวกลับหาง เฮ้ย...นี่มันยืมมุขคาสเซิลวาเนียมาชัดๆ | ||
| + | |||
| + | คราวนี้เจอราวด์เฝ้าประตูอยู่ | ||
| + | |||
| + | "ตัวละครเกรด3แบบนี้ไม่ควรกล่าวถึงไปกันต่อเถอะ" แล้วราวด์ก็โดนสังคมเมินต้องลี้ภัยไปอยู่ในแคมโบเดีย | ||
| + | |||
| + | ในที่สุดก็มาถึงประตูเข้าไปห้องบีสต์รูนซักที เฮ | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | |||
| + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 05:45, 19 ธันวาคม 2007 (ICT) | ||
| + | |||
| + | เมื่อเข้ามาในห้องบีสต์รูนก็พบกับซาก้ายืนคอยอยู่แล้ว | ||
| + | |||
| + | [[ซาก้า]] : ในที่สุดพวกแกก็มาถึงนี่จนได้ | ||
| + | |||
| + | [[คริส]] : ซย์ริวในที่สุดข้าก็ได้เจอแกซักที | ||
| + | |||
| + | [[ซาซาไร]] : พี่ใหญ่ทำไมท่านถึงทำเช่นนี้ | ||
| + | |||
| + | [[ซาก้า]] : ทำไมน่ะหรือเพราะข้าตาสว่างแล้วยังไงล่ะ ข้าจะทำให้ดูนานจะถูกปฎิวัติเข้าสู่รูปโฉมใหม่ | ||
| + | |||
| + | [[ซาซาไร]] : พี่ใหญ่พวกเราชาวเดอวีว่ารักสงบ แต่สิ่งที่ท่านทำอยู่กำลังจะทำให้ดูนานนั้นวุ่นวาย | ||
| + | |||
| + | [[ซาก้า]] : วุ่นวาย!? อาหารของข้าจะทำให้ทุกคนในดูนานหมดอาลัยตายอยากในชีวิตและไม่คิดจะขวนขวายชิงดีชิงเด่นกันต่อไป ข้ากำลังจะทำให้แผ่นดินสงบสุขไปตลอดกาลต่างหากเพื่อไม่ให้มีใครต้องมารับเคราะห์แบบชาวเดอวีว่าอีก! | ||
| + | |||
| + | [[คริส]] : อาหารบ้าอะไรกันนั่นถึงทำให้เกิดรีแอ๊คชั่นหมดอาลัยตายอยากในชีวิตได้ นี่แกไปฝึกตำรานานามิมาเหรอไง!? | ||
| + | |||
| + | [[ซาซาไร]] : ถึงพี่ใหญ่ทำแบบนั้นชาวเดอวีว่าที่จากไปก็คงไม่ดีใจหรอก จากกันไปแค่ไม่กี่เดือนนี่ท่านเป็นอะไรไป!? ตอนที่ไปตามเพื่อนตามคำสั่งของเร้ดเมจิกเชี่ยนท่านไปเจออะไรมาบ้างเนี่ย? | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | '''อ๊ะ!''' พอพูดถึงชื่อ[[เร้ดเมจิกเชี่ยน]]ขึ้นมา ซาซาไรก็เริ่มสังหรณ์ใจบางอย่างรู้สึกใจคอไม่ดี พอซาซาไรมองดูซาก้าดีๆก็พบว่านัยน์ตาเลื่อนลอยเหมือนไม่มีสติ มีออร่าสีดำรางๆออกมาจากร่าง | ||
| + | |||
| + | "หรือว่าจะเป็นฝีมือของ..." | ||
| + | |||
| + | '''ฮา! ถูกต้องนะคร้าาาาาาาบ''' | ||
| + | |||
| + | แต่น แตน แต๊น ประตูด้านหลังเปิดออกมาพร้อมกับขบวนอิเลคทริคพาเหรดชุดใหญ่ พร้อมกับเจ้าของเสียงเมื่อครู่ยืนอยู่บนรถขบวนซึ่งจะเป็นใครไปได้อีกเสียนอกจาก [[เร้ดเมจิกเชี่ยน]] เจ้าเก่าของทุกๆคนนั่นเอง... | ||
| + | |||
| + | "บัดซบ! ฝีมือแกจริงๆด้วย ไม่เห็นในแชปเตอร์หลอดก็นึกว่าหายหัวไปไหน ที่แท้ก็มาอยู่ในแชปเตอร์ตูนี่เอง!" | ||
| + | |||
| + | "ขืนไปเจอกับเจ้า[[โฟลว]]ในแชปเตอร์โน้นเราก็ตายสิ ฮา มามะข้าจะเฉลยให้ฟังว่าทำไมพี่ร่วมสาบานแกถึงมาเป็นเซย์ริวได้" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | แล้วเจก็กดรีโมตเลื่อนจอโปรเจคเตอร์ลงมาฉายแฟลชแบ๊ค ทำเป็นภาพยนตร์สามมิติโดยปิ๊กซ่า เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นที่ป้อมซาอิในทินโทหลังจากเจสั่งให้ซาก้าออกไปตามหาพรรคพวกซุยโคเฟรนด์ที่กลับไปเกิดใหม่ที่โทรัน แต่ทว่าแท้จริงแล้วเจได้แอบใช้แบล็ครูนควบคุมซาก้าไว้ตั้งแต่ก่อนจะออกเดินทางแล้ว และสั่งให้ไปเข้าร่วมกับองค์การอาหารมังกรดำที่เกาะมังกรดำใกล้ๆทินโทแทนเพื่อรอกบฎ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "ช้าก่อน! พี่ใหญ่ข้าทำอาหารรสชาติสการ์เล็ทมูนไม่รับประทาน แล้วทำไมถึงได้เก่งกาจจนเป็นเซย์ริวได้" | ||
| + | |||
| + | "เหอๆ ก็ใช้ไอ้นี่ไงล่ะจ๊ะ" เจหยิบของวิเศษออกมา DS ที่เขาไอไว้เล่น FF III กับ SRW W นั่นเอง...กบฎจริงๆไม่ยอมซื้อPSPมาเล่นซุย | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | http://www.playingzone.com/images/jeux/ds/cooking_mama_ds_pack.jpg | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "แค่ได้เล่น[[คุกกิ๊งหม่าม้า]] ระบบก็จะทำการเพิ่มพูดฝีมือการทำอาหารให้โดยอัตโนมัติ ขนาดลุงกั๊ตยังทำโอโคกินในวันมีตได้เลยไม่เชื่อไปขอดูรูปในมือถือมดดำก็ได้" | ||
| + | |||
| + | "จริงเหยอแง้ว งั้นเดี๋ยวไปซื้อDSมาเล่นบ้างดีกว่า" โอซือจังทำท่าจะกบฎตามไปด้วยเสียแล้ว | ||
| + | |||
| + | "แกทำแบบนี้มีจุดประสงค์อะไรกันแน่ฟร๊ะห๊าาา องค์กรข้าค้ากำไรเกินควรด้วยอาหารคุณภาพไม่ได้มาตรฐานอยู่ดีๆ(แน่ใจเหรอว่าดี - -')ไม่เคยยุ่งเกี่ยวอะไรกับแกเลยซักหน่อย" | ||
| + | |||
| + | "เหอๆ องค์กรของแกน่ะข้าเองก็ไม่ได้สนใจหรอก มันเป็นแค่เส้นทางสู่จุดประสงค์อันยิ่งใหญ่ของข้าเท่านั้น ก๊าากๆๆการเสียสละของพวกแกจะทำให้ข้าได้มาซึ่ง...." | ||
| + | |||
| + | "ซึ่งอะไรฟะ! รีบๆเฉลยมาเร็วเข้า คนอ่านนั่งลุ้นอยู่หน้าจอเกร็งท้องจนปวดขี้หมดแล้ว" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "แบร่ ~ ไม่บอกหรอก เก็บไว้ให้คนแต่งหากินต่อไปดีกว่า" แว๊บ แล้วเจก็หายตัวหนีไป(อีกแล้ว) | ||
| + | |||
| + | "อาพี่ใหญ่ช่างน่าสงสารนัก ข้าจะช่วยให้ท่านหลุดพ้นจากการควบคุมของเซย์ริวเอง" ซาซาไรหยิบคิรินจิขึ้นมาเตรียมใช้แทงซาก้า แล้วก็จะแทงตัวเองตายตามแบบหนังจีนกำลังภายในน้ำเน่า | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย! ช้าก่อนซาซ่าอย่าให้มีรายการพี่น้องฆ่ากันเลย ข้าจะหาทางช่วยมันเอง" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ---- | ||
Revision as of 05:45, 19 ธันวาคม 2007
--FLOW 05:45, 19 ธันวาคม 2007 (ICT)
ดึ่ง ดึ้ง ดึง ดึ่ง คร่ออก ขร๊าาากฟรี้ ~ ~ คร่อก ~ ถุยส์ (เสียงbgเพลง morning + เสียงกรนของคริส)
"อืมแจ๊บๆๆ มิยาบิ โออีชี๊ ~ คิ๊โมจี๊ ~" คริสนอกจากจะกรนได้อุบาทว์แล้วยังละเมอได้วิตถารอีกต่างหาก...
"เฮ้ย อย่ามั่วสิฟะ มานอนอะไรกันเวลานี้เล่าปูโธ่เว้ย" ซาซาไรเห็นพวกคริสคิดจะอู้ก็ดีดกีต้าร์คลื่นโซน่าร์ 100mhz ทำลายโสตประสาทคริสทันที
"แห่ะๆ ไม่ได้อู้ซักหน่อยเรานอนเอาแรงต่างหากเล่า ทำอาหารต้องใช้พลังกายมากเดี๋ยวเราสู้ซาก้าไม่ได้นะ" คริสก็ยังคงแก้ตัวมันอยู่ร่ำไป
ปุ้ง ปุ้ง ปุ้ง
ระหว่างที่ทะเลาะกันอยู่ก็มีเสียงพลุดังขึ้น เป็นสัญญาณว่าสามทุ่มแล้วดิสนี่ย์แลนด์จะปิดแล้วรีบมาซื้อของฝากกันซะ!
"นี่ไง ดึกแล้วเวรยามลดลงเราก็จะอาศัยช่วงนี้เข้าไปส่วนลึกของปราสาท" คริสแก้ตัว
"งั้นก็อย่ารอช้ารีบไปได้แล้ว บก.สั่งมาให้ปิดต้นฉับบก่อนคริสมาสต์นี้"
เมื่อเป็นเช่นนี้คริสจึงอาสานำทุกคนอีกครั้งลุยฝ่าระบบรักษาความปลอดภัยของ
ขึ้นๆลงๆซ้ายขวาๆ เจอบอสฮานเฝ้าประตู...
"เชอะก็แค่ตัวประกอบ วีรบุรุษอาไร้โดนเด็กไม่ถึงยี่สิบชี้นิ้วสั่ง แถมยังแพ้ลิงที่มาถล่มบ้านจนยับฉอดๆๆ" คริสใช้ไม้ตายซุยจริงจังใส่ฮาน จนฮานรับไม่ได้หนีออกจากเกมไปเหมือนวอรุซโซ..
เฉียงซ้ายเฉียงขวาเฉียงหน้าเฉียงหลัง เจอบอสคูลกันเฝ้าประตู
"ไอ้หงอกเอ๊ย ดังซะเปล่าดันตกรอบแรกแพ้ไอ้แดงคู่เกย์แกหลุดลุ่ย" คุลกันได้ฟังก็หมดอาลัยในชีวิตกินยาพิษฆ่าตัวตาย
ตีลังกาหนึ่งตลบ สองตลบ สามตลบ (ทางชักจะทุเรศขึ้นทุกที) เจอบอสซี้ดเฝ้าประตู
"ไอ้แดงเอ๊ยแต่งตัวล่อกระทิงแบบนี้นึกว่าเท่ห์นักเหรอไง บลาๆๆ" ฟังจบซี้ดก็เสียความั่นใจในตัวเองไปนั่งเหลาดินสออยู่ที่มุมตึก
กริ๊ก กดกลไกแล้วปราสาทกลับหัวกลับหาง เฮ้ย...นี่มันยืมมุขคาสเซิลวาเนียมาชัดๆ
คราวนี้เจอราวด์เฝ้าประตูอยู่
"ตัวละครเกรด3แบบนี้ไม่ควรกล่าวถึงไปกันต่อเถอะ" แล้วราวด์ก็โดนสังคมเมินต้องลี้ภัยไปอยู่ในแคมโบเดีย
ในที่สุดก็มาถึงประตูเข้าไปห้องบีสต์รูนซักที เฮ
--FLOW 05:45, 19 ธันวาคม 2007 (ICT)
เมื่อเข้ามาในห้องบีสต์รูนก็พบกับซาก้ายืนคอยอยู่แล้ว
ซาก้า : ในที่สุดพวกแกก็มาถึงนี่จนได้
คริส : ซย์ริวในที่สุดข้าก็ได้เจอแกซักที
ซาซาไร : พี่ใหญ่ทำไมท่านถึงทำเช่นนี้
ซาก้า : ทำไมน่ะหรือเพราะข้าตาสว่างแล้วยังไงล่ะ ข้าจะทำให้ดูนานจะถูกปฎิวัติเข้าสู่รูปโฉมใหม่
ซาซาไร : พี่ใหญ่พวกเราชาวเดอวีว่ารักสงบ แต่สิ่งที่ท่านทำอยู่กำลังจะทำให้ดูนานนั้นวุ่นวาย
ซาก้า : วุ่นวาย!? อาหารของข้าจะทำให้ทุกคนในดูนานหมดอาลัยตายอยากในชีวิตและไม่คิดจะขวนขวายชิงดีชิงเด่นกันต่อไป ข้ากำลังจะทำให้แผ่นดินสงบสุขไปตลอดกาลต่างหากเพื่อไม่ให้มีใครต้องมารับเคราะห์แบบชาวเดอวีว่าอีก!
คริส : อาหารบ้าอะไรกันนั่นถึงทำให้เกิดรีแอ๊คชั่นหมดอาลัยตายอยากในชีวิตได้ นี่แกไปฝึกตำรานานามิมาเหรอไง!?
ซาซาไร : ถึงพี่ใหญ่ทำแบบนั้นชาวเดอวีว่าที่จากไปก็คงไม่ดีใจหรอก จากกันไปแค่ไม่กี่เดือนนี่ท่านเป็นอะไรไป!? ตอนที่ไปตามเพื่อนตามคำสั่งของเร้ดเมจิกเชี่ยนท่านไปเจออะไรมาบ้างเนี่ย?
อ๊ะ! พอพูดถึงชื่อเร้ดเมจิกเชี่ยนขึ้นมา ซาซาไรก็เริ่มสังหรณ์ใจบางอย่างรู้สึกใจคอไม่ดี พอซาซาไรมองดูซาก้าดีๆก็พบว่านัยน์ตาเลื่อนลอยเหมือนไม่มีสติ มีออร่าสีดำรางๆออกมาจากร่าง
"หรือว่าจะเป็นฝีมือของ..."
ฮา! ถูกต้องนะคร้าาาาาาาบ
แต่น แตน แต๊น ประตูด้านหลังเปิดออกมาพร้อมกับขบวนอิเลคทริคพาเหรดชุดใหญ่ พร้อมกับเจ้าของเสียงเมื่อครู่ยืนอยู่บนรถขบวนซึ่งจะเป็นใครไปได้อีกเสียนอกจาก เร้ดเมจิกเชี่ยน เจ้าเก่าของทุกๆคนนั่นเอง...
"บัดซบ! ฝีมือแกจริงๆด้วย ไม่เห็นในแชปเตอร์หลอดก็นึกว่าหายหัวไปไหน ที่แท้ก็มาอยู่ในแชปเตอร์ตูนี่เอง!"
"ขืนไปเจอกับเจ้าโฟลวในแชปเตอร์โน้นเราก็ตายสิ ฮา มามะข้าจะเฉลยให้ฟังว่าทำไมพี่ร่วมสาบานแกถึงมาเป็นเซย์ริวได้"
แล้วเจก็กดรีโมตเลื่อนจอโปรเจคเตอร์ลงมาฉายแฟลชแบ๊ค ทำเป็นภาพยนตร์สามมิติโดยปิ๊กซ่า เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นที่ป้อมซาอิในทินโทหลังจากเจสั่งให้ซาก้าออกไปตามหาพรรคพวกซุยโคเฟรนด์ที่กลับไปเกิดใหม่ที่โทรัน แต่ทว่าแท้จริงแล้วเจได้แอบใช้แบล็ครูนควบคุมซาก้าไว้ตั้งแต่ก่อนจะออกเดินทางแล้ว และสั่งให้ไปเข้าร่วมกับองค์การอาหารมังกรดำที่เกาะมังกรดำใกล้ๆทินโทแทนเพื่อรอกบฎ
"ช้าก่อน! พี่ใหญ่ข้าทำอาหารรสชาติสการ์เล็ทมูนไม่รับประทาน แล้วทำไมถึงได้เก่งกาจจนเป็นเซย์ริวได้"
"เหอๆ ก็ใช้ไอ้นี่ไงล่ะจ๊ะ" เจหยิบของวิเศษออกมา DS ที่เขาไอไว้เล่น FF III กับ SRW W นั่นเอง...กบฎจริงๆไม่ยอมซื้อPSPมาเล่นซุย
"แค่ได้เล่นคุกกิ๊งหม่าม้า ระบบก็จะทำการเพิ่มพูดฝีมือการทำอาหารให้โดยอัตโนมัติ ขนาดลุงกั๊ตยังทำโอโคกินในวันมีตได้เลยไม่เชื่อไปขอดูรูปในมือถือมดดำก็ได้"
"จริงเหยอแง้ว งั้นเดี๋ยวไปซื้อDSมาเล่นบ้างดีกว่า" โอซือจังทำท่าจะกบฎตามไปด้วยเสียแล้ว
"แกทำแบบนี้มีจุดประสงค์อะไรกันแน่ฟร๊ะห๊าาา องค์กรข้าค้ากำไรเกินควรด้วยอาหารคุณภาพไม่ได้มาตรฐานอยู่ดีๆ(แน่ใจเหรอว่าดี - -')ไม่เคยยุ่งเกี่ยวอะไรกับแกเลยซักหน่อย"
"เหอๆ องค์กรของแกน่ะข้าเองก็ไม่ได้สนใจหรอก มันเป็นแค่เส้นทางสู่จุดประสงค์อันยิ่งใหญ่ของข้าเท่านั้น ก๊าากๆๆการเสียสละของพวกแกจะทำให้ข้าได้มาซึ่ง...."
"ซึ่งอะไรฟะ! รีบๆเฉลยมาเร็วเข้า คนอ่านนั่งลุ้นอยู่หน้าจอเกร็งท้องจนปวดขี้หมดแล้ว"
"แบร่ ~ ไม่บอกหรอก เก็บไว้ให้คนแต่งหากินต่อไปดีกว่า" แว๊บ แล้วเจก็หายตัวหนีไป(อีกแล้ว)
"อาพี่ใหญ่ช่างน่าสงสารนัก ข้าจะช่วยให้ท่านหลุดพ้นจากการควบคุมของเซย์ริวเอง" ซาซาไรหยิบคิรินจิขึ้นมาเตรียมใช้แทงซาก้า แล้วก็จะแทงตัวเองตายตามแบบหนังจีนกำลังภายในน้ำเน่า
"เฮ้ย! ช้าก่อนซาซ่าอย่าให้มีรายการพี่น้องฆ่ากันเลย ข้าจะหาทางช่วยมันเอง"
