Sasarai de Viva ep1
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 00:08, 9 กันยายน 2007 Elvana (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 01:16, 9 กันยายน 2007 Shiryu (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 99: | Line 99: | ||
| "ไม่เปนรายหรอกก๊าบบบบ พ้มเองก็บู้ได้นะ ให้พ้มไปช่วยเพ่ด้วยคน" เป็ดยาโนทัยแมนดาลินจึงเข้าร่วมเดินทางกับซาซาไรทำภารกิจตามหาพี่ | "ไม่เปนรายหรอกก๊าบบบบ พ้มเองก็บู้ได้นะ ให้พ้มไปช่วยเพ่ด้วยคน" เป็ดยาโนทัยแมนดาลินจึงเข้าร่วมเดินทางกับซาซาไรทำภารกิจตามหาพี่ | ||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 01:16, 9 กันยายน 2007 (ICT) | ||
| + | |||
| + | จองจ้า...จอง | ||
| ---- | ---- | ||
Revision as of 01:16, 9 กันยายน 2007
--FLOW 12:15, 8 กันยายน 2007 (ICT)
ไกลแสนไกลห่างออกไปจากเขตผู้เล่นใหม่โทรัน... กลาสแลนด์แดนทุ่งหญ้าอันเขียวชอุ่ม แหล่งชุมนุมของเหล่าผู้เล่นสารพัดเผ่าพันธุ์แห่งซุยโคเดน
"พวกมันมากันอีกแล้ว รีบหนีเร็วเข้า!! หนีไม่ทันล่ะก็โดนมันแพร่เชื้อแน่ๆ" บรรยากาศในหมู่บ้านจิซายามนี้เหมือนโดนจลาจลเข้าตี ผู้เล่นขวัญหนีดีฝ่อหนีกันขี้แตกขี้แตน
ในโรงเตี๊ยม เอ๊ยไม่ใช่ โรงเหล้า มีนักกวีพเนจรคนหนึ่งกำลังเกากีต้าอย่างเมามัน ประมาณว่าหมาที่ไหนจะตายก็ช่างหัวมัน โลกนี้มีข้าคนเดียวศิลปินเดี่ยว
~!@#$%^&*เสียลำโพงกระชาก... เสี่ยวเอ้อ เอ๊ยไม่ใช่ บาร์เทนเดอร์ต้องไปดึงสายแอมป์ออกให้มันหยุดเสียที
"สัด! ใครดึงสายแอมป์สุดรักตัวสิบหมื่นของกุวะ ถ้าสายแอมป์ข้าขาดล่ะก็ วันนี้ฆ่ามันไม่ตายชื่อข้าซาซาไรจะเขียนกลับหลังงงง!!" สติของซาซาไรขาดผึงเหมือนสายแอมป์ที่ขาดไป
"โอ้ เสี่ยวเอ้อท่านนี้ ไม่ทราบว่ามีธุระอันใดกับข้าหรือครับ" ซาซาไรกลับสู่โหมดคลาสสิคอีกครั้ง
"ยังทำหน้าพระเอกอยู่อีกนะเอ็ง ไอ้พวกที่ท่านว้อนท์อยากเจอมันมากันข้องนอกแล้ว ข้าไปก่อนล่ะ ขืนหนีไม่ทันล่ะก็ข้าโดนมันล้างสมองแน่" เสี่ยวเอ้อ..เอ๊ย บาร์เทนเดอร์พูดอย่างขวัญหนีดีฝ่อขี้หดตดหายก่อนจะวิ่งหนีไป
ซาซาไรเก็บกีต้าร์มาครอส7สุดรักของเขา วางเงินค่าแม่โขงไว้บนโต๊ะสิบอีแปะ เอ๊ยไม่ใช่ สิบพอชต่างหากเล่า! ก่อนเดินออกมาข้างนอกฝ่าฝูงชนออกมาที่กลางลานหมู่บ้าน ประจัญหน้ากับกองทหารกองหนึ่ง
"จะหนีไปไหนก็หนีไม่พ้นหรอก เจ้าพวกชาวซุยผู้โง่เขลาเบาปัญญาทั้งหลาย" นักรบชุดเกราะดำคนหนึ่งกำลังพูดอยู่กลางลานหมู่บ้านจิซา เสียงได้ยินชัดเจนทั่วทุกซอกหลืบในหมู่บ้าน แสดงว่าต้องเป็นผู้เล่นที่มีกิลด์แน่นอนถึงมีสกิลประกาศที่ได้ยินทั้งหมู่บ้าน
"ฟังทางนี้! เจ้าพวกชาวซุยที่กำลังหลงทาง ไร้ซึ่งปีกโผบิน เหมือนท่านมหาเมพเซฟิรอธ! วันนี้เป็นวันดี ข้าเอกซ์มัส ในฐานะตัวแทนของสมาคม"กองกำลังพิทักษ์ภารกิจครั้งสุดท้าย"มารับสมัครสมาชิกจำนวนมาก เพื่อขยับขยายกองกำลัง หรือเรียกง่ายๆว่าแพร่เชื้อ เอ๊ยไม่ใช่ เผยแพร่ลัทธิของเราให้ขยายขจรไปไกล รอวันกลับคืนมาของภารกิจครั้งสุดท้ายอีกครั้ง!" ทำไมวันนี้ไอ้คนแต่งมันพิมผิดบ่อยจังวะ ห๊ะ
หลังจากเอกซ์มัสพูดจบซาซาไรก็เดินออกมา"คารวะท่านแม่ทัพเอกซ์มัส ผู้น้อยแซ่ ซาซา มีชื่อว่า ไร อยากจะขอบังอาจถามอะไรท่านแม่ทัพสักข้อครับ"
"ข้าเข้าใจว่าพวกเจ้ากำลังสับสน แต่ไม่ต้องห่วง มนุษย์ทุกคนไม่ได้เกิดมาเพื่อ born to be แต่เราสามารถเลือกที่จะ try to be ได้ ดังนั้น! ข้าจะจับพวกแกมารับเชื้อ เอ๊ยไม่ช่าย... ติวเข้มหลักสูตรเกมภารกิจครั้งสุดท้าย ให้พวกแกค้นพบสัจจะธรรมของชีวิตว่าที่จริงแล้วเกมที่พวกเราสมควรเล่นคือเกมอะไร! ทหาร เอ๊ย โซลเยอร์ทั้งหลาย ไปจับพวกมันมาซะให้หมด!" เอกซ์มัสไม่ได้สนใจซาซาไรเล้ย...ยังเป็นตัวจืดจางเหมือนเดิมแม้ว่าจะเปลี่ยนชื่อแซ่ไปแล้วก็ตาม
ซาซาไรไปสะกิดชายเสื้อเอกซ์มัส จึ๋ง จึ๋ง แหะๆๆ สนใจตูหน่อยเด้ ตูพระเอกเอพิโซดนี้นะว้อย....
"อ้าว มีคนอยู่ตรงนี้ด้วยเรอะ แกๆน่ะ เอ๊ย นายน่ะ มาสมัครซะดีๆ จะได้ไม่ต้องเจ็บตูด เอ๊ย เจ็บตัว" ทำไมมันยิ่งผิดขึ้นเรื่อยๆว่ะ
"ขอบคุณในความเมตตาของท่านแม่ทัพครับ แต่ข้าน้อยเห็นทีจะต้องขอปฎิเสธ ดูเหมือนท่านแม่ทัพจะไม่ได้ฟังที่ผมพูดไปเลยนะครับ ใช่ไหมว๊ะ สาดดดด" อ้าวหลังๆโหมดบู๊ลิ้มหายไปเสียแล้วล่ะท่านซาซาไร?
"มีอะไรก็รีบแจ้งมา ข้ากำลังรีบ เดี๋ยวต้องไปช่วยพวกลูกน้องไล่จับผู้เล่นอีก เดี๋ยวนี้หนีกันเร็วจริงๆ" เอกซ์มัสหยิบPSPขึ้นมาเล่นเกม ภารกิจครั้งสุดท้ายทิชติกระหว่างรอฟัง
"พี่น้องร่วมสาบานของข้าน้อย ซาก้า โดนหัวหน้าของพวกท่านจับตัวไป ไม่ทราบว่าข้าน้อยจะขอตัวพี่ใหญ่ของข้าคืนจะได้หรือไม่พวกเราไม่ได้มีอะไรบาดหมางกัน ขอให้ท่านแม่ทัพช่วยเหลือด้วย"
"ไม่มีการเจรจาในพจนานุกรมของกองทัพเรา เซ็นซะ!ไม่งั้นข้าจะให้แกเข้าครอส์พิเศษสิบวันสิบคืนเล่นสิบสองภาครวดไม่ให้หลับให้นอน!" ไม่ได้ฟังอีกแล้ว(ใส่หูฟังอยู่)
"พูดกันไม่รู้เรื่องแบบนี้ เห็นทีข้าน้อยคงต้องขอล่วงเกินแล้ว" ซาซาไรหยิบกีต้าร์ออกมา... จะทำอะไรน่ะ?
--Shiryu 13:02, 8 กันยายน 2007 (ICT)
ซาซาไรเริ่มบรรเลง My Lullaby เวอร์ชั่นอาร์โนลด์กล่อมเด็ก เพื่อกล่อมให้พวกโซลเยอร์ที่รา้ยล้อมอยู่หลับ พอเขาฟังเพลงตัวเองไปได้สักพัก...ก็หลับซะเอง (กำ)
"ฝีมือกีตาร์ไอ้หมอนี่ใช้ได้ เก็บไว้ฝึกดีๆอาจเป็นคอมโพสเซอร์แทนเฮียโนบุโอะได้ โซลเยอร์! ลากมันไปศูนย์บัญชาการชินระ สาขากราสแลนด์เดี๋ยวนี้!"
"ครับท่าน" แล้วซาซาไรก็ถูกเอาไม้เสียบตูดหามขึ้นคาน
"หึหึหึ เจ้าพวกโง่ ที่จริงข้าแกล้งทำเป็นหลับเพื่อให้เจ้าพาข้ามาศูนย์บัญชาการ ทีนี้ข้าจะได้ฉวยโอกาสตามหาพี่ซาก้าซะเลย"
พอดีซาซาไรคิดในใจดังไปหน่อยเอ็กซ์มัดได้ยินเข้า.............. จึงบอกให้พูดค่อยๆ ซาซาไรก็ทำตาม (เขียนไรฟะ? อ่านไม่รู้เรื่อง) พอมาถึงศูนย์บัญชาการชินระ ซาซาไรถูกโยนเข้ามาขังในคอกเป็ด ที่นี่มีเป็ดนานาชนิดตั้งแต่เป็ดยาโนทัยแมนดาริน, โชโคโบะสีฟ้า, เป็ดพะโล้สามย่าน ไปจนถึงเป็ดเชิญยิ้ม แถมกีตาร์ก็โดนยึดไปอีก
--Elvana 18:08, 8 กันยายน 2007 (ICT)
หลังจากที่โดนโยนเข้้าคอกเป็ด ซาซาไรจึงตัดสินใจค้นหาตัวพี่ร่วมสาบานซาก้า แต่ทว่าก่อนที่เขาจะเริ่มการค้นหานั้น............... เขาได้แวะกินเป็ดพะโล้สามย่านเพื่อเพิ่มพลังกายกำลังใจก่อน
"ท่านพี่!!! ท่านพี่อยู่ไหน!!!" ซาซาไรตะโกนหาท่านพี่เสียงดังลั่นคอกเป็ด
"สาดดดดด ข้างในนั้นเงียบหน่อยซิว้อย คนจะอู้ยามดันแหกปากมาได้" เสียงโซลเยอร์เฝ้าคอกตะโกนตอบกลับ "ว่าแต่ข้าหิวซะแล้วซิ เอาเป็ดพะโล้สามย่ามในคอกมาแดกดีกว่า" ว่าแล้วโซลเยอร์คนนั้นก็เข้าคอกไปเอาเป็ดพะโล้สามย่านออกมากิน แต่...... "เว้ยเฮ้ย พะโล้ของตูหายไปไหนแล้วฟร่ะ ใครมันกินพะโล้ตูไป!"
"ข้าเอง" ซาซาไรตอบด้วยมาดสุขุมนุ่มลึก
"อ๋อ เจ้าเองใช่มั้ยที่บังอาจกินพะโล้ของข้า แกต้องชดใช้ด้วยชีวิต!" โซลเยอร์คนนั้นใช้ดาบของเขาไล่ฟัน..........เป็ดโดนัลด์ดั๊ก เป็ดโดนัลด์หนีไม่ทันโดนโซลเยอร์ฟัน กลายเป็นเป็ดพะโล้หม้อใหม่ได้โดยทันที โซลเยอร์คนนั้นจึงกินโดนัลด์พะโล้โดยไม่สนใจซาซาไรคนที่ขโมยกินพะโล้สามย่านตัวจริง ช่างจืดจางเสียนี่
ซาซาไรเข้าไปสะกิดโซลเยอร์คนนั้น "ข้าน้อยขออภัยที่รบกวนเวลาของท่าน แต่ข้าคือคนที่ทานพะโล้สามย่านของท่าน มิใช่เป็ดตัวนั้น" ซาซาไรชี้แจงความจริง
"หืม ห๊า นี่แกบุกมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย แกช่างกล้ามากที่มาบุกที่นี่แต่ถ้าแกอยากกินเป็ดพะโล้ของที่นี่ล่ะก็ข้ามศพข้าไปก่อน" (ซาซาไร : ข้าว่าคนของฝ่ายท่านเป็นคนโยนข้ามาในคอกนี้นะ)
ว่าแล้วการต่อสู้ของทั้งสองก็เริ่มขึ้น ว่าแต่ซาซาไรในสภาพที่ไม่มีกีต้าร์จะสู้ได้อย่างไรกัน????
"อย่าคิดว่าพอข้าไม่มีกีต้าร์แล้วจะไร้ฝีมือนะ" ซาซาไรตอบกลับราวกับว่าอ่านใจคนอ่านได้
ซาซาไรจึงได้เริ่มร้องเพลง Cha-La Head-Cha-La "ชา~ล่า~~ เฮ็ด~ชา~ล่า~~!" เสียงของซาซาไรช่างไพเราะเพราะพริ้งชนิดที่ว่าแม้แต่ไจแอนท์นักร้องในตำนานผู้เป็นเจ้าของเสียงทองคำยังต้องหนี
ด้วยเสียงทองคำของซาซาไรทำให้โซลเยอร์สติแตกควบคุมตัวเองไม่อยู่นอนดิ้นน้ำลายฟูมปากอยู่กับที่ เหล่าเป็ดที่เผอิญได้ยินเพลงนี้เข้าก็พากันล้มตายกันเป็นเบือราวกับว่าติดเชื้อไข้หวัดนก
แต่มีเป็ดตัวนึงที่ไม่ตาย และเป็ดตัวนั้นก็ได้เข้ามาหาซาซาไร "ก๊าบบบบบ เพ่เน่เก่งจิงๆที่ล้มอ้ายตัวกินเป็ดพะโล้ได้ เพ่ชื่อไรเหรอก๊าบบบ"
ซาซาไรตกใจที่เห็นเป็ดพูดได้แต่ก็ตอบกลับด้วยมาดสุขุม "ตัวข้ามีแซ่ ซาซา ชื่อ ไร แล้วตัวท่านนั้นมีนามใด"
"ก๊าบบบบ พ้มยาโนทัยแมนดาลินก๊าบบบบบ ว่าแต่เพ่เก่งอย่างเนี้ยช่วยพ้มออกจากเท่เน่ทีสิ" เป็ดยาโนทัยแมนดาลินแนะนำตัวพร้อมกับขอร้องให้ช่วยพาเขาแหกคอก
"งั้นเจ้าจะตามข้ามาก็ได้ แต่ข้ายังมีภารกิจตามหาพี่ร่วมสาบานของข้าที่ถูกจับตัวมาที่นี่ก่อน ฉะนั้นเดี๋ยวข้าไปช่วยพี่ข้าก่อนแล้วค่อยมารับตัวเจ้า"
"ไม่เปนรายหรอกก๊าบบบบ พ้มเองก็บู้ได้นะ ให้พ้มไปช่วยเพ่ด้วยคน" เป็ดยาโนทัยแมนดาลินจึงเข้าร่วมเดินทางกับซาซาไรทำภารกิจตามหาพี่
--Shiryu 01:16, 9 กันยายน 2007 (ICT)
จองจ้า...จอง
