พูดคุย:The Outlanders ep0
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 16:46, 23 เมษายน 2009 Tsukasa (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Current revision Shiryu (พูดคุย | contribs) |
||
| Line 194: | Line 194: | ||
| เคลียร์เกม เย้ คิดถึง The World จัง เิอามาเล่นอีกดีกว่า~~ | เคลียร์เกม เย้ คิดถึง The World จัง เิอามาเล่นอีกดีกว่า~~ | ||
| + | |||
| + | |||
| ป.ล. ลุงไม่ตอบหนูเลย ที่เขียนตอนจบหมายความว่าไงคะ ^^ Chiin Star เรอะหนูน่ะ ^^ | ป.ล. ลุงไม่ตอบหนูเลย ที่เขียนตอนจบหมายความว่าไงคะ ^^ Chiin Star เรอะหนูน่ะ ^^ | ||
| + | |||
| ป.ป.ล. ถ้าคิดออกอาจจะมีมาต่อตอนนี้ร้อน คิดไม่ออก [[ผู้ใช้:Tsukasa|Tsukasa]] 16:45, 23 เมษายน 2009 (ICT) | ป.ป.ล. ถ้าคิดออกอาจจะมีมาต่อตอนนี้ร้อน คิดไม่ออก [[ผู้ใช้:Tsukasa|Tsukasa]] 16:45, 23 เมษายน 2009 (ICT) | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | |||
| + | เรื่อง SoD ก่อนละกันครับ สำหรับดาวกุนซือหลักแรกเริ่มเดิมทีตั้งใจว่า ดีแซดในฐานะกุนซือที่เก่งที่สุดและไม่ใช่พวกเดียวกับเรา (เพราะตามเนื้อเรื่องต้องตายตอนจบภาคฟาเลน่า) จะเป็น Chikai ดาวเดียวกับเลอ้อนและอัลเบิร์ทครับ แต่ในภาคไทรอัลคนตายฟื้นมาหมด (แต่บางตัวอย่างโซลิดหรือรินก็เป็นวิญญาณ แล้วก็กลายเป็นมีชีวิตอีกรอบ @_@) Tenki ก็คงเป็นดีแซดนั่นแหละ<br> | ||
| + | SoD คิดว่าแยกกันเขียนจะง่ายที่สุดแบบฟิคนรกภาคแรกต่างคนก็ต่างใส่ (บางคนก็มีแต่ดาวลูกไก่, ดาวพระศุกร์ แป๊ะไรไม่รู้ 555 ....ตูเอง) เพราะถ้าออกมาแผ่นเดียวเลยมันจะดู official เกินไปจนเหมือนกับคนสองคนมานั่งกำหนด SoD ของคนในบอร์ด = = เลยให้มันเป็นแค่ดาวประกอบฟิคนรกธรรมดาๆภาคนึงแบบนี้แหละครับ<br> | ||
| + | Chiin Star - นักเต้นรำ ทีแรกคิดว่าจะเอาซือจังลง Chisyu ดาวรองพ่อครัว (ถ้าอิงจากคุกกิ้ง) แต่ไม่เอาดีกว่า =w= คิดอีกทีว่าจะเป็น Tenei แต่ก็น่าจะเป็นน้องเศษไม้มากกว่า ....Chiin ดาวเดียวกับมิอาคิสครับ นึกถึงภาพชาวเอาท์แลนด์ที่เต้นรำอย่างสนุกสนานกลางทุ่งอากาเซีย หลังจบสงครามก็กลับไปใช้ชีวิตแบบนั้นอีกรอบก็ได้มาเป็นดาวนี้แหละ<br> | ||
| + | พยายามกระจายตัวเด่นๆไปลงทั้งดาว Ten กับดาว Chi แล้วนะ ในซุยตำแหน่งดาวก็กระจายกันเหมือนกัน | ||
| + | |||
| + | อ่านตำนานกรีกเยอะครับ แต่ fate กับ will ไม่ค่อยรู้จ้า แต่คำว่าเจตจำนงเสรีมีจริงนะ พูดในเชิงวิทยาศาสตร์ chaos theory ว่าทุกอย่างถูกกำหนดขึ้นมาและกำหนดให้เป็นไปตั้งแต่เริ่มต้นบิ๊กแบงค์และเหตุการณ์ทุกอย่างเป็นเหตุเป็นผลต่อเนื่องกันไปไร้จุดสิ้นสุด ---เช่นทิศทางของละอองฝุ่นในตอนระเบิดมีผลต่อวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตบนโลก, การหายใจออกของโปรโตเซราทอปเมื่อ80ล้านปีก่อนมีผลต่อการสะอึกของชาวแทนซาเนียคนหนึ่งในปี 1996 บลาๆๆ อย่างการที่พวกเราเข้าวิกิก็ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่เริ่มแรกของจักรวาลแล้ว การที่เราหายใจออกก็ถูกกำหนดไว้แล้ว การที่บางทีเราแกล้งทำเป็นหายใจออกสองทีก็ยังถูกกำหนดไ้ว้แล้ว การที่จู่ๆเราก็ลุกขึ้นมากระโดดโลดเต้นแล้วนึกว่าไงล่า~แบบนี้จักรวาลคงนึกไม่ถึงละซี้ นั่นก็ถูกกำหนดไว้แล้ว รวมทั้งการที่เราคิดว่าเราพยายามทำสิ่งที่คิดว่าจะหลุดออกจากกรอบกำหนดของจักรวาลนั่นก็ถูกกำหนดไว้แล้วอยู่ดี<br> | ||
| + | แล้วอย่างนั้นเจตจำนงเสรีที่ไม่ได้ถูกกำหนดมาแต่เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นมาด้วยตนเองมันมีจริงๆหรือเปล่า? ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันไปเรื่อย... | ||
| + | |||
| + | แต่ก็นั่นแหละครับ FATE ต้องเอาชนะด้วย WILL ถ้าเขียนถึงเรื่องที่ต่อสู้จนเอาชนะชะตากรรมได้มันก็ธรรมดาๆเหมือนเกมภาษายุคคุณปู่ทั่วไป จะรู้ได้ไงล่ะว่าที่เราบอกว่าเอาชนะได้นั่นคือชะตากรรมจริงๆ เราอาจถูกกำหนดให้คิดว่าเอาชนะชะตากรรมได้ก็ได้นะ @_@ ก็เลยเขียนออกมาแบบนี้ละครับ เอาให้ถึงแก่น freewill จริงๆจะได้ undisputed ^^ | ||
| + | |||
| + | พรจากพระเจ้านั่นมาจาก omnipotence paradox ครับ <br> | ||
| + | พูดถึง paradox ก่อน เราคงรู้จักคำว่าลักลั่นย้อนแย้งดีกว่าละนะ paradox ก็คือสองสิ่งที่ขัดแย้งกันเองอย่างสมบูรณ์ เช่นโล่ของชิริวไม่มีหมัดไหนชกเข้า หมัดของชิริวทำลายโล่ได้ทุกชนิด ...แล้วถ้าเอาหมัดของชิริวมาชกโล่ของตัวเองล่ะ? สิ่งที่เกิดขึ้นจะไม่สามารถนึกภาพออกมาได้ (ในการ์ตูนพังทั้งคู่ แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ส่วนของ "โล่ป้องกันหมัดได้ทุกชนิด" จะไม่เป็นจริงครับ) | ||
| + | |||
| + | omnipotence paradox เป็น paradox ประเภทหนึ่ง ว่าด้วยคำถามถึงอำนาจของพระเจ้าที่ไร้จุดสิ้นสุดแต่มันกลับทำให้พลังของพระเจ้ามีขอบเขต "พระเจ้าสามารถเสกหินที่พระเจ้ายกไม่ขึ้นได้ไหม?"<br> | ||
| + | ถ้าเสกได้ - พระเจ้ายกหินไม่ขึ้น อำนาจของพระเจ้ามีขอบเขต<br> | ||
| + | ถ้าเสกไม่ได้ - พระเจ้าเสกหินแบบนั้นไม่ได้ อำนาจของพระเจ้ามีขอบเขต | ||
| + | |||
| + | เอาเป็นโครงเรื่องอนิเมก็ตามสะดวกเลยค้ราบ เป็นเกียรติๆ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ค้างเรื่องนึง ....แผนของแรทเซลคือวิธีที่จะทำให้อุซโซรอดพ้นการล่าของจักรวรรดิครับ (ขอให้อายะวางใจช่วยถ่ายสกิลปลอมตัวให้ตัวเองปลอมเป็นทหารจักวรรดิเข้าไปหยุดหัวใจอุซโซให้ดูเหมือนตาย) ส่วนการที่ซึคาสะช่วยอายะออกมาเป็นแผนของอายะเองที่จะใช้ซือจังเป็นคีย์สุดท้ายตั้งแต่ที่บอกไว้ต้นๆภาค(ep3 ตอนสัมภาษณ์)อยู่แล้วครับ (ตอนนั้นแรทเซลก็เข้าใจเหมือนคนอื่นๆว่าอายะจะให้ซือจังเรียกคาออส) หลังแพ้สงครามตอนนั้นอายะเลยแอบกระซิบกับแรทเซลว่า "ถึงฉันจะไม่เคยไว้ใจใคร แต่ครั้งนี้เท่านั้นขอให้ทุกคนเชื่อใจฉันเถอะนะ ฉันไม่คิดจะยอมแพ้เด็ดขาด อย่าเพิ่งเชื่อในสิ่งที่กำลังจะเห็น ช่วยกันรวมกำลังคนที่เหลืออยู่รอฉันสักนิดนึงนะ" (ep5) ท้ายๆภาคจะเห็นว่าอายะไม่ได้แข็งกระด้างเหมือนตอนต้นๆด้วย ^^ | ||
| + | |||
| + | ส่วนทำไมจักรวรรดิถึงยอมปล่อยให้หนีออกมาง่ายๆ นั่นแหละ....ผมนึกไม่ออก lol //โดนกระทืบ ที่คิดไว้จะยาวจนไม่น่าเอามาลงตอนที่มันยาวอยู่แล้วครับ ประมาณว่าจักรวรรดิยอมให้ออกมาเพื่อติดตามการเคลื่อนไหวของอายะ เพื่อแผนการข้างหน้าของจักรวรรดิ แต่ชีริวไม่อยากให้ทำลายโลกนี้เพราะอยากเดินทางร่วมกับพวกคนที่ชนะอนาคตที่เขากับโมกุริเคยหวาดกลัวได้ เลยใช้ข้อแลกเปลี่ยนอะไรบางอย่างที่ทำให้จักรวรรดิตกลงลงนามสัญญาเลิกรุกรานซุยโคยูนิเวิร์ส 200 ปี (ผมอยากให้ตอนจบโฟกัสอย่างอื่นมากกว่าเลยตัด =v=) | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ภาพเอาท์แลนด์ในความทรงจำอุซโซเคยนั่งจินตนาการถึงอยู่หลายครั้งเหมือนกัน (อย่างตอนนั่งรอบกองไฟกับพวกอาร์คโซล) เพราะอยากเห็นโลกที่สวยงามที่ซึคาสะเล่าให้ฟังบ่อยๆ แต่สุดท้ายก็เอามาหลอกโมกุริแบบเลวร้ายสุดๆ ^^" เหมือนตอนที่ใช้ความหวังที่ฟังดูอบอุ่น ...แต่เอาไปกำจัดโมกุริได้ เอาจิตใจที่ละเอียดอ่อนของตัวเองมาฆ่าคนได้อย่างเลือดเย็นที่สุดนี่ก็เป็นมิติตัวละครของอุซโซอย่างนึงละนะ -v- (นี่แหละ การใช้พลังแห่งความดีอย่างแท้จริง - เหรอ?) | ||
| + | |||
| + | |||
| + | เพิ่งจะเริ่มเล่นเทียไครซ์เมื่อสัปดาห์ก่อน พอเล่นๆไปเจอหลายๆฉากรู้สึกว่า .....orz นี่ตูเล่นฟิคนรกอยู่นี่หว่า คล้ายกันหลายๆจุดอย่างที่หลอดบอก<br> | ||
| + | (ไม่สปอยล์) | ||
| + | *มีการพูดถึงห้วงมิตินับล้าน (Million Worlds ภาคนี้เขียน Infinity) มากกว่าภาคปกติ | ||
| + | *ธีมหลักเป็นการต่อสู้เพื่อปกป้องมิติ | ||
| + | *มีอนาคตที่ถูกกำหนดไว้แล้ว | ||
| + | *มีหนังสือที่บันทึกเรื่องราวของโลก (ในเทียไครซ์คือ True Chronicles ในฟิคคือ The World Dismantling) | ||
| + | *พวกตัวเอกพยายามต่อสู้ให้ชนะ predetermined fate | ||
| + | *มีสัตว์ร้ายที่เดินทางข้ามห้วงมิติชื่อเรเนอเกด | ||
| + | OTZ ....... | ||
| + | โครงเรื่องภาคนี้กำหนดไว้หมดแล้วตั้งแต่เริ่มเขียนน่ะครับ (เริ่มเขียนต้นปีที่แล้ว) พอตอนกลางปีที่แล้ว (ก่อนเทียร์ไครซ์ jap ออก) เคยส่งแผนที่เหตุการณ์ภาคเอาท์แลนด์ให้ซือจังตั้งแต่ซุยโคแอสไลฟ์เจออายะที่ทุ่งร้างไปจนถึงตอนสุดท้ายที่สู้กับนักเล่านิทาน แล้วก็เดินเรื่องตามนั้นแหละ ไม่ได้เอาอย่างเทียไครซ์มานะจ๊ะ เฮๆ~ | ||
| + | |||
| + | เทียไครซ์อีกหลายวันละมั้งกว่าจะจบ ยาวจริงภาคนี้ ไม่ได้เล่นมาสองวันละ มัวแต่ ACC อยู่ = =a แว่บไปเล่นดีกั่ว เล่นจบแล้วเดี๋ยวค่อยแว่บไปดูสปอยล์ ^^ | ||
| + | |||
| + | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 20:07, 23 เมษายน 2009 (ICT) | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | |||
| + | งืมๆๆ เคยได้ยินมาเหมือนกันค่ะ แต่พอดีคุ้นกะการเรียนตำนานกรีกมาสมัยตอนนั่งเรียนวรรณคดีมามากกว่า =w= | ||
| + | |||
| + | แต่ถ้าคิดแบบนั้น มันก็ไปแนว คนเราอยู่เพื่ออะไรออกนะคะ ถ้าในเมื่อการกระทำอะไรทุกอย่างถูกกำหนดมาอยู่แล้วแบบนั้น งั้นทุกสิ่งก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้หมดเลยงั้นสิ ถ้าคนๆนึงจะเป็นยังไง ทำอะไร แบบไหน เป็นสิ่งที่ถูกกำหนดมาแล้ว งั้นคนเราก็ไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลย ปล่อยไปตามยถากรรมที่ถูกกำหนดมาอย่างงั้นสิ ถ้าถูกกำหนดมาทั้งหมด สู้นั่งเฉยๆ ไม่ต้องดิ้นรน ไม่ต้องทำอะไรเลยไม่ดีกว่างั้นเหรอ | ||
| + | |||
| + | เคยคิดจริงๆจังๆอยู่หนนึงเหมือนกัน ว่าถ้าเรื่องที่ทุกอย่างถูกกำหนดมาแล้ว ถ้าเราดิ้นรนจนเอาชนะมันได้ มันชนะจริงๆรึมันถูกกำหนดไว้แล้วอีกเหมือนกัน แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้น น่าจะอยู่ที่เชื่อในอะไรมากกว่ามั้งคะ หนูเชื่อนะ เชื่อใน will ของมนุษย์ ก็อย่างที่พูดล่ะค่ะ ถ้าถูกกำหนดมาทั้งหมด งั้นไม่ต้องทำอะไรเลยไม่ดีกว่าหรือ? | ||
| + | |||
| + | อนิเมนั่นพูดจริงๆนะคะ XD~~ แต่กว่าจะเริ่มต้นก็คงปี2 ขึ้นไปล่ะค่ะ นั่งอ่านหลักสูตร์ปี2ถึงจะเริ่มแยกเป็นสายๆ สายอนิเมชั่น2D 3D และ สื่อโฆษณา ถ้าทำได้เมื่อไรจะทำ OP ให้นะคะ XD~ | ||
| + | |||
| + | [[ผู้ใช้:Tsukasa|Tsukasa]] 19:22, 27 เมษายน 2009 (ICT) | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | |||
| + | แสดงว่าคนแต่งฟิคนรกอีกแชปเตอร์นึงนี่ ยังมีwill ไม่พอที่จะชนะ fate ถึงยังแต่งต่อไม่ได้สักที== | ||
| + | |||
| + | สรุปก็คืออย่างที่ลุงบอกสินะ willที่เราเชื่อความจริงก็อาจจะถูก fate กำหนดไว้เหมือนกันก็ได้ | ||
| + | |||
| + | *ถ้าเราไม่ทำอะไรเลย อยู่เฉยๆซะอย่าง ไม่ใช่ว่า fate ก็กำหนดมาให้เราไม่ทำอะไรเลยอยู่แล้วหรอกเหรอ | ||
| + | |||
| + | *willที่พูดถึง ก็อาจจะเป็นส่วนหนึ่งที่ fate กำหนดขึ้นมาให้เราเชื่อว่าสามารถใช้ will ชนะ fate ได้ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | สุดท้ายก็คือการที่เราชนะโชคชะตาได้มันไม่จริง เพราะชะตากำหนดมาให้เราเชื่ออย่างนั้นแต่แรกอยู่แล้ว | ||
| + | |||
| + | ยิ่งคิด มันก็ยิ่งไม่รู้ทางจบ== แต่ก็ไม่เห็นต้องยึดติดกับพวกมันนักเลยนี่ | ||
| + | |||
| + | ไม่ว่า will จะมีจริงหรือเปล่า | ||
| + | |||
| + | ไม่ว่า fate จะกำหนดมาให้เราทำอะไร | ||
| + | |||
| + | แค่เราเรียนรู้ที่จะหาความสุขจากสิ่งที่เราเป็น สิ่งที่เราทำ ก็เพียงพอแล้ว(มั้ง) | ||
| + | |||
| + | ไม่จำเป็นต้องไปดื้อหาทางเอาชนะชะตาอย่างพวกพระเอกในการ์ตูนร้อก นี่มันชีวิตจริงนะคู้ณณณณ~ ตักตวงความสุขก่อนตายเข้าไว้จบ | ||
| + | |||
| + | --[[ผู้ใช้:Lord riou|Lord riou]] 19:44, 28 เมษายน 2009 (ICT) | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | |||
| + | สำหรับบางคนอาจจะดูไม่สำคัญมั้ง แต่ถ้าคิดในมุมนึง เราว่ามันสำคัญในบางมุมเลยล่ะ | ||
| + | |||
| + | เช่น ถ้ามีใครสักคนมาพูดกับหลอดว่า ทุกสิ่งทุกอย่างที่หลอดทำมาเนี่ย ทุกสิ่งทุกอย่างที่หลอดเป็นอยู่เนี่ย มันเป็นสิ่งที่ควรจะเป็นอยู่แล้ว ไม่ได้เกิดจากความพยายามของหลอดเลย | ||
| + | |||
| + | ใช่ไหมล่ะ ก็ในเมื่อมันคือ fate กำหนดมา ก็ในเมื่อ fate กำหนด มันก็เลยเป็นสิ่งที่ควรเป็นอยู่แล้ว ถึงไม่ต้องดิ้นรนขวนขวายมันก็เป็นอยู่แล้ว | ||
| + | |||
| + | เพราะ fate กำหนดมา ดังนั้น will ของคนเราจึงไม่มีค่าอย่างนั้นน่ะเหรอ? | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | คนที่ฉลาดก็เพราะถูกกำหนดมาอยู่แล้ว เลยฉลาด? | ||
| + | |||
| + | คนที่เก่ง นั่นก็เพราะถูกกำหนดมาแล้วเหมือนกัน ก็เลยเป็นไปตามนั้น? | ||
| + | |||
| + | |||
| + | งั้นความพยายามของคนเราก็ไม่มีค่า? เพราะชะตากรรมถูกกำหนดมา เราจึงเดินไปตามเส้นทางนั้น? | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ให้ตายก็ไม่เอาด้วยหรอก เรื่องแบบนี้ ถ้าเป็นแบบนี้งั้นทุกคนก็สามารถตรัสรู้ได้แม้จะไม่ทำอะไรเลย แค่รอให้ถึงเวลาที่กำหนดไว้ก็พอ จบ... อย่างงั้นสิ | ||
| + | |||
| + | จริงอย่างที่หลอดว่าคือ ใช้ชีวิต เรียนรู้ และสนุกกับมัน แต่กับคนบางคนก็ถูกผูกมัดไว้ด้วยเรื่องแบบนี้เหมือนกันนะ (ถ้าคนไทยก็ต้องพูดว่า มีพรสวรรค์เรื่องนั้นเรื่องนี้ แหม ดวงดีจังเลยนะ โชคดีจังเลยนะ บลาๆๆๆ ถ้าถูกพูดแบบนี้คงไม่สนุกด้วยหรอก) เราไม่เชื่อในพระเจ้า ไม่เชื่อเรื่องชะตากรรม เราเลือกที่จะเชื่อตัวเองมากกว่า ถ้าทำแบบนี้ซะ แม้จะเป็นชะตากรรมบ้า รึอะไรจะมายุ่งเกี่ยวก็แล้วแต่ อย่างน้อยก็ขอเชื่อว่าเราได้ทำตามที่เราตัดสินใจด้วยตนเองก็พอ ถ้าพลาดพลั้งไป จะไม่มีการโทษดวง โทษชะตากรรม โทษดินฟ้า โทษอะไรอีกมากมาย ที่จะโทษก็มีแค่ตัวเอง เลือกแล้วผิดก็รับผิดชอบด้วยตนเอง แบบนี้แฟร์กว่า | ||
| + | |||
| + | What the matter is what you believe... สิ่งสำคัญมันอยู่ที่ว่าคุณเชื่อในอะไร | ||
| + | [[ผู้ใช้:Tsukasa|Tsukasa]] 21:11, 29 เมษายน 2009 (ICT) | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | |||
| + | |||
| + | page view หน้า discussion เยอะกว่าหน้าฟิค orz.... | ||
| + | |||
| + | น่างงดีนะครับ lol chaos theory ต่างกับการยอมรับในชะตากรรมนะครับ มันสรุปออกมาเป็นประโยคสั้นๆว่า"ทุกอย่างเกิดจากเหตุและผล" | ||
| + | |||
| + | ลองศาสนาพุทธก็ได้ | ||
| + | |||
| + | ทำไมเราถึงเกิดมาฉลาด เพราะชาติที่แล้วทำบุญไว้ | ||
| + | |||
| + | ทำไมชาติที่แล้วเราทำบุญไว้ เพราะเรามีโอกาสได้ทำดี | ||
| + | |||
| + | ทำไมเรามีโอกาสได้ทำดี เพราะชาติก่อนนู้นเราเกิดเป็นคนดี | ||
| + | |||
| + | ทำไมเราเกิดเป็นคนดี เพราะชาติก่อนนู้นเราทำบุญไว้ | ||
| + | |||
| + | ...... ฯลฯ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ถ้าย้อนไปแรกสุดดวงวิญญาณทุกดวงเท่าเทียมกันหรือเปล่า? | ||
| + | |||
| + | ถ้าเท่าเทียมกัน อะไรทำให้ปลายทางของแต่ละคนแตกต่างกัน | ||
| + | |||
| + | ถ้าไม่เท่าเทียมกัน แสดงว่าทุกอย่างถูกกำหนดไว้ตั้งแต่แรกเริ่มแล้วจริงหรือเปล่า | ||
| + | |||
| + | ...สุดท้ายก็ลงเอยว่ามันเป็นอนัตตา orz..... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ถ้ายืน chaos theory เอามาพูดเรื่องการเลือกเส้นทางเดินของชีวิต... | ||
| + | *เราเลยปล่อยให้ทุกอย่างมันเป็นไป นั่นก็เพราะเราถูกกำหนดให้เป็นคนแบบนั้น | ||
| + | *เราพยายามอย่างถึงที่สุดเพื่อทำให้ชีวิตเราดีขึ้น นั่นก็เพราะเราถูกกำหนดให้เป็นคนอย่างนั้น | ||
| + | |||
| + | สองหนทางทำให้ปลายทางของทั้งสองคนแตกต่างกัน ทั้งคนที่ไม่ยอมคิดจะสู้อะไรหรือคนที่สู้สุดความสามารถ มันก็ยังอยู่ในขอบเขตของเหตุผลที่ต่อเนื่องมาจากเหตุการณ์ก่อนว่าทำไมคนนี้ปล่อยเลยตามเลย ทำไมคนนี้จึงสู้สุดความสามารถ (งงไหมเนี่ย ผมงงครับ //โดนกระทืบ) | ||
| + | |||
| + | |||
| + | อ้างอิงจาก chaos theory หากไม่มีเจตจำนงเสรีแล้วสิ่งที่เกี่ยวเนื่องกันอย่างการสุ่มสมบูรณ์ก็จะไม่มีจริง | ||
| + | |||
| + | เราทอยเต๋า เราบอกว่าโอกาสออกแต้ม 6 จะเท่ากับ 1 ใน 6 หากลูกเต๋านั้นสมบูรณ์<br> | ||
| + | ทั้งที่จริงๆแล้วหน้าที่จะออกมันถูกกำหนดด้วย มุมในการโยน, ลักษณะพื้น, แรงที่โยนลงไป ฯลฯ ต่างหาก | ||
| + | |||
| + | เราให้คอมพิวเตอร์สุ่มตัวเลขมาหนึ่งค่าจาก 1 ถึง 1000 เราจะบอกว่าโอกาสได้ 108 จะมีเพียง 1 ใน 1000<br> | ||
| + | ทั้งที่จริงๆแล้วโอกาสได้เลขอะไรมันก็ขึ้นกับ algorythm ของโปรแกรมนั้น | ||
| + | |||
| + | ในการประชุมโซลเวย์ (ถ้าจำไม่ผิดน่าจะครั้งที่3) นีลบอร์นักวิทยาศาสตร์ที่ผมยกย่องว่าเป็นคนหนึ่งที่เก่งที่สุดในโลกเพราะการผสมผสานความรู้ ตรรกะ และจินตนาการอย่างลงตัวนี่หละ (ใครเรียนสายวิทย์น่าจะจำชื่อได้ว่าท่านเป็นเจ้าของแบบจำลองอะตอมที่อธิบายปรากฏการณ์พื้นฐานของโลกได้เกือบทุกอย่าง จริงๆแล้วผลงานบอร์ยังมีอีกหลายอย่าง ที่เด่นๆคือด้านควันตัมฟิสิกส์) วันนั้นแกเสนอโมเดลควันตัมตัวหนึ่งออกมาโดยบอกว่าปรากฏการณ์ (อะไรผมจำไม่ได้) มีโอกาสเกิดขึ้นแบบแรนด้อม | ||
| + | |||
| + | ไอสไตน์แย้งว่า "คุณบอร์ พระเจ้าไม่ทอยลูกเต๋าหรอกนะ" --นี่หละ chaos theory | ||
| + | |||
| + | นีลบอร์เลยตอกกลับว่า "คุณเลิกตัดสินว่าพระเจ้าจะต้องทำนู่นทำนี่เสียที" --และนี่แหละ เจตจำนงเสรี lol | ||
| + | |||
| + | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 16:12, 30 เมษายน 2009 (ICT) | ||
Current revision
โอ้วว ในที่สุด เรื่องราวแห่ง เอ้าท์แลนด์ ก็ดำเนินต่อไป อย่างไม่มีจุดจบงั้นเหรอ?
อุตส่าห์ มีไอเทมที่ได้ชื่อว่าโกงที่สุด ในประวัติศาสตร์โดราเอม่อน อย่าง โทรศัพท์เปลี่ยนโลก แล้วแท้ ๆ ทำไม คนใช้ ดันโง่ ไม่ยอมบอกว่า "ให้โลกนี้ ไม่มีใครเกิน เมดิอุส ไปได้" หรือ "ให้คนบนโลกนี้ ตกเป็นทาสของ เมดิอุส" ไปกันเนี่ย?! หือม์? อะไรนะ เหตุผล เพราะว่า ข้าเมพ เลย ได้รับการยกเว้นงั้นเหรอ?
ถ้างั้น ก็เปลี่ยนโลกให้ "เราสามารถเอาชนะ คนเขียนนิทานได้" สิ หือม์? ไม่มีผลไปถึง คนเขียนที่แท้จริง งั้นเหรอ?
ชะตากรรม มันขึ้นอยู่กับ คนเขียน จริง ๆ...
เอาล่ะ มาเมนท์ ฟิค ดีกว่า
ก็นะ อย่างที่ เกริ่นนำ เรื่องนั่นหละ ว่า ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิม ก็นึกสงสัยกับคำนี้อยู่พักหนึ่งแล้ว (จนกระทั่งเลิกสงสัย เพราะไม่ได้เข้าไปอ่าน ep 1 นาน...) นี่สินะ คือ ความหมายของคำ ๆ นี้
จริง ๆ แล้ว จะเรียกว่า จบแบบปาหมอน ได้ไหม? ก็ไม่นะ ก็อย่างที่เคยอ่านไว้ ทุกสิ่งทุกอย่างนั้น ล้วนถูกเขียนกำหนดไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว มันมีลางบอกเหตุมาแต่เนิ่น ๆ แล้ว แต่ก็ยังรู้สึกน่าเศร้าที่มันต้องลงเอยแบบนี้
ยังไงซะ ทำไมกันนะ เรารู้สึกเหมือนกับว่า ไม่ได้เห็นชื่อคน ๆ นึง มานานร่วม 2 ตอนกันนะ? ทั้ง ๆ ที่คนนี้ ก็น่าจะมีบทให้เห็นเยอะกว่านี้นะ... อีกทั้งเป็นคนสำคัญที่ทำให้เจ้าเครอัส ปรากฎตัวออกมาได้เร็วแบบนี้อีกด้วย... Medius
ยิ่งก่าปาหมอนนะ ซิกๆ
หนูว่ามันยิ่งกว่าปาหมอนอีกนะ T T
ทำเป็นตอนจบอย่างกะหนัง รึ การ์ตูนสักเรื่องไปได้นะลุง ถึงแม้ประโยคเปิดมันจะเดาได้ก็เถอะ แต่อนาคตมันมีหลายทาง!!! (ที่บางครั้งคนเขียนก็โดนตัวละครนำพาไปก็มีนะ =3= อย่างหนูไง คิดไม่ออกก็ให้ตัวละครมันเดินไปเอง =w=/) งี้ไอ้ประโยคที่ว่า We don't know untill we try มันก็ไม่มีประโยชน์น่ะสิ = = เล่น loop เป็น infinity ซะงั้นอ่ะ
อย่างน้อยก็ทำทางเลือกไว้กดแบบพวกหนังสือผจญภัยที่ตอนเด็กๆชอบอ่าน ประมาณว่าเลือกทางนี้ไปหน้านี้ๆแบบนั้นก็ยังได้นะลุง TwT~
ป.ล. ลุงบอกว่าเอ้าท์แลนด์จบจะไปแต่งภาคหลักชิมิ งั้นก็ไปแต่งได้แล้ว!!! ~tsukasa
จบห่วยจริงๆครับ ห่วยแบบจงใจให้มันห่วยด้วย เย้ เกริ่นไว้นานว่า the world dismantling หรือความจริงที่หลายๆคนค้นพบแล้วถอดใจไปมันคืออะไร ถ้ามันไม่ชวนจิตตกแบบนี้มันก็ไม่แรงพอ แต่ก็นะ หักหลังคนอ่านชัดๆ /me โดนรุมกระทืบ
งั้นสปอยล์เลยแล้วกัน (ทำให้คนอ่านผิดหวังแบบจงใจมันก็อึดอัดเหมือนกันน้อ โดยเฉพาะคนที่ตั้งใจติดตาม ^^) คือยังไม่จบน่ะครับ เดินเรื่องวนไปหลายๆร้อยรอบก็จะมีช่องหลุดจากลูปออกมาเอง คงคิด (สินะ สินะ) ว่าจบแบบนี้เหมือนอะไรมันยังโหว่ๆอยู่ ทั้งเป้าหมายของโมกุริที่บอกว่าจะมากำจัดจุดจบแห่งห้วงมิติลำดับที่สี่ แต่พอนักเล่านิทานโผล่มาก็หายไปซะงั้น, เรื่องสัญญาของซุยโคแอสไลฟ์กับพวกเรเนอเกดก็ค้างคา, ทำไมถึงบอกว่ากลไกปกป้องมิติมันมีสี่อย่าง นับนักเล่านิทานเข้าไปด้วยได้ไง?, ทำไมจักรวรรดิปล่อยอายะออกมาง่ายๆแล้วเลิกยุ่งเกี่ยวกับมิตินี้ไปแล้ว, ทำไมเครอัสถึงต้องจงใจให้เรื่องจบลงแย่ๆถ้าเป็นคนเขียนทุกอย่างขึ้นมาจริงๆ, ฯลฯ เดี๋ยวพอตอนจบจริงๆออกมาพวกนี้ก็จะเคลียร์หมดจ้า เรื่ื่องที่เกิดถึงจะถูกปูมาตั้งแต่ต้นภาคว่าจะจบแบบนี้ (แถมไล่ตอนตั้งแต่ 1-9 ยัน 0 เพื่อวนกลับมา 1) เพื่อให้เชื่อว่ามันจบแบบนี้จริงๆแต่ทั้งหมดก็เป็น Phantasm (ไม่งั้นทำเนื้อเรื่องเละเทะอุตลุด โดนโฟลวไล่เตะอีก) วิธีเอาชนะนักเล่านิทานได้ก็คือสิ่งเดียวกับที่แรทเซลเคยบอกว่าทำให้มนุษย์มีค่านั่นแหละ แล้วเครอัสจริงๆก็ไม่ได้ ethereal ขนาดนี้ด้วย
เดี๋ยวหลังสงกรานต์จะมาอัพตอนจบจริงๆน่อ
ส่วนแรทเซลเข้าใจว่าจุดจบลำดับสุดท้ายจะช่วยมิตินี้เหมือนอายะครับ เลยหมุนเวลาให้ตื่นขึ้นมาเร็วๆ ส่วนพวกวาก้าบอนด์ต้องการกำจัดมันก็จริง แต่ถ้าต้องรับมือเครอัสพร้อมกับพวกอายะพร้อมกันคงตายสนิท เลยต้องพยายามกำจัดพวกอายะให้ได้หมดก่อนที่เครอัสจะตื่นขึ้นมา ตอนนี้แรทเซลเตลิดหลุดจากวงจรการต่อสู้ไปแล้ว (เริ่มรู้ตัวว่าไม่รู้จะสู้ไปทำไม) เลยไม่มีบทแล้วน่อ ถ้านับจากต้นภาคมาบทก็เยอะแล้วหละ
ส่วนของวิเศษสุดขี้โกง (ถ้าสู้จริงๆแบบไม่รั่ว ก็โกงสุดๆเลยนะ) ตามนั้นครับ ไม่ว่าอะไรก็ใช้กับมหาเมพไม่ได้ lol
หลังขึ้นครึ่งหลังภาคนี้หลอดกับมูนๆที่เคยเม้นท์ยาวเหยียดก็ไม่เข้ามาเม้นท์แล้วแฮะ คนแต่งไม่เยอะแบบฟิืคนรกแต่ก่อนอย่างน้อยก็อยากให้มีคนคุยเยอะๆนะสนุกดี ส่วนภาคหลักไม่รู้จะแต่งภาค FF ยังไงอ่ะ ถ้ากลับมาเขียนต่ออาจจะเขียนเป็นภาคใหม่ ending B ไปเลย แล้วให้ GM's Trial กับ Final Fantasy Chapter เป็น ending A แล้ว SoD ก็ต่างคนต่างใส่แบบธรรมเนียมฟิคนรก --Shiryu 19:32, 9 เมษายน 2009 (ICT)
ผมก็ตามอ่านอยู่ตลอดแหละครับ~
ในบอร์ด ผมก็ไม่ค่อยได้โพสต์อะไรเหมือนกันนะ== ไม่เกี่ยวกับวิกิหรอก
คุยเรื่องฟิคหน่อยก็ได้ เดี๋ยวลุงเล่นมุขคนไม่สนใจวิกิแล้วลงฟิคอีก - หมื่นกระบี่นี่ ชงมาตั้งนานเพื่อจะโดนปาขว้างทิ้งหายสาบสูญไปเรอะ!!! - อนาคตที่เครอัสส่งไปนี่ ฮามากมาย^^ เหตุผลเดียว "เพราะข้าเมพ..." อีกอนาคตนึงนี่ ยิ่งกว่าเดิมอีก== โดนตำรวจจับในโลกจริงนี่หมดโอกาสกลับมาสร้างเกมส์ใหม่หมดเลย - ลุงมีความรู้เรื่องภาษาเยอรมันด้วย O_o!
ความจริง คอมเม้นท์เรื่องฟิคมันก็ต้องหน้านี้สินะ ทำไมเมื่อก่อนไปคอมเม้นท์กันที่กระทู้วิกิได้หว่า==? (ตกไปอยู่หน้า2แล้ว ใครช่วยไปขุดเร้ว)
รีเควสหน่อยครับ คนแต่งทั้งสองอยากให้เน้นเกี่ยวกับโลกแห่งความจริงมากขึ้นอีกหน่อย แบบประมาณมีพักยก บทฮาๆเพลินๆ อย่างชีวิตในโลกแห่งความจริงของแต่ละคนมั่ง ประมาณ EXE อ่ะครับ ที่อ่านมานี่ มันให้อารมณ์ลืมไปว่านี่คือโลกเกมส์ออนไลน์มากเลย แบบเนื้อเรื่องมันติดต่อกันเข้ามาไม่มีพัก ลองคิดดูแล้ว มันไม่มีเวลาให้ล็อกเอาท์ออกเกมส์เลยด้วยซ้ำ== แต่เรื่องมาถึงนี่แล้ว คงไปเน้นเรื่องโลกความจริงไม่ได้แล้วมั้ง งั้นขอเป็นตอนจบฟิคภาคนี้แล้วละกันครับ (หมายถึงจบฟิคนรกภาค3 นี้น่ะนะ) แบบว่า ให้ไปดูชีวิตของแต่ละคนหลังจากจบเกมส์แล้วน่ะนะ
ว่าแต่ไม่ได้เม้นท์นาน ผมลืมวิธีเม้นท์ไปแล้วอ่ะ เม้นท์ถูกวิธีเปล่าหว่า==? --Lord riou 22:27, 9 เมษายน 2009 (ICT)
เม้นท์แบบไหนก็ไม่ผิดวิธีหรอกน่อ
คาถาจตุรบทเขียนเป็น eng แล้วเข้า translator เอาครับ ฝรั่งเศสพอได้ แต่ความรู้เยอรมันเป็นจู๋น~
ภาคชีวิตจริงนี่แต่งออกมาเป็นน้ำเน่าช่องเจ็ดเลยมั้ยครับ :D อยากให้มีมูลต้องให้ข้อมูลติสบ่อยๆจ้ะ ให้ชิตเขียนก็ดีนะ รู้ข้อมูลความเป็นไปของหลอดมากสุด 555 (ถ้าเอา active member ก็ม้า) ถ้าเขียนคงจับใส่ในซีซั่น spin-off แบบคุกกิ้งกับเอาท์แลนด์แหละ เห็นโฟลวเคยบอกว่าอยากเขียนซีซั่นคั่นเวลาตั้งกะก่อนเริ่มภาค GM --Shiryu 18:42, 10 เมษายน 2009 (ICT)
เยอรมัน ตอนนี้ก็ถามอ้อล์เอาได้นะคะ =w=a wassery_harp อ่ะ เพื่อนหนูเอง (ฝรั่งเศส.. หนูก็พอจำได้บ้าง มั้ง)
เบื่อๆอ่ะ ลุง แต่ตอนนี้วาดรูปไม่ได้ จะว่าอารมณ์มันหดหายก็ได้แหละ เปลี่ยนค่าจ้างจากวาดรูปมาเป็นแต่งเรื่องคั่นได้ไหมล่ะ ลุง ----Tsukasa 21:18, 10 เมษายน 2009 (ICT)
ภาคนี้หนุกดีครับ มาเขียนภาคหลักได้แล้วสินะ เฮ --Reingale 21:53, 10 เมษายน 2009 (ICT)
ลืมบอก หลังสงกรานต์จบแน่นะลุง เอาหลังสงกรานต์ห้ามเิกิน 3 วัน ไม่ใช่เดี๋ยวหลังสงกรานต์แล้วไปโน่นเลย ยาวไปถึงปีใหม่ แล้วก็สงกรานต์อีกรอบแล้วก็หลังสงกรานต์ loop ไปเรื่อยไม่เอานะ--Tsukasa 01:36, 11 เมษายน 2009 (ICT)
จบซะที เย้ >w<~~
ทำไมไม่พูดไปเลยว่า No matter where we are, we're connected นะ ลุง ซึ้งกว่านา มู่ๆๆๆๆ ใส่ว่า everybody มันไม่แหม่งๆเหรอ
ว่าแต่คำบรรยายตอนจบหมายความว่าไงไม่ทราบคะ =A= / Tsukasa 20:38, 22 เมษายน 2009 (ICT)
โอ้วว ในที่สุด ก็จบลงได้อย่าง good end จนได้น่อ (ไม่ใช่ best end เพราะไม่ได้เพื่อน 108 คน) ช่างเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบากจริง ๆ ให้คนอ่านกลับไปอ่านวนไปเรื่อย 99 รอบ ยังไม่ไหวเลย - -"
บทของซือคุง เหมือนตัวจริงมาก ๆ มีเจตจำนงเสรีจริง ๆ ดูได้จากที่ post ต่อจากผมด้านบนล่ะนะ
ตกลงว่า ที่โมะคุง หนีหายไปอยู่ที่มิติที่ 0 ก่อนหน้านี้ ก็เพราะว่ารู้อนาคตที่ว่า พวกอุซโซ จะต้องสามารถไล่ต้อนเครอัส มาที่มิติที่ 0 ได้นั่นเอง ตัวเองเลยชิงมารออยู่ก่อน แล้วดักจัดการเครอัสได้สำเร็จแบบนั้นงั้นเหรอครับ?
แต่แล้ว อุซโซ ก็เป็นคนปิดฉากทุกสิ่งทุกอย่างด้วยตัวคนเดียว สมเป็น พระเอกฟิค จริง ๆ เสียที ที่น่าสงสารที่สุด ก็คงจะเป็น บิ๊ก ล่ะมั้ง ทั้งที่ อุตส่าห์เป็นตัวละครที่ร่วมสู้มาจนถึงศึกสุดท้าย แต่กลับบทน้อยมาก แทบไม่มีบทออกสู้ หรือ โชว์ความสามารถอะไรเลย ก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ความสามารถของบิ๊ก มันดูตรงไปตรงมามากเกินไป ไม่ได้มีความสามารถโกง พิสดาร หรือ มีลูกเล่นเหมือนคนอื่นเขา บทเลยโดนแย่งไปหมด(ซุยโคแอสไลฟ์ มี คอนเนคชั่น, อุซโซ มี เนตรมิคสัญญี, ซือคุง มี การ์เดี้ยน, เมดิอุส มี กระเป๋าโดราเอม่อน, อายะ แอดมินภาคนี้ ยังไงก็บทดีกว่า) เปรียบเหมือน ซิลเวอร์ แชเรียท ใน โจโจ้ นั่นหละ แค่สแตนท์ที่ใช้ดาบเป็นอย่างเดียว สู้พวกมีความสามารถบ้า ๆ อย่าง คิง คริมสัน ไม่ได้หรอก
อีกทั้ง เรื่องราวที่คนแต่งบอกว่า จะเฉลยทั้งหมด ก็ได้รับการเฉลยเกือบทั้งหมดอีกด้วย เป็นบทสรุปที่สมกับเป็นตอนจบของฟิคจริง ๆ เว้นแต่เรื่องที่ว่า ทำไมพวกสาวกเลือดแท้ ถึงได้ปล่อยตัวอายะออกมาง่าย ๆ ทั้งยังเลิกยุ่งกับมิตินี้ไป จริงอยู่ ที่มันเป็นแผนของแรทเซล ที่ใช้ให้ ซือคุง ไปช่วยอายะออกมา แต่ระดับสาวกเลือดแท้ ก็ไม่น่าจะให้ช่วยออกมาได้ง่าย ๆ เลย แต่ก็นะ ตัด ๆ ไปก็ดีแล้ว ขืนมายุ่งอีก มีหวัง มิตินี้ ได้พังทลายอีกรอบแน่ ให้เป็นแบบนี้หละ ดีแล้ว
จริง ๆ แล้ว ก็ยังมีอีกหลาย ๆ เรื่องที่แปลก ๆ อยู่บ้างนะ อย่างเช่น หนึ่งกระบี่ ที่ถูกเขวี้ยงออกไปนั่น มันแยกออกเป็น 3 ส่วน เหมือนในเนื้อเรื่องหลักได้ไง, เมดิอุส ที่ตอนแรกดูใน pocket pc อยู่ดาว Tenku พอเป็นเครดิตเกม ก็ไปอยู่ดาว Tentai ได้เฉย (เอาเถอะ ดาวนี้ก็ได้ หุหุ), ชิริว ที่บอกว่าหล่อไม่หยุดยั้งอะไรนั่นน่ะ ทำอีท่าไหน ถึงได้กลายมาเป็น รองหัวหน้า GM ในโลกหลักได้, เรื่องที่ เนตรสวรรค์ เห็นอนาคตจริง ๆ มันเป็นอนาคตแบบไหนกันแน่ หือม์? อะไรนะ เดี๋ยวมันจะ spoil เนื้อเรื่องงั้นเหรอ นั่นสินะ
ที่ผมคิดว่า น่าเสียดาย อีกอย่าง ก็คือ เรื่อง Proto Stars of Destiny น่อ คือ หลาย ๆ คนที่ต้องตายไป ถ้าเขียนลงรายละเอียดได้เยอะกว่านี้ จะดีมากกว่านี้ เยอะ ๆ เลยน่อ คือ บางคน ผมเห็นแต่ชื่อ ก็เอะใจ "คนนี้ มีโผล่มาในเนื้อเรื่องด้วยเหรอ?" ไม่ใช่แค่นั้นหรอกน่อ อย่าง ลูเน่ ก็น่าจะช่วยเขียนเพิ่มให้หน่อยน่อ อุตส่าห์เป็น GM อีกคนที่ช่วยสู้เพื่อโลกนี้ จนวาระสุดท้ายของเธอเชียวนะ เขียนให้เธอหน่อยแล้วกันน่อว่า "ได้รับการจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของโลกนี้ว่า GM ลูเน่ต่อสู้จนจบชีวิตลงกลางสมรภูมิของเอ้าท์แลนด์ ตามคำสั่งเสียสุดท้ายของเธอ"
ยังไงก็ตาม ก็ต้องขอบคุณ คนแต่งชิริว มากน่อ ที่อุตส่าห์นั่งแต่งฟิค ให้พวกเราได้อ่านกัน ฟิคสนุกมากเลยครับ ขอบคุณมาก ๆ เลยน่อ ^^
Medius 20:47, 22 เมษายน 2009 (ICT)
เขียนจบตามสัญญาแล้วนะครับ ถึงจะหลังสงกรานต์ไปไม่นิ๊ดดดก็เหอะ lol
โอ้สสส ประโยคคอนเนคชั่นทีแรกกะจะเขียน we ไม่รู้ทำไมเขียน everyone ไปได้ สงสัยติดมาจาก S.E.Lain "No matter where you are, everybody is connected." (แปลว่าจะหนีไปที่ไหนแกก็หนี wire world ไม่พ้น orz) ดีที่ซือจังท้วงนะเนี่ย
โมะซังหลบมามิติที่ศูนย์เพราะรู้ว่าเครอัสจะเข้ามาตามนั้นเลยแล้วกันครับ (เอ๊ะ)
บิ๊กบทน้อยจริงๆครับ ใส่เข้ามาทีแรกตั้งใจจะชดเชยที่ภาคหลักบทน้อยมวาก แต่ความสามารถกับบทมันไม่เอื้อจริงๆ จะเพิ่มความสามารถอย่างอื่นมันก็ไม่มีอะไรลงตัวเท่าไหร่เพราะแต่ละคนถูกวางบทไว้หมดแล้วว่าใครจะจัดการใครยังไงมั่ง ความสามารถหลังๆก็ล้วนพัฒนาต่อเนื่องจากความสามารถเดิมของเจ้าตัว (อย่างเนตรทั้งหลายของอุซโซก็ยังอยู่ในลิมิตของสกิลรวมศูนย์ หรือการ์เดี้ยนควีนก็ยังอยู่ในซับเซตของผู้อัญเชิญ) อ๊ะๆเดี๋ยวบิ๊กเสียใจ อย่างน้อยครึ่งแรกก็ถือว่าบทเยอะละนะ ในฐานะชาวเอาท์แลนด์ดั้งเดิม :D
ปมเดียวที่คิดยังไงก็เคลียร์ไม่จบใน 100 kb ก็เรื่องของความขัดแย้งกับจักรวรรดินี่หละครับ (แต่จริงๆตอนนี้มันก็เกิน 100 kb มาเยอะเหมือนกัน) นึกไปนึกมายังไงก็ต้องใช้ชีริวเป็นสื่อกลาง กลัวแต่งๆไปเดี๋ยวตัวเองกลายเป็นพระเอก /me โดนโห่ เลยทิ้งไว้แค่นี้ดีกว่า ส่วนอนาคตที่เนตรแห่งสวรรค์มองเห็นตั้งใจจะปิดไว้แบบนั้นอยู่แล้วครับ ที่แน่ๆที่อุซโซเห็นจริงๆมันไม่ดีเท่าไหร่แล้วก็ไม่สวยเหมือนเอาท์แลนด์ในความทรงจำ ไม่งั้นก็คงไม่ต้องส่งภาพปลอมเข้ามโนของโมกุริไปแบบนั้น พอซึคาสะถามเรื่องอนาคตเข้าก็เลยวิ่งหนีดีกว่า 555 แต่อนาคตจริงๆอาจจะงดงามก็ได้นะ โลกสวยด้วยมือเราทุกวันนี้ 555 วันนี้วันอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมโลกนะเอ้อ
ที่หนึ่งกระบี่แยกเป็นหลายชิ้นนั่นจะให้พุ่งไปชนกับดาวตก หรือลอยไปตกบนมิติโหดๆแล้วโดนทำลายทิ้ง หรืออะไรก็ได้ครับ เป็นอ๊อพชั่นที่ไม่ได้ตั้งใจว่าจะมี แต่ภาคหลักเขียนถึงในฐานะอาวุธชิ้นหนึ่งในยุคสงครามโลกเก่า ก็เลยต้องใส่เข้ามาแบบทุกลักทุเล จริงๆเรื่องต่อสู้ผมชอบเน้นความสามารถสกิลมากกว่าอาวุธหรือรูนอ่ะ
SoD ตอนเปิด PC นั่นลงมั่วจ้า - -// มานั่งจัดตอนหลังตกลงก็เอาแบบนี้แหละ แต่พอเปลี่ยนยุค SoD ก็อาจเปลี่ยนมือได้อีกนะ เพราะงั้นภาคหลักไม่ต้องเอาตามนี้ก็ได้นะจ๊ะ (แล้วตูเว้นดาวดีๆไว้ทำไมเนี่ย?)
ที่หลายๆตัวเขียนสรุปแค่ "ตาย ^^" เพราะจะเล่นมุกตายพรืดๆมาถึงซือจัง 555 /me โดนเตะ งั้นเข้าไปเพิ่มบางตัวตามรีเควสต์แล้วนะครับ ตอนเล่นซุยจบบางทีรอลุ้นอ่านสรุปความของตัวละครที่เราชอบแล้วเจอแค่ "อยู่ในปราสาทต่อไป" "เป็นอาจารย์สอนดาบ" "จะสู้ให้ชนะหมี" แล้ว.... OTZ อย่างภาคห้าเนี่ยดีเลย เขียนซะละเอียดทุกตัว แฟนๆไม่เสียใจ
รักคนอ่าน จุ๊บๆ
--Shiryu 22:35, 22 เมษายน 2009 (ICT)
จบได้ดีกว่าที่คิดไว้เยอะเลย^^
นึกว่ายุคนี้จะจบแบบแบดเอนด์นะเนี่ย
แถมที่สำคัญ จบแบบลุงไม่ยำด้วย!!!
ที่สงสัยปู่เมดิก็ถามไปหมดและ งั้นมาปรบมือให้คนแต่ง(ทั้งสอง)ดีกว่า แปะ แปะ แปะ~ อ้อ เพิ่งเล่นเทียไครซ์จบ เลยเพิ่งสังเกต แต่ทั้งแชปเตอร์นี้ ทั้งแชปเตอร์ไฟนอล ให้ความรู้สึกคล้ายๆเทียไครซ์มากเลย^^ ว่าแล้วก็ไปอ่านกระทู้สปอยส์เทียไครซ์ดีกว่า งงมากมาย จบแล้วเหรอฟะ!? --Lord riou 03:51, 23 เมษายน 2009 (ICT)
นึกว่าจะต้องอ่านวนไปมา 108 รอบซะอีก ชอบตรงที่ทำรายชื่อตัวละครสังกัดดาวอ่ะครับ แล้วภาคหลักจะมีแบบนี้รึป่าวครับ
ตกลง ดาวกุนซือ Tenki เป็นของ แรทเซลหรือดีแซดอ่ะครับ หรือว่ามันแบ่งคนละภาค
ติดตามภาคหลักต่อครับ เมื่อไหร่จะเขียนซะที ตัวละครผมยังนอนTKOอยู่เลย--Reingale 15:38, 23 เมษายน 2009 (ICT)
เมื่อวานเม้นท์นิดเดียว มาต่อ =w=a
อ่า No matter where we are, we're connected หนูเอามาจากเพลงอ่ะ เหอๆๆ =w=~~
ยินดีด้วยนะคะ ที่แต่งจบ (สักที) ไว้หนูต้องทำงานอนิเมส่งอาจารย์เมื่อไร จะมาหยิบไปเป็นโครงเรื่องนะคะ XD
มาว่าเรื่องเนื้อเรื่องกัน =w=~
อยากบอกว่าอ่านตอนนี้ เป็นอะไรที่ทำให้นึกถึงตอนที่นั่งเรียนวรรณคดีอังกฤษมากๆ ก็แบบว่า.. ต้องศึกษาพวกบทละครจากสมัยกรีกโรมันด้วยไงคะ OwO+ บทละครสมัยกรีกจะเน้นไปที่การสรรเสริญพระเจ้า การต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ ประมาณมหากาพย์ความดีกับความชั่วร้าย แต่ในทางกลับกัน บทละครยุคโรมันจะลงมาที่เรื่องของมนุษย์ค่ะ แล้วเขาก็ดึงจุดนึงมาเป็นเรื่องนำเสนอคือเรื่อง fate กับ will ค่ะ ^^
เป็นความบังเอิญที่พอเหมาะมาก (รึลุงรู้มาบ้างก็ไม่รู้ล่ะ) fate ที่หมายถึงโชคชะตา ชะตากรรม หรืออะไรก็แล้วแต่ที่ถูกกำหนดมาแล้วก่อนที่มนุษย์จะเกิดมาเสียอีก กับ will ที่หมายถึงความตั้งใจของมนุษย์ โยงกันได้กะเนื้อเรื่องมากๆเลย ซึ่ง will ในเรื่องก็คือเจตจำนงค์เสรีล่ะนะ (จำไว้นะคะ คนเอเธนส์นับถืออาเธน่า ส่วนคนโรมนั้นนับถือมาร์สค่ะ แหะๆ รู้เรื่องไหมเนี่ย =w=a หนูเรียกเทพของทั้งสองตั้งตามการเรียกของแต่ละยุคนะ)
และ will นี้เองที่ดึงมนุษย์ออกมาจาก fate ได้ สุดยอดมากค่ะ >w</ (คำแปลให้เข้ากะเรื่อง เจตจำนงค์เสรีเป็นตัวเดียวที่สามารถดึงมนุษย์ออกมาจากชะตากรรมได้) ไม่รู้ว่าลุงจงใจรึบังเอิญล่ะ แต่ชอบตรงนี้มากๆเลยจริงๆ เพียงเท่านี้คำว่า We don't know until we try ก็สำเร็จแล้วนะคะ
ลุงคิดตั้งแต่แรกรึยังไงก็ไม่รู้หรอก แต่ชอบบทที่ลุงวางไว้ให้ 555+ ไม่รู้หรอกว่าเหมือนรึเปล่า แต่คิดว่าตัวเองเป็นแบบนั้นคงน่าสนุก + น่าสนใจดี XD
ก็นั่นสิคะ อนาคตมีหลายทาง จะมีเนตรสวรรค์ไปทำไมล่ะน้อ~ แหม... ถ้าทุกคนรู้อนาคตหมดงี้ก็ไม่ต้องทำอะไรกันแล้วล่ะค่ะ ถ้าคนเรารู้อนาคตได้จริงๆล่ะนะ~
เรื่องพรนั่น คุ้นๆอยู่ชอบกล ลุงเอามาจากไหนอ่ะ =w=a
เคลียร์เกม เย้ คิดถึง The World จัง เิอามาเล่นอีกดีกว่า~~
ป.ล. ลุงไม่ตอบหนูเลย ที่เขียนตอนจบหมายความว่าไงคะ ^^ Chiin Star เรอะหนูน่ะ ^^
ป.ป.ล. ถ้าคิดออกอาจจะมีมาต่อตอนนี้ร้อน คิดไม่ออก Tsukasa 16:45, 23 เมษายน 2009 (ICT)
เรื่อง SoD ก่อนละกันครับ สำหรับดาวกุนซือหลักแรกเริ่มเดิมทีตั้งใจว่า ดีแซดในฐานะกุนซือที่เก่งที่สุดและไม่ใช่พวกเดียวกับเรา (เพราะตามเนื้อเรื่องต้องตายตอนจบภาคฟาเลน่า) จะเป็น Chikai ดาวเดียวกับเลอ้อนและอัลเบิร์ทครับ แต่ในภาคไทรอัลคนตายฟื้นมาหมด (แต่บางตัวอย่างโซลิดหรือรินก็เป็นวิญญาณ แล้วก็กลายเป็นมีชีวิตอีกรอบ @_@) Tenki ก็คงเป็นดีแซดนั่นแหละ
SoD คิดว่าแยกกันเขียนจะง่ายที่สุดแบบฟิคนรกภาคแรกต่างคนก็ต่างใส่ (บางคนก็มีแต่ดาวลูกไก่, ดาวพระศุกร์ แป๊ะไรไม่รู้ 555 ....ตูเอง) เพราะถ้าออกมาแผ่นเดียวเลยมันจะดู official เกินไปจนเหมือนกับคนสองคนมานั่งกำหนด SoD ของคนในบอร์ด = = เลยให้มันเป็นแค่ดาวประกอบฟิคนรกธรรมดาๆภาคนึงแบบนี้แหละครับ
Chiin Star - นักเต้นรำ ทีแรกคิดว่าจะเอาซือจังลง Chisyu ดาวรองพ่อครัว (ถ้าอิงจากคุกกิ้ง) แต่ไม่เอาดีกว่า =w= คิดอีกทีว่าจะเป็น Tenei แต่ก็น่าจะเป็นน้องเศษไม้มากกว่า ....Chiin ดาวเดียวกับมิอาคิสครับ นึกถึงภาพชาวเอาท์แลนด์ที่เต้นรำอย่างสนุกสนานกลางทุ่งอากาเซีย หลังจบสงครามก็กลับไปใช้ชีวิตแบบนั้นอีกรอบก็ได้มาเป็นดาวนี้แหละ
พยายามกระจายตัวเด่นๆไปลงทั้งดาว Ten กับดาว Chi แล้วนะ ในซุยตำแหน่งดาวก็กระจายกันเหมือนกัน
อ่านตำนานกรีกเยอะครับ แต่ fate กับ will ไม่ค่อยรู้จ้า แต่คำว่าเจตจำนงเสรีมีจริงนะ พูดในเชิงวิทยาศาสตร์ chaos theory ว่าทุกอย่างถูกกำหนดขึ้นมาและกำหนดให้เป็นไปตั้งแต่เริ่มต้นบิ๊กแบงค์และเหตุการณ์ทุกอย่างเป็นเหตุเป็นผลต่อเนื่องกันไปไร้จุดสิ้นสุด ---เช่นทิศทางของละอองฝุ่นในตอนระเบิดมีผลต่อวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตบนโลก, การหายใจออกของโปรโตเซราทอปเมื่อ80ล้านปีก่อนมีผลต่อการสะอึกของชาวแทนซาเนียคนหนึ่งในปี 1996 บลาๆๆ อย่างการที่พวกเราเข้าวิกิก็ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่เริ่มแรกของจักรวาลแล้ว การที่เราหายใจออกก็ถูกกำหนดไว้แล้ว การที่บางทีเราแกล้งทำเป็นหายใจออกสองทีก็ยังถูกกำหนดไ้ว้แล้ว การที่จู่ๆเราก็ลุกขึ้นมากระโดดโลดเต้นแล้วนึกว่าไงล่า~แบบนี้จักรวาลคงนึกไม่ถึงละซี้ นั่นก็ถูกกำหนดไว้แล้ว รวมทั้งการที่เราคิดว่าเราพยายามทำสิ่งที่คิดว่าจะหลุดออกจากกรอบกำหนดของจักรวาลนั่นก็ถูกกำหนดไว้แล้วอยู่ดี
แล้วอย่างนั้นเจตจำนงเสรีที่ไม่ได้ถูกกำหนดมาแต่เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นมาด้วยตนเองมันมีจริงๆหรือเปล่า? ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันไปเรื่อย...
แต่ก็นั่นแหละครับ FATE ต้องเอาชนะด้วย WILL ถ้าเขียนถึงเรื่องที่ต่อสู้จนเอาชนะชะตากรรมได้มันก็ธรรมดาๆเหมือนเกมภาษายุคคุณปู่ทั่วไป จะรู้ได้ไงล่ะว่าที่เราบอกว่าเอาชนะได้นั่นคือชะตากรรมจริงๆ เราอาจถูกกำหนดให้คิดว่าเอาชนะชะตากรรมได้ก็ได้นะ @_@ ก็เลยเขียนออกมาแบบนี้ละครับ เอาให้ถึงแก่น freewill จริงๆจะได้ undisputed ^^
พรจากพระเจ้านั่นมาจาก omnipotence paradox ครับ
พูดถึง paradox ก่อน เราคงรู้จักคำว่าลักลั่นย้อนแย้งดีกว่าละนะ paradox ก็คือสองสิ่งที่ขัดแย้งกันเองอย่างสมบูรณ์ เช่นโล่ของชิริวไม่มีหมัดไหนชกเข้า หมัดของชิริวทำลายโล่ได้ทุกชนิด ...แล้วถ้าเอาหมัดของชิริวมาชกโล่ของตัวเองล่ะ? สิ่งที่เกิดขึ้นจะไม่สามารถนึกภาพออกมาได้ (ในการ์ตูนพังทั้งคู่ แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ส่วนของ "โล่ป้องกันหมัดได้ทุกชนิด" จะไม่เป็นจริงครับ)
omnipotence paradox เป็น paradox ประเภทหนึ่ง ว่าด้วยคำถามถึงอำนาจของพระเจ้าที่ไร้จุดสิ้นสุดแต่มันกลับทำให้พลังของพระเจ้ามีขอบเขต "พระเจ้าสามารถเสกหินที่พระเจ้ายกไม่ขึ้นได้ไหม?"
ถ้าเสกได้ - พระเจ้ายกหินไม่ขึ้น อำนาจของพระเจ้ามีขอบเขต
ถ้าเสกไม่ได้ - พระเจ้าเสกหินแบบนั้นไม่ได้ อำนาจของพระเจ้ามีขอบเขต
เอาเป็นโครงเรื่องอนิเมก็ตามสะดวกเลยค้ราบ เป็นเกียรติๆ
ค้างเรื่องนึง ....แผนของแรทเซลคือวิธีที่จะทำให้อุซโซรอดพ้นการล่าของจักรวรรดิครับ (ขอให้อายะวางใจช่วยถ่ายสกิลปลอมตัวให้ตัวเองปลอมเป็นทหารจักวรรดิเข้าไปหยุดหัวใจอุซโซให้ดูเหมือนตาย) ส่วนการที่ซึคาสะช่วยอายะออกมาเป็นแผนของอายะเองที่จะใช้ซือจังเป็นคีย์สุดท้ายตั้งแต่ที่บอกไว้ต้นๆภาค(ep3 ตอนสัมภาษณ์)อยู่แล้วครับ (ตอนนั้นแรทเซลก็เข้าใจเหมือนคนอื่นๆว่าอายะจะให้ซือจังเรียกคาออส) หลังแพ้สงครามตอนนั้นอายะเลยแอบกระซิบกับแรทเซลว่า "ถึงฉันจะไม่เคยไว้ใจใคร แต่ครั้งนี้เท่านั้นขอให้ทุกคนเชื่อใจฉันเถอะนะ ฉันไม่คิดจะยอมแพ้เด็ดขาด อย่าเพิ่งเชื่อในสิ่งที่กำลังจะเห็น ช่วยกันรวมกำลังคนที่เหลืออยู่รอฉันสักนิดนึงนะ" (ep5) ท้ายๆภาคจะเห็นว่าอายะไม่ได้แข็งกระด้างเหมือนตอนต้นๆด้วย ^^
ส่วนทำไมจักรวรรดิถึงยอมปล่อยให้หนีออกมาง่ายๆ นั่นแหละ....ผมนึกไม่ออก lol //โดนกระทืบ ที่คิดไว้จะยาวจนไม่น่าเอามาลงตอนที่มันยาวอยู่แล้วครับ ประมาณว่าจักรวรรดิยอมให้ออกมาเพื่อติดตามการเคลื่อนไหวของอายะ เพื่อแผนการข้างหน้าของจักรวรรดิ แต่ชีริวไม่อยากให้ทำลายโลกนี้เพราะอยากเดินทางร่วมกับพวกคนที่ชนะอนาคตที่เขากับโมกุริเคยหวาดกลัวได้ เลยใช้ข้อแลกเปลี่ยนอะไรบางอย่างที่ทำให้จักรวรรดิตกลงลงนามสัญญาเลิกรุกรานซุยโคยูนิเวิร์ส 200 ปี (ผมอยากให้ตอนจบโฟกัสอย่างอื่นมากกว่าเลยตัด =v=)
ภาพเอาท์แลนด์ในความทรงจำอุซโซเคยนั่งจินตนาการถึงอยู่หลายครั้งเหมือนกัน (อย่างตอนนั่งรอบกองไฟกับพวกอาร์คโซล) เพราะอยากเห็นโลกที่สวยงามที่ซึคาสะเล่าให้ฟังบ่อยๆ แต่สุดท้ายก็เอามาหลอกโมกุริแบบเลวร้ายสุดๆ ^^" เหมือนตอนที่ใช้ความหวังที่ฟังดูอบอุ่น ...แต่เอาไปกำจัดโมกุริได้ เอาจิตใจที่ละเอียดอ่อนของตัวเองมาฆ่าคนได้อย่างเลือดเย็นที่สุดนี่ก็เป็นมิติตัวละครของอุซโซอย่างนึงละนะ -v- (นี่แหละ การใช้พลังแห่งความดีอย่างแท้จริง - เหรอ?)
เพิ่งจะเริ่มเล่นเทียไครซ์เมื่อสัปดาห์ก่อน พอเล่นๆไปเจอหลายๆฉากรู้สึกว่า .....orz นี่ตูเล่นฟิคนรกอยู่นี่หว่า คล้ายกันหลายๆจุดอย่างที่หลอดบอก
(ไม่สปอยล์)
- มีการพูดถึงห้วงมิตินับล้าน (Million Worlds ภาคนี้เขียน Infinity) มากกว่าภาคปกติ
- ธีมหลักเป็นการต่อสู้เพื่อปกป้องมิติ
- มีอนาคตที่ถูกกำหนดไว้แล้ว
- มีหนังสือที่บันทึกเรื่องราวของโลก (ในเทียไครซ์คือ True Chronicles ในฟิคคือ The World Dismantling)
- พวกตัวเอกพยายามต่อสู้ให้ชนะ predetermined fate
- มีสัตว์ร้ายที่เดินทางข้ามห้วงมิติชื่อเรเนอเกด
OTZ ....... โครงเรื่องภาคนี้กำหนดไว้หมดแล้วตั้งแต่เริ่มเขียนน่ะครับ (เริ่มเขียนต้นปีที่แล้ว) พอตอนกลางปีที่แล้ว (ก่อนเทียร์ไครซ์ jap ออก) เคยส่งแผนที่เหตุการณ์ภาคเอาท์แลนด์ให้ซือจังตั้งแต่ซุยโคแอสไลฟ์เจออายะที่ทุ่งร้างไปจนถึงตอนสุดท้ายที่สู้กับนักเล่านิทาน แล้วก็เดินเรื่องตามนั้นแหละ ไม่ได้เอาอย่างเทียไครซ์มานะจ๊ะ เฮๆ~
เทียไครซ์อีกหลายวันละมั้งกว่าจะจบ ยาวจริงภาคนี้ ไม่ได้เล่นมาสองวันละ มัวแต่ ACC อยู่ = =a แว่บไปเล่นดีกั่ว เล่นจบแล้วเดี๋ยวค่อยแว่บไปดูสปอยล์ ^^
--Shiryu 20:07, 23 เมษายน 2009 (ICT)
งืมๆๆ เคยได้ยินมาเหมือนกันค่ะ แต่พอดีคุ้นกะการเรียนตำนานกรีกมาสมัยตอนนั่งเรียนวรรณคดีมามากกว่า =w=
แต่ถ้าคิดแบบนั้น มันก็ไปแนว คนเราอยู่เพื่ออะไรออกนะคะ ถ้าในเมื่อการกระทำอะไรทุกอย่างถูกกำหนดมาอยู่แล้วแบบนั้น งั้นทุกสิ่งก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้หมดเลยงั้นสิ ถ้าคนๆนึงจะเป็นยังไง ทำอะไร แบบไหน เป็นสิ่งที่ถูกกำหนดมาแล้ว งั้นคนเราก็ไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลย ปล่อยไปตามยถากรรมที่ถูกกำหนดมาอย่างงั้นสิ ถ้าถูกกำหนดมาทั้งหมด สู้นั่งเฉยๆ ไม่ต้องดิ้นรน ไม่ต้องทำอะไรเลยไม่ดีกว่างั้นเหรอ
เคยคิดจริงๆจังๆอยู่หนนึงเหมือนกัน ว่าถ้าเรื่องที่ทุกอย่างถูกกำหนดมาแล้ว ถ้าเราดิ้นรนจนเอาชนะมันได้ มันชนะจริงๆรึมันถูกกำหนดไว้แล้วอีกเหมือนกัน แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้น น่าจะอยู่ที่เชื่อในอะไรมากกว่ามั้งคะ หนูเชื่อนะ เชื่อใน will ของมนุษย์ ก็อย่างที่พูดล่ะค่ะ ถ้าถูกกำหนดมาทั้งหมด งั้นไม่ต้องทำอะไรเลยไม่ดีกว่าหรือ?
อนิเมนั่นพูดจริงๆนะคะ XD~~ แต่กว่าจะเริ่มต้นก็คงปี2 ขึ้นไปล่ะค่ะ นั่งอ่านหลักสูตร์ปี2ถึงจะเริ่มแยกเป็นสายๆ สายอนิเมชั่น2D 3D และ สื่อโฆษณา ถ้าทำได้เมื่อไรจะทำ OP ให้นะคะ XD~
Tsukasa 19:22, 27 เมษายน 2009 (ICT)
แสดงว่าคนแต่งฟิคนรกอีกแชปเตอร์นึงนี่ ยังมีwill ไม่พอที่จะชนะ fate ถึงยังแต่งต่อไม่ได้สักที==
สรุปก็คืออย่างที่ลุงบอกสินะ willที่เราเชื่อความจริงก็อาจจะถูก fate กำหนดไว้เหมือนกันก็ได้
- ถ้าเราไม่ทำอะไรเลย อยู่เฉยๆซะอย่าง ไม่ใช่ว่า fate ก็กำหนดมาให้เราไม่ทำอะไรเลยอยู่แล้วหรอกเหรอ
- willที่พูดถึง ก็อาจจะเป็นส่วนหนึ่งที่ fate กำหนดขึ้นมาให้เราเชื่อว่าสามารถใช้ will ชนะ fate ได้
สุดท้ายก็คือการที่เราชนะโชคชะตาได้มันไม่จริง เพราะชะตากำหนดมาให้เราเชื่ออย่างนั้นแต่แรกอยู่แล้ว
ยิ่งคิด มันก็ยิ่งไม่รู้ทางจบ== แต่ก็ไม่เห็นต้องยึดติดกับพวกมันนักเลยนี่
ไม่ว่า will จะมีจริงหรือเปล่า
ไม่ว่า fate จะกำหนดมาให้เราทำอะไร
แค่เราเรียนรู้ที่จะหาความสุขจากสิ่งที่เราเป็น สิ่งที่เราทำ ก็เพียงพอแล้ว(มั้ง)
ไม่จำเป็นต้องไปดื้อหาทางเอาชนะชะตาอย่างพวกพระเอกในการ์ตูนร้อก นี่มันชีวิตจริงนะคู้ณณณณ~ ตักตวงความสุขก่อนตายเข้าไว้จบ
--Lord riou 19:44, 28 เมษายน 2009 (ICT)
สำหรับบางคนอาจจะดูไม่สำคัญมั้ง แต่ถ้าคิดในมุมนึง เราว่ามันสำคัญในบางมุมเลยล่ะ
เช่น ถ้ามีใครสักคนมาพูดกับหลอดว่า ทุกสิ่งทุกอย่างที่หลอดทำมาเนี่ย ทุกสิ่งทุกอย่างที่หลอดเป็นอยู่เนี่ย มันเป็นสิ่งที่ควรจะเป็นอยู่แล้ว ไม่ได้เกิดจากความพยายามของหลอดเลย
ใช่ไหมล่ะ ก็ในเมื่อมันคือ fate กำหนดมา ก็ในเมื่อ fate กำหนด มันก็เลยเป็นสิ่งที่ควรเป็นอยู่แล้ว ถึงไม่ต้องดิ้นรนขวนขวายมันก็เป็นอยู่แล้ว
เพราะ fate กำหนดมา ดังนั้น will ของคนเราจึงไม่มีค่าอย่างนั้นน่ะเหรอ?
คนที่ฉลาดก็เพราะถูกกำหนดมาอยู่แล้ว เลยฉลาด?
คนที่เก่ง นั่นก็เพราะถูกกำหนดมาแล้วเหมือนกัน ก็เลยเป็นไปตามนั้น?
งั้นความพยายามของคนเราก็ไม่มีค่า? เพราะชะตากรรมถูกกำหนดมา เราจึงเดินไปตามเส้นทางนั้น?
ให้ตายก็ไม่เอาด้วยหรอก เรื่องแบบนี้ ถ้าเป็นแบบนี้งั้นทุกคนก็สามารถตรัสรู้ได้แม้จะไม่ทำอะไรเลย แค่รอให้ถึงเวลาที่กำหนดไว้ก็พอ จบ... อย่างงั้นสิ
จริงอย่างที่หลอดว่าคือ ใช้ชีวิต เรียนรู้ และสนุกกับมัน แต่กับคนบางคนก็ถูกผูกมัดไว้ด้วยเรื่องแบบนี้เหมือนกันนะ (ถ้าคนไทยก็ต้องพูดว่า มีพรสวรรค์เรื่องนั้นเรื่องนี้ แหม ดวงดีจังเลยนะ โชคดีจังเลยนะ บลาๆๆๆ ถ้าถูกพูดแบบนี้คงไม่สนุกด้วยหรอก) เราไม่เชื่อในพระเจ้า ไม่เชื่อเรื่องชะตากรรม เราเลือกที่จะเชื่อตัวเองมากกว่า ถ้าทำแบบนี้ซะ แม้จะเป็นชะตากรรมบ้า รึอะไรจะมายุ่งเกี่ยวก็แล้วแต่ อย่างน้อยก็ขอเชื่อว่าเราได้ทำตามที่เราตัดสินใจด้วยตนเองก็พอ ถ้าพลาดพลั้งไป จะไม่มีการโทษดวง โทษชะตากรรม โทษดินฟ้า โทษอะไรอีกมากมาย ที่จะโทษก็มีแค่ตัวเอง เลือกแล้วผิดก็รับผิดชอบด้วยตนเอง แบบนี้แฟร์กว่า
What the matter is what you believe... สิ่งสำคัญมันอยู่ที่ว่าคุณเชื่อในอะไร Tsukasa 21:11, 29 เมษายน 2009 (ICT)
page view หน้า discussion เยอะกว่าหน้าฟิค orz....
น่างงดีนะครับ lol chaos theory ต่างกับการยอมรับในชะตากรรมนะครับ มันสรุปออกมาเป็นประโยคสั้นๆว่า"ทุกอย่างเกิดจากเหตุและผล"
ลองศาสนาพุทธก็ได้
ทำไมเราถึงเกิดมาฉลาด เพราะชาติที่แล้วทำบุญไว้
ทำไมชาติที่แล้วเราทำบุญไว้ เพราะเรามีโอกาสได้ทำดี
ทำไมเรามีโอกาสได้ทำดี เพราะชาติก่อนนู้นเราเกิดเป็นคนดี
ทำไมเราเกิดเป็นคนดี เพราะชาติก่อนนู้นเราทำบุญไว้
...... ฯลฯ
ถ้าย้อนไปแรกสุดดวงวิญญาณทุกดวงเท่าเทียมกันหรือเปล่า?
ถ้าเท่าเทียมกัน อะไรทำให้ปลายทางของแต่ละคนแตกต่างกัน
ถ้าไม่เท่าเทียมกัน แสดงว่าทุกอย่างถูกกำหนดไว้ตั้งแต่แรกเริ่มแล้วจริงหรือเปล่า
...สุดท้ายก็ลงเอยว่ามันเป็นอนัตตา orz.....
ถ้ายืน chaos theory เอามาพูดเรื่องการเลือกเส้นทางเดินของชีวิต...
- เราเลยปล่อยให้ทุกอย่างมันเป็นไป นั่นก็เพราะเราถูกกำหนดให้เป็นคนแบบนั้น
- เราพยายามอย่างถึงที่สุดเพื่อทำให้ชีวิตเราดีขึ้น นั่นก็เพราะเราถูกกำหนดให้เป็นคนอย่างนั้น
สองหนทางทำให้ปลายทางของทั้งสองคนแตกต่างกัน ทั้งคนที่ไม่ยอมคิดจะสู้อะไรหรือคนที่สู้สุดความสามารถ มันก็ยังอยู่ในขอบเขตของเหตุผลที่ต่อเนื่องมาจากเหตุการณ์ก่อนว่าทำไมคนนี้ปล่อยเลยตามเลย ทำไมคนนี้จึงสู้สุดความสามารถ (งงไหมเนี่ย ผมงงครับ //โดนกระทืบ)
อ้างอิงจาก chaos theory หากไม่มีเจตจำนงเสรีแล้วสิ่งที่เกี่ยวเนื่องกันอย่างการสุ่มสมบูรณ์ก็จะไม่มีจริง
เราทอยเต๋า เราบอกว่าโอกาสออกแต้ม 6 จะเท่ากับ 1 ใน 6 หากลูกเต๋านั้นสมบูรณ์
ทั้งที่จริงๆแล้วหน้าที่จะออกมันถูกกำหนดด้วย มุมในการโยน, ลักษณะพื้น, แรงที่โยนลงไป ฯลฯ ต่างหาก
เราให้คอมพิวเตอร์สุ่มตัวเลขมาหนึ่งค่าจาก 1 ถึง 1000 เราจะบอกว่าโอกาสได้ 108 จะมีเพียง 1 ใน 1000
ทั้งที่จริงๆแล้วโอกาสได้เลขอะไรมันก็ขึ้นกับ algorythm ของโปรแกรมนั้น
ในการประชุมโซลเวย์ (ถ้าจำไม่ผิดน่าจะครั้งที่3) นีลบอร์นักวิทยาศาสตร์ที่ผมยกย่องว่าเป็นคนหนึ่งที่เก่งที่สุดในโลกเพราะการผสมผสานความรู้ ตรรกะ และจินตนาการอย่างลงตัวนี่หละ (ใครเรียนสายวิทย์น่าจะจำชื่อได้ว่าท่านเป็นเจ้าของแบบจำลองอะตอมที่อธิบายปรากฏการณ์พื้นฐานของโลกได้เกือบทุกอย่าง จริงๆแล้วผลงานบอร์ยังมีอีกหลายอย่าง ที่เด่นๆคือด้านควันตัมฟิสิกส์) วันนั้นแกเสนอโมเดลควันตัมตัวหนึ่งออกมาโดยบอกว่าปรากฏการณ์ (อะไรผมจำไม่ได้) มีโอกาสเกิดขึ้นแบบแรนด้อม
ไอสไตน์แย้งว่า "คุณบอร์ พระเจ้าไม่ทอยลูกเต๋าหรอกนะ" --นี่หละ chaos theory
นีลบอร์เลยตอกกลับว่า "คุณเลิกตัดสินว่าพระเจ้าจะต้องทำนู่นทำนี่เสียที" --และนี่แหละ เจตจำนงเสรี lol
--Shiryu 16:12, 30 เมษายน 2009 (ICT)
