2- เนรเทศ
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 14:30, 12 มกราคม 2009 Shiryu (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 14:41, 12 มกราคม 2009 Shiryu (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 175: | Line 175: | ||
| ---- | ---- | ||
| + | |||
| + | '''คาตาริน่า:''' ต...แต่ ท่านแม่ทัพไม่น่ามีปัญหาอะไรกับอัศวินของตัวเองนะ ท่านปฏิบัติกับทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน....<br> | ||
| + | '''ลอร์ดวิงเกอร์ฮัต:''' งั้นเจ้าเด็กนั่นคงไม่พอใจที่เราปฏิบัติกับทุกคนอย่างเท่าเทียมกันละมั้ง<br> | ||
| + | '''คาตาริน่า:''' ลาซโลน่ะเหรอ? จะเป็นไปได้ไงกัน? <br> | ||
| + | '''ลอร์ดวิงเกอร์ฮัต:''' ก็เขาอยากเป็นคนพิเศษคนเดียวน่ะสิ เพราะงั้นสโนว์ถึงได้ถูกส่งไปทำงานอันตรายอยู่เรื่อย<br> | ||
| + | '''สโนว์:''' ....... | ||
| + | |||
| + | ลาซโลที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาได้ยินเสียงคุยกันจากห้องข้างบน<br> | ||
| + | "ไม่อยากจะเชื่อเลย เขาคงไม่พอใจที่เป็นได้แค่อัศวิน"<br> | ||
| + | "ทุเรศจริงๆ ได้เป็นก็บุญแล้ว ดูๆไปคนแบบนี้น่ากลัวกว่าโจรสลัดอีกนะ"<br> | ||
| + | "คิดดูดีๆสิ ท่านแม่ทัพก็บาดเจ็บตอนกลับมาจากภารกิจส่งเรือนั่นนะ ไม่แน่อาจเกิดเรื่องคล้ายๆกันนี่" | ||
| + | |||
| + | คาตาริน่าเดินเข้ามาในห้องเรา<br> | ||
| + | '''คาตาริน่า:''' เราพิจารณาโทษเธอแล้ว เธอจะถูกขับออกจากอาณาจักรและล่องเรือเนรเทศออกทะเลไป เธอจะไม่ได้กลับมาไกเอ็นอีกต่อไปแล้ว การเนรเทศจะเริ่มขึ้นวันพรุ่งนี้ ก่อนหน้านั้นเราต้องกักตัวเธอไว้ที่นี่ | ||
| + | # ผมไม่ได้ฆ่าท่านแม่ทัพ | ||
| + | # ...เข้าใจแล้วครับ | ||
| + | |||
| + | (ตอบข้อไหนก็เหมือนกัน) | ||
| + | |||
| + | '''คาตาริน่า:''' ฉันรู้ว่าเธอจะไม่หนี แต่ยังไงฉันก็ต้องล็อคห้องนี้ไว้จนกว่าจะพรุ่งนี้เช้า / ยกโทษให้ด้วยนะ แต่เธอน่าจะดีใจนะที่ไม่ถูกตัดหัว | ||
| + | |||
| + | วันรุ่งขึ้นลาซโลเปลี่ยนชุดจากชุดอัศวินเป็นชุดลำลอง (หลังจากนี้จะมีใช้ดาบคู่เป็นอาวุธและใช้รูนแห่งการลงทัณฑ์ได้แล้ว) เพื่อนที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มเรา (ในที่นี้คือพอลล่าและเคเน็ธ) จะเดินเข้ามา | ||
| + | |||
| + | '''พอลล่า:''' ฉัน...เชื่อว่าเธอบริสุทธิ์นะ<br> | ||
| + | '''เคเน็ธ:''' เชื่อมั่นเข้าไว้ | ||
| + | |||
| + | จากนั้นคาตาริน่าจะสั่งให้คนพาเรานั่งเรือออกมากลางทะเลก่อนปล่อยลงเรือเล็ก<br> | ||
| + | '''คาตาริน่า:''' ถ้าโชคดีอาจมีเรือผ่านมายอมให้เธอขึ้น ท่านแม่ทัพเกล็นเชื่อมั่นในตัวเธอ ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ด้วย ท่านไว้ใจผิดคนอย่างนั้นเหรอ? ทำไมกัน? ยังไงก็ขอให้เธอโชคดีนะ ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าจะต้องเสียเธอไปแบบนี้... เอาละ ออกเรือได้... | ||
| + | |||
| + | แล้วคาตาริน่าก็ออกเรือจากไป<br> | ||
| + | '''อัศวิน:''' คงลำบากใจน่าดูเลยสิครับ<br> | ||
| + | '''คาตาริน่า:''' อืม<br> | ||
| + | '''อัศวิน:''' แต่เราได้สโนว์เป็นแม่ทัพคนใหม่แบบนี้มัน....<br> | ||
| + | '''คาตาริน่า:''' ....... / ต้องมีสักวันที่ฉันจะยอมรับเขาได้ ฉันจำได้ว่าท่านแม่ทัพเคยพูดไว้แบบนั้นน่ะ<br> | ||
| + | '''อัศวิน:''' เสียใจด้วยครับ<br> | ||
| + | '''คาตาริน่า:''' กลับหอเถอะ (คิดในใจ) 'เสียใจด้วยครับ' งั้นเหรอ? ใครจะมาเข้าใจว่าจริงๆแล้วฉันคิดยังไง? | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | |||
| + | ทางด้านลาซโลที่นั่งเรือเล็กลอยออกมาจะพบกับทัลและจีเวลที่ซ่อนตัวอยู่บนเรือ<br> | ||
| + | '''ทัล:''' โอย...ปวดขาชิบเป๋ง! สงสัยนั่งผิดท่านานไปหน่อย<br> | ||
| + | '''จีเวล:''' เฮ่! ขอไปด้วยคนสิ / ไม่ต้องเศร้าน่า รีบพายหาฝั่งกันเถอะ<br> | ||
| + | '''ทัล:''' เราเอาพายมาด้วย เอ้า! อยู่ตรงนี้ไง...<br> | ||
| + | พอทัลจะเข้าไปหยิบพายก็พบชีปูที่แอบขึ้นมาเหมือนกันกำลังนอนหลับอยู่<br> | ||
| + | '''ทัล:''' นี่มันเจ้าชีปูเนย์โคบอลต์ที่ทำงานในเมืองเรานี่! | ||
| + | |||
| + | พอตื่นขึ้นมาชีปูก็เล่าเรื่องราวให้ฟัง<br> | ||
| + | '''ชีปู:''' อย่างที่เคยเล่าให้ฟังนั่นแหละ ฉันติดเรือไปไหนต่อไหนมาเยอะแล้ว<br> | ||
| + | '''จีเวล:''' เอ่อ....<br> | ||
| + | '''ชีปู:''' อ้อ! ไม่ต้องมาบอกคนหนุ่มอย่างฉันว่าชีวิตมันยากลำบากอย่างโน้นอย่างนี้หรอก ฉันจะเป็นพ่อค้าที่ยิ่งใหญ่สักวันนึง กว่าจะถึงตอนนั้นมันก็ต้องมีขวากหนามบ้าง ว่าแต่....เรือนี่ไปไหนน่ะ?<br> | ||
| + | '''ทัล:''' เรือนี่ถูกลอยออกมาเป็นกรณีพิเศษน่ะ<br> | ||
| + | '''จีเวล:''' อย่างน้อยสุดคือเราไม่มีปัญญากลับไปไกเอ็นแล้วหละ<br> | ||
| + | '''ชีปู:''' อ้าวเฮ้ย! เรือเนรเทศหรอกเหรอเนี่ย? แต่อย่างน้อยเราก็คงไปที่ไหนสักแห่งใช่ไหม?<br> | ||
| + | '''ทัล:''' จะว่างั้นก็ได้ | ||
| + | |||
| + | '''**Tal has joined us!**'''<br> | ||
| + | '''**Jewel has joined us!**'''<br> | ||
| + | '''**Chiepoo has joined us!**''' | ||
Revision as of 14:41, 12 มกราคม 2009
เราจะตื่นขึ้นมาที่ห้องของเราในราซริล ออกจากห้องสโนว์จะเข้ามาทักแล้วชวนเข้าเมืองเพื่อไปหาของบางอย่าง พอออกมาหน้าหออัศวินจะมีอัศวินเข้ามาเยาะเย้ยสโนว์ที่หนีลงเรือเล็ก สโนว์บอกกับเราว่าไม่ต้องห่วงเขา คราวหน้าเขาจะระวังตัวมากกว่านี้ แล้วเขาจะชวนเราไปซื้อ Mega Medicine ในตลาด เดินมาร้านไอเท็มคุยกับเจ้าของร้านเขาจะให้ Mega Medicine มา เสร็จแล้วให้เราเดินออกมาจะได้ยินชาวบ้านชื่นชมเราให้สโนว์ฟัง
"อ้อ นั่นอัศวินที่ช่วยท่านเกล็นไว้นี่ คนนั้นไง คนที่ยืนข้างๆสโนว์น่ะ"
"อ๋อ คนนั้นเค้าเป็นอัศวินหรอกเหรอ? ฉันเห็นเขาเดินอยู่แถวนี้บ่อยๆเหมือนกันนะ"
"นายน้อยสโนว์คงรู้สึกปลอดภัยนะที่มีคนเก่งๆมายืนอยู่ข้างๆแบบนี้"
สโนว์: ลาซโล... รีบไปกันเถอะ
เดินเข้ามาที่ครัว ฟุงกิคนครัวของหออัศวินจะฝากเราเอาอาหารไปให้เกล็น และสโนว์จะขอแยกตัวออกไป
สโนว์: ฝากเอายาให้ท่านเกล็นด้วยนะ ฉันจะออกไปโต๋เต๋สักหน่อย เอ้อ แล้วตอนนั้นน่ะ ฉันขยับแขนไม่ไหวจริงๆนะ เชื่อฉันเถอะ
เราจะได้ Mega Medicine x2 และ Commander’s Medicine มา เดินเข้ามาที่ครัว ฟุงกิจะให้ Commander’s Meal มา จากนั้นขึ้นบันไดมาเข้าห้องเกล็น เอาข้าวและยาให้ คาตาริน่าจะถามว่านี่อะไร
- ยาจากสโนว์น่ะครับ
- ผมไปซื้อยามาให้
ถ้าเลือก (1)
คาตาริน่า: จากสโนว์งั้นเหรอ? คงพยายามทำความดีชดเชยละสิท่า
เกล็น: เกรงใจจริงๆที่เจ้าต้องมาทำแบบนี้
ถ้าเลือก (2)
คาตาริน่า: เธอนี่ดีจัง ขอบใจจ้ะ
เกล็น: สโนว์สั่งให้ทำละสิ ทีเรื่องไม่เป็นเรื่องละทำเป็นห่วง
เกล็น: เจ้าอยู่ที่นั่นคงเห็นสินะ โจรสลัดนั่นน่ะ....
แล้วแสงจะส่องออกมาจากรูนอีก เกล็นขออยู่คนเดียวแล้วสั่งให้เรากับคาตาริน่าออกจากห้องไป
เกล็น: บ้าเอ๊ย... พวกแกเป็นใครกัน? พวกแกต้องการอะไรจากฉัน!
เดินออกมาจะพบเรือโจรสลัดมาบุกราซริล ให้คุยกับพวกเพื่อนๆที่ยืนอยู่หน้าหอจะมีสามตัวเลือก
"ทำยังไงกันดี?"
- สู้ – "นั่นสินะ งั้นฉันไปก่อนแล้วกัน" (เพื่อนเดินออกไป)
- นั่นสิ ทำไงดีล่ะ – "โธ่ แล้วจะเอาไงกันดีล่ะ"
- ไปแจ้งท่านแม่ทัพเถอะ – "คงต้องเป็นแบบนั้นแหละ ฉันไปก่อนนะ" (เพื่อนเดินออกไป)
ตอบ (1) หรือ (3) ให้ครบสี่คน ออกมาที่ท่าเรือคุยกับอัศวินที่ยืนอยู่คนเดียวเพื่อออกเรือสู้
##Battle 3 : Retribution##
Pirate Dario VS Knight of Gaien
คราวนี้เราต้องสู้กับกองเรือโจรสลัดดาริโอ้สองลำ ลำหนึ่งมีปืนลม/ไฟ อีกลำมีไฟ เรือของเราให้จัดจีเวลเป็นพลยิงธาตุน้ำ ส่วนเรือไกเอ็นอีกลำเป็นเรือของสโนว์ไม่สามารถจัดได้ ยิงเรือลำขวา (ธาตุไฟยิงแพ้เราแน่นอน) ให้จมก่อนแล้วค่อยเก็บลำซ้าย
หลังแพ้แล้วดาริโอ้จะคุยกับลูกชาย
ดาริโอ้: ฮ้า...เล่นกับไอ้พวกนี้มันส์กว่าที่คิดแฮะ
นาเลโอ้ พ่อฮะ พ่อพูดงี้แสดงว่าเจ้าพวกนี้เก่งใช่ไหมฮะ?
ดาริโอ้: เฮ้ย! ไม่ใช่ แกเงียบไปเลย แกนี่นิสัยเหมือนแม่แกเลยนะ แล้วเป้าหมาบเราคราวนี้ไม่ใช่การจัดการเจ้าพวกนี้ แค่นี้ก็ถือว่าบรรลุเป้าแล้วเอ้า! พวกท่านทั้งหลาย เรารีบไปกันก่อนที่จะเจ็บตัวดีกว่า!
พอสโนว์เห็นดาริโอ้ถอยกลับก็สั่งให้ลูกเรือตามไปทันที
อัศวิน: ต...แต่กัปตันครับ ลำอื่นยังประจำตำแหน่งอยู่ เรือเราจะออกไปลุยเดี่ยวไม่ได้นะครับ
สโนว์: ขืนมัวชักช้าก็เสียชื่ออัศวินไกเอ็นแย่เลย ไปเถอะน่า!
เรือของสโนว์ไล่ตามเรือดาริโอ้มา
ดาริโอ้: อ้าว! มีตามมาลำนึงแฮะ
นาเลโอ้: เอาไงดีฮะ?
ดาริโอ้: ได้เวลาสนุกแล้ว ทุ่มแรงจัดการมันเต็มที่เลย
โจรสลัด: ครับท่าน!
จีเวล: เอ๋? นั่นเรือของสโนว์นี่?
ทัล: ไอ้โง่เอ๊ย! ลาซโล! เรารีบไปช่วยหมอนั่นกันเถอะ!
- ไปช่วยสโนว์ เร็วเข้า! – จีเวล "ได้เล้ย!"
- ไปก็ไปฟะ – ทัล "ฉันก็ว่างั้นแหละ แต่เขาอาจต้องให้เราช่วยจริงๆก็ได้นะ"
ดาริโอ้: เปิดปืนทุกกระบอกเตรียมยิง รอให้เข้ามาในะยะแล้วค่อยยิงนะ ลูกปืนมันแพงนะเว้ย!
โจรสลัด: ครับท่าน!
อัศวิน: กัปตันสโนว์ ทำแบบนี้จะดีเหรอครับ!
สโนว์: บังอาจ! เตรียมยิงรูนแคนน่อนได้แล้ว! คงรู้ใช่ไหมว่าทำยังไง?
อัศวิน: นั่นกำลังเสริม!
สโนว์: เอ๋?
เรือเราแล่นเข้ามาสมทบเรือของสโนว์
ดาริโอ้: ชิ! ศัตรูเยอะแบบนี้คงไม่ไหว ไว้มาแก้มือคราวหน้าดีกว่า
โจรสลัด: ครับท่าน
เรือดาริโอ้ถอยล่าไปทำให้ชัยชนะตกเป็นของเรา
นาเลโอ้: สุดท้ายก็หนีเนอะ
ดาริโอ้: ฉันจะสู้ก็ต่อเมื่อรู้ว่าจะชนะ นั่นแหละเคล็ดลับแห่งการเอาชีวิตรอด / ข้าคือดาริโอ้ ลูกน้องโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่คิกะ! ข้าจะไม่ลืมเรื่องนี้! แล้วข้าจะกลับมาอีก!!
ทัล: ไม่เห็นเคยได้ยินชื่อนี้เลย... ไอ้หมอนั่นใครนะ?
เมื่อลงจากเรือ คาตาริน่าจะเรียกเราไปที่ห้องเกล็น พอเข้ามาจะพบว่าสโนว์ถูกเรียกเข้ามาก่อนแล้ว เกล็นจะกล่าวชมเรา ...แล้วก็ต่อยสโนว์ตามระเบียบ
เกล็น: แกทำให้ฉันผิดหวัง คิดเรื่องทีมเวิร์คซะบ้าง มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่เลือกที่จะสู้คนเดียว ไปได้แล้ว!
เดินออกมาสโนว์จะยืนบ่น
สโนว์: ฉันทำดีที่สุดแล้วแต่แกกลับได้หน้า...! ไม่ยุติธรรมเลย! แกทำอย่างกับฉันเป็นเด็กฝึกงานแน่ะ! / ขอโทษทีนะ อย่าไปใส่ใจที่ฉันพูดเมื่อกี้เลย ฉัน...ก็แค่สับสนนิดหน่อยน่ะ
กลับมาพักผ่อนที่ห้อง เราจะได้ยินเสียงในหัว "ลาก่อนที่รัก...ลาก่อนลูกๆของเรา..."
วันถัดมาฟุงกิจะเรียกให้เราไปเอาอาหารในครัว ขึ้นบันไดมาที่ห้องเกล็นคาตาริน่าจะไม่ให้เราเข้าไปแต่เกล็นจะบอกว่าให้เราฟังเรื่องนี้ด้วยก็ได้ สโนว์ที่แอบอยู่หน้าห้องก็อิจฉาที่ลาซโลได้เข้าไปข้างใน ในห้องเกล็นและคาตาริน่าจะคุยเรื่องการโจมตีของโจรสลัด
คาตาริน่า: พวกโจรสลัดคราวก่อนเหมือนถูกใครจ้างวานมาเลย พวกนั้นไม่ได้ทำงานคนเดียวแน่ แถมท่าทางไม่ใช่พวกที่ปล้นอยู่แถบนี้แน่ๆ ท่านแม่ทัพคิดว่าไงบ้างคะ?
เกล็น: อย่าห่วงเลย ฉันจะรีบๆหายให้เร็วที่สุด เห็นชัดเลยว่ามีใครพยายามหาเรื่องเราอยู่
คาตาริน่า: เช้านี้ยังไม่มีรายงานเรื่องการเคลื่อนไหวของโจรสลัด ช่วงนี้พักก่อนก็ได้ค่ะท่าน เพื่อตัวท่านเองนะคะ
เกล็น: ดูสิ รองแม่ทัพมาสั่งให้ฉันเอาแต่นอน ใครเป็นนายใครกันแน่?
คาตาริน่า: ท่านคะ ....ฉันเป็นห่วงสุขภาพท่านจริงๆนะ...
เราจะได้ยินเสียงปืน พอดูทางหน้าต่างก็เห็นกองเรือโจรสลัดขนาดใหญ่บุกเข้าราซริล
คาตาริน่า: เราโดนบุกเข้าตีเหรอ? เป็นไปได้ยังไง? ไม่เห็นมีรายงานแจ้งเข้ามาเลย!
บนดาดฟ้า นกนาเซลที่ใช้ส่งข่าวถูกนกของรามาด้ากัดตายหมด ทำให้ข่าวเรื่องการบุกเข้าตีไปไม่ถึงเกล็น
เกล็น: พวกนั้นจัดการนกนาเซลหมดแล้ว... แต่นี่อาจเป็นโอกาสให้เรารู้ตัวศัตรูก็ได้นะ
คาตาริน่า: เพราะตอนนั้นฉันหลุดปากไปแท้ๆ... ท่านแม่ทัพคะ ...ทำยังไงดี?
เกล็น: เร็วเข้า! รีบเตรียมกำลังออกไปต้านอย่าให้พวกมันขึ้นฝั่งได้! ไปเร็ว!!
คาตาริน่า: ค่ะท่าน! เตรียมออกโจมตี!!
ให้เราออกจากห้อง พอเหลือสองคน เกล็นจะขอคาตาริน่าห้ามไม่ให้ใครเข้ามาในหอเด็ดขาด เราที่เดินออกมาจะพบสโนว์ที่กำลังจะเข้ามาแจ้งเรื่องโจรสลัดโจมตี (เขารู้กันตั้งนานแล้ว)
คาตาริน่า: สโนว์ มาได้เวลาพอดีเลย ฉันอยากให้ลงไปช่วยรวบรวมกำลังพลให้หน่อย
พวกอัศวินจะมารวมตัวกันหน้าหออัศวิน
คาตาริน่า: อัศวินแห่งไกเอ็นทั้งหลาย อย่าปล่อยให้พวกโจรสลัดโฉดชั่วขึ้นฝั่งได้เป็นอันขาด! แล้วอีกเรื่องนึง...มีคำสั่งจากท่านเกล็น จนกว่าจะมีคำสั่งต่อไป ห้ามใครเข้าใกล้หอนี้เด็ดขาด ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุอะไรก็ตาม! คำสั่งนี้ถือเป็นเด็ดขาด! ไปได้แล้ว!
คาตาริน่าและเพื่อนอีกสองคน (ในที่นี่คือทัลและจีเวล) จะเข้าทีมเรามา ออกจากหออัศวินจะต้องสู้กับ Piratex2 และ Piratex3 สองรอบ แต่ก็ดูเหมือนพวกโจรสลัดจะมากันไม่รู้จักหมดเสียที ขณะเรือโจรสลัดกำลังจะยิงเข้ามา เกล็นได้ขึ้นไปบนดาดฟ้าใช้รูนทำลายกองเรือไปเป็นจำนวนมากทำให้ดาริโอ้ต้องถอยไปอีกหน แล้วฝนก็ตกลงมา คาตาริน่าส่งเราไปดูแลคนเจ็บโดยกำชับว่าห้ามเข้าหออัศวิน ...แต่ก็ไปที่อื่นไม่ได้แล้วเพราะงั้นเข้าไปซะ สโนว์จะแอบตามเราเข้ามา บนดาดฟ้าลาซโลได้พบกับเกล็นที่ใช้พลังของรูนต้องสาปไปแล้ว
เกล็น: บอกแล้วไงว่าอย่าเข้ามา
มือของลาซโลส่องแสง แล้วเกล็นก็ล้มลงไป โชคไม่ดีที่สโนว์มาเห็นเข้าพอดี
สโนว์: ท่านแม่ทัพ! ท่านแม่ทัพ! ท่านเป็นอะไรหรือเปล่า? เกิดอะไรขึ้นครับ?
สโนว์วิ่งเข้ามาประคองเกล็น
เกล็น: เจ้าโง่เอ๊ย... เจ้าจะต้องประสบชะตากรรมแบบเดียวกันนี่...
แล้วรูนก็ปล่อยพลังออกมา
สโนว์: นี่มันอะไรกันเนี่ย!!
เกล็น: เด็กโง่...ยกโทษให้ฉันด้วย....
อัศวินเข้ามารายงานคาตาริน่าว่ามีคนเข้าไปในหอ คาตาริน่าจึงสั่งให้คนไปรีบพาตัวออกมา ทางด้านเรา เกล็นขาดใจตายไปแล้วและสลายเป็นขี้เถ้า ส่วนลาซโลหมดสติไป
สโนว์: แก!! แกทำอะไรเขา!!
อัศวินที่วิ่งเข้ามาตาม เห็นเข้าก็ตกใจ "เกิดอะไรขึ้น?"
สโนว์: ท...ท่านเกล็น ตายแล้ว!! ท่านล้มลงต่อหน้าฉัน แล้ว....แล้วก็หายไปเลย!!
อัศวิน: ว่าไงนะ?
สโนว์: เป็นฝีมือเจ้านั่น! เจ้านั่นฆ่าท่านแม่ทัพ!!
ลาซโลที่หมดสติได้หลุดเข้ามาในภวังค์ประหลาด วิ่งเข้าไปหาแสงสีแดงข้างหน้าจะได้ยินเสียงความทรงจำผู้ถือครองรูนคนก่อนหน้า
???: แรคกิ... ฝากดูแลแม่ด้วยนะ
แรคกิ: ครับพ่อ
หญิงสาว: แล้วเจอกันนะ ระวังตัวด้วยนะคะ
???: วันนี้ต้องจับปลาได้ตัวใหญ่แน่! คอยดูแล้วกัน!
................
???: แรคกิ...ริคิเอะ...ดูท่าทาง...พ่อคงไม่ได้กลับไปแล้วหละ...นี่มันอะไรกัน....
................
???: ได้โปรด...ฆ่าผมเถอะ...ช่วยปลดปล่อยผมจากความทรมานนี้ที....
แล้วเราจะต้องจัดการฟันเงาลึกลับชายผมขาวเจ้าของความทรงจำเพื่อปลดปล่อยเขา
"ขอบคุณมากนะ แรคกิ ช่วยดูแลแม่ด้วยนะ ...สักวัน...เราจะได้พบกันอีก... พ่อสัญญา....."
คาตาริน่า: ต...แต่ ท่านแม่ทัพไม่น่ามีปัญหาอะไรกับอัศวินของตัวเองนะ ท่านปฏิบัติกับทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน....
ลอร์ดวิงเกอร์ฮัต: งั้นเจ้าเด็กนั่นคงไม่พอใจที่เราปฏิบัติกับทุกคนอย่างเท่าเทียมกันละมั้ง
คาตาริน่า: ลาซโลน่ะเหรอ? จะเป็นไปได้ไงกัน?
ลอร์ดวิงเกอร์ฮัต: ก็เขาอยากเป็นคนพิเศษคนเดียวน่ะสิ เพราะงั้นสโนว์ถึงได้ถูกส่งไปทำงานอันตรายอยู่เรื่อย
สโนว์: .......
ลาซโลที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาได้ยินเสียงคุยกันจากห้องข้างบน
"ไม่อยากจะเชื่อเลย เขาคงไม่พอใจที่เป็นได้แค่อัศวิน"
"ทุเรศจริงๆ ได้เป็นก็บุญแล้ว ดูๆไปคนแบบนี้น่ากลัวกว่าโจรสลัดอีกนะ"
"คิดดูดีๆสิ ท่านแม่ทัพก็บาดเจ็บตอนกลับมาจากภารกิจส่งเรือนั่นนะ ไม่แน่อาจเกิดเรื่องคล้ายๆกันนี่"
คาตาริน่าเดินเข้ามาในห้องเรา
คาตาริน่า: เราพิจารณาโทษเธอแล้ว เธอจะถูกขับออกจากอาณาจักรและล่องเรือเนรเทศออกทะเลไป เธอจะไม่ได้กลับมาไกเอ็นอีกต่อไปแล้ว การเนรเทศจะเริ่มขึ้นวันพรุ่งนี้ ก่อนหน้านั้นเราต้องกักตัวเธอไว้ที่นี่
- ผมไม่ได้ฆ่าท่านแม่ทัพ
- ...เข้าใจแล้วครับ
(ตอบข้อไหนก็เหมือนกัน)
คาตาริน่า: ฉันรู้ว่าเธอจะไม่หนี แต่ยังไงฉันก็ต้องล็อคห้องนี้ไว้จนกว่าจะพรุ่งนี้เช้า / ยกโทษให้ด้วยนะ แต่เธอน่าจะดีใจนะที่ไม่ถูกตัดหัว
วันรุ่งขึ้นลาซโลเปลี่ยนชุดจากชุดอัศวินเป็นชุดลำลอง (หลังจากนี้จะมีใช้ดาบคู่เป็นอาวุธและใช้รูนแห่งการลงทัณฑ์ได้แล้ว) เพื่อนที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มเรา (ในที่นี้คือพอลล่าและเคเน็ธ) จะเดินเข้ามา
พอลล่า: ฉัน...เชื่อว่าเธอบริสุทธิ์นะ
เคเน็ธ: เชื่อมั่นเข้าไว้
จากนั้นคาตาริน่าจะสั่งให้คนพาเรานั่งเรือออกมากลางทะเลก่อนปล่อยลงเรือเล็ก
คาตาริน่า: ถ้าโชคดีอาจมีเรือผ่านมายอมให้เธอขึ้น ท่านแม่ทัพเกล็นเชื่อมั่นในตัวเธอ ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ด้วย ท่านไว้ใจผิดคนอย่างนั้นเหรอ? ทำไมกัน? ยังไงก็ขอให้เธอโชคดีนะ ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าจะต้องเสียเธอไปแบบนี้... เอาละ ออกเรือได้...
แล้วคาตาริน่าก็ออกเรือจากไป
อัศวิน: คงลำบากใจน่าดูเลยสิครับ
คาตาริน่า: อืม
อัศวิน: แต่เราได้สโนว์เป็นแม่ทัพคนใหม่แบบนี้มัน....
คาตาริน่า: ....... / ต้องมีสักวันที่ฉันจะยอมรับเขาได้ ฉันจำได้ว่าท่านแม่ทัพเคยพูดไว้แบบนั้นน่ะ
อัศวิน: เสียใจด้วยครับ
คาตาริน่า: กลับหอเถอะ (คิดในใจ) 'เสียใจด้วยครับ' งั้นเหรอ? ใครจะมาเข้าใจว่าจริงๆแล้วฉันคิดยังไง?
ทางด้านลาซโลที่นั่งเรือเล็กลอยออกมาจะพบกับทัลและจีเวลที่ซ่อนตัวอยู่บนเรือ
ทัล: โอย...ปวดขาชิบเป๋ง! สงสัยนั่งผิดท่านานไปหน่อย
จีเวล: เฮ่! ขอไปด้วยคนสิ / ไม่ต้องเศร้าน่า รีบพายหาฝั่งกันเถอะ
ทัล: เราเอาพายมาด้วย เอ้า! อยู่ตรงนี้ไง...
พอทัลจะเข้าไปหยิบพายก็พบชีปูที่แอบขึ้นมาเหมือนกันกำลังนอนหลับอยู่
ทัล: นี่มันเจ้าชีปูเนย์โคบอลต์ที่ทำงานในเมืองเรานี่!
พอตื่นขึ้นมาชีปูก็เล่าเรื่องราวให้ฟัง
ชีปู: อย่างที่เคยเล่าให้ฟังนั่นแหละ ฉันติดเรือไปไหนต่อไหนมาเยอะแล้ว
จีเวล: เอ่อ....
ชีปู: อ้อ! ไม่ต้องมาบอกคนหนุ่มอย่างฉันว่าชีวิตมันยากลำบากอย่างโน้นอย่างนี้หรอก ฉันจะเป็นพ่อค้าที่ยิ่งใหญ่สักวันนึง กว่าจะถึงตอนนั้นมันก็ต้องมีขวากหนามบ้าง ว่าแต่....เรือนี่ไปไหนน่ะ?
ทัล: เรือนี่ถูกลอยออกมาเป็นกรณีพิเศษน่ะ
จีเวล: อย่างน้อยสุดคือเราไม่มีปัญญากลับไปไกเอ็นแล้วหละ
ชีปู: อ้าวเฮ้ย! เรือเนรเทศหรอกเหรอเนี่ย? แต่อย่างน้อยเราก็คงไปที่ไหนสักแห่งใช่ไหม?
ทัล: จะว่างั้นก็ได้
**Tal has joined us!**
**Jewel has joined us!**
**Chiepoo has joined us!**
