Geddoe 1

เอซ : ดื่มอะไรกันแต่หัววันเนี่ย? เจ้าพวกไม่มีอะไรดีสักอย่าง!

โจ๊กเกอร์ : ใครขอความเห็นแกมิทราบ? ทีแกล่ะ ไปมัวเสียเวลาอยู่ที่ไหนมา...

เอซ : ไม่ใช่ตอนนี้นะ โธ่เอ๊ย! พวกเรากำลังทำงานกันอยู่นะ! เข้าใจไหม? ข้าเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้พวกแกได้พักผ่อนกันสบายใจทั้งวันแบบนี้ รู้รึเปล่า

ควีน : แฮ่ม ขอบใจนะ พวกเราจะทำอะไรได้น๊าถ้าไม่มีนาย?

แจ็ค : อะ...อืม

เอซ : เออ เอาเหอะ ว่าแต่หัวหน้าไปอยู่ที่ไหนล่ะเนี่ย? เขายังอยู่บนห้องรึเปล่า? หรือว่าเขากำลัง...อารมณ์ไม่ดีรึเปล่า?

ควีน : จะไปรู้เหรอ? เขาน่ะเดาใจยากจะตาย

โจ๊กเกอร์ : ไหน ๆ แกก็เป็นคนที่พวกเราไม่สามารถขาดได้ ทำไมแกไม่ขึ้นไปแล้วดูว่าเขาพร้อมแล้วหรือยังล่ะ เขาเรียกพวกเรามาแบบเร่งด่วน และก็ปล่อยให้พวกเรานั่งกินอยู่เนี่ย

เอซ : ครับ ครับ

ฉากจะตัดมาที่มุมมองทิวทัศน์ ทะเลที่ติดกับเมืองวิเนย์ เดล เซกเซ็น ผ่านสายตาของเกดโด้นั่นเอง

เอซ : ขอโทษที่รบกวนนะครับ หัวหน้า... แต่พวกเราพึ่งจะได้รับคำสั่งจากกองบัญชาการ

เกดโด้ : พวกนั้นว่าไงบ้าง?

เอซ : ตอนนี้ มีข่าวลือเรื่อง กลุ่มไฟร์บริงเกอร์ ที่เกิดขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง กำลังมีการเคลื่อนไหวใน กลาสแลนด์ตอนเหนือ ช่วยไปพิสูจน์เรื่องนี้หน่อย

เกดโด้ : ไฟร์บริงเกอร์งั้นเหรอ?

เอซ : มันยากที่จะนึกภาพวิญญาณจากเมื่อ 50 ปีก่อน ที่จะตื่นขึ้นมาอีกครั้งแฮะ เอาไงดีครับ? พวกเราจะรับงานนี้ไหม?

เกดโด้ : ......

โจ๊กเกอร์ : พวกเราจะไปตรวจสอบข่าวลือของกลุ่มไฟร์บริงเกอร์ได้ยังไงกันล่ะ?

เอซ : รีบ ๆ รวมหัว แล้วคิดออกมาสักแผนเถอะ ในพวกเรา 5 คน ต้องมีสักคนล่ะน่า ที่มีความคิดดี ๆ

ควีน : การระดมความคิดแบบนี้ ไม่ใช่แบบของฉันเลย

แจ็ค : ทางนี้ก็เหมือนกัน

เอซ : โอ๊ย เร็วเข้าเถอะน่า! กรอด ทำไม ข้าต้องเป็นคนค่อยทำอะไรทุกอย่างเองหมดเนี่ย? เออ อย่างน้อย พวกเราก็มีผู้นำล่ะนะ ข่าวลือเรื่องกลุ่มไฟร์บริงเกอร์แพร่มาจากหมู่บ้านอิคเซย์ ที่อยู่ใกล้เขตแดนของกลาสแลนด์ และเมื่อพวกเราข้ามมันไป พวกเราจะอยู่ในอาณาเขตของเผ่ากิ้งก่า

โจ๊กเกอร์ : แล้วไง?

เอซ : เราก็สำรวจแถว ๆ นั้นไง

โจ๊กเกอร์ : แกเรียกแบบนั้นว่า นำทาง เรอะ?

ควีน : เอาน่า มันก็ยังดีกว่าที่จะเข้าไปในกลาสแลนด์ทั้งที่ไม่รู้อะไรเลย อีกอย่าง พวกเราก็สามารถพึ่งพาข้อมูลที่อัศวินคนนั้นให้เราได้

แจ็ค : ผมเห็นด้วย

โจ๊กเกอร์ : ข้าเดาว่าพวกเราคงต้องไปสินะ

เอซ : ตกลง ตัดสินใจกันได้แล้ว! หัวหน้า พวกเราควรจะออกจากที่นี้โดยทันทีเลยนะ!

เกดโด้ : ตอนนี้เลยเหรอ?

เอซ : แน่นอน! พวกเราต้องไปเดี๋ยวนี้เลย!

ตัดฉากมาที่ด้านหน้าโรงแรม

เอซ : อ้า~ ในที่สุด! พวกเราก็มีภารกิจ! หลังจากที่โน้มน้าวหัวหน้าแทบตาย พวกเราก็ได้ไปกันซะที

เกดโด้ : เรื่องที่เขาโดนโน้มน้าวน่ะ ข้ารู้ แต่มันไม่เหมือนว่าเจ้าสร้างแรงบันดาลใจเลยนี้สิ เอซ

เอซ : ว่าไงนะ? แกคิดว่าแกทำตัวดีกว่าข้าหรือไง เอาแต่นั่งก้นติดเก้าอี้ ดื่มตลอดวันแบบนั้นน่ะ?

ควีน : พอได้แล้ว ทั้งสองคน พวกเราต้องไปกันแล้วนะ

เอซ : เอาล่ะ พวกเราจะมุ่งไปสู่กลาสแลนด์ ดินแดนของพวกคนป่ากันแล้ว ต้องกล่าว ลาก่อน ต่อเมือง วิเนย์ เดล เซกเซ็นที่รักแล้ว

โจ๊กเกอร์ : เออเนอะ แกมาจากที่นี้สินะ ใช่ไหมล่ะ?

เอซ : นายจะพูดแบบนั้นก็ได้ ครั้งหนึ่ง ข้าเคยเป็นหนึ่งในกลุ่มทหารรับจ้างของกิลเบิร์ตน่ะ

โจ๊กเกอร์ : แล้วไปลงเอยอยู่กับกองกำลังรักษาเขตแดนได้ยังไงกันล่ะ?

เอซ : เหตุผลน่ะมี มากมาย ข้าก็แน่ใจด้วยว่าพวกนายก็มีของพวกนายเอง

ควีน : ฉันก็ว่าแบบนั้น

แจ็ค : .....

เอซ : ข้าแน่ใจว่าหัวหน้าเกดโด้คงผ่านอะไรมามากกว่าพวกเรา ใช่ไหม หัวหน้า?

เกดโด้ : ข้าไม่รู้หรอก

เอซ : เอาล่ะ ไปกันเถอะ! ข้าจะขออวยพรด้วยความหวังดีไปสู่ทะเลอันแสนสงบ ลมหายใจของเซกเซ็น และให้รอคอยการกลับมาของข้า

แล้วทุกคนก็พากันเดินทางออกจากตัวเมืองกัน