Pirate King ep1
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 01:25, 14 ตุลาคม 2007 FLOW (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Current revision Mysh (พูดคุย | contribs) |
||
| Line 88: | Line 88: | ||
| - | "ผู้นำของคานาคานหายสาปสูญไป...." เทมพ์ตอนเดินกลับมาอีกแล้ว (เออ บ้านมันอยู่นี่นี่หว่า) "ในเวลาแบบนี้เราจะจัดแข่งเดธเกมส์เืพื่อหาผู้นำคนใหม่ ประเทศเรามีรากฐานทางการเมืองการปกครองที่เข้มแข็งอยู่แล้ว เอาตัวห่ะไรมาเป็นผู้นำก็ไม่ต่างกันนัก และคนที่สามารถเอาชนะเดธเกมส์ก็จะได้รับการยอมรับโดยดุษฎีอยู่แล้วด้วย มันไม่ใช่การแข่งที่ใช้แค่กำลัง แต่ต้องมีกลยุทธ์และทีมเวิร์คอันยอมเยี่ยม จัดทีมมาทีมละสามคนแล้วเข้าแข่งได้เลยนะ อ้อ พวกท่านก็สามคนพอดีเลยนี่" | + | "ผู้นำของคานาคานหายสาปสูญไป...." เทมพ์ตอนเดินกลับมาอีกแล้ว (เออ บ้านมันอยู่นี่นี่หว่า) "ในเวลาแบบนี้เราจะจัดแข่งเดธเกมส์เืพื่อหาผู้นำคนใหม่ ประเทศเรามีรากฐานทางการเมืองการปกครองที่เข้มแข็งอยู่แล้ว เอาตัวห่ะไรมาเป็นผู้นำก็ไม่ต่างกันนัก และคนที่สามารถเอาชนะเดธเกมส์ก็จะได้รับการยอมรับโดยดุษณีอยู่แล้วด้วย มันไม่ใช่การแข่งที่ใช้แค่กำลัง แต่ต้องมีกลยุทธ์และทีมเวิร์คอันยอมเยี่ยม จัดทีมมาทีมละสามคนแล้วเข้าแข่งได้เลยนะ อ้อ พวกท่านก็สามคนพอดีเลยนี่" |
| เทมพ์ตอนเข้ามาทีไรเหมือนเปิดเฉลยเกมส์ทุกที แต่ตอนนี้พวกหลอดเริ่มมีที่หมายแล้ว "เอ่อ...อะไรมันจะพอดีขนาดนี้เนี่ย - -" | เทมพ์ตอนเข้ามาทีไรเหมือนเปิดเฉลยเกมส์ทุกที แต่ตอนนี้พวกหลอดเริ่มมีที่หมายแล้ว "เอ่อ...อะไรมันจะพอดีขนาดนี้เนี่ย - -" | ||
| Line 181: | Line 181: | ||
| "เรามีนี่ แต๊น!! ขนมโมโมทาโร่ทำให้สัตว์เชื่อง~!!" เอลวาน่าควักขนมที่ฉกมาจากแล็บ FFDF (อีกแล้ว) แล้วโยนให้หอยจ๊อกินทำให้มันยอมพาทั้งสองคนข้ามฝั่งมาแต่โดยดี (หลอดคิด:แล้วจะโยนกุมาทำไมฟระ???) | "เรามีนี่ แต๊น!! ขนมโมโมทาโร่ทำให้สัตว์เชื่อง~!!" เอลวาน่าควักขนมที่ฉกมาจากแล็บ FFDF (อีกแล้ว) แล้วโยนให้หอยจ๊อกินทำให้มันยอมพาทั้งสองคนข้ามฝั่งมาแต่โดยดี (หลอดคิด:แล้วจะโยนกุมาทำไมฟระ???) | ||
| - | ทั้งสามเดินเข้ามายังซากโบราณขนาดใหญ่ "มองข้างนอกไม่เห็นใหญ่ขนาดนี้เลย มั่วนี่หว่า!? เรียกตัวคนออกแบบฉากมาตัดเงินเดือน!!" หลอดไม่รู้มันใหญ่มาจากไหน สงสัยรู้ว่า GM ไปเกิดกันหมดแล้วเลยห้าว | + | ทั้งสามเดินเข้ามายังซากโบราณขนาดใหญ่ "มองข้างนอกไม่เห็นใหญ่ขนาดนี้เลย มั่วนี่หว่า!? เรียกตัวคนออกแบบฉากมาตัดเงินเดือน!!" หลอดไม่รู้มันใหญ่มาจากไหน สงสัยเห็น GM ไม่อยู่เลยห้าว |
| "อ้าว! มาล่าซากซินดาร์กะเขาด้วยเหรอ?" | "อ้าว! มาล่าซากซินดาร์กะเขาด้วยเหรอ?" | ||
| Line 374: | Line 374: | ||
| '''งั่ม!''' แต่ทว่าในบึงน้ำกรดกลับมีสัตว์ยักษ์ที่เป็นแม่ของหอยจ๊อทะเล ''แฮ่กี้นทะเล''อาศัยอยู่ ทีมของซาริสจึงโดนแฮ่กึ้นทะเลงาบหายไป | '''งั่ม!''' แต่ทว่าในบึงน้ำกรดกลับมีสัตว์ยักษ์ที่เป็นแม่ของหอยจ๊อทะเล ''แฮ่กี้นทะเล''อาศัยอยู่ ทีมของซาริสจึงโดนแฮ่กึ้นทะเลงาบหายไป | ||
| - | "อืม...โกงไม่ได้สินะ ต้องกระโดดไปตามแผ่นหินอย่างเดียวเท่านั้น" พวกหลอดก็ได้ข้อมูลเพิ่มเติมมาอีกอย่างจากการตายของพวกซาริส | + | "อืม...โกงไม่ได้สินะ ต้องกระโดดไปตามแผ่นหินอย่างเดียวเท่านั้น" พวกหลอดก็ได้ข้อมูลเพิ่มเติมมาอีกอย่าง |
| Line 658: | Line 658: | ||
| "ย๊ากกก" หลอดชูแขนสองข้างขึ้นฟ้า ทอนฟาในมือทั้งสองข้าเปล่งแสงเจิดจ้าแล้วก็ฟาดซ้ำชินจูที่นอนกระอักเลือดอยู่บนพื้นเข้าไปเต็มๆ! DEAD! | "ย๊ากกก" หลอดชูแขนสองข้างขึ้นฟ้า ทอนฟาในมือทั้งสองข้าเปล่งแสงเจิดจ้าแล้วก็ฟาดซ้ำชินจูที่นอนกระอักเลือดอยู่บนพื้นเข้าไปเต็มๆ! DEAD! | ||
| - | * ผู้ชนะได้แก่หลอด ริโอว !! | + | * ผู้ชนะได้แก่หลอด ริโอว !! ได้รับค่าประสบการ์ณจากการต่อสู้กันระหว่างผู้เล่น |
| - | [[เศษไม้]]กับ[[เอลวาน่า]]วิ่งขึ้นมาบนเวที จับหลอดโยน มีกั๊ตไม่รู้โผล่มาจากไหนมาช่วยโยนอีกคน ในที่สุดก็ชนะแล้ว... แล้วเรื่องรางวัลล่ะ! | + | หลอดจึงเลเวลอัพจนเลเวล 40 จนได้ หลังจากนั้นเอลวาน่า กับน้องเศษไม้ก็ขึ้นเวทีมาโยนหลอดฉลองชัยชนะ แต่ไม่รู้กั๊ตมาจากไหนมาช่วยโยนด้วย |
| + | |||
| + | แล้วเรื่องรางวัลจะเป็นอย่างไรต่อไปกันนะ... | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 02:32, 14 ตุลาคม 2007 (ICT) | ||
| + | |||
| + | ลุคเดินออกมาอีกแล้ว (ทำ NPC มาน้อย เก็บค่าออนไลน์ซะแพงเจือกทำเกมส์ทุนต่ำ) "พวกท่านทำได้ดีมาก สมเป็นเหล่าผู้กล้าที่ถูกคัดเลือกแล้ว แม้จะเป็นสมาชิกหญิงที่มาพร้อมกับสมาชิกผีสองคนก็ยังสามารถมาถึงนี่ได้...." (ดูท่าทางลืมเปลี่ยนบทพูดจากการแข่งหนก่อนอีกตะหาก) | ||
| + | |||
| + | "ช่วยส่งตัวแทนหนึ่งคนของทีมท่านออกมารับสืบทอดรูนและตำแหน่งผู้นำของคานาคานด้วยเถิด......" | ||
| + | |||
| + | ทั้งสามคนไม่ได้นึกมาก่อนว่าพอถึงตอนนี้แล้วจะทำยังไงต่อ | ||
| + | |||
| + | "ชั้นไม่มีเลเวล ยังไงก็เป็นผู้นำไม่ได้อยู่แล้ว แถมข้อมูลก็ยังไม่เรียบร้อยดีด้วย" น้อง[[เศษไม้]]ออกตัวปฏิเสธคนแรก | ||
| + | |||
| + | "ฉันพอใจแค่ได้ใช้ความสามารถทำงานสนุกๆแบบที่ FFDF หาเรื่องมันส์ๆมาให้ทำตลอด....ก็เท่านั้นเอง ฉันไม่อยากใช้ชีวิตที่เหลือนั่งแบกรับภาระผู้นำของกองกำลังหรอกนะ" [[เอลวาน่า]]เก๊กพูดโดยลืมความฝันเรื่องการสร้างประเทศสาวแว่นไปหมดสิ้น | ||
| + | |||
| + | "ผมเอา~!!" หลอดเสนอตัวไม่อายประชาชนทำให้โดนกระทืบเอา | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า" เอลวาน่าหัวเราะอย่างบ้าคลั่งเหมือนเดิมแต่หนนี้น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความเมตตา (นึกภาพไม่ออกละซี...ไม่ต้องนึกหรอก) "เราก็เห็นตามนั้น ยังไงแกก็เหมาะสมที่สุดฟ่ะหลอด" | ||
| + | |||
| + | หลอดแปลกใจในการตัดสินใจของเอลวาน่าที่อาจส่งผลต่ออนาคตของประเทศชาติ | ||
| + | |||
| + | "ทีมเรา แกกระจอกสุด เพราะงั้นก็น่าจะมีรูนดีๆติดตัวไว้บ้างจะได้ไม่เป็นตัวถ่วง..." เอลวาน่าคิดในใจ แต่กลัวเด็กมันเสียกำลังใจเลยแก้ใหม่... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "หลอดเอ๋ย ข้ามองเห็นชะตากรรมที่ชี้นำให้เจ้าออกนำฝูงชนมากมายมหาศาล ทั้งที่การเดินทางนี้เริ่มต้นเพียงแค่จุดประสงค์ส่วนตัว แต่ทัศนคติและการดำเนินชีวิตของเจ้าดึงดูดผู้คนให้มารวมตัวกันได้อย่างน่าทึ่ง ระบบได้คำนวณให้เจ้าเป็นคนที่ถูกเลือกและได้รับทอนฟานี้มาก็ตามที แต่เหนือกว่าการคำนวณของระบบนั้นคือเหล่าผู้เล่นมากมายที่เชื่อมั่นในตัวเจ้าต่างหากเล่า พวกเขาเป็นคนที่มีชีวิตอยู่จริงๆ และหลายคนก็ผ่านโลกของซุยโคเด็นมามากมายตั้งแต่ยุคอาโรเนียยังอยู่ แต่พวกเขาก็ยังถูกดวงดาวแห่งชะตากรรมของเจ้าชักจูงได้ เพราะฉะนั้นไปเถอะ ขึ้นไปรับสิทธิที่ชอบธรรมนั้นและเริ่มต้นเกมส์ซุยโคเด็นยูนิเวิร์สของตัวเจ้าเองอย่างแท้จริงซะ" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | หลอดถึงกับน้ำตาไหลเพราะไม่เคยได้ยินคำชมที่ดีขนาดนี้มาก่อน เอลวาน่าเห็นแล้วก็พอใจเพราะเขาจดคำชมไว้มากมายตั้งแต่ "เพื่อน กุรักเมิงว่ะ" ไปจนถึง "คาคาล็อต แกนั่นแหละอันดับหนึ่งในจักรวาล" ....โชคดีที่เลือกอันนี้ | ||
| + | |||
| + | "เอาละ ในเมื่อพร้อมแล้วก็ก้าวขึ้นมาซะ" | ||
| + | |||
| + | หลอดขึ้นไปรับสืบทอดรูนแท้จริงของคานาคานพร้อมตำแหน่งและภาระอันหนักหน่วงมาท่ามกลางเสียงเชียร์ของทุกคน....ทั้งพวกลุงกั๊ต, ซาริสและหลายๆคนที่เข้าร่วมการแข่งต่างมารวมกันที่นี่ | ||
| + | |||
| + | "เยี่ยมมากหลานลุง โทษทีว่ะ โหวตน้อยไปหน่อยทำหลอดตกรอบบ้านอะคาเดมี่ซะได้!!" | ||
| + | |||
| + | "ยอดไปเหร่ยไอ่น้องหลอดก๊าบบบบ" | ||
| + | |||
| + | "ฮึ เจ้าเด็กน่าเชือดที่เจอที่มิวส์มันไปถึงตรงนั้นแล้วรึ" | ||
| + | |||
| + | "เป็นผู้นำคานาคานแล้วค่าหัวจะสูงขึ้นไหมค้า~?" | ||
| + | |||
| + | "เจี๊ยก" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ทางด้าน[[ชินจู]]ที่แอบเดินออกมาพร้อมเพื่อนอีกสองคนก็มาพบกับคิลลี่ที่หน้าทางออก "แบบนี้ดีแล้วจริงๆเหรอครับท่านชินจู....ลาออกจากตำแหน่งผู้นำ ปล่อยข่าวว่าตัวเองหายสาปสูญเพื่อจัดเดธเกมส์ขึ้นมาใหม่ แล้วปลอมตัวเข้าร่วมการแข่งเพื่อทดสอบหาคนเหมาะสมแบบนี้....." | ||
| + | |||
| + | โอ้วววว ความจริงเฉลยแล้ว ที่แท้.......ชินจูก็รู้โพยการแข่งนี่เองถึงผ่านฉลุย อีโธ่ | ||
| + | |||
| + | "เรารู้ตัวดีว่าไม่มีกำลังพอที่จะรับมือกลียุคที่กำลังจะเกิดขึ้นได้ เพื่อบ้านเมืองคานาคานอันเป็นที่รักของเราแบบนี้ดีที่สุดแล้วหละ" | ||
| + | |||
| + | "แหะๆ ที่จริงชินจูเขาสนใจเรื่องการผจญภัยมากกว่าละมั้ง" ไฮวินด์ท้วง | ||
| + | |||
| + | "ห้าปีก่อนหลังเอาชนะเดธเกมส์และขึ้นปกครองคานาคานดูไม่สนุกเหมือนแต่ก่อนสินะ" ไนท์เฟลโลว์เสริม | ||
| + | |||
| + | "ฮิฮิ นั่นก็ใช่ แต่ยังไงหลังจากนี้ก็คงต้องฝากทุกอย่างไว้กับเด็กคนนั้นแล้วละนะ ได้สู้กับเด็กคนนั้นเพียงครู่เดียวชั้นก็มองเห็นแล้วหละว่าไม่มีใครเหมาะสมเท่าเขาอีกแล้ว" | ||
| + | |||
| + | "ขอให้โชคดีนะครับท่านชินจู....." คิลลีย์กล่าวลา | ||
| + | |||
| + | "ลาทำไมล่ะจ๊า ....นายน่ะมากับชั้นด้วย หุหุหุ นี่คือคำสั่งครั้งสุดท้ายในฐานะอดีตผู้ปกครองคานาคาน......จงมาเป็นทาสเรา ณ บัดนาว!" ชินจูแววตาลุกวาวฉายแวว SM จากนั้นก็ลากคิลลี่ย์ไปด้วย แล้วทั้งสามคนก็เดินจากไปลับตา | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ตัดมาทางด้านหลอดได้เอารูนขึ้นมาส่องดู "รูนนี่คือ............." | ||
| ---- | ---- | ||
| + | [[Pirate King ep2|TO BE CONTINUED>>]] | ||
Current revision
--FLOW 15:42, 11 ตุลาคม 2007 (ICT)
- ย้อนกลับไปสองวันก่อนที่จะเกิดการเปลี่ยน patch เข้าสู่ PHASE 2
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่มีอะไรจะสั่งเสียแล้วก็ม่องเท่งไปซะ" อุซโซ เดอะ เรนโบว์ ที่ได้พลังใหม่มาหัวเราะคลั่ง
ณ ตึกชินระท่ามกลางความมืดและสายฝนอันหนักหน่วง...อุซโซ่กำลังเผด็จศึกเหล่าผู้กล้าที่กำลังนั่งคุกเข่าพ่ายแพ้สิ้นสภาพรอโดนสำเร็จโทษอยู่ เขาลอยอยู่กลางฟ้าง้างหมัดชาร์จพลังรูน Tiger Shark เพื่อโจมตีใส่พวกเอลวาน่า ซาซาไร เศษไม้ และหลอด ริโอว เพื่อส่งไปคอนตินิวใหม่ หรือที่เรียกว่าเกมโอเวอร์นั่นแหละ
ตาย! หมัดระเบิดพยัคฆ์สมุทร อุซโซซัดพลังพยัคฆ์สมุทรขนาดมหึมาเข้าใส่พวกหลอดแบบไม่มีทางป้องกันได้
"อา...สหายทุกท่านเอ๋ย ข้าว่าปีหน้าวันนี้คงเป็นวันครบรอบวันเด้ดสะมอเร่ขอพวกเราแน่ๆเลย" ซาซาไรยืนหมดอาลัยตายอยาก ไม่รู้ว่าเรื่องมันจะย้อนเวลากลับมารังแกตูอีกทำไม
"อ๊าาากก" 999แดมเมจกระเด้งไม่หยุด ฝุ่นควันคลุ้งไปทั่วทำให้อุซโซ่มองข้างล่างไม่เห็น แม้จะยังสะกิดใจเรื่องตัวเลขแดมเมจแต่ก็ช่างหัวมัน
ตัดมาที่พวกหลอดที่น่าจะตายไปแล้วก็หลับตาปี๋รอรับกรรมโดยดี .....แต่ทว่ายังไม่ตายซักทีเลยลืมตาขึ้นมาดูก็พบว่ามีคนสองคนมาช่วยเขาไว้ โดยชายคนหนึ่งเอาตัวเองเข้าไปรับหมัดระเบิดพยัคฆ์สมุทรแทนพวกเขา ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นชายในชุดคลุมสีเทาหรือGMอาร์คโซลนั่นเอง
"ขอบคุณมากค่ะ พวกเราเป็นหนี้บุญคุณพวกลุงทั้งสองอีกแล้ว"
"ชู่ววส์ เงียบๆสิ เดี๋ยวพวกมันก็ได้ยินหรอก นี่ข้าแอบมาช่วยนะเนี่ยถ้าโดนจับได้ล่ะก็ยุ่งแน่" ชีริวเอาโดรายากิมาอุดปากหลอดไว้ ทั้งที่เขาไม่ได้พูดอะไรซักคำ..
"ตอนนี้พวกเธอทำอะไรพวกมันไม่ได้หรอก ข้าเห็นตอนที่แล้วโดนรังแกมาตลอดทั้งตอนเลยสงสาร ข้าจะแอบช่วยพวกเจ้าเป็นกรณีพิเศษก็แล้วกัน เดี๋ยวจะวาปส่งไปที่อื่นให้"
"แต่...เจ้าเอลวาน่าแกต้องออกจากFFDFซะ"
"ทำไมล่ะฟะ!?" เอลวาน่างงจนถั่วงอกขึ้นเต็มหัว
"ฟลาวเวอร์ตายแล้วเลเวลลดจนเป็นหัวหน้าไม่ได้แล้ว ดังนั้นถ้าเจ้ารอดล่ะก็ระบบต้องโอนให้เจ้าเป็นผู้นำแน่ เดี๋ยวพวกมันจะสงสัย"
"Objection! พวกข้าอุตส่าห์สร้าง FFDF ขึ้นมา ทุ่มเทแรงใจไปแค่ไหนรู้ไหม! ขนาดพรุ่งนี้สอบยังเข้าบอร์ดมาเล่นบ้านอเคดามี่เลยนะ(ข้างหลังชักไม่เกี่ยว)"
"ถึงจะรอดไปได้แต่ตอนนี้ FFDF เหลือแต่แกคนเดียวแล้วล่ะ มันจะมีประโยชน์อะไร สู้ไปเดิมพันชีวิตใหม่กับเจ้าหนูหลอดนี่ไม่ดีกว่าหรือ?"
เอลวาน่ายืนเงียบอยู่นาน แล้วก็ถอดชุดสูทของเตริ์กทิ้ง... เป็นการแสดงว่าขอถอนตัวออกจาก FFDF แล้ว
"กรอด...ข้ารู้อยู่แล้วล่ะน่า เจ้าโง่พวกนี้สู้มาได้ถึงขนาดนี้ทั้งที่อ่อนกว่าข้าแท้ๆ ถึงข้าจะดึงดันต่อไปก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี ลูกน้องข้าตายหมดแล้ว ฝ่ายบริหารก็ไม่มีอีกต่อไป พวกโซลเยอร์ก็ทรยศหมด ข้ารู้ดีอยู่แล้วล่ะน่า วันคืนอันแสนสนุกสนานนั่นไม่มีวันหวนกลับมาได้อีกแล้ว ฮือๆๆ" เอลวาน่าได้แต่ร้องไห้ซิกๆๆจนคนอ่านซึ้ง
"โอ้ย! ตูเจ็บจะตายหอกอยู่แล้วโว๊ยยย ไม่ทราบว่าพวกเอ็งจะซึ้งกันอีกนานแค่ไหนฟะ!!" อาร์คโซลที่เป็นเป้ารับหมัดระเบิดพยัคฆ์สมุทรอยู่หันมาโวย
"ข้าจงใจเองแหละ อยากรู้เหมือนกันว่าระบบมันให้เลือดGMมาเท่าไหร่" <<แน่นอนว่าชีริวคิดในใจ
ชีริวร่ายเวทเทเลพอร์ทล้อมตัวพวก หลอด ริโอว เศษไม้ และ เอลวาน่าไว้ เพื่อส่งออกไปนอกตึกชินระ
...ฮัดชิ่ว ชีริวจามขึ้นมาระหว่างร่ายเวทเพราะฝนที่ตกลงมาทำให้ชีริวเกิดเป็นหวัดกระทันหัน "อ้าว ชิบผายล่ะสิ แล้วนี่ข้าส่งพวกนั้นไปไหนล่ะเนี่ย" ชีริวเช็ดขี้มูก กินทิฟฟี่ เสร็จแล้วก็ทำหน้าตาแบบไม่รับผิดชอบ...
"เสร็จธุระแล้วล่ะอาร์ค พวกเราไปกินบัวลอยกันเหอะ..." ชีริวหันกลับไปบอกอาร์คโซลให้ไปกันได้แล้ว ก่อนจะวาร์ปจากไป
้ก่อนที่อาร์คจะวาร์ปตามไปหมับ! มีมือๆหนึ่งจับชายเสื้อคลุมของอาร์คโซลเอาไว้
"แหะๆ ท่านผู้อาวุโสทั้งสอง... แล้วข้าน้อยซาซาไรล่ะคร้าาบ" โอ้ววว! ซาซาไรอีกแล้วครับ ซาซาไรอีกแล้วครับท่าน! จืดจางจนไม่มีคนนึกถึงเลย
"เฮ้ย นี่แกทำไมถึงยังอยู่ตรงนี้ล่ะเนี่ย" พออาร์คโซลลองอ่านข้างบนดู เออ มันไม่มีซาซาไรอยู่ด้วยนี่หว่า จืดจางจนชีริวมันลืมร่ายคาถาใส่ไปเสียงั้น
"ท่านนี่จืดจางเสียจริงๆเลยนะ ข้าไม่มีเวทเทเลพอร์ทแบบชีริวเสียด้วยสิ เอางี้ ไหนๆท่านก็มีทรูรูนอยู่แล้วนี่ ถึงเกมโอเวอร์ยังไงเลเวลก็ไม่ลดอยู่แล้ว ทนเจ็บเอาหน่อยละกันนะ บาย"
แล้วอาร์คโซลก็วาร์ปหายไปแบบไม่รับผิดชอบอีกคน... ปล่อยให้ซาซาไรรับหมัดระเบิดพยัคฆ์สมุทรไปเต็มๆ เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บกระดองใจก่อนจะเกมโอเวอร์หายไป
"อืมม์ นั่นมันเสียงซาซาไรนี่" งั้นพวกมันคงตายกันแล้วสินะ อุซโซเห็นดังนั้นก็เลยสรุปเอาเองว่าทุกคนตายหมดแล้ว.......
ตัดกลับมาที่ปัจจุบัน เทเลพอร์ทที่ผิดพลาดของชีริวก็ได้ส่งพวกหลอดสามคนมาโหม่งโลก ณ แอเรียแห่งหนึ่ง หลังจากที่หัวกระแทกพื้นจนสลบไปสองวันเต็มๆ หลอด ริโอวก็ลืมตาตื่นขึ้นมา....
--Shiryu 06:15, 12 ตุลาคม 2007 (ICT)
หลังหลอดลืมตาขึ้นก็เห็นเอลวาน่าและน้องเศษไม้นอนกองกันอยู่ "นี่มันที่ไหนกัน....หากเป็นสวรรค์ทำไมถึงมีเติร์กบ้าสาวแว่นด้วยล่ะ ไอ้นี่มันต้องตกนรกหมกไหม้ไม่ใช่รึ?" ....พอเล่นมุกเดิมก็โดนกระทืบแบบเดิมเป็นหนที่สาม
"ไอ้ GM นั่นมันเทเลพอร์ทเรามาส่วนไหนของโลกแล้วเนี่ย? แต่ท่าทางจะไม่ใช่ฮาร์โมเนียหรือกราสแลนด์แน่ๆ" เอลวาน่าหันซ้ายหันขวาก่อนหยิบ GPS ขึ้นมาดู "ด้วยเทคโนโลยีชั้นสูงของ FFDF (ถึงจะล่มไปแล้วก็เหอะ) เราสามารถสั่งดาวเทียมสอดแนมให้ตรวจสอบพิกัดของเราได้ในระดับ 1 ในหมื่นล้านลองติจูดและแสดงผลด้วยเวลาแบบ realtime โดยคำนวณถึงผลการเลี้ยวเบนรังสีจากสนามแม่เหล็กและคำนวณสัมพัทธ์กับการหมุนของแกนโลก ......ทำให้ข้าทราบว่าตอนนี้เราอยู่ที่คานาคาน!!!" เอลวาน่าโม้อย่างภาคภูมิใจกับสคริปต์ที่ซารุใช้ให้นั่งท่องอยู่สามวัน
"นั่นสิ ตะกี้ข้าเดินไปถามแม่ค้าส้มตำก็ได้คำตอบมาแบบนี้เหมือนกัน!!" หลอดยังคงความสามารถในการหักหน้าคนอื่นได้อย่างยอดเยี่ยม ทำให้หนนี้ถูกเอลวาน่ากระทืบทั้งที่ไม่มีความผิด "ว่าแต่ เราจะทำยังไงกันต่อดีล่ะ?"
ขณะคลื่นความฉงนไร้เป้าหมายก่อตัวขึ้น....ระบบก็ส่ง NPC เทมพ์ตอนมาช่วยอีกแล้ว
"ช่วยโหวตข้ากลับด้วย....ช่วยโหวตข้ากลับด้วย..."
เอลวาน่าไล่ยิงเทมพ์ตอนกระเจิดกระเจิงกลับบ้านไป
"ตอนนี้ยังไงเราก็ต้องหยุดยั้งเจ้าโฟลวให้ได้ ไม่งั้นทุกอย่างคงถึงกาลอวสาน"
"จะไปร่วมมือกับใครดีล่ะ แถวนี้ท่าทางไม่มีกองทัพเข้มแข็งๆเท่าไหร่เลย พวกเก่งๆก็ตายเกือบหมดแล้วด้วย"
"ตั้งกองกำลังกันใหม่เป็นไง เริ่มจากพวกเราแค่สามคนนี่แหละ ข้ามีเลเวลเกิน 40 เหลือแค่หาเงินไปจ่ายส่วยให้โคนาเม้งเราก็จะสามารถตั้งกองกำลังรวบรวมผู้คนได้"
"ผู้นำของคานาคานหายสาปสูญไป...." เทมพ์ตอนเดินกลับมาอีกแล้ว (เออ บ้านมันอยู่นี่นี่หว่า) "ในเวลาแบบนี้เราจะจัดแข่งเดธเกมส์เืพื่อหาผู้นำคนใหม่ ประเทศเรามีรากฐานทางการเมืองการปกครองที่เข้มแข็งอยู่แล้ว เอาตัวห่ะไรมาเป็นผู้นำก็ไม่ต่างกันนัก และคนที่สามารถเอาชนะเดธเกมส์ก็จะได้รับการยอมรับโดยดุษณีอยู่แล้วด้วย มันไม่ใช่การแข่งที่ใช้แค่กำลัง แต่ต้องมีกลยุทธ์และทีมเวิร์คอันยอมเยี่ยม จัดทีมมาทีมละสามคนแล้วเข้าแข่งได้เลยนะ อ้อ พวกท่านก็สามคนพอดีเลยนี่"
เทมพ์ตอนเข้ามาทีไรเหมือนเปิดเฉลยเกมส์ทุกที แต่ตอนนี้พวกหลอดเริ่มมีที่หมายแล้ว "เอ่อ...อะไรมันจะพอดีขนาดนี้เนี่ย - -"
"เอาเถอะ นี่เป็นโอกาสของเราแล้ว ไปขอบ้านเขาอยู่มาสามรอบโดนตีแตกตลอด ...คราวนี้เราจะได้สร้างประเทศของตัวเองเชียวนะ ว่าแต่เดธเกมส์มันเป็นเกมส์แบบไหนกันแน่เนี่ย?"
พอได้ยินคำถามของหลอด เทมพ์ตอนก็รีบวิ่งหนีไปปล่อยให้เป็นภาระคนแต่งคนต่อไป...
--FLOW 10:17, 12 ตุลาคม 2007 (ICT)
ฟิ้วว~~ แล้วก็มีใบปลิวลอยมาแปะหน้าหลอด ราวกับคนแต่งบันดาลให้ปลิวมาหา
ไหนๆดูซิ มันเขียนว่ายังไงบ้าง ... อืมม์ รับสมัครผู้เข้าแข่งขันเดธเกมส์ ตะลุยดันเจี้ยนซินดาร์ ทีมไหนสามารถเอาไอ้นั่นออกมาได้ ถือว่าชนะเลิศ และจะได้เป็นตัวแทนปกครองคานาคาน
"ได้ปกครองคานาคานเชียวนะ! นี่มันฝันไปหรือเปล่าเนี่ย!?"
"อย่าไปตกใจเลย ยังมีการประลองยุทธ์แบบไม่มีหัวนอนปลายเท้าแล้วได้แต่งงานกับราชินีเล้ย...โลกซุยมันก็ไม่สมเหตุสมผลแบบนี้น่ะแหละ"
"ถ้าข้าได้ปกครองคานาคานล่ะก็... ข้าจะออกกฎให้สาวในคานาคานใส่แว่นให้หมดทุกคนเลย เยี้ยกกรู๊~" เอลวาน่าฝันไปไกลนึกว่าชนะเลิศไปแล้ว...
"งั้น ถ้าผมได้เป็นนายกของคานาคาน ผมจะโกงกินเอาไปซื้อทีมฟุตบอล" หลอด ริโอวเพ้อตามเอลวาน่าไปอีกราย...แถมความฝันช่างน่าเอาไปประหารสุดๆ
...แล้วทั้งคู่ก็โดนน้องเศษไม้เรียกกลับมาสู่โลกความเป็นจริงด้วยดรอปคิกไปกินกันคนละข้าง "เลิกปัญญาอ่อนไม่สมกับเลเวลได้แล้ว รีบๆไปสมัครกันซะ"
แล้วทั้งสามคนก็เดินมาจนถึงสถานที่จัดการแข่งขัน
"นั่นเรอะ ซากซินดาร์ที่ต้องมุดลงไปหาไอ้นั่นน่ะ ใหญ่กว่าที่คิดเยอะเลยแฮะ"
"สมกับเป็นคานาคานที่เคยเป็นที่ตั้งของซินดาร์มาก่อน ดูท่าไอ้นั่นคงต้องเป็นอะไรที่ได้มาอย่างยากลำบากแน่"
"นั่นสินะ...ว่าแต่ไอ้นั่นมันคืออะไรกันล่ะฟะ เรียกแต่ไอ้นั่น ใครมันจะไปรู้ฟะว่าต้องไปหาอะไร"
"ก็ไปถามคนจัดสิยะ นั่งหัวโด่รอให้ยิงคำถามอยู่นั่นไง" น้องเศษไม้ชี้ไปที่เต้นท์กองอำนวยการ มี npc คิลเล่ย์นั่งรับลงทะเบียนอยู่ที่โต๊ะ
หลอดจึงลองถามคิลเล่ย์ดูว่าไอ้นั่นน่ะคืออะไร?
"ดีๆเพ่ มาสมัครลงไปดำหาไอ้นั่นครับ" แล้วหลอดก็ลงทะเบียนด้วยความรวดเร็ว เนื่องจากไปสมัครเล่นเกม(ฟรี)มาเยอะชำนาญมาก
"อะไรกันไม่รู้จักไอ้นั่นเรอะ มันน่ะก็คือไอ้นั่นไง ไม่รู้จักไอ้นั่นงั้นเรอะ(ซ้ำ)" คิลเล่ย์ตอบวนอยู่ในอ่าง... สมเป็นAIคุณภาพต่ำของซุยโคเดนจริงๆ
คราวนี้เปลี่ยนเป็นเอลวาน่าถามบ้าง
เอลวาน่าหยิบเอาปืนมาจ่อหัวคิลเล่ย์ตามประสาวัยรุ่นใจร้อน "เฮ้ย!เจ้าพวกโง่เว้ย ไอ้นั่นมันคืออะไรวะ!บอกมาซะดีๆ" ทำระบบเกือบโมเสกลงเซ็นเซ่อไม่ทัน เดี๋ยวรัฐบาลเทยไม่ให้ออกอากาศล่ะยุ่งเลย
"อ๋อ..ก็คือไอ้นั่นน่ะเป็นสมบัติล้ำค่าประจำตัวของผู้นำซินดาร์ ต่อมาไอ้นั่นก็คือสัญลักษณ์ของผู้นำคานาคานไง" บทพูดของคิลเล่ย์เปลี่ยนไปทันที..
เมื่อเห็นว่าบทพูดเปลี่ยนไปตามคนถาม(แน่ใจ?)...งานนี้เลยลองให้น้องเศษไม้ถามดูบ้าง
"คุณพี่ขา ไอ้นั่นน่ะคืออะไรเหรอค๊าา" น้องเศษไม้พยายามโพสท่ายั่วยวนใส่พลังโมเอะลงไปสุดชีวิต
"อีกระเทยควาย ไปตายซะ.." บทพูดคิลเล่ย์เปลี่ยนไปอีกแล้ว...
แล้วคิลเล่ย์ก็โดนจับใส่แองเกิ้ลล๊อคจนเสียชีวิตคาสังเวียน..
อีกสิบนาทีต่อมา คิลเล่ย์ก็เกิดขึ้นมา(ให้ถาม)ใหม่
"นี่ไอ้คุณคิลเล่ย์คะ ไม่ทราบว่าไอ้นั่นที่ทำเรปยืดเยื้อมาจนจะจบแล้วเนี่ยคืออะไรเหรอคะ"น้องเศษไม้แกว่งขาไปมา เตรียมเตะท้องใช้สแมกดาว์นทันทีถ้าได้คำตอบที่ไม่ถูกใจ
"อ๋อ ไอ้นั่นก็คือทรูรูนยังไงล่ะ มันเป็นทรูรูนที่ชาวซินดาร์ทิ้งไว้ และเป็นสัญลักษณ์ของคานาคานไงล่ะ เป็นแก่นแท้ของรูนนกต่างๆบนโลกเชียวนะเอ้อ" คิลเล่ย์รีบคายข้อมูลที่โคนาเม้งกั๊กเอาไว้จนหมดเพื่อสวัสดิภาพชีวิตของตัวเอง
เมื่อได้ข้อมูลมาพอสมควรแล้วทั้งสามคนก็กรอกใบสมัคร และเดินลงดันเจี้ยนซินดาร์ไปหาตราแท้ของคานาคานกัน...
--Shiryu 11:38, 12 ตุลาคม 2007 (ICT)
หน้าซากซินดาร์เป็นทะเลสาปขนาดใหญ่มีตึกลอยโด่เด่อยู่กลางน้ำ "สงสัยนี่จะเป็นการทดสอบด่านแรก ....ให้เราข้ามไปที่ซากโบราณกลางน้ำนั่นให้ได้"
"สบายมาก ผมเคยว่ายน้ำฟรีสไตล์ข้ามทะเลสาปดูนานมาแล้วขอบอก" หลอดโม้
"เอ่อ....นั่นตูลากเอ็งมาเกือบครึ่งทางเลยนะเว้ย" เศษไม้นึก
ไม่รอช้า ทั้งสามรีบเตรียมตัวกระโดดลงน้ำ "ย้าก!!!" ....แต่หลอดกระโดดลงไปคนเดียว... "ทำไมไม่ตามมาละคร้าบ!!"
"เราต้องให้แน่ใจก่อนว่าในน้ำนี่ไม่มีลูกเล่นอะไรน่ะ" พอเอลวาน่าพูดจบก็มีหอยจ๊อทะเลลอยเข้ามางาบหลอดเข้าไป ....น้องเศษไม้ต้องใช้จิโซชุบชีวิตหลอดขึ้นมา "ท่าทางจะว่ายข้ามไปไม่ได้แฮะ"
แต่แล้วก็มีผู้เข้าแข่งกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา....
"หึหึหึ พวกมือสมัครเล่นถอยไปเลยดีกว่า" ซาก้าโฮลี่ด้อกหนึ่งในผู้เข้าแข่งกะเขาด้วยปรากฏตัวพร้อม NPC สองตัว แล้วกระโดดลงน้ำไป.....แล้วก็โดนหอยจ๊อกินทันที (แล้วจะออกมาทำไม?)
"หึ ไม่มีเวลาแล้ว หลอด แกบินซะ!!" น้องเศษไม้ใช้ไจแอนท์สวิงเหวี่ยงหลอดลอยข้ามไปถึงซากโบราณทันที - -b
"อูย ขอบใจ(ว่ะ) เศษไม้ ...ว่าแต่ พวกนายสองคนจะข้ามมายังไงล่ะ?"
"เรามีนี่ แต๊น!! ขนมโมโมทาโร่ทำให้สัตว์เชื่อง~!!" เอลวาน่าควักขนมที่ฉกมาจากแล็บ FFDF (อีกแล้ว) แล้วโยนให้หอยจ๊อกินทำให้มันยอมพาทั้งสองคนข้ามฝั่งมาแต่โดยดี (หลอดคิด:แล้วจะโยนกุมาทำไมฟระ???)
ทั้งสามเดินเข้ามายังซากโบราณขนาดใหญ่ "มองข้างนอกไม่เห็นใหญ่ขนาดนี้เลย มั่วนี่หว่า!? เรียกตัวคนออกแบบฉากมาตัดเงินเดือน!!" หลอดไม่รู้มันใหญ่มาจากไหน สงสัยเห็น GM ไม่อยู่เลยห้าว
"อ้าว! มาล่าซากซินดาร์กะเขาด้วยเหรอ?"
พอได้ยินเสียงที่คุ้นเคย หันไปดูก็พบว่าเป็นลุงกั๊ตนี่เอง......คราวนี้มาพร้อมกับเป็ดยาโนทัยสีดำ (ตัวที่สาม มีชื่อว่ายาโนทัยช่างกล)
"เอ่อ...ลุง มาทำไม เอ้ย! มาได้ไง?" หลอดถามด้วยความสงสัย แต่นึกไปแล้วพวกที่ตายในฉากสงครามมันไม่ได้เกมส์โอเวอร์นี่นะ
"โฮ่ๆๆ ลุงขี่เจ้าโคลวิสขึ้นอืดลอยน้ำข้ามมา..." ลุงกั๊ตเอาไม้เขี่ยโคลวิสขึ้นฝั่งแล้วชุบชีวิตขึ้นมาด้วยยันต์ผีจีน "โฮะๆๆ แต่คราวนี้เป็นคู่แข่งกันนะจ๊า หลอดจ๋า จุ๊บๆ" หลอดรีบออกห่างทันที ลุงนี่ต่อให้อยู่ข้างเดียวกันก็หยดหยอง...
"เรือเราไปได้ทุกที่บนโลก!!!"
"........."
คราวนี้ซาริสล่องเรือยักษ์ข้ามทะเลสาปมาพร้อมกิงโกะเดนและเซ็นริตสึที่เกาะอยู่บนไหล่ "อ้าว น้องหลอดนี่นา ขอยิงแป๊บนะ"
เปรี้ยง!!!
กระสุนโดนหลอดตายฉลองวันเกิดให้ซาริส....เอลวาน่าเลยต้องเอาจิโซชุบขึ้นมาใหม่
"เอ่อ....ผมว่าเรารีบๆเข้าไปกันดีกว่านะพี่ๆ - -"
"ตูก็ว่างั้นแหละ อยู่นานไปก็จะโดนแย่งรูนไปเปล่าๆ" (คิดในใจ : พวกนี้ฟื้นมาทำไมฟะ?) เขาคิดว่าข้างหน้าคงมีคู่แข่งคนอื่นๆรออยู่อีก แต่คนแต่งมันขี้เกียจไปเปิดชื่อสมาชิกดูเลยขุดตัวเก่ามาใช้
--FLOW 20:28, 12 ตุลาคม 2007 (ICT)
เมื่อเข้ามาในซากโบราณสถานแล้วก็พบกับด่านที่สองของการแข่งขันครั้งนี้... ด่านเขาวงกต
"เอ่อ... นี่มันการแข่งขันชิงผู้นำคานาคานหรือเกมโชว์ว่ะเนี่ย" หลอดชักเริ่มสงกะสัย
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าพวกโง่ คิดเหรอว่าด่านกระจอกแบบนี้จะเอาข้าอยู่" เอลวาน่าหยิบมือถือมาต่อเข้ากับ GPS ทันที
"ด้วยเทคโนโลยีของ FFDF ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เอลวาน่าพล่ามไปเรื่อยระหว่างรอดาวเทียมสำรวจเส้นทางให้
"อืม มีหมอนี่มาเป็นพวกก็ดีเหมือนกันแฮะ ไอ้พวกFFDFมันโกงแบบนี้นี่เอง" หลอด ริโอว กับ น้องเศษไม้ เห็นว่าว่างงานเลยนั่งกินขนมเล่น
.... 1 ชั่วโมงผ่านไป พวกกั๊ต ซาริส และทีมอื่นๆล่วงหน้าไปกันหมดแล้ว กลุ่มของหลอดยังนั่งอยู่ทีเดิม
"เฮ้ย เจ้าเตริ์กปัญญาอ่อน ยังโหลดแผนที่ไม่เสร็จอีกเหรอฟะ" หลอดขนมหมดปากแล้วเลยเริ่มโวยวาย
"เดี๋ยวสิ...ทำไมมันเป็นแบบนี้ฟะ" เอลวาน่าเลยลองโทรไปถามคอลเซนเตอร์ดู ได้ความว่า...
"chipหายแล้ว เจ้าเจมันแอบเอาดาวเทียมบริษัทเราไปขายให้สิงกะโปดกแล้ว!" หลังจากนั้นเป็นต้นมาเทคโนโลยี GPS ก็หายสาปสูญไปจากซุยอีกอย่าง
เอลวาน่าจึงโดนน้องเศษไม้ทำโทษด้วยท่าสวีทชีนมิวสิค...
"แย่แล้ว แบบนี้ก็โดนคนอื่นทิ้งไปหมดแล้วน่ะสิ รีบไปกันเร็วเข้า!"
วิ่ง
หลงทาง...
วิ่ง
วิ่งต่อไป
กลับมาที่เดิม...
วิ่ง... "เฮ้ย พอก่อนว้อยยย!"
"แบบนี้คนเขียนมันอู้ชัดๆ วิ่งไปก็เปล่าประโยชน์" เอลวาน่ารู้สึกเสียเวลาที่ต้องเอาไปเล่นP3ขึ้นมา
"แล้วจะทำยังไงกันดีล่ะ" น้องเศษไม้จนปัญญา...
"แบบนี้ต้องชวดรูนแน่ แถมยังอดได้คานาคานอีก" ส่วนหลอดไม่มีปัญญาอยู่แล้วมีแต่ความโลภอย่างเดียว
"เอางี้ดีกว่าในเมื่อใช้พลังวิทยศาสตร์ไม่ได้ก็ต้องใช้.....พลังไสยศาสตร์!!" แล้วเอลวาน่าก็เอาแก้วขึ้นมา...
"ถามผีถ้วยแก้วกันเหอะว่าทางออกอยู่ไหน!"
ตื้บๆๆ เอลวาน่าจึงโดนยำแต่ซักพักก็หยุดมือ "ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ลองดูหน่อยก็ได้" ... เอลวาน่าจึงโดนอัดฟรีโดยปริยาย
ทั้งสามคนนั่งล้อมวงแผ่นกระดาษเอามือจับถ้วย "แล้วจะเชิญใครมาถามทางดีล่ะ?"
"งั้นลองถามเอกซ์มัสดูก่อนละกัน ทุกคนรวมจิตภาวนานะ" สักพักถ้วยแก้วก็ขยับ โอ้ว ไม่เชื่ออย่าลบหลู่...
"นี่ๆเอกซ์มัสบอกทางออกให้พวกเราทีสิ" หลอดสั่ง(สมาชิก)ผีแบบไม่มีเกรงใจ
แก้วเริ่มเคลื่อนที่ออกจากจุดเริ่มต้นผ่านตัวอักษรแล้ว "ตัวแรกตัวPเรอะ โอ้วแปลว่าอะไรล่ะเนี่ย? ..ไหนๆถ้วยหยุดแล้วเหรออีก6ตัวเขียนว่าไงบ้าง"
เมื่อรวมตัวอักษรที่แก้ววิ่งไปหยุดทั้งหมด 7 ตัวก็อ่านได้ใจความว่า ....
P - O - K - E - M - O - N
เพล้ง! น้องเศษไม้บีบแก้วแหลกคามือส่งเอกซ์มัสไปที่ชอบๆ "ไร้สาระจริงๆ"
"งั้นคราวนี้ลองเรียกประธานมาดูบ้าง" เอลวาน่าหยิบขวดโพชั่นออกมาใช้แทนแก้วที่แตกไป
"อา ท่านประธานครับ ช่วยนำทางพวกเราไปสู่จุดหมายที" เอลวาน่าส่งจิตเรียกประธานจากไลฟ์สตรีมมาสิงในขวดโพชั่น
สักพักแก้วก็เริ่มขยับอีกครั้ง คราวนี้ได้คำว่า...
F - I - N - A - L - F - A - N - T - A - S - Y
โพละ! เอลวาน่าบีบขวดโพชั่นเละคามือส่งฟลาวเวอร์ไปฟาร์เพลนอย่างสงบ
"ปัญญาอ่อนเป็นบ้า ข้าว่าเลิกเหอะ" <<แล้วใครคิดล่ะ?
จากนั้นทั้งสามคนก็หลงอยู่อีกสองชั่วโมงจนเจอทางลงไปด่านต่อไปเสียที... (สรุปไอ้ข้างบนมานี่อ่านไปไม่มีอะไรในกอไผ่เลย)
--Shiryu 07:44, 13 ตุลาคม 2007 (ICT)
พวกเขาเดินลงมาก็พบกับ.....ทางวงกตชั้นต่อไป
"%##@$#%@#$@%&*^&*&^" หลอดคว่ำโต๊ะ
แต่แล้ว NPC แรคกินักนำหลงก็ปรากฏตัวขึ้น "หวัดดีฮะ ทางวงกตส่วนนี้ผมจะเป็นคนช่วยนำทางเอง พยายามตามมาให้ทันนะฮะ" แล้วแรคกิก็วิ่งออกไปด้วยความเร็วระดับซิลเวอร์เซนต์
"ตูเบื่อไอ้พวก NPC ค่า stat ไม่สมบทบาทจริงๆฟ่ะ โคนาเม้งมันเคยเล่นซุยจริงป่ะเนี่ย...." เอลวาน่าบ่น แต่ตอนนี้เวลาไม่มีแล้ว มีแต่ต้องวิ่งตามแรคกิหูดับตับไหม้
วิ่ง...
วิ่ง...
วิ่ง...
หลอดกับน้องเศษไม้เห็นว่ามันคล้ายๆกับตอนวิ่งขึ้นบันไดตึกชินระปลอมเลยแฮะ สงสัยเป็นช่วงอู้ของคนเขียน ไอ้ฟิคนรกนี่มันขายเป็นบรรทัดรึนี่?
สักพักหลอดก็โดนทิ้งห่างไป ....ต่อมาน้องเศษไม้ก็เริ่มวิ่งไม่ไหว... "ช้าๆหน่อยเพ่เอลวาน่า....."
"ขืนช้าไอ้หมอนี่ก็หายหัวไปพอดี"
"ตัดขามันซิ" น้องเศษไม้ไอเดียโหดร้าย
"อืม ความคิดนั่นก็เข้าท่า" ไอ้เติร์กนี่ก็พอกัน
"อย่าทำเขาเลยครับทุกคน ใครๆก็มีสิทธิที่จะมีขาเหมือนกันใช่ไหมล่ะครับ ผมว่ามันไม่ดีมากๆเลยนะที่จะตัดขาเขาแบบนี้" ส่วนตาหลอดนี่เข้ามาสร้างภาพกันเห็นๆ.....แน่นอนว่าอีกสองคนไม่มีใครฟัง ว่าแล้วเอลวาน่าก็ยิงขาแรคกิขาดกระจุยลงไปดิ้นด่อกแด่ก (อา ฟิคนรกช่างโหดร้าย....) แต่แรคกิก็ฟื้นขึ้นมา มีขาใหม่งอก แล้ววิ่งต่อ (อา ฟิคนรกช่างบัดซบ....)
"ตูว่าเลิกสนใจไอ้หมอนี่ดีกว่า" เอลวาน่าเริ่มหมดอาลัยตายอยากกับเกมส์ไร้สามัญสำนึกของโคนาเม้ง
"อ้าว วิ่งตามเจ้าแรคกิกันจริงๆเหรอ?" ลุงกั๊ตเดินผ่านมาพอดี "เกมส์จริงๆเขาไม่ให้วิ่งตามหรอก ไม่งั้นมันก็เป็นแค่การทดสอบความเร็วกับความอึด เขาอยากให้เรารู้จักใช้สมองต่างหากเล่า แค่หาร่องรอยที่พอจะบ่งทางออกได้ก็พอแล้ว"
"แล้วทีมลุงทำไงล่ะลุง?" เอลวาน่าทำตัวสนิทสนมกับหนุ่มหื่นหน้าตาไม่คุ้นเคยทันทีเพื่อผลประโยชน์
"ผู้เข้าแข่งส่วนใหญ่จะวิ่งตามแรคกิกันไปเป็นกลุ่มๆ สังเกตรอยเท้าในทางวงกตเอาสิ"
"แต่ถ้าตามรอยเท้าคนที่หลงทางเราก็หลงไปด้วยนะ?"
"ตามรอยเท้าแรคกิสิ รอยเท้า NPC จะสังเกตง่ายตรงที่ NPC จะไม่ทิ้งรอยเท้า เอ้า เราไปก่อนละนะ"
พวกหลอดเริ่มงง ตูฟังผิดหรือลุงกั๊ตไม่ฉลาดกันแน่ฟะ .... "เอาเหอะ เรามาหาทางออกด้วยวิธีของตัวเองดีกว่า อย่างน้อยก็ได้ไอเดียคร่าวๆจากลุงกั๊ตมาแล้ว"
"ตามกลิ่นคนๆนั้นไปสิ!" เอลวาน่าเริ่มเสนอพร้อมบรรยากาศชวนให้เห็นถึงความเป็นนักล่าสังหารมืออาชีพ "ตอนเราเข้ามาที่นี่ข้าจับร่องรอยของนักล่าซินดาร์คนหนึ่งได้ คนๆนั้นมีโอกาสชนะสูงมากทีเดียวเพราะรู้เรื่องซินดาร์ทะลุปรุโปร่ง อย่างน้อยรอบนี้เจ้านั่นคงผ่านได้อย่างไม่มีปัญหา เราตามร่องรอยของเธอไปก็พอแล้ว เธอใส่น้ำหอมจากหมู่บ้านคริมสันเบิร์ดที่มีกลิ่นเฉพาะตัว ถึงจะทำให้ถูกตามร่องรอยได้ง่าย แต่ก็เป็นเหมือนสาส์นประลองถึงผู้แข่งขันคนอื่นๆว่าพร้อมจะรับมือการแข่งขันทุกรูปแบบเหมือนตอนที่พวกเซนต์เวลาปราบศัตรูได้จะทิ้งนามบัตรไว้ให้รู้ว่าใครปราบนั่นไง"
"โอ้ พี่เอลวาน่าเท่สุดๆ" หลอดชื่นชม
แล้วเอลวาน่าก็เริ่มดมกลิ่นฟุดฟิด แล้วคลำทางตามร่องรอยซินดาร์ฮันเตอร์คนที่ว่ามา "ทางนี้ โฮ่งๆ" ในที่สุดก็พบทางออกทางวงกตจนได้....
"เอ่อ เริ่มไม่ค่อยเท่ละ แต่ขอบใจมากนะพี่ที่ช่วยเรารอดมาได้ -_-"
แล้วทั้งสามก็มาถึงด่านทดสอบต่อไป....
--FLOW 10:25, 13 ตุลาคม 2007 (ICT)
ด่านต่อไป เขาวงกตที่สาม......
พอได้แล้วว้อย เบื่อเขาวงกตแล้ว!
.....เนื่องจากมีเสียงลูกค้าประท้วงมา ด่านนี้พวกหลอดจึงผ่านไปได้อย่างรวดเร็ว
คราวนี้มาถึงด่านต่อไป ตะแด๊น! สระมังกร บึงน้ำกรดขนาดยักษ์ที่มีแท่นหินวางเรียงรายให้กระโดดเหยียบข้ามไปอีกฝั่ง
เพื่อเป็นการอธิบายกติกาให้เข้าใจยิ่งขึ้น ทางคนเขียนจึงส่งผู้เข้าแข่งขันทีมสมาชิกผี ไอซ์คุง จูดัส และ ฮาเดสมาพลีชีพสาธิตวิธีเล่น ให้ผู้อ่านเห็นภาพอนาถเป็นตัวอย่าง
"พวกเราลุยเลย!" ทั้งสามคนที่ยังไม่รู้ชะตากรรมจึงกระโดดออกจากฝั่งไปที่แท่นหินกลางสระ แล้วก็...
จ๋อม! หากกระโดดเหยียบผิดอันไปยืนบนหินเก๊ก็จะจมไปโดยปริยาย ....แล้วสมาชิกผีทั้งสามก็โดนบ่อน้ำกรดย่อยสลายกลายเป็นแลคโตบาซิลัสไป
"ข้ารู้สึกว่ามันชักจะคล้ายๆตะลุยปราสาททาเคชิมากกว่าตะลุยซากซินดาร์เข้าไปทุกทีๆแล้วนะ" เอลวาน่าเริ่มก่ายหน้าผากด้วยความเซ็งแล้ว...
ในระหว่างที่พวกหลอดกำลังตัดสินใจว่าจะส่งใครไปตายก่อนดีก็มีอีกทีมผ่านมาเหมือนกัน ทีมโจรสลัดซาริสนั่นเอง!
"เรือของเราแล่นไปได้ทุกที่บนโลก!" ซาริสเอาเรือตะลุยบึงมังกรไปอย่างขี้โกงสุดๆ
งั่ม! แต่ทว่าในบึงน้ำกรดกลับมีสัตว์ยักษ์ที่เป็นแม่ของหอยจ๊อทะเล แฮ่กี้นทะเลอาศัยอยู่ ทีมของซาริสจึงโดนแฮ่กึ้นทะเลงาบหายไป
"อืม...โกงไม่ได้สินะ ต้องกระโดดไปตามแผ่นหินอย่างเดียวเท่านั้น" พวกหลอดก็ได้ข้อมูลเพิ่มเติมมาอีกอย่าง
เอลวาน่าจึงใช้สมองอันปราดเปรื่องคิดหาวิธีการผ่านด่านอย่างปลอดภัยขึ้นมาได้แผนหนึ่ง "เศษไม้มีจิโซเหลืออยู่กี่อัน"
"ยังเหลือจากสงครามอยู่อีกเพียบ" เสียงหล่อนตอบรับเหมือนรู้ใจว่าเอลวาน่าคิดจะทำอะไร...
"เอ่อ...ไม่ทราบว่าท่านทั้งสองกำลังคิดจะทำมิดีมิร้ายกับผมอยู่หรือเปล่าคร้าาบ" หลอดเห็นบนทสนทนาข้างบนก็เกิดสังหรณ์ใจว่ากำลังจะซวยอีกแล้วไงกุ
"ถูกต้อง แกนี่แหละตัวรับเคราะห์ประจำแชปเตอร์นี้" ทั้งสองคนตอบตรงประเด็นไม่อ้อมค้อม
จากนั้นหลอดก็โดนเทปปิดปากและถูกมัดแขนมัดขาจนสิ้นอิสรภาพแล้วเอามาผูกกับเชือก
"เอาล่ะไปได้!" เศษไม้เหวี่ยงหลอดไปบนแผ่นหินที่ลอยอยู่กลางสระ เสียงศรีษะหลอดกระทบแผ่นหินดังโป๊ก!
"แท่นนี้ปลอดภัย" ทั้งคู่โดดมาบนแผ่นหินที่หลอดนอนจมกองเลือดอยู่
"เอาล่ะต่อไป" คราวนี้เอลวาน่าเหวี่ยงหลอดไปที่แผ่นหินอันถัดไปด้านหน้า
จ๋อม! เมื่อหลอดแลนดิ้งลงพื้น หินก็จมลงสระทันที...
"อันนี้ใช้ไม่ได้" เอลวาน่าจับเชือกสาวหลอดขึ้นมาจากบ่อน้ำกรดแล้วเอาจิโซชุบชีวิตขึ้นมา
"งั้นลองอันอื่นดูบ้าง" แล้วเอลวาน่าก็ปาหลอดไปบนแผ่นหินอันต่อๆไป
จากนั้นการทารุณกรรมลิงก็ดำเนินต่อไป ถ้าไปไปแล้วจมก็ลากขึ้นมาชุบใหม่แล้วก็ทำซ้ำ ถ้ากระแทกพื้นก็แปลว่าปลอดภัยแล้วก็กระโดดข้ามไป จนในที่สุดก็ข้ามมาอีกฝั่งจนได้...แต่หลอดก็สิ้นสภาพ หัวโนซาลาเปาขึ้นเต็มไปหมดแถมยังโดนตุ๋นในบ่อน้ำกรดอีกไม่รู้กี่ครั้ง
"เอาล่ะไปด่านต่อไปกันดีกว่า" ทั้งสองคนชี้นิ้วไปด้านหน้าทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หลอดได้แต่ประท้วงว่าทำไมต้องเป็นตูอยู่เรื่อย...
--Shiryu 14:42, 13 ตุลาคม 2007 (ICT)
พวกหลอดเดินมายังด่านต่อไป.....เป็นเกมส์ตาแก่ไม่กลัวแผ่นดินไหว มีโชกุนทาเคชินั่งสาธิตอยู่ข้างใน
......เอลวาน่าปาระเบิดถล่มบ้านทาเคชิทันที สรุปว่าไม่เกี่ยวกับการแข่งขัน
"ร....หรือว่า....ด่านต่อไปคือไอ้นี่............"
เบื้องหน้ามีโต๊ะถูกจัดเรียงไว้อย่างสวยงามพร้อมปากกาและกระดาษคำตอบ......ด่านนี้คือการทำข้อสอบปรนัยนั่นเอง หลอดเห็นแล้วถึงกับผื่นขึ้น อ้วกเป็นเลือด พูดจาเป็นภาษายาโนทัยและจบชีวิตลงทันที....
"อย่าไปสนใจไอ้บ้านั่นเลย เราไปดูเงื่อนไขด่านนี้กันดีกว่า" น้องเศษไม้กับเอลวาน่าเดินไปอ่านกติการอบนี้ที่ป้ายหน้าประตูบานใหญ่ ได้ความว่ารอบนี้จะต้องทำข้อสอบปรนัยแล้วหย่อนคำตอบลงสล็อตหน้าประตู ข้อสอบที่ได้คะแนนมากกว่า 80% จึงจะสามารถเปิดประตูได้
"อย่าห่วงเลย ความรู้เรื่องซุยโคเด็นของข้าไม่เป็นรองใครแม้แต่แอดมิน" เอลวาน่ากล่าวอย่างภาคภูมิใจทั้งที่คนรู้มากกว่าแอดมินในบอร์ดมีประมาณครึ่งต่อครึ่ง ว่าแล้วก็เดินไปหยิบกระดาษคำถามมาดู
ข้อใดไม่เข้าพวก
1. เทนกาอาร์
2. นานๆโพสต์ที
3. เบอร์กาม็อท
4. โอเมก้าเวพอน
5. มิตรชัย บัญชา
เอลวาน่าล้มตายตามหลอดไปอีกคน.....
น้องเศษไม้เหลืออยู่คนเดียว (ว่าแต่ไอ้สองคนนั้นมันตายได้ไงฟะ?) เมื่อหาทางออกไม่ได้ก็....ชกประตูหวังว่ามันจะพัง (กุว่าแล้ว) แต่ก็ไม่เป็นผล
"งาย ท่าทางลำบากกันอยู่ละซี...." เสียงหญิงสาวจากบนเพดานทำให้น้องเศษไม้หันขึ้นไปมองก็พบซินดาร์ฮันเตอร์ชินจูที่เกาะเพดานอยู่ด้วยสกิลนักผจญภัย เธอมาพร้อมกับไฮวินด์และไนท์เฟลโล่ น้องเศษไม้คิดในใจว่านี่คงเป็นคนที่เอลวาน่าจับตาอยู่......
"ไหนๆขอดูข้อสอบหน่อยซิ อ๋อ ข้อนี้ต้องอาศัยฮินท์จากเส้นทางที่ผ่านมาน่ะน่ะ ก่อนอื่นเลยก็ไปไล่ดูเสา 6 ต้นที่เรียงมาตามทางถึงห้องนี้สิ มีสามขนาดใช่ม้า ทีนี้ลองเอามาเรียงดูนะ MMSSSL จะเห็นว่าตัวอักษรเดียวกันติดกันสามารถจับกลุ่มได้เป็น 2 3 1 ใช่มะ ทีนี้มาดูกันว่าช้อยส์ไหนมั่งที่สัมพันธ์กับตัวเลขพวกนี้ เทนกาอาร์ปรากฏตัวภาค 1 2 แล้วก็ชื่อ สามพยางค์ใช่มะ นานๆโพสต์ทีมีแฟนหนึ่งคน มี....(บลาๆๆๆๆ คนแต่งเริ่มขี้เกียจดำน้ำ...) ........เพราะฉะนั้นสรุปได้ว่าคำตอบที่ถูกต้องคือมิตรชัย บัญชาน่ะ"
น้องเศษไม้ยืนหัวหมุน 360 องศา.....
ชินจูทำข้อสอบทั้งหมดเสร็จอย่างรวดเร็วด้วยความคุ้นเคยคำถามสไตล์ซินดาร์ (ว่าแต่ไอ้นี่มันสไตล์ซินดาร์ตรงไหนฟะ?) แล้วก็หยอดคำตอบเปิดประตูได้สำเร็จ "จะตามเข้ามาก็ได้นะ"
น้องเศษไม้ยืนนึกสักพักก็นึกถึงศักดิ์ศรีตนเองและคิดว่าหากไม่ได้ผ่านทุกด่านด้วยตนเองและพรรคพวกของตนเองคงไม่มีสิทธิอันชอบธรรมที่จะปกครองประเทศ "เอาสิ....ไปด้วย...." พลัวะ!! หลอดที่แอบฟื้นมาโดนตบลงไปนอนอีกรอบ
"แหะๆ ขอบใจมากค่ะ แต่เราขอผ่านด้วยฝีมือตัวเองดีกว่า ถ้าตรงนี้มันเกินความสามารถไป เดี๋ยวหาทางอื่นเข้าก็ได้....."
หลังชินจูเดินเข้าประตูไปยังด่านต่อไปแล้ว น้องเศษไม้ก็ชุบเอลวาน่าขึ้นมา ทั้งสามตกลงเลิกตอแยกับประตูนี้เพราะขี้เกียจหาโกลด์เซนต์สิบสองคนมารวมพลังทำลายประตู พอเดินหาทางเข้าอื่นมาได้สักพักก็พบประตูอีกบานหนึ่งพร้อมกับเงื่อนไขการเปิดที่ว่า...........
--FLOW 20:13, 13 ตุลาคม 2007 (ICT)
บนประตูเขียนไว้ว่า ต้องเล่นเทนนิสจนเข้าสู่ภาวะไร้ตัวตนถึงจะเปิดประตูได้ ...พวกหลอดเห็นดังนั้นจึงเดินจากไป ขอไปทำอย่างอื่นที่มันดูฉลาดกว่านี้ดีกว่า
เมื่อเดินถัดมาอีกหน่อยคราวนี้มีประตูสามบานให้เลือกเปิด "อืมอันนี้ค่อยดูมีการศึกษาขึ้นมาหน่อย(ตรงไหนหว่า?)"
ที่ป้ายเขียนไว้ว่ามีประตูเพียงบานเดียวจากสามบานที่ผ่านไปด่านต่อไปได้ ถ้าเลือกผิดอาจจะต้องเสียใจยิ่งกว่าเสียชีวิต...ขู่ได้น่ากลัวโค่ดๆ
"อย่ามองมาทางนี้! ข้าไม่ยอมเป็นลิงทดลองยาอีกแล้วเฟ้ย" หลอดชักอาวุธขึ้นมาเตรียมสู้ตายถ้าคิดจะจับเขาไปพลีชีพเปิดประตูเหมือนตอนสระมังกร
แต่มีเรอะหลอดจะสู้เอลวาน่ากับน้องเศษไม้ได้ แล้วหลอดก็โดนจับมัดอีกครั้ง... แล้วประตูนรกบานแรกที่พวกเอลวาน่าเลือกให้ก็เปิดออก
แอ๊ดด ประตูบานแรก... หลอดเปิดเข้าไปเป็นมิติยูริของซิกฟรีด แต่สาวๆในมิตินี้เหมือนโดนฉีดเซลของเคนชิโร่เข้าไป หลังจากกลับออกมาหลอดก็ติดสภาวะ"ห่อเหี่ยว"ต้องไปบวชแก้สภาวะผิดปกติ
"อืม ผิดหรือนี่แย่จัง" ทั้งคู่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วก็โยนหลอดเข้าประตูบานถัดไป
แอ๊ดด บานที่สองบ้าง... คราวนี้หลอดโดนหลุมดำดูดเข้าไปในอาณาจักรนาโนเทค หลังจากกลับออกมาเสื้อผ้ารุ่งริ่ง เหงื่อโทรมกาย เอามือจับสะโพกติดสภาวะ"กุอยากตาย"
"ฮือๆๆชาติหน้าข้าขอเกิดมาชื่อเนกิ สปริงฟิลด์" จากนั้นหลอดก็พยามยามเอาหัวโขกตั้งหนังสือเนกิมะตาย..แต่ก็ไม่สำเร็จ
แล้วทั้งสามคนก็ผ่านด่านนี้ไปได้ด้วยความเสียสละอันใหญ่หลวงของหลอด ริโอว
เมื่อเดินต่อมาสักพักก็ถึงด่านต่อไป เป็นสะพานไม้เน่าๆให้ถือลูกบอลเดินข้ามสะพาน เหมือนเกมช่องแคบยิบรอลต้า
"บัดซบนี่ยังเหลืออีกกี่ด่านที่ตอ้งเล่นเนี่ย"
"เจ้าคนแต่งมันอัพรูปไว้เพียบ สงสัยจะอีกเยอะ..."
"ว้อยรีบๆเล่นแล้วไปได้แล้วเสียเวลา ปัญญาอ่อนอยู่นานแล้วเดี๋ยวคนอ่านเบื่อซะก่อน"
คราวนี้น้อยเศษไม้เลยเล่นบ้าง หยิบลูกบอลมาแล้ววิ่งผ่านสะพานไปอย่างง่ายดาย "ง่ายงี้เชียวรึ?"
หลังจากนั้นเอลวาน่ากับหลอดก็ตามมา แต่ว่า...
ปัง ปัง ปัง ปัง แม่เจ้า! คราวนี้กระสุนรูนแคนน่อนมาเป็นห่าฝน มันเล็งยิงแต่ผู้ชายเหมือนไอ้ยักษ์เขียวยักษ์แดงในโหดมันฮ่าไม่มีผิดเลย
น้องเศษไม้จึงต้องใช้จิโซชุบชีวิตทั้งคู่ขึ้นมาแล้วไปด่านต่อไป
"คราวนี้ด่านอะไรอีกล่ะ!" หลอดรีบอ่านป้ายแล้วรีบๆเล่นให้จบๆซะที
คราวนี้เป็นสไลเดอร์ เอาโฟมว่ายน้ำมาไถลไปตามทางถ้าไถลแรงเกินไปก็ตกน้ำ
"ง่ายยังงี้เชียว? ข้าว่าในน้ำมันต้องมีอะไรอยู่แน่ๆ เฮ้ย! หลอดแกไปลองก่อนซิ" เอลวาน่าพูดจบก็จับหลอดมัดกับโฟมแล้วจับสไลด์ไปตามทาง
ฟิ้ว...... หลอดหยุดอยู่กลางทาง จากนั้นก็โดนแฮ่กึ้นทะเลตามมาเขมือบลงท้อง
"อ้อ ถ้าไปไม่สุดทางพอดีไม่ผ่านสินะ งั้นเอาใหม่" เอลวาน่าเอาเบ็ดตกหลอดขึ้นมาจากท้องแฮ่กึ้นทะเล...แล้วหลอดก็โดนจับไถลไปตามทางอีกสิบกว่าทีจนในที่สุดก็ผ่านไปได้
"ฮือๆๆ นี่ยังไม่จบอีกเหรอฟะเนี่ย" ตั้งแต่ขึ้นแชปเตอร์นี้มายังไม่มีดีเลย... หลอดชักอยากเลิกเล่นฟิคไปบวชเสียแล้ว
"เอาน่าอีกนิดเดียวเอง ถึงด่านต่อไปแล้วคราวนี้อะไรอีกล่ะเนี่ย"
เรือถ้วย นั่งบนถ้วยยักษ์แล้วไถลลงไปโดยไม่ให้ตกน้ำหรือพลิกคว่ำ
"ทำไมมันมีแต่น้ำฟะ ข้าอยากจะจมน้ำตายไปซะจริงๆ" หลอดประท้วง
"ก็มันซากซินดาร์นี่หว่าก็ต้องเกี่ยวกับน้ำสิ" โอ้โหแถมาเข้าเรื่องซุยได้พอดีเลยแฮะ (ตบมือให้คนแต่งหน่อย)
แล้วทั้งสามคนก็นั่งถ้วยยักษ์ไถลลงสู่เบื้องล่างของซากโบราณสถาน
ทั้งสามคนเดินไปตามทางมืดและทอดยาวสุดๆจนในที่สุดก็พบทางออก เบื้องหน้าเป็นแท่นพิธีกรรมขนาดใหญ่...
"เข้ามาจนถึงส่วนในสุดแล้ว ดูเหมือนด่านทดสอบจะหมดแล้วสินะ นั่นคงเป็นเส้นชัยแล้ว!"
--Lord riou 23:15, 13 ตุลาคม 2007 (ICT)
พวกหลอดพากันวิ่งเข้าไปหาแท่นพิธีกรรม แต่ก็ป้าย (จากไหน) โผล่ขึ้นมากั้น มีข้อความว่า
ทายซิ ที่นี่คือเส้นชัยจริงปะ
เอลวาน่าจึงอัญเชิญวิญญาณ เม้งมารวมร่างเข้าทรง แล้วก็ทำหน้าหัวหอมล้มโต๊ะ แต่เปลี่ยนเป็นล้มแท่นพิธีกรรม ข้อหา หลอกให้ดีใจเก้อ
จากนั้นก็ทำหน้าหัวหอมช็อกวิญญาณออกจากร่างเหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำไรไป เศษไม้จึงสนองกระทืบให้วิญญาณออกจริง ๆ แต่เสียดายที่เป็นวิญญานเม้ง
" ทำเบื๊อกไรวะ แล้วถ้าเป็นเส้นชัยจริงขึ้นมาล่ะวะ "
" ไม่ใช่หรอก เศษไม้ นี่ไงประตูหลังแท่นพิธีกรรม " หลอดทักขึ้นมา ช่วยชีวิตเอลวาน่าไว้แท้ ๆ ( แต่ลึก ๆ หลอดมันก็สะใจ เพราะเอลวาน่าทำกับมันไว้เยอะ )
จากนั้นทั้งสามจึงเดินเข้าประตูหลังแท่นพีธีกรรมไป และพบกับแท่นพิธีกรรมอีกหนึ่ง พร้อม NPC ลุคที่อยู่ข้าง ๆ
" ช้าก่อน พวกท่าน อำนาจแห่งทรูรูนนั้น มีประโยชน์มากมายนัก แต่ทางตรงข้าม มันก็มีข้อเสีย ทั้งคำสาปในตัว ทั้งยังภัยพิบัติจากตัวมันเอง ถึงแม้ทรูรูนนี้จะไม่ใช่ทรูรูนธาตุทั้ง 5 ก็เถอะ " ทำหน้าที่ได้สมบทบาทตามที่โคนาเม้งเขียนบทมาจริง ๆ แต่เศษไม้รำคาญจึงจับยัดหมกผนังฉาบด้วยปูนอีกที
" ทรูรูนนั้นเป็นตัวเชิญชวนให้เกิดสงครามไม่รู้จักจบ ดังที่สงครามครั้งใหญ่ของทรูรูนธาตุทั้ง 5 ( ถึงตูจะถูกรุมอยู่คนเดียวก็เถอะ)บลา ๆ ๆ ๆ " เสียงก้องของลุคยังผ่านเข้ามาได้ เศษไม้จึงพังผนังใหม่ แล้วยัดมะนาวให้ลุคอม
" อู้อี้ ๆๆ " ลื่นหูขึ้นเยอะเลย
" แล้วจะทำไงกะแท่นพิธีกรรมนี้ดีล่ะ "
--Shiryu 23:37, 13 ตุลาคม 2007 (ICT)
กลางแท่นพิธีกรรมมีรูนอยู่ชิ้นหนึ่ง แต่ยังดูไม่ออกว่าเป็นรูนอะไร......แต่แล้วเสียงจากระบบก็ดังขึ้น
"ขอแสดงความยินดีกับทั้งสองทีมแรกที่มาถึงที่นี่ได้ ขอเริ่มการแข่งขันรอบสุดท้ายได้ ณ บัดนาว"
หลอดมองไปอีกฝั่งหนึ่งก็พบทีมของชินจูที่มาถึงก่อนแล้ว "เฮอะ ให้รอตั้งนาน แต่ยังดีที่มีรอดมาถึงนี่ได้อีกทีมนะ"
"การแข่งขันรอบนี้ให้ทั้งสองทีมส่งตัวแทนมาสู้กันครั้งละหนึ่งคน ทีมไหนชนะได้สองในสามก็ส่งตัวแทนมารับของกำนัล ทรูรูนสุดสวยจากคานาคานได้เลย...."
นี่มันเกมส์โชว์จริงด้วยฟ่ะ พวกหลอดพยายามมองหากล้องถ่ายทอดเผื่อออกทีวี
"กะแล้วเชียวว่าสุดท้ายด่านสุดท้ายก็ต้องสู้กันอยู่ดีแหละ"
"ดีกว่าด่านสุดท้ายเป็นสอบสัมภาษณ์นะ" เอลวาน่ายังเข็ดข้อเขียนไม่หาย
"จะส่งใครไปสู้ก่อนดีล่ะ?"
"ตามคัมภีร์ของกิมย้ง การจะชนะศึกสามคนอย่างง่ายดายที่สุดคือส่งคนที่มีฝีมืออันดับโหล่ไปสู้กับอันดับหนึ่ง อันดับสองไปสู้กับอันดับสาม และอันดับหนึ่งไปสู้กับอันดับสอง....." เอลวาน่าเปิดตำราวิชัยยุทธ์ของ FFDF อ่าน แต่นึกไปนึกมาสมาชิกผีอีกสองคนให้ใครไปสู้ก็น่าจะชนะนี่หน่า.....
--FLOW 23:59, 13 ตุลาคม 2007 (ICT)
ฝั่งชินจูเซ๊ตตัวละครกันเรียบร้อย ไนท์เฟลโลว ไฮวินด์ และสุดท้ายชินจู (เรียงตามปริมาณการโพสนี่หว่า)
เป็นไปตามแผนเอลวาน่าออกไปเก็บชัยชนะซะ! "ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าพวกโง่ ยอมแพ้ซะดีๆกว่าน่า ปัง ปัง ปัง" พูดไปยิงไปอีกแล้วครับท่าน...สัญญาณให้ต่อสู้ยังไม่ทันเริ่มเลย ไม่รู้จะรีบไปอ่านหนังสือสอบอะไรจะขนาดนั้น
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว แต่กระสุนปืนแม๊กนั่มของเอลวาน่ากลับทำอะไรไนท์เฟลโลวไม่ได้เลยเกิดอะไรขึ้น! แล้วเสียงจะระบบก็ดังขึ้นมา
- ผู้ชนะได้แก่เอลวาน่า
"อ้าวตูยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยนะเว้ยเฮ้ย!?" เอลวาน่างง? งงกว่าอยู่ดีๆก็ต้องออกจากบ้านอเคดามี่เสียอีก
"ไนท์เฟลโลว์มันเดี้ยงไปตั้งแต่นัดแรกแล้วย่ะ ปริมาณการโพสมันต่างกันประมาณยี่สิบชั่วโคตรแบบนี้จะไปสู้กับแกได้ยังไงกันเล่า" ชินจูออกมาอธิบาย
"เอ่อ อ่า เหยอ งั้นเริ่มคู่ต่อไปเยยละกันนะ เดี๋ยวข้าไปอ่านหนังสือก่อนนะวันจันทร์มีสอบง่ะ" เอลวาน่ายังเอ๋อๆอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนจะโดนเศษไม้ลากลงมาจากเวที
(หลอดนึกในใจ)"รอบต่อไปยัยเศษไม้ก็คงชนะสบายๆ แล้วเราก็ไม่ต้องสู้ได้คานาคานมาปกครองฟรีๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" หลอดฝันไปไกลแล้วว่าจะคอรัปชั่นยังไงดี แต่ความฝันก็ยังน่าเอาไปยิงทิ้งเหมือนเดิมอยู่ดี
ระฆังรอบต่อไปดังขึ้น! เศษไม้ก็เดินออกไปแถมเปิดพลุไฟสี่ทิศแบบเคน ขี่รถออกมาแบบJBL แล้วระเบิดกระป๋องเบียร์แบบสโตนโคล เอามันทุกอย่างประมาณว่าฉลองชนะเลิศแล้ว
- ผู้ชนะรอบนี้ได้แก่ไฮวินด์
...!! เฮ้ย เดี๋ยวก่อนสิ! คราวนี้ยังไม่ทันได้สู้เลยซักกะหน่อยทำไมชนะแล้ว
"ผู้เล่นเศษไม้โดนตัดสิทธิ์จากการประลอง เนื่องจากใช้ชื่อปลอมในการลงทะเบียน" กรรมการคิลเล่ย์โผล่ออกมาจากร่องตึกอธิบายสาเหตุให้ฟัง (ลืมกันไปหรือยังว่าเศษไม้เป็นชื่อที่หลอดตั้งให้เพราะเธอจำชื่อตัวเองไม่ได้)
"What the !? ว่าไงนะ !? แบบนี้ก็หมายความว่า..." หลอดเริ่มหายใจปั่นป่วนต้องการยาดมโป๊ยเซียนอย่างด่วน
"คู่ต่อไปจะเป็นการต่อสู้ระหว่างชินจูกับหลอด ริโอวขอให้ทั้งคู่รีบขึ้นมาบนสังเวียงได้แล้ว" คิลเล่ย์มาทำหน้าที่เป็นผู้ดำเนินรายการเสียงั้น
ฟ้าวววว เสียงลมกรรโชกจากตำแหน่งที่ชินจูยืน ก่อนที่เสียงกับร่างของเธอจะหายไปและไปปรากฎตัวอยู่บนเวที โชว์พาวกันสุดๆ
"เอ่อ ข้ารู้สึกไม่ค่อยสบายขอล็อคเอาท์ออกไปกินชวนก๋วยปีแป่กอหน่อยสิ" หลอดพยายามหาข้ออ้างอู้
"หนอยไม่ต้องมาทำเป็นเนียน ฉันแพ้ก้เพราะใครมันทำให้ฉันเป็นแบบนี้ล่ะรับผิดชอบขึ้นไปสู้ซะ!" น้องเศษไม้ปาหลอดขึ้นไปลงจอดอยู่บนเวที
"หี หึ ขอดูหน่อยซิว่าเธอมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะ...อุ๊ย พูดมากไปหน่อยแล้วเรา เอาเป็นว่ามาสู้กันเถอะนะ!" ชินจูผู้มีเลศนัยหัวเราะทักทายหลอด
"ฮึ่ม ไหนๆก็มาถึงนี่แล้วตายเป็นตายล่ะรางวัลมันอยู่ตรงหน้าแล้วแท้ๆ อัพเกรดตัวเองมาก็เยอะจะหนีก็กะไรอยู่" หลอดแกว่งมือเรียกเอาทอนฟาออกมา
"อื้ม ต้องแบบนี้สิถึงจะ...อุ๊ย" จะพูดอะไรของเจ๊เขาก็ไม่รู้ แต่ชินจูก็หยิบมีดออกมาเต็มมือแล้ว
แก๊งง! ระฆังดังขึ้นแล้ว สู้มาสองคู่ในที่สุดก็ได้ใช้ระฆังเสียที
เริ่มมาชินจูก็ปามีดนับสิบพุ่งเข้าใส่หลอดอย่างไม่ปราณี แต่หลอดที่อัพเกรดตัวเองมาแล้วไม่ใช่จะเดี้ยงกันง่ายๆ(แล้วทำไมเดี้ยงมาตลอดทั้งแชปเตอร์เลยล่ะ?) เอาทอนฟาดินปัดมีดทิ้งได้หมด
"เอาอีก!" ชินจูโดดถอยหลังแจกมีดใส่หลอดอีกสามโหลอย่างไม่กลัวเสียดาย
"เฮ้ย! นี่บ้านเจ๊เป็นโรงตีมีดเหรอไงห๊ะ!" คราวนี้มีดมาสามสิบกว่าเล่ม ต้องใช้สองมือปัดถึงจะกันได้หมด
"เป็นอะไรไป บุกเข้ามาสู้บ้างสิ" ชินจูส่งเสียงท้าไปกวักมือเรียกหลอดเข้ามา
"อย่าไปหลงกลมัน! มันกำลังรอนายเผลออยู่" เศษไม้มาทำหน้าที่พี่เลี้ยงข้างสนามแล้ว ส่วนเจ้าเอลวาน่าปล่อยมันอ่านหนังสือสอบไปเหอะปีหนึ่งต้องเร่งทำเกรด
แต่ว่าคำเตือนนั้นสายไปหน่อยหลอดพุ่งไปแล้วครับ เหมือนในการ์ตูนไม่ผิดห้ามอะไรมักให้ผลตรงกันข้าม ชินจูที่รออยู่แล้วสะบัดเสื้อคลุมเผยมีดสั้นร้อยๆเล่มเต็มตัวแล้วซัดออกไป
"ดูซิคราวนี้จะหลบยังไงจ๊ะ" ชินจูปามีดจนหมด ต้องรีบโทรไปสั่งทีวีไดเรคเอามีดมาส่งเพิ่ม
"ย๊ากส์ด้วยพลังของมาโค เอ๊ยพลังของหินอัพเกรดมีดแค่นี้เอาข้าไม่อยู่หรอก!" หลอดที่พุ่งมาเต็มแรงหลบไม่ทัน ได้แต่พูดให้กำลังใจตัวเอง
ฉึก! ฉึก! ฉึก! ฉึก! ฉึก! ฉึก! ฉึก! เสียงโดนมีดปักนับไม่ถ้วน หลังจากนั้นก็ตามด้วยเสียงร้องโหยหวน
"ไม่เจ็บเล้ย ไม่เจ็บเลย ฮือ...ไม่เจ็บจริงจริ๊ง" แต่สารรูปของหลอดโดนมีดปักเต็มตัว น้ำมูก น้ำตา น้ำเลือด น้ำลาย ไหลปนกันมั่วไปหมด
"เป็นอะไรไป เทนไคในตำนานทำได้แค่นี้งั้นเหรอไง" ชินจูพร้อมกับมีดชุดใหม่มาแล้ว คราวนี้เป็นมีดฟันฉลามจากทีวีควอนตัมซึ่งคมขนาดหั่นกระป๋องปลาได้เลยทีเดียว
"นั่นสินะ เราคือเทนไคที่จะต้องปราบเจ้าโฟลว เราจะมาเดี้ยงอยู่ที่ไม่ได้" หลอด ริโอว ฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้ง แต่มีดชุดใหม่ปาใส่มาแล้ว
.... ทอนฟาปฐพี ... หลอดวาดมือเป็นวงกลมทอนฟาปัดมีดทั้งหมดปักลงพื้น
"หืม แบบนี้ค่อยเข้าท่าหน่อย คราวนี้จะแรงขึ้นไปอีกขั้นล่ะนะ" ชินจูปามีดเรียงร้อยกันเป็นมังกรพุ่งเข้าใส่หลอด ริโอว
แต่หลอดใช้ทอนฟาในมือซ้ายเลี่ยงการโจมตีได้ ส่วนมือขวาที่ว่างอยู่ก็เกร็งพลังแล้วฟาดสวนกลับใส่มีดที่พุ่งมาทันที
ทอนฟานภาอัดใส่กองมีดจนแตกกระจาย แต่ยังไม่หมดแค่นั้น! หลอดจะโจมตีสวนกลับบ้างแล้ว!
"เอามีดของเจ๊คืนไป" หลอดควงทอนฟาสองข้างเป็นใบพัดดูดมีดทั้งหมดเมื่อครู่เข้ามาแล้วเปลี่ยนทิศทางให้พุ่งไปโจมตีชินจูแทน!
คราวนี้ชินจูต้องหลบบ้างแล้ว หลอด ริโอวไม่ปล่อยให้โอกาสนี้พลาดตามเข้าไปซ้ำ! "รูนก็ไม่มี สกิลของตัวเองก็บัดซบ มีแต่ท่านี้เท่านั้นแหละ!"
หมัดระเบิดพยัคฆ์สมุทร !! หลอดก๊อปปี๊ท่าของอุซโซมาใช้กันดื้อๆ เพราะเป็นท่าที่แรงที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาแล้ว ...แต่มันไม่มีรูนเลยกลายเป็นแค่หมัดขวาตรง+ทอนฟาธรรมด๊า ธรรมดาเท่านั้น
อั่ก...ท่านี้มันอะไรกัน!! จู่ๆทอนฟานภาก็เปล่งแสงเจิดจ้าแสดงอานุภาพอีกครั้ง หมัดขวาตรงธรรมดาๆนั่นเพิ่มพลังขึ้นอีกนับสิบเท่าฟาดใส่ชินจูจนกระเด็นติดพื้น
"ซ้ำมันเลยหลอด" เศษไม้ให้คำแนะนำสมกับเป็นเทรนเนอร์มืออาชีพจริงๆเพิ่งโผล่หัวมาเอาย่อหน้าสุดท้าย
"ย๊ากกก" หลอดชูแขนสองข้างขึ้นฟ้า ทอนฟาในมือทั้งสองข้าเปล่งแสงเจิดจ้าแล้วก็ฟาดซ้ำชินจูที่นอนกระอักเลือดอยู่บนพื้นเข้าไปเต็มๆ! DEAD!
- ผู้ชนะได้แก่หลอด ริโอว !! ได้รับค่าประสบการ์ณจากการต่อสู้กันระหว่างผู้เล่น
หลอดจึงเลเวลอัพจนเลเวล 40 จนได้ หลังจากนั้นเอลวาน่า กับน้องเศษไม้ก็ขึ้นเวทีมาโยนหลอดฉลองชัยชนะ แต่ไม่รู้กั๊ตมาจากไหนมาช่วยโยนด้วย
แล้วเรื่องรางวัลจะเป็นอย่างไรต่อไปกันนะ...
--Shiryu 02:32, 14 ตุลาคม 2007 (ICT)
ลุคเดินออกมาอีกแล้ว (ทำ NPC มาน้อย เก็บค่าออนไลน์ซะแพงเจือกทำเกมส์ทุนต่ำ) "พวกท่านทำได้ดีมาก สมเป็นเหล่าผู้กล้าที่ถูกคัดเลือกแล้ว แม้จะเป็นสมาชิกหญิงที่มาพร้อมกับสมาชิกผีสองคนก็ยังสามารถมาถึงนี่ได้...." (ดูท่าทางลืมเปลี่ยนบทพูดจากการแข่งหนก่อนอีกตะหาก)
"ช่วยส่งตัวแทนหนึ่งคนของทีมท่านออกมารับสืบทอดรูนและตำแหน่งผู้นำของคานาคานด้วยเถิด......"
ทั้งสามคนไม่ได้นึกมาก่อนว่าพอถึงตอนนี้แล้วจะทำยังไงต่อ
"ชั้นไม่มีเลเวล ยังไงก็เป็นผู้นำไม่ได้อยู่แล้ว แถมข้อมูลก็ยังไม่เรียบร้อยดีด้วย" น้องเศษไม้ออกตัวปฏิเสธคนแรก
"ฉันพอใจแค่ได้ใช้ความสามารถทำงานสนุกๆแบบที่ FFDF หาเรื่องมันส์ๆมาให้ทำตลอด....ก็เท่านั้นเอง ฉันไม่อยากใช้ชีวิตที่เหลือนั่งแบกรับภาระผู้นำของกองกำลังหรอกนะ" เอลวาน่าเก๊กพูดโดยลืมความฝันเรื่องการสร้างประเทศสาวแว่นไปหมดสิ้น
"ผมเอา~!!" หลอดเสนอตัวไม่อายประชาชนทำให้โดนกระทืบเอา
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า" เอลวาน่าหัวเราะอย่างบ้าคลั่งเหมือนเดิมแต่หนนี้น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความเมตตา (นึกภาพไม่ออกละซี...ไม่ต้องนึกหรอก) "เราก็เห็นตามนั้น ยังไงแกก็เหมาะสมที่สุดฟ่ะหลอด"
หลอดแปลกใจในการตัดสินใจของเอลวาน่าที่อาจส่งผลต่ออนาคตของประเทศชาติ
"ทีมเรา แกกระจอกสุด เพราะงั้นก็น่าจะมีรูนดีๆติดตัวไว้บ้างจะได้ไม่เป็นตัวถ่วง..." เอลวาน่าคิดในใจ แต่กลัวเด็กมันเสียกำลังใจเลยแก้ใหม่...
"หลอดเอ๋ย ข้ามองเห็นชะตากรรมที่ชี้นำให้เจ้าออกนำฝูงชนมากมายมหาศาล ทั้งที่การเดินทางนี้เริ่มต้นเพียงแค่จุดประสงค์ส่วนตัว แต่ทัศนคติและการดำเนินชีวิตของเจ้าดึงดูดผู้คนให้มารวมตัวกันได้อย่างน่าทึ่ง ระบบได้คำนวณให้เจ้าเป็นคนที่ถูกเลือกและได้รับทอนฟานี้มาก็ตามที แต่เหนือกว่าการคำนวณของระบบนั้นคือเหล่าผู้เล่นมากมายที่เชื่อมั่นในตัวเจ้าต่างหากเล่า พวกเขาเป็นคนที่มีชีวิตอยู่จริงๆ และหลายคนก็ผ่านโลกของซุยโคเด็นมามากมายตั้งแต่ยุคอาโรเนียยังอยู่ แต่พวกเขาก็ยังถูกดวงดาวแห่งชะตากรรมของเจ้าชักจูงได้ เพราะฉะนั้นไปเถอะ ขึ้นไปรับสิทธิที่ชอบธรรมนั้นและเริ่มต้นเกมส์ซุยโคเด็นยูนิเวิร์สของตัวเจ้าเองอย่างแท้จริงซะ"
หลอดถึงกับน้ำตาไหลเพราะไม่เคยได้ยินคำชมที่ดีขนาดนี้มาก่อน เอลวาน่าเห็นแล้วก็พอใจเพราะเขาจดคำชมไว้มากมายตั้งแต่ "เพื่อน กุรักเมิงว่ะ" ไปจนถึง "คาคาล็อต แกนั่นแหละอันดับหนึ่งในจักรวาล" ....โชคดีที่เลือกอันนี้
"เอาละ ในเมื่อพร้อมแล้วก็ก้าวขึ้นมาซะ"
หลอดขึ้นไปรับสืบทอดรูนแท้จริงของคานาคานพร้อมตำแหน่งและภาระอันหนักหน่วงมาท่ามกลางเสียงเชียร์ของทุกคน....ทั้งพวกลุงกั๊ต, ซาริสและหลายๆคนที่เข้าร่วมการแข่งต่างมารวมกันที่นี่
"เยี่ยมมากหลานลุง โทษทีว่ะ โหวตน้อยไปหน่อยทำหลอดตกรอบบ้านอะคาเดมี่ซะได้!!"
"ยอดไปเหร่ยไอ่น้องหลอดก๊าบบบบ"
"ฮึ เจ้าเด็กน่าเชือดที่เจอที่มิวส์มันไปถึงตรงนั้นแล้วรึ"
"เป็นผู้นำคานาคานแล้วค่าหัวจะสูงขึ้นไหมค้า~?"
"เจี๊ยก"
ทางด้านชินจูที่แอบเดินออกมาพร้อมเพื่อนอีกสองคนก็มาพบกับคิลลี่ที่หน้าทางออก "แบบนี้ดีแล้วจริงๆเหรอครับท่านชินจู....ลาออกจากตำแหน่งผู้นำ ปล่อยข่าวว่าตัวเองหายสาปสูญเพื่อจัดเดธเกมส์ขึ้นมาใหม่ แล้วปลอมตัวเข้าร่วมการแข่งเพื่อทดสอบหาคนเหมาะสมแบบนี้....."
โอ้วววว ความจริงเฉลยแล้ว ที่แท้.......ชินจูก็รู้โพยการแข่งนี่เองถึงผ่านฉลุย อีโธ่
"เรารู้ตัวดีว่าไม่มีกำลังพอที่จะรับมือกลียุคที่กำลังจะเกิดขึ้นได้ เพื่อบ้านเมืองคานาคานอันเป็นที่รักของเราแบบนี้ดีที่สุดแล้วหละ"
"แหะๆ ที่จริงชินจูเขาสนใจเรื่องการผจญภัยมากกว่าละมั้ง" ไฮวินด์ท้วง
"ห้าปีก่อนหลังเอาชนะเดธเกมส์และขึ้นปกครองคานาคานดูไม่สนุกเหมือนแต่ก่อนสินะ" ไนท์เฟลโลว์เสริม
"ฮิฮิ นั่นก็ใช่ แต่ยังไงหลังจากนี้ก็คงต้องฝากทุกอย่างไว้กับเด็กคนนั้นแล้วละนะ ได้สู้กับเด็กคนนั้นเพียงครู่เดียวชั้นก็มองเห็นแล้วหละว่าไม่มีใครเหมาะสมเท่าเขาอีกแล้ว"
"ขอให้โชคดีนะครับท่านชินจู....." คิลลีย์กล่าวลา
"ลาทำไมล่ะจ๊า ....นายน่ะมากับชั้นด้วย หุหุหุ นี่คือคำสั่งครั้งสุดท้ายในฐานะอดีตผู้ปกครองคานาคาน......จงมาเป็นทาสเรา ณ บัดนาว!" ชินจูแววตาลุกวาวฉายแวว SM จากนั้นก็ลากคิลลี่ย์ไปด้วย แล้วทั้งสามคนก็เดินจากไปลับตา
ตัดมาทางด้านหลอดได้เอารูนขึ้นมาส่องดู "รูนนี่คือ............."
