FLOWER ep1
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 11:17, 5 ตุลาคม 2007 Shiryu (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 11:45, 5 ตุลาคม 2007 FLOW (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 164: | Line 164: | ||
| ---- | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 11:45, 5 ตุลาคม 2007 (ICT)Reserved | ||
Revision as of 11:45, 5 ตุลาคม 2007
--Shiryu 09:29, 5 ตุลาคม 2007 (ICT)
พวกหลอด ริโอว, น้องเศษไม้, ซาซาไร และทานุกิตะเกียกตะกายขึ้นจากสมรภูมิบุกขึ้นตึกชินระ
"นอกจากจะต้องมาเดี้ยงในเกมส์แล้วยังต้องจ่ายค่าออนไลน์บานตะไทอีกด้วย! เราจะไม่ทำให้ผองเพื่อนที่เชื่อมั่นในตัวเราต้องผิดหวัง" หลอดยังคงความสามารถในการทำลายมู้ดขั้นสุดยอดได้อย่างเฉียบขาด แต่ตอนนี้น้องเศษไม้เก็บแรงไว้กระทืบ FFDF เลยปล่อยหลอดลอยนวลไปก่อน...
"พวกโซลเยอร์พะบู๊กับพวกข้างนอก ตอนนี้ในตึกเหลือแค่พวก NPC ทหารอารักขากับพวกเติร์ก แต่ก็ยังประมาทไม่ได้อยู่ดี เอลวาน่าหัวหน้าเติร์กมันเก่งกว่าเรา" ทานุกิกางแผนที่ที่บังคับให้เจวาดให้ตอนก่อนเจหลุดจากปี๊บแล้วพาพวกหลอดทัวร์ตึกชินระ
"เฮ้ยๆ แล้วเรื่องโซลเยอร์ลับที่เธอตั้งใจจะมาล่านั่นล่ะ?" น้องเศษไม้ถาม พลางหยิบหางของเอนมาที่ทำเป็นเสบียงเก็บไว้ขึ้นมาแทะ (ยังเหลืออีกเรอะ?)
"เรื่องไรเหยอ? :3" ทานุกิทำหน้าไร้เดียงสา ".....เรามาล่าซารุกะฟลาวเวอร์ไม่ใช่เหยอ? :3" พูดพลางก็เอาดาบเหลาเสาไปสิบต้นพลางด้วยแววตาโรคจิตเหมือนเก็บความแค้นมาสิบปี
"ว่าแต่....พวก FFDF มันทำไมกลับมาฐานทัพได้จังหวะเหมาะเจาะขนาดนี้นะ แถมรู้ฟอร์เมชั่นเราถึงขนาดเล็งรูนแคนน่อนได้แม่นยำขนาดนั้นด้วย ถึงเจอยู่กับเราก็ไม่น่าจะรู้วิธีการรบของพวกโจรสลัดนี่นา?"
"พวก FFDF มันแอบอ้างชื่อหลอด ริโอว ปลอมตัวเข้ามาสืบความลับไปจากเราเยอะเลย กิงโกะเล่าให้ฟังน่ะ" ทานุกิเฉลยความจริง "พอสืบไปหมดแล้วมันก็คืนร่างเป็นเติร์กเซโร่เผ่นกลับมาตึกชินระเฉยเลย มิน่าล่ะถึงยอมให้จับตัวง่ายนัก"
พวกหลอดก็เอามือจิ้มๆ แหะๆ จริงๆตอนนั้นตูร่วมมือกับพวกมันเอง ^_^ แน่นอนว่าไม่บอกให้ทานุกิรู้หรอก
"โลกแห่งนี้กำลังจะแตกสลาย..."
พวกหลอดพากันตกใจและหันไปทางต้นเสียงทันที.......
"ท่านศาสดาค้นพบวิธีการช่วยเหลือมวลมนุษย์ด้วยการสังเวยเหล่าผู้ถูกตีตราแก่อาคม ณ แดนเหนือ..."
...ต้นเสียงนั้น....พอหันไปก็พบภารโรงกวาดขยะไปอ่านคัมภีร์มหาเมพไป "......ความลับทั้งหมดอยู่ในคริสตัล วาลเลย์...รอพบเล่มต่อไป 23 ต.ค. ศกนี้" แถมยังอ่านทั้งที่ไม่รู้ว่าอ่านจบไปแล้วอีกตะหาก
"อ้าว! เข้ามาทำไมกันล่ะหนูๆเอ้ย ข้างนอกเขารบกันอยู่นะ ออกไปตีกะเค้าด้วยสิ" ภารโรงผู้มีมนุษยสัมพันธ์ดีคุยยิ้มแย้มแจ่มใสกับพวกหลอดแบบไม่รู้เรื่องรู้ราว
"อ๋อ ผมเข้ามาปราบฟลาวเวอร์น่ะ ลุงมีสูตรไหมครับ"
"มีๆ เพิ่งไปเปิด gamefake มาเมื่อวาน คอยเดี๋ยวๆ"
เฮ้ย!! แสดงไม่สมบทบาท ไอ้ NPC บัดซบแบบนี้ใครซื้อมาฟะ!!
สิ้นเสียงโวยวายดังจากระบบมา ภารโรงก็ถูกลบออกไปทันที
"ลุง!!!!!!!!!!!!!" เป็นอีกหนึ่งฉากเศร้าที่จะถูกตราตรึงในความทรงจำสาวกซุยโคเด็น มารุโกโตะเล่มหน้าต้องจารึกไว้แน่นอน (เหรอ?)
"เจ้าฟลาวเวอร์!! มันจะมากไปแล้วนะ!! เราต้องแก้แค้นให้ลุง!!!!" หลอดโมโหถึงขีดสุด....จนโดนซาซาไรถีบเอา "เอ่อ...ไอ้เรื่องน่าแค้นกว่านี้มีเยอะพอแล้วฟ่ะ หาเรื่องลากแชปเตอร์ให้มันยาวๆป่ะเนี่ย ไปหาฟลาวเวอร์กันได้แล้วไป๊"
--FLOW 09:52, 5 ตุลาคม 2007 (ICT)
หลังจากตลกเกริ่นนำแชปเตอร์ใหม่จบลงแล้ว ทานุกิก็เอาแผนที่ตึกชินระออกมากางดู....
"โอ้ ใหญ่ใช้ได้เลยนะเนี่ย 70 ชั้น สร้างตามหลักฮวงจุ้ยหมายเลข8 ของวิลลี่ แมคโดนัลด์ เสียด้วย"
.....หลอดนึกในใจ "แต่ถ้าจำไม่ผิดจากที่เพิ่งเล่นภาค7จบไปไม่นานนี้ เจ้าประธานมันลอกตึกชินระมาทั้งดุ้นเลยต่างหากล่ะ...= ='a"
แต่พอทานุกิดูดีๆ "ทำไมมันไม่มีห้องใต้ดินที่พูดถึงเลยล่ะ!"
"เจ้าเจคงไม่ยอมเขียนไว้แน่ๆ อืมมันฉลาดกว่าที่เราคิดแฮะ" ซาซาไรนึกถึงกุนซือตัวแสบขึ้นมาก็โมโห ได้แต่ชกลม(ชกกำแพงเจ็บ)ระบายความแค้น
"อ๋อ มันเขียนอยู่ด้านหลังน่ะ" เศษไม้พลิกแผนที่กลับไปดูอีกด้าน... เล่นทำเอาซาซาไรเสียเซลฟ์ไปครึ่งชั่วยาม
"ทางลงไปชั้นใต้ดินต้องใช้ลิฟท์ที่อยู่ในห้องประธานซึ่งอยู่ชั้นบนสุดเท่านั้น" ทานุกิที่เชี่ยวชาญแผนที่เดินเรือ... จึงเดาส่งไปมั่วๆ(แผนที่เดินเรือมันเหมือนพิมพ์เขียวตึกซะที่ไหนล่ะ)
"แล้วพวกเราจะบุกเข้าไปยังไงกันดีล่ะ?" เศษไม้รีบอุดปากหลอดก่อนมันจะบอกว่าไปหารีเซปชั่นข้างหน้า
"ฉันเคยได้ยินว่า ตึกนี้ตั้งแต่ชั้น60ขึ้นไป คนธรรมดาเข้าไปไม่ได้ แต่แอริสฟลาวเวอร์คงอยู่บนนั้นแน่ ตอนนี้ยามรักษาการก็เบาบาง เราลุยกันเลยดีมะ!!"
"คอยเดี๋ยว คงไม่คิดจะบุกประตูกลางตรงๆหรอกนะ หาทางอื่นเถอะ"
"ช่างมันเถอะน่า ไม่มีทางอื่นแล้ว ขืนชักช้าแอริสทหารพวกเราก็ตายกันพอดี"
"มันก็ใช่...แต่ถ้าเราถูกจับตอนนี้ล่ะ ..เฮ้! คลาวด์หลอด เธอคิดว่าไง ?"
ซึ่งบทสนทนาด้านบนนั้นได้ไปก๊อปลอกมาจากเวบไซท์แห่งหนึ่ง จึงต้องมีการดัดแปลงให้เข้ากับโครงเรื่องเล็กน้อย
แล้วก็มีตัวเลือกให้หลอด ริโอวขึ้นมาสองชอยส์
(1) บุกเข้าไปเลย
(2) แอบเข้าไปเงียบๆ
--Shiryu 11:01, 5 ตุลาคม 2007 (ICT)
"ข้างหน้าสิ! เพราะมีรีเซ...." ยังไม่ทันพูดจบหลอดก็โดนน้องเศษไม้ยันไปติดกำแพงทั้งที่ตั้งใจไว้ว่าจะเก็บแรงไว้อัด FFDF
"บุกข้างหลังสิค้า แค่นี้ก็จะตายหองอยู่แล้วจะบุกด้านหน้าทำพรื้อล่ะค้า~" แล้วน้องเศษไม้ก็ลากหลอดขึ้นบันไดด้านหลัง ขณะที่เพื่อนอีกสองคนวิ่งตามมา
"บันไดหกสิบชั้น.....ที่นี่เคยมีเรื่องเล่าวิญญาณอาฆาต เป็นสองผัวเมียที่วิ่งขึ้นบันไดแล้วทะเลาะกันว่าบันไดมันมีกี่ขั้น ผัวบอกเก้าสิบเก้าขั้น เมียบอกร้อยขั้น สุดท้ายก็เลยตบกันตกบันไดตาย....โง่ฉิบผาย หกสิบชั้นนับภาษาแป๊ะไรได้ร้อยขั้นฟะ?" ทานุกิเล่าพลางบ่นอุบ ทั้งที่กลัวว่าคนแต่งเล่นมุกพรรค์นี้คนอ่านจะเกิดทันสักกี่คนหนอ
"อา.....นี่แชปเตอร์นี้จะถูกลดความเร้าใจด้วยการวิ่งขึ้นบันไดทั้งตอนเหรอเนี่ย" -_- หลอดผู้แสวงหาความเร้าใจบ่น ....ความเร้าใจเลยมาหาด้วยการโดนน้องเศษไม้ใส่ท่าชาร์ปชู้ตเตอร์กับราวบันไดทันที
"บันไดมันมีถึงชั้นหกสิบเองแหละ หลังจากนั้นก็พยายามเอาหน่อยแล้วกันนะ"
พวกหลอดจึงพยายามวิ่งอย่างเอาเป็นเอาตาย......
วิ่ง.....
วิ่ง....
วิ่ง....
...แล้วก็วิ่ง......
"เหนื่อยแฮะ"
"อ้าว เพิ่งสิบชั้นเอง ทีตอนสู้ละเห็นเก่ง"
"เก่งแต่ไม่อึดจ้ะ กินแต่ผัก ไม่มีแรง"
พวกหลอดยังคงวิ่งต่อไป....
วิ่ง...
วิ่ง...
อ๊ะ หลอดแอบยืนฉี่
โพล๊ะ!
หลังโดนตบกบาลก็วิ่งต่อ....
วิ่ง...
วิ่ง...
"มาถึงกี่ชั้นแล้วนี่ย?"
"ยี่สิบชั้นได้แล้วมั้ง วิ่งต่อไปเหอะน่า"
"เหนื่อยจะตายหอง"
"เอ็งเป็นผู้ชายจะบ่นอะไร"
"กาละมังมันหนักนะคร้าบ!"
แล้วพวกหลอดก็วิ่งต่อไป.....
วิ่งไป....
วิ่งไป....
"อ๊ะ! สุดทางแล้ว"
"นี่คือชั้นหกสิบสินะ!"
"เอ๋? รู้สึกยังกับเพิ่งวิ่งมา 40 กว่าชั้นเองนี่นา?"
พอมองออกไปข้างนอกก็เห็นตึกชินระอยู่ข้างๆ
"อ๋อ เราขึ้นมาผิดตึกน่ะ จริงๆต้องตึกนู้น" ตึ่งโป๊ะ ~! ^^\\ คราวนี้ถึงคราวน้องเศษไม้โดนรุมกระทืบมั่ง...
--FLOW 11:45, 5 ตุลาคม 2007 (ICT)Reserved
