Lord riou ep2

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

(Difference between revisions)

Current revision

--FLOW 04:49, 8 กันยายน 2007 (ICT)

ทั้งสองคนรีบวิ่งมุดเข้าถ้ำไปจ้ำกันอย่างสุดฝีเท้า ต้องรีบหาทางออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ! อันว่ากะปินั้นมีรสชาติโอชายิ่งนัก อีกสักพักพวกคนดอยแถวนี้คงแห่กันมาเอาไปจิ้มกินกับผักหมด

ระหว่างทางมอนเตอร์โผล่มาเป็นโขยง ขืนหลอดสู้มีหวังต้องเป็นเหยื่ออันโอชะของพวกมันแน่เศษไม้เลยต้องลุยเอง ร่ายคาถาไฟระดับสองกวาดทั้งกระดาน ค้างคาวผี โจ๊กเกอร์ หม้อข้าหม้อแกงลิง สารพัดสัตว์ ตายอนาถไม่ทันได้ร้องแช่งซักแอะก็เป็นตอตะโกเสียแล้ว เศษไม้เก่งขนาดนี้เชียว!? แต่เส้นทางก็ไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิด มอนเตอร์หน้าใหม่ของถ้ำวัดคุหลงดราก้อนซอมบี้ปรากฎขึ้นมา...

เสียงจากระบบดังขึ้น บอสมอนเตอร์ดราก้อนซอมบี้ปรากฎกาย ปิดกันสกิล retreat และการหลบหนีทุกชนิด ผู้เล่นมีเวลาเตรียมตัว 3 วินาทีก่อนการต่อสู้ 3..2..1.. เริ่มการต่อสู้ได้ สิ้นเสียงระบบโดยรอบก็โดนปิดล้อมด้วยฟิลด์ชนิดพิเศษ

"ยุ่งล่ะ! ทำไมมันถึงมีไอ้ตัวแบบนี้อยู่ในถ้ำได้ ไอ้คนแต่งมันมั่วแล้ว!!" เศษไม้ตะคอกพลันดึงกลไกที่ด้ามกระบวยทำให้กลายเป็นไม้เท้าแทน งานนี้เจอบอสต้องสู้คนเดียวก็ต้องเอาจริงแล้ว

เศษไม้ร่ายคาถาไฟเลเวล 4 ทันที แต่เทริ์นยังมาไม่ถึงดราก้อนซอมบี้ได้ขยับก่อน โอยตายแน่!ระหว่างร่ายเวท ถ้าโดนอัดแค่ดอกเดียวยังพอทน

แต่ถ้ามันพ่นลมหายใจพิษมาล่ะก็ตายลูกเดียว!! แล้วก็หวยออกจริงๆดราก้อนซอมบี้พ่นลมหายใจพิษออกมาอย่างที่ว้อนท์เลย จตุแคมรุ่นซวย เอ๊ย รวยไม่รู้เหตุผลที่แอบซื้อมาขลังจริงๆ เศษไม้ได้แต่หลับตากำลังเตรียมใจเกมโอเวอร์ต้องกลับออกไปเผชิญหน้ากับโคลวิสนอกถ้ำ

"อะจ๊าก!!" มีเสียงดังมาจากแถวสอง หลอด ริโอว โชว์เทพกระโดดเข้ามาบังไอพิษให้เศษไม้ด้วยสกิลดีเฟนซ์ แน่นอนว่าหลังจากบังหลังให้สาวเสร็จต้องหันหน้าไปโชว์หล่อแบบเนกิเวลาจะหว่านเสน่ห์ลูกศิษย์ แต่ความเป็นจริงช่างโหดร้าย หลอดตายสนิทติดสถานะDeadนอนเละอยู่ใต้แทบเท้าน้องเศษไม้เสียแทน...

"อย่าให้ฉันพลีชีพฟรีๆนะเฟ้ย ฆ่าม๊านนน ไม่งั้นเกมโอเวอร์กันทั้งคู่แน่ ถ้าตายแล้วเด้งออกไปนอกถ้ำล่ะก็เจอโคลวิสมันกินตับแน่ๆ!"
ที่แท้หลอดไล่เก็บมอนเตอร์ตกหล่นที่เศษไม้ฆ่าไม่หมดจนเลเวล20 เลื่อนขั้นเป็นผู่เล่นทั่วไปแล้วนี่เอง เลยเข้ามาสู้ร่วมกับน้องเศษไม้ได้

ซูมมมมม~~ ไฟนอลเฟลม คาถาไฟขั้นสูงร่ายออกมาแล้ว ดราก้อนซอมบี้ลุกเป็นไฟโหยหวนด้วยความทรมาน
อย่างน้อยๆตอนนี้ก็รู้แล้วว่า เธอมี rage รูนล่ะนะตอนนี้ ...

แต่ดราก้อนซอมบี้เป็นมอนเตอร์ระดับบอส มีเหรอโดนไปแค่ทีเดียวจะตายง่ายๆ... มันอ้าปากขนาดมหึมากวาดมาจากด้านหลังมุ่งเข้าทำร้ายเธอให้ดับดิ้น

แกร๊ง!! ปากของดราก้อนซอมบี้งับกับของแข็งเข้าอย่างจัง จนมันต้องกระเด้งกลับเพราะเจอโกเลมการ์เดี้ยนเวทดินระดับ 4 เข้าไป
อย่างน้อยๆตอนนี้ก็รู้แล้วว่า เธอมี Mother Earth รูนด้วย ...แล้วทำไมไม่รีบใช้วะ!?

"ดื้อด้านนัก... ไปที่ชอบที่ชอบซะ ธันเดอร์สตอรม์ เวทสายฟ้าขั้นสูงระดับ 4 ฟาดเข้าไปอย่างไม่ปราณี
แล้วนี่เธอก็ยังมี Thunder รูนอีกด้วย... แล้วทำไมมีรูนขั้นสูงเยอะจังวะ แถมยังยิงเวทระดับสี่ไม่ยั้งอีกเว้ยเฮ้ย!!!

แต่...มันก็ยังไม่ตายอยู่ดีนั่นแหละ ดราก้อนซอมบี้ต้านไฟฟ้าทำให้ความเสียหายเมื่อครู่น้อยกว่าที่คิด!

"คิดว่าฉันโง่ยิงเวทมั่วซั่วเหรอไงกัน? ฟิลด์โดยรอบตอนนี้มีทั้งไฟ ดิน และสายฟ้าแล้ว เงื่อนไขสกิลไม้ตายของฉันปลดล็อคแล้ว!!"
เศษไม้จับไม้เท้าวาดลงไปบนพื้นลากไปเป็นวงกลมรอบตัวดราก้อนซอมบี้ ผ่านฟิลด์ดิน สายฟ้า ไฟ ที่อยู่บนพื้น

"ฟิลด์ออฟคอมบิเนชั่น"
เงื่อนไขการใช้ คือต้องมีฟิลด์ธาตุขั้นสูงบนพื้นสองธาตุขึ้นไป สามารถใช้คอมบิเนชั่นเมจิกของธาตุที่อยู่บนฟิลด์ได้

ใต้พื้นที่ดราก้อนซอมบี้ยืนอยู่ ฟิลด์ดินผสมกับไฟ กลายเป็นเวท เซคคันด์เอริธ์ ระเบิดใส่ใต้ท้องดราก้อนซอมบี้ โดนเวทผสมขั้นสูงอัดเข้าไปจังๆงานนี้เล่นเอามันทุรนทุราย แต่ก่อนตายยังไงมันก็ต้องลากเธอไปให้ได้ ในที่สุดมันก็หาทางโจมตีสวนกลับครั้งสุดท้าย ใช้หางฟาดสวนกลับออกมาสุดแรง แต่รอบนี้ไม่สำเร็จเพราะ ฟิลด์สายฟ้ากับไฟผสมกันเป็นเวท เบรซซิ่งแคมป์ ค่ายกลไฟดาวหกแฉกครอกดราก้อนซอมบี้ไว้ในเปลวเพลิงทำให้มันไร้สิ้นซึ่งทางตอบโต้ต้องตายในเปลวเพลิงอย่างไม่เต็มใจ

หลังจากนั้นเศษไม้ก็กลับมาใช้จิโซชุบหลอดขึ้นมา แต่หลอดตายระหว่างสู้เลยอดexpที่ได้จากดราก้อนซอมบี้เลย ซวย...
แต่เศษไม้ก็ยกเสื้อเกราะกระดูกมังกรที่ดรอปมาเมื่อกี๊เป็นค่าตอบแทน เป็นเสื้อเกราะชั้นดีทีเดียว ทำให้หลอดไม่บ่น

"เฮ้ ไหงเธอเก่งจังนิ? สู้ได้ขนาดนี้แปลว่าน่าจะเริ่มจำอะไรได้บ้างแล้วสิ? นี่นึกไม่ออกจริงๆเรอะว่าเธอเป็นใคร"
"ตั้งแต่เข้าถ้ำนี้มาฉันก็เริ่มนึกอะไรออกขึ้นเรื่อยๆน่ะ แต่ก็ยังไม่ค่อยได้เรื่องอะไรอยู่ดี นึกออกแต่เรื่องสู้ คงเป็นเพราะกลัวตายล่ะมั้ง"
"ที่เขาบอกว่าเธอมีพลังมหาศาลนี่ชักจะเชื่อแล้วแฮะ เวทระดับสี่เธอยิงออกมาได้ไม่ยั้งแบบนี้ คงต้องมองเธอใหม่เสียแล้ว"
"...อืมม์ แปลว่าที่ผ่านมามองชั้นเป็นอะไรน่ะ หืมม์"

เศษไม้เตรียมเอาตะบวยฟาดกะบาลหลอด แต่ก็ไม่ทันได้ทำเพราะมีเสียงหนึ่งดังทะลุออกมาจากทางเข้าถ้ำ
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ยัยxxxเป็นไงสัตว์เลี้ยงข้าน่ารักป่ะ เอาล่ะเลิกเล่นไล่จับกันได้แล้วไปเป็นเจ้าสาวฉันซะดีๆ" โคลวิสเข้ามาคราบกะปิเต็มปากสงสัยกะปิหน้าถ้ำเมื่อครู่คงเอร็ดอร่อยมากเป็นแน่

"ไอ้เมื่อกี๊ลูกน้องมันเรอะ มีของแบบนี้เป็นสัตว์เลี้ยงได้ด้วยเรอะ มันตามมาทันแล้วเศษไม้ลุยมันเลย เห็นเมื่อกี๊แล้วเธอไม่มีทางแพ้มันแน่"
"โทษที ตะกี๊ตกใจเกินไปหน่อย ใช้ไปจนหมดก๊อกแล้วง่ะ...." เศษไม้ยิ้มแห้งๆ
"อ้าวชิบหายแล้ว แบบนี้ก็แย่ดิ"
โดนตามมาทันอีกแล้วคราวนี้จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย

--Shiryu 06:51, 8 กันยายน 2007 (ICT)

หลอดกำลังสิ้นหวัง ทั้งที่ธรรมดาเขามั่นใจในสกิล"หลบข้างหลังเพื่อน"อันลือลั่น แต่ตอนนี้เศษไม้ใช้พลังเวทจนแห้ง ถ้าเอาน้ำก๋วยเตี๋ยวมาราดอาจฟื้นคืนพลังได้ แต่ตอนนี้ไม่รู้จะไปหาก๋วยเตี๋ยวที่ไหน ขณะที่กำลังจะสิ้นหวังก็มีเสียงจากสวรรค์

"จงระลึกถึงความสามารถที่แท้จริงของเจ้า....สกิลที่สามารถดึงความลับพลังของผองเพื่อนออกมาได้อย่างไร้ขอบเขต บัดดิโอ้!"

เขาเหลือบไปมองข้างๆผนังถ้ำมีตาลุงคนนึงด้อมๆมองๆแล้วเนียนมาพากย์เสียงสวรรค์ซี้ซั้ว จึงเอาเศษไม้ปาไล่ไปที่อื่น

"แต่นั่นอาจเป็นความจริงก็ได้....ในฐานะฮีโร่แล้วสกิลของเราคงไม่ใช่แค่กระโดดรับลูกปืนแทนชาวบ้านแน่....."

แล้วหลอดก็มองหาคนที่จะบัดดิโอ้ ....ต้องเป็นคนที่เก่งที่สุดในตอนนี้..............ว่าแล้วหลอดก็กระโดดเข้าจูบโคลวิสทันที (เฮ้ย เฮ้ย)

.............

โคลวิสติดสภาวะ "คลื่นไส้" มึนงงคล้ายจะเป็นลม เคราะห์ดีที่เขาพกยาดมท่านเจ้าคุณมาด้วย จึงสามารถรักษาอาการผิดปกติได้ทันท่วงที

"ทำอะไรของมันฟร้า!!" น้องเศษไม้โวยวาย ทางด้านหลอดหลังกระโดดจูบกับโคลวิสก็โดนสกิล "สูบพลังชีวิต" ของโคลวิสสวนพอดี จึงลงไปนอนดิ้นตะแหม่บๆ ....ช่างเป็นพระเอกที่มีประโยชน์จริงๆ

"อย่าเพิ่งละทิ้งความหวัง....ตอนนี้พวกเจ้าทั้งสองฝ่าฟันอุปสรรคมาด้วยกันถึงขนาดโค่นดราก้อนซอมบี้ได้ นั่นแหละคือการที่เจ้าได้ค้นพบอาวุธหนึ่งเดียวในการกำจัดแวมไพร์ นั่นคือพลังมิตรภาพของมนุษย์ แต่แน๊~"

เสียงจากตาลุงคนเดิม ดูท่าทางลุงคนนี้ยังคงติดใจการพากย์เสียงสวรรค์อยู่ น้องเศษไม้หันไปดูแล้วก็ควักเงินในกระเป๋าให้สิบบาท "เอาไปกินข้าวแล้วไปไหนก็ไปซะนะคะ เกะกะค่ะ"

เสร็จแล้วก็หันมาพูดกับโคลวิส "ทีนี้เหลือเราตัวต่อตัวแล้ว ชั้นจะจัดการปัญหาของตัวเอง ไม่อยากให้คนอื่นมาพัวพันหรอก!" (พูดมานี่แน่ใจแล้วเหรอ?) ...หลอดนอนตายพลางแอบบ่นอุบด่าน้องเศษไม้....

--FLOW 08:14, 8 กันยายน 2007 (ICT)

โคลวิสสยายผ้าคลุมปีกออกมาเตรียมปิดบัญชี ส่วนเศษไม้กำลังสงบนิ่งรอพลิกสถานการ์ณอยู่ ทั้งคู่นิ่งเงียบจนหลอดเครียดลมปราณปั่นป่วน จนต้องขับลมปราณออกมาทางทวารหนัก

ปู๋

...~

แล้วน้องเศษไม้กับโคลวิสก็เอามืออุดจมูกทันที =b=

เส็รจฉันล่ะ! ถึงโคลวิสจะเอามืออุดจมูกไว้แต่ยังสามารถควบคุมผ้าคลุมได้ดั่งใจนึก ต่างกับเศษไม้ที่เอามือออกมาจับไม้เท้าเมื่อไหร่ต้องติดพิษหลอดตายแน่ๆ

ดังนั้นเธอจึงคิดได้แผนการหนึ่งนั่นก็คือวิ่งไปยืนอยู่ข้างหลังหลอดแล้วใช้จิโซชุบหลอดขึ้นมา ด้วยพลังของจิโซหลอดก็กระเด้งขึ้นมาทันที

"ชิลด์ลอร์ด(โล่หลอด)!" ชื่อโคตรเท่แต่ที่จริงแล้วก็คือจับหลอดหันหน้าเข้าหาผ้าคลุมของโคลวิส

"เอ๋งงงงงง" หลอดรับแรงซัดจากผ้าคลุมไปเต็มๆลงไปตายอีกรอบ... อำมหิตยิ่งนัก น้องเศษไม้เอ๋ย

"ฮ่า ฮ่า ที่รัก ทำแบบนั้นมันจะรอดไปได้ซักกี่น้ำกันเชียว มาแต่งกับฉันซะดีๆแล้วจะได้ออกไปจากพื้นที่มลพิษนี่เสียที" โคลวิสพูดเก๊กหล่อ แต่มือยังแยงรูจมูกอยู่จนจะบานเป็นโน้ต เชิญยิ้มอยู่แล้ว เศษไม้อมยิ้มที่มุมปากก่อนจะเอ่ยว่า "เจ้าโง่ นายน่ะติดกับแล้ว เตรียมโดนเกมลงทัณท์ไปซะเถอะ"

เปรี้ยงง!! สายฟ้าจากที่ไหนก็ไม่รู้ฟาดลงมากลางถ้ำแสกๆโดนโคลวิสเข้าไปเต็มๆ

"เจี๊ยกกกกก!!" เสียงร้องโหยหวนทรมานของโคลวิสราวกับลิงโดนสิบล้อกระแทกดริฟท์ใส่ก็ไม่ปาน

แล้วเสียงจากระบบก็ดังตามขึ้นมา "ผู้เล่นโคลวิสทำผิดกติกา จู่โจมผู้เล่นใหม่ในเขตเริ่มต้น ต้องโดนลงทัณท์ด้วยฟ้าผ่ารสกระเทียมหนึ่งที"

แท้จริงแล้วหลอดตอนที่กระโดดไปจุ๊บกับโคลวิสนั้นไม่ได้ปาร์ตี้อยู่กับน้องเศษไม้แล้ว พอโดนสูบพลังจนตายจึงเกมโอเวอร์เลเวลลดเหลือ 10 กลายเป็นผู้เล่นเริ่มต้น หลังจากนั้นเศษไม้จึงไปชุบชีวิตขึ้นมาและรีบจับยัดเข้ากลุ่มทันทีป้องกันเกมโอเวอร์ก่อนจะโดนโคลวิสอัดอีกรอบ ดังนั้นโคลวิสจึงทำผิดกติกาไปโดยปริยาย...

เกมนี้มีบทลงโทษแปลกใหม่ไม่เหมือนเกมไหน ไม่มีการระงับไอดีหรือแบนผู้เล่น เดี๋ยวจะเสียลูกค้าไปเสียเปล่าๆ ประธานเม้งหัวใสมองการณ์ไกล(และงกเงินลูกค้า) จึงคิดบทลงโทษพิสดารขึ้นมาสารพัดเท่าที่สมองแสนพิเรนท์ของเขาจะคิดออกมาได้ นี่ก็เป็นหนึ่งในบทลงโทษอันแสนอุบาทว์นั้น ความรู้สึกที่โดนฟ้าผ่าที่มีรสกระเทียมฟาดเข้าให้นี่คงมีแต่ต้องถามโคลวิสเท่านั้นถึงจะเข้าใจ...

โคลวิสลงไปนอนแอ้งแม้ง อ้าปากพะงาบๆๆอยู่บนพื้น สภาพใกล้ตายเต็มทีทั้งสองคนจึงรีบฉวยโอกาสหนีก่อนที่จะฟื้นขึ้นมา

หลังจากวิ่งมาได้สักพักระบบแจ้งขึ้นมาอีกครั้ง "ผู้เล่น หลอด ริโอว ได้รับค่าประสบการ์ณพิเศษจากการกำราบผู้เล่นอันตรายโคลวิส" เลเวลเด้งกลับคืนมาสิบระดับกลายเป็น 20 เท่าเดิม ... แปลว่าไอ้จูบอุบาทว์เมื่อกี๊ก็ถือเป็นโจมตีชนิดหนึ่งหลอดจึงได้รับค่าประสบการ์ณจากการสู้กันระหว่างผู้เล่นมาด้วยความเฮงอีกครั้ง

"ทำไมไม่ฆ่ามันเสียเลยล่ะ" หลอดบ่นขึ้นมา
"การฆ่าแวมไพร์ซี้ซั้วน่ะไม่ใช่เรื่องดี แวมไพร์ถ้าเกมโอเวอร์ไปจะทำให้สกิลกระหายเลือดของพวกมันทำงาน มันจะออกดูดเลือดเหยื่อและสูบค่าประสบการ์ณของเหยื่อไปเรื่อยๆจนระดับของมันกลับมาเท่าเดิม ฆ่มโคลวิสไปตอนนี้รังแต่จะทำให้ชาวบ้านเดือดร้อน จะปลิดชีพพวกมันต้องใช้อาวุธพิเศษหรือให้แวมไพร์ฮันเตอร์ซึ่งมีสกิลรับมือพวกมันโดยเฉพาะจัดการเท่านั้น"

แล้วทั้งคู่ก็วิ่งเข้ามาจนสุดถ้ำถึงห้องๆหนึ่งซึ่งมีดาบประหลาดปักอยู่...

--Shiryu 11:30, 8 กันยายน 2007 (ICT)

หลอดพยายามยกดาบที่ปักอยู่ขึ้นมาแต่ก็ยกไม่ขึ้น ว่าแล้วน้องเศษไม้ก็ลองดูมั่ง....ก็ไม่ขึ้นเช่นกัน พลางบ่นอุบ "นักเวทย์แรงน้อยว่ะค่ะ จะไปยกดาบควายไหวได้ไงคะ" (โค่ดเหมาะเป็นนักเวทย์เลย)

"ใครมารบกวนการนอนของข้า?" ดาบดาวมังกรเอ่ยปาก มันคือร่างอวตารของมิสเทยแลนด์ปี 2002 เผลอเป็นหลอกด่า นอกจากศัตรูที่โดนฟันจะหัวแบะแล้ว บางทีคนใช้ก็โดนดาบจิกกัดซะได้เลือดก็มี

"เฮ้ย อีดาบทอง! ช่วยกระเด้งออกจากฐานหน่อยเด๊ะ จะเอาไปฝากไว้บนหัวโคลวิส" หลอดขอร้องอย่างสุภาพจนดาบปากมากอยากทำตามใจจะขาด

"พวกมนุษย์มันใช้ข้าเสร็จก็ทิ้งขว้างไม่ใยดี ทีแรกก็มีหมีมาเก็บดาบไปเพราะจะปราบแวมไพร์ (อ้าวแล้วไหนบอกมนุษย์?) พอปราบเสร็จมันก็เอาไปทิ้งไว้กะเด็ก นานๆไปไอ้เด็กนั่นทนไม่ไหวก็เอาตูมาปักที่เก่าอีก ขึ้นสนิมจะแย่อยู่แล้ว พลังก็น้อยลงเหลือเท่าขวานเฉาะมะพร้าว เบากว่าขวานจ่าโจภาคสามข้ายังทำใจ แต่ปล่อยสนิมเขรอะแบบนี้เดี๋ยวคนเขาจะครรหาเอาว่าเอ็งเป็นร่างอวตารจริงป่าวฟะ แล้วไหนสงครามก็ไม่ค่อยจะมีแล้วอีก แวมไพร์ก็โดนบักหมีล่อซะเหี้ยนเกมส์ ไม่มีอริแล้วขุนศึกจะอยู่เยี่ยงไร ....." (จะบ่นอีกนานมั้ย?)

"งั้นจะให้เราทำยังไงท่านถึงจะช่วยเราล่ะ?" น้องหลอดเริ่มตีวาจาออกสำเนียงอ้อน

"สัญญาไว้ก่อนว่าถ้าข้าช่วยให้เจ้าชนะเจ้าแวมไพร์อะไรนั่นได้ เจ้าจะพาข้าไปหานักตีดาบคนที่เก่งพอที่จะตีสนิมออกจากข้าให้ฟื้นพลังกลับมาเต็มที่ได้"

"ได้เลย" <<ตกลงส่งเดช

"แล้วคนใช้ดาบดาวมังกรไม่ใช่ใครที่ไหนก็ได้นะ ข้าจะให้เจ้าใช้ชั่วคราวเท่านั้น แล้วไปหาผู้เหมาะสมมาใช้ข้าทีหลังด้วย"

"รับบัญชาขะรับท่าน" <<ตกลงสุ่มสี่สุ่มห้า

"แล้วว่างๆพาข้าไปหาคนที่ชื่อเอดจ์กับวิคเตอร์ด้วยนะ จะตบกบาลพวกมัน"

"คร้า้บ...คร้าบ...." <<แกเล่นแค่สองภาค รู้จักเอดจ์ซะที่ไหนล่ะ

แล้วดาบดาวมังกรก็หลุดลอยจากฐานเข้ามาที่มือหลอดอย่างง่ายดาย พอดีเวลากับที่โคลวิสแร่ดเข้ามาในห้องที่พวกหลอดอยู่

--Lord riou 17:01, 8 กันยายน 2007 (ICT)

" ก๊ากกกกกก มีดาบปราบแวมไพร์แล้ว เศษไม้ไม่ต้องงานนี้ข้าเอง " ว่าแล้ว หลอดก็โชว์พาว เตะเศษไม้ไปอยู่แถวหลัง แล้วโดดไปเดี่ยวกับโคลวิสที่แถวหน้า

" โฮ่ ๆ ๆ ๆ พอมีอุปกรณ์ปราบแวมไพร์แล้ว เจ้าช่างกล้าหาญจริง ๆ " โคลวิสเอ่ยชมหลอด (หลอด: มันชมแน่หรือวะ) พร้อมสยายผ้าคลุมปีกออกมา เตรียมตัวบินโฉบอย่างหนัง ชีปเปอร์ จีปเปอร์ หรืออะไรเนี่ยแหละ เอาเป็น ว่าชื่อไทย "โฉบกระชากหัว" ละกัน

" ท่าทางงั้น คิดจะบินไล่จิกตรูอย่างหนังที่ไอพวกตัวร้ายมีปีก เค้าทำกันละสิ ฮ่า ๆ ๆ ดูนี่ซะก่อน " หลอดถอดเสื้อของตนออก พร้อมโชว์เสื้อเกราะกระดูกมังกรที่ได้มาเมื้อกี๊

" ทีนี้ ข้าก็ได้เทพในเกมส์นี้แล้ว โว้... " ก่อนที่จะได้ประกาศความเทพของตัวเอง หลอดก็ถูกโคลวิสโฉบหัวไป แต่อนิจจา พระเอกของแชปเตอร์นี้จะตายหัวขาดริ่ว ๆ ก็กระไรอยู่ ให้ตายแบบพระเอกคนอื่นละกัน ว่าแล้วหลอด ริโอวก็ได้นอนตายแบบหัวอยู่กับตัวสมใจ

" ไอโง่เอ๊ย คนแต่งอุตส่าห์บอกแล้วว่า เตรียมตัวบินโฉบอย่างหนัง ชีปเปอร์ จีปเปอร์ หรืออะไรเนี่ยแหละ เอาเป็น ว่าชื่อไทย "โฉบกระชากหัว" ละกัน ยังงั่งอีก โดนมันโฉบหัวเข้าไปซะ " เศษไม้บ่น ก่อนจะกดกลไกของกระบวยกลายเป็นไม้เท้า พร้อมร่ายเวทไฟขั้นสูงเวล4 ( ไหนบอกหมดก๊อกแล้วไงฟะ )

" ไฟนอลเฟรม!!!!!!!!! " ไฟลุกท่วมตัวโคลวิส แต่ก็แค่นั้น เพลเยอร์ อันตราย อย่างโคลวิสหรือจะเสร็จ RAGE RUNE ขั้น 4 ง่าย ๆ

" ชิบหายแล้ว เฮ้ย เอ็งจะนอนอีกนานแค่ไหนวะ " เศษไม้ร่ายเวทย์ดินขั้นสูงเวล 4 เรียกโกเลมออกไปเดี่ยวกับโคลวิสก่อน พร้อมขว้างจิโซให้หลอด หลอดจึงเด้งกลับมาทันที ( ใช้จิโซไปกี่อันแล้ววะ )

ตูม!!!!!!

เสียงระเบิดของโกเลมดังขึ้นมา ฝุ่นตลบไปหมด ก่อนจะเผยให้เห็นโคลวิส กำลังสยายปีกบินขึ้นไป (โปรดนึกถึงตัวร้ายที่มีปีกบิน เวลาจะโชว์พาว ต้องบินขึ้นไปเรื่อย ๆ ) แต่อนิจจา โคลวิสลืมนึกว่าตอนนี้ตนกำลังสู้อยู่ในฟิลด์อะไร จึงชนเพดานถ้ำอย่างแรง ร่วงลงพื้น ติดสถานะ "สับสน" ชั่วคราว

"เฮ้ย อีดาบทอง ตอนนี้แหละ ข้าดูการ์ตูนช่อง 9 บ่อย พวกตัวเอกเค้าถือโอกาสตอนตัวร้ายเผลอหรือผิดพลาดอะไรสักอย่าง อัดตัวร้ายกัน แกโชว์พลังของแกให้ข้าดูดิ๊ " หลอดสั่งดาบปริศนา ผู้ถูกเรียกว่า "อีดาบทอง " ไปแล้วในตอนนี้

--Shiryu 02:19, 9 กันยายน 2007 (ICT)

ดาบเริ่มสำแดงพลัง ขยายขนาดกลายเป็นดาบยักษ์ยิ่งกว่าดาบฝนใบไม้ร่วงร่างโอเวอร์โซลเสียอีก

"โอ้ววว นี่เอง ปาฏิหารย์ดาบยักษ์ตามที่เราเคยอ่านเจอในบร๊ะคัมภีร์~!"

หลอดกำลังตกตะลึงในความยิ่งใหญ่อลังการของดาบขนาดมหึมา.....มหึมามากๆ....มากซะจนเขายกไม่ไหวหมดแรงนอนแผ่ตูด ทางด้านน้องเศษไม้ก็โทรเรียกช่างรับเหมาให้เอาเครนมาช่วยยกดาบที แต่เคราะห์ดีที่พวกเขาไม่จำเป็นต้องสู้เพราะโคลวิสแบนแต๊ดแต๋อยู่ใต้ดาบไปเรียบร้อยแล้ว ก่อนม่องและกระเด้งออกจากเกมส์โคลวิสก็เล่าถึงความหลังสมัยเข้ามาในเกมส์ใหม่ๆ

"ข้าเข้ามาเพราะหลงใหลในท่านหญิงเทเรซ่าอย่างแรง(ขอบอก) ท่านหญิงช่างงดงามและมีจิตเอื้ออารีย์สมเป็นผู้นำในอุดมคติของแผ่นดินดูนานอย่างแท้จริง เลยค่อยๆไล่เก็บเลเวลรอบแอเรียโทรัน ตีบอนบอนไปวันละ 5-6 ตัวจนผ่านมา 10 ปี เลเวลก็เพิ่งจะได้แค่ 10 ข้าอยากตีบอนบอนให้นานกว่านี้ก่อนจะแก่ตายซะก่อน ก็เลยลองไปทำเควสต์ "ตบกบาลฮิคุซัคแล้วชิ่ง" พอทำได้ (รอดมาได้ไงเพ่?) ก็เลยได้รับออพชั่นเลือกอาชีพแวมไพร์ได้ ทีนี้ละ ข้าจะได้อยู่ไปนานๆ....เพื่อตีบอนบอนได้อีกหลายร้อยปี แล้วข้าก็เก็บเลเวลมาจนกระทั่งเลเวล 40 มากพอที่จะไปเข้าเฝ้าองค์หญิงเทเรซ่า .....แต่ข้าลืมไปว่าข้าเสียเวลากับบอนบอนนานเกินไป องค์หญิงเลยกลายเป็นปุ๋ยไปแล้ว.......สิ่งที่ข้าพยายามมาหลายร้อยปีมันก็เลยสูญเปล่า"

หลอดกับน้องเศษไม้ฟังไปรู้สึกทั้งเศร้า ทั้งสมเพช ทำไมมันไม่ไปเก็บเลเวลกะไอ้ตัวอื่นฟะ

"ไหนๆก็ไม่แก่ตายแล้วเลยคิดหาทางเป็นผู้เล่นที่เก่งกาจที่สุดในซุยโคเวิร์สเพื่อให้ชื่อของข้าดังกระฉ่อนไปถึงสวรรค์ เผื่อท่านหญิงจะได้ยิน"

หลอดฟังแล้วก็รู้สึกว่า โอ้ววว โรแมนติก

น้องเศษไม้ฟังแล้วก็รู้สึกว่า โอ้ววว ไล่หาเจ้าสาวไปทั่ว เทเรซ่ามันคงปลื้มตายห่ะ

หลอดริโอวเลเวลกระเด้งขึ้นมาเป็น 23
หลังได้ระบายนิยายรักน้ำเน่าสองร้อยปีให้ชาวบ้านฟัง โคลวิสก็หมดห่วงแล้วล็อกเอาท์ถาวรออกไป ดาต้าของผู้เล่นโคลวิสหายไป แล้วถ้ำคุหลงก็ถล่มลงมา

"เฮ้ย! ไม่ใช่บอสใหญ่ทำไมชนะแล้วถ้ำถล่มล่ะเพ่?"

"รีบเผ่นก่อนเถอะน่า!"

ทั้งสองคนรีบวิ่งออกมา ทันใดนั้นป้าเล็คนาร์ทก็ปรากฏตัวออกมา "ยินดีด้วยที่เจ้าสามารถเคลียร์ภารกิจและยังได้ครอบครองร่างอวตารของรูนแห่ง..." ยังไม่ทันพูดจบป้าก็โดนหินทับ จนแบนเหมือนผีตากแห้งในภาคห้า ช่างโผล่มาไม่ดูตาม้าตาเรือเอาซะเลย

--FLOW 06:36, 9 กันยายน 2007 (ICT)

ตัดกลับมาที่เศษไม้กับหลอดสองแรงแข็งขัน ช่วยกันหามดาบดาวมังกรหัวท้ายวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต

"ตาริโอว โยนดาบทิ้งไปเหอะหว่ะ หนักโค่ด หนีไม่ทันจะโดนทับกันตายหอกอยู่แล้ว" เศษไม้ทำท่าจะปล่อยดาบ

"ห้ามเฟ้ย ห้าม อย่างน้อยมันก็ยังดีกว่ากาละมังอันเก่าของฉัน เฮ้ยอีดาบทอง หดลงมาเท่าเดิมได้แล้วเฟ้ยหนักฉิบหายเลย"

"สะ-หนิม-แดก***หดกลับไม่ได้***ติดสนิม" ดาบดาวมังกรพูดยาวร้อยประโยคแต่กบว.เซนเซอร์เหลือแค่ครึ่งบรรทัด

ก่อนที่หลอดจะด่ามันต่อ ทันใดนั้นดาบก็เปล่งแสงขึ้นมาดูดเอาทั้งคู่หายไป

ทั้งคู่กระเด้งออกมาอีกที่ไหนไม่รู้.. แต่อีดาบทองของหลอดหายไปไหนก็ไม่รู้ แล้วนี่มันที่ไหน ตึกรามบ้านช่องทำไมมันไฮโซจัง

เศษไม้เลยเรียกแผนที่ออกมาดูก็ต้องตกกะใจสุดขีด

"พวกเราอยู่ในเมืองคริสตัลวัลเล่ย์!" เศษไมติดคอนฟิวชั่นทำท่า ดิ เอกซ์ ของชอนไมเคิล

"แล้วไงคริสตัลวัลเล่ย์มันห้ามเด็กอายุต่ำกว่า18เข้าเหรอไง!?" <<มันยังไม่รู้ตัวอีกแน่ะ

"ไอ้งั่ง นี่มันเมืองหลวงของฮาร์โมเนีย!" เศษไม้เอากะบวยตีกะบาลหลอดสามที มะเหงก โป๊ก โป๊ก จำไว้ให้ดี

"ก็แล้วไงฟะมันห้ามคนหล่อเข้าเหรอ... โทษทีพอดีผมเป็นพี่น้องฝาแฝดกับเรน" <<อ้วก..

"ที่นี่มันเป็นอยู่ในเขตแอเรียผู้เล่นระดับสูงต่างหากเล่า พวกเราสองคนเข้ามาได้ยังไงกัน!" << แล้วเศษไม้ก็ใส่ท่าสะพานโค้งหลอด จนต้องตบมือยอมแพ้ปั่ปๆๆ

ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังเล่นมวยปล้ำอยู่นั้นเอง ก็มีบุคคลลึกลับคนหนึ่งเดินเข้ามาหาทั้งสอง

--Shiryu 10:39, 9 กันยายน 2007 (ICT)

"หือ? พวกแกเข้ามาที่นี่ได้ไง?" บุคคลลึกลับเอ่ยขึ้น

"เจ้าเด็กหน้าประหลาดคนนี้...เพิ่งจะเลเวล 23 เองนี่นา ที่นี่เป็นเขตผู้เล่นพิเศษนะ"

"โอ้วววว ....สมเป็นผู้เล่นระดับสูงจริงๆ เพียงมองก็สามารถประเมินเลเวลได้แม่นยำเป๊ะๆ" หลอดตกตะลึงในความเมพของผู้เล่นคนนี้มาก

"เมพป๊ะเอ็งสิ ตูใช้สเคาน์เตอร์วัดพลังเนี่ย.... อยากได้ลองหาดูแถวๆร้านขายผักนะจ๊ะ บางวันเขาเอาราดิซกับเบจิต้ามาขายด้วย" (หลอดล้มตึง) แล้วผู้เล่นคนดังกล่าวก็เดินจากไป ...ไม่รู้จะโผล่มาทำไม คนเสียเวลานั่งอ่านเค้าแอบด่าคนแต่งแล้วดูซิ

ทันใดนั้นหลอดก็ได้ยินเสียงการต่อสู้ ....พอเดินไปดูก็พบตัวเองกำลังสู้กับคนอีกคนหนึ่งอยู่

"นั่นมันเรานี่นา....อา...แต่ทำไมเราตรงนั้นถึงเท่เหลือเกิน" พอพูดจบก็โดนน้องเศษไม้จับใส่ฟิกเกอร์โฟร์เล็กล็อค

"เจ้าหลอด ริโอว เอ๊ย.....อย่าคิดว่าเก่งจนเป็นผู้เล่นชั้นสูงแล้วจะชนะคนคุมกฎได้นะ พวกป่วนเกมส์อย่างแกข้าคิดจะถีบออกไปตั้งนานแล้ว แต่ท่านประธานโคนาเม้งไม่ยอม บอกว่าไม่อยากเสียลูกค้า เอาเป็นว่าวันนี้ลงทัณฑ์แค่เกมส์โอเวอร์เลเวลลดสักครึ่งนึงก็พอเนอะ"

หลอดที่ดูอยู่เริ่มงงว่าตัวเราเท่ๆนั่นไปทำอะไรให้ชาวบ้านมาไล่ล่า สักพักก็มีชาวบ้านช่วยบรรยายประกอบฉากเพิ่มความเข้าใจ

"อาร์คโซล หนึ่งในผู้คุมกฎลงมาจัดการแบบนี้เห็นทีเจ้าหนุ่มนั่นแย่แน่"

"ก็ไม่น่าทำผิดกฎร้ายแรงขนาดนั้นนี่เนอะ"

"ถ้าโดนลดเลเวลกระเด้งออกนอกฮาร์โมเนียไปจะกลับมาได้อีกไหมนะ ....คงไม่ได้เจอเจ้านั่นแล้วหละ"

......หลังฟังชาวบ้านบ่นแล้ว.....หลอดก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ช่างหลอดมันเหอะ ปล่อยมันโง่ไป

ตัดมาทางหลอดอีกคนที่สู้กับอาร์คโซลสู้ไปได้หลายกระบวนท่า มีทั้งเรียกมังกรเพลิงเข้าโจมตี ทั้งสาดคลื่นลำแสงใส่ หลอดที่ดูอยู่รู้สึกว่าอยากเก่งแบบนี้มั่ง จะต้องเก็บเลเวลสักแค่ไหนนะ ....แต่ก็ยังไม่สามารถต่อกรกับผู้คุมกฎได้อยู่ดี เขาถูกดาบผ่าห้วงมิติซัดกระเด็นเข้าไปในขุมเอเทลแล้วกระเด็นออกมา .....ตาย....

"เฮ้ย!!!!"

ตะลึงไปสักพัก ทั้งหลอดและเศษไม้ก็กลับมาหน้าถ้ำคุหลงเหมือนเดิม เจอกับดาบดาวมังกรที่หดกลับมาเหลืออันเท่าเดิม

"แกส่งเราไปดูอะไรห๊า!! อีดาบทอง!!"

"ข้าไม่รู้ บางทีหลุมมิติก็เกิดสุ่มๆแบบนี้แหละ มันอาจส่งพวกเจ้าไปอดีตหรืออนาคต ที่ไหนก็ได้ในโลกนี้.....ที่พวกเจ้าเห็นตะกี้อาจเป็นตัวเจ้าเองในอนาคตก็ได้นะ"

"เฮ้ย!! แปลว่าตูจะโดนผู้คุมกฎเจี๋ยนงั้นเรอะ!? ไม่เอาเฟ้ย!! ยังไม่ทัน......เอ่อ.....ตูเข้าเกมส์มาทำไมจำไม่ได้ละ ....ว่าแต่ ไม่เอาเฟ้ย!!"

"พยายามเปลี่ยนแปลงอนาคตสิ" น้องเศษไม้เสนอ

"นั่นสิ เราต้องเก่งกว่าเจ้าผู้คุมกฎให้ได้" หลอดตอบกวนตีน

"บร๊ะเอ็งสิ ตูหมายถึงอย่าริฝ่าฝืนกฎว้อย!!" หลอดโดนตบเกรียน

แล้วทั้งสามก็ออกจากบริเวณนั้นมา ทันใดนั้นก็พบกับคนๆหนึ่ง......

บุคคลนั้นหาใช่ใครอื่นไม่....ใครก็ไม่รู้นั่นเอง (แล้วจะบรรยายทำไม)

"แหม...ก็ยังไม่ได้แนะนำตัวนี่คะ เอ้า! ชั้นกราดิอุสเป็นช่างตีดาบ ขอดูดาบที่เธอถือมาหน่อยสิ"

พอหลอดส่งดาบให้กราดิอุสดูใกล้ๆก็ตะลึง "ว้ายค่ะ กรี๊ด! ...นี่มันดาบดาวมังกรนี่นา!!! ทำไมของพรรค์นี้ เอ้ย! ดาบสุดยอดขนาดนี้อยู่กับเธอได้ล่ะ?"

หลอดเล่าเรื่องให้ฟัง ด้วยการปรินท์ rep บนๆมาให้กราดิอุสอ่าน ส่วนน้องเศษไม้ พอรู้ตัวว่าไม่มีบทก็เดินไปกินหาขนมครกกิน

"ถ้าได้ของดีแบบนี้มา พี่ชายก็คงไม่ต้องออกจากบ้านไปแบบนั้นหรอก" กราดิอุสบ่นแนวหาเรื่องให้หลอดทำอีกแล้ว หลอดยังไม่ทันถามต่อ กราดิอุสก็บ่นต่อ "พี่ชายเป็นนักดาบที่เก่งที่สุดในหมู่บ้าน แต่ใช้ดาบมาหลายร้อยเล่มก็ยังไม่เจอที่ถูกใจซะที ชั้นใฝ่ฝันจะเป็นช่างตีดาบมือหนึ่งเพื่อตีดาบที่เจ๋งขนาดทำให้พี่ชายพอใจได้ เลยไปฝึกกับท่านอาจารย์เมดิอุสแห่งสำนักกระบี่กิมย้วย แต่ยังไงก็เก่งไม่พอ พี่ชายเลยออกเดินทางเพื่อตามหาดาบที่ดีที่สุดในโลก..."

"แล้วอาจารย์เมดิอุสที่เธอพูดถึงอยู่ไหนล่ะ? เขาอาจซ่อมดาบเล่มนี้ได้นะ"

"อาจารย์เบื่อหน่ายสงครามและผู้คนเลยไปปลูกกระท่อม............แล้วก็ปลูกฝิ่นด้วย เลยโดนรวบเข้าซังเตไปแล้ว" (กำ)
"ถึงฉันจะตีดาบดาวมังกรไม่ได้แต่อาจตีกาละมังให้เธอได้นะ"

โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง.........กาละมังหลอดริโอวอัพขึ้นเป็นเลเวล 5
หลอดบ่น : (ตกลงตูต้องใช้กาละมังจริงๆใช่ไหมเนี่ย)

"ส่วนดาบดาวมังกรชั้นจะหาวิธีตีให้....ถ้าสำเร็จขอให้พี่ชายชั้นได้ใช้มันเถอะนะ"

"เอาดิ ยังไงดาบมันก็อยากให้คนเก่งๆมาใช้อยู่แล้ว ผมเป็นแค่คนหล่อธรรมดาๆเท่านั้นเอง" พอพูดจบตะบวยปริศนาก็ลอยจากร้านขนมครกเข้าหัวหลอดสลบไป

ว่าแล้วกราดิอุสก็เซิร์ซกูเกิ้ลหาวิธีตีดาบดาวมังกร แต่ก็ไม่เจอ (จะไปเจอได้ไงล่ะเพ่) เลยโทรไปถามเมดิอุสดีกว่า

"โหลๆ คุณปู่เหรอคะ?"

"เอ้อ ว่าไงล่ะหนู?"

"พอดีเก็บดาบดาวมังกรได้แถวๆนี้ เอาไปตียังไงก๊ะ?"

"เอาไปให้ร้านตีดาบหน้าสี่แยกเกร็กมินสเตอร์ตีให้สิหลานเอ้ย"

"เวรแล้วค่ะ ไม่มีตังค์ค่ะ"

"เอ้อ งั้นฝีมืออย่างเธอจะตีดาบแบบนั้นก็คงต้องใช้เตาพิเศษหน่อยอ่ะนะ เดินทางไปภูเขาไฟอมาคอลโด้เหนือหมู่บ้านนักรบซะ ที่นั่นถูกเรียกว่าเตาหลอมเหล็กแห่งแรกของมนุษยชาติและต้นกำเนิดของนักตีดาบ ด้วยพลังของเตาภูเขาไฟ อย่างเธอก็ยังตีอัลติม่าเวพอนได้"

"ขอบใจมากค่ะ ว่าแต่ ปู่ไม่มาเล่นฟิคนรกจริงๆเหรอ?"

"โฮ่ย จากภาคแรกปู่ก็เห็นมามากพอแล้ว ทั้งถ้ำผายลม ทั้งสงครามหยอดของเหลวสีขาวอันน่าสะพรึงกลัวนั่น...ถ้าเล่นภาคนี้มันก็มีแต่จะทำให้ความทรงจำที่เลวร้ายกลับมาอีก ตอนนี้ปู่อยากอยู่สงบๆ จัดกระทู้โหวตตัวละครชายไปวันๆมากกว่า"

"เข้าใจแล้วค่ะ แค่นี้นะปู่"

หลอดเริ่มรู้สึกได้ถึงบรรยากาศว่ากำลังจะโดนลากไปลากมาแบบตอนโคลวิสอีกแล้ว "จบภารกิจนี้จะได้กราดิอุสมาเป็นพวก แถมเป็นนักตีดาบซะด้วย แล้วไหนจะได้ตามหาพี่ชายแล้วโบ้ยอีดาบทองให้เจ้านั่นใช้ไปซะที" ว่าแล้วหลอดก็เดินไปหยิบน้องเศษไม้ที่กำลังสู้กับเจ้าของร้านขนมครกอย่างดุเดือดเพราะใส่ผักชีโรยหน้าขนมครกมากเกินไปเธอไม่ชอบ

น้องเศษไม้สามารถชนะเจ้าของร้านขนมครกได้และได้"เตาขนมครก"มา

"ทิ้งไปซะ" หลอดเอ่ยปากอย่างรวดเร็ว

"เดี๋ยวเราจะไปบุกหนึ่งในดันเจี้ยนที่น่าจะยาก เธอเลเวลเท่าไหร่ ฮึ กราดิอุส?"

"25 แต๊น~" กราดิอุสอวดอย่างภาคภูมิใจเพราะรู้ว่าเยอะกว่าหลอดริโอวแน่ๆ ถึงจริงๆมันจะน้อยก็เหอะ

"ไปจับชาวบ้านมาอีกคนแล้วค่อยไปลุยกันดีกว่า" แล้วการสอดส่องหาพวกที่จะไปช่วยกันบุกภูเขาไฟอมาคอลโด้ก็เริ่มขึ้น............

--FLOW 16:11, 10 กันยายน 2007 (ICT)

ทั้งสามเลยเดินทางไปยังป้อมมังกรเนื่องจากภูเขาไฟที่จะไปนั้นเดินไปทางเท้าธรรมดาๆไม่ได้ ต้องอาศัยมังกรของนักรบมังกร และถือโอกาสหาพวกไปด้วยเลยในตัว ...ยิงปืนนัดเดียวได้เป็ดสองตัว

หลอด ริโอวเปิดประกาศหาพรรคพวกทันที ส่วนสองสาวไปเบเกอรี่หาเค้กกิน ว่ากันว่าเนื้อมังกรย่างนั้นรสชาติโอชายิ่งนัก.. ซักพักก็มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามาทักหลอด

"โหลๆ นายกำลังหาพรรคพวกอยู่ใช่มะ สวัสดีเราชื่อโยริวเป็นอัศวินมังกรระดับ9 กำลังหาคนไปทำภารกิจด้วยกันพอดีมาเดินทางด้วยกันเถอะ"

"โห ระดับเก้าเลยเหรอท่าน! นัมเบอร์สูงขนาดนี้ต้องเก่งโคตรแน่ๆเลย!" หลอดรีบรับเข้าปาร์ตี้มาทันที

น้องเศษไม้กำลังปิ้งมังกรย่างอยู่ในร้านเค้กกับกราดิอุสได้ยินดังนั้น ก็เลยปาจรวดกระดาษอัดพลังเน็นแบบฮิโซกะมาปักหัวหลอด ในนั้นเขียนรายละเอียดเกี่ยวกับDragon Knightไว้

"อ้าว! เห่ยนี่หว่า ยังเป็นคนเลี้ยงมังกรอยู่เลย ไปไกลๆชิ้วๆ ไอ้เราก็นึกว่าเทพ"

"อย่าพูดแบบนี้สินาย ถึงเราจะไม่เทพแต่มังกรของเราน่ะเทพมากเลยนนะนาย"

"ฮีโธ่ ไหนดูหน่อยซิว่ามังกรของพวกระดับอัศวินฝึกหัดมันจะเจ๋งซักแค่ไหนกันเชียว"

"นี่ไงมังกรของเราเอนมา ฟักออกมาจากไช่เทพมังกรแห่งพันทิพเชียวนะ หน้าตาเหมือนกันอย่างกะแกะ ชื่อก็ตั้งเลียนแบบเพื่อเป็นสิริมงคลอีกต่างหาก"

หลอดเห็นหน้าตาเอนมา อ้วน ม่วง ป้อม หน้าตาเหมือนเมากัญชา สมกับเป็นเทพมังกรเจ้าลัทธิเทพมังที่มีคนบูชาไม่น้อยกว่าลัทธิบ๊ระเจ้าจอร์จที่เขานับถือจริงๆ แบบนี้คงพอหวังพึ่งได้

"เอ้า ดูแล้วมังกรนายน่าเลื่อมใสดีคงใบ้หวยได้ มาเดินทางไปด้วยกันเหอะ" หลอดรับโยริวกับเอนมาเข้าทีม

แล้วทั้งสี่ก็นั่งหลังเอนมาตรงไปยังดันเจี้ยนภูเขาไฟอมาคอลโด้

ระหว่างที่บินอยู่นั้นเองเศษไม้กับกราดิอุสที่ยังติดใจรสชาติบาบีคิวมังกรย่างไม่หาย เลยแอบแทะเทพมังกรจนบาดเจ็บทำให้ต้องมาลงจอดที่หมู่บ้านนักรบซึ่งอยู่ใต้ภูเขาไฟก่อน ...

--Elvana 20:47, 10 กันยายน 2007 (ICT)

"โธ่ว้อยยยยย!!!! เอนมามาบาดเจ็บอะไรตอนนี้ฟ่ะเนี่ย" โยริวเซ็งสุดขีด ส่วนสองสาวนั่นทำหน้านิ่งไม่รู้ไม่ชี้ "งั้นเดี๋ยวพวกนายรอกันอยู่ตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวเราจะไปตามหมอมา" โยริวพูดจบก็รีบวิ่งไปหาหมอที่พอจะรักษาอาการมังกรได้

ระหว่างนั้นพวกสองสาวก็แวะไปกินบาบีคิวมังกรย่างสาขาหมู่บ้านนักรบก่อน ส่วนหลอด ริโอวนั้น....... ระบำเป๋าฮื้อรอ....

หลอด ริโอว learn a skill "เป๋าฮื้อ dance" (เพื่อ????)

ระหว่างนั้นโยริวก็กลับมาพอดี พร้อมกับได้ตัวหมอมังกรที่เป็น npc มาด้วย

"หืม อาการหนักใช่ย่อยเลย อุปกรณ์ที่ใช้ขับเคลื่อนและทรงตัวกลางอากาศก็เสียหายไปหลายส่วน เครื่องยนต์ที่ใช้ในการลงจอดและทรงตัวบนพื้นก็เสียหาย เสียน้ำมันไปเยอะอีกต่างหาก" คุณหมออธิบายอาการ

"แล้วหมอพอจะมีวิธีรักษามั้ย"

"อาการแบบนี้ต้องเปลี่ยนอะไหล่ลูกเดียวแล้วล่ะ แต่ว่าอะไหล่ส่วนปีก ขา และน้ำมันที่ร้านหมอดันหมดพอดี กว่าของจะมาส่งก็อีกกว่าเดือนนู้น" คุณหมอตอบ (หลอด : ตกลงเป็นหมอหรือว่าช่างเครื่องกันแน่ล่ะเพ่)

"เฮ้อ ท่าทางจะต้องเดินปีนภูเขาเองซะแหละ" หลอดบ่น

แต่ทันใดนั้นก็มีพ่อค้าเร่เดินผ่านมาพอดี หลอดและโยริวเหลือบไปเห็นว่ามีอะไหล่ปีก ขา และน้ำมันอยู่ในรถเข็นของพ่อค้าพอดีจึงเข้าไปเรียกพ่อค้า

"เฮ้ๆๆ ปีก ขา น้ำมันนั้นรวมราคาเท่าไหร่เพ่" หลอดถาม

"พันล้านพ็อช" พ่อค้าตอบ

"เฮ้ๆๆๆเพ่จะขายเกินราคาไปหน่อยมั้ง ต่อให้ใส่สูตร AR เงินเต็มก็ยังซื้อไม่ได้เลยนะเพ่" หลอดค้าน

"การค้าขายมันต้องมีทำกำไรเป็นธรรมดา" พ่อค้าตอบ

"แต่กำไรเว่อร์ไปมั้งนาย ลดหน่อยเถอะ" โยริวต่อรอง

"ไม่ได้ไม่ได้ พันล้านขาดตัว แต่ถ้าพวกท่านอยากได้ของนักล่ะก็ก็มาเล่นเกมให้ชนะข้าให้ได้ล่ะกัน" พ่อค้าเสนอข้อต่อรอง

"เล่นเกมงั้นเหรอ ก็ได้!!" หลอดรับคำท้า

"หึหึหึ เจ้ามั่นใจนักหรือว่าจะแข่งชนะข้าเรวานพ่อค้าผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้ได้ 555+"

และแล้วการต่อสู้ด้วยเกมระหว่างหลอด ริโอวกับโยริวปะทะกับเรวานก็เริ่มขึ้นโดยมีบอร์ด...เอ้ย! อะไหล่มังกรเป็นเดิมพัน

--FLOW 10:56, 12 กันยายน 2007 (ICT)

"เอ้าจะเล่นไรกันดีล่ะ"หลอดบ่นขึ้นมา

"งั้นวินนิ่งไหมสาด" เรวานร้องเพลงท้า

"มาเลยสาด!" หลอดรับคำท้า

ทันใดนั้นก็มีเสียงจากระบบตะคอกออกมา "เฮ้ย! ซุยมีมินิเกมตั้งเยอะแยะดันไม่เล่น ไปเล่นมันได้ไอ้เกมวินนิ่งไอ้พวกนี้!"

"ผู้เล่นหลอด ริโอวกับเรวานแอบเล่นวินนิ่งในเกม ต้องโดนลงโทษ รมด้วยพายุเฮอริเคนแก๊สไข่เน่า" <<กฎแบบนี้มีด้วยเหรอฟะ

แล้วทั้งสองคนก็โดนเฮอริเคนแก๊สไช่เน่าสูบเข้าไปปั่นเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง

"อุแหวะ อ้วววกกกกกกก" ทั้งคู่ออกมากันแบบหมดสภาพ พายุแก๊สไข่เน่านี้คงทำให้ทั้งคู่เลิกเล่นวินนิ่งไปได้ตลอดชีวิตเลยทีเดียว

"งั้นเราจะเล่นเกมอะไรกันดี" โยริวถาม

"ปั่นลูกข่างเป็นไง ฮิตสุดในซุย4เลยนะ(เหรอ?)" เรวานหยิบเบย์เบลดแมลงสาปฟ้าขึ้นมา

"ฮ่า แบบนี้ก็สวยน่ะสิ แกจะได้รู้จักพลังเบย์เบลดเป็ดคะนองของข้า" หลอดหยิบเบย์เบลดของตัวเองออกมา <<ทำไมทีงี้ไม่โดนลงโทษฟะ!?

"ไปได้ ทรี - ทู - วัน - โกชู้ต!" แล้วทั้งคู่ก็เล่นเบย์เบลดเหมือนเด็กๆ น้องเศษไม้กับกราดิอุสก็ดูไปพลางกินเค้กเนื้อพี่มังกรย่างไปพลาง...ส่วน ไอ้เอนมาโดนจับไปทำอาหารอีกรอบอาการจะเข้าขั้นโคม่าแล้ว! ไอ้โยริวก็มัวแต่ดูมันเล่นเบย์เบลดอยู่นั่นแหละ!

เล่นกันไปได้สองชั่วโมงก็ยังไม่ปรากฎผลแพ้ชนะ ทั้งคู่เลยเตรียมจะเอาครัชเกียร์ออกมาไล่ชนกัน... ดูท่าพวกมันสองตัวจะเล่นกันจนลืมไปแล้วว่ากำลังทำอะไร

"พอได้แล้วโว้ย! มังกรกุจวนจะตายหอกอยู่แล้ว" โยริวรีบเข้ามาห้ามมวยก่อนที่พวกมันจะเอาครัชเกียร์ บีด้าแมน ดิจิมอนออกมาเล่นกันต่อ

แล้วทั้งหมดก็เดินไปดูอาการเอนมากำลังนอนร่อแร่เหมือนหมูหันระยะสุดท้าย...

"แล้วทำไมอาการมันอยู่ดีๆถึงได้หนักแบบนี้ฟะ? ช่วยไม่ได้ข้าจะให้ยืมอะไหล่ไปใช้ก่อนก็แล้วกัน" เรวานส่งอะไหล่ให้น้องเศษไม้ เธอรับไปในสภาพคราบซอสบาบีคิวยังติดเต็มปาก..

"ตอนนี้แฟนข้าโทรมาชวนไปทำการบ้านแล้วเดี๋ยวข้าต้องไปล่ะ พวกแกยังติดหนี้ข้าอยู่พันล้านจำไว้ให้ดี! แล้วข้าจะมาเอาคืนวันหลัง" แล้วเรวานก็ล็อกเอาท์ออกจากเกมไป

!?!?!?ฉึก เสียงเหมือนมีดปักในสมองของหลอด ริโอวที่เรวานพูดตะกี๊ ทำให้ความทรงจำของเขาฟื้นกลับขึ้นมาทันที เขาเข้าเกมมาตามหานางในฝันของเขานี่หว่า! แล้วนี่มัวมาทำเบื้อกอะไรอยู่!

"เอ้าซ่อมมังกรเสร็จแล้ว ไปกันได้แล้วทุกคน" โยริวพูดขึ้นมา ทำให้หลอดต้องชะงักไป

แล้วทั้งหมดก็ขึ้นหลังเอนมาบินมาถึงภูเขาไฟอมาคอลโด้เสียที...

--Elvana 18:47, 14 กันยายน 2007 (ICT)

และแล้วทั้ง 4 ก็มาถึงยอดเขาอมาคอลโด้...

(นี่เรากำลังทำอะไรอยู่? ทำไมเราถึงลืมจุดประสงค์ที่เรายอมจ่ายเงินให้กับเกมนี้ได้ล่ะ?) หลอด ริโอวกำลังสับสน

"โทดทีนะทุกคน เราเพิ่งนึกได้นะว่าเราลืมอะไรไปนะ ขอแยกตัวไปก่อนนะ" หลอดขอลาจากกลุ่มพร้อมกับโบกมือบ๊ายบาย

"ไม่ด้ายยยยยยยย!!!!!" เศษไม้ทำเสียงยักษ์ตะคอกใส่หลอด "แกทำให้ข้อมูลตัวละครของฉันเสียหายไปแล้วแกคิดจะหนีเหรอย่ะ ฉันไม่ยอมให้แกไปไหนจนกว่าข้อมูลของฉันจะกลับคืนมาเหมือนเดิม!" เศษไม้ลากคอหลอดให้กลับมาเข้ากลุ่มเหมือนเดิม

"ชิ กะว่าจะใช้โอกาสหนีชิ่งซะหน่อย หนอยแน่ยัยตัวแสบเอ๊ย" แน่นอนว่าบรรทัดนี้หลอดคิดในใจ

"เอาล่ะ เดินไปอีกข้างหน้านี้ก็ถึงปากภูเขาไฟแล้วล่ะ" กราดิอุสเดินนำกลุ่ม

"ช้าก่อน! พวกเจ้าต้องการจะมาตีดาบด้วยเตาภูเขาไฟใช่มั้ย?" NPC เฝ้ายามหน้าปากเขาถาม

"ใช่แล้วล่ะค่ะ ขอให้ฉันเข้าไปเถอะ" กราดิอุสขอร้อง

"ได้ ........แต่เจ้าต้องผ่านการทดสอบของข้าก่อนว่าเจ้าเป็นช่างตีดาบที่ดีหรือไม่" NPC ตอบรับคำขอร้อง

--Lord riou 20:55, 14 กันยายน 2007 (ICT)

" ทดสอบไรฟร้า เฮ้ พวกเธอไปให้ไอ NPC นี่ทดสอบซะสิ เดี๋ยวชั้นจะไปหาทางอื่นเข้าภูเขาไฟ " หลอดเสนอความเห็น โดยมีจุดประสงค์จะชิ่งไปหาน้องนางคนที่หลอดตามหาอยู่ แต่โทดที แกเล่นคิดแบบถ่ายทอดลงเป็นตัวอักษรอย่างนี้ เศษไม้ก็รู้สิ

" บอกว่าไม่ได้โว้ยยยย " เศษไม้พุ่งจะใส่ท่ามวยปล้ำใส่หลอด แต่ LV.ของหลอด+ ประสบการณ์ที่อยู่กับเศษไม้มา ทำให้หลอดรู้ตัวฉวยเอา NPC มาบัง ทำให้ NPC รับเคราะห์แทน

" อะ อั่ก เจ้าผ่านการทดสอบแล้ว การทดสอบคือจงชนะ NPC เฝ้าภูเขาไฟให้ได้ พวกเจ้าผ่านไปได้ " NPC หน้าโง่สลายกลายเป็นควัน พวกหลอดจึงเข้าไปในภูเขาไฟได้ในที่สุด แต่พอเข้าไปได้ปุป ก็เจอกับบอสปั๊ปเลย

--Shiryu 06:19, 15 กันยายน 2007 (ICT)

บอสคือสฟิงค์สีขาวสูงใหญ่ "ฮึ่ม เจ้าสฟิงค์ในตำนาน มันจะถามคำถามคนเดินผ่านทางมา ถ้าตอบไม่ได้มันจะ.....ไม่ให้ผ่าน" โยริวเคยแอบไปอ่านนิทานคุณหนูที่โยชัวร์แอบซุกไว้หัวนอนจึงรู้เรื่องราวตำนานต่างๆเป็นอย่างดี

"เข้าใจก็ดีแล้ว เอ้า ตอบคำถามข้าซะ ...........ข้ากำลังพูดถึงตัวละครใด....ใบ้ให้ว่า "150" "

ทั้งสี่คนพากันกุมขมับ ทันใดนั้นหลอดก็อาศัยความไวตอบทันท่วงทีแบบที่พวกเม้งยังตอบไม่ได้มาก่อน "ตอบว่าลุงชีริวเพราะอยู่มา 150 ปี!!" หลังตอบเสร็จหลอดก็โดนกราดิอุสเอาค้อนทุบหัวดังโป้กๆๆ

"ทำอะไรน่ะ?" โยริวสงสัยเพราะกราดิอุสยังทุบไม่หยุด

"อ๋อ ความสามารถฉันคือตีอะไรของนั้นก็จะดีขึ้นน่ะ ไม่ใช่แค่อาวุธหรอก ฉันเลยตีให้มันฉลาดขึ้นซะทีไง" กราดิอุสตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพลางตีหลอดจนนอนจมกองเลือดสลบไปแบบไม่มีวี่แววจะฉลาดขึ้นแต่อย่างใด ขณะเดียวกันกราดิอุสก็ได้รับโทรศัพท์จากเมดิอุส

"บอกตาชีริวเลิกแต่งแซวตูได้แล้วว้อย!! อุตส่าห์ลงชื่อไม่อนุญาตแล้วนะ เดี๋ยวปั๊ดเอาคะแนนมันหารสองอีกรอบซะนี่!"

พอได้ยินโทรศัพท์ดังนั้น สฟิงค์ก็รีบสลายตัวไป และทั้งสามคนหนึ่งตัวกับอีกหนึ่งศพก็มาถึงทะเลสาปแม็กม่ากลางภูเขาไฟ

--FLOW 13:25, 15 กันยายน 2007 (ICT)

"เย้ในที่สุดก็มาถึงเสียที" ทุกคนยกมือร้องบันซาย เหมือนสอบไฟนอลเสร็จเมื่อกี๊

"เราขอตัวไปหาวิธีซ่อมดาบก่อนนะ" ว่าแล้วกราดิอุสก็ออกจากกลุ่มไปชั่วคราว

"ตรงนี้คงไม่มีปัญหาอะไรแล้ว เราขอตัวไปดูแลเอนมาหน่อยนะ" โยริวกับเอนมาก็แยกตัวไปพัก

"ไปด้วยคนจิ" เศษไม้ทำหน้าแอ๊บแบ๊ว วิ่งตามเอนมาไป... แลบลิ้นแผล่บๆ

เหลือหลอด ริโอวอยู่คนเดียวไม่รู้ทำอะไร เลยเดินสำรวจรอบๆนี้เล่น

"เฮ้อ นี่เรามัวมาทำอะไรอยู่ที่นี่กันน๊าาา" หลอดเดินริมทะเลสาป(แม๊กม่า) เนื้อตัวเปียกปอนบรรยากาศให้เหมือนพระเอกมิวสิค แต่อันนี้ดันเปียกเหงื่อแทน

"ก่อนเข้าเกมมาไอ้เราก็ลืมถามเพื่อนเราด้วยสิว่าในเกมเธอชื่ออะไร ถึงนอกเกมจะรู้ว่าเธอชื่อ น้อง ป. เฮ้อ เรานี่มันสะเพร่าจริงๆ" หลอดเดินใจลอย ลอยหายไปในอากาศ~~ ลัลลา โป๊ก! เดินไปกระแทกแผ่นหินเข้าอย่างจัง ในที่สุดหลอดก็ตื่นจากการเป็นพระเอกมิวสิค

"นี่มันหินอะไรกันเนี่ย ดูแปลกตาจากหินโดยรอบ ทั้งที่ดูเหมือนหินธรรมดา แต่กลับสัมผัสได้ถึงพลังแปลกประหลาด พลังนี้มันคล้ายกับจะร้องเรียกเรายังไงยังงั้น..."

"ยินดีต้อนรับสู่อมาคอลโด้ สถานที่กำเนิดหินแห่งชะตากรรม" เล็คนาร์ทที่รักของทุกคนผุดขึ้นมาจากลาวา บุ๋มๆ

"อ้าวป้า ไม่ได้เจอกันตั้งนาน นึกว่าม่องไปแล้วเสียอีก มาพูดปริศนาอะไรให้ฟังอีกแล้วล่ะเนี่ย"

"บนยอดเขาสูงเสียดฟ้าเช่นนี้ หินแม๊กม่าพวกนี้อาบแสงจากหมู่ดาวมากมาย หมู่ดาวที่มีชะตากรรมเชื่อมโยงกับชะตาชีวิตของคน มันเป็นชะตาของผู้ที่ถูกคัดสรรค์ให้เปลี่ยนแปลงจักรวาลในแต่ละยุค" เล็คนาร์ทบรรยายไปเรื่อยตามโปรแกรมที่ตั้งไว้ ไม่ได้ใส่ใจหลอด

หลอดก็เลยกดวงกลมเร่งบทสนทนา แต่โคนาเม้งลืมทำไว้เลยต้องฟังเลคนาร์ทบ่นต่อไป

"พลังแห่งท้องฟ้าที่เกิดจากดาบ ถ่ายทอดลงสู่ปฐพีแห่งโล่ผ่านที่นี่ พลังของดาบและโล่หลอมรวมกันในหินหลอมเหลวพวกนี้ ตกผลึกกลายเป็นหินแห่งคำสาบาน ข้ามีหน้าที่นำมันไปมอบให้แก่ผู้ที่ถูกคัดสรรค์โดยดาบและโล่ บัดนี้เวลาได้มาถึงแล้วหลอด ริโอวการที่เจ้ามาที่นี่เพราะชะตากรรมแห่งเทนไคชักนำ ขณะนี้โลกกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวงโดยกลุ่มผู้เล่น"

หลอด สัมผัสได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ไหลเข้าสู่ร่าง เสียงจากระบบดังขึ้นมา"ผู้เล่นหลอด ริโอวเคลียร์ภารกิจลับ "สู่ยุคใหม่" สำเร็จ ไดัรับโบนัสค่าประสบการ์ณ และเลื่อนขั้นเป็น ฮีโร่" เลเวลหลอดพรวดขึ้น 2 ระดับเป็น 25

"ฮ่า สุดยอด ไชโย ในที่สุดก็ได้เป็นพระเอกเต็มตัวกับเขาเสียที เรานี่มันเฮงระดับจักรวาลจริงๆ วู๊ววว" เมื่อกี๊ยังทำท่าไมเกรนจะแดกอยู่เลยแท้ๆ ดูท่าจะลืมเรื่องน้อง ป. ไปอีกเสียแล้ว

ว่าแล้วหลอดก็เอามือไปแตะหินประจำตัวของเขา แล้วก็มีแสงสว่าง ส่องออกมาจากหิน!!

เปรียะ ...หินแตกเป็นสองซีก "จ๊าาากก !! ป้า เกิดรายยย ขึ้นกับหินของโผ้มมมม" หินSoDแตกครึ่งลางร้ายบังเกิดแต่เริ่ม

"... สงสัยทีมงานไม่นึกว่าจะเร็วขนาดนี้เลยยังโปรแกรมไม่เสร็จ เลยทำให้เกิดการขัดข้องทางเทคนิคเล็กน้อยกระมัง" เล็คนาร์ทพูดเจื่อนๆแล้วก็ดำลงลาวาหายไปอย่างไม่รับผิดชอบ บุ๋มๆๆ

ทุกคนรีบวิ่งมาหาตรงที่หลอดยืนอยู่ เพราะเมื่อได้ยินเสียงประกาศและแสงสว่างเมื่อครู่ แล้วหลอดก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้เพื่อนฟัง

"แล้วจะทำยังไงกับหินนี่ดีล่ะ" เศษไม้กะจะเก็บไว้ใช้ในสังเวียงแบบระฆังเคาะยกมวยปล้ำ

"นู๋เคยได้ยินอาจาร์ยเคยบอกไว้ หินSoDเป็นสุดยอดแห่งวัตถุดิบบนโลกซุย เทียบเท่าโอริฮารูก้อนในเกมภารกิจมังกร หรือคริสตัลในเกมจินตนาการครั้งสุดท้าย สามารถหลอมทำเป็นสุดยอดแห่งศาสตราวุธได้"

"แต่มันแข็งมากไม่มีอะไรสามารถหลอมมันได้ ทว่าที่นี่มีไฟที่เป็นแห่ลงกำเนิดของมัน เราสามารถหลอมและสร้างมันเป็นอาวุธได้แน่ถ้าเป็นที่นี่" กราดิอุสพูดอย่างมั่นใจ พลางโทรไปถามวิธีตีดาบจากอาจารย์

หลังจากได้รับคำชี้แนะจากอาจารย์แล้วกราดิอุสก็ลงมือทันที จับอีดาบทองมาลองตีดูก่อนจนกลับสู่สภาพเดิม แต่ตอนตีกราดิอุสเอาหินตีอุดปากมันไว้ เพื่อเป็นการเซนเซ่อร์ประโยคสัปดนตามคำสั่งของอาจารย์ทำให้มันพูดไม่ได้อีกแล้ว

ผ่านไปห้าวันห้าคืนในที่สุดอาวุธประจำตัวของ หลอด ริโอว ก็ถูกสร้างสำเร็จ "ขวาทอนฟาแห่งนภา และ ซ้ายทอนฟาแห่งปฐพี" ด้านขวาเป็นหินส่วนบนที่ใช้บันทึกชื่อดาวแห่งสวรรค์ และด้านซ้ายทำจากหินส่วนล่างไว้บันทึกชื่อดาวแห่งปฐพี เมื่อได้พบเจอดาวแห่งชะตากรรมในระหว่างเล่น ชื่อจะถูกบันทึกและเพิ่มพลังให้กับอาวุธไปเรื่อย ปัจจุบันบันทึกชื่อไว้แล้ว 27 ชื่อ ทำให้อยู่ในเลเวล 4 กลายเป็นทั้งป้ายหินและอาวุธไปในตัวแบบ 2 in 1 แบบไม่มีในภาคไหนมาก่อน

แล้วทั้งหมดก็เดินทางลงจากเขาอมาคอลโด้กลับไปหารือกันที่หมู่บ้านนักรบด้านล่าง

TO BE CONTINUED >>

Retrieved from "https://suikofriend.com/wiki/index.php/Lord_riou_ep2"

Lord riou ep2

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

Current revision

Views

Personal tools

Navigation

ค้นหา

Toolbox

 --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 06:19, 15 กันยายน 2007 (ICT)
-จองว่ะ
+บอสคือสฟิงค์สีขาวสูงใหญ่ "ฮึ่ม เจ้าสฟิงค์ในตำนาน มันจะถามคำถามคนเดินผ่านทางมา ถ้าตอบไม่ได้มันจะ.....ไม่ให้ผ่าน" โยริวเคยแอบไปอ่านนิทานคุณหนูที่โยชัวร์แอบซุกไว้หัวนอนจึงรู้เรื่องราวตำนานต่างๆเป็นอย่างดี
+"เข้าใจก็ดีแล้ว เอ้า ตอบคำถามข้าซะ ...........ข้ากำลังพูดถึงตัวละครใด....ใบ้ให้ว่า "150" "
+ทั้งสี่คนพากันกุมขมับ ทันใดนั้นหลอดก็อาศัยความไวตอบทันท่วงทีแบบที่พวกเม้งยังตอบไม่ได้มาก่อน "ตอบว่าลุงชีริวเพราะอยู่มา 150 ปี!!" หลังตอบเสร็จหลอดก็โดน[[กราดิอุส]]เอาค้อนทุบหัวดังโป้กๆๆ
+"ทำอะไรน่ะ?" [[โยริว]]สงสัยเพราะกราดิอุสยังทุบไม่หยุด
+"อ๋อ ความสามารถฉันคือตีอะไรของนั้นก็จะดีขึ้นน่ะ ไม่ใช่แค่อาวุธหรอก ฉันเลยตีให้มันฉลาดขึ้นซะทีไง" กราดิอุสตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพลางตีหลอดจนนอนจมกองเลือดสลบไปแบบไม่มีวี่แววจะฉลาดขึ้นแต่อย่างใด ขณะเดียวกันกราดิอุสก็ได้รับโทรศัพท์จากเมดิอุส
+"บอกตาชีริวเลิกแต่งแซวตูได้แล้วว้อย!! อุตส่าห์ลงชื่อไม่อนุญาตแล้วนะ เดี๋ยวปั๊ดเอาคะแนนมันหารสองอีกรอบซะนี่!"
+พอได้ยินโทรศัพท์ดังนั้น สฟิงค์ก็รีบสลายตัวไป และทั้งสามคนหนึ่งตัวกับอีกหนึ่งศพก็มาถึงทะเลสาปแม็กม่ากลางภูเขาไฟ
+----
+--[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 13:25, 15 กันยายน 2007 (ICT)
+"เย้ในที่สุดก็มาถึงเสียที" ทุกคนยกมือร้องบันซาย เหมือนสอบไฟนอลเสร็จเมื่อกี๊
+"เราขอตัวไปหาวิธีซ่อมดาบก่อนนะ" ว่าแล้ว[[กราดิอุส]]ก็ออกจากกลุ่มไปชั่วคราว
+"ตรงนี้คงไม่มีปัญหาอะไรแล้ว เราขอตัวไปดูแลเอนมาหน่อยนะ" [[โยริว]]กับ[[เอนมา]]ก็แยกตัวไปพัก
+"ไปด้วยคนจิ" [[เศษไม้]]ทำหน้าแอ๊บแบ๊ว วิ่งตามเอนมาไป... แลบลิ้นแผล่บๆ
+เหลือ[[หลอด ริโอว]]อยู่คนเดียวไม่รู้ทำอะไร เลยเดินสำรวจรอบๆนี้เล่น
+"เฮ้อ นี่เรามัวมาทำอะไรอยู่ที่นี่กันน๊าาา" หลอดเดินริมทะเลสาป(แม๊กม่า) เนื้อตัวเปียกปอนบรรยากาศให้เหมือนพระเอกมิวสิค แต่อันนี้ดันเปียกเหงื่อแทน
+"ก่อนเข้าเกมมาไอ้เราก็ลืมถามเพื่อนเราด้วยสิว่าในเกมเธอชื่ออะไร ถึงนอกเกมจะรู้ว่าเธอชื่อ น้อง ป. เฮ้อ เรานี่มันสะเพร่าจริงๆ"
+หลอดเดินใจลอย ลอยหายไปในอากาศ~~ ลัลลา โป๊ก! เดินไปกระแทกแผ่นหินเข้าอย่างจัง ในที่สุดหลอดก็ตื่นจากการเป็นพระเอกมิวสิค
+"นี่มันหินอะไรกันเนี่ย ดูแปลกตาจากหินโดยรอบ ทั้งที่ดูเหมือนหินธรรมดา แต่กลับสัมผัสได้ถึงพลังแปลกประหลาด พลังนี้มันคล้ายกับจะร้องเรียกเรายังไงยังงั้น..."
+"ยินดีต้อนรับสู่อมาคอลโด้ สถานที่กำเนิดหินแห่งชะตากรรม" [[เล็คนาร์ท]]ที่รักของทุกคนผุดขึ้นมาจากลาวา บุ๋มๆ
+"อ้าวป้า ไม่ได้เจอกันตั้งนาน นึกว่าม่องไปแล้วเสียอีก มาพูดปริศนาอะไรให้ฟังอีกแล้วล่ะเนี่ย"
+"บนยอดเขาสูงเสียดฟ้าเช่นนี้ หินแม๊กม่าพวกนี้อาบแสงจากหมู่ดาวมากมาย หมู่ดาวที่มีชะตากรรมเชื่อมโยงกับชะตาชีวิตของคน มันเป็นชะตาของผู้ที่ถูกคัดสรรค์ให้เปลี่ยนแปลงจักรวาลในแต่ละยุค" เล็คนาร์ทบรรยายไปเรื่อยตามโปรแกรมที่ตั้งไว้ ไม่ได้ใส่ใจหลอด
+หลอดก็เลยกดวงกลมเร่งบทสนทนา แต่โคนาเม้งลืมทำไว้เลยต้องฟังเลคนาร์ทบ่นต่อไป
+"พลังแห่งท้องฟ้าที่เกิดจากดาบ ถ่ายทอดลงสู่ปฐพีแห่งโล่ผ่านที่นี่ พลังของดาบและโล่หลอมรวมกันในหินหลอมเหลวพวกนี้ ตกผลึกกลายเป็นหินแห่งคำสาบาน ข้ามีหน้าที่นำมันไปมอบให้แก่ผู้ที่ถูกคัดสรรค์โดยดาบและโล่  บัดนี้เวลาได้มาถึงแล้ว[[หลอด ริโอว]]การที่เจ้ามาที่นี่เพราะชะตากรรมแห่งเทนไคชักนำ ขณะนี้โลกกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวงโดยกลุ่มผู้เล่น"
+หลอด สัมผัสได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ไหลเข้าสู่ร่าง เสียงจากระบบดังขึ้นมา"ผู้เล่น[[หลอด ริโอว]]เคลียร์ภารกิจลับ "สู่ยุคใหม่" สำเร็จ ไดัรับโบนัสค่าประสบการ์ณ และเลื่อนขั้นเป็น ฮีโร่" เลเวลหลอดพรวดขึ้น 2 ระดับเป็น 25
+"ฮ่า สุดยอด ไชโย ในที่สุดก็ได้เป็นพระเอกเต็มตัวกับเขาเสียที เรานี่มันเฮงระดับจักรวาลจริงๆ วู๊ววว" เมื่อกี๊ยังทำท่าไมเกรนจะแดกอยู่เลยแท้ๆ ดูท่าจะลืมเรื่องน้อง ป. ไปอีกเสียแล้ว
+ว่าแล้วหลอดก็เอามือไปแตะหินประจำตัวของเขา แล้วก็มีแสงสว่าง ส่องออกมาจากหิน!!
+เปรียะ ...หินแตกเป็นสองซีก "จ๊าาากก !! ป้า เกิดรายยย ขึ้นกับหินของโผ้มมมม" หินSoDแตกครึ่งลางร้ายบังเกิดแต่เริ่ม
+"... สงสัยทีมงานไม่นึกว่าจะเร็วขนาดนี้เลยยังโปรแกรมไม่เสร็จ เลยทำให้เกิดการขัดข้องทางเทคนิคเล็กน้อยกระมัง"
+เล็คนาร์ทพูดเจื่อนๆแล้วก็ดำลงลาวาหายไปอย่างไม่รับผิดชอบ บุ๋มๆๆ
+ทุกคนรีบวิ่งมาหาตรงที่หลอดยืนอยู่ เพราะเมื่อได้ยินเสียงประกาศและแสงสว่างเมื่อครู่ แล้วหลอดก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้เพื่อนฟัง
+"แล้วจะทำยังไงกับหินนี่ดีล่ะ" [[เศษไม้]]กะจะเก็บไว้ใช้ในสังเวียงแบบระฆังเคาะยกมวยปล้ำ
+"นู๋เคยได้ยินอาจาร์ยเคยบอกไว้ หินSoDเป็นสุดยอดแห่งวัตถุดิบบนโลกซุย เทียบเท่าโอริฮารูก้อนในเกมภารกิจมังกร หรือคริสตัลในเกมจินตนาการครั้งสุดท้าย สามารถหลอมทำเป็นสุดยอดแห่งศาสตราวุธได้"
+"แต่มันแข็งมากไม่มีอะไรสามารถหลอมมันได้ ทว่าที่นี่มีไฟที่เป็นแห่ลงกำเนิดของมัน เราสามารถหลอมและสร้างมันเป็นอาวุธได้แน่ถ้าเป็นที่นี่"
+[[กราดิอุส]]พูดอย่างมั่นใจ พลางโทรไปถามวิธีตีดาบจากอาจารย์
+หลังจากได้รับคำชี้แนะจากอาจารย์แล้วกราดิอุสก็ลงมือทันที จับ[[อีดาบทอง]]มาลองตีดูก่อนจนกลับสู่สภาพเดิม แต่ตอนตี[[กราดิอุส]]เอาหินตีอุดปากมันไว้ เพื่อเป็นการเซนเซ่อร์ประโยคสัปดนตามคำสั่งของอาจารย์ทำให้มันพูดไม่ได้อีกแล้ว
+ผ่านไปห้าวันห้าคืนในที่สุดอาวุธประจำตัวของ [[หลอด ริโอว]] ก็ถูกสร้างสำเร็จ "ขวาทอนฟาแห่งนภา และ ซ้ายทอนฟาแห่งปฐพี" ด้านขวาเป็นหินส่วนบนที่ใช้บันทึกชื่อดาวแห่งสวรรค์ และด้านซ้ายทำจากหินส่วนล่างไว้บันทึกชื่อดาวแห่งปฐพี เมื่อได้พบเจอดาวแห่งชะตากรรมในระหว่างเล่น ชื่อจะถูกบันทึกและเพิ่มพลังให้กับอาวุธไปเรื่อย ปัจจุบันบันทึกชื่อไว้แล้ว 27 ชื่อ ทำให้อยู่ในเลเวล 4 กลายเป็นทั้งป้ายหินและอาวุธไปในตัวแบบ 2 in 1 แบบไม่มีในภาคไหนมาก่อน
+แล้วทั้งหมดก็เดินทางลงจากเขาอมาคอลโด้กลับไปหารือกันที่หมู่บ้านนักรบด้านล่าง
+----
+[[Lord riou ep3 | TO BE CONTINUED >>]]