Hugo 1

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

(Redirected from Hugo)
Jump to: navigation, search

สารบัญ

Karaya Village

ฮิวโก้ และจ่าโจ จะเดินเข้ามาในหน้าหลังหนึ่ง แล้วจะมีเด็กคนหนึ่งวิ่งเข้ามาทักทาย

ลูลู่ : ในที่สุดก็กลับมากันนะ! คงออกกันไปไกลกันน่าดูเลยนะ

ฮิวโก้ : ดูสิว่าใครมา นายคงจะกินข้าวเย็นกับพวกเราใช่ไหม? ลูลู่

จ่าโจ : ทุกคนหายไปไหนกันน่ะ? จะไม่มีพนักงานต้อนรับมาเชิญไปที่โต๊ะกันเลยเหรอไง?

ลูลู่ : ห๊า?

ฮิวโก้ : หิวแล้วล่ะสิท่า ใช่ไหม? จ่าโจ

ลูเซีย : คุณคงหิวมากสินะ ก็เล่นไปกับฮิวโก้แต่เช้าเลยนี่นะ เอาล่ะ ทั้งลูลู่ และจ่า เชิญตามสบายเลยนะ อาหารพร้อมแล้วล่ะ

จ่าโจ : ไว้จะมาขอบคุณทีหลังนะ หลังจากกินอิ่มแล้ว!

ลูลู่ : เฮ้! ผมมาถึงก่อนนะ!

ทั้งจ่าโจและลูลู่วิ่งออกไปนอกบ้านของลูเซีย หัวหน้าเผ่าคาราย่า และยังเป็นแม่ของฮิวโก้อีกด้วย

ฮิวโก้ : เดี๋ยวสิ! รอผมด้วย!

ลูเซีย : ฮิวโก้ เดี๋ยวมาพบฉันด้วยนะ หลังจากกินเสร็จแล้วน่ะ

ฮิวโก้ : มีอะไรงั้นเหรอฮะ?

ลูเซีย : ทำไมลูกไม่ไปกินก่อนล่ะ?

ฮิวโก้ : เออ ตกลงครับ แม่ว่าไงผมก็ว่าตาม

ฮิวโก้ เดินออกมาจากบ้าน และฉากก็ตัดไป ฉากต่อมา ฮิวโก้ จ่าโจ และลูลู่ จะอยู่กันบริเวณกลางหมู่บ้านคาราย่า

จ่าโจ : เอิ๊กก แบบนี้สิ ที่ถึงจะเรียกว่าอิ่ม ถ้ากินมากกว่านี้ ข้าคงท้องแตกตายแน่ ๆ

ฮิวโก้ : แต่ผมคิดว่าคุณยังคิดหาทางที่จะยัดลงไปเพิ่มอีกนะ

ลูลู่ : อิอิอิ

จ่าโจ : ข้าคิดว่าลูเซียมีอะไรอยากจะพูดกับเจ้านะ มีอะไรรบกวนใจนางอยู่กันนะ?

ฮิวโก้ : ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมยังไม่ได้คุยกับท่านเลย จะว่าไป ไปคุยตอนนี้เลยแล้วกัน

จ่าโจ : ไม่แน่นา บางทีนางอาจจะต่อว่านายเรื่องที่ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่นอกบ้านก้ได้นะ

ฮิวโก้ : นายต้องการจะพูดว่าอะไรน่ะ?

จ่าโจ : แควก แคว่ก แคว่ก อย่ากังวลไป ไม่มีใครเขาเรียกนายว่า เด็กติดแม่ หรอก รีบ ๆ ไปคุยกับนางได้แล้ว

ลูลู่ : ตอนที่พวกเรากำลังกินกันอยู่เมื้อกี้น่ะ ผมเห็นลูเซียไปทางบ้านของผมนะ

ตรงนี้ เราจะสามารถบังคับฮิวโก้ได้อย่างอิสระแล้ว แต่ก่อนที่เราจะไปหาลูเซีย ให้เราเดินไปด้านซ้ายของหมู่บ้าน จะเจอชายคนหนึ่งกำลังนั่งขัดชุดเกราะอยู่ ให้เดินเข้าไปใกล้ ๆ เขาแล้วจะพบเหตุการณ์ แล้วลูเซียจะเข้ามาพูดเรื่องงานที่จะมอบหมายให้ฮิวโก้ไปทำ

ภาพ:sui3101.jpg

ฮิวโก้ : ยังยุ่งอยู่กับชุดเกราะนั่นอีกแล้วเหรอ? จิมบ้า

จิมบ้า : ดีใจที่ได้เจอนายนะ ฮิวโก้! ต้องบอกไว้ก่อนเลยนะ เกราะอันนี้ผ่านอะไรมามากนัก มันต้องได้รับการดูแลที่เหมาะสม

ฮิวโก้ : คุณไม่เคยพูดถึงเลยนะว่า คุณไปได้ชุดเกราะเซกเซ็นมาได้ยังไงกันน่ะ

จิมบ้า : ข้าได้มาจาก... คนที่เคยรู้จักกันในอดีตน่ะ

ลูลู่ : ยอมแพ้ดีกว่านา ฮิวโก้ เขาไม่เคยแม้แต่จะบอกเรื่องนั้นกับผม ที่เป็นน้องชายของเขาเลยนะ เขาได้แต่พูดว่า มันมาจากทหารที่เขารู้จักเมื่อนานมาแล้ว

จิมบ้า : ข้าพูดความจริงนะ ลูลู่ ไว้นายโตพอที่จะเข้าใจทุก ๆ สิ่งแล้ว ข้าจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้นายฟัง

ลูลู่ : เชอะ เจ้าเล่ห์จริง! แล้วเมื่อไรล่ะ ที่ผมถึงจะถูกเรียกว่าโตพอที่จะเข้าใจ?

จ่าโจ : ก็ต่อเมื่อนายเข้าใจว่านายจะไม่โตไปกว่านี้แล้วไงล่ะ แคว่ก!

ลูลู่ : ไม่มีใครเขาถามนายหรอกนะ!

ฮิวโก้ : ตกลง คุณไม่ต้องบอกพวกเราหรอก แต่ถ้าคุณต้องการที่จะปกป้องมันจากฟ้าฝน ทำไมถึงปล่อยมันไว้กลางแจ้งแบบนี้ล่ะ?

จิมบ้า : พระแม่ธรณีของพวกเราไม่สามารถทนต่อกลิ่นของเหล็กพวกนี้ได้ มันจะทำให้เธอนึกถึงความหลังที่เลวร้าย

ฮิวโก้ : เข้าใจล่ะ คิดว่างั้นนะ

ลูลู่ : ฮิวโก้ มาคิดในแง่นั้นสิ ทุก ๆ คนก็รู้ดีว่าพี่ใหญ่ของผมน่ะเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน พี่ของผมคนนี้ จิมบ้า เจ๋งอย่าบอกใครอยู่แล้วล่ะ

สักพัก ลูซ แม่ของลูลู่จะเดินออกมา

ลูซ : มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ? ฮิวโก้ ฉันน่าจะรู้นะเนี่ย ยังตัวเล็กเหมือนเดิมเลยนะ

จิมบ้า : เหอะ! เธอก็พูดแบบนั้นตอนได้เห็นเขาตลอดนั่นหละ แน่สิ เขามีสิ่งสำคัญที่ต้องคิดมากกว่าแค่เรื่องอาหารนะ

ระหว่างนั้น ลูเซียก็เดินเข้ามาพอดี

ลูเซีย : เอาล่ะ ฮิวโก้ พร้อมที่จะคุยเรื่องของเราหรือยัง?

ฮิวโก้ : ครับ คุณแม่ มีเรื่องอะไรกันงั้นเหรอฮะ?

ลูเซีย : เธอน่าจะรู้เรื่องเกี่ยวกับการตกลงเพื่อสงบศึกกับพวกเซกเซ็นนะ ส่วนต่อไป เป็นงานสำหรับเธอที่จะต้องนำข้อความไปส่งที่วิเนย์ เดล เซกเซ็น การเดินทางเที่ยวนี้ อาจกินเวลาเป็นสัปดาห์เลยนะ

ตรงนี้ จะมีตัวเลือกปรากฎขึ้น

1. เมืองหลวงของเซกเซ็น?

2. ข้อความ?

3. คุณแม่ต้องการจะให้ผมเป็นคนไปงั้นเหรอ?

ให้เลือกคำตอบให้ครบทุกข้อ แล้วจะมีให้เลือกคำตอบอีกครั้ง

1. ผมทำงานนี้ได้นะ

2. อืม...

หากเลือกตอบข้อสอง ลูเซียก็จะถามคำถามเดิมอยู่นั่นหละ (มัดมือชกชัด ๆ)แต่ถ้าเลือกตอบข้อแรก เหตุการณ์จะดำเนินต่อไป ลูลู่จะถามความเห็นจากเราถึงเรื่องที่จะผ่านเขาไปด้วย และจะมีตัวเลือกอีก

1. ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? ฉันจะรับรองความปลอดภัยของนายเอง

2. เออ...

จะตอบข้อไหน ก็พาลูลู่ไปด้วยอยู่ดีนั่นหละ และเราจะได้รับไอเท็ม ! Letter to Zexen จากนั้น ให้เรามาที่บ้านทางขวาสุด (บ้านของฮิวโก้) เมื่อเข้าบ้านจะเกิดเหตุการณ์ขึ้น โดยจ่าโจจะถามฮิวโก้เกี่ยวกับการเตรียมตัวสำหรับการออกเดินทาง และจะมีตัวเลือกขึ้น

1. ผมก็คิดว่างั้นล่ะ

2. อืม อย่าพึ่งเลย

เลือกตอบข้อแรก ทั้งสามคนจะเข้าที่พักและเตรียมตัวกัน และจะตัดมาที่ตอนเช้าของวันออกเดินทาง คนทั้งหมู่บ้าน ต่างมายืนรอส่งทั้งสามคน และลูเซียจะเข้ามาอวยพรให้แก่ฮิวโก้ ลูกชายของเธอ

ภาพ:sui3102.jpg ภาพ:sui3103.jpg

จ่าโจ : เฮ้ ทุกคนมาทำอะไรกันที่นี้เนี่ย พวกเราไปไม่นานหรอกนะ

ลูเซีย : พวกเราก็จะช่วยภาวนาให้พวกเธอกลับมาโดยเร็ว และปลอดภัยไปตลอดทางนะ

ลูซ : ลูลู่! ยังไม่พร้อมอีกเหรอไง!

ลูลู่ : รอก่อนครับ! ผมคิดว่าผมเตรียมของไปเกินน่ะครับ

ลูซ : ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่าน่า เธอเตรียมยาไปแล้วใช่ไหม?

ลูลู่ : ครับๆ! แม่ทำยังกะพวกเราจะออกไปรบยังไงยังงั้นเลยนะ

ลูซ : ฮึ่ม! พวกเราจะรู้ได้ยังไงว่าพวกเซกเซ็นจะทำอะไรบ้าง? พวกนั้น อาจจะดูเป็นมิตรมากกว่าที่พวกเขาเป็นก็ได้นะ ใครจะรู้?

ลูลู่ : ครับๆ ผมจะระวังตัว ไม่ต้องกังวลใหมากไปหรอกครับ แค่ไม่ให้กินหรือดื่มของแปลก ๆ มีอะไรอย่างอื่นอีกไหมครับ?

ลูซ : อย่าแม้แต่จะถาม!

ลูเซีย : ฮิวโก้ ประสบการณ์ของเธอสำหรับการออกไปท่องโลกกว้างน่ะ ไม่สำคัญกับฉันเท่ากับการกลับมาของเธอโดยปลอดภัยนะ

ว่าแล้ว ลูเซียก็โอบกอดฮิวโก้ พร้อมให้คำอวยพรแก่ฮิวโก้

ลูเซีย : ขอให้ฮิวโก้ของข้าพเจ้าเดินไปบนทางแห่งพระผู้เป็นเจ้า พร้อมได้รับการปกป้องจากธรณีและจิตวิญญาณแห่งสายลมด้วยเถิด

จากตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เลือก

1. เอาล่ะ ผมจะไปแล้วนะ

2. ผมไม่เป็นไรหรอก!

หลังจากร่ำลากันเสร็จเรียบร้อย พวกฮิวโก้ จะอยู่หน้าหมู่บ้าน ให้เดินไปตามทางจะพบจิมบาที่ยืนรออยู่ โดยเขาจะมอบของให้เราช่วยนำไปคืนที่บ้างหลังหนึ่งที่วิเนย์ เดล เซกเซ็น(จะเดินกลับไปเซฟที่ในหมู่บ้านก่อนก็ได้ แต่ตอนเข้า จ่าโจจะแซวฮิวโก้ว่า ลืมข้อความรึเปล่าหรือว่าคิดถึงบ้านแล้ว)

ภาพ:sui3104.jpg

จิมบา : ฮิวโก้ ข้ามีอะไรอยากจะขอให้เจ้าช่วยสักหน่อย

ฮิวโก้ : ได้สิ มีอะไรงั้นเหรอ?

จิมบา จะหยิบเอาเครื่องรางชิ้นหนึ่งออกมา

จิมบา : รับนี่ไป แล้วนำไปมอบให้แก่ครอบครัวไลท์เฟลวโลว์ที่อยู่เมืองวิเนย์ เดล เซกเซ็น

ฮิวโก้ จะรับเอาไว้

ฮิวโก้ : มันคืออะไรงั้นเหรอ?

จิมบา : ทั้งหมดที่ข้าพูดได้ มีเพียงมันเคยเป็นของทหารเซกเซ็นที่กล้าหาญผู้ซึ่งตายไปนานแล้ว เมื่อเจ้ามอบมันให้แก่ครอบครัวของเขา ให้บอกพวกเขาด้วยว่าเขาตายเยี่ยงวีรบุรุษ

ฮิวโก้ : วิญญาณแห่งนักรบสินะ... ผมจะรักษามันให้ดีเลยล่ะ

จิมบา : ข้าก็เชื่อว่าเจ้าจะทำมันได้เช่นกัน

ฮิวโก้ : มันจะต้องถูกส่งถึงมือแน่ครับ

และเราจะได้รับไอเท็ม Pentacle มา

จิมบา : เมื่อสิ่งนี้ถูกส่งไป ก็เหมือนข้าได้ยกภูเขาออกจากอกแล้ว รีบเข้าเถอะ ขอให้พระผู้เป็นเจ้าคุ้มครองพวกเจ้านะ

ฮิวโก้ : ขอบคุณครับ รักษาตัวด้วยนะครับ

จิมบา : แล้วก็ ลูลู่ อย่าทำอะไรที่ทำให้แม่ของเจ้าเศร้าใจล่ะ

ลูลู่ : ผมไม่เป็นไรหรอก คอยดูแล้วกัน แล้วเจอกันนะครับ พี่ชาย

และทั้งหมดก็พากันเดินออกจากหมู่บ้านไป...

World Map/ Plain Amur

เมื่อออกมาจากหมู่บ้าน จะเป็นแผนที่โลก ซึ่งตอนนี้ จะมีไม่กี่สถานที่เท่านั้นที่ปรากฎออกมา โดยที่มีปรากฎตอนนี้คือ Karaya Village, Duck Village, Plain Amur, Plain of Amur-North, Brass Castle, Zexen Forest และ Vinay del Zexay จากตรงนี้ จุดมุ่งหมายที่เราต้องไป ก็คือ Vinay del Zexay ให้เราเดินเข้า Plain Amur และทะลุต่อไปยัง Brass Castle

  • ในช่วงที่อยู่ Plain Amur หากได้รับไอเท็ม !Screw จากมอนสเตอร์ที่ชื่อว่า Purple Creepers ให้เก็บเอาไว้ เพราะจะสามารถเอาไว้ชวนเพื่อนได้

Brass Castle

เมื่อเราเข้ามา ให้เดินไปทางด้านซ้ายเรื่อย ๆ จะพบกับเหตุการณ์ที่ทั้งหมดต่างพากันยืนมองความยิ่งใหญ่ของปราการแห่งนี้

จ่าโจ : ดูนั่นสิ มันสุดยอดจริง ๆ เลยนะ ยังกะภูเขาที่สร้างมาจากหินเลย

ลูลู่ : มันดูเหมือนป้อมขนาดใหญ่หรืออะไรทำนองนั้นเลยแฮะ ที่นี้เป็นที่ ๆ พวกหมวกเหล็กอาศัยอยู่งั้นเหรอ?

ฮิวโก้ : คงจะเป็นแบบนั้นนั่นแหละ

ฟูบา : (ร้องเสียงภาษาของมันนั่นหละ)

จ่าโจ : เอาล่ะ หยุดทำตัวเหลวไหลกันได้แล้ว พวกเราไม่ได้อยู่ในกลาสแลนด์กันแล้วนะ ไปกันเถอะ!

ทั้งหมดก็พากันเดินเข้าไปในป้อมนั่นเอง

เมื่อเข้ามาในป้อม ส่วนนี้ จะมีร้านตีอาวุธ, ร้านเกราะ และร้านไอเท็ม เมื่อเดินไปทางซ้ายไปอีก จะเป็นโซนอาคารกลางที่พวกอัศวินเซกเซ็นอยู่กัน และจะพบกับเหตุการณ์ที่คริสเดินขบวนสวนทางมาพอดี โดยหลุยส์ชนลูลู่ล้ม (หลุยส์ยื่นมือไปให้ด้วย) และโรแลนด์ที่เข้ามาพูดจาดูถูกพวกฮิวโก้

ภาพ:sui3105.jpg ภาพ:sui3106.jpg

ในขณะที่พวกฮิวโก้กำลังเดินผ่านบริเวณนี้ ก็มีทหารคนหนึ่งเดินเข้ามา

ทหารเซกเซ็น : เฮ้ย พวกแกตรงนั้นน่ะ หลบ ๆ ไปให้พ้นทางเลย

จ่าโจ : มันเกิดอะไรขึ้นแถวนี้งั้นเหรอ?

จ่าโจที่หลบเข้าผนังไปแล้ว แต่ทว่าลูลู่ที่กำลังเพลิดเพลินอยู่จนกระทั่งไม่ได้ยินที่ทหารเตือน ก็ถูกชนเข้าให้

ลูลู่ : เฮ้ ระวังหน่อยสิ!

ทหารเซกเซ็น : ข้าพูดให้หลบไปแล้วนะ!

สักพัก พวกคริสก็เดินเข้ามา จากอีกฝั่งหนึ่งของทางเข้า

ซาโลเม่ : ข้าขอเตือนท่านว่าเราหยุดพักยาวไม่ได้หรอกนะ พวกเราต้องรีบออกเดินทางต่อทันที เมื่อได้รับข้อความตอบรับจากพวกกลาสแลนด์

คริส : แม้แต่เวลาพักของเหล่าอัศวินทั้งหกงั้นเหรอ?

ซาโลเม่ : ไม่หรอก แต่ข้ารู้ว่าท่านเข้าใจเรื่องที่ว่าภารกิจนี้มันเร่งด่วนแค่ไหนนะ

ลูลู่ : มีอะไรกันงั้นเหรอ พวกหมวกเหล็กใช่ไหม?

ลูลู่ ออกมาตรงทางเดินเพื่อจะดูว่ามีอะไรกัน พอดีกับที่หลุยส์ เบ๊ประจำกองอัศวินทั้ง 6 (ไม่รวมอยู่ใน 6 คนนะ) เข้ามาชนพอดี คราวนี้ ลูลู่ ก็ต้องล้มไปกับพื้น ฮิวโก้ ก้มลงไปดูอาการ ในขณะที่หลุยส์ก็ขอโทษเรื่องที่เกิดขึ้น

คริส : เป็นอะไรรึเปล่า? หนุ่มน้อย โปรดอภัยให้แก่เพื่อนของข้าที่ไปขวางทางเจ้าด้วยนะ

ลูลู่ : เออ เอาเถอะ จะไปคาดหวังอะไรจากพวกหมวกเหล็กล่ะ?

หลุยส์ : คุณหมายความว่ายังไง "หมวกเหล็ก"?

คริส : เสื้อผ้าแบบนั้น พวกเธอคงเป็นเผ่าคารายันสินะ

แล้วตรงนี้ จะมีให้ตัวเลือกให้เราเลือก

1. แล้วคุณล่ะ เป็นใคร?

2. แกกล้าดียังไง...

เลือกข้อไหนก็ได้ เหตุการณ์จะคล้าย ๆ กัน ต่างกันแค่คริสจะได้แนะนำตัวรึเปล่าเท่านั้นหละ จากนั้น ก็เดินทางไปด้านซ้ายต่อ จนกระทั่งออกจาก Brass Castle ไปสู่แผนที่โลกอีกครั้ง และเดินไปที่จุด Zexen Forest

World Map/ Zexen Forest

เข้ามาจะพบกับเหตุการณ์

จ่าโจ : พวกเราจะต้องมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ดังนั้น มันจะต้องเป็นทางนี้อย่างแน่นอน

ลูลู่ : ผมคิดว่าคุณพูดว่าคุณรู้เส้นทางเป็นอย่างดีเสียอีก

จ่าโจ : ก็ทำนองนั้นนั่นหละ และข้าก็กำลังบอกแกอยู่ตรงนี้ไงเล่า แม้แต่ขนของหางข้ายังเห็นด้วยเลย

ฮิวโก้ : เอาล่ะ ถ้าเราพิสูจน์ไม่ได้ว่ามันผิด พวกเราจะสมมติว่ามันถูกแล้วกัน รีบไปกันต่อเถอะ

ตรงนี้ ไม่มีอะไรมาก ให้เดินไปทางด้านซ้ายเรื่อย ๆ จนสุดทาง ก็จะออกจากป่าได้เอง แต่ให้ระวังมอนสเตอร์ที่ชื่อ Father Holly ให้ดี ๆ ถ้าเจอ ให้กด หนี อย่างเดียวเลย เพราะด้วยความสามารถตอนนี้ ทำยังไงก็ไม่มีทางชนะ (ยกเว้น AR) ออกจากป่า ก็เข้าสู่ Vinal del Zexay กันเลย

  • หากเราไม่ได้เล่นเนื้อเรื่องบทที่ 1 ของเกดโด้มาก่อน ระหว่างทางจะพบเหตุการณ์ที่ได้เจอเฟรดและริโค

เฟรด : ริโค! เธอช้าเกินไปแล้วนะ ทุกคนเขาจะออกไปกันเสียก่อนที่พวกเราจะไปถึงกันนะ

ริโค : ขะ ขอโทษค่ะ ฟู่! ฉัน...ไม่คิดว่า...ฉันจะไปได้เร็วกว่านี้แล้วนะ

เฟรด : พวกเรา อัศวินแห่งแม็กซิมิเลี่ยนกำลังอยู่ในภารกิจที่แสนจะวิกฤตนะ ไฟแห่งสงครามกำลังจะแผดเผาไปทั่วดินแดนแห่งนี้อยู่แล้ว มันเป็นหน้าที่ของพวกเราที่จะต้องรีบตัดไฟเสียแต่ต้นลม ยิ่งเร็วยิ่งดี

ริโค : ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ ท่าน

เฟรด : ข้าก็หวังเช่นนั้น และให้ขาของเจ้าเข้าใจด้วยแล้วกัน หือม์?

เฟรดสังเกตเห็นกลุ่มของฮิวโก้ที่เดินทางผ่านมาพอดี

ฮิวโก้ : สวัสดีครับ

เฟรด : ตอบมาสิ เจ้าหนู! แกรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับปีศาจที่กำลังมุ่งหน้าไปทางกลาสแลนด์?

ถึงตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เราเลือก

1. ไม่รู้อะไรหรอก

2. ที่ทางเหนือ ดูเหมือนจะมีเรื่องทำนองนี้อยู่...

ตอบข้อไหนก็ได้ เหตุการณ์ก็เหมือนกันนั่นแหละ ต่างกันแค่ คำพูดเท่านั้น


Vinal del Zexay

เมื่อเราเข้ามา จะพบกับเหตุการณ์

จ่าโจ : มันอยู่นั่นไง! อย่างที่ข้าบอกเลย และแกยังจะสงสัยการนำทางของข้าอีกเรอะ!

ลูลู่ : จ่า แน่ใจนะว่าไม่ใช่เพราะโชคช่วยน่ะ?

จ่าโจ : ไม่แน่นอน แต่ยังไงซะ จริง ๆ แล้ว ข้าก็พึ่งมาที่นี้เป็นครั้งแรกล่ะนะ สำหรับ ตอนนี้ ฟูบา แกจะต้องรออยู่นอกเมือง พยายามซ่อนตัวในป่าเข้าไว้

ฟูบา : Kuuee!

ฮิวโก้ : มันจำเป็นงั้นเหรอ?

จ่าโจ : เผื่อนายไม่ได้สังเกตนะ พวกเราน่ะดูแปลกมากเลย ที่มีฟูบาอยู่แล้ว พวกเราอยู่ในต่างแดนนะ รู้ไหม?

ฮิวโก้ : อะไรนะ? เออ อืม รู้ไหม ผมว่าพวกเขาจะมองมาที่ตัวจ่ามากกว่านะ

จ่าโจ : อย่ามาพูดจาเหลวไหวน่า

ฟูบา : Kuuee!

ฮิวโก้ : เธอจะต้องรออยู่ข้างนอกนี้นะ ฟูบา เธอจะล่าอะไรก้ได้นะ แต่อย่าไปรบกวนอะไรที่เป็นของพวกเซกเซ็น แล้วก็อย่าให้ถูกล่าเสียเองล่ะ

ฟูบา : Kuuee!

ลูลู่ : แล้วเจอกัน เพื่อนยาก

ฟูบา : Kuuee!

ตอนนี้ ฟูบาจะออกจากกลุ่มของเราไปชั่วคราว จากนั้น ให้เราเข้าไปในตัวเมืองกันเลย เมื่อเข้ามา พวกเราจะได้เห็นความตระการตาของตัวเมืองที่ยิ่งใหญ่ จนกระทั่ง จ่าโจ ยังต้องทึ่งในสิ่งที่ได้เห็น และคนอื่น ๆ ก็เช่นกัน

ลูลู่ : นี้มันใหญ่กว่าที่ผมคิดเอาไว้ซะอีกนะเนี่ย

ฮิวโก้ : ที่แบบนี้ ทำให้ผมรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลยแฮะ

จ่าโจ : ข้าเข้าใจความรู้สึกแบบนั้นดี ชาวเผ่ากลาสแลนด์อยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้า โดยไม่มีกำแพงล้อมรอบนี่นะ ข้าก็อยากรีบกลับไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

หลังจากจบเหตุการณ์พูดคุยกันแล้ว ให้เดินมาทางด้านซ้าย จนออกจากโซนแรกในเมือง เมื่อถึงโซนถัดมา ให้เข้าบ้านหลังที่อยู่ทางซ้าย ซึ่งเป็นบ้านของตระกูลไลท์เฟลวโลว์ เมื่อเข้ามาจะพบเหตุการณ์

ฮิวโก้ : หวังว่าคงไม่ต้องรอนานนะ

ฮิวโก้รำพึงอยู่หน้าบ้านคนเดียว ก่อนจะเดินไปในตัวบ้าน และก็มีพ่อบ้านออกมาต้อนรับ และฮิวโก้ก็เล่าเรื่องราวที่ตัวเองมาให้ฟัง

พ่อบ้าน : นั่นคือเหตุผลที่ท่านมาที่นี้สินะ

ฮิวโก้ : ใช่แล้วครับ นี่สำหรับพวกเขานะ

ฮิวโก้ ยื่นเครื่องรางห้าแฉกให้แก่พ่อบ้าน

พ่อบ้าน : สิ่งนี้ มันเป็นทรัพย์สมบัติของตระกูลไลท์เฟลวโลว์อย่างแน่นอน ท่านไปได้มันมาจากไหนกัน?

ฮิวโก้ : จิมบาเป็นคนเก็บเอาไว้มาหลายปีแล้วล่ะ เขาเป็นลูกชายของลูซแห่งเผ่าคาราย่า

พ่อบ้าน : จากท่านจิมบา อย่างนั้นสินะ

ฮิวโก้ : มีอะไรงั้นเหรอครับ?

พ่อบ้าน : เออ ไม่หรอกครับ พวกเราไม่รู้จะขอบคุณพวกท่านยังไงดีที่อุตส่าห์นำสิ่งนี้มามอบให้ถึงที่นี้ อยากให้คุณหนูได้มารับของสิ่งนี้ด้วยตัวเองจริง ๆ

You present !Pentacle

ฮิวโก้ : ถ้าอย่างงั้น ก็รักษาตัวนะครับ

พ่อบ้าน : ก่อนที่ท่านจะออกไป ท่านอยากได้รางวัลอะไรสำหรับการช่วยนำของมาให้รึเปล่าครับ?

ฮิวโก้ : รางวัลงั้นเหรอ? อืม

ถึงตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เราเลือกขึ้น

1. ไม่จำเป็นหรอก มันเป็นธุระให้จิมบาเท่านั้นหละ

2. นั่นสิ ผมชักหิวแล้วล่ะ...

3. เงิน

จะเลือกข้อไหนก็ได้ จากนั้น เราจะออกจากบ้านของตระกูลไลท์เฟลวโลว์ และก็เข้าสู่ภารกิจหลักของการเดินทางครั้งนี้ซะที ให้พวกเราเดินมาที่บริเวณกลางเมือง จะพบตึกรัฐสภา ที่มีน้ำพุตั้งอยู่ตรงหน้าอาคาร เมื่อเราเดินเข้าไปใกล้ จะตัดสู่เหตุการณ์

จ่าโจ : คงจะเป็นที่นี้สินะ

ฮิวโก้ : ลองถามใครกันดูเถอะ

ลูลู่ : ลองเจ้าหมวกเหล็กที่อยู่ตรงหน้าประตูนั่นดูไหมล่ะ?

ให้เราเดินเข้าไปคุยกับทหารที่เฝ้าประตู จะตัดเข้าสู่เหตุการณ์

ฮิวโก้ : ขออภัยที่รบกวนนะครับ ท่าน ผมมาที่นี้เพื่อพบกับหัวหน้าสภาแห่งเซกเซ็น

คนเฝ้าประตู : ......

ฮิวโก้ : คุณไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมพูดงั้นเหรอ?

ลูลู่ : คนแถวนี้ ก็พูดภาษาเรากันทั้งนั้นนะ

คนเฝ้าประตู : ......

ฮิวโก้ : พูดอะไรบ้างสิ!

คนเฝ้าประตู : ......

ลูลู่ : อย่าไปสนหมอนี่เลย พวกเราเข้าไป และจัดการเรื่องนี้เองกันเถอะ

ในขณะที่ลูลู่จะเดินเข้าไป ทหารคนเฝ้าประตู ก็เดินเข้ามาขวางทางเข้าเอาไว้

ลูลู่ : เฮ้ย!

คนเฝ้าประตู : ......

จ่าโจ : มันน่าจะมีวิธีการพูดที่ดีกว่านี้สิน่า

จ่าโจจะเดินเข้าไปพูดกับทหารคนเฝ้าประตูด้วยตัวเอง

จ่าโจ : อะแฮ่ม เด็กหนุ่มคนนี้ เดินทางมาในฐานะผู้ส่งสาส์นจากดินแดนกลาสแลนด์ โดยลูเซีย หัวหน้าเผ่าคาราย่า เพื่อส่งสาส์นสำคัญฉบับนี้ให้แก่สภาเซกเซ็น พวกเราจึงจำเป็นต้องขอเข้าไป

คนเฝ้าประตู : คุณมีหลักฐานอะไรมายืนยันว่าเขาเป็นผู้ส่งสาส์นล่ะ?

จ่าโจ : คุณถามหาหลักฐานสินะ! คนนี้คือ ฮิวโก้ ลูกชายเพียงคนเดียวของหัวหน้าเผ่าคาราย่า เขานี่หละ หลักฐาน!

ลูลู่ : และผมก็เป็นลูกชายของลูซ ขาของผมเร็วเท่า ๆ กับฮิวโก้เลยนะ

คนเฝ้าประตู : ถ้าอย่างงั้น คุณเข้าไปได้

คนเฝ้าประตู จะเดินเข้าประตูไป

ลูลู่ : จ่าโจ คุณทำสำเร็จ เห็นสีหน้าของหมอนั่นไหม? สอนวิธีการพูดแบบนั้นให้เราบ้างสิ

จ่าโจ : เจ้านั่น จัดการไม่ได้ยากไปกว่าพวกเผ่ากิ้งก่าหรอก แค่อดทนนิดหน่อย และก็พยายามสุภาพให้ตลอด

ฮิวโก้ : อย่างที่คุณพูดจริง ๆ

จ่าโจ : ตอนนี้ มาทำสิ่งที่ทำให้พวกเรามาที่นี้กันเถอะ

ทั้งหมดจะเดินเข้าไปในอาคาร และฉากจะตัดออกไป เมื่อกลับมา จะพบว่าพวกเรากลับมาอยู่ด้านนอกแล้ว

ลูลู่ : นี่มัน น่าขำสิ้นดี อุตส่าห์มาตั้งไกล พวกนั้นไม่คิดจะต้อนรับพวกเราสักนิดเลยหรือไงนะ?

ฮิวโก้ : แต่แม่บอกว่าพวกเขากำลังรอผู้ส่งสาส์นอยู่นีนา...

จ่าโจ : ไม่มีอะไรเป็นไปตามที่เราคิดเอาไว้หรอก ถ้ามันเกี่ยวกับเรื่องการเมือง

ฮิวโก้ : คุณหมายความว่ายังไงเหรอ?

จ่าโจ : การพิจารณาเรื่องนี้ มันไม่มีค่าพอสำหรับเวลาของพวกนั้นที่ต้องสูญเสียไป สรุปก็คือพวกนั้นเห็นว่าเป็นเรื่องเสียเวลาเปล่า ๆ น่ะซิ

ฮิวโก้ : พวกเรายังต้องรอสำหรับคำตอบรับอีกงั้นเหรอเนี่ย? ยิ่งอยู่ที่นี้นาน ผมยิ่งรู้สึกไม่ชอบที่นี้เอาซะเลย

จ่าโจ : ขนของข้า ชักแข็งกระด้างแล้วเนี่ย!

ลูลู่ : อืม... ถ้าเป็นแบบนี้แล้วล่ะก็ ทำไมเราไม่ใช้เวลานี้ ไปสำรวจสิ่งที่พวกเราไม่เคยเห็นมาก่อนล่ะ?

จ่าโจ : พวกเราต้องหาที่พักกันก่อน แต่ก็ยังดี ที่พวกเรามีทุนสำหรับเรื่องนั้น

ฮิวโก้ : หวังว่าฟูบาคงจะไม่เป็นไรนะ

จบจากเหตุการณ์นี้ จะมีสองเส้นทางให้เราเลือก คือ อย่างแรก ให้ไปนอนพักที่โรงแรมเป็นเวลาสามคืน แล้วกลับไปคุยที่อาคารรัฐสภา เนื้อเรื่องก็จะดำเนินต่อ หรือไม่ก็อย่างที่สองไปทำเหตุการณ์อิสระ โดยผมแนะนำให้ไปทำเหตุการณ์อิสระ เพราะจะมีผลต่อการได้เป็นพวกของตัวละคร

ให้เดินมาด้านขวาของอาคารรัฐสภา จะเป็นโซนตลาด ให้เดินมาบริเวณกลางตลาด จะพบกับเด็กผู้ชายใส่ชุดน้ำเงิน กับลุงใส่ชุดขาวเขียว ให้เดินเข้าไปใกล้ ๆ จะพบเหตุการณ์ของเมลวิน ที่พูดเรื่องผีเรือสิงที่พ่อเล่าถึง กับกิลเลี่ยม

ภาพ:sui3107.jpg ภาพ:sui3108.jpg

กิลเลี่ยม : จะให้ข้าพูดอะไรล่ะ? ข้าไม่เห็นอะไรทั้งนั้นนั่นหละ บอกว่า ไม่มีก็คือไม่มีสิ

เมลวิน : ไม่มีทาง! พ่อของผมไม่ใช่คนโกหก! มันเป็นความจริงนะ!

กิลเลี่ยม : ข้าให้คนตั้งห้าคนออกสำรวจที่ภูเขาทางเหนือ แต่ไม่เห็นมีอะไรเลยที่เกี่ยวกับพ่อของแก หรือแม้แต่เรือผีสิง แกเห็นมันกับตางั้นเหรอ?

เมลวิน : ผมก็กำลังบอกคุณอยู่เนี่ย... และผมก็พูดไปแล้วนะว่า พ่อของผมไม่ใช่คนโกหก!

กิลเลี่ยม : เหอะ ข้ารู้แล้วว่าปัญหาคืออะไร เขากลัวล่ะสิท่า เขาหนีไปเพราะพวกเราไปเปิดเผยความจริง มันอยู่ในสายเลือดของเขา คงก็เหมือนกันทั้งพ่อทั้งลูกนั่นแหละ...

เมลวิน : ถ้าคุณไม่ฟังที่ผมพูดล่ะก็ ผมจะออกไปหาหลักฐานของเรือลำนั้นเอง แล้วจะมาแสดงให้คุณเห็นด้วย!

กิลเลี่ยม : เดี๋ยวก่อน กลับมา! เมลวิน! .....

หลังจบเหตุการณ์ ให้เราเดินออกมาทางด้านซ้ายล่าง จะเข้าสู่โซนร้านค้า ให้เดินมาด้านซ้ายเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงร้านรูน จะพบเด็กผู้หญิงยืนอยู่หน้าร้าน ให้เดินไปใกล้ ๆ จะพบเหตุการณ์

เด็กผู้หญิง มีทีท่าเหมือนรอใครบางคนอยู่ จนกระทั่งมีเด็กผู้ชายวิ่งเข้ามา

อลานิส : เธอมาสายนะ เอลิล็อต!

เอลิล็อต : ขอโทษนะ อลานิส แม่ของผมท่านไม่ยอมให้ผมออกมาเล่นจนกว่าผมจะทานซุปถั่วให้หมด แต่รู้อะไรไหม กลิ่นมันแย่สุด ๆ ไปเลย แย่เกินกว่าผมจะทานได้หมด เธอก็รู้นี่ว่าจมูกผมมันเป็นยังไง...

อลานิส : ....

เอลิล็อต : เฮ้ อลานิส? เธอไม่ชอบเกี่ยวกับเรื่องซุปเหรอ?

อลานิส : เปล่าหรอก ไม่ใช่เรื่องนั้น แต่เป็นเรื่องที่พวกเราตัดสินใจกันเมื่อวานไง! หรือว่าเธอลืมไปแล้ว?

เอลิล็อต : ห๊า? อ้อ ใช่แล้ว อลานิส สตรีสีเงิน และรองหัวหน้าแห่งอัศวินเซนต์โลอา กระผมขออภัยสำหรับการมาช้าด้วยขอรับ แต่มันเป็นความผิดของถั่วซุปนะ...

อลานิส : เอลิล็อต! ช่างเรื่องนั้นเถอะ รีบไปที่ปราสาทกัน เธอจำหรัสผ่านได้ไหม? เอลิล็อต

เอลิล็อต : ไม่มีปัญหา ก็ "สามอัศวินแห่งเซกเซ็น" ไง เห็นไหม? ผมจำได้อยู่แล้ว!

อลานิส : ไม่จำเป็นต้องพูดออกมาก็ได้ ถ้ามีแค่พวกเราสองคน เอาล่ะ ไปกันเถอะ

แล้วเราจะเห็นทั้งสองคน วิ่งเข้าไปในซอกระหว่างบ้านสองหลังที่อยู่ด้านซ้ายของเรา ให้เราเดินตามเข้าไป จนด้านในสุด จะมีทางขึ้นบันไดลิง ก็ให้ขึ้นบันไดลิงไป จนพบทางเข้าห้องใต้หลังคา ให้เข้าไปสำรวจทางเข้า จะมีเสียงทัก คิดว่าเราเป็นเมลวิน แล้วจะถามหารหัสผ่านจากเรา ตรงนี้จะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. สามอัศวินแห่งเซกเซ็น

2. กุหลาบขาวแห่งการทำสงคราม

3. ......

ให้ตอบข้อแรก เราจะสามารถเข้าไปด้านในได้ (ตอบสองข้อที่เหลือ คนข้างในก็จะพูดประมาณว่า "นายลืมจริง ๆ งั้นเหรอ เมลวิน") เมื่อเข้าไป จะพบเหตุการณ์ที่เราจะเข้าไปพบกับฐานทัพของพวกเด็ก ๆ เข้า เมื่อพูดคุยกันเข้าใจแล้ว พวกเด็ก ๆ จะไหว้วานเราให้ไปพิสูจน์เรื่องเรือผีสิงด้วยกัน

ภาพ:sui3109.jpg

เอลิล็อต : อะ อะไรน่ะ ใครกัน นายไม่ใช่เมลวินนิ!

อลานิส : นายเป็นใครกัน! ถ้านายมาที่นี้เพื่อจะยึดปราสาทของเราแล้วละก็ เราก็จะสู้นะ

เอลิล็อต : คุณ... คุณจะมายึดปราสาทของเรางั้นเหรอ?

อลานิส : งั้นนายก็ต้องเอาชนะฉัน สตรีสีเงิน แล้วก็นักดาบแห่งสายลมให้ได้เสียก่อน เอลิล็อต!

เอลิล็อต : ห๊า? เธอต้องการให้ผมสู้ด้วยงั้นเหรอ?

อลานิส พยักหน้าเป็นการตอบแทน

อลานิส : ลองคิดดูใหม่ได้นะ!

แล้วจะเสียงเคาะหน้าต่างขึ้น

??? : สามอัศวินแห่งเซกเซ็น! อลานิส เอลิล็อต เปิดประตูนะ!

แล้วฮิวโก้ จะเปิดประตูให้ แล้วเมลวิน จะเดินเข้ามา

เมลวิน : หือม์? ผู้ชายคนนี้ใครเหรอ? สมาชิกใหม่รึเปล่า?

อลานิส : ......

แล้วฉากก็จะตัดไป พวกเราจะมาคุยกันได้อย่างสันติ

เอลิล็อต : ว้าว หมายความว่า นายเดินทางมาจากกลาสแลนด์น่ะสิ เจ๋งแฮะ! ใช้ชื่อเผ่าว่าอะไรล่ะ?

ฮิวโก้ : เผ่าคาราย่า ผมมาที่นี้ในฐานะตัวแทนของเผ่าน่ะ

อลานิส : ที่คาดอยู่ตรงเอวของนาย เป็นอาวุธของจริงรึเปล่า?

ฮิวโก้ : มันไม่ใช่ดาบ แต่ก็ใช่ มันเป็นของจริง

แล้วฮิวโก้ จะชักดาบออกมา พร้อมออกท่าเล็กน้อย เพื่อโชว์สาว...

อลานิส : อ่า~~

เมลวิน : ฮึ่ม! พ่อของเราก็ใช้ดาบนะ (เฮอะ ทำเป็นค้อน)

ฮิวโก้ : พูดถึงพ่อของนาย ตอนอยู่ในเมือง นายมีพูดถึงเกี่ยวกับเรื่องเขานี่นา ใช่ไหม?

เมลวิน : .... พ่อของเราเป็นนักดาบที่เก่งที่สุดในถนนโดนัว และ...

อลานิส : และก็เป็นนักล่าสมบัติที่เก่งที่สุดในเซกเซ็นอีกด้วย! ใชไหม?

เอลิล็อต : แน่นอน และเขาก็เป็นฮีโร่ของผมด้วย

เมลวิน : ใช่แล้วล่ะ อลานิส เอลิล็อต หลายเดือนก่อน พ่อของเราไปที่ภูเขาทางเหนือ เขากลับมาแล้วบอกว่า เขาพบเรือ แล้วเขาก็กลับออกไปหาเรือลำนั้นอีก

เอลิล็อต : ผมพนันได้เลยว่าพ่อของเมลวินจะต้องพบสมบัติมากมายที่อยู่บนเรือแน่ๆ!

เมลวิน : อืม แต่เขาไม่ได้กลับมา กิลเลี่ยมส่งคนออกไปค้นหา แต่พวกเขาก็ไม่พบพ่อเลย...

อลานิส : อย่าห่วงไปเลย เมลวิน พ่อเธอดูแลตัวเองได้อยู่แล้วล่ะ บางทีเขาอาจกำลังออกหาสมบัติอยู่ก็ได้ มันต้องเป็นแบบนั้นแน่! อย่าไปเชื่อคำพูดของเจ้ากิลเลี่ยม เจ้านั่นมันเป็นพวกหลอกลวง

เมลวิน : เราก็คิดว่าเธอพูดถูกนะ พ่อของเราไม่มีวันโกหกเราแน่ ไม่มีทาง

อลานิส : เฮ้ ฉันมีความคิดแล้ว! ทำไมพวกเราอัศวินแห่งเซนต์โลอาไม่ไปที่ภูเขาทางเหนือกันเองล่ะ? พวกเราก็น่าจะเจอเรือลำนั้นได้เหมือนกันนะ!

เอลิล็อต : เธอจะบ้าเรอะ? แค่พวกเราสามคนเนี่ยนะ?

เมลวิน : อลานิส พ่อเราพูดเสมอน่ะว่า "ความกล้าหาญไม่ได้หมายถึงการทำอะไรที่เป็นอันตราย"

อลานิส : พวกเราทำมันได้นะ อัศวินแห่งเซนต์โลอาจะไม่ได้ไปเพียงลำพังแล้ว คราวนี้เราจะมีทหารคนอื่นไปกับเราด้วย

ตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมา

1. เธอหมายถึงผมงั้นเหรอ?

2. ใครคืออัศวินแห่งเซนต์โลอา?

3. ไม่มีอะไรทำอยู่แล้วนี่นะ

ตอนนี้ เราก็เหมือนตกกระไดพลอยโจรไปแล้ว ยังไงเราก็ต้องไปอยู่ดี เลือกตอบข้อไหน สุดท้ายก็จะต้องเลือกตัวเลือกที่สามอยู่ดี (มัดมือชกชัด ๆ)

ฮิวโก้ : อืม ผมไม่มีอะไรที่ดีกว่านี้ที่ต้องทำตอนนี้แล้วนี่นะ

เมลวิน : จริงเหรอ? คุณจะมากับพวกเราจริง ๆ นะ?

ฮิวโก้ : ผมปล่อยให้พวกเธอสามคนไปเพียงลำพังไม่ได้หรอก

อลานิส : เยี่ยม! พวกเราจะไปเตรียมตัวและออกเดินทางกัน

เอลิล็อต : เออ คือว่า ผม...

อลานิส : พวกเราจะไปเจอกันที่ประตูเซนกัล ทางเข้าเมือง และก็...?

ฮิวโก้ : ฮิวโก้

อลานิส : และก็ฮิวโก้ก็รีบมานะ อย่าให้พวกเราต้องรอนาน!

เมลวิน : ตกลงตามนี้! อัศวินเซนต์โลอาออกเดินทางเพื่อไปผจญภัยกันเถอะ!

เมื่อพูดคุยเสร็จ ต่างคนต่างก็แยกย้ายกันไป ให้เราไปเจอพวกเขาที่หน้าประตูทางเข้าเมือง อนึ่ง ตอนนี้ ถึงแม้เราจะไปนอนโรงแรมครบสามคืนแล้ว ไปคุยกับทหารเฝ้าหน้าประตูอาคารรัฐสภา เขาก็จะไม่ยอมให้เราเข้าไปอยู่ดี สรุป คือ ถึงตอนนี้ เราต้องไปทำเหตุการณ์อิสระนี้ให้จบก่อนแล้ว เกมถึงจะเดินต่อไปได้...

เมื่อเจอกับทั้งสามคนแล้ว จะพบเหตุการณ์ที่เมลวิน เรียกฮิวโก้ เป็น ท่านดยุคฮิวโก้ และให้เข้ารวมกลุ่มเดินทางกับอัศวินเซนต์โลอาของเขา

ภาพ:sui3110.jpg

เอลิล็อต : เขามาแล้ว! ทางนี้ครับ!

อลานิส : ขอบคุณที่มาน่ะค่ะ

เมลวิน : ท่านดยุคฮิวโก้แห่งคาราย่า ขอต้อนรับเข้าสู่อัศวินเซนต์โลอา

ฮิวโก้ : ท่านดยุคฮิวโก้แห่งคาราย่า?

อลานิส : ใช่ คุณมาจากเผ่าคาราย่าในฐานะตัวแทน ใช่ไหม? ดังนั้น "ท่านดยุค" ก็คือระดับขั้นของคุณ ฉันคิดว่ามันน่าจะยุติธรรมดีนะ

เมลวิน : พวกเราจะไปกันแล้ว! มุ่งสู่ภูเขาทางเหนือ เพื่อค้นหาเรือ และก็... และก็...

เอลิล็อต : และพวกเราจะไปช่วยพ่อของเมลวินเช่นกัน

เมลวิน : .....ใช่แล้วล่ะ

อลานิส : ใช่! ดังนั้น รีบไปกันเถอะ!

Elliot has joined

Melville has joined

Alanis has joined

ข้อแนะนำเล็กน้อย - ในช่วงแรกนี้ ให้เอา เมลวิน และอลานิส ไปไว้อยู่แถวหลังก่อน เพราะสองคนนี้ มี hp น้อยมาก ทำให้อาจตายด้วยการโจมตีครั้งเดียวจากศัตรู ให้เก็บเลเวลไปสักพักก่อน ค่อยเอามาไว้ด้านหน้า (แต่ให้อยู่ด้านหลังไปนั่นหละ ดีแล้ว) ส่วน เอลิล็อต นั้นเป็นตัวละครแบบซับพอร์ต

เมื่อออกจากเมืองสู่แผนที่โลก จะมีสถานที่ใหม่ปรากฎขึ้นมา - North Cavern

ให้เราเดินทางไปเข้าที่ North Cavern กันเลย (ถ้าเราออกไปที่ Zexen Forest จะโดนพวกเมลวินห้ามเอาไว้)

North Cavern

เมื่อเข้ามา จะพบเหตุการณ์

เอลิล็อต : ต้องใช่ที่นี้แน่ ๆ เลย ผมได้กลิ่นของน้ำด้วยนะ

เมลวิน : ที่ไหนมีน้ำ ที่นั้นก็ต้องมีเรือ เข้าไปกันข้างในกัน

อลานิส : ใช่แล้ว ไปกันเลย พวกเรา

เมลวิน : แต่ว่า... เออ คือ

อลานิส : ทำไมงั้นเหรอ? จะมากลัวอะไรตอนนี้ล่ะ

เมลวิน : ใครว่าเรากลัวกัน! เข้าไปกันเถอะ

เอลิล็อต : ที่จริงแล้ว ก็นิดหน่อยนะ เออ ผมค่อนข้างกลัวเลยล่ะ

เมลวิน : โธ่เอ๊ย เอลิล็อต อัศวินที่ไหนเขากลัวอุโมงค์กัน? จงกล้าหาญและตามเรามาเถอะน่า!

ทั้งสามคนจะวิ่งเข้าไปในอุโมงค์

จ่าโจ : พวกเราก็เข้าไปกันเถอะ มันมีโอกาสไม่บ่อยนักหรอกนะ ที่จะได้เป็นผู้ติดตามของเหล่าอัศวิน

ลูลู่ : อัศวิน? คุณหมายถึงพวกหมวกเหล็กตัวเล็กนั่นน่ะเหรอ? เออ... ตกลง ถือซะว่าช่วยเหลือเด็กแล้วกัน

จ่าโจ : ข้าคิดว่าจินตนาการของพวกเขา และเกมแบบนี้ จะเป็นอุทาหรณ์อย่างหนึ่งในช่วงวัยของนายนะ ลูลู่

ลูลู่ : ใครถามนายกัน! และก็อีกอย่างนะ ผมมีความฝันที่ดีกว่าการทำอะไรแบบนี้อีกนะ

จ่าโจ : แคว่ก แคว่ก แคว่ก ข้าก็แน่ใจว่าเจ้ามีแน่

เมื่อเข้ามา ให้เดินเข้าไปเรื่อย ๆ จะพบกับเหตุการณ์

เอลิล็อต : หนะ--เหนื่อยจังเลย

อลานิส : เธอไม่เป็นไรใช่ไหม เอลิล็อต?

เอลิล็อต : อีก...ไกลแค่ไหน? พวกเราเดินกันมาตั้งนานแล้วนะ

เมลวิน : อัศวินเอลิล็อต! ถ้าม้าของนายเกิดล้มขึ้นมาล่ะก็ นายก็จำเป็นที่จะต้องพึ่งแรงขาของนายเองนะ

เอลิล็อต : ผมรู้ แต่... แต่ว่านี้มันต่างกันนะ

อลานิส : อย่าไปว่าเขามากนักเลย เมลวิน

เมลวิน : แต่ถ้าอัศวินไม่สามารถเดินต่อไป...

จ่าโจ : มันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะมาเถียงกันหรอกน่า พวกเรามากันตั้งไกลแล้วนี่นะ งั้นหยุดพักตรงนี้กันก่อนเถอะ

ลูลู่ : ผมก็เห็นด้วยนะ

และฉากก็จะพักที่พวกเราตั้งแคมป์ พักผ่อนกัน แต่ฮิวโก้ก็ตื่นขึ้นมากลางดึก เพราะว่า...

ฮิวโก้ : โอ๊ยยย... ใครมันจะไปนึกว่าเป็ดจะละเมอหนักขนาดนี้เนี่ย..? ...? เธอนอนไม่หลับเหรอ?

อลานิส : ฉันเหรอ? อีกเดี๋ยว ฉันก็จะเข้านอนแล้วล่ะ... เมลวิน เห็นตอนเดินไม่รู้จักเหนื่อย ดันหลับไปคนแรกซะงั้น เด็กหนอเด็ก!

ฮิวโก้ : แม้จะเป็นอัศวิน ก็เหนื่อยเป็นล่ะนะ

อลานิส : นั่นสินะ...

ฮิวโก้ : อลานิส ทำไมเธอถึงต้องการหาเรือนั้นมากนักล่ะ?

อลานิส : ห๊า?

ฮิวโก้ : ผมอาจจะคิดไปเองนะ แต่เธอดูร้อนใจกว่าเมลวินซะอีกนะ

อลานิส : เออ มันมีเหตุผลอยู่น่ะ

ฮิวโก้ : เหตุผลอะไรงั้นเหรอ?

อลานิส : อีกไม่นาน ฉันจะต้องไปจาก วิเน เดล เซกเซ็น แล้วล่ะ... พ่อของฉันเป็นพ่อค้าเร่ร่อน ฉันเลยไม่เคยมีโอกาสจะได้ปักหลักที่ไหนนาน ๆ และมีเพื่อนเลย พ่อของฉันวางแผนที่จะออกไปหลังจากผ่านไปครึ่งปี ซึ่งก็อีกไม่นานนี้แล้วล่ะ ในระหว่างนั้น ฉันก็ได้เป็นเพื่อนกับเมลวินและเอลิล็อต... ฉันเคยได้มองออกไปข้างนอกและได้เห็นพวกเด็ก ๆ เล่นกัน ฉันไม่เคยได้ทำแบบนั้นเลย จนกระทั่งตอนนี้ นั่นหละ เหตุผล...

ฮิวโก้ : ผมเข้าใจ...

ฉากจะตัดมาตอนรุ่งเช้า ที่ทุกคนตื่นนอนกันหมดแล้ว ยกเว้นอยู่คนหนึ่ง

จ่าโจ : ลูลู่! ตื่นเว้ย! พวกเราถูกล้อมโดยพวกหมวกเหล็กแล้วนะ!

ลูลู่ : งึมงำ...บอกพวกเขานะ...ให้มาใหม่... ZZZZzzzz

จ่าโจ : เร็วเหอะน่า ขนาดนี้พวกเซกเซ็นยังตื่นแล้วเลยนะ

ลูลู่ : ผมรู้แล้วน่า คุณแม่ ผมรู้.... เจ้าพวกเด็กหมวกเหล็กZZZZzzzz

จ่าโจ : "คุณแม่" เหรอ?

เมลวิน : ฮ่าฮ่าฮ่า!

เอลิล็อต : ฮ่าฮ่าฮ่า!

จ่าโจ : ลูลู่เอ๊ย...

จบเหตุการณ์ ให้เราเดินต่อด้านในเข้าไปเรื่อย ๆ (จากที่พัก ตรงนี้ จะเราเดินวนเป็นวงกลมจนไปถึงด้านบน)จะพบเหตุการณ์การคุยกันของพวกโจรภูเขา

โจรภูเขาA : เฮ้! รีบกลับไปทำงานได้แล้ว เจ้าพวกขี้เกียจสันหลังยาว! พวกแกคิดจะให้ข้าโดนหัวหน้าบ่นทั้งเช้าทั้งเย็นเลยหรือไงกัน!

โจรภูเขาB : เออ รู้แล้วน่า อย่าต้องมาย้ำมากนักหรอก

โจรภูเขาC : เหอะ เจ้าพวกแสวงหาสมบัติ พวกนั้นค้ากำไรเกินควรจนทำให้พวกเราอ่อนแอลงแท้ ๆ ในขณะที่พวกเราต้องทนหิวอยู่แบบนี้...

พวกฮิวโก้ ที่แอบสังเกตการณ์อยู่ด้านบน ก็เริ่มคุยกันถึงเรื่องนี้

ฮิวโก้ : คนพวกนั้น เป็นใครกันแน่นะ?

จ่าโจ : เจ้าคนพวกนั้นเป็นพวกที่นายต้องเรียกว่าเป็นพวกตัวซวยที่จะมาขวางการเดินทางกลับไปของพวกเราน่ะสิ

เอลิล็อต : เม--เมลวิน! กลับบ้านเถอะ! ตอนนี้! ได้โปรดเถอะนะ!

เมลวิน : ใจเย็นไว้ เอลิล็อต อัศวินเซนต์โลอาจะหนีเพราะเจอพวกโจรกระจอกแค่นี้งั้นเหรอ?

อลานิส : ใช่ ๆ พวกเราจะหนีไม่ได้นะ!

จ่าโจ : หือม์... ดูนั่นสิ เจ้าพวกนั่นเข้าไปข้างในกันแล้ว!

เมลวิน : ตามพวกนั้นไปกันเถอะ

ฮิวโก้ : ว่ายังไงล่ะ ฮิวโก้? พวกเราจะเข้าไปด้วยไหม?

ตรงนี้ จะมีทางเลือก ให้เลือก

1. พวกเราก็เข้าไปด้วยดีกว่านะ

2. รออยู่ตรงนี้ดีกว่านะ

เราต้องเลือกตอบตัวเลือกแรกเท่านั้น เพราะไม่ว่าจะเราจะตอบตัวเลือกที่สองกี่ครั้ง ก็จะวนกลับมาคำถามเดิมอยู่ดี และเมื่อเราเลือกตอบตัวเลือกแรก

ฮิวโก้ : พวกเราก็เข้าไปด้วยเช่นกัน นอกจากนั้น ผมก็ปฏิเสธไม่ได้แล้วนี่นา พวกเขาแต่งตั้งผมให้เป็นท่านดยุคแล้วนิ

ลูลู่ : นายกังวลกับเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?

จ่าโจ : งั้นก็ได้ พวกเราทั้งหมดจะเข้าไป แต่ถ้ามันเกิดอันตรายขึ้นมา พวกเราต้องรีบถอยทัพโดยเร็วนะ!

อลานิส : โอ้ ขอบคุณ ขอบคุณมากค่ะ มิสเตอร์เป็ด!

จ่าโจ : .......

หลังจากพูดคุยกันเสร็จ ให้เดินไปตามทางลงมาเรื่อย ๆ จนมาถึงทางเข้าที่พวกโจรภูเขาเข้าไปเมื้อกี้ จะพบกับพวกโจรภูเขาออกมาขวางทาง และจะเข้าฉากต่อสู้ การต่อสู้ครั้งนี้ โจรภูเขาจะมากันแค่สองคน ให้จัดการไปทีละคน ก็ไม่ยาก หลังชนะจะพบกับเหตุการณ์

เอลิล็อต : ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้นนี้จริง ๆ เลย...

ลูลู่ : ผมก็เหมือนกัน

ฮิวโก้ : โจรภูเขาพวกนั้นเป็นยังไงบ้างครับ จ่า?

จ่าโจ : จับมัดไว้เรียบร้อยแล้ว พวกนั้นคงจะสงบไปอีกสักพัก ตอนนี้ รีบเข้าไปข้างในกันเถอะ มีเรือที่รอการถูกพบอยู่ที่ไหนสักแห่งใช่ไหมล่ะ?

เมลวิน : ชะ-ใช่ครับ

เอลิล็อต : ใช่แล้ว มันต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ พ่อของเมลวินไม่ใช่คนพูดปด และผมก็จะช่วยพิสูจน์เรื่องนั้นด้วย

อลานิส : ฉันด้วยคนนะ! อัศวินเซนต์โลอา ต้องไปด้วยกัน!

หลังพบเหตุการณ์ ให้เดินเข้าทางเข้าไป เดินไปอีกสักพัก จะพบจุดเซฟ เมื่อเดินผ่านไป จะถึงด้านในสุดของถ้ำ และจะพบเหตุการณ์

อลานิส : ดูนั่น มีแสงส่องมาจากข้างนอกด้วย และฉันก็ได้ยินเสียงน้ำแล้วล่ะ!

เอลิล็อต : เธอหมายถึง พวกเราพบเรือลำนั้นแล้วใช่ไหม?

เด็กทั้งสามคนรีบวิ่งเข้าไป แต่ก็ต้องพบกับคนที่ไม่คาดว่าจะมาพบในที่แบบนี้

กิลเลี่ยม : โฮ่ โฮ่ โฮ่! ยินดีต้อนรับ!

แล้วกิลเลี่ยมจะใช้กลไกแยกพวกฮิวโก้ออกจากพวกเมลวิน

ฮิวโก้ : พวกเราถูกขัง!

ลูลู่ : นั่นมันเจ้าคนที่เจอในเมืองเซกเซ็นนี่นา!

เมลวิน : กิลเลี่ยม!

กิลเลี่ยม : เจ้าเด็กเวร ข้าบอกแกแล้วไงว่าอย่ามาที่ภูเขานี้

อลานิส : แต่ทำไม แกถึงมาอยู่นี้ล่ะ?

กิลเลี่ยม : พวกแกอยากจะรู้งั้นเรอะ? ข้าควรจะบอกพวกแกดีไหมนะ?

เอลิล็อต : ผมรู้แล้วว่าทำไม แกเป็นพวกหลอกลวง แกโกหกเรื่องพ่อของเมลวิน ที่ว่าเขาเป็นคนหลอกลวง!

กิลเลี่ยม : โฮ่ โฮ่ โฮ่! ถูกต้อง

เมลวิน : แต่ ทำไมกัน?!

กิลเลี่ยม : เหตุผลง่ายมาก ข้าก็แค่ไม่ต้องการให้ใครรู้เรื่องที่แห่งนี้ ที่นี้เปรียบเสมือนภูเขาเงินภูเขาทองของข้า

เมลวิน : หมายความว่าไงกัน?

กิลเลี่ยม : บางเวลา ข้าขายของเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ร้านของข้า หรือไม่ก็ที่ตลาด จากนั้น เมื่อพวกคนซื้อหน้าโง่มันออกจากวิเนย์ เดล เซกเซ็นไปแล้ว ข้าก็ให้โจรภูเขาของข้าลอบโจมตีและเอาของพวกนั้นกลับมาให้ข้าที่นี้ยังไงล่ะ มันช่างเป็นแผนการที่สมบูรณ์แบบ พวกเรารู้ว่าเหยื่อแต่ละคนมีอะไรบ้าง เพราะพวกเขามาซื้อมันไปจากข้านี่เองไง!

อลานิส : แก...เจ้าโจรชั่ว! เพราะแบบนี้แกก็เลยเก็บเรื่องของที่นี้เป็นความลับงั้นสิ

กิลเลี่ยม : เป็นเรื่องธรรมดา! ที่แห่งนี้อยู่ห่างจากวิเนย์ เดล เซกเซ็นและป้อมของพวกอัศวินมากนัก ข้าไม่ต้องกังวลเลยว่าใครมันจะมาหาเจอ จนกระทั่งพ่อของเมลวิน มาปล่าวประกาศเรื่องการค้นพบของเขา

เมลวิน : ไอ้ปีศาจ! สำหรับแผนการอันชั่วร้ายนี่ แก...

กิลเลี่ยม : ...แล้วข้าก็คิดไว้แล้วสำหรับเรื่องที่แกจะมาสร้างปัญหาให้แก่ข้า เฮ้! เจ้าพวกโจรภูเขาขี้เกียจทั้งหลาย มาที่นี้หน่อยโว้ยย

แล้วเราจะพบว่า พวกโจรภูเขา เข้ามาทางด้านทางเข้าแล้ว

โจรภูเขา : เจ้าพวกนั้นอยู่นั้นไง! แกจะต้องชดใช้ในสิ่งที่แกทำไป คิดเหรอว่าแกจะสามารถชนะได้อีก เตรียมตัวรอรับการลงโทษในฐานะผู้ใหญ่ได้เลย

พวกโจรภูเขาวิ่งเข้ามาสู้กับพวกฮิวโก้

ฮิวโก้ : จะไม่ต้องไปเมตตาพวกมัน!

การต่อสู้ครั้งนี้ จะพบกับ bandit สี่ตัว การต่อสู้ก็เหมือนเมื้อกี้ ให้พยายามจัดการไปทีละตัว และค่อยดูและเติมเลือดตัวเองไว้ ก็จะชนะไม่ยาก

โจรภูเขา : อ๊อก แม้แต่สิงโตยังรู้จักที่จะหนี ถ้าผลตอบแทนไม่คุ้ม...

แล้วพวกโจรภูเขาจะวิ่งหนีไป

ลูลู่ : จำเอาไว้นะก่อนที่พวกแกจะท้าสู้กับนักรบคาราย่า!

จ่าโจ : หรือทหารเป็ดผู้ผ่านศึก!

กิลเลี่ยม : หนอย... เจ้าพวกไม่เอาไหน อย่างน้อย ข้าก็ยังมีตัวประกันชั้นดีอยู่ที่นี้ล่ะนะ

เอลิล็อต : เออ เมลวิน...

เมลวิน : ผมจะปกป้องพวกเราเอง ผมจะต้องให้เขาชดใช้ให้ได้!

อลานิส : เธอทำมันได้แน่ เมลวิน! หัวหน้าแห่งอัศวินเซนต์โลอา และนักดาบแห่งเปลวเพลิง! เตรียมตัวรับสิ่งที่ตัวเองก่อไว้ได้เลย ไอ้แก่!

กิลเลี่ยม : ไอ้แก่เรอะ? เราจะได้เห็นดีกันว่าดาบของแกจะคมเหมือนลิ้นของแกรึเปล่า มาลองดูกันสักตั้ง!

แล้วเราจะพบการต่อสู้ตัวต่อตัวระหว่างเมลวินและกิลเลี่ยม ไม่ต้องไปสนคำพูดของกิลเลี่ยมมันหรอก ยังไงก็ไม่มีทางชนะอยู่แล้ว (แพ้ตามเนื้อเรื่อง)หลังจากที่เมลวินแพ้ จะเข้าสู่เหตุการณ์

กิลเลี่ยม : โฮ่ โฮ่ โฮ่ ข้าเอาชนะอัศวินได้เลยเว้ย! ตอนนี้ ข้าจะทำให้มันจบล่ะนะ...

ลูลู่ : เฮ้ย เจ้าหน้าหมู!

กิลเลี่ยม ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นว่ากลไกที่ใช้ขังพวกฮิวโก้ ถูกปลดออกไปแล้ว ที่แท้ในระหว่างที่กิลเลี่ยมกำลังสนใจการต่อสู้กับเมลวินอยู่ ทั้งอลานิส และเอลิล็อตก็เข้าไปช่วยแก้กลไกให้พวกฮิวโก้นั่นเอง

อลานิส : เจ้าโง่เห็นแก่เงิน!

เอลิล็อต : อิอิอิ

กิลเลี่ยม : เฮ้ย! อะไร... ตั้งแต่เมื่อไรกัน!

เอลิล็อต : อัศวินทุกคนเขารู้วิธีการทำงานของคันโยกกันทั้งนั้นหละ โฮ่ โฮ่ โฮ่!

ลูลู่ : แกอยากได้รับการลงโทษในฐานะผู้ใหญ่หรือเด็กล่ะ?

กิลเลี่ยมเห็นท่าจะไม่ดี จึงเล่นบทตัวร้ายเกรด B คือ วิ่งหนีหางจุกตูด

กิลเลี่ยม : ช่วยด้วย!

ลูลู่ : เฮ้! หยุดนะ เจ้าหัวขโมย!

จ่าโจ : ลูลู่ พวกเราต้องเข้าไปดูเมลวินก่อนนะ

อลานิส : เมลวิน เธอพอพูดได้ไหม?

เมลวิน : เรา...ยังพอได้ รู้สึกเหมือนเราได้ยินเสียงระฆังก้องอยู่ในหัวของเราเลยแฮะ แต่เราคิดว่าเราไม่เป็นไรนะ เราขอโทษ เราแพ้ เราคิดว่าเราจะสามารถปกป้องพวกเธอได้... แต่กลับเป็นพวกเธอต่างหากที่มาปกป้องเราไว้

อลานิส : เธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไร? เมลวิน เธอปกป้องพวกเรา และก็ฉันด้วยนะ!

เอลิล็อต : เธอพูดถูกแล้วล่ะ เมลวิน นายเป็นวีรบุรุษเลยนะ นายทำให้ผมรู้สึกกลัวน้อยลงด้วยล่ะ

อลานิส : นี้เป็นชัยชนะของพวกเราสามคน อัศวินแห่งเซนต์โลอา ชัยชนะไงล่ะ!

เอลิล็อต : ใช่แล้ว! ตอนนี้ นักดาบแห่งเปลวเพลิงและหัวหน้าอัศวินเมลวิน รีบไปค้นหาเรือลำนั้นกันเถอะ!

แล้วทั้งหมด จะออกมาที่ริมหน้าผา ที่ด้านในสุดของถ้ำ แล้วจะเกิดเหตุการณ์ หลังจากนั้น พวกเราก็จะออกมาคุยกันด้านนอก

จ่าโจ : พวกเราควรจะรีบพาพวกเธอทั้งสามคนกลับไปนะ ป่านนี้ ครอบครัวของพวกเธอคงเป็นห่วงแย่แล้วล่ะ

ลูลู่ : แน่ใจเลยว่า พวกเขาต้องโกรธมากเกินกว่าที่จะยอมรับฟังเรื่องของพวกเธอ

จ่าโจ : แคว่ก แคว่ก แคว่ก! พูดได้ดีในฐานะที่เป็นเด็กอีกคน! ไปกันได้แล้ว!

หลังจากคุยกันเสร็จ เราจะออกมาที่แผนที่โลก ให้เดินกลับไปที่ Vinay del Zexay

Vinay del Zexay

เมื่อเข้ามา ให้เดินเข้าไปในตัวเมือง จะเกิดเหตุการณ์

จ่าโจ : พวกเราจะพาพวกเธอไปส่งถึงบ้าน แต่อย่างแรก รีบบอกลากันเสียแต่ตรงนี้เถอะนะ

อลานิส : ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างนะ ขอบคุณฮิวโก้ ลูลู่ และคุณก็ด้วยนะ มิสเตอร์เป็ด

จ่าโจ : .......

ลูลู่ : ลาก่อนนะ

อลานิส : คำว่า "ลากอ่น" อีกแล้วสินะ... เอาล่ะ ฉันหวังว่าพวกเธอจะกลับไปถึงที่กลาสแลนด์โดยปลอดภัยนะ

เมลวิน : อลานิส... เธอจะย้ายออกไปจากที่นี้เมื่อไรงั้นเหรอ?

อลานิส : ห๊า?

เอลิล็อต : เธอต้องไป เพราะพ่อของเธอ ใช่ไหม?

อลานิส : พวกเธอรู้งั้นเหรอ?

เอลิล็อต : พวกเรารู้เองน่ะ ทำไมเธอถึงไม่ยอมบอกพวกเราล่ะ?

อลานิส : ฉันก็เสียใจนะ มันเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับฉันที่จะคิดถึงเรื่อง...

เมลวิน : เธอจะเศร้าไปทำไมล่ะ สตรีสีเงินผู้กล้าหาญ อลานิส?

อลานิส : เมลวิน...

เมลวิน : อย่ากังวลไปเลย อลานิส อัศวินแห่งเซนต์โลอาไม่มีวันตายหรอก! ไม่ว่าพวกเราจะอยู่ทีไหน ความเข้มแข็งของพวกเราก็จะยังคงสื่อถึงกัน มิตรภาพ ตลอดไป ใช่ไหม?

อลานิส : เมลวิน... ขอบใจนะ...

เอลิล็อต : มันต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ! อัศวินแห่งเซนต์โลอา นักดาบแห่งสายลม เอลิล็อต!

เมลวิน : อัศวินแห่งเซนต์โลอา หัวหน้าและนักดาบแห่งเพลิง เมลวิน!

อลานิส : ใช่แล้วล่ะ อัศวินแห่งเซนต์โลอา รองหัวหน้าและสตรีสีเงิน อลานิส! พวกเราทั้งหมดคือ...

เอลิล็อต : ..อัศวินแห่งเซนต์โลอา..

เมลวิน : สามอัศวินแห่งเซกเซ็น!

อลานิส : ขอบใจนะ เมลวิน เอลิล็อตด้วย พวกเราจะเป็นเพื่อนกัน เสมอนะ

เมลวิน : ตลอดไปเลยล่ะ!

เอลิล็อต : แต่สักพัก เธอจะกลับมาใช่ไห? ถึงตอนนั้น ผมจะรีบกินถั่วให้เร็วขึ้นแน่ ๆ

อลานิส : ฉันจะรอวันนั้นนะ ตอนนี้ ฉันรู้สึกมีความสุขอย่างที่สุดเลย ฉันไม่คิดเลยว่าฉํนจะได้มีเพื่อนที่ดีเท่าพวกเธอ ฉันจะไม่โดดเดี่ยวอีกแล้ว

Elliot has left

Melville has left

Alanis has left

หลังจากที่ทั้งสามคนออกจากกลุ่ม พวกฮิวโก้ก็มาคุยกันที่หน้าโรงแรม

จ่าโจ : อืม... การบอกพ่อแม่ของพวกเขาเรื่องที่ว่าพวกเราไม่ใช่พวกแก็งค์ลักพาตัวเนี่ย ยากกว่าตอนผจญภัยเสียอีกแฮะ

ลูลู่ : ใช่ แต่สุดท้ายก็จบลงด้วยดี สามคนนั้นต้องเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากแน่ ๆ ผมเองก็ดีใจที่พวกเราก็เป็นแบบนั้นนะ

ฮิวโก้ : ...ใช่ ผมก็เหมือนกัน

จ่าโจ : แคว่ก แคว่ก แคว่ก!

เอาล่ะ ในที่สุด เหตุการณ์อิสระก็ได้สิ้นสุดลงเสียที และแล้ว ก็ได้เวลาทำในสิ่งที่พวกเราถูกส่งมาให้ทำกันแล้วล่ะ แต่ก่อนอื่น ต้องเช็คความสามารถตัวละครกันก่อนนะครับ เพราะการต่อสู้จากนี้ จะเป็นการต่อสู้ที่ยากที่สุดใน ฮิวโก้ แชปเตอร์ 1 แล้ว หากเตรียมการไม่ดี อาจลำบากได้ เพื่อให้ผ่านไปได้สบาย ๆ ควรเก็บเลเวลของทุกตัวละครให้ได้ประมาณ 20 ตีอาวุธและซื้อเกราะที่ดีสุดตามจำนวนเงินของเราให้ฮิวโก้และจ่าโจ (ลูลู่ไม่ต้องหรอก เหตุผลว่าทำไม จะมีภายหลัง) และอาจจะไปเพิ่มสกิลที่ปราสาทบราสด้วยก็ได้นะ

หลังจากเตรียมพร้อมเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ให้ไปนอนที่โรงแรมในเมืองวิเน เดล เซกเซย์ หนึ่งคืน เมื่อออกมานอกโรงแรมจะพบเหตุการณ์

ลูลู่ : ไม่อยากจะบ่นหรอกนะ แต่อาหารที่นี้ มันรสชาติแย่จริง ๆ แต่ถ้ามีเครื่องเทศของคาราย่า คงดีกว่านี้

จ่าโจ : ตอนนี้ ข้าคิดว่าสิ่งที่เราควรทำ ก็คือ ย้อนกลับไปที่อาคารรัฐสภานะ ลูลู่ เข้มแข็งไว้ก่อนนะ ข้ารู้ว่าแกคงคิดถึงแม่แกมาก

ลูลู่ : ใครถามนายกัน?!

ฮิวโก้ : อย่าพึ่งฮึกเหิมกันไป เพื่อน ๆ ผมเอง ก็เป็นห่วงฟูบา หวังว่าคงไม่ทำอะไรที่เป็นอันตรายไปนะ

จบเหตุการณ์ ให้เราเดินทางไปที่อาคารรัฐสภากันเลย เมื่อถึงหน้าอาคาร จะพบเหตุการณ์

ลูลู่ : ผมไม่อยากจะเชื่อเลยนะว่าที่แห่งนี้มันจะใหญ่สักแค่ไหน จะมีที่ไหนมาครอบอาคารแบบนี้ได้อีกนะ

จ่าโจ : นายคิดว่านี่ "ใหญ่" แล้วงั้นเรอะ? ลองไปดูถ้ำของเผ่ากิ้งก่าก่อนเถอะ ที่นั้น ใหญ่พอที่ครอบอาคารแบบนี้ได้สัก 10 หลังเลย

ทหารเฝ้าประตู : ผมได้รับการบอกมาแล้วครับว่า พวกท่านต้องมาที่นี้

ฮิวโก้ : มันได้เวลาแล้วนี่นา

ทหารเฝ้าประตู : พวกเขารอพวกคุณอยู่ข้างใน เชิญเข้าไปได้ครับ

แล้วทหารก็จะเปิดประตูให้พวกเราได้เข้าไป

ลูลู่ : เออ ดี! คราวนี้ เราก็ต้องเข้ามารอข้างในแทน ให้มันได้งี้สิ

จ่าโจ : ข้าเตือนเจ้าแล้วนี่ว่า พวกทางการน่ะ ทำตั้งหลายอย่าง เพื่อทำให้พวกเขาดูมีความสำคัญมากขึ้น และก็ช่วยเงียบลงหน่อยได้ไหม!

และจะมีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งเดินลงมาจากชั้นสอง

เจ้าหน้าที่ : ขอโทษที่ต้องให้คอยนานนะ ผมเป็นตัวแทนจากสภาแห่งเซกเซ็น ผมจะรับผิดชอบสำหรับการส่งสาส์นของพวกท่านเองนะครับ

จ่าโจ : ตัวแทนงั้นเหรอ?

เจ้าหน้าที่ : ใช่ครับ ตัวแทน

ฮิวโก้ : ผมเป็นลูกชายของหัวหน้าแห่งเผ่าคาราย่า ผมต้องส่งสาส์นฉบับนี้ไปให้ถึงหัวหน้าแห่งสภาเซกเซ็น ไม่ใช่คนอื่น

เจ้าหน้าที่ : บางที มันคงยากสำหรับท่านที่เข้าใจว่าการทำงานของสภานั้นต้องแข่งกับเวลาเพียงใด พวกเราต้องติดต่อกับคนจำนวนมาก ทั่งราชอาณาจักรของพวกเรา แล้วก็พวกเราก็ไม่ค่อยมีความอดทนต่อพวกที่มารบกวนสิ่งที่เป็นอยู่นี้นะ

จ่าโจ : แกกล้าดียังไงที่มาปฏิบัติกับตัวเราอย่างไม่สุภาพแบบนี้! มันเป็นการคุ้มกันของกลาสแลนด์ ที่ทำให้เซกเซ็นสามารถเอาของเข้าไปขายไกลได้ถึงที่โจวสตัน!

เจ้าหน้าที่ : ต้องให้ผมเตือนความจำท่านอีกเหรอว่าพวกเราได้ตกลงที่แบ่งปันผลกำไรของเราร่วมกับกลาสแลนด์แล้ว? หรือว่าท่านต้องการเพิ่ม

จ่าโจ : หน้าด้านชะมัด!

เจ้าหน้าที่ : ถ้าอย่างนั้น ก็ช่วยมอบสาส์นฉบับนั้นให้แก่ผมด้วยนะครับ

ตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เลือก

1. เออ อยู่นี่ไง

2. ผมมาที่นี้ด้วยคำสั่งของหัวหน้าเผ่า

ไม่ว่าจะเลือกข้อไหน สุดท้าย เราก็จำยอมต้องมอบสาส์นให้แก่เจ้าหน้าที่ไป

You present !Letter to Zexen

เมื่อให้ไปแล้ว พวกเราจะออกมาด้านนอกของอาคารรัฐสภา แล้วก็จับเข่านินทากัน

ลูลู่ : ถ้าเพียงจิมบาอยู่ที่นี้ ได้เห็นเจ้าพวกหมวกเหล็กล่ะก็นะ!

จ่าโจ : พวกเราทำดีที่สุดแล้วล่ะ พวกเราต้องไปอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นให้ลูเซียฟัง ข้าพร้อมที่จะกลับแล้วล่ะ ตอนนี้

ลูลู่ : เห็นด้วย! ผมเองก็ทนความหยาบคายของพวกเซกเซ็นต่อไปไม่ไหวแล้ว

ฮิวโก้ ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่แค่เห็นสีหน้าของฮิวโก้ตอนนี้ ก็พอจะเดาได้ว่าฮิวโก้กำลังคิดอะไร และทั้งสามคนก็จะเดินออกมา

จบจากเหตุการณ์นี้ ให้ไปที่โรงแรมกันเสียก่อน (ตอนนี้ เราจะยังออกจากเมืองไม่ได้) แล้วจะเข้าสู่เหตุการณ์กลางดึกของคืนนั้น ที่พวกเราจะจับกลุ่มนินทาพวกเซกเซ็น และก็ได้เหลือบไปเห็นลีโอและเพอซิวัลจะมาตามจับพวกเขา

ภาพ:sui3111.jpg

จ่าโจ : ข้ากำลังคิดว่า "หมวกเหล็ก" คงเป็นคำนิยามที่กว้างเกินไป ที่จะใช้เรียกพวกเซกเซ็นที่เราพบนะ

ลูลู่ : ใช่ พวกนั้นคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน ปล่อยให้พวกเราต้องนั่งรอตั้งนาน แล้วยังปฏิบัติยังกะตัวเราเป็นผู้บุกรุก?

ฮิวโก้ : ผมก็คาดหวังว่าจะได้รับการปฏิบัติที่ต่างไปจากนี้นะ แต่เอาเถอะ ยังไง พวกนี้ก็เป็นเซกเซ็นนี่นะ ทำไงได้

จ่าโจ : แต่ข้าว่า พวกคนที่เราเจอตามท้องถนน ก็ดูใจดีออก ยกเว้นเจ้าพวกที่คิดว่าตัวเองเป็นดาวพวกนั้น

ลูลู่ : ผมรอที่จะกลับไปไม่ไหวแล้วล่ะ!

ฮิวโก้ : อีกไม่นานหรอก ลูลู่ จริง ๆ แล้ว การที่เรามาตอนนี้ ก็มีเรื่องสนุก ๆ ให้ทำเหมือนกันนะ แต่สำหรับพวกคนแย่ ๆ ก็อย่าไปนึกถึงมันเลย

จ่าโจ : เรารู้ข้อดีของกลาสแลนด์อยู่ในใจแล้วนะ จงอย่าลืมมันซะล่ะ

ลูลู่ : พวกเรารีบออกกันแต่เช้าเถอะนะ!

ฮิวโก้ : ฮ่า ฮ่า......? เสียงนั้น...

ฮิวโก้ได้ยินเสียงอะไรแปลก ๆ รีบไปดูที่หน้าต่าง ก็พบทหารเซกเซ็นมุ่งหน้ามาที่โรงแรมที่พวกเขาอยู่ และฉากก็จะตัดมาที่การสนทนาของพวกเซกเซ็น พวกนั้นคิดจะทำอะไรกันแน่นะ?

เลโอ : มันมีเด็กสองคนและเป็ดอีกตัว จงระวังเอาไว้! เจ้าพวกกลาสซี่พวกนี้ล้มไม่ได้ง่าย ๆ พวกแกสองคนล้อมไปด้านหลังซะ เดี๋ยวนี้!

พวกทหารแยกย้ายกันไป และฉากก็จะตัดมาทีเจ้าของโรงแรมคุยกับพวกทหาร บนชั้นสองของโรงแรม

เจ้าของโรงแรม : เกิดอะไรขึ้นที่นี้เนี่ย?

พาสซิวัล : ต้องขออภัยที่บุกรุกเข้ามานะ เจ้าของโรงแรม พวกเราได้รับคำสั่งให้มาคุมตัวเจ้าพวกกลาสแลนด์สามคนนั้นไว้

เจ้าของโรงแรม : ผมไม่รู้เลยนะว่าพวกเขาเป็นอาชญากร มันยากที่จะรู้ว่าใครเป็นใครบ้างที่เข้ามาพักน่ะ

เลโอ : มันไม่ใช่อย่างที่นายคิด พวกเราแค่ต้องการจะถามพวกนั้นสักสองสามคำถามเท่านั้น ตามข้ามา!

พวกทหารได้บุกเข้าไปในห้องฮิวโก้ แต่ก็พบว่าไม่มีใครอยู่ มีเพียงหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ เลโอมองลอดหน้าต่างออกไป ก็พบว่าพวกฮิวโก้ได้หลบหนีไปแล้ว

เลโอ : พวกนั้น กำลังหนี! รีบตามพวกมันไปเร็ว!

พาสซิวัล : นายไม่ต้องตะโกนก็ได้ ผมไม่ได้หูหนวกซะหน่อย!

ตัดมาที่ฮิวโก้ที่วิ่งหนีออกมาก่อนที่พวกทหารจะเข้าไปคุมตัว

ลูลู่ : แฮ่ก ๆ

ฮิวโก้ : นี่มันยังไงกันเนี่ย?

จ่าโจ : ไม่รู้เหมือนกัน แต่ถ้าถามข้าล่ะก็ พวกหมวกเหล็กที่ใส่ชุดเกราะพร้อมรบพวกนั้นคงไม่ได้มาเพื่อขอโทษหรอก วิ่ง!

ตรงนี้ เราจะได้บังคับฮิวโก้แล้ว ให้เราเดินออกซ้าย (ทางไปอาคารรัฐสภา) และพบกับพวกทหารเซกเซ็นที่มาขัดขวาง

ทหารเซกเซ็น : พวกมันสามคนอยู่นั้นไง

ลูลู่ : คราวนี้ เอาไงต่อละ?

ฮิวโก้ : ดูท่าทางพวกนี้ คงไม่ได้มาเพราะอยากคุยกับพวกเราซะแล้ว

จ่าโจ : ท่าจะไม่จริง ๆ

ฮิวโก้ จึงควักมีดประจำตัวออกมา

ฮิวโก้ : ลูลู่ ลุยกันเลย!

การต่อสู้ครั้งนี้ จะเจอกับ Zexen Kn x1 และ Zexen Inf x2 ให้จัดการไปทีละตัว และคอยเติมพลังด้วยไอเท็มหรือรูนน้ำของจ่าโจ ก็จะชนะไม่ยาก พอสู้ชนะ ให้เดินต่อไป โดยออกด้านซ้ายบนของโซนนี้ มุ่งหน้าไปทางประตูทางออกจากเมือง ระหว่างจะพบทหารอีกชุด คราวนี้จะเจอ Zexen Kn x2 และ Zexen Inf x2 ก็ใช้วิธีการสู้เหมือนเดิม พอชนะ ให้เดินต่อไปยังประตูทางออก จะพบเหตุการณ์ที่พวกทหารมาดักหน้าเราที่ประตูแล้ว

พาลซิวัล : แขกจากกลาสแลนด์ พวกเราต้องคุยอะไรกันนิดหน่อยแล้วนะ พวกนายได้พิสูจน์แล้วว่ากองกำลังของเรายังต้องฝึกฝนมากกว่านี้ แต่ตอนนี้ พวกเราขอข้ามประเด็นอันนั้นไปก่อน พวกเราสนใจในสิ่งที่พวกนายจะพูดออกมามากกว่า

ฮิวโก้ : นายควรอธิบายเรื่องพวกนี้มากกว่านะ!

จ่าโจ : เราจะไม่ไปไหนกับแกทั้งนั้น จนกว่าจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี้!

ลูลู่ : ถูกต้องแล้วล่ะ!

เลโอ : พวกเราได้รับแจ้งมาว่า ในขณะที่แสร้งทำเป็นการเจรจาสงบศึก พวกกลาสแลนด์ก็บุกเข้ามาอย่างหมาลอบกัด เราจะรู้ได้ไงว่าพวกแกไม่ได้อยู่ที่นี้เพื่อจะเล่นลูกไม้อะไร?

ลูลู่ : ทำไม พวกเราต้องเล่นตุกติกอะไรแบบนั้นด้วย? พวกเราเป็นตัวแทนของหัวหน้าแห่งคาราย่าอันทรงเกียรติ ลูเซียนะ

จ่าโจ : เผ่าเป็ดอย่างเราก็ไม่มีทางทำแบบนั้นแน่

เลโอ : พวกกลาสแลนด์ล้อมเหล่าทหารของพวกเราเอาไว้ นายเป็นตัวประกันของเรา ถ้านายเป็นลูกของหัวหน้าเผ่าคาราย่าจริง ๆ แล้วล่ะก็ พวกนั้นต้องเลือกที่จะไม่ทำร้ายนายแน่ ๆ นายมีค่าอย่างมากสำหรับการแลกเปลี่ยน เอาล่ะ ตอนนี้ มากับพวกเราซะดี ๆ เถอะ

ตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เลือก

1. ไม่มีทางซะหรอก!

2. ไม่มีเหตุผลที่ต้องเชื่อแกหรอก!

ไม่ว่าจะเลือกข้อไหน ฮิวโก้ก็จะมองขึ้นไปด้านบน และมองเห็นอะไรบางอย่าง

พาลซิวัล : ไม่ว่าจะยังไง พวกเราก็จะเอาตัวแกไปกับเราด้วยอยู่ดี

และแล้ว ฟูบาก็ปรากฎตัวขึ้น และถลาตัวลงมา ทำให้พวกทหารที่ไม่ทันตั้งตัวต้องล้มระเนระนาดกันไป พวกฮิวโก้ใช้จังหวะนี้เอง หลบหนีออกนอกประตูเมืองได้สำเร็จ

ลีโอ : รีบตามมันไปเร็ว ๆ เข้าสิ

ทหารเซกเซ็น : ครับท่าน!

ทั้ง 4 คนจะหนีมาจนกระทั่งถึง Zexen Forest แล้วจะหยุดคุยกัน

ลูลู่ : ดูเหมือนพวกเราจะหนีพ้นแล้วนะ

จ่าโจ : แต่พวกเราก็ยังอยู่ในดินแดนของเซกเซ็นนะ ระวังตัวต่อไปก่อนเถอะ

ลูลู่ : ต้องขอบคุณฟูบา พวกเราถึงได้ทำสำเร็จ

ฮิวโก้ : ใช่ ขอบใจมากนะ

ฟูบา ผงกหัวขึ้นลงเป็นการตอบรับ แล้วก็ร้องออกมา

ลูลู่ : นายหาเราพบได้ยังไง? นายตามดูพวกเรามาตลอดเลยงั้นเหรอ?

จ่าโจ : ข้าทายว่าเขาคงมาหาอาหารมากกว่า ไม่ใช่พวกเราหรอก

ฟูบา เหมือนเข้าใจสิ่งที่จ่าโจพูด แล้วคำรามใส่ จนจ่าโจต้องถอยไป

จ่าโจ : แคว่ก แคว่ก แคว่ก! เออ ก็ได้ ๆ ฟูบา!

ฟูบาร้องคำรามอีกที จ่าโจก็เลยต้องยืนจ๋อยไป

ลูลู่ : อิอิอิ

ฮิวโก้ : รีบไปกันต่อเถอะ! ถ้าที่พวกอัศวินพวกนั้นพูดเป็นความจริงล่ะก็...

จ่าโจ : พวกเราก็อยู่ในภาวะสงครามอีกครั้งยังไง

ลูลู่ : แล้วไง? ผมไม่กลัวพวกหมวกเหล็กพวกนั้นหรอก! ฮึ่ม!

จบการสนทนา ให้เดินไปด้านขวาเรื่อย ๆ จนออกจาก Zexen Forest แล้วเข้าสู่ Brass Castle เลย

Brass Castle

ให้เราเดินไปด้านขวาเรื่อย ๆ จะพบกับเหตุการณ์

จ่าโจ : อืม ดูท่าทางเรื่องที่ว่าเรากำลังถูกตามล่า ยังมาไม่ถึงที่นี้นะ น่าแปลกนะ ทั้งที่ถ้าเราอยู่ในภาวะสงคราม ป้อมก็น่าจะอยู่สภาพป้องกันอย่างแน่นหนา แต่นี่กลับไม่เลยแฮะ

ฮิวโก้ : เห็นด้วย

ลูลู่ : เห็นด้วย เห็นด้วย

จ่าโจ : อย่าทำตัวเป็นจุดสนใจให้มากนักล่ะ ทำตัวเป็นธรรมชาติ และเดินไปช้า ๆ

ฮิวโก้ : ตกลง

ลูลู่ : ตกลง ตกลง

ฮิวโก้ : .....

จ่าโจ : ไปกันได้แล้ว

ในขณะที่ทั้งหมดกำลังจะเดินไปนั้น ทั้งสามคนก็หันกลับไปมองที่ฟูบา

จ่าโจ : ฟูบา! แกน่ะไม่สามารถเดินช้า ๆ เพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกตได้หรอก

ฟูบาส่ายหัวแล้วก็ร้องออกมา

ฮิวโก้ : เห็นกำแพงนั้นไหม? วิ่งข้ามไปแล้วไปรอเราที่อีกฝั่งนะ

ฟูบาร้องออกมา เหมือนจะบอกว่าอยากไปกับพวกฮิวโก้

ฮิวโก้ : รีบไปซะ! ก่อนที่พวกศัตรูจะเห็นนาย!

ฟูบายอมทำตามที่ฮิวโกพูดแล้วก็บินข้ามไป ที่นี้ก็ตาเราบ้างล่ะ ที่ต้องผ่านไป

ให้เดินมาทางด้านขวาเรื่อย ๆ จนเข้าสู่เขตป้อมทหารจะพบว่าที่นี้ กำลังมีการตรวจคนเข้า-ออกอย่างเข้มงวดเลยทีเดียว

ลูลู่ : ช้าๆ...ยังช้าไม่พออีกเหรอ?

ฮิวโก้ : ลูลู่ เงียบไว้

ลูลู่ : โอเค รู้อยู่แล้วน่า! ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วล่ะซิ

จ่าโจ จึงแกล้งเดินไปชนกับลูลู่

ลูลู่ : อั่ก จ่า ชนผมทำไม!

จ่าโจ : นายน่ะ เสียงดังเกินไปและทำตัวไม่เป็นธรรมชาติเอาเสียเลยน่ะสิ แบบนี้ เราอาจถูกพบนะ

ลูลู่ : คุณก็กังวล...

ฮิวโก้ : ลูลู่!

ลูลู่ : ฮึ่ม

ในขณะเดียวกัน พวกลีโอและเพอซิวัลก็ตามพวกฮิวโก้มาทันจนได้

ลีโอ : หวังว่าพวกนั้นคงยังหนีไปได้ไม่ไกลหรอกนะ

เพอซิวัล : ถ้าโชคยังอยู่กับเราล่ะก็ พวกนั้น น่าจะถูกจับอยู่ที่นี้นะ

ลีโอ : ขอให้เป็นแบบนั้นเถอะ

พวกฮิวโก้พยายามหันหน้าไปฝั่งกำแพงเพื่อไม่ให้พวกลีโอสังเกตเห็นพวกตัวเอง แต่ก็มีผู้ชายปากมอมคนหนึ่งดันเรียกพวกลีโอคุยซะงั้น

ผู้ชาย : ท่านอัศวิน! โปรดอภัยที่ข้าอาจล่วงเกินท่าน แต่ท่านคืออัศวินทั้งหกผู้มีชื่อเสียงที่สุดในเซกเซ็น ท่านลีโอ และท่านเพอซิวัลใช่ไหมครับ?

ลีโอ : เออ พวกเรานั่นหละ มีอะไรเหรอ?

ในขณะที่ลีโอ หันไปคุยกับผู้ชายคนนั้นก็ได้สังเกตเห็นพวกฮิวโก้เข้าจนได้

ลีโอ : เจ้านั้นดูเหมือน...

จ่าโจ จึงรีบตัดสินใจให้รีบหนีออกจากจุดนั้น เข้าไปยังประตูที่อยู่ใกล้ที่สุด

ลีโอ : เพอซิวัล เจ้าไม่เห็นเคยบอกข้าเลยว่า เจ้ามีสัมผัสที่หกน่ะ

เพอซิวัล : ถึงบอกไป ทำยังกะท่านจะสนใจ

ลีโอ : นี่ ไม่คิดจะรับมุขกันเลยเหรอไง?

ทั้งสองคนรีบวิ่งตามพวกฮิวโก้ที่หนีเข้ามาในครัว แต่สุดท้าย พวกเขาก็คาดกับฮิวโก้อีกจนได้

ลีโอ : ไปทางไหนแล้ว?

ทั้งสองคนมองไปรอบ ๆ ก็ไม่พบใครเลย

เพอซิวัล : ผมไม่เคยไล่ตามใครที่เร็วได้ขนาดนี้มาก่อนเลยนะ

ลีโอ : .....

ทั้งคู่ จึงลองไปหาที่อื่นดู เมื่อทั้งสองคนไปแล้ว เราจะพบว่าพวกฮิวโก้นั้น แอบซ่อนโดยเกาะอยู่ที่ปล่องไฟเหนือเตาผิง แต่สุดท้ายเกาะไม่ไหว ก็พากันหล่นลงมา

จ่าโจ : กรอด

ลูลู่ : โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย

ฮิวโก้ : ลุก...ออก...ไป

ลูลู่ : เจ็บชะมัดเลย!

จ่าโจ : เจ้าไม่ได้เป็นเบาะที่ดีเอาซะเลยนะ

ฮิวโก้ : รีบ ๆ ลุกออกไปซิโว้ย

ลูลู่ : ขอโทษ ๆ ฮิวโก้!

จ่าโจ : อดทนไว้ แคว่ก

ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังจะลุก ทั้งสามคนก็ตกไปยังทางลับในเตาผิงที่เปิดออก ทั้งสามคนมาโผล่ข้างใต้ของป้อมแห่งนี้

ฮิวโก้ : พวกเราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย?

จ่าโจ : ดูเหมือนจะเป็นทางลับใต้ดินที่ใช้ออกไปนอกป้อมนะ มันต้องเก่าแก่มากทีเดียว ก็ขนาดพวกอัศวินพวกนั้นยังไม่รู้เกี่ยวกับมันเลยนี่นะ

ลูลู่ : หมายความว่า ถ้าเราไปตามทางนี้ พวกเราก็จะหนีออกไปได้ใช่ไหม?

จ่าโจ : เออ เท่าที่พวกเรารู้ตอนนี้ นี้น่าจะเป็นเส้นทางเดียวที่จะไม่มีผู้คุมอยู่ล่ะนะ

หลังจบการสนทนา ก็ให้เดินไปตามทางเรื่อย ๆ จนสุดทางจะพบเหตุการณ์ที่พวกฮิวโก้เจอประตูบานหนึ่งเข้า

จ่าโจ : นี้น่าจะเป็นทางออกนะ

ลูลู่ : ถ้างั้น เราก็สามารถกลับไปกลาสแลนด์ได้แล้วใช่ไหม?

ฮิวโก้ : มันอาจจะนำเรากลับไปที่วิเนย์ เดล เซกเซ็นก็ได้นะ

จ่าโจ : น่าจะเป็นแบบนั้นก็ได้ ใครจะไปรู้...

ลูลู่ : เราจะกลับไปที่นั้นอีกงั้นเหรอฦ

จ่าโจ : นี่เป็นโอกาสเดียวของเรา ยังไง ๆ ก็ลองเสี่ยงดู

ฮิวโก้ : พร้อมนะ

แล้วทั้งสามคนก็เปิดประตูบานนั้น ทิวทัศน์ที่เห็น เป็นทางออกของ Brass Castle ฝั่งกลาสแลนด์ นั่นเอง

ลูลู่ : ฟู่! อากาศบริสุทธิ์! ทางใต้ดินนั้นมันเหม็นชะมัดเลย!

ฮิวโก้ : พวกนั้นคงมองข้ามเรื่องการทำความสะอาดไปน่ะสิ

จ่าโจ : แล้วนี่ตกลงเราออกมาฝั่งไหนกันแน่เนี่ย กลาสแลนด์ หรือเซกเซ็น?

ทันใดนั้น ฟูบาก็บินลงมาหาพวกฮิวโก้

ฮิวโก้ : ฟูบา!

ฟูบาร้องทักทายฮิวโก้กลับ

จ่าโจ : ถ้าฟูบาอยู่ที่นี้ ก็หมายความว่า...

ลูลู่ : ขอบคุณสวรรค์! พวกเราอยู่ฝั่งของพวกเราแล้ว! ตอนนี้ รีบกลับไปกลาสแลนด์กันเถอะ!

จ่าโจ : ใช่ พวกเราต้องกลับไปและเร็วด้วย มีบางอย่างผิดปกติ ข้ารู้สึกได้ถึงมันโดยผ่านทางขนของข้าเลย

เมื่อรวมกลุ่ม ให้รีบเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านคาราย่าเลย แต่ก่อนหน้านั้น ให้ถอยของที่ติดตัวลูลู่ออกให้หมดเสียก่อน แล้วค่อยไปต่อ ระหว่างทางต้องผ่านที่ราบอามูร์ก่อน แล้วจะพบกับเหตุการณ์

Plain Amur

เมื่อเข้ามา จะพบว่าท้องฟ้าขณะนี้ เป็นท้องฟ้ายามเย็นแล้ว ให้เราเดินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาถึงอีกโซน (ที่มีที่เซฟอยู่) จะเข้าสู่เหตุการณ์ที่พวกฮิวโก้พบควันไฟออกมาจากทางหมู่บ้านของเขา

ลูลู่ : ดูนั่นสิ! หรือว่าจะเป็น...? ฮิวโก้! จ่า!

ฮิวโก้ : นี่มันอะไรกัน?

จ่าโจ : รีบไปกันเถอะ ฮิวโก้ ลูลู่!

เดินทางต่อไปยังหมู่บ้านคาราย่ากัน เมื่อเข้าไปถึง จะตัดเข้าสู่เหตุการณ์ที่พวกฮิวโก้เห็นควันออกมาจากทางหมู่บ้าน

Karaya Village

ฮิวโก้ : ผมรู้ว่านั่นเป็นสีของควัน แต่ เป็นไปได้ไงกัน?! หมู่บ้านของเรากำลังไหม้นิ

จ่าโจ : หายนะชัด ๆ!

ลูลู่ : โอ้ ไม่นะ! ครอบครัวของพวกเราล่ะ?

ลูลู่ รีบวิ่งหน้าตั้งไปที่หมู่บ้าน

จ่าโจ : ลูลู่! รอก่อน! รอพวกเราก่อน!

จ่าโจรีบวิ่งตามลูลู่ไปอีกคน

ฮิวโก้ : พวกเซกเซ็น! แล้วเรื่องสาส์นของผมล่ะ?

ตรงนี้ เราจะได้บังคับฮิวโก้ ให้เดินไปตามทางหมู่บ้านต่อ จะพบจ่าโจที่ยืนสำรวจศพอยู่

จ่าโจ : บาดแผลเกิดจากดาบ พวกศัตรูยังคงอยู่ที่นี้ เตรียมพร้อมเอาไว้นะ!

ให้เราเดินเข้าไปต่อ จนกระทั่งถึงทางเข้าหมู่บ้าน ฉากจะตัดเข้าสู่เหตุการณ์ที่ผู้หญิงผมสีเงินคนหนึ่งกำลังมองดูหมู่บ้านที่กำลังถูกเผาอยู่

คริส : หมู่บ้านนี้... พวกเรารีบออกไปทั้ง ๆ แบบนี้เลยดีกว่า

ขณะนั้น ลูลู่ ก็มาเจอคริสเข้า

ลูลู่ : แก! ต้องเป็นแกแน่ ๆ!

ลูลู่ชักมีดของเขาออกมา แล้ววิ่งไปทางคริส แต่คริสที่รู้ตัว และชักดาบออกมาสวนกลับ ลูลู่ตายภายในดาบเดียว เหตุการณ์นี้ ฮิวโก้และจ่าโจก็ได้เห็นด้วยเช่นกัน และรีบวิ่งมาที่ลูลู่

ฮิวโก้ : ลู่!

จ่าโจ : ลูลู่!

จ่าโจที่ได้แต่กำหมัด(ปีก?)อย่างโกรธแค้นและฮิวโก้ที่พยายามเขย่าเพื่อนของเขา

ฮิวโก้ : ไม่นะ! ลูลู่ ไม่!

ลูลู่ตายเสียแล้ว การที่ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา ทำให้ฮิวโก้แน่ใจในสิ่งนั้น

ฮิวโก้ : ทำไมกันล่ะ? ทำไมมันถึงได้เป็นแบบนี้?! ผม... ผมไปที่เซกเซ็นเพื่อที่จะหยุดสิ่งนี้ แล้วทำไมพวกนั้นถึงไม่รับสาส์นจากผมล่ะ...ทำไมกัน?!

ฮิวโก้ หันหน้าไประบายความในใจกับคริสที่อยู่เบื้องหน้า

คริส : ฉันไม่ได้...

ตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เลือก

1. ทำไมกัน?!

2. แกต้องชดใช้สำหรับสิ่งนี้!

ไม่ว่าจะเลือกตอบข้อไหน คำพูดจะต่างกัน จนกระทั่งพวกคริสออกนอกหมู่บ้านไป จ่าโจจะพูดถึงเหตุผลที่เขาต้องห้ามฮิวโก้เอาไว้

จ่าโจ : ข้าขอโทษด้วยนะ แต่ข้าต้องคอยดูแลเจ้าอย่างที่ลูเซียหวังเอาไว้ มีเพียงแค่เจ้า ข้า และฟูบา พวกเราไม่มีทางชนะเลย ไม่ใช่วันนี้ สำหรับตอนนี้ คิดแต่เรื่องของลูลู่เถอะ

แล้วฉากจะเข้ามาสู่ตอนรุ่งสาง จ่าโจได้ฝังศพให้แก่คนในหมู่บ้านคาราย่าแม้แต่ลูลู่จนหมดแล้ว ท่ามกลางสภาพหมู่บ้านที่ถูกเผาราบจนเป็นหน้ากลอง

ภาพ:sui3113.jpg


จ่าโจ : สำหรับตอนนี้ เราคงทำพิธีกรรมให้ได้เพียงเท่านี้ ขอให้เหล่าวิญญาณผู้ล่วงลับโปรดอภัยให้แก่เราด้วย

ฟูบาก็ร้องออกมาเหมือนเป็นการตอบรับ

ฮิวโก้ : ผมไม่สามารถปกป้องเขาได้

จ่าโจ : ......

ฮิวโก้ : แม่ของผม... แม่ของเขา... ผมสัญญาเอาไว้แล้วแท้ ๆ เลย แต่ผมก็ผิดสัญญา

จ่าโจ : ......

ฮิวโก้ลงไปคุกเข่ากับพื้น

ฮิวโก้ : ทำไมต้องเป็นลูลู่? ทำไมต้องเป็นตอนนี้ด้วย?

ฟูบา : ......

ฮิวโก้ : พวกเราอยู่ด้วยกันมาจนกระทั่งเมื่อวานแท้ๆ และผมก็ไม่เคยคิด...เขาจะจากไป จากไปกับสายลม เพราะผม...

จ่าโจ : หยุดแสดงอาการแบบนั้นซะที แกนี้มันยังอ่อนหัดจริง ๆ

ฮิวโก้ : ?

จ่าโจ : อะไรทำให้แกคิดว่าแกสามารถปกป้องใครก้ได้น่ะ?! แกมีความสามารถในการล่าสัตว์ก็จริง แต่สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี้ คือสงครามนะ มีแต่เด็กเท่านั้นหละที่ทึกทักเอาเองแบบนั้น

ฮิวโก้ : ......

จ่าโจ : การล่าไม่ใช่สงคราม การตายในการล่าก็แตกต่างจากการตายในสงคราม ถ้าใครก็ตามที่ทำแบบที่ลูลู่ทำ เขาก็ต้องยอมรับด้วยว่าเขาต้องเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยง นักรบต้องยอมรับความตายได้ ในสงคราม เมื่อใดที่นายชักมีดออกมาจากฝักของนาย เมื่อนั้นก็เท่ากับว่านายได้ขายชีวิตตัวเองไปแล้ว เพื่อที่จะอยู่อย่างนักรบ นายต้องยอมรับที่จะอยู่บนพื้นฐานความจริงอันแสนขมขื่นนี้ให้ได้

ฮิวโก้ : ......

จ่าโจ : ฮิวโก้! นายจะอยู่ที่นี้และทำตัวแบบนี้ไปตลอดไม่ได้หรอกนะ พวกกองกำลังของคาราย่าคงจะไม่กลับมาแล้ว ตอนนี้ทางที่ดีที่สุด รีบไปที่หมู่บ้านของข้ากันก่อนเถอะ

ฮิวโก้ : นั่นสินะ

จ่าโจ : ข้าขอปฏิเสธที่จะเดินเคียงข้างกับเจ้าที่ทำหน้าแบบนั้น ลุกขึ้นและทำตัวให้สมเป็นนักรบหน่อย

จ่าโจเดินออกจากหมู่บ้านไป ทิ้งให้ฮิวโก้นั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นกับฟูบาอยู่ครู่หนึ่ง และแล้ว ฮิวโก้ก็ลุกขึ้นยืนขึ้นเพื่อตัดสินใจจะก้าวเดินต่อไปให้สมกับที่เป็นนักรบแห่งคาราย่า


HUGO CHAPTER 1 COMPLETE!!!

Personal tools