Final Fantasy VII : Before Crisis - Game Script

Episode 22 (ครึ่งแรก)

Feb 30, 000
13.30 pm
Junon

"อุบัติภัยอันสั่นคลอนสรวงสวรรค์"

 

ภายในฐานทัพเติร์ก เส็งพยายามเข้าฐานข้อมูลชินระเพื่อดูว่าเวอร์ด็อทถูกกักตัวไว้ที่ไหน

เรโน       "ได้อะไรไหม?"


เส็ง        "ไม่ได้เรื่อง โดนระบบดีดออกมาอีกแล้ว"

รู้ด         "เป็นระบบรักษาความปลอดภัยของชินระน่ะ"

เรโน       "นายโดนระบบเตะเด้งออกมาแบบนี้ชักน่าห่วงแล้วสิ กว่าจะรู้ว่าเวอร์ด็อทอยู่ไหนคงไม่ทันการแล้ว"

รู้ด         "วันประหารก็ใกล้เข้ามาแล้วด้วย...."

เส็ง        "ใช่ (คิดในใจ) จะทำไงดีนะ.... ถ้าขืนเป็นแบบนี้ละก็เขาคง...."


10/4/0007
5:00 pm
วอลมาร์เก็ต

ขณะนี้มาทีเรียทั้งสี่อันที่จำเป็นในการรักษาเอลเฟ่ปรากฏตัวออกมาครบแล้ว สามอันอยู่ในมือเติร์ก อีกอันหนึ่งอยู่กับอวาลันช์ ตอนนี้เวอร์ด็อทถูกจับกุมโดยชินระและรอวันประหาร ในเวลาเดียวกันก็เกิดเรื่องขึ้นที่วอลมาร์เก็ตในสลัม

???       "หวา ชั้นลืมของไว้ที่บาร์อีกล้วเหรอเนี่ย?"

สาวน้อยคนหนึ่งวิ่งมาหยุดหน้าร้านขายของ

???       "กลับมาแล้วค่ะหัวหน้า!"


ตอนนี้เติร์กแบ่งออกเป็นสองทีม ทีมหนึ่งออกตามหามาทีเรียที่เหลือ อีกทีมออกไปช่วยเวอร์ด็อท

???       "อ๊ะ หวัดดีนะทุกคน"


เรา        "อ้าว เอเลน่า เธอเองเหรอ?"


สาวน้อยเอเลน่าเดินมาที่เคาน์เตอร์ของบาร์ที่เติร์กมาประชุมกัน

ep22-01

เอเลน่า   "(คิดในใจ) พวกนี้มาทำอะไรกันนะ?"

เรา        "เจ้าของบาร์บอกว่าเธอเลิกงานแล้วนี่"

เอเลน่า   "ช..ใช่ แต่ชั้นลืมของน่ะ เลยกลับมาเอา (คิดในใจ) ซวยจริงๆ เจอยัยพี่สาวแสนเก่งแสนดีอีกแล้ว"

เรา        "ลืมของอีกแล้วเหรอ? อย่าว่างู้นงี้เลยนะเอเลน่า เธอใจลอยไปหน่อยนะ"

เชียร์      "ไม่เอาน่า A จะมาเทศนากันตรงนี้เลยเหรอ?"

เอเลน่า   "(คิดในใจ) เอาอีกแล้วไง เพราะงี้ชั้นเลยไม่อยากให้พวกนี้มาที่นี่เล้ย"

เรา        "ทำไมเงียบไปล่ะเอเลน่า?"

เอเลน่า   "(คิดในใจ) โทษนะพี่ที่ชั้นมันเซ่อซ่า"
            "ไม่ต้องห่วง ต่อให้ขอร้องชั้นก็ไม่ร่วมทีมกับเติร์กหรอก ไม่ต้องกลัวว่าชั้นจะทำพี่เสียชื่อหรอกน่า"

เรา        "เอเลน่า ทำไมพูดแบบนั้น"

เอเลน่า   "เฮอะ ชั้นไปละ ชั้นได้ของที่ลืมไว้แล้ว"


เอเลน่าเดินออกไป

เรา        "ขอโทษด้วยนะทุกคน ช่วงนี้เธอเป็นแบบนั้นตลอดเลย"

เชียร์      "แล้วเธอไม่คิดจะทำอะไรบ้างเหรอ?"

เรา        "ฉันเนี่ยนะ?"



ทางด้านเอเลน่าที่ออกมานอกร้านนึกบ่นในใจ

เอเลน่า   "(คิดในใจ) ชั้นเกลียดพวกนั้นทุกคนเลย ยัยพี่บ้าด้วย บ้าอำนาจกันทั้งนั้น ชั้นไม่เข้าเติร์กแน่ๆ ถ้าพี่ยังอยู่ชั้นก็ต้องถูกเอาไปเทียบกับพี่อีก"

แต่ก็มีเสียงตะโกนดังขึ้น

???        "หยุด!! ไม่งั้นยิงนะ!"

เอเลน่า   "เกิดอะไรขึ้นน่ะ?"


เอเลน่าเดินตามต้นเสียงมาอีกด้านของตลาด พบทหารของชินระกำลังต่อสู้กับพวกเรเว่น เอเลน่าแอบดูอยู่ในตึกก็เห็นพวกทหารถูกเล่นงานสลบไป

เอเลน่า   "(คิดในใจ) ย...แย่ละสิ ต้องโทรเรียกใครมาช่วยแล้ว"

เอเลน่านึกถึงพวกเติร์กที่อยู่ที่บาร์ แต่ก็เปลี่ยนใจ

เอเลน่า   "(คิดในใจ) ไม่ ชั้นไม่มีทางขอความช่วยเหลือเจ้าพวกนั้นหรอก"

พวกเรเว่นลากพวกทหารไปถอดชุดออกแล้วสวมรอยแทน พวกมันเดินผ่านเอเลน่าที่กำลังลังเลอยู่

เอเลน่า   "(คิดในใจ) อ้าว ทหารเมื่อกี้นี่นา ปลอดภัยหรือเนี่ย ...เดี๋ยวสิ รู้สึกมันมีอะไรแปลกๆ"


ตัดกลับมาที่บาร์

เชียร์      "แย่สุดๆเลยนะ เติร์กโดนทั้งอวาลันช์ทั้งชินระตามล่าแบบนี้"

เรา        "แล้ววันประหารท่านเวอร์ด็อทก็ใกล้เข้ามาแล้วด้วย"

เชียร์      "ชีวิตของเอลเฟ่ก็เหลืออีกไม่มากแล้วด้วย"

เรา        "พวกเรามีงานต้องทำอีกเยอะเลยหละ ปล่อยท่านเวอร์ด็อทให้คุณเส็งกับคนอื่นจัดการเถอะ พวกเราต้องรักษาเอลเฟ่ให้ได้"

เชียร์      "เรามีมาทีเรียอยู่ เดี๋ยวฟุฮิโตะมันก็มาหาพวกเราเอง"

เรา        "นั่นสินะ เราต้องแยกกันเดี่ยวๆล่อให้มันจู่โจมเข้ามา ระวังตัวด้วยล่ะ"

เชียร์      "ฮื่อ แล้วก็อย่าเก็บมาทีเรียกระจุกไว้ที่เดียวเลย ฉันเอาไปลูกนึง อีกสองลูกพวกเธอเก็บไว้แล้วกัน"

เรา        "โอเค"

เชียร์      "อย่าให้ฟุฮิโตะแย่งไปได้เชียวนะ"

เรา        "ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันจะระวัง"

เชียร์      "งั้นฉันไปก่อนละ"



ทางด้านเอเลน่าวิ่งตามทหารปลอมมาจนพบ

เอเลน่า   "(คิดในใจ) นั่นไง! พวกนั้นกำลังจะทำอะไรกันนะ?"

ep22-02

แต่ทหารปลอมทั้งสามแยกกันออกไป เอเลน่าคิดอยู่พักหนึ่งแล้วก็เลือกตามทหารคนนึงไป


ทางด้านเติร์ก เส็งโดนระบบดีดออกมาอีกรอบ

เรโน       "จะเป็นงี้อีกกี่รอบฟะเนี่ย?"

เส็ง        "ไม่หรอก มีคนกำลังเจาะเข้าระบบโดยตรงอยู่"

รู้ด         "มีสัญญาณร่วมงั้นเรอะ?"

เรโน       "เฮ้ย! โปรแกรมทำงานเอง!"

เส็ง        "(คิดในใจ) เขาพยายามบอกที่อยู่ของเวอร์ด็อทให้พวกเรารู้งั้นรึ?"

เรโน       "ฝีมือใครกันแน่เนี่ย?"

เส็ง        "(คิดในใจ) มีคนเดียวที่ทำแบบนี้ได้"

???        "หึ ดูเหมือนพวกนายจะลำบากหาตัวเวอร์ด็อทกันน่าดูเลยนะ"


ทางด้านเอเลน่าคลาดสายตาจากโซลเยอร์ปลอมไป จึงคิดจะเลิกแล้วกลับบ้าน โดยที่ไม่รู้ว่าโซลเยอร์ปลอมกำลังจับตาดูอยู่

ตอนนี้เราที่อยู่ที่บาร์กำลังจะออกมาหาเอลเฟ่ แต่โซลเยอร์คนหนึ่งก็บุกเข้ามาพร้อมเครื่องจักรสังหาร Moth Slasher

เรา        "(คิดในใจ) โอ้ พระศิวะ... อย่าบอกนะว่านี่อาวุธใหม่ของชินระ ท่าทางอันตรายน่าดู"
 
ทหารชินระ "อย่าคิดขัดขืนนะ! เราได้รับคำสั่งให้กำจัดเติร์กให้เหี้ยน ถ้าพวกเธอเล่นตุกติกละโดนไอ้นี่เจี๋ยนแน่"

เรา        "ต่อให้ไม่ขัดขืนแกก็ฆ่าฉันอยู่ดีไม่ใช่เหรอ? ฉันไม่ยอมง่ายๆหรอก"


เราจะเข้าสู้และทำลาย Moth Slasher ได้ ทหารจะเรียกออกมาอีกตัว แต่เราก็ทำลายได้อีก ก่อนที่มันจะเรียกกำลังเสริมได้ เราจะชิ่งออกมานอกร้านเสียก่อน จะพบทหารอีกสองคนมาพร้อม Moth Slasher สองตัว ทำลายให้หมด

ทหารชินระ "สองตัวยังเอาไม่อยู่เลยเรอะ? งั้นเราต้องลงมือเองซะแล้ว!"

เรา        "(คิดในใจ) พวกนี้แค่ทำตามหน้าที่ เราอยู่บริษัทเดียวกัน ก็ได้แต่ทำหน้าที่ตัวเองให้ดีที่สุด ฉันไม่สู้กับพวกนี้หรอก ไปก่อนดีกว่า"


เราจะวิ่งหนีโดยมีพวกทหารไล่ตามไป


ภาพบนจอของเส็งปรากฏภาพรูฟัสขึ้น

รูฟัส       "หึ"

เส็ง        "ใช่คุณจริงๆด้วย"

รูฟัส       "การประหารเวอร์ด็อทจะมีขึ้นตอนเที่ยงวันพรุ่งนี้ พวกนายคิดว่าจะช่วยเขาได้ไหม?"

เส็ง        "เราจะพยายามให้ถึงที่สุด"

รูฟัส       "ฉันได้ตำแหน่งที่อยู่ของเวอร์ด็อทตอนนี้มาแล้ว"

เส็ง        "!!"

เรโน       "จริงหรอ?"

รูฟัส       "ฉันจะบอกพวกนายก็ได้นะ"

เส็ง        "!!"

รู้ด         "(หันไปหาเส็ง) ท่านครับ!"


เส็ง        "(คิดในใจ) เราจะเชื่อใจเขาได้จริงเหรอ? แต่เราก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว"

รูฟัส       "แต่ไม่มีของฟรีในโลกหรอกนะ"

เส็ง        "!? ต้องการอะไร?"

รูฟัส       "อืม เรโน รู้ด ออกไปก่อนซิ"

เรโน       "(หันไปหารูฟัส) ท่าน...?"

รู้ด         "(หันไปหาเส็ง) ท่าน..."

รูฟัส       "ฉันจะตกลงเงื่อนไขกับเส็งคนเดียว ว่าไงล่ะ? เส็งผู้รักษาการหัวหน้าเติร์ก"

เส็ง        "......... ได้ เรโน, รู้ด"

รู้ด         "ครับท่าน"

เรโน       "รับทราบ!"

รูฟัส       "หึหึหึ"

เส็ง        "....."


ทางด้านเราหลังหลบสายตาพวกทหารพ้นแล้วก็ออกมาจากซอกตึกที่ซ่อน พอดีเส็งโทรเข้ามา

เส็ง        "A ฉันรู้แล้วว่าท่านเวอร์ด็อทอยู่ที่ไหน"

เรา        "ดีจังค่ะ"

เส็ง        "เราจะเริ่มยุทธการชิงตัวกันเลย"

เรา        "ฉันไปด้วยค่ะ"

เส็ง        "ไม่ต้อง ฉันอยากให้เธอช่วยดูต้นทางทางออกประตูเมืองหน่อย"

เรา        "ค่ะท่าน! (คิดในใจ) คงต้องปล่อยเอลเฟ่ให้เป็นหน้าที่เชียร์แล้ว"


ระหว่างทางออกไปที่ประตูเมือง จะต้องคอยกำจัด Moth Slasher ที่ออกมาตามทาง (ใส่มาทีเรียสายฟ้าดีที่สุด) วิ่งมาสักพักจะมีทางแยก


หากไปด้านซ้าย

จะพบรถบรรทุกและทหารชินระ มันจะเรียก Moth Slasher มาเล่นงานเราอีก เอาชนะให้ได้

เรา        "(คิดในใจ) ที่จอดรถของชินระนี่นา ใส่ชุดนี้อยู่ไม่น่ามาแถวนี้เลยฉัน"


หากไปด้านขวา

จะพบ Moth Slasher มาจากหัวมุม แต่เราวิ่งไปหลบหลังกำแพงทัน

เรา        "(คิดในใจ) รักษาความปลอดภัยด้านนี้ก็โหดเหมือนกัน ไม่รู้พวกคุณเส็งปลอดภัยดีไหม?"


ทางด้านเส็ง, เรโน และรู้ดกำลังลุยกองขยะ

เรโน       "นี่ที่ไหนฟะเนี่ย?"

รู้ด         "เหม็นเหมือนขี้เลย"

เส็ง        "ที่ทิ้งขยะของมิดการ์น่ะ"

เรโน       "เจ้าพวกนั้นกักตัวท่านเวอร์ด็อทไว้ที่นี่เรอะ?"

รู้ด         "แต่คิดดูก็สมเหตุสมผลนะ ปกติคงไม่มีใครมาตรวจดูที่นี่หรอก"

เรโน       "เป็นที่ๆใช้ซ่อนคนได้เยี่ยมจริงๆนั่นหละ"

รู้ด         "ฉันไม่ชอบที่เจ้าพวกนั้นเอาบอสเรามาไว้ที่นี่เลย"

เส็ง        "พวกนั้นคงอยากจะบอกว่าคนทรยศก็มีค่าเท่าขยะนั่นหละ"

เรโน       "เลวเอ๊ย...."

เส็ง        "รีบๆช่วยเขาออกจากที่นี่กันเถอะ"

เรโน       "จริง"

รู้ด         "ครับท่าน"



ทางด้านเรามาถึงประตูเมือง ตอนนี้มีทหารชินระเฝ้าอยู่สองคน

ทหารชินระA "เฮ้อ น่าเบื่อเป็นบ้า"

ทหารชินระB "อย่าบ่นนักเลยน่า ยังไม่เปลี่ยนกะนะ"

ทหารชินระA "เรามาเฝ้าด่านตรวจกันทำไมเนี่ย ในเมื่อไม่มีคำสั่งให้ตรวจยานพาหนะที่ผ่านเข้าออกเลยด้วยซ้ำ"

ทหารชินระB "นั่นสิ แล้วรถที่ผ่านประตูนี้ก็มีแต่รถบรรรทุกของชินระทั้งนั้นแหละ"

เรา        "(คิดในใจ) งั้นเราคงต้องเข้าไปในรถบรรทุกชินระถึงจะผ่านประตูออกไปได้สินะ"

เส็งโทรเข้ามา

เส็ง        "เป็นไงมั่ง A?"

เรา        "มีด่านตรวจที่ประตูค่ะ ยอมให้เฉพาะรถที่ได้รับอนุญาตผ่าน"


แต่ทหารชินระก็พบตัวเรา ทำให้เราต้องวางหู แล้วสู้กับ Moth Slasher อีกรอบ

เรา        "ถ้าขืนเป็นแบบนี้หนีออกไปไม่ได้แน่ หลบก่อนดีกว่า"

เราเข้ามาในตึกๆหนึ่งก็พบเอเลน่ากำลังฝึกมาเชียลอาร์ทอยู่

เรา        "เอเลน่า?"

เอเลน่าหันมา

เรา        "เธอฝึกที่นี่เองเหรอ?"

เอเลน่า   "A! พี่มาทำอะไรที่นี่กัน นี่มันที่ของชั้นนะ!"

เรา        "หวา! (เอามือปิดปากเอเลน่า) เงียบๆหน่อย"

เอเลน่า   "เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

เรา        "ฉันโดนล่าตัวอยู่ โทษทีนะที่บุกเข้ามา แต่ขอฉันอยู่ที่นี่สักพักเถอะนะ"

เอเลน่า   "...ได้สิ"

เรา        "เฮ้อ ขอบใจนะ"

เอเลน่า   "แต่พอพวกนั้นไปหมดแล้วออกไปทันทีเลยนะ ชั้นไม่อยากให้เธอหรือคนอื่นมาที่นี่ นี่เป็นที่ของชั้น"

เรา        "ขอโทษด้วยนะ ว่าแต่เอเลน่า ทำไมเธอเกลียดพวกเรานักล่ะ"

เอเลน่า   "จำเป็นต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ?"


แต่โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน

เรา        "คะเส็ง?"

เส็ง        "A เธอปลอดภัยหรือเปล่า?"

เรา        "ก็รอดไปได้พักนึงล่ะค่ะ"

เส็ง        "เราต้องมีพาหนะของชินระถึงจะฝ่าด่านออกไปได้ใช่ไหม?"

เรา        "ค่ะ"

เส็ง        "งั้นเดี๋ยวเธอหารถบรรทุกแล้วไปรอที่ด่านนะ พวกเราจะออกไปด้วยกัน"

เรา        "จะพยายามค่ะ"

เอเลน่า   "ถ้าจะเอารถ ที่จอดรถของชินระอยู่ทางตะวันตกนะ"

เรา        "ขอบใจนะ"

เอเลน่า   "ออกไปได้แล้ว"

เรา        "รู้แล้วน่า อ้อ เอเลน่า เธอเองก็ต่อสู้ได้ใช่ไหม ที่โรงเรียนเธอฝึกปืนสั้นนี่"

เอเลน่า   "ชั้นทิ้งไปแล้ว"

เรา        "ทิ้งเหรอ?"

เอเลน่า   "ดูโน่น" (เอเลน่าชี้ไปที่เครื่องแบบของเธอ)

เรา        "ตราเอลีทนี่?!"

เอเลน่า   "ฮื่อ ในชั้นเรียนมาเชียลอาร์ทถ้าได้คะแนนสูงสุดในการสอบไล่จะได้มาอันนึง ชั้นได้มาห้าอันแล้วนะ"

เรา        "เธอทิ้งปืนสั้นไปแล้วจริงเหรอ?"

เอเลน่า   "ทิ้งไปแล้ว"

เรา        "แย่จัง คุณพ่อท่านอยากให้เธอเก็บปืนนั่นไว้ดีๆนะ ทิ้งมันทำไมเล่า!"

เอเลน่า   "...ชั้นไม่บอกพี่หรอก"

เรา        "เอาเถอะ เธอเลือกเองนี่นะ ฉันจะไปแล้ว ขอบใจที่ให้ฉันซ่อนตัวนะ อีกอย่างนึง! เธอน่าจะปรับท่ายืนซะใหม่นะ น้ำหนักจะได้ถ่วงลงด้านซ้ายอีกนิดนึง"


เราจะเดินออกไป

เอเลน่า   "(ถอนหายใจ) ได้ฝึกเงียบๆซะที"

             ".... (คิดในใจ) ห่วยเป็นบ้า สุดท้ายถ้าไม่มีซัพพอร์ทจากบริษัท เติร์กก็ทำอะไรไม่ได้นี่นะ"

เอเลน่าลองหมุนตัวเตะดูก็พบว่าพอทำตามคำแนะนำของพี่สาวแล้วเธอเคลื่อนไหวได้ดีขึ้นและลูกเตะมีน้ำหนักมากขึ้น

เอเลน่า   "โห! จริงของยัยนั่นแฮะ (คิดในใจ) บางทีเติร์กก็มีข้อดีเหมือนกันนี่นะ แต่ชั้นไม่คิดจะเข้าร่วมกับเติร์กหรอกนะ แต่ถ้างั้น ...ชั้นจะมาซุ่มฝึกขนาดนี้ทำไมล่ะเนี่ย?"


ส่วนเราออกมา เจอกับทหารที่ดักรออยู่หน้าตึก จึงอัดใส่ทหารสลบไป "ขอโทษด้วยนะ" ทันใดนั้นก็มีประกาศออกอากาศว่าพบผู้ต้องสงสัย (เราเอง) ให้เพิ่มกำลังป้องกันรอบตัวเมือง Moth Slasher จำนวนมากออกมาพร้อมทหารมุ่งมาทางนี้

ทางด้านเราจะมีตัวเลือกว่าจะปลอมตัวเป็นทหารไหม จากนั้นเราจะมายังที่จอดรถและกระโดดขึ้นไปบนรถบรรทุกที่กำลังขับออกมาคันหนึ่ง (ตั้งใจว่าพอออกไปได้ค่อยยึดรถมาจากชินระ) พอถึงด่านตรวจทหารที่ด่านก็สั่งหยุด

เรา        "(คิดในใจ) มาถึงด่านตรวจแล้วสินะ ขอให้ยอมให้ผ่านไปทีเท้อ"

ทหารชินระ "เปิดประตูได้ ไปได้แล้ว! ระวังตัวด้วยล่ะ"

คนขับ    "ฮี่ๆๆ"

เรา        "(คิดในใจ) เย้ ผ่านได้แล้ว!!"



อีกด้านหนึ่ง กรันท์สวมเกราะดักรอพวกเส็งอยู่

เรโน      "เตรียมพร้อมต้อนรับเราไว้อย่างดีเชียวนะ"

รู้ด        "อย่าบอกนะว่าแกสู้ไอ้พวกนี้ไม่ได้"

เรโน      "เฮอะ! คอยดูแล้วกันน่า!"

เรโนและรู้ดจัดการพวกกรันท์อย่างง่ายดายก่อนเดินทางไปยังจุดนัดพบต่อพร้อมเส็ง

เราที่นั่งมาในรถบรรทุกเพิ่งสังเกตว่าถุงดำที่อยู่ข้างๆมันขยับดุ๊กดิ๊ก พอลองเปิดดูก็พบเอเลน่าที่อยู่ข้างใน

เอเลน่า   "เฮ้ออออ ออกมาได้ซะที เอ๋?"

เรา        "อ...เอเลน่า?!"

เอเลน่า   "A?!"

เรา        "เธอมาทำอะไรที่นี่เนี่ย ทำไมไปอยู่ในถุงล่ะ? โดนลักพาตัวเหรอ?"

เอเลน่า   "เธอทายถูก ชั้นโดนลักพาตัว"

เรา        "ฝีมือชินระเหรอ?"

เอเลน่า   "พวกต่อต้านชินระต่างหาก"

เรา        "ทำไมล่ะ?"

เอเลน่า   "ชั้นไปเห็นตอนพวกมันจะปลอมเป็นทหารชินระ พวกมันเลยปิดปากชั้นไม่ให้แผนแตก"

เรา        "ถ้างั้นคนขับรถนี่ก็....."

เอเลน่า   "อวาลันช์ที่ปลอมตัวเป็นทหารชินระอยู่ไงล่ะ"

เรา        "ถ้าเป็นแบบนั้นยึดรถคันนี้ซะเลยก็ไม่เป็นไรสินะ เอเลน่าคอยเดี๋ยวนะ ฉันจะไปยึดรถมาก่อน"


รถมาจอดหลังรถของชินระอีกคันหนึ่ง คนขับเดินลงมา คนนึงสวมชุดทหารชินระ อีกคนเป็นเรเว่น

เรา        "(คิดในใจ) อวาลันช์คอยอยู่ที่นี่เองรึ? พวกมันมีแผนจะทำอะไรกัน?"

เรเว่น     "ฮี่ๆๆ"


ทหารปลอมถอดชุดออกมาเป็นเรเว่นอีกคน พอได้จังหวะเราก็เข้าชาร์จ "เฮ้! ฉันจะอัดพวกนายแล้วชิงรถคันนี้ซะ!"

สู้กับเรเว่นสองคน พอชนะแล้วฉากจะตัดไปที่กลุ่มของเส็ง แม้พวกกรันท์จะเข้ามาเพิ่มแต่รู้ดและเรโนก็จัดการได้หมด

เส็ง       "เยี่ยมเหมือนเดิมเลยนะพวกนาย"

เรโน      "ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกเส็ง"

รู้ด        "....."

เรโน      "นี่เรายังไม่ทันเริ่มเลยด้วยซ้ำนะ"

รู้ด        "....ของกล้วยๆ"

เส็ง       "ฮ่ะๆๆ นั่นสิ (คิดในใจ) ดูสิครับท่าน เติร์กที่ท่านสร้างมากำลังต่อสู้เพื่อท่านอยู่ด้วยเจตจำนงและเกียรติภูมิของ เติร์ก ...เจตจำนงและเกียรติภูมิที่ท่านได้มอบให้แก่พวกเรา นี่เป็นภารกิจเพื่อช่วยเหลือท่าน แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นการต่อสู้เพื่อปกป้องเกียรติภูมิของพวกเราด้วย"


เติร์กลุยฝ่ากองทหารมหาศาลที่กรูเข้ามาเรื่อยๆ ขณะเดียวกันทางด้านเรา พอกำลังจะขึ้นรถไปที่จุดนัดพบเรเว่นก็กรูเข้ามาอีก (ชุดแรก 2 ตัว, ชุดหลัง 3 ตัว) พอกำจัดหมดแล้วกำลังจะเปิดประตูรถ เรเว่นก็กระโจนจากหลังรถมาอัดใส่เรา ก่อนที่เรเว่นคนอื่นๆจะเข้าไปประจำที่ในรถทั้งสองคัน เราจะฝืนลุกขึ้นมาสู้กับเรเว่นต่อ (Ravenx3 อีกสองชุด) ขณะเดียวกันรถก็กำลังแล่นออกไปพร้อมเอเลน่าที่ยังอยู่ในรถบรรทุก

เอเลน่า   "(คิดในใจ) รถขยับแล้วเหรอ?"

เรา        "อั่ก! ต้องชิงเอเลน่าและรถบรรทุกนั่นกลับมา"

ทางด้านเส็ง พวกกรันท์ก็ยังแห่กันมาเรื่อยๆ กรันท์คนหนึ่งยิงใส่เรโนเข้า

เส็ง       "เรโน!"

เส็งยิงกราดเก็บกรันท์ไปสามคนในทีเดียว แต่รู้ดก็โดนยิงล้มไปอีกคน

เส็ง       "รู้ด!"

เส็งเคลียร์ทางออกไปด้านหนึ่ง แต่กรันท์ก็เข้ามาเพิ่มอีกสามคน

เส็ง       "(คิดในใจ) ท่านเวอร์ด็อท ...เราต้องช่วยท่านให้ได้"

กรันท์อีกสามคนเข้ามาประกบด้านหลังล้อมเส็งไว้ ขณะที่เรโนและรู้ดยังไม่ได้สติ

เส็ง       "(คิดในใจ) ท่านจำวันนั้นได้ไหม วันที่ผมฝากแผลเป็นไว้บนหน้าท่านน่ะ...?"

กรันท์ทั้งหน้าหลังยิงเข้าใส่เส็งพร้อมกัน แต่เส็งก็ยังไม่ล้ม

เส็ง       "(คิดในใจ) วันนั้นท่านสอนให้ผมรู้....."

กรันท์ยิงเข้ามาอีกครั้ง

เส็ง       "ท...ท่าน...."

 ep22-04

ในที่สุดเส็งก็ล้มลง

ทางด้านเราพยายามโทรหาเส็งผ่าน PHS

เรา       "ท่านคะ ฉันชิงรถมาไม่ได้ พวกมันไปหมดแล้ว ฉันจะตามไปนะคะท่าน....? เส็งคะ!!"


เส็ง       "(คิดในใจ) ฉันจะแพ้ตรงนี้ไม่ได้ ฉันไม่เหมือนกับในตอนนั้นแล้วนะ"



เส็งนึกถึงอดีตของตัวเองขึ้นมา

จงทิ้งความกลัวไปซะเส็ง จงกอบกู้เกียรติภูมิของเธอมาด้วยสองมือนั้นอีกครั้ง เธอคือเติร์กนะ



Web Content by Shiryu
This site is best viewed in Firefox with a resolution of 1024x786