Final Fantasy VII : Before Crisis - Game Script

Episode 20

"บทสรุปของเส้นทางที่เราเลือก"

 

ทหารชินระสองคนกำลังตามหาสำนักงานเติร์กที่ว่ากันว่าอยู่ที่ใดที่หนึ่งที่เป็นความลับเนื่องจากเติร์กเก็บความลับไว้เยอะมาก

ทหารชินระ A  "เจ๊บอกว่าให้จับตาดูพวกเติร์กไว้ให้ดีๆ แต่เราไม่รู้ว่าพวกนั้นอยู่ไหนจะให้จับตายังไงฟะ? สการ์เล็ตชอบสั่งเรื่องที่มันเป็นไปไม่ได้อยู่เรื่อย"

ทหารชินระ B  "สการ์เล็ตเป็นผู้บริหารน่าจะรู้ว่าเติร์กอยู่ที่ไหนนี่นะ"

ทหารชินระ A  "ถึงรู้เจ๊แกคงไม่บอกเราหรอก"

ทหารชินระ B  "งั้นเราก็ต้องหากันเองสินะ...."

ทหารชินระ A  "ก็จะให้ทำไงซะอีกล่ะ เราก็ดีแต่โดนใช้ให้ทำเรื่องบ้าๆอยู่เรื่อย รีบๆจัดการให้เสร็จๆเถอะ"


ทหารคนหนึ่งจะสังเกตเห็นตุ๊กตาแมวสีดำ แต่สักพักมันก็หายไป

ทหารชินระ B  "เฮ้ย! เจ้าสัตว์สตัฟที่อยู่ตรงนี้ตะกี้ไปไหนซะล่ะ"

ทหารชินระ A  "แกตาฝาดไปเองล่ะมั้ง ช่างสัตว์สตัฟมันเถอะ เรารีบไปกันดีกว่า"

ทหารชินระ B  "อ..อืม (คิดในใจ) ฉันว่าฉันเห็นจริงๆนะ ....สงสัยต้องพักซะมั่งแล้วสิเรา"



เติร์ก ที่ได้รับคำสั่งให้สังหารเวอร์ด็อทกลับขัดคำสั่งของชินระ หันไปให้ความช่วยเหลืออดีตหัวหน้าของตนเองหาทางรักษาเอลเฟ่ ลูกสาวของเขา หลังรู้ข่าวเรื่องเติร์กทรยศ ประธานชินระได้มอบหมายหน้าที่สังหารเวอร์ด็อทแก่สการ์เล็ต ตอนนี้เติร์กจะต้องเข้าห้ำหั่นกับองค์กรที่พวกเขาเคยสาบานว่าจะปกป้องไว้ ด้วยชีวิต

เส็ง       "A คนที่เรานัดคุยไว้มาถึงที่นัดพบแล้ว"

เรา       "คุณรีฟ หัวหน้าแผนกพัฒนาเมืองสินะคะ เขาจะยอมช่วยเราไหมนะ?"

เส็ง       "ท่านเวอร์ด็อทบอกไว้แบบนี้ ยังไงเราก็ต้องเชื่อใจเขา"

เรา       "ค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ"

เส็ง       "โชคดีนะ"



อีกด้านตุ๊กตาสัตว์กำลังด้อมๆมองๆขณะเดินมาที่จุดนัดพบ

???       "เฮ้อ! เผลอถูกเรดาร์จับเอาซะได้ ถ้าพวกทหารมาเจอเข้าล่ะแย่แน่ๆ ตาแก่อย่างชั้นจะโดนเล่นงานยังไงมั่งก็ไม่รู้"

และก็พบกับเราที่มาถึงพอดี



ทางด้านเส็งกำลังคุยกับรูฟัส

รูฟัส      "หวังว่าแกคงรู้ดีนะว่ากำลังทำอะไรอยู่"

เส็ง       "ทราบดีครับ ตอนนี้กองทัพเคลื่อนพลแล้ว"

รูฟัส      "ถูกต้อง พวกกองทัพออกตามล่าพวกแกแล้ว โง่ซะจริงที่หักหลังบริษัทแบบนี้ เลิกซะเถอะน่าเส็ง ถ้าปล่อยพวกนั้นลงมือแล้วล่ะก็เติร์กจบสิ้นแน่"

เส็ง       "ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ แต่เรายังคงเป็นเติร์กของชินระ เราจะไม่ยอมจำนนง่ายๆหรอก"

รูฟัส      "น่าอนาถจริงๆ ฉันเคยคิดว่าแกฉลาดกว่านี้ซะอีก ...ท่าทางฉันจะประเมินแกผิดไป"

เส็ง       "............."



ทางด้านเราจะพบกับตุ๊กตาแมวเข้า

เรา       "อ๊ะ ตุ๊กตาแมวดำน่ารักจัง~"

???      "(คิดในใจ) หวา! โดนเห็นเข้าแล้ว จะทำยังไงดี...?"

เรา       "หวา! มันขยับได้ด้วย!"

ตุ๊กตาแมวจะลงไปนอน

เรา       "อ้าว หมอบซะแล้ว (ลองเอามือเคาะๆดู) ไม่ขยับเลยแฮะ สงสัยแบตหมด"

???      "นี่เธอ!!!"

เรา       "พูดได้ด้วย!!!"

???      "โธ่ แม่หนู เธอเกือบทำฉันหัวใจวายแล้วนะ ฉันล้มแล้วลุกขึ้นไม่ไหวก็ช่วยกันมั่งสิ อย่าทำเมิน"

เรา       "หงะ!"

???      "คิดซะว่าช่วยกันเถอะแม่คู้ณ ท่าทางเธอเป็นพวกจริงจังไปซะทุกเรื่องเลยสิเนี่ย"

เรา       "คอยเดี๋ยวนะ" (ช่วยอุ้มตุ๊กตาขึ้นมา)

???      "ขอบใจมากนะแม่หนู ฉันชื่อเคทซิท แล้วเธอล่ะ?"

เรา       "A ค่ะ"

เคทซิท "เพื่อเป็นการตอบแทน ให้ฉันทำนายดวงให้เธอเอาไหม อืม...อืม... เห็นแล้ว! ฉันรู้ว่าเธอจะต้องไปที่ไหน ให้ฉันนำทางไปนะ"

เรา       "เดี๋ยวสิ ตรงนั้นคุณเข้าไม่ได้นะ!"


เราจะกลับมาหาเส็ง

เส็ง      "อ้าว A ไหนกลับมาเร็วจัง?"

เรา       "อ่า คือว่า... แมวพูดได้ตัวนี้มาหลงอยู่ในฐานทัพเราค่ะ"

เคทซิท "ฉันชื่อเคทซิท เราเคยเจอกันมาก่อนแล้วนี่ใช่ไหม?"

เส็ง      "น..นั่นมันอะไรกัน?!"

เคทซิท "ฉันเป็นหุ่นยนต์ทำนายดวง และคนที่ควบคุมอยู่ก็คือ..."

รีฟปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเรา
 
ep20-01


รีฟ       "ฉันเอง"

เส็ง      "รีฟ?!"

เรา       "ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"

เส็ง      "ช่างเถอะ คุณมาก็ดีแล้ว เรากำลังจะออกไปหาคุณอยู่พอดี"

รีฟ       "ฉันรู้ โชคชะตาของฉันบอกว่าพวกเธอกำลังจะมา"

เรา       "โชคชะตาของคุณงั้นเหรอ..."

รีฟ       "อยากถามเรื่องอะไรล่ะ โชคชะตาก็มีหลายแง่นะ"

เรา       "เรากำลังตามหามาทีเรียชนิดนึงอยู่ มีคนบอกเราว่าคุณน่าจะช่วยได้น่ะค่ะ"

เคทซิท "งั้นก็ถึงเวลาฉันโชว์ฝีมือแล้วสินะ"

เรา       "เธอทำนายสถานที่ได้งั้นเหรอ?"

เคทซิท  "เชื่อมือฉันเถอะ! ฉันหาของหาย, คนหาย, หรืออะรก็ได้นะ เอาหละ!! ดูซิ อืม... ไม่เจออะไรเลยแฮะ อืม..."

เรา       ".........."

เคทซิท "มันอยู่ที่กองกาก้า"

เรา       "กองกาก้า..."

เส็ง      "เราต้องไปที่นั่นโดยไม่ให้ศัตรูรู้ตัว แต่จะทำไงดีล่ะ..."

รีฟ       "ขึ้นเรือดำน้ำจากจูน่อนไปสิ"

เส็ง      "แต่เรือดำน้ำอยู่ในความควบคุมของกองทัพนะครับ"

เรา       "เราต้องไปถึงนั่นโดยไม่ให้อีกฝ่ายเห็น"

รีฟ       "ไม่เป็นไรหรอก บอกพวกนั้นว่ามาตามคำสั่งฉัน กว่าพวกมันจะเห็นเรือออกไปก็สายเกินไปแล้ว ที่เหลือฉันจะรับผิดชอบเอง"

เรา       "เยี่ยมเลยค่ะ (คิดในใจ) ทำไมเขาถึงยอมช่วยขนาดนี้นะ?"

เคทซิท "รีบไปกันเลยดีกว่า ตามฉันมา!"

เส็ง       "A ฝากด้วยนะ"



เราและเคทซิทจะมายังจูน่อน เคทซิทนำทางเราไปเรือดำน้ำที่จอดอยู่ที่ท่า แต่เขาไม่มีแรงพอจะโยกคันบังคับเรือจึงให้เราเป็นคนขับเรือดำน้ำแทน ตอนนี้จะมีช้อยส์ให้เลือกว่าจะฟังเคทซิทอธิบายวิธีขับเรือไหม

(1) ฟัง

(2) ไม่ฟัง

ขับมาเรื่อยๆจะมาถึงกองกาก้า (ไปที่อื่นแบบภาคหลักไม่ได้)

0007/02/10
1:00 PM
กองกาก้า

ep20-02

เคทซิท  "เจ้าลูกแก้วที่เธอตามหาอยู่มันอยู่ในเตาปฏิกรณ์นี่แหละ ...ถึงจะพูดว่า 'เตาปฏิกรณ์' แต่จริงๆหลังเตามันระเบิดก็ไม่ได้ใช้แล้วนี่นะ เอ้า มาทางนี้เร็วเข้า"

เรา       "ขอบคุณที่ช่วยพามานะคะ คุณไม่จำเป็นต้องช่วยเราขนาดนี้หรอกค่ะ"

เคทซิท "ไม่เป็นไรหรอกน่า นี่ก็เพื่อเวอร์ด็อทกับตัวฉันเองหรอกนะ"

เรา       "คุณรู้ว่าเราทำเพื่อท่านเวอร์ด็อทอยู่งั้นเหรอ?!"

เคทซิท "โชคชะตาบอกมาว่าอย่างนี้นี่นะ"

เรา       "(คิดในใจ) แย่ละสิ แบบนี้ทุกคนคงรู้เรื่องที่พวกเราทรยศกันหมดแล้ว เราจะทำยังไง...?"

เคทซิท "ไม่ต้องห่วง ฉันไม่บอกท่านประธานหรอก"

เรา       "เอ๋?"

เคทซิท "ก็บอกแล้วไงว่านี่เป็นปัญหาของเราเอง เวอร์ด็อทเป็นไงบ้าง ฉันคิดว่าทางเดียวที่จะออกจากเติร์กได้คือต้องตายเสียอีก"

เรา       "ขอโทษด้วยค่ะ ...เรื่องนี้เป็นความลับ"

เคทซิท "เหรอ ...ก็จริงอย่างที่เธอพูดล่ะนะ"

เรา       "ขอโทษด้วยค่ะ...."

เคทซิท "ไม่ต้องขอโทษหรอก ฝากบอกเขาว่าฉันยังคงอยู่ข้างเขาก็พอแล้ว เอ้า เราไปกันต่อเถอะนะ"


แต่จะมีหุ่นยนต์เข้ามาโจมตีเรา สู้ให้ชนะ เคทซิทจะชื่นชมที่เราสามารถจัดการพวกหุ่นได้และบอกว่าอยากต่อสู้ได้แบบนี้ บ้างเผื่อจะมีประโยชน์กับคนอื่นๆมากกว่านี้ เคทซิทจะนำทางเราเข้าไปยังเตาปฏิกรณ์ระหว่างทางไล่กำจัดศัตรูไปเรื่อยๆ แล้วเคทซิทจะสัมผัสได้ว่ามาทีเรียที่กำลังตามหาอยู่ อยู่แถวนี้ แต่มอนสเตอร์ก็ออกมาโจมตีเคทซิทและชิงมาทีเรียไปเสียก่อน



เส็ง       "เคทซิทเป็นไงบ้าง?"

รีฟ        "แย่ละสิ ยังมองเห็นภาพอยู่ แต่บังคับไม่ได้เลย..."

เส็ง       "เสียแล้วเหรอ"

รีฟ        "คงจะป็นแบบนั้นแหละ คิดผิดจริงๆที่เอาหุ่นที่ต่อสู้ไม่ได้มาทำงานแบบนี้... แต่ถ้าติดตั้งอุปกรณ์สำหรับต่อสู้เข้าไปความเร็วมันก็ตก.... น่าจะมีวิธีปรับให้มันสมดุลได้นะ"

เรา        "เคทซิท! เคทซิท! (คิดในใจ) เคทซิทพังซะแล้ว แล้วตอนนี้มาทีเรียไปไหนแล้วก็ไม่รู้"


รีฟจะติดต่อเข้ามาหาเรา

รีฟ       "A ตอนนี้เคทซิทบังคับไม่ได้แล้ว"

เรา       "ทราบแล้วค่ะ แต่มาทีเรียอยู่ในซากของเตาปฏิกรณ์นี่ คงไม่มีทางอื่นนอกจากจะต้องให้เคทซิทไปหยิบออกมา"

รีฟ       "ก็ยังพอมีทางอยู่นะ"

เรา       "มีวิธีอื่นอีกเหรอคะ?"


แต่เคทซิทก็ถูกมอนสเตอร์คาบเข้าป่าไปซะก่อน -__-

เรา       "อ้าว! เคทซิทโดนฉกไปแล้วค่ะ"

รีฟ       "ฮื่อ ฉันเห็นแล้ว ช่วยไปตามคืนมาก่อนได้ไหม?"

เรา       "ได้ค่ะ"

รีฟ       "A ฉันส่งค่าพลังของเคทซิทไปให้เธอผ่านทาง PHS แล้วนะ ดูท่าทางมันจะโดนทึ้งกระจุยเลย ช่วยไปรวมชิ้นส่วนมันมาให้หน่อยได้ไหม แต่ละชิ้นคงถูกฝังอยู่ที่ไหนซักแห่ง ช่วยขุดขึ้นมาทีนะ"


เรา จะต้องเข้าป่าไปรวบรวมชิ้นส่วนเคทซิทจากที่ต่างๆโดยรีฟจะบอกตำแหน่งผ่านทาง หน้าจอมือถือ (มีตัวเลือกว่าจำตำแหน่งได้หรือยัง ให้ตอบข้อแรกก่อนเริ่มทำการค้นหาแต่ละชิ้น) หลังจากเราค้นพบชิ้นส่วนจนครบ รีฟจะให้เราไปหน้าเตาปฏิกรณ์แล้วประกอบเคทซิทขึ้นใหม่ตามคำแนะนำของเขา

เรา       "เรียบร้อยแล้วค่ะ เราเข้าไปในเตาปฏิกรณ์กันเถอะ"

รีฟ       "อ้อ ขอโทษด้วยนะ พอดีมีการประชุมระดับผู้บริหารน่ะ ฉันคงช่วยคุมเคทซิทไม่ได้ไปสักพักหนึ่ง"

เรา       "อ๋อค่ะ (คิดในใจ) ซวยจริงๆ"

รีฟ       "เธอช่วยควบคุมแทนฉันได้ไหม"

เรา       "หา?"

รีฟ       "ดูที่หลังเคทซิทนะ มีแป้นควบคุมสำรองอยู่ เธอใช้มันคุมเคทซิทให้ขยับตามใจชอบได้เลย"


เราจะต้องควบคุมเคทซิทมุดเข้าไปในซากเตาปฏิกรณ์ ทางด้านรีฟเกิดไอเดียที่จะเอาหุ่นสำหรับต่อสู้มาจับคู่กับเคทซิทดูเพื่ออุด จุดอ่อนของเคทซิท แต่เส็งจะมาตามเขาไปประชุมเสียก่อน


รูฟัส      "รีฟกลับไปแล้วใช่ไหม?"

เส็ง       "ครับ ท่าทางเขาจะไม่รู้นะว่าท่านอยู่ในห้องลับนี่"

รูฟัส      "คงจะไม่แหละ มีแต่แกกับตาแก่นั่นที่รู้ คนอื่นเชื่อข่าวปลอมๆที่ว่าฉันถูกส่งไปดูงานที่ต่างประเทศอยู่"

เส็ง       "ไม่มีใครมาตามหาท่านที่นี่อยู่แล้วละครับ"

รูฟัส      "เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ว่าแต่แกว่าหุ่นยนต์ของรีฟเป็นไงมั่ง?"

เส็ง       "ก็เหมาะกับงานตรวจสอบนะครับ"

รูฟัส      "คิดเหมือนกันเลย (คิดในใจ) เคทซิทสินะ... ต้องจำไว้ให้ดีๆ"


ทางด้านเราบังคับเคทซิทเข้ามาในซากเตาปฏิกรณ์เรื่อยๆ รีฟเตือนว่าหากเจอศัตรูให้หนีอย่างเดียวเพราะเคทซิทไม่สามารถต่อสู้ได้ แต่แล้วก็มาเจอพวกอวาลันช์ที่เข้ามาเอามาทีเรียเช่นกันเข้า เราจึงบังคับให้เคทซิทแกล้งทำเป็นตายพวกมันจึงไม่สนใจ พอเคทซิทเปิดประตูจากด้านในให้เราเข้าไปได้แล้ว เราจะให้เคทซิทคอยอยู่ด้านนอกแล้วเข้าไปในเตา และเราจะพบมาทีเรียที่กำลังตามหาอยู่ แต่เรเว่นตัวหนึ่งก็มาพบเข้า จึงต้องสู้กัน แต่เรเว่นตัวนี้จะเร็วมากจนเราถูกชิงมาทีเรียไปได้ และชายคนหนึ่งที่เราคุ้นหน้าดีก็เดินเข้ามา

เรา       "นายคือ!!"

เชียร์     "ไม่เจอกันนานเลยนะ"

เรา       "เชียร์?!"

เชียร์     "จนถึงตอนนี้เธอก็ยังช้ากว่าเรโนอยู่ดี"

เรา       "ขอโทษนะ ฉันประมาทเจ้าหมอนั่นไปนิด"

เชียร์     "ช่างเหอะน่า อย่ามัวเสียเวลาอยู่เลย"

เราและเชียร์จะรีบตามเรเว่นไป

เรา       "เธอยังมีชีวิตอยู่สินะ ดีใจจัง"

เชียร์     "เอ่อ มันก็...."

เรา       "ฉันดีใจจริงๆนะ คิดว่าตอนนั้นเธอตายไปแล้วซะอีก"

เชียร์     "ฉันก็คิดว่าตัวเองคงไม่รอดแล้ว หลังเธอออกไปได้มีคนเข้ามาช่วยฉัน"


เวอร์ด็อทปรากฏตัวขึ้น

เรา         "ท่านเวอร์ด็อท? งั้นท่านก็เป็นคนที่...."

เชียร์       "ใช่ เขาช่วยฉันไว้ เราทั้งสองคนกำลังหาวิธีช่วยเหลือเอลเฟ่อยู่"

เรา         "แบบนี้เอง ท่านเวอร์ด็อทถึงได้รู้เรื่องมาทีเรียของเอลเฟ่"

เวอร์ด็อท "เพราะเชียร์ฉันถึงรู้ข้อมูลมากมายเลย รวมทั้งเรื่องของเอลเฟ่หลังเราแยกย้ายกันไปด้วย"

เชียร์       "เท่านี้เราก็มีมาทีเรียสองอันแล้ว เหลืออีกแค่สองอัน เอลเฟ่ก็จะปลอดภัย"

เวอร์ด็อท "............"

เรา         "ฟุฮิโตะมีมาทีเรียอยู่ชิ้นหนึ่ง เราต้องชิงชิ้นนั้นมาให้ได้เพื่อช่วยเอลเฟ่!"

เวอร์ด็อท "............ ขอบอกให้รู้ไว้อย่างนึงนะ A ถ้ามาทีเรียทั้งสี่ชิ้นมารวมกันแล้วละก็..."

เชียร์       "เวอร์ด็อท?!"

เรา         "? มันไม่ได้ช่วยเอลเฟ่หรอกเหรอคะ?"

เวอร์ด็อท "ช่วยได้สิ"

เชียร์       "แต่ในขณะเดียวกัน... อสูรจะถูกปลดปล่อยออกมาด้วย"

เรา         "หา! แล้วอสูรตัวนั้นก็จะทำลายโลกอยู่ดี?"

เวอร์ด็อท "ใช่ ฉันไม่รู้ว่าเราควรจะทำยังไงดี"

เชียร์       "จ้าวแห่งอสูรที่จะทำให้โลกจมอยู่ในกองเพลิง ซิลโคเนียด แต่เดิมมาทีเรียที่เอลเฟ่มีอยู่ก็เพียงพอที่จะเรียกมันออกมาได้ แต่มาทีเรียมันเสียหายเลยทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว ถ้าปล่อยไว้แบบนี้อสูรก็จะไม่ถูกเรียกออกมาแล้วโลกก็จะปลอดภัย แต่เพราะมาทีเรียมันเสียหาย มันเลยชดเชยด้วยการดึงพลังชีวิตของเธอออกไป ถ้าปล่อยไว้แบบนี้เธอต้องตายแน่นอน"

เรา         "มีทางที่จะเอามาทีเรียออกโดยที่ไม่ต้อง...."

เชียร์       "ไม่มี เราเลยต้องลองเรียกอสูรด้วยวิธีอื่นดู"

เรา         "?!"

เชียร์       "เราเลยต้องตามหามาทีเรียให้ครบทั้งสี่ชิ้น เพื่อจะเรียกซิลโคเนียดออกมาโดยไม่ต้องใช้มาทีเรียของเอลเฟ่"

เรา         "?!"

เชียร์       "มาทีเรียสี่ชิ้นนี้เป็นมาทีเรียซัพพอร์ทที่คอยชดเชยพลังมาทีเรียของเอลเฟ่ เมื่อมาทีเรียทั้งห้ามารวมกันจะสามารถเรียกอสูรออกมาได้ ถ้าเราเรียกซิลโคเนียดออกมาได้ เอลเฟ่ก็จะไม่ตาย"

เรา         "แต่ถึงจะช่วยเอลเฟ่ได้ โลกก็จะพินาศ"

เชียร์       "ให้ฉันพูดให้จบก่อนสิ ถ้าเราเรียกซิลโคเนียดออกมาด้วยวิธีการที่ฉันบอก พลังของมันจะไม่สมบูรณ์ ตอนนี้เราจะมีโอกาสจัดการเจ้าอสูรที่ว่าได้"

เรา         "งั้นถ้าเราเรียกซิลโคเนียดให้ออกมาแบบที่มีพลังไม่สมบูรณ์เราก็จะช่วย ทั้งเอลเฟ่และโลกได้สินะคะ"

เชียร์       "มันเสี่ยงมากๆ แต่ก็เป็นวิธีเดียว"

เวอร์ด็อท "มันอันตรายสุดๆเลย ฉันจะต้องเอาดวงดาวไปเสี่ยงเพื่อช่วยชีวิตลูกสาวตัวเองเหรอเนี่ย? แค่เราเก็บมาทีเรียทั้งสองนี่ให้อยู่ห่างมือฟุฮิโตะไว้ โลกก็จะปลอดภัย ตัวฉันกับลูกสาวคงไม่มีค่าพอจะเอาโลกไปเสี่ยงหรอกนะ"

เรา         "ท่านคะ ไม่มีเหตุผลที่เอลเฟ่จะต้องเป็นผู้เสียสละเพื่อดวงดาวสักหน่อย"

เวอร์ด็อท "A....."

เชียร์       "มีทางที่จะช่วยเธอได้อยู่แล้ว เราแค่พยายามทำให้ได้ก็พอ"

เวอร์ด็อท "เชียร์....."

เรา         "เขาพูดถูกนะคะ เราคือเติร์ก งานของเราไม่เคยล้มเหลวไม่ว่าจะยากเย็นขนาดไหน เราจะช่วยท่านเอง"

เวอร์ด็อท "..... 'เราไม่เคยล้มเหลวไม่ว่าจะยากเย็นขนาดไหน' งั้นรึ? เธอพูดถูก เรามาลองพยายามกันเถอะ ขอบใจมากนะ ฉันจะได้เดินหน้าต่อไปแบบไม่มีอะไรค้างคาใจเสียที"

เชียร์       "เลิกคิดมากได้แล้ว เรามีแต่ต้องก้าวไปข้างหน้าเท่านั้นแหละ!"


ทหารชินระจะพบเวอร์ด็อทอยู่กับเราจึงรายงานไปทางสนญ.ชินระ

ปธ.ชินระ  "ไอ้พวกเติร์กสารเลวเอ๊ย... (คิดในใจ) ถ้ารูฟัสไม่ได้อยู่กับไอ้พวกนั้นละก็.... แถมเราจะให้สการ์เล็ตหรือคนอื่นรู้เรื่องที่หมอนั่นอยู่กับเติร์กไม่ได้เสีย ด้วย เอาละ เราจะออกคำสั่งให้สการ์เล็ตจัดการเติร์ก พอกำจัดพวกมันได้แล้วอะไรๆก็ง่ายขึ้น แล้วเราก็จะเอาตัวรูฟัสกลับมาได้แบบที่ไม่มีใครรู้ด้วย"

              "ฮ่าๆๆๆ เป็นแผนการที่สมบูรณ์แบบ"


ปธ.ชินระ  "สการ์เล็ต! ฉันมอบอำนาจให้เธอเต็มที่ กำจัดพวกเติร์กให้หมดทุกคน"


ขณะที่พวกเติร์กกำลังตามหามาทีเรียชิ้นต่อไป ประธานชินระก็ได้ออกคำสั่งให้กำจัดพวกเติร์กทั้งหมดอย่างที่ไม่มีใครคาดคิด มาก่อน ไม่มีใครล่วงรู้ชะตากรรมที่รอคอยพวกเขาอยู่ข้างหน้า...


(จบ episode 20)

 

<< BACK TO Episode 19 | GO TO Episode 21 >>

<กลับไปหน้าหลัก>


Web Content by Shiryu
This site is best viewed in Firefox with a resolution of 1024x786